Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith
Hadith
Imam Abu Dawud : 721
حَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ الْفَضْلِ الْحَرَّانِيُّ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ ح و حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُسْهِرٍ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ بَكْرٍ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُصْعَبٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ كُلُّهُمْ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ عَطِيَّةَ بْنِ قَيْسٍ عَنْ قَزَعَةَ بْنِ يَحْيَى عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ حِينَ يَقُولُ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ مِلْءَ السَّمَاءِ قَالَ مُؤَمَّلٌ مِلْءَ السَّمَوَاتِ وَمِلْءَ الْأَرْضِ وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَيْءٍ بَعْدُ أَهْلَ الثَّنَاءِ وَالْمَجْدِ أَحَقُّ مَا قَالَ الْعَبْدُ وَكُلُّنَا لَكَ عَبْدٌ لَا مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ زَادَ مَحْمُودٌ وَلَا مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ ثُمَّ اتَّفَقُوا وَلَا يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ وَقَالَ بِشْرٌ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ لَمْ يَقُلْ اللَّهُمَّ لَمْ يَقُلْ مَحْمُودٌ اللَّهُمَّ قَالَ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ
Esan digu [Mu`ammal bin Al Fadl Al Harrani-k] esan zigula [Al Walid-ek]. eta beste bide batetik kontatua, esan digu [Mahmud bin Khalid-ek] esan zigula [Abu Mushir-ek]. Eta beste bide batetik kontatua da, esan digu [Ibn As Sarh-ek] esan zigula [Bisyr bin Bakr-ek]. Eta beste bide batetik kontatu zen, esan digu [Mahmud bin Mush'ab-ek] dena kontatu zigula [Abdullah bin Yusuf-ek] [Sa'id bin Abdul Aziz-engandik] ['Athiyah bin Qais-engandik] [Qaza'ah bin Yahya-rengandik] [Abu Sa'id Al Khudri-rengandik], Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuenean: 'Sami'allaahu liman hamidah' orduan jarraitu zuen 'RABBANAA LAKAL HAMDU MIL`US SAMAA`I'-rekin -Mu`ammilek esan zuen; MIL`US SAMAAWATI- WAMIL`UL ARDLI WAMIL`U MAASYI`TA MIN SYAI`IN BA'DU AHLUTS TSANAA`I WAL MAJDI AHAQQU MAA QAALAL 'ABDU WA KULLANAA MAA QAALAL 'ABDU WA KULLANAA LAKAL 'ABDU LAA MAANI'A LIMAA A'THAITA -Oi Ala, gure Jauna, Zuri bakarrik dago laudorio guztia, zeruak eta lurrak bezain betea eta Zuk nahi duzun guztia bezain betea, oi Ala, laudorioa eta ohorea merezi duzuna, zerbitzari batek esan ditzakeen hitz egokienak, eta guztiok Zure zerbitzariak gara, inork ezin du debekatu Zuk eman diguzun hori-'. -Mahmudek gaineratu zuen- WALAA MU'THIYA LIMAA MANA'TA -era berean, inork ezin du eman Zuk eragozten duzuna-'. -orduan bere historiak berriro jarraitzen du- WALAA YANFA'U DZAL JADDI MINKAL JADDU -eta inoiz ez da onuragarria handitasuna duen jendearentzat, zuregandik dator handitasun hori-'. Bisyrrek esan zuen; 'RABBANAA LAKAL HAMDU -Oi gure Rabb, Zuri dagokio laudorio guztiak-' ez du aipatzen; 'ALAHUMMA'. Mahmuden historian ere ez zuen esan; 'ALLAHUMMA' baina bakarrik esaten du; 'RABBANAA WA LAKAL HAMDU'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 722
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ سُمَيٍّ عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا قَالَ الْإِمَامُ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ فَإِنَّهُ مَنْ وَافَقَ قَوْلُهُ قَوْلَ الْمَلَائِكَةِ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ
[Malik]-ek [Sumayyi]-k [Abu Shalih As Samman]-ek [Abu Hurairah]-ek esan digu Alaren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, esan zuela: 'Imamak 'Sami'allahu Liman Hamidah' esaten duenean, esan ezazu zeure kabuz; 'ALLAHUMMA RABBANA LAKAL HAMDU' -Oi Ala, gure Jauna, zuri bakarrik doa laudorio guztia-, Aingeruaren hitzekin bat datozenaren hitzak, orduan bere iraganeko bekatuak barkatuko zaizkio'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 723
حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا أَسْبَاطٌ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنْ عَامِرٍ قَالَلَا يَقُولُ الْقَوْمُ خَلْفَ الْإِمَامِ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ وَلَكِنْ يَقُولُونَ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ
[Bisyr bin 'Ammarrek] esan zigun [Asbath]-ek [Mutharrifek] ['Amirrek] esan zuela: 'Musulmanak ez luke 'Sami'allahu liman hamidah' esan behar imamaren atzean, baizik eta 'Rabbana lakal hamdu - gure Maisu, zuri bakarrik dagokizu laudorio guztia -'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 724
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَسْعُودٍ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ حَدَّثَنَا كَامِلٌ أَبُو الْعَلَاءِ حَدَّثَنِي حَبِيبُ بْنُ أَبِي ثَابِتٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَعَافِنِي وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي
Esan digu [Muhammad bin Mas'udek] esan digu [Zaid bin Al Khubbabek] esan digu [Kamil Abu Al 'Ala`] esan didala [Habib bin Abu Thabit] [Sa'id bin Jubairrengandik] [Ibn Abbasengandik] esan didala, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak bi prosternen artean esan zuela: 'ALLAHUMMA GHFIR LI WARHAMNI WA'AFINI WAHDINI WARZUQNI' -O Ala, eman iezadazu barkamena, errukia, oparotasuna, gidaritza eta bizibidea-.
