Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith
Hadith
Imam Abu Dawud : 81
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْأَرْقَمِأَنَّهُ خَرَجَ حَاجًّا أَوْ مُعْتَمِرًا وَمَعَهُ النَّاسُ وَهُوَ يَؤُمُّهُمْ فَلَمَّا كَانَ ذَاتَ يَوْمٍ أَقَامَ الصَّلَاةَ صَلَاةَ الصُّبْحِ ثُمَّ قَالَ لِيَتَقَدَّمْ أَحَدُكُمْ وَذَهَبَ إِلَى الْخَلَاءِ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذَا أَرَادَ أَحَدُكُمْ أَنْ يَذْهَبَ الْخَلَاءَ وَقَامَتْ الصَّلَاةُ فَلْيَبْدَأْ بِالْخَلَاءِقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَى وُهَيْبُ بْنُ خَالِدٍ وَشُعَيْبُ بْنُ إِسْحَقَ وَأَبُو ضَمْرَةَ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ رَجُلٍ حَدَّثَهُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَرْقَمَ وَالْأَكْثَرُ الَّذِينَ رَوَوْهُ عَنْ هِشَامٍ قَالُوا كَمَا قَالَ زُهَيْرٌ
Ба мо [Аҳмад ибни Юнус] нақл кард [Зуҳар] ба мо [Ҳисём ибни Урваро] аз [падараш] аз [Абдуллоҳ ибни Арқам] хабар дод, ки бо гурӯҳе аз мардум барои адои ҳаҷ ё умра баромад ва намози онҳоро имомӣ кард. Вакте ки рузе намози бомдод хонд гуфт; — Яке аз шумо пеш равед, — баъд ба ҳоҷатхона рафт, — гуфт-; Дарвоқеъ, шунидаам, ки Паёмбари Худо (с) фармудаанд: «Агар яке аз шумо дар ҳоле, ки намоз барпо шуда бошад, ба ҳоҷатхона рафтан мехоҳад, аввал аз ҳоҷатхона оғоз кунад». Абу Довуд гуфт; [Вуҳайб ибни Холид] ва [Суайб ибни Исҳоқ] ва [Абу Дламра] ин ҳадисро аз [Ҳисём ибни Урва] аз [падараш] аз [марде] ба ӯ гуфта буд, аз [Абдуллоҳ ибни Арқам] ва аксари ровиёне, ки ин ҳадисро аз Ҳишом ривоят кардаанд, гуфтанд; Чунон ки Зухайр гуфт.
Hadith
Imam Abu Dawud : 82
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ وَمُسَدَّدٌ وَمُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى الْمَعْنَى قَالُوا حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي حَزْرَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ ابْنُ عِيسَى فِي حَدِيثِهِ ابْنُ أَبِي بَكْرٍ ثُمَّ اتَّفَقُوا أَخُو الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ قَالَكُنَّا عِنْدَ عَائِشَةَ فَجِيءَ بِطَعَامِهَا فَقَامَ الْقَاسِمُ يُصَلِّي فَقَالَتْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يُصَلَّى بِحَضْرَةِ الطَّعَامِ وَلَا وَهُوَ يُدَافِعُهُ الْأَخْبَثَانِ
Ва ба мо [Аҳмад ибни Муҳаммад ибни Ҳанбал] ва [Мусаддад] ва [Муҳаммад ибни Исо]-ро ба ҳамон маъно гуфтанд, гуфтанд; Ба мо [Яҳё ибни Саид] аз [Абу Ҳаҷра] хабар додааст, ба мо [Абдуллоҳ ибни Муҳаммад] хабар додааст, Ибни Исо гуфт; Дар ҳадис ибни Абубакр омадааст, ки ҳар сеи онҳо розӣ ҳастанд ва мегӯянд, ки ӯ - Абдуллоҳ ибни Муҳаммад - бародари Қосим ибни Муҳаммад аст. Ӯ мегӯяд; Мо бо [Оиша] будем, пас ғизо оварда шуд, пас Алқосим бархост, то намоз бихонад, пас Оиша гуфт; Боре аз Расули Худо (с) шунидам, ки мефармуд: «Ҳеҷ кас дар ҳоле, ки таъом дода шуда буд, намоз нагузорад ва рӯдаву пешобашро боздорад».
