Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith
Hadith
Imam Abu Dawud : 1
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ الْقَعْنَبِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدٍ يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا ذَهَبَ الْمَذْهَبَ أَبْعَدَ
Ба мо [Абдуллоҳ ибни Маслама ибни Қаънаби Қаънабӣ] ба мо [Абдул Азиз, яъне ибни Муҳаммад] аз [Муҳаммад, яъне ибни Амру] аз [Абу Салама] аз [Муғира ибни Сюъба] хабар додааст, ки ҳангоме ки Паёмбар (с) мехост, ки худаш биравад.
Hadith
Imam Abu Dawud : 2
حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَرَادَ الْبَرَازَ انْطَلَقَ حَتَّى لَا يَرَاهُ أَحَدٌ
[Мусаддад ибни Мусарҳад] ба мо [Исо ибни Юнус] ба мо [Исмоил ибни Абдулмалик] аз [Абуаз Зубайр] аз [Ҷобир ибни Абдуллоҳ] нақл кардааст, ки ҳангоме ки Паёмбар (с) хост, ки худро сабук кунад, рафт, то касе ӯро надид.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا أَبُو التَّيَّاحِ قَالَ حَدَّثَنِي شَيْخٌ قَالَلَمَّا قَدِمَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ الْبَصْرَةَ فَكَانَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي مُوسَى فَكَتَبَ عَبْدُ اللَّهِ إِلَى أَبِي مُوسَى يَسْأَلُهُ عَنْ أَشْيَاءَ فَكَتَبَ إِلَيْهِ أَبُو مُوسَى إِنِّي كُنْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ فَأَرَادَ أَنْ يَبُولَ فَأَتَى دَمِثًا فِي أَصْلِ جِدَارٍ فَبَالَ ثُمَّ قَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادَ أَحَدُكُمْ أَنْ يَبُولَ فَلْيَرْتَدْ لِبَوْلِهِ مَوْضِعًا
Ба мо хабар дод [Мӯсо ибни Исмоил] ба мо гуфт [Ҳаммад] ба мо [Абу Аттайя] хабар дод, гуфт; Ба мо [шайх] гуфта гуфт; Абдуллоҳ ибни Аббос ҳангоме ки ба Басра омад ва ҳангоме ки ҳадисро аз [Абу Мусо] нақл кард, Абдуллоҳ ба Абумӯсо нома навишт, то аз ӯ чанд чизро пурсад. Пас Абумўсо (р) ба ў нома навишт, дар љавоб, дар њаќиќат рўзе ман назди Расули Худо (с) будам ва хост пешоб карданї шуд ва ба љойе рафт, ки дар поёни девор хоки мулоим буд, сипас фармуд: «Агар яке аз шумо хоњад, ки пешоб карданї шавад, пас бояд бо хоки мулоим барои пешобї љустуљў кунад».
