Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 හදීස්

හදීස්

Imam Abu Dawud : 661

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَزِيدُ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ الْحَسَنِ أَنَّ سَمُرَةَ بْنَ جُنْدُبٍ وَعِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ تَذَاكَرَافَحَدَّثَ سَمُرَةُ بْنُ جُنْدُبٍ أَنَّهُ حَفِظَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَكْتَتَيْنِ سَكْتَةً إِذَا كَبَّرَ وَسَكْتَةً إِذَا فَرَغَ مِنْ قِرَاءَةِ{ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّالِّينَ }فَحَفِظَ ذَلِكَ سَمُرَةُ وَأَنْكَرَ عَلَيْهِ عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ فَكَتَبَا فِي ذَلِكَ إِلَى أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ فَكَانَ فِي كِتَابِهِ إِلَيْهِمَا أَوْ فِي رَدِّهِ عَلَيْهِمَا أَنَّ سَمُرَةَ قَدْ حَفِظَ

[මුසද්දාද්] අපට පවසා ඇත [යාසිද්] අපට පවසා ඇත [සයිද්] අපට [අල් හසන්] හි [කටාදා] අපට පවසා ඇති බව [අල් හසන්] හි [සයිද්] අපට පවසා ඇත, එබැවින් [සමුරා බින් ජුන්දාබ්] අපට පැවසුවේ ඔහු රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්ගෙන් මොහොතකට නැවතී සිටි ස්ථාන දෙකක් කටපාඩම් කළ බවයි - තක්බීර්ට පසු පළමුවැන්න සහ අනෙක ඔහු 'ගයිරිල් මග්දුලුබි අලෙයිහිම් වලද් දල්ලාලින්' කියවා අවසන් කළ විට, සමුරා එය කටපාඩම් කළ නමුත් ඉම්රාන් බින් හුෂයින් එය ප්‍රතික්ෂේප කළේය, පසුව ඔවුන් දෙදෙනා උබේ බින් කබ් වෙත ලිපියක් ලිවීය, පසුව [උබේ] ඔහුගේ ලිපියට හෝ ඔවුන්ගේ ලිපි දෙකටම පිළිතුරක් ලබා දුන්නේය - සමුරා සැබවින්ම කටපාඩම් කර ඇති බව - නබිතුමාගෙන් -'.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 662

حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى حَدَّثَنَا سَعِيدٌ بِهَذَا قَالَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ سَمُرَةَ قَالَسَكْتَتَانِ حَفِظْتُهُمَا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فِيهِ قَالَ سَعِيدٌ قُلْنَا لِقَتَادَةَ مَا هَاتَانِ السَّكْتَتَانِ قَالَ إِذَا دَخَلَ فِي صَلَاتِهِ وَإِذَا فَرَغَ مِنْ الْقِرَاءَةِ ثُمَّ قَالَ بَعْدُ وَإِذَا قَالَ{ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّالِّينَ }

[ඉබ්නු අල් මුට්සන්නා] අපට [අබ්දුල් අ'ලා] අපට [සයිද්] මෙම කතුවැකිය සමඟ අපට [අබ්දුල් අ'ලා] අපට [සයිද්] පැවසූ බව ඔහු පැවසීය; [කටාදා] සිට [අල් හසන්] සිට [සමුරා] දක්වා ඔහු මෙසේ පැවසීය; 'මම වරක් රසූලුල්ලාහ් ෂල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්ගෙන් කටපාඩම් කළ කෙටි නැවතුම් දෙකක්, -අබ්දුල් අ'ලා- හදීසයේ මෙසේ පැවසීය, සයිද් මෙසේ පැවසීය; අපි කටාදාට ඇසුවෙමු; 'කෙටි නැවතුම් දෙක කොහෙද?' ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය; 'ඔබ තක්බීර් පසු - පෙන්ට්- සහ ඔබ අල්-කුර්ආනයේ ලිපිය කියවා අවසන් කළ විට-'. ඉන්පසු කටාදා මෙසේ පැවසීය; 'කියවීම අවසන් කළ විට; 'ගයිරිල් මග්දලුබි 'අලයිහිම් වලද් දල්ලලින්'.'

හදීස්

Imam Abu Dawud : 663

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي شُعَيْبٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنْ عُمَارَةَ ح و حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ عَنْ عُمَارَةَ الْمَعْنَى عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَبَّرَ فِي الصَّلَاةِ سَكَتَ بَيْنَ التَّكْبِيرِ وَالْقِرَاءَةِ فَقُلْتُ لَهُ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي أَرَأَيْتَ سُكُوتَكَ بَيْنَ التَّكْبِيرِ وَالْقِرَاءَةِ أَخْبِرْنِي مَا تَقُولُ قَالَ اللَّهُمَّ بَاعِدْ بَيْنِي وَبَيْنَ خَطَايَايَ كَمَا بَاعَدْتَ بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ اللَّهُمَّ أَنْقِنِي مِنْ خَطَايَايَ كَالثَّوْبِ الْأَبْيَضِ مِنْ الدَّنَسِ اللَّهُمَّ اغْسِلْنِي بِالثَّلْجِ وَالْمَاءِ وَالْبَرَدِ

