Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 හදීස්

හදීස්

Imam Abu Dawud : 841

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ وَأَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ شَبُّوَيْهِ وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ الْغَزَّالُ قَالُوا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ أَنْ يَجْلِسَ الرَّجُلُ فِي الصَّلَاةِ وَهُوَ مُعْتَمِدٌ عَلَى يَدِهِ وَقَالَ ابْنُ شَبُّوَيْهِ نَهَى أَنْ يَعْتَمِدَ الرَّجُلُ عَلَى يَدِهِ فِي الصَّلَاةِ وَقَالَ ابْنُ رَافِعٍ نَهَى أَنْ يُصَلِّيَ الرَّجُلُ وَهُوَ مُعْتَمِدٌ عَلَى يَدِهِ وَذَكَرَهُ فِي بَابِ الرَّفْعِ مِنْ السُّجُودِ وَقَالَ ابْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ نَهَى أَنْ يَعْتَمِدَ الرَّجُلُ عَلَى يَدَيْهِ إِذَا نَهَضَ فِي الصَّلَاةِ

[අහ්මද් බින් හන්බල්], [අහ්මද් බින් මුහම්මද් බින් සියාබුයිහ්], [මුහම්මද් බින් රාෆි'] සහ [මුහම්මද් බින් අබ්දුල් මලික් අල් ගසාල්] යන අය අපට මෙසේ පැවසූහ; [අබ්දුර්රාසාක්] [මමර්] [ඉස්මායිල් බින් උමයියා] [නෆි'] [ඉබ්නු උමර්] ගෙන් අපට මෙසේ පැවසූහ; රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තහනම් කළේය - අහමඩ් බින් හන්බල් පැවසීය - අත් දෙකටම හේත්තු වී සිටින විට සලාතයේ වාඩි වී සිටින කෙනෙකුට'. ඉබ්නු සියාබුයිහ්; 'ඔහු යාඥා කරමින් සිටි කෙනෙකුට තම අත් මත රැඳී සිටීම තහනම් කළේය. 'ඉබ්නු රාෆි' පැවසීය; 'ඔහු තම දෑත් මත රැඳී සිටින විට සලාතයේ සිටින ඕනෑම කෙනෙකුට'. ඔහු එය 'සුජූද් කිරීමෙන් එසවීම' පරිච්ඡේදයේ සඳහන් කළ බව ඉබ්නු අබ්දුල් මලික් පැවසීය; 'ඔහු යාච්ඤාවේ නැගී සිටින විට - සිටගත් විට - තම අත් මත රැඳී සිටීම තහනම් කළේය'. ඉබ්නු අබ්දුල් මලික් පැවසීය; 'පුද්ගලයෙකු යාච්ඤාවේ නැගී සිටින විට - තම දෑත් මත රැඳී සිටීම ඔහු තහනම් කළේය'.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 842

حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ هِلَالٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ سَأَلْتُ نَافِعًاعَنْ الرَّجُلِ يُصَلِّي وَهُوَ مُشَبِّكٌ يَدَيْهِ قَالَ قَالَ ابْنُ عُمَرَ تِلْكَ صَلَاةُ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ

[බිසීර් බින් හිලාල්] අපට [අබ්දුල් වාරිට්ස්] [ඉස්මායිල් බින් උමයියා] ගෙන් මෙසේ පැවසීය: 'මම [නෆි] ගෙන් එක් අතක ඇඟිලි අනෙක් අත සමඟ පටලවාගෙන යාඥා කරන අය ගැන ඇසුවෙමි'. පිළිතුර නම්; [ඉබ්නු උමර්] වරක් මෙසේ පැවසීය: 'එය යුදෙව්වන් සමඟ කෝප වන අයගේ යාච්ඤාවයි'.'

හදීස්

Imam Abu Dawud : 843

حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ زَيْدِ بْنِ أَبِي الزَّرْقَاءِ حَدَّثَنَا أَبِي ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ وَهَذَا لَفْظُهُ جَمِيعًا عَنْ هِشَامِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّهُ رَأَى رَجُلًا يَتَّكِئُ عَلَى يَدِهِ الْيُسْرَى وَهُوَ قَاعِدٌ فِي الصَّلَاةِ قَالَ هَارُونُ بْنُ زَيْدٍ سَاقِطًا عَلَى شِقِّهِ الْأَيْسَرِ ثُمَّ اتَّفَقَا فَقَالَ لَهُ لَا تَجْلِسْ هَكَذَا فَإِنَّ هَكَذَا يَجْلِسُ الَّذِينَ يُعَذَّبُونَ

[හාරුන් බින් සයිද් බින් අබු අස් සර්කා] අපට [මගේ පියාට] පවසා ඇති අතර එය වෙනත් මාර්ගයකින් වාර්තා කර ඇත, [මුහම්මද් බින් සලාමා] අපට [ඉබ්නු වහබ්] අපට පවසා ඇති අතර, ලෆඩ්ස් [හිස්යාම් බින් සාද්] [නෆි] [ඉබ්නු උමර්] වෙතින් පැමිණ ඇති අතර, ඔහු සලාතයේ වාඩි වී සිටින විට තම වම් අතෙන් නැඹුරු වූ කෙනෙකු දුටු බව - හරුන් බින් යාසිඩ් පැවසීය: 'ඔහුගේ වම් පැත්තට නැඹුරු වූ', එවිට දෙදෙනාම ලෆඩ්ස් ගැන එකඟ වූහ - එබැවින් ඉබ්නු උමර් ඔහුට මෙසේ පැවසීය; 'එසේ වාඩි නොවන්න, මන්ද එය දඬුවම් ලබන කෙනෙකුගේ වාඩි වීම වැනිය.'

හදීස්

Imam Abu Dawud : 844

حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ الْأُولَيَيْنِ كَأَنَّهُ عَلَى الرَّضْفِ قَالَ قُلْنَا حَتَّى يَقُومَ قَالَ حَتَّى يَقُومَ

"නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් පළමු රකඅත් දෙකෙන් නැගිටින විට, එය රත් වූ ගලක් මත වාඩි වී සිටියාක් මෙන් විය" යනුවෙන් [හෆ්ෂ් බින් උමර්] [ස'ද් බින් ඉබ්‍රාහිම්] [අබු 'උබයිදා] [ඔහුගේ පියා] ගෙන් [සියුබා] අපට [හෆ්ෂ් බින් උමර්] අපට පවසා ඇත. ෂුබා ඇසුවේය; "ඔහු වහාම නැඟිටින තුරු?" ස'ද් බින් ඉබ්‍රාහිම් පිළිතුරු දුන්නේය; "එබැවින් ඔහු නැඟිටීමට ඉක්මන් විය".