Hadith
Imam Abu Dawud : 4
حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ وَعَبْدُ الْوَارِثِ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ الْخَلَاءَ قَالَ عَنْ حَمَّادٍ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ وَقَالَ عَنْ عَبْدِ الْوَارِثِ قَالَ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ الْخُبُثِ وَالْخَبَائِثِقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ وَقَالَ مَرَّةً أَعُوذُ بِاللَّهِ و قَالَ وُهَيْبٌ فَلْيَتَعَوَّذْ بِاللَّهِ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَمْرٍو يَعْنِي السَّدُوسِيَّ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ هُوَ ابْنُ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسٍ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ وَقَالَ شُعْبَةُ وَقَالَ مَرَّةً أَعُوذُ بِاللَّهِ
Ба мо хабар дод [Мусаддад ибни Мусарҳад] ба мо [Ҳаммад ибни Зайд] ва [Абду Варитс] аз [Абдул Азиз ибни Шуҳайб] аз [Анас] гуфт; Расули Худо (с) ҳангоме ки мехост ба ҳоҷатхона дохил шавад, - аз Мусаддод - аз Ҳаммод ривоят кардааст, гуфт: "Худоё, ба ростӣ ба ту паноҳ мебарам" - дар ҳоле, ки он ҳазрат (с) аз Абдулҳорис ривоят кардааст, ки фармуд: "Ба Худо аз шайтонҳои мард ва занона паноҳ мебарам". Абу Довуд гуфт; Сюъба аз Абдулазиз -бо лафаз-; «Худоё, ба ту паноҳ мебарам», дар мавриде дигар - бо лафаз-; «Ба Аллоҳ паноҳ мебарам» ва Вуҳайб гуфт; «Ба Аллоҳ паноҳ бибарад». Ба мо [Ал Ҳасан ибни Амрӣ, яъне Оси Саъдусӣ] [Вакиъ] аз [Сюъба] аз [Абдул-Азиз, яъне Ибни Шуҳайб] аз [Анас] бо лафази ин ҳадис ривоят кардааст, ӯ -Суъба- аз Абдулазиз бо лафаз- ривоят кардааст; «Худоё, ман ба ту паноҳ мебарам». Шуъба гуфт; Абдулазиз дар мавриди дигар накл мекунад -бо лафаж-; «Ба Аллоҳ паноҳ мебарам».
Hadith
Imam Abu Dawud : 5
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مَرْزُوقٍ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ النَّضِرِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ هَذِهِ الْحُشُوشَ مُحْتَضَرَةٌ فَإِذَا أَتَى أَحَدُكُمْ الْخَلَاءَ فَلْيَقُلْ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ الْخُبُثِ وَالْخَبَائِثِ
[Амру ибни Марзуқ] ба мо [Суъба] аз [Қатода] аз [Назр ибни Анас] аз [Зайд ибни Арқам] аз Расули Худо (с) ривоят кардааст, фармуд: "Дарҳақиқат, он ҷое, ки ҳоҷат мекунед, шайтонҳо ҳузур доранд, пас ҳар гоҳ яке аз шумо бигӯяд: «Аз шайтонҳои марду зан ба Худо паноҳ мебарам».
Hadith
Imam Abu Dawud : 6
حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ سَلْمَانَ قَالَقِيلَ لَهُ لَقَدْ عَلَّمَكُمْ نَبِيُّكُمْ كُلَّ شَيْءٍ حَتَّى الْخِرَاءَةَ قَالَ أَجَلْ لَقَدْ نَهَانَا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةَ بِغَائِطٍ أَوْ بَوْلٍ وَأَنْ لَا نَسْتَنْجِيَ بِالْيَمِينِ وَأَنْ لَا يَسْتَنْجِيَ أَحَدُنَا بِأَقَلَّ مِنْ ثَلَاثَةِ أَحْجَارٍ أَوْ نَسْتَنْجِيَ بِرَجِيعٍ أَوْ عَظْمٍ
Ба мо хабар дод [Мусаддад ибни Мусарҳад] ба мо [Абу Муовия] аз [ал Аъмосӣ] аз [Иброҳим] аз [Абдурраҳмон ибни Язид] аз [Салмон] гуфт; ба ӯ гуфт; «Дар ҳақиқат паёмбарат ба ту то ҳоҷат ҳама чизро омӯхт?» Салмон ҷавоб дод; «Дуруст аст, ки Расули Худо (с) моро манъ кардааст, ки ҳангоми ҳоҷат кардан ва пешоб кардан ба қибла рӯ оварем, то бо дасти рост намоз нагузорем, то яке аз мо бо кам аз се санг ва ё бо саргини ҳайвон ва ё устухон намоз нагузорад».