[අහ්මද් බින් අබු සයූඅයිබ්] [මුහම්මද් බින් ෆුඩ්ලයිල්] ['උමාරා] ගෙන් අපට පවසා ඇත. එය වෙනත් මාර්ගයකින් අපට පවසා ඇත, [අබු කාමිල්] [අබ්දුල් වහීද්] ['උමාරා] ගෙන් අපට පවසා ඇති අතර හදීසයේ මානා [අබු සුරා] ගෙන් [අබු හුරෙයිරා] ගෙන් ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් සලාහ්වේදී තක්බීර් පැවසූ විට, ඔහු තක්බීර් සහ කිරාහ් අතර මොහොතකට නතර වනු ඇත - සූරත අල් ෆාතිහා කියවීම - එවිට මම ඔහුට මෙසේ කීවෙමි; 'ඔබේ වන්දිය ලෙස මගේ පියා සහ මව වෙනුවෙන්, මට කියන්න, ඔබ තක්බීර් සහ අල් ෆාතිහා කියවීම අතර නිහඬව සිටින විට ඔබ කියවන්නේ කුමක්ද?' ඔහු මෙසේ පිළිතුරු දුන්නේය: 'අල්ලාහුම්මා බායිද් බයිනි වා බයිනා ඛතායාය කාමා බාඅත්ත බයිනල් මස්රිකි වල් මැග්රිබ්, අල්ලාහුම්මා අන්කිනි මින් ඛතායාය කට්ස්සඋබිල් අබයාද්ලි, ගාතාය TSALJI WAL MAA`I WAL BARAD - අහෝ අල්ලාහ්, මාගේ පාපයෙන් මා ඈත් කළ මැනව, ඔබ නැගෙනහිර සහ බටහිර අතර ඇති දුර දුරින් සිටින්නාක් මෙන්, සුදු රෙද්දක් අපිරිසිදු භාවයෙන් පවිත්‍ර කරන ලද පරිදි, අල්ලාහ් මාගේ වැරදි පිරිසිදු කරන සේක්වා, අල්ලාහ් හිම, ජලය සහ පිනි වලින් මා සෝදා හරින්න.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 664

حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ كَانُوا يَفْتَتِحُونَ الْقِرَاءَةَ بِ{ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ }

[මුස්ලිම් බින් ඉබ්‍රාහිම්] අපට [අනස්] වෙතින් [කටාදා] සිට [හිස්යාම්] අපට පවසා ඇත්තේ නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්, අබු බකර්, උමර් සහ උස්මාන් යන සියල්ලන්ම 'අල්හම්දුලිල්ලාහි රබ්බිල් 'ආලමින්' සමඟ කියවීම ආරම්භ කළ බවයි.

තහවුරු කරන හදීස් (41)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 665

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ عَنْ بُدَيْلِ بْنِ مَيْسَرَةَ عَنْ أَبِي الْجَوْزَاءِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَفْتَتِحُ الصَّلَاةَ بِالتَّكْبِيرِ وَالْقِرَاءَةِ بِ{ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ }وَكَانَ إِذَا رَكَعَ لَمْ يُشَخِّصْ رَأْسَهُ وَلَمْ يُصَوِّبْهُ وَلَكِنْ بَيْنَ ذَلِكَ وَكَانَ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ لَمْ يَسْجُدْ حَتَّى يَسْتَوِيَ قَائِمًا وَكَانَ يَقُولُ فِي كُلِّ رَكْعَتَيْنِ التَّحِيَّاتُ وَكَانَ إِذَا جَلَسَ يَفْرِشُ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَيَنْصِبُ رِجْلَهُ الْيُمْنَى وَكَانَ يَنْهَى عَنْ عَقِبِ الشَّيْطَانِ وَعَنْ فَرْشَةِ السَّبُعِ وَكَانَ يَخْتِمُ الصَّلَاةَ بِالتَّسْلِيمِ

[මුසද්දාද්] අපට [අබ්දුල් වරිට්ස් බින් සයිද්] [හුසේන් අල් මුඅලිම්] [බුදයිල් බින් මයිසාරා] [අබු අල් ජවුසා`] [අයිසියා] වෙතින් ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තම සලාතය තක්බීර් සහ 'අල් හම්දුලිල්ලාහි රබ්බිල් 'අලමින්' කියමින් ආරම්භ කළ අතර, ඔහුට හිස නමා ආචාර කිරීමට අවශ්‍ය වූ විට, ඔහු ඉහළට බැලුවේ නැත, ඔහු ඕනෑවට වඩා නැමුවේ නැත, නමුත් දෙක අතර මැද. ඔහු රුකු' -ඉ'තිඩාල්- සිට හිස ඔසවන විට, ඔහු කෙළින් සිටගෙන සිටින පරිදි වහාම සුජූද් නොකළ අතර, සෑම රකඅත් දෙකකදීම ඔහු 'තහියාත්' කියවීමට පුරුදුව සිටියේය. ඔහු වාඩි වූ විට, ඔහු තම වම් කකුල මත හිඳ දකුණු කකුල කෙළින් කළේය. ඔහු සාතන් වාඩි වීම - එනම් ඔහුගේ විලුඹ මත හිඳීම - තහනම් කළ අතර, වන සතෙකු මෙන් ඔහුගේ අත්ල සහ රියන් විහිදුවීම තහනම් කළේය - සුජූද් කරන විට - ඔහු තම යාච්ඤාව අවසන් කළේ සුබ පැතුම් සමඟිනි.