හදීස්

Imam Abu Dawud : 845

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ ح و حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ ح و حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ الْمُحَارِبِيُّ وَزِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ قَالَا حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ عُبَيْدٍ الطَّنَافِسِيُّ ح و حَدَّثَنَا تَمِيمُ بْنُ الْمُنْتَصِرِ أَخْبَرَنَا إِسْحَقُ يَعْنِي ابْنَ يُوسُفَ عَنْ شَرِيكٍ ح و حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ كُلُّهُمْ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ أَبِي الْأَحْوَصِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ وَقَالَ إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي الْأَحْوَصِ وَالْأَسْوَدِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُسَلِّمُ عَنْ يَمِينِهِ وَعَنْ شِمَالِهِ حَتَّى يُرَى بَيَاضُ خَدِّهِ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللَّهِ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللَّهِقَالَ أَبُو دَاوُد وَهَذَا لَفْظُ حَدِيثِ سُفْيَانَ وَحَدِيثُ إِسْرَائِيلَ لَمْ يُفَسِّرْهُ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ زُهَيْرٌ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ وَيَحْيَى بْنُ آدَمَ عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْأَسْوَدِ عَنْ أَبِيهِ وَعَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أَبُو دَاوُد شُعْبَةُ كَانَ يُنْكِرُ هَذَا الْحَدِيثَ حَدِيثَ أَبِي إِسْحَقَ أَنْ يَكُونَ مَرْفُوعًا

[මුහම්මද් බින් කතීර්] අපට [සුෆ්යාන්] ගැන පවසා ඇති අතර එය වෙනත් මාර්ගයකින් විස්තර කර ඇත, එය අපට [අහ්මද් බින් යූනුස්] අපට [සයිදා] ගැන පවසා ඇති අතර එය වෙනත් මාර්ගයකින් විස්තර කර ඇත, එය අපට [මුසද්දාද්] අපට [අබු අල් අහ්වාෂ්] ගැන පවසා ඇති අතර එය වෙනත් මාර්ගයකින් විස්තර කර ඇත, එය අපට [මුහම්මද් බින් උබයිද් අල් මුහ්රිබි] සහ [සියාද් බින් අයුබ්] යන දෙදෙනාම මෙසේ පැවසූහ. ['උමර් බින් 'උබයිද් අත් තනෆිසි] අපට පවසා ඇති අතර, තවත් මාර්ගයකින් විස්තර කර ඇත, [තමිම් බින් අල් මුන්ටෂිර්] අපට [ෂාරික්] වෙතින් [ඉෂාක් එනම් ඉබ්නු යූසුෆ්] අපට පවසා ඇති අතර, තවත් මාර්ගයකින් විස්තර කර ඇත, [අහ්මද් බින් මානි'] අපට පවසා ඇති පරිදි [හුසේන් බින් මුහම්මද්] අපට [අබු ඉෂාක්] වෙතින් [අබු අල් අහ්වාෂ්] වෙතින් [අබ්දුල්ලා] වෙතින් [ඊශ්‍රායෙල්] අපට [ඊශ්‍රායෙල්] සියල්ල පවසා ඇති අතර [අබු අල් අහ්වාෂ්] සහ [අල් අස්වද්] වෙතින් [අබ්දුල්ලා] වෙතින් [ඊශ්‍රායෙල්] අපට [ඊශ්‍රායෙල්] නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් ඔහුගේ කම්මුල් සුදු පැහැයෙන් පෙනෙන පරිදි දකුණට සහ වමට ආචාර කළ බව පැවසීය - ඔහු මෙසේ පැවසීය-: 'අස්සලාමු 'අලයිකුම් ව රහ්මතුල්ලාහි, අස්සලාමු 'අලයිකුම් ව රහ්මතුල්ලාහි - අල්ලාහ්ගේ ආරක්ෂාව සහ දයාව ඔබ කෙරෙහි වේවා, අල්ලාහ්ගේ ආරක්ෂාව සහ දයාව පවතිනු ඇත "ඔබට-". අබු දාවුද් පැවසීය; "මෙම හදීසයේ වචන සුෆියාන්ගේ හදීසයෙන් සහ ඊශ්‍රායෙලිතයාගේ හදීසයෙන් කිසිදු අර්ථකථනයකින් තොරව පැමිණේ." අබු දාවුද් පැවසීය; "තවද එය [සුහයිර්] [අබු ඉෂාක්] වෙතින් සහ [යාහ්යා බින් ආදම්] [ඊශ්‍රායෙල්] වෙතින් [අබු ඉෂාක්] වෙතින් [අබ්දුර් රහ්මාන් බින් අල් අස්වද්] [ඔහුගේ පියා] [අල්කාමා] වෙතින් [අබ්දුල්ලා] වෙතින් විස්තර කරන ලදී." අබු දාවුද් පැවසීය; "සියුබා මෙම හදීසය ප්‍රතික්ෂේප කළේය, එනම් අබු ඉෂාක්ගේ හදීසය මර්ෆුඩ් කරන ලදී".

තහවුරු කරන හදීස් (42)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 846

حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ قَيْسٍ الْحَضْرَمِيُّ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَصَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ يُسَلِّمُ عَنْ يَمِينِهِ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ وَعَنْ شِمَالِهِ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللَّهِ

[අබ්දා බින් අබ්දුල්ලාහ්] අපට [යාහ්යා බින් ආදම්] අපට [මුසා බින් කයිස් අල් හද්ල්රාමි] [සලාමා බින් කුහයිල්] [අල්කාමා බින් වයිල්] [ඔහුගේ පියා] ගෙන් අපට මෙසේ පැවසීය: 'මම රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම් පිටුපස යාච්ඤා කළෙමි, ඔහු මට දකුණු පසින් 'අස්සලාමු අලයිකුම් ව රහ්මතුල්ලාහි ව බරකාතු - අල්ලාහ්ගේ ආරක්ෂාව, දයාව සහ ආශිර්වාදය ඔබ කෙරෙහි වේවා -' යනුවෙන් ආචාර කළ අතර වමට 'අස්සලාමු අලයිකුම් වරහ්මතුල්ලාහ් - අල්ලාහ්ගේ ආරක්ෂාව සහ දයාව ඔබ කෙරෙහි වේවා -' යනුවෙන් ආචාර කළේය.

තහවුරු කරන හදීස් (42)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 847

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ زَكَرِيَّا وَوَكِيعٌ عَنْ مِسْعَرٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ ابْنِ الْقِبْطِيَّةِ عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَكُنَّا إِذَا صَلَّيْنَا خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ أَحَدُنَا أَشَارَ بِيَدِهِ مِنْ عَنْ يَمِينِهِ وَمِنْ عَنْ يَسَارِهِ فَلَمَّا صَلَّى قَالَ مَا بَالُ أَحَدِكُمْ يُومِي بِيَدِهِ كَأَنَّهَا أَذْنَابُ خَيْلٍ شُمْسٍ إِنَّمَا يَكْفِي أَحَدَكُمْ أَوْ أَلَا يَكْفِي أَحَدَكُمْ أَنْ يَقُولَ هَكَذَا وَأَشَارَ بِأُصْبُعِهِ يُسَلِّمُ عَلَى أَخِيهِ مِنْ عَنْ يَمِينِهِ وَمِنْ عَنْ شِمَالِهِحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْأَنْبَارِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ عَنْ مِسْعَرٍ بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ قَالَ أَمَا يَكْفِي أَحَدَكُمْ أَوْ أَحَدَهُمْ أَنْ يَضَعَ يَدَهُ عَلَى فَخْذِهِ ثُمَّ يُسَلِّمَ عَلَى أَخِيهِ مِنْ عَنْ يَمِينِهِ وَمِنْ عَنْ شِمَالِهِ