Hadith
Imam Abu Dawud : 7
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَجْلَانَ عَنْ الْقَعْقَاعِ بْنِ حَكِيمٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا أَنَا لَكُمْ بِمَنْزِلَةِ الْوَالِدِ أُعَلِّمُكُمْ فَإِذَا أَتَى أَحَدُكُمْ الْغَائِطَ فَلَا يَسْتَقْبِلْ الْقِبْلَةَ وَلَا يَسْتَدْبِرْهَا وَلَا يَسْتَطِبْ بِيَمِينِهِ وَكَانَ يَأْمُرُ بِثَلَاثَةِ أَحْجَارٍ وَيَنْهَى عَنْ الرَّوْثِ وَالرِّمَّةِ
Ба мо хабар дод [Абдуллоњ ибни Муњаммад ан Нуфайлї] ба мо [Ибнул Муборак] аз [Муњаммад ибни Аљлон] аз [ал Ќаќоъ ибни Њаким] аз [Абу Солињ] аз [Абу Њурайра] гуфт; Расулуллох саллаллоху алайхи ва саллам фармуданд: «Албатта, ман барои шумо мисли падару модарам ва ба шумо таълим медиҳам. Ваќте яке аз шумо хоњад пешоб кунад, ба ќибла рў нагардонед ва ба он пушт нагардонед ва бо дасти росташ намоз магузоред». Ва низ фармуд, ки бо се санг намоз бихонад ва аз намоз хондан бо саргини чорво ва устухони тар манъ кард.
Hadith
Imam Abu Dawud : 8
حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ رِوَايَةًقَالَ إِذَا أَتَيْتُمْ الْغَائِطَ فَلَا تَسْتَقْبِلُوا الْقِبْلَةَ بِغَائِطٍ وَلَا بَوْلٍ وَلَكِنْ شَرِّقُوا أَوْ غَرِّبُوافَقَدِمْنَا الشَّامَ فَوَجَدْنَا مَرَاحِيضَ قَدْ بُنِيَتْ قِبَلَ الْقِبْلَةِ فَكُنَّا نَنْحَرِفُ عَنْهَا وَنَسْتَغْفِرُ اللَّهَ
Ба мо [Мусаддад ибни Мусарҳад] ба мо [Суфён] аз [аз Зуҳрӣ] аз [Ато ибни Язиди ал-Лайтсӣ] аз [Абу Айюб] ривоят кардааст, ки аз Расули Худо (с) ривоят кардааст, фармуд: «Ҳар гоҳ ба ҷое барои ҳоҷат биравед, рӯ ба рӯи қибла накунед ва пешоб накунед». Пас ба Сурия омадем ва дидем, ки ҳоҷатхонаҳо рӯ ба сӯи қибла сохта шудаанд ва аз онҳо рӯй гардонидем ва аз Худо омурзиш хостем.
Hadith
Imam Abu Dawud : 9
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ يَحْيَى عَنْ أَبِي زَيْدٍ عَنْ مَعْقِلِ بْنِ أَبِي مَعْقِلٍ الْأَسَدِيِّ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَسْتَقْبِلَ الْقِبْلَتَيْنِ بِبَوْلٍ أَوْ غَائِطٍقَالَ أَبُو دَاوُد وَأَبُو زَيْدٍ هُوَ مَوْلَى بَنِي ثَعْلَبَةَ
Ба мо гуфт [Мӯсо ибни Исмоил] ба мо гуфт [Вҳайб] ба мо [Амру ибни Яҳё] аз [Абу Зайд] аз [Абумақили Асадӣ] гуфт; Паёмбари Худо (с) моро аз рӯ ба рӯ шудан ба ду қибла – Макка ва Байтул Мақдис – ҳангоми ҳоҷат кардан ё пешоб кардан манъ карданд. Абу Довуд гуфт; Абу Зайд аз саҳобаи пешини Бани Саълаба буд.