Hadith
Imam Abu Dawud : 83
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا ابْنُ عَيَّاشٍ عَنْ حَبِيبِ بْنِ صَالِحٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ شُرَيْحٍ الْحَضْرَمِيِّ عَنْ أَبِي حَيٍّ الْمُؤَذِّنِ عَنْ ثَوْبَانَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثٌ لَا يَحِلُّ لِأَحَدٍ أَنْ يَفْعَلَهُنَّ لَا يَؤُمُّ رَجُلٌ قَوْمًا فَيَخُصُّ نَفْسَهُ بِالدُّعَاءِ دُونَهُمْ فَإِنْ فَعَلَ فَقَدْ خَانَهُمْ وَلَا يَنْظُرُ فِي قَعْرِ بَيْتٍ قَبْلَ أَنْ يَسْتَأْذِنَ فَإِنْ فَعَلَ فَقَدْ دَخَلَ وَلَا يُصَلِّي وَهُوَ حَقِنٌ حَتَّى يَتَخَفَّفَحَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ السُّلَمِيُّ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا ثَوْرٌ عَنْ يَزِيدَ بْنِ شُرَيْحٍ الْحَضْرَمِيِّ عَنْ أَبِي حَيٍّ الْمُؤَذِّنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَحِلُّ لِرَجُلٍ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ أَنْ يُصَلِّيَ وَهُوَ حَقِنٌ حَتَّى يَتَخَفَّفَ ثُمَّ سَاقَ نَحْوَهُ عَلَى هَذَا اللَّفْظِ قَالَ وَلَا يَحِلُّ لِرَجُلٍ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ أَنْ يَؤُمَّ قَوْمًا إِلَّا بِإِذْنِهِمْ وَلَا يَخْتَصُّ نَفْسَهُ بِدَعْوَةٍ دُونَهُمْ فَإِنْ فَعَلَ فَقَدْ خَانَهُمْ قَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا مِنْ سُنَنِ أَهْلِ الشَّامِ لَمْ يُشْرِكْهُمْ فِيهَا أَحَدٌ
[Муҳаммад ибни Исо] ба мо [Ибну Айясӣ] аз [Ҳабиб ибни Шолиҳ] аз [Язид ибни Сурайҳ Ал Ҳадрамӣ] аз [Абу Ҳай Ал Муазззин] аз [Тсобон] нақл кардааст, гуфт; Расулуллох саллаллоху алайхи ва саллам фармуданд: «Се коре аст, ки хеч кас набояд анчом дихад; Барои мард ҷоиз нест, ки ба қавме имомӣ кунад ва бидуни дохил кардани онҳо дар намоз тахассус кунад, агар чунин кунад, ба маънои хиёнат ба онҳо аст. Пеш аз он ки иљозат бигирад, ба хонаи касе нигоњ накунад, агар ин тавр кунад, ин маънои онро дорад, ки вай ба хона даромадааст. «Нагузорад, ки дар рӯдаҳояш нигоҳ дошта намоз нагузорад, то нахуст аз ҳоҷат берун ояд». Ба мо [Маҳмуд ибни Холид Ас Суламӣ] нақл кардааст [Аҳмад ибни Алӣ] ба мо [Цавр] аз [Язид ибни Сурайҳ Ал Ҳадрамӣ] аз [Абуҳай ал-Муазззин] аз [Абу Ҳурайра] аз [Абу Ҳурайра] аз Паёмбари Худо (с) ривоят кардааст, ки касеро, ки дар рӯзҳои охир имон надорад, гуфтааст: намоз хондан дар ҳоле ки пешобро боздорад, то ором шавад - аввал бо ҳоҷат», сипас талаффузҳое аз қабили. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг сўзларини зикр қилдилар: «Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирган кишига, фақат уларнинг изни билан имомлик қилиши ҳалол эмас ва уларни ўз ичига олмаган ҳолда намоз ўқишга ихтисослашмаслиги мумкин. Агар чунин кунад, ин маънои онро дорад, ки ба онҳо хиёнат кардааст». Абу Довуд гуфт; Ин ҳадисҳо ҳама аз мутахасисони Сям ҳастанд, ғайр аз онҳо ҳеҷ каси дигар нагуфтааст.
Hadith
Imam Abu Dawud : 84
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَغْتَسِلُ بِالصَّاعِ وَيَتَوَضَّأُ بِالْمُدِّقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ أَبَانُ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ سَمِعْتُ صَفِيَّةَ
Ба мо [Муњаммад ибни Касир] [Њаммом] аз [Ќатода] аз [Шофия бинти Сиёба] аз [Оиша] ривоят кардааст, ки Паёмбар (с) бо як шаъ об ѓусл карда, бо як лой тањорат мекард. Абу Довуд гуфт; [Абон] аз [Қатода] ривоят кардааст, гуфт: Ман дар бораи [Шафия] шунидаам.
Hadith
Imam Abu Dawud : 85
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي زِيَادٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ جَابِرٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَغْتَسِلُ بِالصَّاعِ وَيَتَوَضَّأُ بِالْمُدِّ
Ба мо хабар дод [Аҳмад ибни Муҳаммад ибни Ҳанбал] ба мо гуфт [Ҳусайм] ба мо [Язид ибни Аби Зиёд] аз [Салим ибни Абулҷаъд] аз [Ҷобир] гуфт; Расули Худо (с) бо як шаъ об ғусл кард ва бо як лой таҳорат кард.