[උස්මාන් බින් අබු සයිබා] අපට [යාහ්යා බින් සකරියා] සහ [වාකි] [මිසාර්] වෙතින් [උබයිදුල්ලාහ් බින් අල් කිබ්තියියා] [ජාබීර් බින් සමුරා] වෙතින් අපට මෙසේ පැවසීය: 'අපි අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන්ගේ පිටුපසින් යාච්ඤා කරන විට, අපෙන් කෙනෙකු තම දකුණු සහ වම් පසින් සිටින අයට තම අත ඉඟි කරමින් සුබ පැතුම් පිරිනමන අතර, ඔහු යාච්ඤාව අවසන් කළ පසු, ඔහු මෙසේ කියයි: 'ඔබගෙන් කෙනෙකු තවමත් අශ්වයෙකුගේ වලිගය චලනය වන ආකාරයට තම අත ඉඟි කරන්නේ ඇයි? ඔබගෙන් කෙනෙකුට එය ප්‍රමාණවත්ද - නැතහොත් ඔබගෙන් කෙනෙකු මෙය කිරීම ප්‍රමාණවත් නොවේද'. ඔහු තම දකුණු සහ වම් පසින් තම සහෝදරයන්ට ආචාර කිරීමට තම ඇඟිල්ලෙන් ඉඟි කළේය.' [මුහම්මද් බින් සුලෙයිමාන් අල් අන්බාරි] අපට [අබු නුඅයිම්] [මිසාර්] හි සිට අපට පවසා ඇත්තේ එකම ඉස්නාද් සහ අර්ථයෙන්, 'ඔබගෙන් කෙනෙකු - හෝ ඔවුන්ගෙන් කෙනෙකු - තම කලවා මත අත තබාගෙන ඔහුගේ දකුණු සහ වම් පස සිටින තම සහෝදරයාට ආචාර කිරීම ප්‍රමාණවත්' යන වචන ය.

තහවුරු කරන හදීස් (13)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 848

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ الْمُسَيَّبِ بْنِ رَافِعٍ عَنْ تَمِيمٍ الطَّائِيِّ عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَدَخَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالنَّاسُ رَافِعُوا أَيْدِيهِمْ قَالَ زُهَيْرٌ أُرَاهُ قَالَ فِي الصَّلَاةِ فَقَالَ مَا لِي أَرَاكُمْ رَافِعِي أَيْدِيكُمْ كَأَنَّهَا أَذْنَابُ خَيْلٍ شُمْسٍ أُسْكُنُوا فِي الصَّلَاةِ

[අබ්දුල්ලාහ් බින් මුහම්මද් අන් නුෆයිලි] අපට පවසා ඇත [සුහයිර්] අපට පවසා ඇත [අල් අ'මාසි] [අල් මුසයියාබ් බින් රාෆි] [තමීම් අත් තායි] [ජාබීර් බින් සමුරා] වෙතින් ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම් අපව මුණගැසුණේ, ජනතාව තම දෑත් ඔසවමින් සිටියදීය - සුහයිර් පැවසීය; මා දන්නා පරිදි, ජාබිර් බින් සමුරා පැවසීය; 'ඔවුන් යාඥා කරන විට,' ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'අශ්වයෙකුගේ වලිගය චලනය වන පරිදි ඔබේ දෑත් ඔසවමින් ඔබ දකින්නේ ඇයි, යාඥාවේ නිහඬව සිටින්න'.

තහවුරු කරන හදීස් (13)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 849

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ أَبُو الْجَمَاهِرِ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ بَشِيرٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ سَمُرَةَ قَالَأَمَرَنَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَرُدَّ عَلَى الْإِمَامِ وَأَنْ نَتَحَابَّ وَأَنْ يُسَلِّمَ بَعْضُنَا عَلَى بَعْضٍ

[මුහම්මද් බින් උත්මාන් අබු අල් ජමාහිර්] අපට [කටාදා] සිට [අල් හසන්] සිට [සයිද් බින් බසීර්] [සමුරා] දක්වා අපට මෙසේ පැවසීය: 'ඉමාම්ගේ සුබ පැතුම් වලට පිළිතුරු දීමට, එකිනෙකාට සෙනෙහස දැක්වීමට සහ අපෙන් සමහරෙකු සහ අනෙක් අය අතර සුබ පැතුම් හුවමාරු කර ගැනීමට නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් අපට නියෝග කළේය'.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 850

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرٍو عَنْ أَبِي مَعْبَدٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَكَانَ يُعْلَمُ انْقِضَاءُ صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالتَّكْبِيرِ

[අහ්මද් බින් අබ්දා] අපට [සුෆ්යාන්] [අම්රු] [අබු මබාද්] [ඉබ්නු අබ්බාස්] වෙතින් අපට පවසා ඇති බව ඔහු අපට පැවසීය: 'සලාතයෙන් පසු, නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් තම සලාතය අවසන් කළ බව තක්බීර් මගින් දැනගත හැකිය'.

තහවුරු කරන හදීස් (9)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 851

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى الْبَلْخِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنِي ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ أَنَّ أَبَا مَعْبَدٍ مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ أَخْبَرَهُأَنَّ رَفْعَ الصَّوْتِ لِلذِّكْرِ حِينَ يَنْصَرِفُ النَّاسُ مِنْ الْمَكْتُوبَةِ كَانَ ذَلِكَ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَوَأَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ قَالَ كُنْتُ أَعْلَمُ إِذَا انْصَرَفُوا بِذَلِكَ وَأَسْمَعُهُ

ඉබ්නු අබ්බාස්ගේ හිටපු වහලෙකු වූ [අබු මබාද්] තමාට පැවසූ බව [ඉබ්නු අබ්බාස්] තමාට පැවසූ බව [අම්රු බින් දිනාර්] අපට [යාහ්යා බින් මූසා අල් බල්හි] අපට [අබ්දුර්රාසාක්] අපට [ඉබ්නු ජුරයිජ්] අපට [අම්රු බින් දිනාර්] අපට පැවසූ බව [ඉබ්නු අබ්බාස්] අපට පැවසූ බව [ඉබ්නු අබ්බාස්] ඔහුට පැවසූ බව [අම්රු බින් දිනාර්] අපට පැවසූ බව [ඉබ්නු අබ්බාස්] ඔහුට පැවසූ බව 'මිනිසුන් ෆර්දුල් සලාතය අවසන් කරන විට දික්ර් ශබ්දය ශබ්ද කිරීම නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාගේ කාලයේ සිදු කරන ලද අතර ඉබ්නු අබ්බාස් මෙසේ පැවසීය; 'ඔවුන් එය අවසන් කළ විට මම එය දැනගත්තා, මටත් එය ඇසුණා'.