තහවුරු කරන හදීස් (41)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 666

حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ حَدَّثَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ عَنْ الْمُخْتَارِ بْنِ فُلْفُلٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُنْزِلَتْ عَلَيَّ آنِفًا سُورَةٌ فَقَرَأَ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ حَتَّى خَتَمَهَا قَالَ هَلْ تَدْرُونَ مَا الْكَوْثَرُ قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّهُ نَهْرٌ وَعَدَنِيهِ رَبِّي فِي الْجَنَّةِ

[හන්නද් බින් අස් සාරි] අපට [ඉබ්නු ෆුඩ්ලයිල්] [අල් මුක්තාර් බින් ෆුල්ෆුල්] ගෙන් අපට [හන්නද් බින් අස් සාරි] අපට [ඉබ්නු ෆුඩ්ලයිල්] තුමා පැවසූ බව ඔහු අපට පැවසීය; මම [අනස් බින් මලික්] පවසනු අසා ඇත්තෙමි; නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමා මෙසේ පැවසූහ: 'කලින් මට ලිපියක් පහළ කරන ලදී'. ඉන්පසු ඔහු මෙසේ කියෙව්වේය: 'බිස්මිල්ලාහිර්රාහ්මානිරාහිම්, ඉන්නා අ'තයිනාකල් කෞත්සර්...' පදයේ අවසානය දක්වා. ඔහු මෙසේ ඇසුවේය: 'ඔබ අල් කෞත්සර් දන්නවාද?' මිතුරන් පිළිතුරු දුන්හ; 'අල්ලාහ් සහ ඔහුගේ දූතයා වඩා හොඳින් දනී'. ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ඔහු අනාගතයේදී මගේ ස්වාමියා මට පොරොන්දු වූ ස්වර්ගයේ ගංගාවක්'.

තහවුරු කරන හදීස් (136)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 667

حَدَّثَنَا قَطَنُ بْنُ نُسَيْرٍ حَدَّثَنَا جَعْفَرٌ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ الْأَعْرَجُ الْمَكِّيُّ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَوَذَكَرَ الْإِفْكَ قَالَتْ جَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَشَفَ عَنْ وَجْهِهِ وَقَالَ أَعُوذُ بِالسَّمِيعِ الْعَلِيمِ مِنْ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ{ إِنَّ الَّذِينَ جَاءُوا بِالْإِفْكِ عُصْبَةٌ مِنْكُمْ }الْآيَةَقَالَ أَبُو دَاوُد وَهَذَا حَدِيثٌ مُنْكَرٌ قَدْ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ جَمَاعَةٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ لَمْ يَذْكُرُوا هَذَا الْكَلَامَ عَلَى هَذَا الشَّرْحِ وَأَخَافُ أَنْ يَكُونَ أَمْرُ الِاسْتِعَاذَةِ مِنْ كَلَامِ حُمَيْدٍ

[Qathn bin Nusair] අපට පවසා ඇති බව [Ja'far] අපට පවසා ඇති බව [Ibn Shihab] ['Urwah] සිට [Aisyah] සිට [Humaid Al A'raj Al Makki] අපට පවසා ඇති බව [Aisyah] - එවිට 'Urwah හදීස් ඉෆ්කි සඳහන් කළේය - Aisyah තමාට එරෙහිව අසත්‍ය පුවත - - Aisyah පැවසීය; වරක් රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම් වාඩි වී තම මුහුණ අතුල්ලමින් මෙසේ කීවේය: 'A'uudzu BILLAHIS-SAMI'IL 'ALIM MINASY-SYAITHANIR RAJIM. ඉන්නල් ලඩ්සිනා ජා-උ බිල් ඉෆ්කි 'උෂ්බතුන් මින්කුම්' - ඇත්ත වශයෙන්ම, අසත්‍ය ප්‍රවෘත්ති ගෙන යන අයද ඔබේ කණ්ඩායමේ අයයි-'. QS. අන් නූර්: 11. අබු දාවුද් පැවසීය; 'මෙය මුන්කාර් හදීසයක් වන අතර, මෙම හදීසය අස් සුහ්රි හි කිහිප දෙනෙකු විසින් ද විස්තර කරන ලදී, නමුත් ඔවුන් මෙම කියමන පැහැදිලි කිරීමක් ලෙස සඳහන් නොකළ අතර, මෙම වචනවල ඇති 'ඉස්තියාද්සා' හුමයිඩ්ගේ වචන වලින් යැයි මම බිය වෙමි'.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 668

أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ عَنْ عَوْفٍ عَنْ يَزِيدَ الْفَارِسِيِّ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ قَالَقُلْتُ لِعُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ مَا حَمَلَكُمْ أَنْ عَمَدْتُمْ إِلَى بَرَاءَةَ وَهِيَ مِنْ الْمِئِينَ وَإِلَى الْأَنْفَالِ وَهِيَ مِنْ الْمَثَانِي فَجَعَلْتُمُوهُمَا فِي السَّبْعِ الطِّوَالِ وَلَمْ تَكْتُبُوا بَيْنَهُمَا سَطْرَ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ قَالَ عُثْمَانُ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِمَّا تَنَزَّلُ عَلَيْهِ الْآيَاتُ فَيَدْعُو بَعْضَ مَنْ كَانَ يَكْتُبُ لَهُ وَيَقُولُ لَهُ ضَعْ هَذِهِ الْآيَةَ فِي السُّورَةِ الَّتِي يُذْكَرُ فِيهَا كَذَا وَكَذَا وَتَنْزِلُ عَلَيْهِ الْآيَةُ وَالْآيَتَانِ فَيَقُولُ مِثْلَ ذَلِكَ وَكَانَتْ الْأَنْفَالُ مِنْ أَوَّلِ مَا أُنْزِلَ عَلَيْهِ بِالْمَدِينَةِ وَكَانَتْ بَرَاءَةُ مِنْ آخِرِ مَا نَزَلَ مِنْ الْقُرْآنِ وَكَانَتْ قِصَّتُهَا شَبِيهَةً بِقِصَّتِهَا فَظَنَنْتُ أَنَّهَا مِنْهَا فَمِنْ هُنَاكَ وَضَعْتُهَا فِي السَّبْعِ الطِّوَالِ وَلَمْ أَكْتُبْ بَيْنَهُمَا سَطْرَ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِحَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ يَعْنِي ابْنَ مُعَاوِيَةَ أَخْبَرَنَا عَوْفٌ الْأَعْرَابِيُّ عَنْ يَزِيدَ الْفَارِسِيِّ حَدَّثَنَا ابْنُ عَبَّاسٍ بِمَعْنَاهُ قَالَ فِيهِ فَقُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ يُبَيِّنْ لَنَا أَنَّهَا مِنْهَا قَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ الشَّعْبِيُّ وَأَبُو مَالِكٍ وَقَتَادَةُ وَثَابِتُ بْنُ عُمَارَةَ إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَكْتُبْ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ حَتَّى نَزَلَتْ سُورَةُ النَّمْلِ هَذَا مَعْنَاهُ

[අම්රු බින් අවුන්] අපට දැනුම් දී ඇත [අවුෆ්] [යාසිඩ් අල් ෆාරිසි] වෙතින් [හුසයිම්] අපට දැනුම් දී ඇත ඔහු මෙසේ පැවසීය; [ඉබ්නු අබ්බාස්] මෙසේ කියනු මට ඇසුණි; මම උස්මාන් බින් අෆ්ෆාන්ගෙන් ඇසුවෙමි; 'බරාආ අකුර - තව්බාහි - මි`ඉන් හි ඇතුළත් කර තිබුණත් - එය පද සියයක් දක්වා ඇති අකුර - සහ අල් අන්ෆාල් අකුර - අල් මත්සානි හි ඇතුළත් කර තිබුණත් - පද සියයකට වඩා අඩු අකුර - ඔබ හිතාමතාම පහත දැමීමට හේතුව කුමක්ද? එවිට ඔබ දිගු අකුරු හත ඇතුළුව දෙක එකට එකතු කළ අතර, ඔබ දෙක අතර 'බිස්මිල්ලාහිර් රහ්මානිර් රහ්මානිර්' සීමාව සමඟ ලියා නැත? [උස්මාන්] පැවසීය; 'නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන්ට පද කිහිපයක් පහළ වූ විට, ඔහු තමා අසල ඒවා ලියන කිහිප දෙනෙකුට කතා කළේය, පසුව ඔහු ඔහුට මෙසේ පැවසීය: 'මෙම පදය එහි සඳහන් ලිපියේ මේ ආකාරයට සහ මේ ආකාරයෙන් තබන්න,' ඔහුට පදයක් හෝ දෙකක් පහළ වූ විට, ඔහු ඒ වගේ දෙයක් කියයි. සූරා අල් අන්ෆාල් යනු මදීනාවේ හෙළිදරව් කරන ලද පළමු සූරතවලින් එකක් වන අතර, බරාහ් - තව්බාහි - මදීනාවේ හෙළිදරව් කරන ලද අවසාන සූරතවලින් එකකි, එහි අන්තර්ගතය සූරා අල් අන්ෆාල් හි අන්තර්ගතයට සමාන වේ, එබැවින් මගේ ඇස්තමේන්තුව නම් සූරා අල් බරාහ් සූරා අල් අන්ෆාල්හි කොටසක් බවයි, එබැවින් මම එය දිගු සූරත හත අතරට තැබුවෙමි, එවිට මම 'බිස්මිල්ලාහිර් රහ්මානිර් රහීම්' යන සීමාව සමඟ ලියන්නේ නැත. [සියාද් බින් අයුබ්] අපට [මර්වාන් එනම් ඉබ්නු මුආවියා] අපට [යාසිද් අල් ෆාරිසි] වෙතින් [අවුෆ් අල් අ'රබියා] අපට දැනුම් දී ඇති බව අපට [ඉබ්නු අබ්බාස්] හදීසයේ ඉහත හදීසයේ සඳහන් දේම අපට පවසා ඇති බව අපට [ඉබ්නු අබ්බාස්] අපට පවසා ඇත; 'අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ මිය ගිය නමුත් සූරා අල් අන්ෆල් සූරා අල් බරාහි කොටසක් දැයි ඔහු අපට පැහැදිලි කර නැත'. අබු දාවුද් පැවසීය; සියාබි, අබු මලික්, කටදා සහ තාබිත් බින් උමාරා පැවසූ පරිදි; 'ඇත්ත වශයෙන්ම, නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් 'බිස්මිල්ලාහිර් රහ්මා' යන වචනය අන් නම්ල් අකුර පහළ වන තුරු ලිව්වේ නැත, එය හදීසයේ තේරුමයි'.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 669