Hadith
Imam Abu Dawud : 725
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُتَوَكِّلِ الْعَسْقَلَانِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُسْلِمٍ أَخِي الزُّهْرِيِّ عَنْ مَوْلًى لِأَسْمَاءَ ابْنَةِ أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ قَالَتْسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ كَانَ مِنْكُنَّ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلَا تَرْفَعْ رَأْسَهَا حَتَّى يَرْفَعَ الرِّجَالُ رُءُوسَهُمْ كَرَاهَةَ أَنْ يَرَيْنَ مِنْ عَوْرَاتِ الرِّجَالِ
Esan digu [Muhammad bin Al Mutawakkil Al 'Asqalani]-k esan digu [Abdurrazaq-ek] [Ma'marrek] [Abdullah bin Muslim bere anaia Az Zuhri-rengandik] [Bere esklabo ohia Asma` bint Abu Bakr-engandik] [Asma` bint Abu Bakr-engandik] esan duela: Entzun dut Allahren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam, esaten: 'Zuen artean emakumeek, Allahrengan eta Azken Egunean sinesten duenak, ez altxatu burua gizonek burua altxatu aurretik, gizonen biluzik egotea ikus ez dezaten beldurrez'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 726
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْحَكَمِ عَنْ ابْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ الْبَرَاءِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ سُجُودُهُ وَرُكُوعُهُ وَقُعُودُهُ وَمَا بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ قَرِيبًا مِنْ السَّوَاءِ
[Hafsh bin Umarrek] [Al Hakam]-etik [Ibn Abu Lailak] [Al Barra`]-tik [Syu'bahk] esan digu, sallallaahu 'alaihi wasallam' profetaren bi prostrazioen artean prostrazioaren, makurtzearen eta esertzearen iraupena ia berdina dela.
Hadith
Imam Abu Dawud : 727
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ وَحُمَيْدٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَمَا صَلَّيْتُ خَلْفَ رَجُلٍ أَوْجَزَ صَلَاةً مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي تَمَامٍ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ قَامَ حَتَّى نَقُولَ قَدْ أَوْهَمَ ثُمَّ يُكَبِّرُ وَيَسْجُدُ وَكَانَ يَقْعُدُ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ حَتَّى نَقُولَ قَدْ أَوْهَمَ
Esan zigun [Musa bin Isma'ilek] [Hammad] [Thabitek] eta [Humaid]ek [Anas bin Malikek] esan zigun: "Inoiz ez dut otoitz egin Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-en otoitza baino laburragoa eta perfektuagoa zuen norbaiten atzean, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek 'Sami'allahu Liman Hamidah' esan zuenean, denbora luzez zutik egon zen ahaztu zuela pentsatu genuen arte, gero takbir esan eta ahozpeztu egin zen, bi ahozpeztu ziren bitartean, ahaztu zuela pentsatu genuen arte".
Hadith
Imam Abu Dawud : 728
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ وَأَبُو كَامِلٍ دَخَلَ حَدِيثُ أَحَدِهِمَا فِي الْآخَرِ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ هِلَالِ بْنِ أَبِي حُمَيْدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَرَمَقْتُ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ أَبُو كَامِلٍ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الصَّلَاةِ فَوَجَدْتُ قِيَامَهُ كَرَكْعَتِهِ وَسَجْدَتِهِ وَاعْتِدَالَهُ فِي الرَّكْعَةِ كَسَجْدَتِهِ وَجِلْسَتَهُ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ وَسَجْدَتَهُ مَا بَيْنَ التَّسْلِيمِ وَالِانْصِرَافِ قَرِيبًا مِنْ السَّوَاءِ قَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ مُسَدَّدٌ فَرَكْعَتُهُ وَاعْتِدَالُهُ بَيْنَ الرَّكْعَتَيْنِ فَسَجْدَتُهُ فَجِلْسَتُهُ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ فَسَجْدَتُهُ فَجِلْسَتَهُ بَيْنَ التَّسْلِيمِ وَالِانْصِرَافِ قَرِيبًا مِنْ السَّوَاءِ
Esan digu [Musaddadek] eta [Abu Kamilek], haien historiako hadithak elkar osatzen dutela, biek esan zuten; esan digu [Abu 'Awanahek] [Hilal bin Abu Humaid-engandik] [Abdurrahman bin Abu Lailarengandik] [Al Barra` bin 'Azibek] esan zuen: 'Muhammad sallallaahu 'alaihi wasallam' ohartu nintzen -Abu Kamilek esan zuen; 'Alaren Mezulariak sallallaahu 'alaihi wasallam' - otoitz egiten zuenean, makurtu, ahoz beheratu eta ahoz beheratzen zenean bezain luze zutik zegoela ikusi nuen, eta bi ahozbekeren artean makurtu eta esertzeko tartea eta agurraren eta otoitzaren amaieraren artean esertzeko tartea ia aldi berean aurkitu nuen'. Abu Daudek esan zuen; Mussaddadek esan zuen; 'Orduan, bere rukua', bi rak'ah arteko i'tidala, bere prostrazioa, bi prostrazioen artean eserita egotea, bere prostrazioa eta agurraren eta otoitzaren amaieraren arteko eserita egotea -iraupena- ia berdinak dira'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 729
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ النَّمَرِيُّ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سُلَيْمَانَ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الْبَدْرِيِّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تُجْزِئُ صَلَاةُ الرَّجُلِ حَتَّى يُقِيمَ ظَهْرَهُ فِي الرُّكُوعِ وَالسُّجُودِ
Esan digu [Hafsh bin Umar An Namari-k] [Syu'bah]-ek [Sulaiman-ek] ['Umarah bin Umair-ek] [Abu Ma'mar-ek] [Abu Mas'ud Al Badri-k] esan duela; Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Pertsona baten otoitza ez dago osatuta makurtu eta adoratzean bizkarra zuzendu arte.