තහවුරු කරන හදීස් (9)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 852

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ الْفِرْيَابِيُّ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ عَنْ قُرَّةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَذْفُ السَّلَامِ سُنَّةٌقَالَ عِيسَى نَهَانِي ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ رَفْعِ هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ أَبُو دَاوُد سَمِعْت أَبَا عُمَيْرٍ عِيسَى بْنَ يُونُسَ الْفَاخُورِيَّ الرَّمْلِيَّ قَالَ لَمَّا رَجَعَ الْفِرْيَابِيُّ مِنْ مَكَّةَ تَرَكَ رَفْعَ هَذَا الْحَدِيثِ وَقَالَ نَهَاهُ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ عَنْ رَفْعِهِ

[අහ්මද් බින් මුහම්මද් බින් හන්බල්] අපට පවසා ඇති බව [මුහම්මද් බින් යූසුෆ් අල් ෆිර්යාබි] අපට පවසා ඇති බව [අල් අවුසායි] [කුර්ආන් බින් අබ්දුර්රහ්මාන්] [අස් සුහ්රි] [අබු සලාමා] [අබු හුරෙයිරා] වෙතින් ඔහු මෙසේ පැවසීය; රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මෙසේ පැවසීය: 'සුබ පැතුම් උච්චාරණය දිගු නොකිරීම සුන්නාහ්'. ජේසුස් වහන්සේ මෙසේ පැවසූහ; ඉබ්නු මුබාරක් මට මෙම හදීසය කියවීම තහනම් කළේය, අබු දාවුද් මෙසේ පැවසීය; 'අබු උමයිර් ඊසා බින් යූනුස් අල් ෆහුරි අර් රම්ලි මෙසේ පැවසූ බව මට ඇසිණි; 'අල් ෆිර්යාබි මක්කමෙන් ආපසු පැමිණි විට, ඔහු මෙම හදීසය කියවීමට පිටත්ව ගියේය, ඔහු මෙසේ පැවසීය; 'අහ්මද් බින් හන්බල් එය කියවීම තහනම් කර ඇත'.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 853

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ عَنْ عَاصِمٍ الْأَحْوَلِ عَنْ عِيسَى بْنِ حِطَّانَ عَنْ مُسْلِمِ بْنِ سَلَّامٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ طَلْقٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا فَسَا أَحَدُكُمْ فِي الصَّلَاةِ فَلْيَنْصَرِفْ فَلْيَتَوَضَّأْ وَلْيُعِدْ صَلَاتَهُ

[උස්මාන් බින් අබු සයිබා] අපට [ජාරිර් බින් අබ්දුල් හමීඩ්] [අෂිම් අල් අහ්වාල්] [ඊසා බින් හිතාන්] [මුස්ලිම් බින් සලාම්] [අලි බින් තල්ක්] වෙතින් අපට [ජාරිර් බින් අබ්දුල් හමීඩ්] අපට පවසා ඇත. ඔහු මෙසේ පැවසීය; රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මෙසේ පැවසීය: 'ඔබගෙන් කෙනෙකු සලාතය අතරතුර හුස්ම හෙළා ශබ්දයක් නිකුත් නොකළහොත්, ඔහු නැඟිට වන්ධ්‍යාව ඉටු කර ඔහුගේ සලාතය නැවත කළ යුතුය'.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 854

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ وَعَبْدُ الْوَارِثِ عَنْ لَيْثٍ عَنْ الْحَجَّاجِ بْنِ عُبَيْدٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ إِسْمَعِيلَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيَعْجِزُ أَحَدُكُمْ قَالَ عَنْ عَبْدِ الْوَارِثِ أَنْ يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ أَوْ عَنْ يَمِينِهِ أَوْ عَنْ شِمَالِهِ زَادَ فِي حَدِيثِ حَمَّادٍ فِي الصَّلَاةِ يَعْنِي فِي السُّبْحَةِ

[මුසද්දාද්] අපට [හම්මාද්] සහ [අබ්දුල් වරිත්] [ලයිත්] [අල් හජ්ජාජ් බින් උබයිද්] [ඉබ්‍රාහිම් බින් ඉස්මායිල්] [අබු හුරෙයිරා] ගෙන් අපට [අබු හුරෙයිරා] ගෙන් අපට [හම්මාද්] සහ [අබ්දුල් වරිත්] අපට පවසා ඇත; අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ මෙසේ පැවසූහ: 'ඔබගෙන් කෙනෙකුට ඉදිරියට හෝ පසුපසට, දකුණට හෝ වමට යාමට නොහැකිද - මුසද්දාද් අබ්දුල් වරිත්ගෙන් ඇසුවේය - හම්මාද් ඔහුගේ හදීසයේ - යාච්ඤාවේදී, එනම් සුන්නා යාච්ඤාවේදී එකතු කළේය'.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 855

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ نَجْدَةَ حَدَّثَنَا أَشْعَثُ بْنُ شُعْبَةَ عَنْ الْمِنْهَالِ بْنِ خَلِيفَةَ عَنْ الْأَزْرَقِ بْنِ قَيْسٍ قَالَصَلَّى بِنَا إِمَامٌ لَنَا يُكْنَى أَبَا رِمْثَةَ فَقَالَ صَلَّيْتُ هَذِهِ الصَّلَاةَ أَوْ مِثْلَ هَذِهِ الصَّلَاةِ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ يَقُومَانِ فِي الصَّفِّ الْمُقَدَّمِ عَنْ يَمِينِهِ وَكَانَ رَجُلٌ قَدْ شَهِدَ التَّكْبِيرَةَ الْأُولَى مِنْ الصَّلَاةِ فَصَلَّى نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ سَلَّمَ عَنْ يَمِينِهِ وَعَنْ يَسَارِهِ حَتَّى رَأَيْنَا بَيَاضَ خَدَّيْهِ ثُمَّ انْفَتَلَ كَانْفِتَالِ أَبِي رِمْثَةَ يَعْنِي نَفْسَهُ فَقَامَ الرَّجُلُ الَّذِي أَدْرَكَ مَعَهُ التَّكْبِيرَةَ الْأُولَى مِنْ الصَّلَاةِ يَشْفَعُ فَوَثَبَ إِلَيْهِ عُمَرُ فَأَخَذَ بِمَنْكِبِهِ فَهَزَّهُ ثُمَّ قَالَ اجْلِسْ فَإِنَّهُ لَمْ يُهْلِكْ أَهْلَ الْكِتَابِ إِلَّا أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ بَيْنَ صَلَوَاتِهِمْ فَصْلٌ فَرَفَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَصَرَهُ فَقَالَ أَصَابَ اللَّهُ بِكَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِقَالَ أَبُو دَاوُد وَقَدْ قِيلَ أَبُو أُمَيَّةَ مَكَانَ أَبِي رِمْثَةَ

[අබ්දුල් වහබ් බින් නජ්දා] අපට [අල් මින්හාල් බින් කලීෆා] [අල් අස්රාක් බින් කයිස්] වෙතින් [අෂ්අත්ස් ත්සෞරි බින් සයුබා] අපට පවසා ඇති බව ඔහු පැවසීය; අපගේ චුවින් ඉමාම් [අබු රිම්ට්සා] අප සමඟ යාච්ඤා කළ බව ඔහු පැවසීය; 'මම මේ ආකාරයට හෝ නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් සමඟ යාච්ඤා කළ ආකාරයටම යාච්ඤා කළෙමි, - ඔහු තම වචන දිගටම කරගෙන ගියේය - අබු බකර් සහ උමර් ඔහුගේ දකුණු පැත්තේ පළමු පේළියේ යාච්ඤා කරමින් සිටියදී, හරියටම කිවහොත්, හදිසියේම කෙනෙකු පැමිණ ඔහු සමඟ තක්බිරතුල් ඉහ්රාම් ලබා ගත්තේය, පසුව නබි අල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් යාච්ඤා කළේය, පසුව දකුණට සහ වමට ආචාර කළේය, එවිට අපට ඔහුගේ කම්මුල්වල සුදු පැහැය දැකගත හැකි විය. ඉන්පසු ඔහු තම ඉරියව්ව වෙනස් කළේ අබු රිට්ස්මා ඔහුගේ ඉරියව්ව වෙනස් කළ විටය. එවිට තක්බිරතුල් ඉහ්රාම් පමණක් ලබා ගත් මිනිසෙක් තවත් රකඅතක් එකතු කිරීමට නැගී සිටියේය, එබැවින් උමර් ඔහු දෙසට පැන ඔහුගේ උරහිස් අල්ලාගෙන සොලවමින් මෙසේ කීවේය: 'වාඩි වන්න! මක්නිසාද යත්, ග්‍රන්ථයේ ජනයා ඔවුන්ගේ යාච්ඤාවන් වෙන් නොකළහොත් විනාශ නොවනු ඇත.' එවිට නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණෝ ඔහු දෙස බලා මෙසේ පැවසූහ: 'ඔබ හරි, ඉබ්නු ඛට්ටබ්.' අබු දාවුද් මෙසේ පැවසීය: 'අබු උමයියා වෙනුවට අබු රිත්මා පත් වූ බව කියනු ලැබේ.'

