Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 හදීස්
හදීස්
Imam Abu Dawud : 861
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِبْرَاهِيمُ فَلَا أَدْرِي زَادَ أَمْ نَقَصَ فَلَمَّا سَلَّمَ قِيلَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَحَدَثَ فِي الصَّلَاةِ شَيْءٌ قَالَ وَمَا ذَاكَ قَالُوا صَلَّيْتَ كَذَا وَكَذَا فَثَنَى رِجْلَهُ وَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَسَجَدَ بِهِمْ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ فَلَمَّا انْفَتَلَ أَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّهُ لَوْ حَدَثَ فِي الصَّلَاةِ شَيْءٌ أَنْبَأْتُكُمْ بِهِ وَلَكِنْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ أَنْسَى كَمَا تَنْسَوْنَ فَإِذَا نَسِيتُ فَذَكِّرُونِي وَقَالَ إِذَا شَكَّ أَحَدُكُمْ فِي صَلَاتِهِ فَلْيَتَحَرَّ الصَّوَابَ فَلْيُتِمَّ عَلَيْهِ ثُمَّ لِيُسَلِّمْ ثُمَّ لِيَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بِهَذَا قَالَ فَإِذَا نَسِيَ أَحَدُكُمْ فَلْيَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ تَحَوَّلَ فَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ قَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ حُصَيْنٌ نَحْوَ حَدِيثِ الْأَعْمَشِ
[උස්මාන් බින් අබු සයිබා] අපට [ජාරිර්] [මන්සූර්] [ඉබ්‍රාහිම්] [අල්කාමා] වෙතින් අපට [ජාරිර්] ගැන පවසා ඇති බව ඔහු පැවසීය; [අබ්දුල්ලාහ්] පැවසීය; 'රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් යාච්ඤා කළේය - ඉබ්‍රාහිම් පැවසීය; 'ආචාරය ඔහුට පැවසීමෙන් පසු රකඅත් වැඩිද අඩුද යන්න මම නොදනිමි; 'අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, -සලාතයේදී යමක් වැරදුණාද?' ඔහු මෙසේ ඇසීය: 'ඉතින් මොකක්ද?' ඔවුන් මෙසේ ඇසීය; 'ඔබ මෙසේ සහ මෙසේ යාච්ඤා කරන්න'. ඉන්පසු ඔහු තම පාදවල පිහිටීම වෙනස් කර කිබ්ලා දෙසට මුහුණ ලා, ඒවා සමඟ දෙවරක් සුජූද් කර, පසුව ඒවාට ආචාර කළේය. ඉන්පසු ඔහු අප දෙසට හැරී මෙසේ පැවසීය: 'සලාතයේදී යමක් වැරදුනහොත්, මම ඔබට කියමි. කෙසේ වෙතත්, මම සාමාන්‍ය මිනිසෙක්, සමහර විට ඔබ අමතක කරන ආකාරයටම අමතක කරයි, එබැවින්, මම අමතක කළහොත්, මට මතක් කරන්න'. ඊළඟට ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ඔබගෙන් කෙනෙකු තම සලාතයේ සැකයෙන් සිටී නම්, ඔහු විශ්වාස කරන දෙයක් - රකඅත් - ගත යුතුය, පසුව එය සම්පූර්ණ කළ යුතුය, පසුව ඔහු දෙවරක් සුජූද් කළ යුතුය'. [මුහම්මද් බින් අබ්දුල්ලාහ් බින් නුමෙයාර්] අපට පවසා ඇත [මගේ පියා] [අල් අමාසි] [ඉබ්‍රාහිම්] [අල්කාමා] [අබ්දුල්ලා] වෙතින් අපට [අල් අමාසි] පවසා ඇති බව අපට පවසා ඇත ... පෙර හදීසය මෙන් ... ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ඔබගෙන් කෙනෙකු අමතක කළහොත්, ඔහු දෙවරක් සුජූද් කළ යුතුය'. පසුව ඔහු තරමක් චලනය වී, පසුව දෙවරක් සුජූද් කළේය'. අබු දාවුද් පැවසීය; මෙම හදීසය අල් අමාසිගේ හදීසය මෙන් [හුෂයින්] විසින් ද විස්තර කරන ලදී.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 862
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ ح و حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا جَرِيرٌ وَهَذَا حَدِيثُ يُوسُفَ عَنْ الْحَسَنِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سُوَيْدٍ عَنْ عَلْقَمَةَ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِصَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَمْسًا فَلَمَّا انْفَتَلَ تَوَشْوَشَ الْقَوْمُ بَيْنَهُمْ فَقَالَ مَا شَأْنُكُمْ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ زِيدَ فِي الصَّلَاةِ قَالَ لَا قَالُوا فَإِنَّكَ قَدْ صَلَّيْتَ خَمْسًا فَانْفَتَلَ فَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ قَالَ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ أَنْسَى كَمَا تَنْسَوْنَ