Hadith
Imam Abu Dawud : 10
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عِيسَى عَنْ الْحَسَنِ بْنِ ذَكْوَانَ عَنْ مَرْوَانَ الْأَصْفَرِ قَالَرَأَيْتُ ابْنَ عُمَرَ أَنَاخَ رَاحِلَتَهُ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ ثُمَّ جَلَسَ يَبُولُ إِلَيْهَا فَقُلْتُ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَلَيْسَ قَدْ نُهِيَ عَنْ هَذَا قَالَ بَلَى إِنَّمَا نُهِيَ عَنْ ذَلِكَ فِي الْفَضَاءِ فَإِذَا كَانَ بَيْنَكَ وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ شَيْءٌ يَسْتُرُكَ فَلَا بَأْسَ
Ба мо хабар дод [Муҳаммад ибни Яҳё ибни Форис] ба мо [Шафвон ибни Исо] аз [Ҳасан ибни Заквон] аз [Марвони Ашфар] гуфт; Боре дидам, ки [Ибни Умар] шутурашро рӯ ба қибла аст, пас нишаст ва рӯ ба он пешоб кард ва пурсидам; «Эй Абу Абдураҳмон, оё ин ҳаром нест? Ӯ ҷавоб дод; «Дуруст аст, аммо ҳаром аст, агар ин корро дар ҷои кушод анҷом диҳӣ, агар дар миёни ту ва қибла чизе пӯшонида бошад, ҷоиз аст».
Hadith
Imam Abu Dawud : 11
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنْ عَمِّهِ وَاسِعِ بْنِ حَبَّانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَلَقَدْ ارْتَقَيْتُ عَلَى ظَهْرِ الْبَيْتِ فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى لَبِنَتَيْنِ مُسْتَقْبِلَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ لِحَاجَتِهِ
Ба мо [Абдуллоҳ ибни Маслама] аз [Молик] аз [Яҳё ибни Саид] аз [Муҳаммад ибни Яҳё ибни Ҳаббон] аз [амакаш Восиъ ибни Ҳаббон] аз [Абдуллоҳ ибни Умар] гуфт; «Дарҳақиқат, боре ба болои боми хона баромадам, сипас Расули Худо (с)-ро дидам, ки бар ду хишт рӯйи Байтул-Мақдис рӯбарӯ шуда буд.
Hadith
Imam Abu Dawud : 12
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ إِسْحَقَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبَانَ بْنِ صَالِحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَنَهَى نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةَ بِبَوْلٍ فَرَأَيْتُهُ قَبْلَ أَنْ يُقْبَضَ بِعَامٍ يَسْتَقْبِلُهَا
Ба мо гуфт [Муҳаммад ибни Басиёр] ба мо гуфт [Ваҳб ибни Ҷарир] ба мо гуфт [падарам] гуфт: Боре шунидам, ки [Муҳаммад ибни Исҳоқ] ҳадисеро аз [Абон ибни Солеҳ] аз [Муҷоҳид] аз [Ҷобир ибни Абдуллоҳ] ривоят кардааст. Набиюллоҳ саллаллоҳу ъалайҳи ва саллам моро наҳй кард, ки ҳангоми пешоб ба қибла рӯ оварем, пас ман ӯро як сол пеш аз маргаш дидам, ки рӯ ба қибла мекард.
Hadith
Imam Abu Dawud : 13
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ رَجُلٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَرَادَ حَاجَةً لَا يَرْفَعُ ثَوْبَهُ حَتَّى يَدْنُوَ مِنْ الْأَرْضِقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ عَبْدُ السَّلَامِ بْنُ حَرْبٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَهُوَ ضَعِيفٌ قَالَ أَبُو عِيسَى الرَّمْلِيُّ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ السَّلَامِ بِهِ
Ба мо [Зуњайр ибни Њарб] аз [Аъмасї] аз [марде] аз [Ибни Умар] ба мо [Ваќеъ] ривоят кардааст, ки Расули Худо (с) ваќте мехост, ки худро сабук кунад, либосњояшро намебардошт, то ба замин наздик шавад. Абу Довуд гуфт; [Абдуссалом ибни Ҳарб] аз [Аъмосӣ] аз [Анас ибни Молик] ривоят кардааст, вале ӯ - Ал-Аъмаси-Зоиф. Абу Исо Ар Рамли гуфт; Ба мо Аҳмад ибни Валид гуфтааст, ки Амр ибни Оун ба мо Абдуссаломро бо ин ҳадис гуфтааст.