හදීස්

Imam Abu Dawud : 856

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَصَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِحْدَى صَلَاتَيْ الْعَشِيِّ الظُّهْرَ أَوْ الْعَصْرَ قَالَ فَصَلَّى بِنَا رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ قَامَ إِلَى خَشَبَةٍ فِي مُقَدَّمِ الْمَسْجِدِ فَوَضَعَ يَدَيْهِ عَلَيْهِمَا إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى يُعْرَفُ فِي وَجْهِهِ الْغَضَبُ ثُمَّ خَرَجَ سَرْعَانُ النَّاسِ وَهُمْ يَقُولُونَ قُصِرَتْ الصَّلَاةُ قُصِرَتْ الصَّلَاةُ وَفِي النَّاسِ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ فَهَابَاهُ أَنْ يُكَلِّمَاهُ فَقَامَ رَجُلٌ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُسَمِّيهِ ذَا الْيَدَيْنِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَسِيتَ أَمْ قُصِرَتْ الصَّلَاةُ قَالَ لَمْ أَنْسَ وَلَمْ تُقْصَرْ الصَّلَاةُ قَالَ بَلْ نَسِيتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْقَوْمِ فَقَالَ أَصَدَقَ ذُو الْيَدَيْنِ فَأَوْمَئُوا أَيْ نَعَمْ فَرَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى مَقَامِهِ فَصَلَّى الرَّكْعَتَيْنِ الْبَاقِيَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ كَبَّرَ وَسَجَدَ مِثْلَ سُجُودِهِ أَوْ أَطْوَلَ ثُمَّ رَفَعَ وَكَبَّرَ ثُمَّ كَبَّرَ وَسَجَدَ مِثْلَ سُجُودِهِ أَوْ أَطْوَلَ ثُمَّ رَفَعَ وَكَبَّرَقَالَ فَقِيلَ لِمُحَمَّدٍ سَلَّمَ فِي السَّهْوِ فَقَالَ لَمْ أَحْفَظْهُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَلَكِنْ نُبِّئْتُ أَنَّ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ قَالَ ثُمَّ سَلَّمَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدٍ بِإِسْنَادِهِ وَحَدِيثُ حَمَّادٍ أَتَمُّ قَالَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَقُلْ بِنَا وَلَمْ يَقُلْ فَأَوْمَئُوا قَالَ فَقَالَ النَّاسُ نَعَمْ قَالَ ثُمَّ رَفَعَ وَلَمْ يَقُلْ وَكَبَّرَ ثُمَّ كَبَّرَ وَسَجَدَ مِثْلَ سُجُودِهِ أَوْ أَطْوَلَ ثُمَّ رَفَعَ وَتَمَّ حَدِيثُهُ لَمْ يَذْكُرْ مَا بَعْدَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ فَأَوْمَئُوا إِلَّا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ قَالَ أَبُو دَاوُد وَكُلُّ مَنْ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ لَمْ يَقُلْ فَكَبَّرَ وَلَا ذَكَرَ رَجَعَ حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا بِشْرٌ يَعْنِي ابْنَ الْمُفَضَّلِ حَدَّثَنَا سَلَمَةُ يَعْنِي ابْنَ عَلْقَمَةَ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَعْنَى حَمَّادٍ كُلِّهِ إِلَى آخِرِ قَوْلِهِ نُبِّئْتُ أَنَّ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ قَالَ ثُمَّ سَلَّمَ قَالَ قُلْتُ فَالتَّشَهُّدُ قَالَ لَمْ أَسْمَعْ فِي التَّشَهُّدِ وَأَحَبُّ إِلَيَّ أَنْ يَتَشَهَّدَ وَلَمْ يَذْكُرْ كَانَ يُسَمِّيهِ ذَا الْيَدَيْنِ وَلَا ذَكَرَ فَأَوْمَئُوا وَلَا ذَكَرَ الْغَضَبَ وَحَدِيثُ حَمَّادٍ عَنْ أَيُّوبَ أَتَمُّ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ نَصْرِ بْنِ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَيُّوبَ وَهِشَامٍ وَيَحْيَى بْنِ عَتِيقٍ وَابْنِ عَوْنٍ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي قِصَّةِ ذِي الْيَدَيْنِ أَنَّهُ كَبَّرَ وَسَجَدَ وَقَالَ هِشَامٌ يَعْنِي ابْنَ حَسَّانَ كَبَّرَ ثُمَّ كَبَّرَ وَسَجَدَ قَالَ أَبُو دَاوُد رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ أَيْضًا حَبِيبُ بْنُ الشَّهِيدِ وَحُمَيْدٌ وَيُونُسُ وَعَاصِمٌ الْأَحْوَلُ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ لَمْ يَذْكُرْ أَحَدٌ مِنْهُمْ مَا ذَكَرَ حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ هِشَامٍ أَنَّهُ كَبَّرَ ثُمَّ كَبَّرَ وَسَجَدَ وَرَوَى حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ وَأَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ هِشَامٍ لَمْ يَذْكُرَا عَنْهُ هَذَا الَّذِي ذَكَرَهُ حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ أَنَّهُ كَبَّرَ ثُمَّ كَبَّرَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَأَبِي سَلَمَةَ وَعُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ بِهَذِهِ الْقِصَّةِ قَالَ وَلَمْ يَسْجُدْ سَجْدَتَيْ السَّهْوِ حَتَّى يَقَّنَهُ اللَّهُ ذَلِكَ حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ أَبِي يَعْقُوبَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ يَعْنِي ابْنَ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّ أَبَا بَكْرِ بْنَ سُلَيْمَانَ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَذَا الْخَبَرِ قَالَ وَلَمْ يَسْجُدْ السَّجْدَتَيْنِ اللَّتَيْنِ تُسْجَدَانِ إِذَا شَكَّ حَتَّى لَقَاهُ النَّاسُ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَأَخْبَرَنِي بِهَذَا الْخَبَرِ سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ وَأَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَأَبُو بَكْرِ بْنُ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ وَعِمْرَانُ بْنُ أَبِي أَنَسٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَالْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ جَمِيعًا عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ بِهَذِهِ الْقِصَّةِ وَلَمْ يَذْكُرْ أَنَّهُ سَجَدَ السَّجْدَتَيْنِ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ الزُّبَيْدِيُّ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ سُلَيْمَانَ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فِيهِ وَلَمْ يَسْجُدْ سَجْدَتَيْ السَّهْوِ