Hadith
Imam Abu Dawud : 86
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ حَبِيبٍ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ سَمِعْتُ عَبَّادَ بْنَ تَمِيمٍ عَنْ جَدَّتِهِ وَهِيَ أُمُّ عُمَارَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ فَأُتِيَ بِإِنَاءٍ فِيهِ مَاءٌ قَدْرُ ثُلُثَيْ الْمُدِّ
Ба мо гуфт [Муҳаммад ибни Басиёр] ба мо гуфт [Муҳаммад ибни Ҷаъфар] ба мо [Сюъба] аз [Ҳабиб Ал Ансорӣ] гуфт, ки гуфт; Боре [Аббод ибни Тамим] аз [бибиаш, яъне Умми Аммора] шунидам, ки ҳангоме ки Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) таҳорат мекарданд, ба ӯ зарфе доданд, ки дар он тақрибан се ду ҳиссаи лой дошт.
Hadith
Imam Abu Dawud : 87
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ الْبَزَّازُ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عِيسَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبْرٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ بِإِنَاءٍ يَسَعُ رَطْلَيْنِ وَيَغْتَسِلُ بِالصَّاعِقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ يَحْيَى بْنُ آدَمَ عَنْ شَرِيكٍ قَالَ عَنْ ابْنِ جَبْرِ بْنِ عَتِيكٍ قَالَ وَرَوَاهُ سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عِيسَى حَدَّثَنِي جَبْرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ شُعْبَةُ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبْرٍ سَمِعْتُ أَنَسًا إِلَّا أَنَّهُ قَالَ يَتَوَضَّأُ بِمَكُّوكٍ وَلَمْ يَذْكُرْ رَطْلَيْنِ قَالَ أَبُو دَاوُد و سَمِعْت أَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ يَقُولُ الصَّاعُ خَمْسَةُ أَرْطَالٍ وَهُوَ صَاعُ ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ وَهُوَ صَاعُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Ба мо гуфт (Муҳаммад ибни Аш Шаббоҳи Баззоз) ба мо [Шарик] аз [Абдуллоҳ ибни Исо] аз [Абдуллоҳ ибни Ҷабр] аз [Анас] гуфт; «Паёмбари Худо (с) бо зарфе, ки дар он ду сатил об буд, таҳорат кард ва бо як ша ғусл кард». Абу Довуд гуфт; [Яҳё ибни Одам] аз [Шарик] ривоят кардааст, гуфт: аз [Ибни Ҷабр ибни Атик] гуфт; [Суфён] аз [Абдуллоҳ ибни Исо] ба мо [Ҷабр ибни Абдуллоҳ] ривоят кардааст, Абу Довуд гуфт: Ва аз [Суъба] ривоят аст, ки гуфт; ба мо [Абдуллоњ ибни Абдуллоњ ибни Љабр] гуфт, ман [Анас]-ро шунидам, фаќат ў гуфт. «Саллаллоҳу ъалайҳи ва саллам бо як лой таҳорат мекард» ва ду расмро зикр накардааст. Абу Довуд гуфт; Боре шунидам, ки Аҳмад ибни Ҳанбал мегуфт: як шаъ панҷ ритл аст, яъне ба андозаи шоъи Ибни Аби Зиъб, яъне шоъи Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам).
Hadith
Imam Abu Dawud : 88
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ الْجُرَيْرِيُّ عَنْ أَبِي نَعَامَةَ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مُغَفَّلٍسَمِعَ ابْنَهُ يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْقَصْرَ الْأَبْيَضَ عَنْ يَمِينِ الْجَنَّةِ إِذَا دَخَلْتُهَا فَقَالَ أَيْ بُنَيَّ سَلْ اللَّهَ الْجَنَّةَ وَتَعَوَّذْ بِهِ مِنْ النَّارِ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّهُ سَيَكُونُ فِي هَذِهِ الْأُمَّةِ قَوْمٌ يَعْتَدُونَ فِي الطَّهُورِ وَالدُّعَاءِ
Ба мо [Мӯсо ибни Исмоил] хабар дод [Ҳаммад] ба мо [Саъиди Ҷурайрӣ] аз [Абу Наъама] нақл кардааст, ки [Абдуллоҳ ибни Муғаффал] боре шунид, ки писараш намоз мехонад. «Худоё, ман аз ту қасри сафеде дар тарафи рости осмон мехоҳам, ки ба он дохил шавам». Абдуллоҳ ибни Муғаффал гуфт: «Эй фарзандам, аз Худо биҳишт бихоҳ ва аз дӯзах ба Ӯ паноҳ бибар, дарҳақиқат, аз Расули Худо (с) шунидаам, ки мефармуд: «Дарҳақиқат, аз ин мардум гурӯҳе ҳастанд, ки дар поксозӣ ва намоз зиёдаравӣ мекунанд».