Hadith
Imam Abu Dawud : 14
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ حَدَّثَنَا ابْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ عِيَاضٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو سَعِيدٍ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَخْرُجْ الرَّجُلَانِ يَضْرِبَانِ الْغَائِطَ كَاشِفَيْنِ عَنْ عَوْرَتِهِمَا يَتَحَدَّثَانِ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَمْقُتُ عَلَى ذَلِكَقَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا لَمْ يُسْنِدْهُ إِلَّا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ
Ба мо хабар дод [Убайдуллоҳ ибни Умар ибни Майсара] ба мо гуфт [Ибни Маҳдӣ] ба мо [Икрима ибни Аммор] аз [Яҳё ибни Абу Касир] аз [Ҳилол ибни Иёз] гуфт; Ба ман [Абусаъид] гуфт; Боре аз Расули Худо (с) шунидам, ки мефармуд: «Ду мардро нагузоред, ки ба ҷое ҳоҷат кунанд, дар ҳоле ки ҳарду авраташон ошкор аст ва сипас ҳарф занед, зеро Худо азза ва ҷалла аз ин кор нафрат дорад». Абу Довуд гуфт; Ин ҳукмро ҷуз Икрима ибни Аммор баён накардааст.
Hadith
Imam Abu Dawud : 15
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ وَأَبُو بَكْرِ ابْنَا أَبِي شَيْبَةَ قَالَا حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ الضَّحَّاكِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَمَرَّ رَجُلٌ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَبُولُ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِقَالَ أَبُو دَاوُد وَرُوِيَ عَنْ ابْنِ عُمَرَ وَغَيْرِهِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَيَمَّمَ ثُمَّ رَدَّ عَلَى الرَّجُلِ السَّلَامَ
Ба мо гуфта шудааст, ки [Усмон] ва [Абубакр], ки њарду писарони Абусаиба буданд, гуфтанд; Ба мо [Умар ибни Саъд] аз [Суфён] аз [Аз Заҳҳок ибни Усмон] аз [Нофиъ] аз [Ибни Умар] гуфт; Боре марде буд, ки ҳангоме ки Паёмбар (с) пешоб мекард, аз назди Паёмбар (с) мегузашт, он мард ба ӯ салом гуфт, вале ба саломаш ҷавоб надод. Абу Довуд гуфт; Аз Ибни Умар ва дигарон ривоят аст, ки Расули Худо (с) чун таяммум карданд, ба саломи он мард посух доданд.
Hadith
Imam Abu Dawud : 16
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ حُضَيْنِ بْنِ الْمُنْذِرِ أَبِي سَاسَانَ عَنْ الْمُهَاجِرِ بْنِ قُنْفُذٍ أَنَّهُأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَبُولُ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ حَتَّى تَوَضَّأَ ثُمَّ اعْتَذَرَ إِلَيْهِ فَقَالَ إِنِّي كَرِهْتُ أَنْ أَذْكُرَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِلَّا عَلَى طُهْرٍ أَوْ قَالَ عَلَى طَهَارَةٍ
Ба мо [Муҳаммад ибни Мутсанна] хабар дод [АбдулАъло] ба мо [Саъид] аз [Қатода] аз [Ал Ҳасан] аз [Хузайн ибни Ал Мундзир Аби Сосон] аз [Муҳоҷир ибни Қунфудз] нақл кард, ки боре бо Паёмбар (с) вохӯрда буд, аммо ҳазрати Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) ҷавоб дод. то таҳорат салом дод, сипас узр хост ва гуфт: «Дарҳақиқат, ман дӯст намедорам, ки номи Худои таъолоро магар он ки пок бошад, зикр кунам».