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَأَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمَرْوَزِيُّ وَابْنُ السَّرْحِ قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرٍو عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَ قُتَيْبَةُ فِيهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَعْرِفُ فَصْلَ السُّورَةِ حَتَّى تَنَزَّلَ عَلَيْهِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِوَهَذَا لَفْظُ ابْنِ السَّرْحِ

ඔවුන් [කුටයිබා බින් සයිද්] සහ [අහ්මද් බින් මුහම්මද් අල් මර්වාසි] සහ [ඉබ්නු සර්හ්] අපට පැවසූ බව ඔවුන් අපට පැවසූ බව ඔවුන් [සුෆ්යාන්] [අම්රු] [සයිද් බින් ජුබයිර්] ගෙන් - කුටයිබා විස්තරයේ මෙසේ පැවසීය - [ඉබ්නු අබ්බාස්] ගෙන් ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'අති කරුණාවන්ත, දයානුකම්පිත අල්ලාහ්ගේ නාමයෙන් - 'බිස්මිල්ලාහිර් රහ්මානිර් රහීම්' යන වචනය ඔහුට හෙළිදරව් කරන තුරු නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් අකුරු අතර වෙන්වීම දැන සිටියේ නැත. මෙම ලෆඩ්ස් ඉබ්නු අස් සර්හ්ගෙන් ය.

තහවුරු කරන හදීස් (9)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 670

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْوَاحِدِ وَبِشْرُ بْنُ بَكْرٍ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَأَقُومُ إِلَى الصَّلَاةِ وَأَنَا أُرِيدُ أَنْ أُطَوِّلَ فِيهَا فَأَسْمَعُ بُكَاءَ الصَّبِيِّ فَأَتَجَوَّزُ كَرَاهِيَةَ أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمِّهِ

[අබ්දුර් රහ්මාන් බින් ඉබ්‍රාහිම්] අපට [උමර් බින් අබ්දුල් වහීඩ්] සහ [බිස්ර් බින් බක්ර්] [අල් අවුසායි] [යාහ්යා බින් අබු කතීර්] [අබ්දුල්ලාහ් බින් අබු කටාදා] [ඔහුගේ පියා] ගෙන් මෙසේ පවසා ඇත: අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ: 'මම යාච්ඤා කරන විට පාරායනය දීර්ඝ කිරීමට මට අවශ්‍ය විය, පසුව මට දරුවෙකුගේ කෑගැසීම ඇසුණි, එබැවින් මවගේ හදවතට බරක් වීමට මට අවශ්‍ය නොවූ නිසා මම යාච්ඤාව කෙටි කළෙමි.'