Hadith
Imam Abu Dawud : 730
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ حَدَّثَنَا أَنَسٌ يَعْنِي ابْنَ عَيَّاضٍ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ وَهَذَا لَفْظُ ابْنِ الْمُثَنَّى حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ الْمَسْجِدَ فَدَخَلَ رَجُلٌ فَصَلَّى ثُمَّ جَاءَ فَسَلَّمَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَدَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِ السَّلَامَ وَقَالَ ارْجِعْ فَصَلِّ فَإِنَّكَ لَمْ تُصَلِّ فَرَجَعَ الرَّجُلُ فَصَلَّى كَمَا كَانَ صَلَّى ثُمَّ جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَيْكَ السَّلَامُ ثُمَّ قَالَ ارْجِعْ فَصَلِّ فَإِنَّكَ لَمْ تُصَلِّ حَتَّى فَعَلَ ذَلِكَ ثَلَاثَ مِرَارٍ فَقَالَ الرَّجُلُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أُحْسِنُ غَيْرَ هَذَا فَعَلِّمْنِي قَالَ إِذَا قُمْتَ إِلَى الصَّلَاةِ فَكَبِّرْ ثُمَّ اقْرَأْ مَا تَيَسَّرَ مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِ ثُمَّ ارْكَعْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ رَاكِعًا ثُمَّ ارْفَعْ حَتَّى تَعْتَدِلَ قَائِمًا ثُمَّ اسْجُدْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ سَاجِدًا ثُمَّ اجْلِسْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ جَالِسًا ثُمَّ افْعَلْ ذَلِكَ فِي صَلَاتِكَ كُلِّهَاقَالَ الْقَعْنَبِيُّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَقَالَ فِي آخِرِهِ فَإِذَا فَعَلْتَ هَذَا فَقَدْ تَمَّتْ صَلَاتُكَ وَمَا انْتَقَصْتَ مِنْ هَذَا شَيْئًا فَإِنَّمَا انْتَقَصْتَهُ مِنْ صَلَاتِكَ وَقَالَ فِيهِ إِذَا قُمْتَ إِلَى الصَّلَاةِ فَأَسْبِغْ الْوُضُوءَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ يَحْيَى بْنِ خَلَّادٍ عَنْ عَمِّهِ أَنَّ رَجُلًا دَخَلَ الْمَسْجِدَ فَذَكَرَ نَحْوَهُ قَالَ فِيهِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ لَا تَتِمُّ صَلَاةٌ لِأَحَدٍ مِنْ النَّاسِ حَتَّى يَتَوَضَّأَ فَيَضَعَ الْوُضُوءَ يَعْنِي مَوَاضِعَهُ ثُمَّ يُكَبِّرُ وَيَحْمَدُ اللَّهَ جَلَّ وَعَزَّ وَيُثْنِي عَلَيْهِ وَيَقْرَأُ بِمَا تَيَسَّرَ مِنْ الْقُرْآنِ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ ثُمَّ يَرْكَعُ حَتَّى تَطْمَئِنَّ مَفَاصِلُهُ ثُمَّ يَقُولُ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ حَتَّى يَسْتَوِيَ قَائِمًا ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ ثُمَّ يَسْجُدُ حَتَّى تَطْمَئِنَّ مَفَاصِلُهُ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ وَيَرْفَعُ رَأْسَهُ حَتَّى يَسْتَوِيَ قَاعِدًا ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ ثُمَّ يَسْجُدُ حَتَّى تَطْمَئِنَّ مَفَاصِلُهُ ثُمَّ يَرْفَعُ رَأْسَهُ فَيُكَبِّرُ فَإِذَا فَعَلَ ذَلِكَ فَقَدْ تَمَّتْ صَلَاتُهُ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ وَالْحَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ قَالَا حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ يَحْيَى بْنِ خَلَّادٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمِّهِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ بِمَعْنَاهُ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهَا لَا تَتِمُّ صَلَاةُ أَحَدِكُمْ حَتَّى يُسْبِغَ الْوُضُوءَ كَمَا أَمَرَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فَيَغْسِلَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ وَيَمْسَحَ بِرَأْسِهِ وَرِجْلَيْهِ إِلَى الْكَعْبَيْنِ ثُمَّ يُكَبِّرَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَيَحْمَدَهُ ثُمَّ يَقْرَأَ مِنْ الْقُرْآنِ مَا أَذِنَ لَهُ فِيهِ وَتَيَسَّرَ فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ حَمَّادٍ قَالَ ثُمَّ يُكَبِّرَ فَيَسْجُدَ فَيُمَكِّنَ وَجْهَهُ قَالَ هَمَّامٌ وَرُبَّمَا قَالَ جَبْهَتَهُ مِنْ الْأَرْضِ حَتَّى تَطْمَئِنَّ مَفَاصِلُهُ وَتَسْتَرْخِيَ ثُمَّ يُكَبِّرَ فَيَسْتَوِيَ قَاعِدًا عَلَى مَقْعَدِهِ وَيُقِيمَ صُلْبَهُ فَوَصَفَ الصَّلَاةَ هَكَذَا أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ حَتَّى تَفْرُغَ لَا تَتِمُّ صَلَاةُ أَحَدِكُمْ حَتَّى يَفْعَلَ ذَلِكَ حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ عَنْ خَالِدٍ عَنْ مُحَمَّدٍ يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو عَنْ عَلِيِّ بْنِ يَحْيَى بْنِ خَلَّادٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ بِهَذِهِ الْقِصَّةِ قَالَ إِذَا قُمْتَ فَتَوَجَّهْتَ إِلَى الْقِبْلَةِ فَكَبِّرْ ثُمَّ اقْرَأْ بِأُمِّ الْقُرْآنِ وَبِمَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ تَقْرَأَ وَإِذَا رَكَعْتَ فَضَعْ رَاحَتَيْكَ عَلَى رُكْبَتَيْكَ وَامْدُدْ ظَهْرَكَ وَقَالَ إِذَا سَجَدْتَ فَمَكِّنْ لِسُجُودِكَ فَإِذَا رَفَعْتَ فَاقْعُدْ عَلَى فَخِذِكَ الْيُسْرَى حَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ يَحْيَى بْنِ خَلَّادِ بْنِ رَافِعٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمِّهِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَذِهِ الْقِصَّةِ قَالَ إِذَا أَنْتَ قُمْتَ فِي صَلَاتِكَ فَكَبِّرْ اللَّهَ تَعَالَى ثُمَّ اقْرَأْ مَا تَيَسَّرَ عَلَيْكَ مِنْ الْقُرْآنِ وَقَالَ فِيهِ فَإِذَا جَلَسْتَ فِي وَسَطِ الصَّلَاةِ فَاطْمَئِنَّ وَافْتَرِشْ فَخِذَكَ الْيُسْرَى ثُمَّ تَشَهَّدْ ثُمَّ إِذَا قُمْتَ فَمِثْلَ ذَلِكَ حَتَّى تَفْرُغَ مِنْ صَلَاتِكَ حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ مُوسَى الْخُتَّلِيُّ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ أَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ عَلِيِّ بْنِ يَحْيَى بْنِ خَلَّادِ بْنِ رَافِعٍ الزُّرَقِيُّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَنْ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَصَّ هَذَا الْحَدِيثَ قَالَ فِيهِ فَتَوَضَّأْ كَمَا أَمَرَكَ اللَّهُ جَلَّ وَعَزَّ ثُمَّ تَشَهَّدْ فَأَقِمْ ثُمَّ كَبِّرْ فَإِنْ كَانَ مَعَكَ قُرْآنٌ فَاقْرَأْ بِهِ وَإِلَّا فَاحْمَدْ اللَّهَ وَكَبِّرْهُ وَهَلِّلْهُ وَقَالَ فِيهِ وَإِنْ انْتَقَصْتَ مِنْهُ شَيْئًا انْتَقَصْتَ مِنْ صَلَاتِكَ