[මුහම්මද් බින් උබයිද්] අපට [අයියුබ්] [මුහම්මද්] තුමාගෙන් [අබු හුරෙයිරා] තුමාගෙන් [හම්මාද් බින් සයිද්] අපට [හම්මාද්] තුමා අපට [අබු හුරෙයිරා] තුමාගෙන් [හම්මාද්] තුමා අපට මෙසේ පැවසීය; රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් අප සමඟ සවස සලාතය, එනම් දහවල් හෝ අස්ර් සලාතය, එනම් අප සමඟ යාච්ඤා කළේය. අබු හුරෙයිරා මෙසේ පැවසීය; 'ඔහු රකඅත් දෙකක් පමණක් යාච්ඤා කළ බවත් පසුව හලෝ කියා, පසුව ඔහුගේ අනෙක් අත - ඔහුගේ දකුණු අත - ඔහුගේ අනෙක් අත මත තබා පල්ලිය ඉදිරිපිටින් දිව යන දැවයට ගිය බවත්, එය ඔහුගේ මුහුණ දෙස කෝපයෙන් මෙන් දිස් වූ බවත් පෙනේ. ඉන්පසු ජනතාව පල්ලියෙන් පිටතට දිව ගොස් - 'කෂාර් වලින් යාච්ඤා කරන්න, කෂාර් වලින් යාච්ඤා කරන්න' යැයි කියමින් සිටියහ. මේ අය අතර අබු බකර් සහ උමර් ද සිටියහ, ඔවුන් දෙදෙනාම මෙම ප්‍රශ්නය ඇසීමට මැලි වූහ, එබැවින් රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්ගෙන් එක් අයෙක් දුල් යාදයින් නැඟිට මෙසේ ඇසුවේය. 'අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, ඔබ අමතක කළාද නැතහොත් ඔබ කෂාර් භාෂාවෙන් යාච්ඤා කළාද?' ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය: 'මම සලාතය අමතක කරන්නේවත් වන්දි ගෙවන්නේවත් නැත'. ඩුල් යාදයින් පැවසීය; 'නමුත් ඔබ අමතක කළේවත් නැත, අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි'. එවිට රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් ජනතාව දෙසට හැරී මෙසේ ඇසීය: 'ඩුල් යාදයින් පැවසූ දේ සත්‍යද?' සහචරයින් - සංඥා සහිතව-; 'ඔව්, ඒක හරි' ඉන්පසු ඔහු තම මුල් ස්ථානයට ආපසු ගොස් ඉතිරි - රකඅත් - හිඩැස් සම්පූර්ණ කර, පසුව ආචාර කළේය. ආචාර කිරීමෙන් පසු, ඔහු තක්බීර් පවසා සාමාන්‍ය සුජූද් කිරීමක් මෙන් හෝ තව ටිකක් දිගු කර හිස ඔසවා තක්බීර් කීවේය. ඉන්පසු ඔහු නැවතත් තක්බීර් පවසා සාමාන්‍ය සුජූද් කිරීමක් මෙන් හෝ තව ටිකක් දිගු කර හිස ඔසවා තක්බීර් කීවේය. මුහම්මද්ගෙන් ඇසුවේය; 'ඔහු - සුජුද්- සහ්වි හි ආචාර කළාද?' ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය; 'මම එය අබු හුරෙයිරාගෙන් කටපාඩම් කළේ නැහැ, නමුත් [ඉම්රාන් බින් හුෂයින්] පැවසූ බව මට දන්වන ලදී; 'එවිට ඔහු සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් සලාම්...'. [අබ්දුල්ලා බින් මස්ලමා] [මලික්] [අයියුබ්] [මුහම්මද්] ගෙන් ඔහුගේ සනද් සමඟ අපට පවසා ඇත, නමුත් හම්මද්ගේ හදීස් වඩාත් පරිපූර්ණයි, කථකයා පැවසීය; රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් අප සමඟ යාච්ඤා කළ නමුත් ඔහු '...සහචරයින් හිස වැනුවා...' ඔහු තවදුරටත් පැවසීය; '...එවිට ජනතාව පිළිතුරු දුන්හ; 'ඔව්, ඒක හරි,' ඔහු නැවතත් පැවසීය; '...එවිට ඔහු හිස ඔසවා -...' කියා නොකියා; '...ඔහු තක්බීර් කීවේය, පසුව තක්බීර් කර සාමාන්‍ය සුජූද් කිරීමක් මෙන් සුජූද් කළේය හෝ තරමක් දිගු කළේය, පසුව ඔහු -හිස එසවීය'. හදීසයේ ඉතිහාසය මෙතැනින් අවසන් වේ, පසුකාලීන කතුවැකි සඳහන් නොකර සහ සඳහන් නොකර; '...සහචරයින් හිස වැනුවා.'. හමාඩ් බින් සයිද් හැර, අබු දාවුද් මෙසේ පැවසීය; 'මෙම හදීසය පවසන සෑම කෙනෙකුම '... පසුව තක්බීර් කියන්න...' යනුවෙන් නොකියයි; '... සහ ආපසු...' අපට [මුසද්දාද්] අපට [බිසීර් එනම් ඉබ්නු අල් මුෆද්ලාල්] අපට [සලාමා එනම් ඉබ්නු අල් කමා] [අබු හුරෙයිරා] ගෙන් [මුහම්මද්] අපට [සලාමා එනම් ඉබ්නු අල් කමා] විස්තර කර ඇත ඔහු මෙසේ පැවසීය; 'අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ වරක් අප සමඟ යාච්ඤා කළහ...' හමාඩ්ගේ සම්පූර්ණ හදීසයෙන් අදහස් කරන පරිදි - ඔහුගේ ප්‍රකාශයේ ආරම්භයේ සිට අවසානය දක්වා, එනම්; 'ඉම්රාන් බින් හුෂයින් පැවසූ බව මට දන්වන ලදී; ... පසුව ඔහු ආචාර කළේය'. සලාමා බින් අල් කමා මෙසේ පැවසීය; 'මම කිව්වා; සහ්වි- නැමදීමෙන් පසු - තස්යාහුද් කියවීමෙන්?' මුහම්මද් බින් සිරින් මෙසේ පැවසීය; 'ඔහු තස්යාහුද් කියවනවා මට ඇසුණේ නැත, නමුත් මම තස්යාහුද් කියවීමට කැමැත්තෙමි.' 'ඒකත් සඳහන් කරලා නෑ; 'ඔහු ඒකට ඩ්සුල් යාදයින් කියලා කිව්වා,' ඒ නිසා ඔහු ඒක සඳහන් කළේ නෑ; '...ඊට පස්සේ එයාලා හිස වැනුවා...' 'කෝපයෙන්' කියන එකටත් ඒකම තමයි. මේ අතර, අයුබ්ගෙන් හමාඩ්ගේ හදීසය වඩාත් පරිපූර්ණයි. [අලි බින් නද්ර් බින් අලි] අපට කියලා තියෙනවා [සුලෙයිමාන් බින් හාර්බ්] [අයියුබ්]ගෙන් [හම්මද් බින් සයිද්] සහ [හිස්යාම්], [යාහ්යා බින් ආතික්], [ඉබ්නු අවුන්] [මුහම්මද්]ගෙන් [අබු හුරෙයිරා] නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්ගෙන් - ඩ්සුල් යාදයින් කතාව ගැන - ඔහු තක්බීර් කරලා සුජූද් කළා කියලා. හිෂාම්, එනම් ඉබ්නු හසන් කිව්වා; 'ඔහු තක්බීර් කිව්වා, පසුව තක්බීර් කළා, පසුව සුජූද් කළා' කියලා. අබු දාවුද් කිව්වා; මෙම හදීසය [හබීබ් බින් අස් සියාහිද්], [හුමයිඩ්], [යූනුස්] සහ [අෂිම් අල් අහ්වාල්] [මුහම්මද්] තුමා විසින් [අබු හුරෙයිරා] තුමා විසින් විස්තර කරන ලදී, නමුත් ඔවුන්ගෙන් කිසිවෙකු එය සඳහන් කළේ නැත, හිෂාම් හි හමාඩ් බින් සයිද් විසින් සඳහන් කර ඇති පරිදි, ඔහු තක්බීර් පවසා තක්බීර් කර පසුව සුජූද් කළේය. මෙම හදීසය [හමාඩ් බින් සලාමා] සහ [අබු බකර් බින් 'අයියාසි] [හිස්යාම්] තුමා විසින් ද විස්තර කර ඇත, නමුත් ඔවුන් දෙදෙනාම හමාඩ් බින් සයිද් විසින් සඳහන් කර ඇති පරිදි, ඔහු තක්බීර් කර පසුව තක්බීර් කළ බව සඳහන් නොකරයි. [මුහම්මද් බින් යායා බින් ෆාරිස්] අපට [අල් අවුසායි] තුමාගෙන් [අස් සුහ්රි] තුමා [සයිද් බින් අල් මුසයිබ්] තුමා සහ [අබු සලාමා] තුමා [අබු හුරෙයිරා] තුමා [අබු හුරෙයිරා] තුමා [මුහම්මද් බින් කතීර්] තුමා අපට පවසා ඇත, ඔහු මෙසේ පැවසීය; 'නමුත් ඔහු දෙවරක් සුජූද් නොකළ නිසා අල්ලාහ් ඔහුට සහතික විය'. [හජ්ජාජ් බින් අබු යා'කූබ්] අපට පවසා ඇත්තේ [යා'කූබ් එනම් ඉබ්නු ඉබ්‍රාහිම්] [සාලිහ්] සිට [ඉබ්නු ෂිහාබ්] අපට පවසා ඇති බව [අබු බකර් බින් සුලෙයිමාන් බින් අබු හට්ස්මා], අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් ... වෙත පැමිණ ඇති බව ඔහුට දන්වා ඇති බව අපට දන්වා ඇති බවයි. ඉහත හදීසයේ මෙන්, ඔහු මෙසේ පැවසීය; 'ඔහු දෙවරක් සුජූද් කළේ නැත, එනම්, මිනිසුන් ඔහු වෙත පැමිණෙන ලෙස ඔහුට සැකයක් ඇති වූ විට ඔහු සුජූද් කළේය'. [ඉබ්නු ෂිහාබ්] පැවසීය; [සයිද් බින් අල් මුසයියාබ්] මෙම හදීසය මට දන්වා ඇත, [අබු හුරෙයිරා] ගෙන් ඔහු මෙසේ පැවසීය; ...' තවද [අබු සලාමා බින් අබ්දුර් රහ්මාන්] සහ [අබු බකර් බින් අල් හාරිත් බින් හිෂාම්] සහ ['උබයිදුල්ලාහ් බින් අබ්දුල්ලාහ්] මට දන්වා ඇත. අබු දාවුද් මෙසේ පැවසීය; 'මෙම කතාව [යාහ්යා බින් අබු කට්සිර්] සහ [ඉම්රාන් බින් අබු අනස්] ගෙන් [අබු සලාමා බින් අබ්දුර් රහ්මාන්] ගෙන් සහ ['අලා` බින් අබ්දුර් රහ්මාන්] ගෙන් [ඔහුගේ පියා] ගෙන් [අබු හුරෙයිරා] ගෙන් ද වාර්තා විය, නමුත් ඔහු දෙවරක් සුජූද් කිරීම ගැන සඳහන් කළේ නැත -සහ්වි-'. අබු දාවුද් පැවසීය; 'තවද එය [අස් සුබයිඩි] ගෙන් [අබු බකර් බින් සුලෙයිමාන් බින් අබු හට්ස්මා] ගෙන් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන්ගෙන් වාර්තා විය - ඔහු හදීසයේ සඳහන් කළේ - ඔහු සහ්වි සඳහා සුජූද් දෙකක් නොකළ බවයි - සුජූද් -'.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 857

حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ سَمِعَ أَبَا سَلَمَةَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى الظُّهْرَ فَسَلَّمَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ فَقِيلَ لَهُ نَقَصْتَ الصَّلَاةَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ

[උබයිදුල්ලාහ් බින් මුආද්ස්] අපට [මගේ පියා] [සඅද් බින් ඉබ්‍රාහිම්] ගෙන් [සයුබා] අපට පැවසූ බව අපට පවසා ඇත. ඔහු [අබු හුරෙයිරා] ගෙන් [අබු සලාමා බින් අබ්දුර් රහ්මාන්] ගෙන් අසා ඇති බව අපට පැවසීය. නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමා පළමු සලාතය ඉටු කළ බවත්, පසුව දෙවන රකඅතේදී ඔහුට ආචාර කළ බවත්, එබැවින් ඔහු ඔහුට මෙසේ පැවසීය: 'ඔබ සලාතයේ රකඅත් ගණන අඩු කළාද?' ඉන්පසු ඔහු තවත් රකඅත් දෙකක් දිගටම පවත්වා දෙවරක් සුජූද් කළේය.'

තහවුරු කරන හදීස් (165)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 858

حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ أَسَدٍ أَخْبَرَنَا شَبَابَةُ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْصَرَفَ مِنْ الرَّكْعَتَيْنِ مِنْ صَلَاةِ الْمَكْتُوبَةِ فَقَالَ لَه رَجُلٌ أَقُصِرَتْ الصَّلَاةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمْ نَسِيتَ قَالَ كُلَّ ذَلِكَ لَمْ أَفْعَلْ فَقَالَ النَّاسُ قَدْ فَعَلْتَ ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ أُخْرَيَيْنِ ثُمَّ انْصَرَفَ وَلَمْ يَسْجُدْ سَجْدَتَيْ السَّهْوِقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ دَاوُدُ بْنُ الْحُصَيْنِ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ مَوْلَى ابْنِ أَبِي أَحْمَدَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَذِهِ الْقِصَّةِ قَالَ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ بَعْدَ التَّسْلِيمِ حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ عَنْ ضَمْضَمِ بْنِ جَوْسٍ الْهِفَّانِيِّ حَدَّثَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ بِهَذَا الْخَبَرِ قَالَ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْ السَّهْوِ بَعْدَ مَا سَلَّمَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ ثَابِتٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ أَخْبَرَنَا أَبُو أُسَامَةَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْ السَّهْوِ