Hadith
Imam Abu Dawud : 89
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ سُفْيَانَ حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ عَنْ هِلَالِ بْنِ يَسَافٍ عَنْ أَبِي يَحْيَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍوأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى قَوْمًا وَأَعْقَابُهُمْ تَلُوحُ فَقَالَ وَيْلٌ لِلْأَعْقَابِ مِنْ النَّارِ أَسْبِغُوا الْوُضُوءَ
[Мусаддад] ба мо [Яҳё] аз [Суфён] ба мо [Мансур] аз [Ҳилол ибни Ясаф] аз [Абу Яҳё] аз [Абдуллоҳ ибни Амру] нақл кардааст, ки Расули Худо (с) боре мардумеро дид, ки пойҳошон ҳанӯз хушк шуда буданд, гуфт: ҷаҳаннам, таҳоратро тамом кун».
Hadith
Imam Abu Dawud : 90
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنِي صَاحِبٌ لِي عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْكُنْتُ أَغْتَسِلُ أَنَا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي تَوْرٍ مِنْ شَبَهٍحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ أَنَّ إِسْحَقَ بْنَ مَنْصُورٍ حَدَّثَهُمْ عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ رَجُلٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِنَحْوِهِ
Ба мо гуфт [Мӯсо ибни Исмоил] ба мо гуфт [Ҳамад] ба ман [як дӯстам] аз [Ҳишом ибни Урва] гуфт, ки [Оиша] гуфт; - Боре бо Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам дар зарфи мис ғусл карда будам. Ба мо [Муҳаммад ибни Алъо] гуфт; ки [Исҳоқ ибни Маншур] ба онҳо аз [Ҳаммад ибни Салама] аз [марде] аз [Ҳисём ибни Урва] аз [падараш] аз [Оиша разияллоҳу анҳо] аз Паёмбар (саллаллоҳу ъалайҳи ва саллам) бо чунин суханон нақл кардааст.
Hadith
Imam Abu Dawud : 91
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ وَسَهْلُ بْنُ حَمَّادٍ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ قَالَجَاءَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْرَجْنَا لَهُ مَاءً فِي تَوْرٍ مِنْ صُفْرٍ فَتَوَضَّأَ
Ба мо гуфт, ки [Ал Ҳасан ибни Алӣ] ба мо [Абу Валид] ва [Саҳл ибни Ҳаммод] хабар додааст, ки ҳарду гуфтанд; Ба мо [Абдул-Азиз ибни Абдуллоњ ибни Абу Салама] аз [Амр ибни Яњё] аз [падараш] аз [Абдуллоњ ибни Зайд] хабар додааст, гуфт: Расули Худо (с) назди мо омад ва дар зарфе аз мис об овардем, сипас таҳорат кард.
Hadith
Imam Abu Dawud : 92
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا صَلَاةَ لِمَنْ لَا وُضُوءَ لَهُ وَلَا وُضُوءَ لِمَنْ لَمْ يَذْكُرْ اسْمَ اللَّهِ تَعَالَى عَلَيْهِ
Ба мо хабар дод [Қутайба ибни Саъид] ба мо [Муҳаммад ибни Мӯсо] аз [Яъқуб ибни Салама] аз [падараш] аз [Абу Ҳурайра] гуфт; Расулуллох саллаллоху алайхи ва саллам фармуданд: Намози касе, ки тахорат намекунад ботил аст ва тахорати касе, ки номи Аллох Таъолоро бар он зикр намекунад, ботил аст.
Hadith
Imam Abu Dawud : 93
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ الدَّرَاوَرْدِيِّ قَالَ وَذَكَرَ رَبِيعَةُأَنَّ تَفْسِيرَ حَدِيثِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا وُضُوءَ لِمَنْ لَمْ يَذْكُرْ اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهِ أَنَّهُ الَّذِي يَتَوَضَّأُ وَيَغْتَسِلُ وَلَا يَنْوِي وُضُوءًا لِلصَّلَاةِ وَلَا غُسْلًا لِلْجَنَابَةِ
Ба мо хабар дод [Аҳмад ибни Амру ибни Оси Сарҷ] ба мо [Ибни Ваҳб] аз [Ад Даровардӣ] гуфт; [Рабиъа] гуфтааст, ки тафсири хадиси Паёмбар (с) фармуд: «Барои касе, ки номи Худоро дар он зикр накунад, тахорат дуруст нест», шахсе аст, ки тахорат мекунад ё гусели чанобат мекунад, вале нияти тахорат кардан ва барои намоз гусел карданро надорад.
Hadith
Imam Abu Dawud : 94
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي رَزِينٍ وَأَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ أَحَدُكُمْ مِنْ اللَّيْلِ فَلَا يَغْمِسْ يَدَهُ فِي الْإِنَاءِ حَتَّى يَغْسِلَهَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَإِنَّهُ لَا يَدْرِي أَيْنَ بَاتَتْ يَدُهُحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْنِي بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا وَلَمْ يَذْكُرْ أَبَا رَزِينٍ
Вақте ки [Мусаддад] ба мо [Абу Муовия] аз [Аъмосӣ] аз [Абу Розин] ва [Абу Солеҳ] аз [Абу Ҳурайра] хабар додааст, гуфт: Расулуллох саллаллоху алайхи ва саллам фармуданд: «Агар яке аз шумо шаб бедор шавад, дасти худро дар зарфе нагузорад, то онро се бор нашуяд, зеро дар хакикат намедонад, ки дасташ шаби гузашта дар кучо буд». Ба мо [Мусаддад] [Исо ибни Юнус] аз [Аъмосй] аз [Абу Солеҳ] аз [Абу Ҳурайра] аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) нақл кардааст, яъне бо ин ҳадис, ду ё се бор гуфтааст ва Абу Розинро зикр накардааст.