[නෂ්ර් බින් අලි] අපට [ජරීර්] ගැන පවසා ඇත. එය වෙනත් මාර්ගයකින් වාර්තා කර ඇත, එය අපට [යූසුෆ් බින් මූසා] අපට [ජරීර්] ගැන පවසා ඇත, මෙය [අල්කාමා] හි [ඉබ්‍රාහිම් බින් සුවයිඩ්] වෙතින් [අල් හසන් බින් උබයිදුල්ලාහ්] වෙතින් [අල්කාමා] යූසුෆ්ගේ හදීසයයි ඔහු පැවසීය; [අබ්දුල්ලා] මෙසේ පැවසීය; 'අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ අප සමඟ රකඅත් පහක් යාච්ඤා කළහ, ඔහු සලාතය අවසන් කළ පසු, ජනතාව එකිනෙකා අතර රහසින් කතා කළහ, පසුව ඔහු මෙසේ ඇසීය: 'ඔබට කුමක් වීද?' ඔවුන් ඇසුවා; 'අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, -රකඅත්-සලාතය එකතු කර තිබේද?' ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය: 'නැත'. ඔවුන් ඇසුවා; 'ඇත්තෙන්ම ඔබ රකඅත් පහක් යාච්ඤා කරනවා'. අවසන් වූ පසු, ඔහු සුජූද් දෙකක් කළේය, පසුව ආචාර කළේය. ඉන්පසු ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ඇත්ත වශයෙන්ම, මම සමහර විට ඔබ අමතක කරන ආකාරයටම අමතක කරන සාමාන්‍ය මිනිසෙකි'.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 863
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ يَعْنِي ابْنَ سَعْدٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ أَنَّ سُوَيْدَ بْنَ قَيْسٍ أَخْبَرَهُ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ حُدَيْجٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى يَوْمًا فَسَلَّمَ وَقَدْ بَقِيَتْ مِنْ الصَّلَاةِ رَكْعَةٌ فَأَدْرَكَهُ رَجُلٌ فَقَالَ نَسِيتَ مِنْ الصَّلَاةِ رَكْعَةً فَرَجَعَ فَدَخَلَ الْمَسْجِدَ وَأَمَرَ بِلَالًا فَأَقَامَ الصَّلَاةَ فَصَلَّى لِلنَّاسِ رَكْعَةًفَأَخْبَرْتُ بِذَلِكَ النَّاسَ فَقَالُوا لِي أَتَعْرِفُ الرَّجُلَ قُلْتُ لَا إِلَّا أَنْ أَرَاهُ فَمَرَّ بِي فَقُلْتُ هَذَا هُوَ فَقَالُوا هَذَا طَلْحَةُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ
[කුටයිබා බින් සයිද්] අපට [අල් ලයිට්ස් එනම් ඉබ්නු සාද්] [යාසිද් බින් අබු හබීබ්] ගෙන් අපට [සුවයිද් බින් කයිස්] ඔහුට [මුආවියා බින් හුදයිජ්] ගෙන් පැවසූ බව අපට දන්වා ඇත. එක් දිනක් අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ යාච්ඤා කර, පසුව ආචාර කළ බව පැවසූහ. තවත් එක් රකඅතක් ඉතිරිව තිබියදී, මිනිසෙක් ඔහුව මුණගැසී මෙසේ පැවසීය: 'ඔබ එක් රකඅතක් යාච්ඤාව අමතක කළා'. එබැවින් ඔහු නැවත පල්ලියට ගොස් බිලාල්ට ඉකාමා ඉල්ලා සිටින ලෙස පැවසීය, පසුව ඔහු ජනතාව සමඟ එක් රකඅතක් යාච්ඤා කළේය. ඊට පස්සේ මම සිද්ධිය ජනතාවට කිව්වා, ඔවුන් මට කිව්වා; 'ඔබ ඒ මිනිසාව දන්නවාද?' මම පිළිතුරු දුන්නා; 'මට දැනුම් දුන්නොත් මිසක් නැහැ' කියලා. හදිසියේම කෙනෙක් මා ඉදිරිපිටින් ගියා, ඒ නිසා මම ඇසුවා; 'මේ ඒ පුද්ගලයාද?' ඔවුන් පිළිතුරු දුන්නා; 'මේ තල්හා බින් උබයිදුල්ලා'.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 864
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُّ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا شَكَّ أَحَدُكُمْ فِي صَلَاتِهِ فَلْيُلْقِ الشَّكَّ وَلْيَبْنِ عَلَى الْيَقِينِ فَإِذَا اسْتَيْقَنَ التَّمَامَ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ فَإِنْ كَانَتْ صَلَاتُهُ تَامَّةً كَانَتْ الرَّكْعَةُ نَافِلَةً وَالسَّجْدَتَانِ وَإِنْ كَانَتْ نَاقِصَةً كَانَتْ الرَّكْعَةُ تَمَامًا لِصَلَاتِهِ وَكَانَتْ السَّجْدَتَانِ مُرْغِمَتَيْ الشَّيْطَانِقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ هِشَامُ بْنُ سَعْدٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ مُطَرِّفٍ عَنْ زَيْدٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحَدِيثُ أَبِي خَالِدٍ أَشْبَعُ