Hadith
Imam Abu Dawud : 17
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي زَائِدَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ خَالِدِ بْنِ سَلَمَةَ يَعْنِي الْفَأْفَاءَ عَنْ الْبَهِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَذْكُرُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى كُلِّ أَحْيَانِهِ
Ба мо хабар дод [Муҳаммад ибни Алъо] ба мо [Ибни Аби Заъида] аз [падараш] аз [Холид ибни Салама, яъне Ал-Фаъфа] аз [Ал Баҳӣ] аз [Урва] аз [Оиша] гуфт; Расули Худо (с) дар ҳар ҳолате, ки буд, ҳамеша Аллоҳ азза ва ҷалларо зикр мекард.
Hadith
Imam Abu Dawud : 18
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ عَنْ أَبِي عَلِيٍّ الْحَنَفِيِّ عَنْ هَمَّامٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ الْخَلَاءَ وَضَعَ خَاتَمَهُقَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا حَدِيثٌ مُنْكَرٌ وَإِنَّمَا يُعْرَفُ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ زِيَادِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اتَّخَذَ خَاتَمًا مِنْ وَرِقٍ ثُمَّ أَلْقَاهُ وَالْوَهْمُ فِيهِ مِنْ هَمَّامٍ وَلَمْ يَرْوِهِ إِلَّا هَمَّامٌ
Ба мо [Нашр ибни Алӣ] аз [Абӯалӣ Алии Ҳанафӣ] аз [Ҳаммом] аз [Ибни Ҷурайҷ] аз [Аз Зуҳрӣ] аз [Анас] гуфт; Ҳангоме ки Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам хостанд ба ҳоҷатхона дохил шаванд, ангуштарини худро кашида гирифт. Абу Довуд гуфт; Ин ҳадиси бад аст, дар ҳоле, ки аз [Ибни Ҷурайҷ] аз [Зиёд ибни Саъд] аз [Аз Зуҳрӣ] аз [Анас] маълум аст, ки Паёмбар (с) як ҳалқаи нуқраро истифода бурда, сипас онро партофтааст. Хатогии ин чо аз Хаммом аст ва ин хадис ба чуз аз Хаммом нагуфтаанд.
Hadith
Imam Abu Dawud : 19
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَهَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ قَالَ سَمِعْتُ مُجَاهِدًا يُحَدِّثُ عَنْ طَاوُسٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَمَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى قَبْرَيْنِ فَقَالَ إِنَّهُمَا يُعَذَّبَانِ وَمَا يُعَذَّبَانِ فِي كَبِيرٍ أَمَّا هَذَا فَكَانَ لَا يَسْتَنْزِهُ مِنْ الْبَوْلِ وَأَمَّا هَذَا فَكَانَ يَمْشِي بِالنَّمِيمَةِ ثُمَّ دَعَا بِعَسِيبٍ رَطْبٍ فَشَقَّهُ بِاثْنَيْنِ ثُمَّ غَرَسَ عَلَى هَذَا وَاحِدًا وَعَلَى هَذَا وَاحِدًا وَقَالَ لَعَلَّهُ يُخَفَّفُ عَنْهُمَا مَا لَمْ يَيْبَسَا قَالَ هَنَّادٌ يَسْتَتِرُ مَكَانَ يَسْتَنْزِهُحَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَعْنَاهُ قَالَ كَانَ لَا يَسْتَتِرُ مِنْ بَوْلِهِ وَقَالَ أَبُو مُعَاوِيَةَ يَسْتَنْزِهُ