Esan digu [Al Qa'nabik] esan digula [Anasek, hain zuzen ere, Ibn 'Ayyadlek]. Eta beste bide batetik kontatu da, esan digute [Ibn Al Mutsannak] esan didala [Yahya bin Sa'id] ['Ubaidullah-ek], eta hadith hau lafadz-etik dator, Al Mutsannak [Sa'id bin Abu Sa'id] [bere aitaren] [Abu Hurairah-en] esan didala Allahren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam, meskitara sartu zela, eta aldi berean gizon bat meskitara sartu eta otoitz egin zuela, otoitzaren ondoren, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam agurtzen ari zela etorri zen, eta orduan Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek bere agurra erantzun eta esan zuen: "Itzuli eta otoitz egin, oraindik ez duzulako otoitz egin". Gizona otoitz egitera itzuli zen otoitz egiten ari zen bezala, gero Profetarengana joan zen, sallallaahu 'alaihi wasallam, eta agurtu egin zuen, orduan Ala-ren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam, erantzun zion agurrari, esanez: 'Alaikas agurtzen'. Orduan esan zuen: 'Otoitz egin, egia esan ez duzu otoitz egin'. Hau hiru aldiz errepikatu zen. Gizonak esan zuen: 'Egiarekin bidali zaituenaren izenean, ezin dut hau baino hoberik egin, beraz, irakatsi iezadazu'. Esan zuen: 'Otoitz egin nahi duzunean, egin takbir-a, gero irakurri zuretzat erraza den Koranaren bertsoa, gero makurtu guztiz lasai egon arte', ondoren altxatu berriro zuzen egon arte, gero ahuspeztu zaitez benetan ahuspeztu arte, gero eseri benetan eserita egon arte, gero ahuspeztu berriro benetan ahuspeztu arte, eta egin hau aldiro. 'zure otoitzak'. [Al Qa'nabik] esan zuen; [Sa'id bin Abu Sa'id Al Maqburi]-rengandik [Abu Hurairah]-rengandik...' bere haditharen amaieran esan zuen; 'Hau egiten baduzu, zure otoitza perfektua izango da, eta modu honetatik murrizten baduzu, zure otoitzaren perfekzioa ere murriztuko dela esan nahi du'. Hadith honetan hau ere aipatzen da; 'Otoitza egin nahi duzunean, hobetu zure abluzioa'. Esan digu [Musa bin Isma'ilek] esan digu [Hammad]-ek [Ishaq bin Abdullah bin Abu Thalhah]-rengandik [Ali bin Yahya bin Khallad]-engandik [bere osaba]-rengandik gizon bat meskitan sartu zela...' gero goiko hadith bezala jarraitu zuen, eta gero esan zuen; «Orduan, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak esan zuen: 'Egia esan, pertsona baten otoitza ez da osoa abluzioa egin arte', hau da, abluzioaren zatiak garbitu arte -perfektuki - gero takbir esaten du, Ala Jalla wa 'Azza goraipatzen du, goraipatzen du eta berarentzat erraza den Korana irakurtzen du. Ondoren, Allahu Akbar esaten du, gero makurtu egiten da artikulazio guztiak lasai egon arte, gero 'Sami'allahu liman hamidah' esaten du zuzen zutik egon arte, gero Allahu Akbar esaten du, eta gero ahuspeztu egiten da artikulazio guztiak lasai egon arte. Ondoren, burua altxatzen du takbir esaten duen bitartean. Hori eginda, bere otoitza osoa da'. Kontatu digu [Al Hasan bin Alik] kontatu digu [Hisham bin Abdul Malik] eta [Hajjaj bin Minhal] biek esan dute; [Hammam]-ek esan digu [Ishaq bin Abdullah bin Abu Thalhah-ek] [Ali bin Yahya bin Khallad-engandik] [bere aita]-rengandik [bere osaba Rifa'ah bin Rafi'-rengandik] esanahi berdinarekin, esan zuen; Allahren Mezulariak, shallallahu 'alaihi wasallam-ek, esan zuen: 'Zuetako inoren otoitza ez da osoa abluzioa osatu arte' Allah Azza wa Jalla-k agindu bezala, hots, aurpegia eta bi eskuak ukondoetaraino garbitzea, eta burua eta bi oinak orkatiletaraino garbitzea, gero takbir esatea, Ala goraipatzea eta Koranaren errezitatzea, berarentzat erraza dena...' ondoren Hammaden haditha aipatu zuen, esan zuen; '...Orduan takbir esatea, aurpegiarekin ahuspeztuz -Hammam-ek esan zuen; Badirudi esaten ari zela... edo kopetan lurrean zuela, artikulazio guztiak lasai eta erlaxatuta zituela, gero takbir esan eta bere eserlekuan eseri zen bizkarrezurra zuzen egon arte, gero otoitz metodo hau lau aldiz praktikatu zuen amaitu arte, inork ez zuen perfektuki otoitz egin, beraz, otoitz modu hau otoitz egin zuen'. esan digu [Wahb bin Baqiyah-ek] [Khalid-engandik] [Muhammad, hain zuzen ere, Ibn 'Amru-rengandik] [Ali bin Yahya bin Khallad-engandik] [bere aita] [Rifa'ah bin Rafi'-rengandik] honelako istorio batekin, esan zuen: 'Otoitz egin nahi duzunean, eta zure aurpegia Qibla aldera begira dagoenean, esan