[මුහම්මද් බින් අල් 'අල`] අපට [අබු කාලිද්] [ඉබ්නු අල් 'අජ්ලාන්] [සයිද් බින් අස්ලම්] [අතා` බින් යසාර්] [අබු සායිද් අල් කුද්රි] වෙතින් අපට [අබු කාලිද්] අපට මෙසේ පැවසීය; රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මෙසේ පැවසීය: 'ඔබගෙන් කෙනෙකු තම සලාතයේ සැකයෙන් සිටී නම්, ඔහු තම සැකයන් අතහැර දමා තමා විශ්වාස කරන දේ තීරණය කළ යුතුය, ඔහුගේ රකඅත් සම්පූර්ණ බව ඔහුට විශ්වාස නම්, දෙවරක් සුජූද් කළ යුතුය. රකඅත් සම්පූර්ණ බව පෙනී ගියහොත්, එක් රකඅත් සහ සුජූද් දෙකක් එයට එකතු කිරීමක් බවට පත්වේ - සුන්නා පිළිවෙතක් - රකඅත් නොමැති බව පෙනී ගියහොත්, එම රකඅත් සලාතයේ සම්පූර්ණත්වය බවට පත්වන අතර සුජූද් දෙකක් සාතන්ට කරදරයක් බවට පත්වේ'. අබු දාවුද් මෙසේ පැවසීය; 'එය [හිස්යාම් බින් සාද්] සහ [මුහම්මද් බින් මුතාරිෆ්] විසින් [සයිද්] වෙතින් [අතා` බින් යසාර්] වෙතින් [අබු සායිද් අල් කුද්රි] වෙතින් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන්ගෙන් ද විස්තර කරන ලද අතර, අබු කාලිඩ්ගේ හදීස් හිස්යාම්ගේ හදීස් වලට වඩා පරිපූර්ණයි-'.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 865
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ أَبِي رِزْمَةَ أَخْبَرَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَيْسَانَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَمَّى سَجْدَتَيْ السَّهْوِ الْمُرْغِمَتَيْنِ
[මුහම්මද් බින් අබ්දුල් අසීස් බින් අබු රිස්මා] [අබ්දුල්ලාහ් බින් කයිසාන්] [ඉක්රිමා] [ඉබ්නු අබ්බාස්] ගෙන් අපට වාර්තා කරන ලද්දේ නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමා අමතක වීමේ සුජූද් දෙක අල් මුර්ගිමතයිනි - සාතන්ට කරදර කරන එකක් ලෙස නම් කළ බවයි.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 866
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا شَكَّ أَحَدُكُمْ فِي صَلَاتِهِ فَلَا يَدْرِي كَمْ صَلَّى ثَلَاثًا أَوْ أَرْبَعًا فَلْيُصَلِّ رَكْعَةً وَلْيَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ قَبْلَ التَّسْلِيمِ فَإِنْ كَانَتْ الرَّكْعَةُ الَّتِي صَلَّى خَامِسَةً شَفَعَهَا بِهَاتَيْنِ وَإِنْ كَانَتْ رَابِعَةً فَالسَّجْدَتَانِ تَرْغِيمٌ لِلشَّيْطَانِحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْقَارِيُّ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ بِإِسْنَادِ مَالِكٍ قَالَ إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا شَكَّ أَحَدُكُمْ فِي صَلَاتِهِ فَإِنْ اسْتَيْقَنَ أَنْ قَدْ صَلَّى ثَلَاثًا فَلْيَقُمْ فَلْيُتِمَّ رَكْعَةً بِسُجُودِهَا ثُمَّ يَجْلِسْ فَيَتَشَهَّدْ فَإِذَا فَرَغَ فَلَمْ يَبْقَ إِلَّا أَنْ يُسَلِّمَ فَلْيَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ ثُمَّ لِيُسَلِّمْ ثُمَّ ذَكَرَ مَعْنَى مَالِكٍ قَالَ أَبُو دَاوُد وَكَذَلِكَ رَوَاهُ ابْنُ وَهْبٍ عَنْ مَالِكٍ وَحَفْصِ بْنِ مَيْسَرَةَ وَدَاوُدَ بْنِ قَيْسٍ وَهِشَامِ بْنِ سَعْدٍ إِلَّا أَنَّ هِشَامًا بَلَغَ بِهِ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ
'ඔබගෙන් කෙනෙකු තම සලාතය පිළිබඳව සැකයෙන් සිටින්නේ නම්, ඔහු කළ රකඅත් තුන හෝ හතර ඔහු නොදැන සිටියහොත්, ඔහු ආචාර කිරීමට පෙර වාඩි වී සිටියදී දෙවරක් සුජූද් කළ යුතුය. පස්වනුව, මෙම සලාතය දෙකෙන් සලාතය සම්පූර්ණ වේ, රකඅත් හතරක් ප්‍රමාණවත් නම්, සලාතය සාතන්ට කරදර කිරීම සඳහා ය'. '[කුතායිබා] අපට පවසා ඇත්තේ [සයීද් බින් අස්ලම්] මාලික්ගේ ඉස්නාද් සමඟ [යකුබ් බින් අබ්දුර් රහ්මාන් අල් කර්රි] [සයිද් බින් අස්ලම්] ගෙන් අපට පවසා ඇත්තේ [යකුබ් බින් අබ්දුර් රහ්මාන් අල් කර්රි] ඔහු මෙසේ පැවසීය; ඇත්ත වශයෙන්ම, නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ: 'ඔබගෙන් කෙනෙකු තම සලාතය පිළිබඳව සැකයෙන් සිටී නම්, ඔහු රකඅත් තුනක් ඉටු කර ඇති බව විශ්වාස කරන්නේ නම්, ඔහු එක් රකඅතක් සම්පූර්ණ කිරීමට නැගී සිට තස්යාහුද් කියමින් වාඩි විය යුතුය. ඔහු අවසන් කර සුබ පැතුම් ඉතිරි වූ විට, ඔහු දෙවරක් සුජූද් කර ආචාර කළ යුතුය...' ඉන්පසු ඔහු මාලික්ගේ හදීසයේ තේරුම ප්‍රකාශ කළේය. අබු දාවුද් පැවසීය; 'එසේම, එය [ඉබ්නු වහබ්] [මලික්] සහ [හෆ්ෂ් බින් මයිසාරා], [දාවුද් බින් කයිස්] සහ [හිස්යාම් බින් සාද්] විසින් විස්තර කරන ලදී, හිස්යාම් [අබු සායිද් අල් කුද්රි] ගෙන් එය ප්‍රකාශ කළේය'.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 867
حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ خُصَيْفٍ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا كُنْتَ فِي صَلَاةٍ فَشَكَكْتَ فِي ثَلَاثٍ أَوْ أَرْبَعٍ وَأَكْبَرُ ظَنِّكَ عَلَى أَرْبَعٍ تَشَهَّدْتَ ثُمَّ سَجَدْتَ سَجْدَتَيْنِ وَأَنْتَ جَالِسٌ قَبْلَ أَنْ تُسَلِّمَ ثُمَّ تَشَهَّدْتَ أَيْضًا ثُمَّ تُسَلِّمُقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ عَبْدُ الْوَاحِدِ عَنْ خُصَيْفٍ وَلَمْ يَرْفَعْهُ وَوَافَقَ عَبْدَ الْوَاحِدِ أَيْضًا سُفْيَانُ وَشَرِيكٌ وَإِسْرَائِيلُ وَاخْتَلَفُوا فِي الْكَلَامِ فِي مَتْنِ الْحَدِيثِ وَلَمْ يُسْنِدُوهُ
[අන් නුෆයිලි] අපට [මුහම්මද් බින් සලාමා] [කුෂයිෆ්] [අබු උබයිදා බින් අබ්දුල්ලාහ්] [ඔහුගේ පියාඅබු උබයිදා බින් අබ්දුල්ලාහ්] [ඔහුගේ පියා] [ඔහුගේ පියා] [ඔහුගේ පියා] [ඔහුගේ පියා] [ඔහුගේ පියා] [ඔහුගේ පියා] [අබු 'උබයිදා බින් අබ්දුල්ලාහ්] [ඔහුගේ පියා] [ඔහුගේ පියා] [ඔහුගේ පියා] [ඔහුගේ පියා] [අබු 'උබයිදා බින් අබ්දුල්ලාහ්] [ඔහුගේ පියා] [ඔහුගේ පියා] [ඔහුගේ පියා] [ඔහුගේ පියා] [අබු 'අල්-උබායිදා බින් අබ්දුල්ලාහ්] [ඔහුගේ පියා] [ඔහුගේ පියා] [ඔහුගේ පියා] [අබු 'දාවුද්] [අබ්දුල් වහීඩ්] [කුෂයිෆ්] [අබ්දුල් වහීඩ්] විසින් ද විස්තර කර ඇත, නමුත් ඔහු එය අර්ථ නිරූපණය කළේ නැත, අබ්දුල් වහීඩ්ගේ හදීස් [සුෆියාන්], [සයිරික්] සහ [ඊශ්‍රායෙල්] විසින් ද එකඟ වන අතර හදීස් නැවත සකස් කිරීම සම්බන්ධයෙන් ඔවුන් වෙනස් වේ, එනම් ඔවුන්ගේ මතය අනුව, ඔවුන් කිසිදු කථිකයෙකු මත විශ්වාසය නොතබයි'.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 868
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ الدَّسْتُوَائِيُّ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ حَدَّثَنَا عِيَاضٌ ح و حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا أَبَانُ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ هِلَالِ بْنِ عِيَاضٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ فَلَمْ يَدْرِ زَادَ أَمْ نَقَصَ فَلْيَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ وَهُوَ قَاعِدٌ فَإِذَا أَتَاهُ الشَّيْطَانُ فَقَالَ إِنَّكَ قَدْ أَحْدَثْتَ فَلْيَقُلْ كَذَبْتَ إِلَّا مَا وَجَدَ رِيحًا بِأَنْفِهِ أَوْ صَوْتًا بِأُذُنِهِوَهَذَا لَفْظُ حَدِيثِ أَبَانَ قَالَ أَبُو دَاوُد و قَالَ مَعْمَرٌ وَعَلِيُّ بْنُ الْمُبَارَكِ عِيَاضُ بْنُ هِلَالٍ و قَالَ الْأَوْزَاعِيُّ عِيَاضُ بْنُ أَبِي زُهَيْرٍ
[මුහම්මද් බින් අල් 'අල`] අපට පවසා ඇත [ඉස්මායිල් බින් ඉබ්‍රාහිම්] අපට පවසා ඇත [හිස්යාම් අද් දස්තුවා`යි] අපට පවසා ඇත [යාහ්යා බින් අබු කතිර්] අපට ['ඉයාද්ල්] අපට පැවසූ බව. එය වෙනත් මාර්ගයකින් වාර්තා කර ඇත, [මුසා බින් ඉස්මායිල්] අපට පවසා ඇත [අබූ සායිද් අල් කුද්රි] වෙතින් [හිලාල් බින් 'ඉයාද්ල්] වෙතින් [අබාන්] අපට [යාහ්යා] අපට පවසා ඇත අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ: 'ඔබගෙන් කෙනෙකු යාච්ඤා කරන විට, ඔහුගේ රකඅත් වැඩිද අඩුද යන්න නොදන්නා විට, ඔහු වාඩි වී සිටියදී දෙවරක් සුජූද් කළ යුතුය, සාතන් පැමිණ 'ඔබ හදාත් - අවලංගු කර ඇත' යැයි පවසන විට ඔහු 'ඔබ බොරු කියනවා' යැයි පැවසිය යුතුය, ඔහුගේ නාසය සුළඟ - සුවඳ - සුවඳ නොදක්වන්නේ නම් හෝ ඔහුගේ කන්වලට ශබ්දයක් ඇසෙන්නේ නැත්නම්'. මෙය අබාන්ගේ හදීසයේ වචන වේ. අබු දාවුද් පැවසීය; -මාමර්ගෙන්, අලි බින් මුබාරක්. 'ඉයාද්ල් බින් හිලාල්. අල් අවුසායි පැවසීය; ''ඉයාද්ල් බින් අබු සුහයිර්'.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 869