තහවුරු කරන හදීස් (17)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 671

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرٍو وَسَمِعَهُ مِنْ جَابِرٍ قَالَكَانَ مُعَاذٌ يُصَلِّي مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ يَرْجِعُ فَيَؤُمُّنَا قَالَ مَرَّةً ثُمَّ يَرْجِعُ فَيُصَلِّي بِقَوْمِهِ فَأَخَّرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةً الصَّلَاةَ وَقَالَ مَرَّةً الْعِشَاءَ فَصَلَّى مُعَاذٌ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ جَاءَ يَؤُمُّ قَوْمَهُ فَقَرَأَ الْبَقَرَةَ فَاعْتَزَلَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ فَصَلَّى فَقِيلَ نَافَقْتَ يَا فُلَانُ فَقَالَ مَا نَافَقْتُ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّ مُعَاذًا يُصَلِّي مَعَكَ ثُمَّ يَرْجِعُ فَيَؤُمُّنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَإِنَّمَا نَحْنُ أَصْحَابُ نَوَاضِحَ وَنَعْمَلُ بِأَيْدِينَا وَإِنَّهُ جَاءَ يَؤُمُّنَا فَقَرَأَ بِسُورَةِ الْبَقَرَةِ فَقَالَ يَا مُعَاذُ أَفَتَّانٌ أَنْتَ أَفَتَّانٌ أَنْتَ اقْرَأْ بِكَذَا اقْرَأْ بِكَذَا قَالَ أَبُو الزُّبَيْرِ بِسَبِّحْ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَىفَذَكَرْنَا لِعَمْرٍو فَقَالَ أُرَاهُ قَدْ ذَكَرَهُ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا طَالِبُ بْنُ حَبِيبٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جَابِرٍ يُحَدِّثُ عَنْ حَزْمِ بْنِ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ أَنَّهُ أَتَى مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ وَهُوَ يُصَلِّي بِقَوْمٍ صَلَاةَ الْمَغْرِبِ فِي هَذَا الْخَبَرِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا مُعَاذُ لَا تَكُنْ فَتَّانًا فَإِنَّهُ يُصَلِّي وَرَاءَكَ الْكَبِيرُ وَالضَّعِيفُ وَذُو الْحَاجَةِ وَالْمُسَافِرُ

[අහ්මද් බින් හන්බල්] අපට [සුෆියාන්] [අම්රු] ගෙන් අපට [ජබීර්] ගෙන් එය අසා ඇති බව අපට පවසා ඇත. ඔහු මෙසේ පැවසීය; 'මුආද්ස් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් සමඟ යාච්ඤා කළේය, පසුව ඔහු ආපසු පැමිණ අප වෙනුවෙන් ඉමාම් බවට පත් විය' - තවත් වරක් ජාබීර් පැවසීය; පසුව ඔහු ආපසු පැමිණ තම ජනතාව සඳහා යාච්ඤා නායකයා බවට පත් විය. එක් රාත්‍රියක, නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් සලාම් සලාම් අවසන් කළේය - තවත් වරක් ජාබීර් පැවසීය; ඉෂා සලාම් - මුආද්ස් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් සමඟ යාච්ඤා කළේය, පසුව තම ජනතාව වෙත - තම ජනතාව සඳහා යාච්ඤා නායකයා වීමට - සූරත අල් බකරා කියවීමෙන්, - එහි දිග නිසා - එක් අයෙකු ජමාහ්වෙන් වෙන් වී තනිවම යාච්ඤා කළේය, ඔහුට මෙසේ කියන තුරු; 'ඔබ නිෆාක් කර ඇත, ඕ මේ වගේ'. මිනිසා හඬ නඟා කීවේය; 'මම කුහකයෙක් නොවේ'. ඉන්පසු එම මිනිසා නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් වෙත ගොස් මෙසේ පැවසීය: 'ඇත්ත වශයෙන්ම, මුආද්ස් ඔබ සමඟ යාච්ඤා කළේය, පසුව ඔහු - ඔහුගේ ජනතාව වෙත - නැවත පැමිණ - යාච්ඤාවේ ඉමාම් බවට පත් විය - අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, අපි ජලය ගෙන යන ඔටුවන්ගේ හිමිකරුවන් පමණක් වූ අතර අපට වෙහෙස මහන්සි වී වැඩ කිරීමට සිදු විය, ඇත්ත වශයෙන්ම ඔහු සූරත් අල් බකරා කියවීමෙන් අපට මඟ පෙන්වීමට පැමිණියේය.' එබැවින් ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ඕ මුආද්ස්, ඔබට අපහාස පතුරුවා හැරීමට අවශ්‍යද, ඔබට අපහාස පතුරුවා හැරීමට අවශ්‍යද, මෙම සූරතය කියවන්න, මෙම සූරතය කියවන්න'. අබු සුබයිර් මෙසේ පැවසීය; 'ඇති- 'සබ්බිහිස්මා රබ්බිකල් අ'ලා සහ වල්ලෙයිලි ඉද්සා යග්ස්යා' කියවීමෙන්. පසුව මම ඒ කාරණය 'අම්රු' වෙත සඳහන් කළ විට ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ජාබිර් එම හදීසය සඳහන් කර ඇති බව මම දුටුවෙමි'. [මුසා බින් ඉස්මායිල්] අපට පැවසූ බව [තාලිබ් බින් හබීබ්] අපට පැවසූ බව අපට වාර්තා විය [අබ්දුර් රහ්මාන් බින් ජාබිර්] [හස්ම් බින් උබේ බින් ක'බ්] ගෙන් අපට පැවසූ බව අපට වාර්තා විය. ඔහු මුආද්ස් බින් ජබල්ව මුණගැසුණේ ඉමාම් ලෙස තම ජනතාව සමඟ මග්රිබ් සලාතය ඉටු කරමින් සිටි බවයි...' මෙම හදීසයේ කථකයා මෙසේ පැවසීය: 'එබැවින් අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ මෙසේ පැවසූහ: 'ඕ මුආද්ස්, ඔබ අපහාස පතුරුවන්නෙකු නොවන්න, මන්ද ඔබ පිටුපසින් සලාතය ඉටු කරන්නේ මහලු අය, දුර්වල අය, අවශ්‍යතා ඇති අය සහ සංචාරකයින්'.

තහවුරු කරන හදීස් (46)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 672

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ عَنْ زَائِدَةَ عَنْ سُلَيْمَانَ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِرَجُلٍ كَيْفَ تَقُولُ فِي الصَّلَاةِ قَالَ أَتَشَهَّدُ وَأَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ النَّارِ أَمَا إِنِّي لَا أُحْسِنُ دَنْدَنَتَكَ وَلَا دَنْدَنَةَ مُعَاذٍ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَوْلَهَا نُدَنْدِنُحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَجْلَانَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ مِقْسَمٍ عَنْ جَابِرٍ ذَكَرَ قِصَّةَ مُعَاذٍ قَالَ وَقَالَ يَعْنِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْفَتَى كَيْفَ تَصْنَعُ يَا ابْنَ أَخِي إِذَا صَلَّيْتَ قَالَ أَقْرَأُ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَأَسْأَلُ اللَّهَ الْجَنَّةَ وَأَعُوذُ بِهِ مِنْ النَّارِ وَإِنِّي لَا أَدْرِي مَا دَنْدَنَتُكَ وَلَا دَنْدَنَةُ مُعَاذٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي وَمُعَاذًا حَوْلَ هَاتَيْنِ أَوْ نَحْوَ هَذَا

[උස්මාන් බින් අබු සයිබා] අපට [සුලෙයිමාන්] [අබු සාලිහ්] [නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්] තුමාණන්ගේ සහචරයින් කිහිප දෙනෙකුගෙන්] [හුසේන් බින් අලි] [සයිදා] තුමාණන් අපට [අබු සාලිහ්] තුමාණන් [නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්] තුමාණන් වරක් මිනිසෙකුගෙන් මෙසේ ඇසූහ: 'ඔබ යාච්ඤාවේ යාච්ඤා කරන්නේ කෙසේද?' මිනිසා පිළිතුරු දුන්නේය; 'මම තස්යාහුද් කියවා මෙසේ කීවෙමි: 'අල්ලාහුම්ම ඉන්නී අස්අලුකල් ජන්නාත ව අවුද්සුබිකා මිනන්නාර් - අල්ලාහ්, මම ඔබෙන් ස්වර්ගය ඉල්ලා සිටින අතර නිරයේ ගින්නෙන් ඔබගෙන් රැකවරණය පතමි. - කණගාටුයි- ඔබ මුමුණන මුමුණන මුමුණන මුමුණන - යාච්ඤා කරන විට - අපට නිසි ලෙස තේරුම් ගත නොහැක. එවිට නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් මෙසේ පැවසීය: 'අපි යාච්ඤා කරන විට - අපි මුමුණන්නේ එයයි'. [යාහ්යා බින් හබීබ්] අපට [කාලිද් බින් අල් හාරිත්] අපට [ජබීර්] වෙතින් [මුහම්මද් බින් අජ්ලාන්] අපට [ජබීර්] වෙතින් [මුහම්මද් බින් අජ්ලාන්] මුආද්ස්ගේ කතාව සඳහන් කළ බව අපට පැවසීය - ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තරුණයෙකුගෙන් මෙසේ ඇසුවේය: 'මගේ සහෝදරයාගේ පුත්‍රයා, ඔබ යාච්ඤා කරන විට කියවන්නේ කුමක්ද?' තරුණයා පිළිතුරු දුන්නේය; 'මම අල් ෆාතිහාගේ ලිපිය කියවා අල්ලාහ්ගේ ස්වර්ගය සහ අල්ලාහ්ගේ නිරයෙන් ආරක්ෂාව ඉල්ලා සිටියෙමි, ඇත්ත වශයෙන්ම මට ඔබේ මැසිවිලි මෙන්ම මුආද්ස්ගේ මැසිවිලි ඇසුණේ නැත'. එවිට නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ: 'ඇත්ත වශයෙන්ම, මම සහ මුආද්ස් - ද යාච්ඤා කළේ - දේවල් දෙකක් හෝ ඒ හා සමාන දෙයක් ගැන'.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 673

حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ لِلنَّاسِ فَلْيُخَفِّفْ فَإِنَّ فِيهِمْ الضَّعِيفَ وَالسَّقِيمَ وَالْكَبِيرَ وَإِذَا صَلَّى لِنَفْسِهِ فَلْيُطَوِّلْ مَا شَاءَ

[අල් ක’නබි] [මලික්] [අබු අස් සින්නද්] [අල් අ’රාජ්] [අබු හුරෙයිරා] ගෙන් අපට [අල් ක’නබි] ගෙන් මෙසේ පවසා ඇත: 'ඔබගෙන් කෙනෙකු බොහෝ දෙනෙකු සමඟ යාච්ඤා කරන්නේ නම්, එය සැහැල්ලු කරන්න, මන්ද ඔවුන් අතර දුර්වල, රෝගීන් සහ මහලු අය සිටිති, නමුත් ඔහු තනිවම යාච්ඤා කරන්නේ නම්, ඔහුට කැමති පරිදි එය දිගු කළ හැකිය'.