takbir, gero irakurri Ummul Qur'ana eta sura nahi duzun bezala, eta Allah-ren nahiaren arabera irakurri zuretzat, makurtzen zarenean, jarri esku-ahurrak belaunetan eta zabaldu bizkarrak'. Ondoren, esan zuen: «Ahozpeztu nahi baduzu, indartu bi eskuak prosternazioa eusteko, eta burua altxatzen duzunean, ahozpeztuta, eseri ezkerreko izterrean». Esan digu [Mu'ammal bin Hisham]-ek [Isma'il]-ek [Muhammad bin Ishaq-ek] esan digula [Ali bin Yahya bin Khallad bin Rafi'-k] [bere aita]-ek [bere osaba Rifa'ah bin Rafi'-k] esan didala, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak honelako istorio batekin, esan zuen: «Otoitz egin nahi duzunean, egin takbir Allah Ta'ala-ri, eta gero irakurri zuretzat erraza den Korana». -Hadith honetan ere esan zuen: Otoitzean eserita zaudenean, lasaitu zaitez eta eseri ezkerreko izterrean, eta gero irakurri tasyahud. Ondoren, zutik zaudenean, egin gauza bera, otoitza amaitu arte». Esan digu ['Abbad bin Musa Al Khuttali]-k [Isma'il-ek, hain zuzen ere, Ibn Ja'far-ek] esan didala [Yahya bin Ali bin Yahya bin Khallad bin Rafi' Az Zuraqi] [bere aitagandik] [bere aitonagandik] [Rifa'ah bin Rafi'-rengandik] Allahren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam, hadith-a narratu zuela, eta horien artean honako hau esan zuela: 'Ondoren, egin abluzioa Allah Jalla wa Azza-k agindu bezala, gero errezitatu Tasyahud -abluzioaren ondoren-, eta egin otoitza-, gero egin takbir, Koranaren sura errezitatu -memorizatzen- badezakezu, eta gero irakurri, bestela -errezitatu-, orduan egin bertahmid -irakurri Al Hamdulillah-, bertakbir -errezita Allahu Akbar- eta bertahlil -errezita Laa ilaaha illallah Ala-ri'. -hadith horretan ere esan zuen; «…Metodo hori apur bat murrizten baduzu ere, zure otoitzaren perfekzioa murrizten duzula esan nahi du».
Hadith
Imam Abu Dawud : 731
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ الْحَكَمِ ح و حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ تَمِيمِ بْنِ مَحْمُودٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ شِبْلٍ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ نَقْرَةِ الْغُرَابِ وَافْتِرَاشِ السَّبْعِ وَأَنْ يُوَطِّنَ الرَّجُلُ الْمَكَانَ فِي الْمَسْجِدِ كَمَا يُوَطِّنُ الْبَعِيرُهَذَا لَفْظُ قُتَيْبَةَ
Esan digu [Abu Al Walid Ath Thayalisik] [Al Laits] esan digula [Yazid bin Abu Habibek] [Ja'far bin Al Hakam]-engandik. Eta beste bide batetik narratu zen, esan digu [Qutaibahk] [Al Laits] esan digula [Ja'far bin Abdullah Al Ansari-rengandik] [Tamim bin Mahmud]-engandik [Abdurrahman bin Syibl]-engandik esan duela: Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek debekatu egin zuen -azkar ahuspeztzea- bele batek mokokatzen duen bezala eta -besoak zabaltzea ahuspeztzean- animalia basati batek hankak zabaltzen dituen bezala eta debekatu egin zion inori meskitan leku berezi bat hartzea -bere gurtzarako- gamelu batek bere karranka-lekua hartzen duen bezala'. Hau Qutaibah-etik datorren lafadz bat da.
Hadith
Imam Abu Dawud : 732
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ سَالِمٍ الْبَرَّادِ قَالَأَتَيْنَا عُقْبَةَ بْنَ عَمْرٍو الْأَنْصَارِيَّ أَبَا مَسْعُودٍ فَقُلْنَا لَهُ حَدِّثْنَا عَنْ صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ بَيْنَ أَيْدِينَا فِي الْمَسْجِدِ فَكَبَّرَ فَلَمَّا رَكَعَ وَضَعَ يَدَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ وَجَعَلَ أَصَابِعَهُ أَسْفَلَ مِنْ ذَلِكَ وَجَافَى بَيْنَ مِرْفَقَيْهِ حَتَّى اسْتَقَرَّ كُلُّ شَيْءٍ مِنْهُ ثُمَّ قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقَامَ حَتَّى اسْتَقَرَّ كُلُّ شَيْءٍ مِنْهُ ثُمَّ كَبَّرَ وَسَجَدَ وَوَضَعَ كَفَّيْهِ عَلَى الْأَرْضِ ثُمَّ جَافَى بَيْنَ مِرْفَقَيْهِ حَتَّى اسْتَقَرَّ كُلُّ شَيْءٍ مِنْهُ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَجَلَسَ حَتَّى اسْتَقَرَّ كُلُّ شَيْءٍ مِنْهُ فَفَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ أَيْضًا ثُمَّ صَلَّى أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ مِثْلَ هَذِهِ الرَّكْعَةِ فَصَلَّى صَلَاتَهُ ثُمَّ قَالَ هَكَذَا رَأَيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي
[Zuhair bin Harb]-ek ['Atha` bin As Sa`ib-ek] [Salim Al Barrad]-ek esan zigun: ['Uqbah bin 'Amru Al Ansari, hau da, Abu Mas'ud] ezagutu nuen, beraz, esan zenion: 'Azaldu iezaguzu Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam!' otoitz egiteko prozedura. Beraz, meskitan gure aurrean jarri zen, eta gero takbir esan zuen. Makurtzean, eskuak belaunetan jartzen ditu eta hatzak beherago jartzen ditu, ukondoak bereizita dituela, gorputz-atal guztiak lasai egon daitezen -thuma'ninah-, gero takbir eta ahuspez jartzen da, ondoren esku-ahurrak lurrean jartzen ditu eta ukondoak luzatzen ditu gorputz-atal guztiak lasai egon arte -thuma'ninah-. Hori egin zuen, eta lau rak'ah otoitz egin zituen rak'ah honekin, eta bere otoitza amaitu ondoren, esan zuen; «Horrela ikusi genuen behin Alaren Mezularia, sallallaahu 'alaihi wasallam, otoitz egiten».