Ба мо [Зухайр ибни Ҳарб] ва [Ҳаннад ибни Оси Сарӣ] хабар дод, ки ҳарду гуфтанд; Ба мо хабар дод [Вакиъ] ба мо [Ал-Аъмосй] гуфт, гуфт; Ман шунидам, ки [Муҷоҳид] аз [Савус] аз [Ибни Аббос] нақл мекунад, гуфт; Паёмбари Худо (с) боре аз назди ду қабр мегузашт ва фармуд: «Дарҳақиқат, ҳардуяшон азоб мешаванд ва ҳардуи онҳо барои гуноҳҳои кабира ҷазо дода намешаванд. Аммо ин ба он сабаб буд, ки ӯ худро аз пешоб пок накардааст, дар ҳоле, ки ӯ бо намима роҳ мерафт». Сипас ба касе фармуд, ки шохаи таре хурмо бигирад, сипас онро нимбурад, сипас онро дар ин қабр шинонд ва дар қабри дигар шинонд ва гуфт: Умедворам, то замоне, ки хушк набошанд, ҳардуро сабук кунад. Ханнад бо лафаж ястатир дар макони ястанзих накл кард. Ба мо [Усмон ибни Абӯсайба] [Ҷарир] аз [Мансур] аз [Муҷоҳид] аз [Ибни Аббос] аз Паёмбар (с) ривоят кардааст, ки маънои калимаи болоро дорад, гуфт: «Аз пешоб кардан напӯшид», дар ҳоле ки Муъовия гуфт; «ӯ пок нест».
Hadith
Imam Abu Dawud : 20
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَسَنَةَ قَالَانْطَلَقْتُ أَنَا وَعَمْرُو بْنُ الْعَاصِ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَرَجَ وَمَعَهُ دَرَقَةٌ ثُمَّ اسْتَتَرَ بِهَا ثُمَّ بَالَ فَقُلْنَا انْظُرُوا إِلَيْهِ يَبُولُ كَمَا تَبُولُ الْمَرْأَةُ فَسَمِعَ ذَلِكَ فَقَالَ أَلَمْ تَعْلَمُوا مَا لَقِيَ صَاحِبُ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَانُوا إِذَا أَصَابَهُمْ الْبَوْلُ قَطَعُوا مَا أَصَابَهُ الْبَوْلُ مِنْهُمْ فَنَهَاهُمْ فَعُذِّبَ فِي قَبْرِهِقَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ مَنْصُورٌ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ أَبِي مُوسَى فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ جِلْدِ أَحَدِهِمْ و قَالَ عَاصِمٌ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ أَبِي مُوسَى عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ جَسَدِ أَحَدِهِمْ
Ба мо гуфт [Мусаддад] ба мо гуфт [Абдулвоҳид ибни Зиёд] ба мо [Аъмосӣ] аз [Зайд ибни Ваҳб] аз [Абдурраҳмон ибни Ҳасана] гуфт; Боре бо Амру ибни Аш ба дидори Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) рафтам, пас он ҳазрат (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи) сипаре бардошта берун омад, сипас худро бо он пӯшида ва пешоб кард. Пас, мо мегӯем; «Ана, ӯ мисли зан пешоб мекунад». Паёмбар (с) ин суханро шунид ва гуфт: Оё намедонӣ, ки яке аз банӣ-Исроил чӣ гирифт? Дар гузашта чун банӣ-Исроил ба пешоб дучор мешуданд, қисматеро, ки бо пешоб олуда буд, бурида мебурданд, пас он шахс онҳоро аз ин кор манъ карда, дар қабрҳояшон азоб мекашиданд». Абу Довуд гуфт; [Мансур] аз [Абу Воил] аз [Абу Мусо] дар бораи ин хадис гуфт, ки зикр кардааст; -Яъне, агар ба пӯсти яке аз онҳо бирасад. Дар ҳамин ҳол [Ошим] аз [Абу Воил] аз [Абу Мусо] аз Паёмбар (с) гуфт: "Ҷасади яке аз онҳо".