[ඉස්මායිල් බින් අසාද්] අපට [සයාබා] [සයිද් බින් අබු සායිද් අල් මක්බුරි] [අබු හුරෙයිරා] ගෙන් [සයිද් බින් අබු සායිද් අල් මක්බුරි] ගෙන් [සයිබා] අපට [ඉබ්නු අබු දසිබ්] ගෙන් අපට [අබු හුරෙයිරා] ගෙන් අපට [සයිද්] අපට පවසා ඇති බව අපට දන්වා ඇත. එබැවින් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමා අනිවාර්ය සලාතයේ රකඅත් දෙක සම්පූර්ණ කිරීමෙන් පසු පිටව ගිය බව මිනිසෙක් ඔහුගෙන් ඇසුවේය. එවිට මිනිසෙක් ඔහුගෙන් මෙසේ ඇසුවේය. 'අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, ඔබ කෂ්ර්හි යාච්ඤා කළාද, නැතහොත් ඔබට අමතක වී තිබේද?' ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය. 'මම ඒ සියල්ල කළේ නැහැ'. එබැවින් මිනිසුන් මෙසේ පැවසූහ. 'ඔබ එය කළා, අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි!'. ඉන්පසු ඔහු ඉතිරි රකඅත් දෙක ඉටු කළේය, පසුව සහ්වි සඳහා සුජූද් දෙකක් ඉටු නොකර පිටව ගියේය. අබු දාවුද් මෙසේ පැවසීය. 'මෙම හදීසය [දාවුද් බින් අල් හුෂයින්] විසින් [ඉබ්නු අබු අහමඩ්ගේ හිටපු වහලෙකු වූ අබු සුෆියාන්] විසින් [අබු හුරෙයිරා] විසින් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන්ගෙන් මෙසේ විස්තර කරන ලදී; 'පසුව ඔහු දෙවරක් සුජූද් කර ඔහුට ආචාර කිරීමෙන් පසු වාඩි විය'. [හාරුන් බින් අබ්දුල්ලා] අපට පවසා ඇති බව [හසීම් බින් අල් කාසිම්] අපට පවසා ඇති බව [ඩලම්ඩ්ලම් බින් ජවුස් අල් හිෆානි] හි [ඉක්රිමා බින් අම්මාර්] අපට පවසා ඇති බව [අබු හුරෙයිරා] විසින් මෙවැනි හදීසයක් මට පැවසූ බව ඔහු පැවසීය; 'පසුව ඔහු සුබ පැතුම් පිරිනැමීමෙන් පසු සහ්වි වෙනුවෙන් සුජූද් කළේය'. [අහ්මද් බින් මුහම්මද් බින් තාබිත්] අපට [අබු උසාමා] ගැන පැවසූ බවත්, තවත් මාර්ගයකින් වාර්තා කර ඇති බවත්, [මුහම්මද් බින් අල් 'අල`] අපට [අබු උසාමා] අපට [ඉබ්නු උමර්] ගෙන් [නෆි' ගෙන් ['උබයිදුල්ලාහ්] මට පැවසූ බවත් ඔහු අපට පැවසීය; 'අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ අප සමඟ යාච්ඤා කළහ, පසුව දෙවන රකඅතෙහි අපට ආචාර කළහ...' ඉන්පසු ඔහු අබු හුරෙයිරාගෙන් ඉබ්නු සිරින්ගේ හදීසය සඳහන් කළේය, ඔහු මෙසේ පැවසීය; 'පසුව ඔහු ඔහුට ආචාර කර දෙවරක් සුජූද් කළේය'.

තහවුරු කරන හදීස් (165)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 859

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ ح و حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا مَسْلَمَةُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَا حَدَّثَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ حَدَّثَنَا أَبُو قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَسَلَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ثَلَاثِ رَكَعَاتٍ مِنْ الْعَصْرِ ثُمَّ دَخَلَ قَالَ عَنْ مَسْلَمَةَ الْحُجَرَ فَقَامَ إِلَيْهِ رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ الْخِرْبَاقُ كَانَ طَوِيلَ الْيَدَيْنِ فَقَالَ لَهُ أَقُصِرَتْ الصَّلَاةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَخَرَجَ مُغْضَبًا يَجُرُّ رِدَاءَهُ فَقَالَ أَصَدَقَ قَالُوا نَعَمْ فَصَلَّى تِلْكَ الرَّكْعَةَ ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْهَا ثُمَّ سَلَّمَ

[මුසද්දාද්] අපට [යාසිද් බින් සුරායි'] කියා ඇති අතර වෙනත් මාර්ගයකින් වාර්තා කර ඇත, [මුසද්දාද්] අපට [මස්ලාමා බින් මුහම්මද්] දෙදෙනාම පැවසූ බව අපට පවසා ඇත; [කාලිද් අල් කද්දා`] අපට [අබු අල් මුහල්ලාබ්] [ඉම්රාන් බින් හුෂයින්] වෙතින් [අබු කිලාබා] අපට පවසා ඇති බව ඔහු පැවසීය; 'රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් අස්ර් සලාහයේ තුන්වන රකඅතෙහි ඔහුට ආචාර කළේය, පසුව ඔහු නිවසට ඇතුළු විය-'. - ඔහු පැවසුවේ එය මස්ලාමාගෙන් බවයි - - ඔහු කාමරයට ඇතුළු වූ අතර, දිගු අත් ඇති මිනිසෙකු වූ කිර්බාක් නම් මිනිසෙක් නැඟිට, රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්ගෙන් මෙසේ ඇසීය: 'අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, යාච්ඤාව කෂාර්හි තිබේද?' ඉන්පසු ඔහු කෝපයෙන් තම රෙදි අල්ලාගෙන පිටතට පැමිණියේය, ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ඔහු පැවසූ දේ සත්‍යද?' ඔවුන් පිළිතුරු දුන්හ; 'ඔව්, හරි'. ඉතින් ඔහු ඉතිරි රකඅතය ඉටු කර පසුව ඔහුට ආචාර කළේය, ඉන්පසු ඔහු දෙවරක් සුජූද් කර පසුව ඔහුට ආචාර කළේය.

තහවුරු කරන හදීස් (165)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 860

حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ وَمُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْمَعْنَى قَالَ حَفْصٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْحَكَمِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الظُّهْرَ خَمْسًا فَقِيلَ لَهُ أَزِيدَ فِي الصَّلَاةِ قَالَ وَمَا ذَاكَ قَالَ صَلَّيْتَ خَمْسًا فَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ بَعْدَ مَا سَلَّمَ

හදීසයේ අර්ථය එකම වුවත්, [හෆ්ෂ් බින් උමර්] සහ [මුස්ලිම් බින් ඉබ්‍රාහිම්] අපට පැවසූ පසු, හෆ්ෂ් මෙසේ පැවසීය; [අල් හකම්] [ඉබ්‍රාහිම්] [අල්කාමා] [අබ්දුල්ලාහ්] වෙතින් [සියුබා] අපට විස්තර කර ඇත. ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ දහවල් සලාතයේ රකඅත් පහක් යාච්ඤා කළ අතර, පසුව ඔහුට මෙසේ කියන ලදී; 'සලාතය රකඅත් ගණනට එකතු කර තිබේද?' ඔහු මෙසේ ඇසීය: 'එහි තේරුම කුමක්ද?' ඔවුන් මෙසේ ඇසූහ; 'ඔබ රකඅත් පහක් යාච්ඤා කළා'. එබැවින් ඔහු සුබ පැතීමෙන් පසු දෙවරක් සුජූද් කළේය'.

තහවුරු කරන හදීස් (165)