Hadith
Imam Abu Dawud : 733
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ حَدَّثَنَا يُونُسُ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ أَنَسِ بْنِ حَكِيمٍ الضَّبِّيِّ قَالَخَافَ مِنْ زِيَادٍ أَوْ ابْنِ زِيَادٍ فَأَتَى الْمَدِينَةَ فَلَقِيَ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ فَنَسَبَنِي فَانْتَسَبْتُ لَهُ فَقَالَ يَا فَتَى أَلَا أُحَدِّثُكَ حَدِيثًا قَالَ قُلْتُ بَلَى رَحِمَكَ اللَّهُ قَالَ يُونُسُ وَأَحْسَبُهُ ذَكَرَهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ أَوَّلَ مَا يُحَاسَبُ النَّاسُ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنْ أَعْمَالِهِمْ الصَّلَاةُ قَالَ يَقُولُ رَبُّنَا جَلَّ وَعَزَّ لِمَلَائِكَتِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ انْظُرُوا فِي صَلَاةِ عَبْدِي أَتَمَّهَا أَمْ نَقَصَهَا فَإِنْ كَانَتْ تَامَّةً كُتِبَتْ لَهُ تَامَّةً وَإِنْ كَانَ انْتَقَصَ مِنْهَا شَيْئًا قَالَ انْظُرُوا هَلْ لِعَبْدِي مِنْ تَطَوُّعٍ فَإِنْ كَانَ لَهُ تَطَوُّعٌ قَالَ أَتِمُّوا لِعَبْدِي فَرِيضَتَهُ مِنْ تَطَوُّعِهِ ثُمَّ تُؤْخَذُ الْأَعْمَالُ عَلَى ذَاكُمْحَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي سَلِيطٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِنَحْوِهِ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى عَنْ تَمِيمٍ الدَّارِيِّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَذَا الْمَعْنَى قَالَ ثُمَّ الزَّكَاةُ مِثْلُ ذَلِكَ ثُمَّ تُؤْخَذُ الْأَعْمَالُ عَلَى حَسَبِ ذَلِكَ
Esan digu [Ya'qub bin Ibrahim]-ek [Isma'il]-ek [Yunus]-ek [Al Hasan]-engandik [Anas bin Hakim Adl Dlabbi]-engandik esan digu: 'Ziyad edo Ibnu Ziyad-en beldur zen, gero Medinara joan zen, han Abu Hurairah-ekin topo egin zuen, esan zuen; ni izendatu ninduen berarentzat eta nire leinua ere adierazi nion'. [Abu Hurairah]-ek esan zuen: 'Gazte, nahi al duzu hadith bat kontatzea?', esan zuen Anas-ek; Nik erantzun nion: 'Bai, Ala-k erruki izan dezala zutaz'. Jonah-ek esan zuen: 'Uste dut sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta-rengandik aipatu zuela, esan zuen: 'Izan ere, Piztuerako Egunean giza ekintzetatik kontuan hartuko den lehenengo gauza bere otoitza da, Ala Jalla wa 'Azza-k aingeruei esan zien -Eta berak daki hobekien -pertsona baten egintzak--; 'Aztertu nire zerbitzariaren otoitza, perfektua al da ala falta al da?'. Perfektua bada, erregistratu ezin hobeto, eta gabeziak badaude, Ala-k dio: 'Begiratu berriro, nire zerbitzariek sunnah otoitzak praktikatzen al dituzte? Sunnah otoitz bat baldin badago, Ala-k dio: 'Egin nahikoa nire zerbitzariaren derrigorrezko otoitzen gabeziak bere sunnah otoitzekin'. Gainera, giza egintza guztiak modu honetan zenbatzen dira'. Esan digu [Musa bin Isma'il-ek] esan digu [Hammad]-engandik [Humaid]-engandik [Al Hasan]-engandik [Banu Salith-eko gizon bat]-engandik [Abu Hurairah]-engandik sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta-rengandik, goiko hadith-ean bezala. Esan digute [Musa bin Isma'ilek] [Hammad] esan digula [Daud bin Abu Hind-engandik] [Zurarah bin Aufa-rengandik] [Tamim Ad Dari]-engandik, sallallaahu 'alaihi wasallam profetarengandik, esanahi honekin, esan zuela: 'Orduan zakat-a, -kontuan- horrelakoa da, orduan egintza guztiak horrela zenbatzen dira'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 734
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي يَعْفُورٍ قَالَ أَبُو دَاوُد وَاسْمُهُ وَقْدَانُ عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ قَالَصَلَّيْتُ إِلَى جَنْبِ أَبِي فَجَعَلْتُ يَدَيَّ بَيْنَ رُكْبَتَيَّ فَنَهَانِي عَنْ ذَلِكَ فَعُدْتُ فَقَالَ لَا تَصْنَعْ هَذَا فَإِنَّا كُنَّا نَفْعَلُهُ فَنُهِينَا عَنْ ذَلِكَ وَأُمِرْنَا أَنْ نَضَعَ أَيْدِيَنَا عَلَى الرُّكَبِ
[Hafs bin Umarrek] [Syu'bah] kontatu zigun [Abu Ya'furrengandik]. Abu Daudek esan zuen; bere izena Waqdan da, [Mus'ab bin Sa'd]-engandik esan zuen: 'Nire aitaren ondoan otoitza egin nuen, gero eskuak belaunen artean jarri nituen, beraz, debekatu egin zidan horrela egitea, gero errepikatu nuen, beraz, [nire aitak] esan zuen: 'Ez egin horrela, izan ere, hain zuzen ere horrela egiten genuen, gero debekatu egin ziguten egitea eta eskuak belaunen gainean jartzeko agindu ziguten'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 735
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ وَالْأَسْوَدِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَإِذَا رَكَعَ أَحَدُكُمْ فَلْيَفْرِشْ ذِرَاعَيْهِ عَلَى فَخِذَيْهِ وَلْيُطَبِّقْ بَيْنَ كَفَّيْهِ فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى اخْتِلَافِ أَصَابِعِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Esan digu [Muhammad bin Abdullah bin Numair-ek] esan digu [Abu Mu'awiyah-ek] esan digu [Al A'masy-k] [Ibrahim-engandik] ['Alqamah-engandik] eta [Al Aswad-ek] [Abdullah-engandik] esan zuela: 'Zuetako batek makurtzen denean', zabaldu bi ukondoak izterren gainean eta zapaldu esku-ahurraren artean, Allahren Mezulariaren (bakea eta Allahren bedeinkazioak berarekin) hatz gurutzatuak ikusten banitu bezala.