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا قَامَ يُصَلِّي جَاءَهُ الشَّيْطَانُ فَلَبَّسَ عَلَيْهِ حَتَّى لَا يَدْرِيَ كَمْ صَلَّى فَإِذَا وَجَدَ أَحَدُكُمْ ذَلِكَ فَلْيَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌقَالَ أَبُو دَاوُد وَكَذَا رَوَاهُ ابْنُ عُيَيْنَةَ وَمَعْمَرٌ وَاللَّيْثُ حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ أَبِي يَعْقُوبَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا ابْنُ أَخِي الزُّهْرِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ بِهَذَا الْحَدِيثِ بِإِسْنَادِهِ زَادَ وَهُوَ جَالِسٌ قَبْلَ التَّسْلِيمِ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ أَخْبَرَنَا أَبِي عَنْ ابْنِ إِسْحَقَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مُسْلِمٍ الزُّهْرِيُّ بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ قَالَ فَلْيَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ قَبْلَ أَنْ يُسَلِّمَ ثُمَّ لِيُسَلِّمْ
අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් මෙසේ පැවසූ බව [අල් ක'නබි] [මලික්] [ඉබ්නු ෂිහාබ්] [අබු සලාමා බින් අබ්දුර් රහ්මාන්] [අබු හුරෙයිරා] තුමාණන් අපට දන්වා ඇත: 'ඔබගෙන් කෙනෙකු යාච්ඤා කරන විට, යක්ෂයා ඔහු වෙත පැමිණෙනු ඇත, එවිට ඔහු කොපමණ වාරයක් යාච්ඤා කරනවාද යන්න නොදන්නා තෙක් ඔහුගේ මනස ව්‍යාකූල කරනු ඇත, ඔබගෙන් කෙනෙකුට එවැනි දෙයක් හමු වුවහොත්, ඔහු වාඩි වී සිටියදී දෙවරක් සුජූද් කළ යුතුය -තස්යාහුද්-'. අබු දාවුද් පැවසීය; 'එය [ඉබ්නු 'උයෙයිනා], [ම'මර්], [අල් ලයිට්ස්] විසින් විස්තර කරන ලද දෙයයි. [හජ්ජාජ් බින් අබු යා'කුබ්] අපට පවසා ඇත්තේ [යා'කුබ්] [මුහම්මද් බින් මුස්ලිම්] වෙතින් [ඔහුගේ ඥාති සහෝදරයා වන අස් සුහ්රි] මෙම හදීස් ඉස්නාද් මෙන් අපට පවසා ඇති බව ඔහු තවදුරටත් පැවසීය; '...ආචාර කිරීමට පෙර වාඩි වී සිටියදී'. හජ්ජාජ් අපට පවසා ඇත [යා'කුබ්] අපට පවසා ඇත [මගේ පියා] [ඉබ්නු ඉස්හාක්] ගෙන් [මුහම්මද් බින් මුස්ලිම් අස් සුහ්රි] ඉස්නාද් සහ එහි තේරුම සමඟ මට පැවසූ බව ඔහු පැවසීය; '... පසුව ඔහු ආචාර කිරීමට පෙර දෙවරක් සුජූද් කළේය, පසුව ආචාර කළේය'.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 870
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُسَافِعٍ أَنَّ مُصْعَبَ بْنَ شَيْبَةَ أَخْبَرَهُ عَنْ عُتْبَةَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ شَكَّ فِي صَلَاتِهِ فَلْيَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ بَعْدَمَا يُسَلِّمُ
[අහ්මද් බින් ඉබ්‍රාහිම්] අපට පවසා ඇත්තේ [හජ්ජාජ්] [ඉබ්නු ජුරයිජ්] ගෙන් [අබ්දුල්ලාහ් බින් මුසාෆි] තුමා මට පවසා ඇති බව [මුෂාබ් බින් සයයිබා] ['උත්බා බින් මුහම්මද් බින් අල් හාරිත්] ගෙන් [අබ්දුල්ලාහ් බින් ජ'ෆාර්] තුමා අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ මෙසේ පැවසූහ: 'යමෙකු තම සලාතය පිළිබඳව සැකයෙන් සිටී නම්, ඔහු ආචාර කිරීමෙන් පසු දෙවරක් සුජූද් කළ යුතුද'.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 871
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ابْنِ بُحَيْنَةَ أَنَّهُ قَالَصَلَّى لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ قَامَ فَلَمْ يَجْلِسْ فَقَامَ النَّاسُ مَعَهُ فَلَمَّا قَضَى صَلَاتَهُ وَانْتَظَرْنَا التَّسْلِيمَ كَبَّرَ فَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ قَبْلَ التَّسْلِيمِ ثُمَّ سَلَّمَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَحَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ حَدَّثَنَا أَبِي وَبَقِيَّةُ قَالَا حَدَّثَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ بِمَعْنَى إِسْنَادِهِ وَحَدِيثِهِ زَادَ وَكَانَ مِنَّا الْمُتَشَهِّدُ فِي قِيَامِهِ قَالَ أَبُو دَاوُد وَكَذَلِكَ سَجَدَهُمَا ابْنُ الزُّبَيْرِ قَامَ مِنْ ثِنْتَيْنِ قَبْلَ التَّسْلِيمِ وَهُوَ قَوْلُ الزُّهْرِيِّ