Hadith
Imam Abu Dawud : 95
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ وَمُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ الْمُرَادِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ عَنْ أَبِي مَرْيَمَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذَا اسْتَيْقَظَ أَحَدُكُمْ مِنْ نَوْمِهِ فَلَا يُدْخِلْ يَدَهُ فِي الْإِنَاءِ حَتَّى يَغْسِلَهَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَإِنَّ أَحَدَكُمْ لَا يَدْرِي أَيْنَ بَاتَتْ يَدُهُ أَوْ أَيْنَ كَانَتْ تَطُوفُ يَدُهُ
Ба мо [Аҳмад ибни Амру ибни Оси Сарҷ] ва [Муҳаммад ибни Салама Ал-Муродӣ] хабар дод, ки ҳарду гуфтанд; Ба мо [Ибни Ваҳб] аз [Муъовия ибни Солеҳ] аз [Абу Марям] гуфт; Боре шунидам, ки (Абу Ҳурайра) мефармуд; Боре аз Расули Худо (с) шунидам, ки мефармуд: «Вақте яке аз шумо аз хоб бедор шавад, дасти худро дар зарфе нагузорад, то се бор нашуст, зеро касе аз шумо намедонад, ки шаби гузашта дасташ дар куҷо буд ва дасташ ба куҷо рафт».
Hadith
Imam Abu Dawud : 96
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ حُمْرَانَ بْنِ أَبَانَ مَوْلَى عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ قَالَرَأَيْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ تَوَضَّأَ فَأَفْرَغَ عَلَى يَدَيْهِ ثَلَاثًا فَغَسَلَهُمَا ثُمَّ تَمَضْمَضَ وَاسْتَنْثَرَ ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثَلَاثًا وَغَسَلَ يَدَهُ الْيُمْنَى إِلَى الْمِرْفَقِ ثَلَاثًا ثُمَّ الْيُسْرَى مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ مَسَحَ رَأْسَهُ ثُمَّ غَسَلَ قَدَمَهُ الْيُمْنَى ثَلَاثًا ثُمَّ الْيُسْرَى مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ مِثْلَ وُضُوئِي هَذَا ثُمَّ قَالَ مَنْ تَوَضَّأَ مِثْلَ وُضُوئِي هَذَا ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ لَا يُحَدِّثُ فِيهِمَا نَفْسَهُ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ بْنُ مَخْلَدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ وَرْدَانَ حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنِي حُمْرَانُ قَالَ رَأَيْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ تَوَضَّأَ فَذَكَرَ نَحْوَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ الْمَضْمَضَةَ وَالِاسْتِنْشَاقَ وَقَالَ فِيهِ وَمَسَحَ رَأْسَهُ ثَلَاثًا ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ هَكَذَا وَقَالَ مَنْ تَوَضَّأَ دُونَ هَذَا كَفَاهُ وَلَمْ يَذْكُرْ أَمْرَ الصَّلَاةِ
Ба мо гуфт [Ал Ҳасан ибни Алӣ Ал Ҳулвонӣ] ба мо гуфт [Абдурраззоқ] ба мо [Маъмар] аз [Аз Зуҳрӣ] аз [Атоъ ибни Язид Ал-Лайтсӣ] аз [Ҳумрон ибни Абон] собиқ ҳамнишини Усмон ибни Аффон гуфт, гуфт: Боре дидам, ки [Усмон ибни Аффон] таҳорат кардааст, се бор ба ду дасташ об рехт, сипас онҳоро шуст, сипас даҳонашро бишӯяд ва истинсяк кард, сипас се бор рӯ бишӯяд, дасти росташро то оринҷ се бор шуст, сипас дасти чапро низ шуст, сипас сарашро масҳ кард, пас пои росташро се бор шуст ва сипас дасти чапашро низ шуст. Боре дидам, ки Паёмбари Худо (с) мисли ин таҳорат таҳорат карда, сипас бигӯяд: «Ҳар кӣ монанди ин таҳорат таҳорат кунад ва сипас ду ракъат намоз бихонад, ки бо худаш сухан нагӯяд, Худованд гуноҳони гузаштаи ӯро мебахшад». Ба мо гуфт [Муҳаммад ибни Ал Мутсанна] ба мо гуфт [Аз Заҳҳок ибни Михлод] ба мо гуфт [Абдурраҳмон ибни Вардон] ба ман гуфт [Абу Салама ибни Абдурраҳмон] ба ман [Ҳумрон] гуфт; Боре дидам, ки [Усмон ибни Аффон] таҳорат мекард, пас аз ин ҳадис чунин зикр кард, вале ғарғара кардан ва кори аз дасташ меомадаро нагуфт ва дар он ҳадис гуфт; Ва се бор сараш масҳ кашид ва се бор пойҳояшро шуст ва гуфт; Боре дидам, ки Расулуллоҳ (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) чунин таҳорат мекард ва мегуфт: «Ҳар кӣ аз ин камтар таҳорат кунад, басанда аст».