Hadith
Imam Abu Dawud : 736
حَدَّثَنَا الرَّبِيعُ بْنُ نَافِعٍ أَبُو تَوْبَةَ وَمُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ مُوسَى قَالَ أَبُو سَلَمَةَ مُوسَى بْنِ أَيُّوبَ عَنْ عَمِّهِ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَلَمَّا نَزَلَتْ{ فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ }قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اجْعَلُوهَا فِي رُكُوعِكُمْ فَلَمَّا نَزَلَتْ{ سَبِّحْ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى }قَالَ اجْعَلُوهَا فِي سُجُودِكُمْحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ يَعْنِي ابْنَ سَعْدٍ عَنْ أَيُّوبَ بْنِ مُوسَى أَوْ مُوسَى بْنِ أَيُّوبَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ قَوْمِهِ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ بِمَعْنَاهُ زَادَ قَالَ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا رَكَعَ قَالَ سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ وَبِحَمْدِهِ ثَلَاثًا وَإِذَا سَجَدَ قَالَ سُبْحَانَ رَبِّيَ الْأَعْلَى وَبِحَمْدِهِ ثَلَاثًا قَالَ أَبُو دَاوُد وَهَذِهِ الزِّيَادَةُ نَخَافُ أَنْ لَا تَكُونَ مَحْفُوظَةً قَالَ أَبُو دَاوُد انْفَرَدَ أَهْلُ مِصْرَ بِإِسْنَادِ هَذَيْنِ الْحَدِيثَيْنِ حَدِيثِ الرَّبِيعِ وَحَدِيثِ أَحْمَدَ بْنِ يُونُسَ
[Ar Rabi' bin Nafi' Abu Tsaubah] eta [Musa bin Isma'il]-ek kontatu digute, haditharen esanahia berdina den arren, biek esan zuten; [Ibn Al Mubarrak]-ek [Moisesengandik] esan zigun. Abu Salamah Musa bin Ayyubek esan zuen; [bere osaba]-rengandik ['Uqbah bin 'Amir]-ek esan zuen; Jaisten denean; 'FASABBIH BISMIRABBIKAL 'ADZIIM - orduan santu ezazu zure Jaunaren izenean -'. Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, esan zuen: 'Egin ezazu zure ruku irakurketa'. Eta jaisten denean; 'SABBIHISMA RABBIKAL A'LA - Garbitu ezazu zure Jaunaren, Goi-Goikoaren izenean -' Orduan, Allahren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam, esan zuen: 'Egin ezazu zure ahozpez irakurketa'. esan digu [Ahmad bin Yunus]-ek [Al Laits, hau da, Ibn Sa'd]-ek [Ayyub bin Musa edo Musa bin Ayyub-engandik] [bere herriko gizon batengandik] ['Uqbah bin 'Amir-engandik] esanahi berarekin, gaineratu zuen; Uqbah-ek esan zuen; 'Alaren Mezularia sallallaahu 'alaihi wasallam makurtu zenean' esan zuen; 'Subhaana rabbiyal 'azhiim wa bihamdihi -Aintza nire Jaunari, Goi-goikoari Bere laudorio guztiekin-' hiru aldiz'. Abu Daudek esan zuen: 'Beldur naiz gehigarri hau ez dela benetan mantentzen den -egia-' gehigarrietako bat. Abu Daudek esan zuen; Egiptoko herriak narrazio bakarrarekin kontatu zuen hadith honen bi isnadei buruz, hots, Rabiren haditha eta Ahmad bin Yunusen haditha.
Hadith
Imam Abu Dawud : 737
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ قُلْتُ لِسُلَيْمَانَ أَدْعُو فِي الصَّلَاةِ إِذَا مَرَرْتُ بِآيَةِ تَخَوُّفٍ فَحَدَّثَنِي عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ عَنْ مُسْتَوْرِدٍ عَنْ صِلَةَ بْنِ زُفَرَ عَنْ حُذَيْفَةَأَنَّهُ صَلَّى مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ يَقُولُ فِي رُكُوعِهِ سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ وَفِي سُجُودِهِ سُبْحَانَ رَبِّيَ الْأَعْلَى وَمَا مَرَّ بِآيَةِ رَحْمَةٍ إِلَّا وَقَفَ عِنْدَهَا فَسَأَلَ وَلَا بِآيَةِ عَذَابٍ إِلَّا وَقَفَ عِنْدَهَا فَتَعَوَّذَ
Esan zigun [Hafsh bin Umarrek] esan zigun [Syu'bahk] esan zigula; Salomoni esan nion: Beldurra duen bertso bat irakurtzen badut, otoitzean otoitz egin behar al dut?' orduan [Sulaimanek] esan zidan [Sa'd bin 'Ubaidah-tik] [Mustaurid]-etik [Shilah bin Zufar]-etik [Hudzaifah]-tik] otoitz egin zuela Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin, makurtzean irakurri zuela: 'Subhaana rabbiyal 'azhiimi -Aintza nire Jaunari, Gorenari-' eta ahuspeztzean irakurri zuela: 'Subhaana Rabbiyal a'la -Aintza nire Jaunari, Gorenari-'. Eta ez zuen errukiari buruzko bertsoa saltatu, baizik eta bertso horretan gelditu eta gero otoitz egiten zuen. Eta ez zuen zigorrari buruzko bertsoa saltatzen -torturari- baizik eta bertso horretan gelditu eta gero babesa eskatzen zuen'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 738
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ فِي رُكُوعِهِ وَسُجُودِهِ سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّ الْمَلَائِكَةِ وَالرُّوحِ
Esan digu [Muslim bin Ibrahim]-ek [Hisham]-ek [Qatadah]-ek [Mutharif]-ek [Aisyah]-ek esan digu, sallallaahu 'alaihi wasallam' profeta makurtu eta adoratu zenean, esan zuela: 'Subbuhun quddusun rabbul Malaaikati war ruuhi -Aintza Alahi, gure Jaunari, Aingeruei eta Gabrieli-'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 739