[අල් ක'නබි] [මලික්] [ඉබ්නු ෂිහාබ්] [අබ්දුල්ලාහ්මාන් බින් අල් අ'රාජ්] [අබ්දුල්ලාහ් බින් බුහයිනා] ගෙන් අපට [අල් ක'නබි] තුමාට පවසා ඇත්තේ ඔහු මෙසේ පැවසූ බවයි: 'රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම් අප සමඟ රකඅත් දෙකක් යාච්ඤා කළේය, පසුව ඔහු වහාම නැගී සිටියේය, ඔහු තවමත් වාඩි වී නොසිටියේය -තස්යාහුද්-, එබැවින් ජනතාව ඔහු අනුගමනය කිරීමට නැගී සිටියහ, සලාතය අවසන් කිරීමෙන් පසු, අපි සුබ පැතුම් එනතුරු බලා සිටියදී, ඔහු තක්බීර් කර සුබ පැතුම් ඉදිරිපිට වාඩි වී සිටියදී දෙවරක් සුජූද් කළේය, පසුව ඔහු -ෂල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්- සලාම්'. ['අම්රු බින් උත්මාන්] අපට [මගේ පියාට] පවසා ඇති අතර [බකියා] දෙදෙනාම මෙසේ පැවසූහ; [අස් සුහ්රි] තුමාගෙන් [සියුඅයිබ්] තුමාට එකම හදීසයේ සහ ඉස්නාද්හි අර්ථයෙන් අපට විස්තර කර ඇති බව ඔහු තවදුරටත් පැවසීය; '...තස්යාහුද් නැගිටින විට කියවූ අයද අප අතර සිටියහ - ඔහු අමතක කළ නිසා-'. අබු දාවුද් පැවසීය; 'ඉබ්නු සුබයිර් සුජූද් දෙකම ඉටු කළේ එලෙසයි, ඔහු ආචාර කිරීමට පෙර දෙවන රකඅතෙන් නැගිට්ටේය' මෙය අස් සුහ්රිගේ මතයයි.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 872
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْوَلِيدِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ جَابِرٍ يَعْنِي الْجُعْفِيَّ قَالَ حَدَّثَنَا الْمُغِيرَةُ بْنُ شُبَيْلٍ الْأَحْمَسِيُّ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ الْإِمَامُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ فَإِنْ ذَكَرَ قَبْلَ أَنْ يَسْتَوِيَ قَائِمًا فَلْيَجْلِسْ فَإِنْ اسْتَوَى قَائِمًا فَلَا يَجْلِسْ وَيَسْجُدْ سَجْدَتَيْ السَّهْوِقَالَ أَبُو دَاوُد وَلَيْسَ فِي كِتَابِي عَنْ جَابِرٍ الْجُعْفِيِّ إِلَّا هَذَا الْحَدِيثُ
[අල් හසන් බින් 'අම්රු] [අබ්දුල්ලාහ් බින් වලීද්] [සුෆියාන්] [ජාබීර් එනම් අල් ජු'ෆි] ගෙන් අපට පැවසීමෙන් පසු ඔහු මෙසේ පැවසීය; [අල් මුගිරා බින් සියුයිල් අල් අහ්මාසි] [කයිස් බින් අබු හාසිම්] [අල් මුගිරා බින් සියුයිල්] ගෙන් අපට පවසා ඇත; රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මෙසේ පැවසීය; 'ඉමාම්වරයෙකු දෙවන රකඅතෙහි දැනටමත් නැගී සිට ඇත්නම්, කෙළින් සිට ගැනීමට පෙර, ඔහු නැවත වාඩි විය යුතු බවත්, කෙළින් සිට ගත් පසු ඔහු වාඩි වී දෙවරක් සුජූද් නොකළ යුතු බවත්, එනම් සහ්වි සඳහා සුජූද් කිරීම' බව මතක තබා ගන්න. අබු දාවුද් මෙසේ පැවසීය; 'මගේ පොතේ මෙම හදීසයෙන් හැර ජාබිර් අල් ජු'ෆි ගැන සඳහනක් නොමැත'.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 873
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ الْجُشَمِيُّ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا الْمَسْعُودِيُّ عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلَاقَةَ قَالَصَلَّى بِنَا الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ فَنَهَضَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ قُلْنَا سُبْحَانَ اللَّهِ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَمَضَى فَلَمَّا أَتَمَّ صَلَاتَهُ وَسَلَّمَ سَجَدَ سَجْدَتَيْ السَّهْوِ فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُ كَمَا صَنَعْتُقَالَ أَبُو دَاوُد وَكَذَلِكَ رَوَاهُ ابْنُ أَبِي لَيْلَى عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ وَرَفَعَهُ وَرَوَاهُ أَبُو عُمَيْسٍ عَنْ ثَابِتِ بْنِ عُبَيْدٍ قَالَ صَلَّى بِنَا الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ مِثْلَ حَدِيثِ زِيَادِ بْنِ عِلَاقَةَ قَالَ أَبُو دَاوُد أَبُو عُمَيْسٍ أَخُو الْمَسْعُودِيِّ وَفَعَلَ سَعْدُ بْنُ أَبِي وَقَّاصٍ مِثْلَ مَا فَعَلَ الْمُغِيرَةُ وَعِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ وَالضَّحَّاكُ بْنُ قَيْسٍ وَمُعَاوِيَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ وَابْنُ عَبَّاسٍ أَفْتَى بِذَلِكَ وَعُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ قَالَ أَبُو دَاوُد وَهَذَا فِيمَنْ قَامَ مِنْ ثِنْتَيْنِ ثُمَّ سَجَدُوا بَعْدَ مَا سَلَّمُوا