Hadith
Imam Abu Dawud : 97
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ دَاوُدَ الْإِسْكَنْدَرَانِيُّ حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ زِيَادٍ الْمُؤَذِّنُ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ التَّيْمِيِّ قَالَ سُئِلَ ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ الْوُضُوءِ فَقَالَ رَأَيْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ سُئِلَ عَنْ الْوُضُوءِ فَدَعَا بِمَاءٍ فَأُتِيَ بِمِيضَأَةٍ فَأَصْغَاهَا عَلَى يَدِهِ الْيُمْنَى ثُمَّ أَدْخَلَهَا فِي الْمَاءِ فَتَمَضْمَضَ ثَلَاثًا وَاسْتَنْثَرَ ثَلَاثًا وَغَسَلَ وَجْهَهُ ثَلَاثًا ثُمَّ غَسَلَ يَدَهُ الْيُمْنَى ثَلَاثًا وَغَسَلَ يَدَهُ الْيُسْرَى ثَلَاثًا ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَهُ فَأَخَذَ مَاءً فَمَسَحَ بِرَأْسِهِ وَأُذُنَيْهِ فَغَسَلَ بُطُونَهُمَا وَظُهُورَهُمَا مَرَّةً وَاحِدَةً ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ ثُمَّ قَالَ أَيْنَ السَّائِلُونَ عَنْ الْوُضُوءِ هَكَذَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ قَالَ أَبُو دَاوُد أَحَادِيثُ عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ الصِّحَاحُ كُلُّهَا تَدُلُّ عَلَى مَسْحِ الرَّأْسِ أَنَّهُ مَرَّةً فَإِنَّهُمْ ذَكَرُوا الْوُضُوءَ ثَلَاثًا وَقَالُوا فِيهَا وَمَسَحَ رَأْسَهُ وَلَمْ يَذْكُرُوا عَدَدًا كَمَا ذَكَرُوا فِي غَيْرِهِ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى أَخْبَرَنَا عِيسَى أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ أَبِي زِيَادٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ أَبِي عَلْقَمَةَ أَنَّ عُثْمَانَ دَعَا بِمَاءٍ فَتَوَضَّأَ فَأَفْرَغَ بِيَدِهِ الْيُمْنَى عَلَى الْيُسْرَى ثُمَّ غَسَلَهُمَا إِلَى الْكُوعَيْنِ قَالَ ثُمَّ مَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ ثَلَاثًا وَذَكَرَ الْوُضُوءَ ثَلَاثًا قَالَ وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ وَقَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَوَضَّأَ مِثْلَ مَا رَأَيْتُمُونِي تَوَضَّأْتُ ثُمَّ سَاقَ نَحْوَ حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ وَأَتَمَّ
Ба мо гуфт [Муҳаммад ибни Довуди Искандаронӣ] ба мо гуфт [Зиёд ибни Юнус] ба мо [Саъид ибни Зиёд Ал Муазззин] аз [Усмон ибни Абдирраҳмон Ат Таймӣ] гуфт; Боре [Ибни Абимулайка] дар бораи тахорат пурсиданд, чавоб дод; Боре дидам, ки [Усмон ибни Абдирраҳмони Таймӣ] аз таҳорат пурсид, сипас об хост, то ба назди ӯ зарфе овард, сипас онро бар дасти росташ рехт, сипас онро дар об гузошт ва се бор даҳонашро бишӯяд, се бор Истисяк кард, се бор рӯи худро бишӯяд, сипас дасти росташро се бор шуст ва дасти чапашро се бор шуст ва дасти чапашро дар об шуст ва дасти чапашро дар об бишӯид, сипас дасти чапашро дар об бишӯид ва дасти чапашро дар об бишӯид. дарун ва берун аз баданаш. як бор берун, баъд ҳар ду пойро шуста, баъд гуфт; «Одамоне, ки аз таҳорат мепурсанд, куҷоянд? Ман ҳамин тавр дидам, ки Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам таҳорат мекард. Абу Довуд гуфт; Хамаи хадисхои сахех аз Усмон разияллоху анху ривоят шудааст, ки молидани сар як бор аст. Се бор таҳоратро зикр карданд, сипас дар бораи масҳ кардани сар ба ӯ ёдовар шуданд, аммо ончунон ки дигарон гуфта буданд, ададро зикр накарданд. Ба мо [Иброҳим ибни Мӯсо] нақл кардааст, ки [Исо] ба мо [Убайдуллоҳ, яъне Ибни Аби Зиёд] аз [Абдуллоҳ ибни Убайд ибни Умайр] аз [Абуалқама] гуфтааст, ки [Усмон] боре об хост, сипас таҳорат кард ва бо дасти росташ об рехт, сипас ба дасти чапаш ба боло шуст. Ӯ мегӯяд; Сипас даҳонатонро бишӯед ва се маротиба itinsyaq кунед. Се бор таҳоратро зикр кардааст. Ӯ мегӯяд; сарашро молида баъд пойхояшро шуст ва гуфт; «Разе дидам, ки Расули Худо (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам)-ро таҳорат мекард, чунон ки ту маро таҳорат кардам». Пас аз њадиси Аз Зуњрї ёдовар шуд ва боз њам мукаммалтар буд.