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ قَيْسٍ عَنْ عَاصِمِ بْنِ حُمَيْدٍ عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ الْأَشْجَعِيِّ قَالَقُمْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةً فَقَامَ فَقَرَأَ سُورَةَ الْبَقَرَةِ لَا يَمُرُّ بِآيَةِ رَحْمَةٍ إِلَّا وَقَفَ فَسَأَلَ وَلَا يَمُرُّ بِآيَةِ عَذَابٍ إِلَّا وَقَفَ فَتَعَوَّذَ قَالَ ثُمَّ رَكَعَ بِقَدْرِ قِيَامِهِ يَقُولُ فِي رُكُوعِهِ سُبْحَانَ ذِي الْجَبَرُوتِ وَالْمَلَكُوتِ وَالْكِبْرِيَاءِ وَالْعَظَمَةِ ثُمَّ سَجَدَ بِقَدْرِ قِيَامِهِ ثُمَّ قَالَ فِي سُجُودِهِ مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ قَامَ فَقَرَأَ بِآلِ عِمْرَانَ ثُمَّ قَرَأَ سُورَةً سُورَةً
[Ahmad bin Salih]-ek esan zigun [Ibnu Wahb]-ek esan zigun [Mu'awiyah bin Salih]-ek ['Amru bin Qais]-ek ['Ashim bin Humaid]-ek ['Auf bin Malik Al Asyja'i]-k esan zigun: 'Gau batean, Allahren Mezulariaren sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin otoitz egiten ari nintzen, gero zutitu eta Al Baqarah gutuna irakurri zuen, ez zuen errukiari buruzko bertsoa eman, gelditu eta galdetu egin zion, eta ez zuen zigorrari buruzko bertsoa eman, baina gelditu eta babesa eskatu zion'. jarraitu zuen; 'Orduan, denbora luzez makurtu zen zutik zegoela, eta makurtu zenean esan zuen: 'subahaana dzil jabaruuti wal malakuuti wal kibriyaa`i wal 'azhamati -Gloritua da boterea, erreinua, handitasuna eta maiestatea dituen esentzia-'. Gero, zutik egon zen bitartean ahozpeztu zen, ahozpeztuta gauza bera esan zuen, ondoren zutitu egin zen, gero Ali Imranen gutuna irakurri zuen, eta gero gutun bat bestearen atzetik irakurri zuen.
Hadith
Imam Abu Dawud : 740
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ وَعَلِيُّ بْنُ الْجَعْدِ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ مَوْلَى الْأَنْصَارِ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي عَبْسٍ عَنْ حُذَيْفَةَأَنَّهُ رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي مِنْ اللَّيْلِ فَكَانَ يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ ثَلَاثًا ذُو الْمَلَكُوتِ وَالْجَبَرُوتِ وَالْكِبْرِيَاءِ وَالْعَظَمَةِ ثُمَّ اسْتَفْتَحَ فَقَرَأَ الْبَقَرَةَ ثُمَّ رَكَعَ فَكَانَ رُكُوعُهُ نَحْوًا مِنْ قِيَامِهِ وَكَانَ يَقُولُ فِي رُكُوعِهِ سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ فَكَانَ قِيَامُهُ نَحْوًا مِنْ رُكُوعِهِ يَقُولُ لِرَبِّيَ الْحَمْدُ ثُمَّ سَجَدَ فَكَانَ سُجُودُهُ نَحْوًا مِنْ قِيَامِهِ فَكَانَ يَقُولُ فِي سُجُودِهِ سُبْحَانَ رَبِّيَ الْأَعْلَى ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ السُّجُودِ وَكَانَ يَقْعُدُ فِيمَا بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ نَحْوًا مِنْ سُجُودِهِ وَكَانَ يَقُولُ رَبِّ اغْفِرْ لِي رَبِّ اغْفِرْ لِي فَصَلَّى أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ فَقَرَأَ فِيهِنَّ الْبَقَرَةَ وَآلَ عِمْرَانَ وَالنِّسَاءَ وَالْمَائِدَةَ أَوْ الْأَنْعَامَ شَكَّ شُعْبَةُ
Esan digute [Abu Walid Ath Thayalisi] eta [Ali bin Al Ja'd] biek esan zutela; [Syu'bah]-ek ['Amru bin Murrah-ek] [Abu Hamzah-ek, Al Ansariren esklabo ohi batek] [Bani 'Absi-ko gizon batek] [Hudzaifah-eko] esan digu Ala-ren Mezularia, sallallaahu 'alaihi wasallam, gauez otoitz egiten ikusi zuela, bere otoitzean esan zuela: 'Allahu Akbar' hiru aldiz dzul malakuuti wal Jabaruuri wal kibriyaa`i wal 'adzamati -Glorifikatua izan bedi erreinua, boterea, handitasuna eta maiestatea dituena-'. Gero iftitah otoitza irakurri zuen, gero Al Baqarah letra irakurri zuen, gero makurtu egin zen, ia zutik zegoenean bezain denbora luzez makurtu zen, bere makurtuan esan zuen; 'Subhaana rabbiyal 'azhiimi, Subhaana rabbiyal 'azhiimi -Aintza nire Jaun Gorenari, Aintza nire Jaun Gorenari-'. Orduan, makurtu zenetik burua altxatu zuen, zutik geratu zen bitartean -i'tidal- makurtu zenean, esan zuen bezala; 'Lirabbiyal hamdu -Nire Jaunari gorazarre guztia-'. Gero, ahuspeztu egin zen, ahuspeztu zen denbora zutik zegoenean bezainbeste eman zuen arren, ahuspeztzean esan zuen: 'Subhaana rabbiyal a'la -Aintza nire Jaun Gorenari-'. Gero, burua altxatu zuen prostraziotik, denbora luzez eseri zen bi prostrazioren artean, ahuspeztzen zenean bezala, eta bi prostrazioren artean eserita zegoela esan zuen: 'Rabbighfirlii, Rabbighfirlii'. Ondoren, lau raka'at otoitz egin zituen, bere otoitzean Al Baqarah, Ali Imran, An Nisa', Al Maidah edo Al An'am surak irakurri zituen -Syu'bah zalantzarik- bere lafadz-ean.