"[උබයිදුල්ලාහ් බින් උමර් අල් ජුස්යාමි] අපට [යාසිද් බින් හරුන්] [සියාද් බින් ඉලාකා] වෙතින් [අල් මස්'උදි] අපට මෙසේ පැවසූ බව අපට පවසා ඇත; '[අල් මුගිරා බින් සයූබා] අප සමඟ යාච්ඤා කළේය, පසුව වහාම දෙවන රකඅතෙහි නැගී සිටියේය, පසුව අපි 'සුබ්හානල්ලාහ්' යැයි කීවෙමු; 'සුබ්හානල්ලාහ්' යැයි කීවෙමු, ඔහු දිගටම සිටගෙන සිටියේය. සලාතය සම්පූර්ණ කර සුබ පැතුම් පිරිනැමීමෙන් පසු, ඔහු දෙවරක් සහ්වි සඳහා සුජූද් කළේය, සලාතයෙන් පසු ඔහු මෙසේ පැවසීය; 'මම කරන දේ රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම් දුටුවෙමි'. අබු දාවුද් පැවසීය; 'එසේම, එය [ඉබ්නු අබු ලයිලා] [අෂ් සියාබි] [අල් මුගිරා බින් සයූබා] වෙතින් විස්තර කර ඇති අතර ඔහු හදීස් පරිවර්තනය කර ඇත'. [තාබිත් බින් උබයිද්] වෙතින් [අබු 'උමයිස්] ද විස්තර කර ඇත; ඔහු මෙසේ පැවසීය; '[අල් මුගීරා බින් සියුබා] අප සමඟ යාච්ඤා කළේය...' සියාද් බින් ඉලාකාගේ හදීසයේ මෙන්. අබු දාවුද් මෙසේ පැවසීය; 'අබු උමයිස් අල් මස්'උදිගේ සහෝදරයා වූ අතර, සাද් බින් අබු වකෂ් ද අල් මුගීරා කළ දේ කළේය, 'ඉම්රාන් බින් හුෂයින්, දලහක් බින් කයිස්, මු'ආවියා බින් අබු සුෆ්යාන් සහ ඉබ්නු අබ්බාස් ද එසේමය. උමර් බින් අබ්දුල් අසීස් ද එවැනිම ෆත්වාවක් ලබා දුන්නේය. අබු දාවුද් මෙසේ පැවසීය; 'තස්යාහුද් අමතක කර රක්අත් දෙකකට පසු වහාම නැඟිට, පසුව ආචාර කිරීමෙන් පසු - සහ්වි - සුජූද් කරන පුද්ගලයාට එය එසේම වේ'.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 874
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ وَالرَّبِيعُ بْنُ نَافِعٍ وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَشُجَاعُ بْنُ مَخْلَدٍ بِمَعْنَى الْإِسْنَادِ أَنَّ ابْنَ عَيَّاشٍ حَدَّثَهُمْ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدٍ الْكَلَاعِيِّ عَنْ زُهَيْرٍ يَعْنِي ابْنَ سَالِمٍ الْعَنْسِيَّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ قَالَ عَمْرٌو وَحْدَهُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ ثَوْبَانَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِكُلِّ سَهْوٍ سَجْدَتَانِ بَعْدَ مَا يُسَلِّمُوَلَمْ يَذْكُرْ عَنْ أَبِيهِ غَيْرُ عَمْرٍو
['අම්රු බින් උත්මාන්], [අර් රබී' බින් නෆි'], [උස්මාන් බින් අබු සයිබා] සහ [සුජා' බින් මක්ලාද්] යන අයට, එනම් ඉස්නාද් යන වචනයෙන්, [ඉබ්නු අයියාසි] [උබයිදුල්ලාහ් බින් 'උබයිද් අල් කල'යි] [සුහයිර් එනම් ඉබ්නු සලීම් අල් 'අන්සි] [අබ්දුර් රහ්මාන් බින් ජුබයිර් බින් නුෆයිර්] ගෙන්, [අබ්දුර් රහ්මාන් බින් ජුබයිර් බින් නුෆයිර්] ගෙන්, [ඔහුගේ පියා] [සෞබාන්] ගෙන් මුන්ෆරිද් හි අම්රු මෙසේ පැවසීය: 'ඔබ අමතක කරන සෑම අවස්ථාවකම, ආචාර කිරීමෙන් පසු සුජූද් දෙකක් තිබේ'. නමුත් ඔහු තම පියා ගැන 'අම්රු' යන මාතෘකාව නොමැතිව සඳහන් නොකරයි.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 875
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُثَنَّى حَدَّثَنِي أَشْعَثُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ خَالِدٍ يَعْنِي الْحَذَّاءَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى بِهِمْ فَسَهَا فَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ تَشَهَّدَ ثُمَّ سَلَّمَ
[මුහම්මද් බින් යාහ්යා බින් ෆාරිස්] අපට පවසා ඇත [මුහම්මද් බින් අබ්දුල්ලාහ් බින් අල් මුට්සන්නා] [අෂාත්වරුන්] [මුහම්මද් බින් සිරින්] [කාලිඩ් එනම් අල් කද්ද්සා`] [අබු කිලාබා] [අබු අල් මුහල්ලබ්] [ඉම්රාන් බින් හුෂයින්] ගෙන් [අෂාත්වරුන්] මට පවසා ඇත [නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් ඔවුන් සමඟ යාච්ඤා කළ පසු එය අමතක කළ බව ඔහු දෙවරක් සුජූද් කර, පසුව තෂහ්හුද් කියා සලාම් කීවේය.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 876