Hadith
Imam Abu Dawud : 98
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ عَامِرِ بْنِ شَقِيقِ بْنِ جَمْرَةَ عَنْ شَقِيقِ بْنِ سَلَمَةَ قَالَرَأَيْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ غَسَلَ ذِرَاعَيْهِ ثَلَاثًا ثَلَاثًا وَمَسَحَ رَأْسَهُ ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَلَ هَذَاقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ وَكِيعٌ عَنْ إِسْرَائِيلَ قَالَ تَوَضَّأَ ثَلَاثًا فَقَطْ
Ба мо хабар дод [Ҳорун ибни Абдуллоҳ] ба мо гуфт [Яҳё ибни Одам] ба мо [Исроил] аз [Амир ибни Сёқиқ ибни Ҷамра] аз [Сёқиқ ибни Салама] гуфт; Боре дидам, ки [Усмон ибни Аффон] ду дасташро се бор мешӯяд ва се бор сараш масҳ мекашад, сипас фармуд: «Рўзе дидам, ки Расули Худо (с) чунин мекунад». Абу Довуд гуфт; [Воқӣ] аз [Исроил] ривоят кардааст, гуфт: Фақат се бор таҳорат кардааст.
Hadith
Imam Abu Dawud : 99
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ خَالِدِ بْنِ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ خَيْرٍ قَالَأَتَانَا عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَقَدْ صَلَّى فَدَعَا بِطَهُورٍ فَقُلْنَا مَا يَصْنَعُ بِالطَّهُورِ وَقَدْ صَلَّى مَا يُرِيدُ إِلَّا لِيُعَلِّمَنَا فَأُتِيَ بِإِنَاءٍ فِيهِ مَاءٌ وَطَسْتٍ فَأَفْرَغَ مِنْ الْإِنَاءِ عَلَى يَمِينِهِ فَغَسَلَ يَدَيْهِ ثَلَاثًا ثُمَّ تَمَضْمَضَ وَاسْتَنْثَرَ ثَلَاثًا فَمَضْمَضَ وَنَثَرَ مِنْ الْكَفِّ الَّذِي يَأْخُذُ فِيهِ ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثَلَاثًا ثُمَّ غَسَلَ يَدَهُ الْيُمْنَى ثَلَاثًا وَغَسَلَ يَدَهُ الشِّمَالَ ثَلَاثًا ثُمَّ جَعَلَ يَدَهُ فِي الْإِنَاءِ فَمَسَحَ بِرَأْسِهِ مَرَّةً وَاحِدَةً ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَهُ الْيُمْنَى ثَلَاثًا وَرِجْلَهُ الشِّمَالَ ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَعْلَمَ وُضُوءَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَهُوَ هَذَاحَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ الْجُعْفِيُّ عَنْ زَائِدَةَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ عَلْقَمَةَ الْهَمْدَانِيُّ عَنْ عَبْدِ خَيْرٍ قَالَ صَلَّى عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ الْغَدَاةَ ثُمَّ دَخَلَ الرَّحْبَةَ فَدَعَا بِمَاءٍ فَأَتَاهُ الْغُلَامُ بِإِنَاءٍ فِيهِ مَاءٌ وَطَسْتٍ قَالَ فَأَخَذَ الْإِنَاءَ بِيَدِهِ الْيُمْنَى فَأَفْرَغَ عَلَى يَدِهِ الْيُسْرَى وَغَسَلَ كَفَّيْهِ ثَلَاثًا ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَهُ الْيُمْنَى فِي الْإِنَاءِ فَمَضْمَضَ ثَلَاثًا وَاسْتَنْشَقَ ثَلَاثًا ثُمَّ سَاقَ قَرِيبًا مِنْ حَدِيثِ أَبِي عَوَانَةَ قَالَ ثُمَّ مَسَحَ رَأْسَهُ مُقَدَّمَهُ وَمُؤَخِّرَهُ مَرَّةً ثُمَّ سَاقَ الْحَدِيثَ نَحْوَهُ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ مَالِكَ بْنَ عُرْفُطَةَ سَمِعْتُ عَبْدَ خَيْرٍ رَأَيْتُ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أُتِيَ بِكُرْسِيٍّ فَقَعَدَ عَلَيْهِ ثُمَّ أُتِيَ بِكُوزٍ مِنْ مَاءٍ فَغَسَلَ يَدَيْهِ ثَلَاثًا ثُمَّ تَمَضْمَضَ مَعَ الِاسْتِنْشَاقِ بِمَاءٍ وَاحِدٍ وَذَكَرَ الْحَدِيثَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا رَبِيعَةُ الْكِنَانِيُّ عَنْ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ زِرِّ بْنِ حُبَيْشٍ أَنَّهُ سَمِعَ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَسُئِلَ عَنْ وُضُوءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ وَقَالَ وَمَسَحَ عَلَى رَأْسِهِ حَتَّى لَمَّا يَقْطُرْ وَغَسَلَ رِجْلَيْهِ ثَلَاثًا ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ هَكَذَا كَانَ وُضُوءُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Ба мо хабар дод [Мусаддад] ба мо [Абу Авона] аз [Холид ибни Алқама] аз [Абдихайр] хабар додааст, гуфт; (Алӣ (р) дар ҳоле, ки намоз мехонд, бо мо вохӯрд, сипас оби поккунанда хост, гуфтем; «Ӯ бо оби муқаддас чӣ кор хоҳад кард, вақте ки ӯ аллакай дуо мекунад? Ӯ ҷуз ба мо таълим додан иродае надорад». Сипас зарфи пур аз об ба наздаш оварда шуд, сипас аз он зарф ба дасти росташ об рехт, дастонашро се бор шуст, сипас даҳонашро ғарғара кард ва се бор намозро ба ҷой овард, даҳонашро бишӯяд ва намозро аз кафи даст мегирифт, об мегирифт, яъне бо дасти рост, се бор дасташро мешуст ва се бор дасти чапашро мешуст. баъд гуфт; «Ҳар кӣ мехоҳад, ки таҳорати Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи ва салламро донад, пас ӯ чунин аст». Ба мо [Ал Ҳасан ибни Алӣ Ал-Ҳулвонӣ] гуфт ба мо [Ал Ҳусайн ибни Алӣ Ал-Ҷуфӣ] аз [Зоида] ба мо [Холид ибни Алқама ал-Ҳамдонӣ] аз [Абдихайр] нақл кард, ки Расули Худо (с) дар вақти бомдод гуфт, сипас вориди об шуд, сипас бо як ҷавоне ба назди Рабаба омад. дарбаргирандаи он. об'. Ӯ мегӯяд; «Сипас бо дасти росташ зарфро гирифт ва сипас онро ба дасти чапаш рехт ва се бор кафҳои худро шуст ва дасти росташро дар он зарф гузошт, сипас се бор даҳонашро бишӯяд ва се вақт намоз хонд». Сипас - Заъида ибни Қудома - аз ҳадиси Абуавана, ки тоза зикр шуда буд, зикр кард ва идома дод: Сипас як бор ба сару пеш ва пушти худ молид, баъд аз он ҳадисеро зикр кард. Ба мо гуфт [Муҳаммад ибни Ал Мутсанна] ба ман гуфт [Муҳаммад ибни Ҷаъфар] ба ман [Сюъба] гуфт: Шунидам [Молик ибни Урфутоҳ], шунидам [Абдихайр], дидам, ки [Алӣ р. Сипас Суъба ин хадисро зикр кард. Ба мо [Усмон ибни Аби Сийба] хабар додааст [Абу Нуайм] ба мо [Рабиъа Ал-Кинони] аз [Ал Минхол ибни Амру] аз [Зир ибни Хубайси] гуфтааст, ки боре шунид, ки [Али разияллоху анху] дар бораи тахорати Расули Худо (с) пурсид, ки инро низ зикр кардаанд. Ӯ – Зир – гуфт; ва сарашро масҳ кард, то об аз он начакад, пас се бор се бор пойҳои худро шуст ва гуфт; Ин аст таҳорати Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам.
Hadith
Imam Abu Dawud : 100
حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ الطُّوسِيُّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا فِطْرٌ عَنْ أَبِي فَرْوَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى قَالَرَأَيْتُ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ تَوَضَّأَ فَغَسَلَ وَجْهَهُ ثَلَاثًا وَغَسَلَ ذِرَاعَيْهِ ثَلَاثًا وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ وَاحِدَةً ثُمَّ قَالَ هَكَذَا تَوَضَّأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Ба мо хабар дод [Зиёд ибни Айюби Атсуйӣ] ба мо гуфт [Убайдуллоҳ ибни Мӯсо] ба мо [Фитр] аз [Абу Фарва] аз [Абдурраҳмон ибни Аби Лайло] нақл кардааст, гуфт; Боре дидам, ки [Али (р)-ро тахорат мекунад, се бор руяшро шуст, се бор дастхояшро шуст ва як бор сарашро масх кард ва гуфт; Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам ҳамин тавр таҳорат мекарданд.