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ هِنْدِ بِنْتِ الْحَارِثِ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا سَلَّمَ مَكَثَ قَلِيلًا وَكَانُوا يَرَوْنَ أَنَّ ذَلِكَ كَيْمَا يَنْفُذُ النِّسَاءُ قَبْلَ الرِّجَالِ
[මුහම්මද් බින් යායා] සහ [මුහම්මද් බින් රාෆි'] යන දෙදෙනාම පැවසූ බව අපට දන්වා ඇත; [අබ්දුර්රාසාක්] අපට පවසා ඇත්තේ [අස් සුහ්රි] [හින්ද් බින්ත් අල් හාරිත්] [උම්මු සලාමා] වෙතින් [ම'මර්] අපට පැවසූ බවයි; ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් - යාච්ඤාවෙන් - සුබ පැතූ විට, ඔහු මොහොතකට නතර විය'. - ඔවුන් සිතන්නේ කාන්තාවන් පිරිමින්ට පෙර පිටතට පැමිණීමට මෙය හේතුවක් බවයි'.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 877
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ هُلْبٍ رَجُلٍ مِنْ طَيِّئٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّهُ صَلَّى مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ يَنْصَرِفُ عَنْ شِقَّيْهِ
[අබු අල් වලීද් අත් තයලිසි] අපට පවසා ඇත්තේ [සයිමක් බින් හාර්බ්] [කබිෂා බින් හල්බ්] ගෙන් - [ඔහුගේ පියාගෙන්] තායි ගෝත්‍රයේ මිනිසෙකු වන [සියුබා] ඔහු වරක් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් සමඟ යාච්ඤා කළ බවත්, ඔහු දකුණට සහ වමට - දෙපැත්තට හැරෙන බවත්ය.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 878
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سُلَيْمَانَ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ الْأَسْوَدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَلَا يَجْعَلُ أَحَدُكُمْ نَصِيبًا لِلشَّيْطَانِ مِنْ صَلَاتِهِ أَنْ لَا يَنْصَرِفَ إِلَّا عَنْ يَمِينِهِ وَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَكْثَرُ مَا يَنْصَرِفُ عَنْ شِمَالِهِقَالَ عُمَارَةُ أَتَيْتُ الْمَدِينَةَ بَعْدُ فَرَأَيْتُ مَنَازِلَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ يَسَارِهِ
අපට [මුස්ලිම් බින් ඉබ්‍රාහිම්] අපට [සුයිබා] [සුලෙයිමාන්] [උමාරා බින් 'උමයිර්] [අල් අස්වද් බින් යසිද්] [අබ්දුල්ලාහ්] වෙතින් අපට [සියුබා] අපට පවසා ඇත: 'ඔබගෙන් කිසිවෙකු තම යාච්ඤාවලදී සාතන්ට කිසි විටෙකත් අවස්ථාවක් ලබා නොදිය යුතුය, ඔහු දකුණු පැත්තට හැරවිය යුතු නැත. කෙසේ වෙතත්, රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් බොහෝ විට වම් පැත්තට හැරෙන බව මම දුටුවෙමි'. අම්මාරා මෙසේ පැවසුවාය: 'ඊට පසු, මම මදීනාවට ගියෙමි, පසුව නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන්ගේ වම් පසින් ඔහුගේ නිවාස මට හමු විය.'
හදීස්
Imam Abu Dawud : 879
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اجْعَلُوا فِي بُيُوتِكُمْ مِنْ صَلَاتِكُمْ وَلَا تَتَّخِذُوهَا قُبُورًا
[අහ්මද් බින් මුහම්මද් බින් හන්බල්] අපට [යහ්යා] [උබයිදුල්ලාහ්] ගෙන් [නෆි] මට [ඉබ්නු උමර්] ගෙන් මෙසේ පැවසීය: නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ: 'ඔබේ නිවාස සුන්නාහ් සලාම් ඉටු කිරීම සඳහා ස්ථානයක් බවට පත් කරන්න, ඒවා සොහොන් බවට පත් නොකරන්න'.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 880
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ أَبِي النَّضْرِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ صَلَاةُ الْمَرْءِ فِي بَيْتِهِ أَفْضَلُ مِنْ صَلَاتِهِ فِي مَسْجِدِي هَذَا إِلَّا الْمَكْتُوبَةَ
[අහ්මද් බින් සාලිහ්] අපට පවසා ඇත [අබ්දුල්ලාහ් බින් වහබ්] මට [සුලෙයිමාන් බින් බිලාල්] [ඉබ්‍රාහිම් බින් අබු අන් නද්ලර්] [ඔහුගේ පියා] [බුස්ර් බින් සයිද්] [සයිද් බින් තාබිත්] ගෙන් [සුලෙයිමාන් බින් බිලාල්] මට පැවසූ බව අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ පැවසූහ: 'මගේ පල්ලියේ ඔහුගේ සලාතයට වඩා මිනිසෙකුගේ නිවසේ සලාතය වැදගත් වේ, ෆර්දුල් සලාතය හැර'.