තහවුරු කරන හදීස් (43)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 674

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ ابْنِ الْمُسَيِّبِ وَأَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ لِلنَّاسِ فَلْيُخَفِّفْ فَإِنَّ فِيهِمْ السَّقِيمَ وَالشَّيْخَ الْكَبِيرَ وَذَا الْحَاجَةِ

[අල් හසන් බින් අලි] අපට පවසා ඇත්තේ [අබ්දුර්රාසාක්] [අස් සුහ්රි] [ඉබ්නු මුසයයිබ්] සහ [අබු හුරෙයිරා] [අබු සලාමා] [අබු හුරෙයිරා] ගෙන් [ම'මර්] අපට පවසා ඇති බවයි. නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මෙසේ පැවසීය: 'ඔබගෙන් කෙනෙකු බොහෝ දෙනෙකු සමඟ යාච්ඤා කරන විට, ඔහු ඔහුට සහනයක් ලබා දිය යුතුය, මන්ද ඔවුන් අතර රෝගීන්, මහලු අය සහ අවශ්‍යතා ඇති අය සිටිති'.

තහවුරු කරන හදීස් (43)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 675

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ بَكْرٍ يَعْنِي ابْنَ مُضَرَ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَنَمَةَ الْمُزَنِيِّ عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ الرَّجُلَ لَيَنْصَرِفُ وَمَا كُتِبَ لَهُ إِلَّا عُشْرُ صَلَاتِهِ تُسْعُهَا ثُمْنُهَا سُبْعُهَا سُدْسُهَا خُمْسُهَا رُبْعُهَا ثُلُثُهَا نِصْفُهَا

[කුටයිබා බින් සයිද්] [බක්ර් එනම් ඉබ්නු මුද්ලාර්] [ඉබ්නු අජ්ලාන්] [සයිද් අල් මක්බුරි] [උමර් බින් හකම්] [අබ්දුල්ලාහ් බින් අනමා අල් මුසන්නි] [අම්මර් බින් යසීර්] ගෙන් අපට මෙසේ පැවසීය; රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මෙසේ පවසනු මම අසා ඇත්තෙමි: 'ඇත්තෙන්ම, සැබවින්ම යාච්ඤා කරන කෙනෙක් සිටී, නමුත් ඔහුට සටහන් කර ඇති යාච්ඤාවේ විපාකය ඔහුගේ යාච්ඤාවෙන් දහයෙන් එකක් පමණි, නවයෙන් එකක්, අටෙන් එකක්, හත්වන එකක්, හයවන එකක්, පස්වන එකක්, හතරෙන් එකක්, තුනෙන් එකක් සහ අඩක් පමණි'.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 676

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ قَيْسِ بْنِ سَعْدٍ وَعُمَارَةَ بْنِ مَيْمُونٍ وَحَبِيبٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَفِي كُلِّ صَلَاةٍ يُقْرَأُ فَمَا أَسْمَعَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَسْمَعْنَاكُمْ وَمَا أَخْفَى عَلَيْنَا أَخْفَيْنَا عَلَيْكُمْ

[මුසා බින් ඉස්මායිල්] අපට [හම්මද්] [කයිස් බින් සාද්] ගෙන් සහ [උමාරා බින් මයිමුන්] ගෙන් සහ [අතා` බින් අබු රබා] ගෙන් [හබීබ්] [අබු හුරෙයිරා] පැවසූ බව අපට පවසා ඇත: 'සලාතයේ කියවන දෙයක් තිබේ, අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ අපට සවන් දෙන දේ, අපි ඔබටත් සවන් දෙන්නෙමු, ඔහු කියවීමේදී අපට සඟවන දේ, අපි ඔබටත් සඟවන්නෙමු'.

තහවුරු කරන හදීස් (15)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 677

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ هِشَامِ بْنِ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ الْحَجَّاجِ وَهَذَا لَفْظُهُ عَنْ يَحْيَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى وَأَبِي سَلَمَةَ ثُمَّ اتَّفَقَا عَنْ أَبِي قَتَادَةَ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي بِنَا فَيَقْرَأُ فِي الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ فِي الرَّكْعَتَيْنِ الْأُولَيَيْنِ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَسُورَتَيْنِ وَيُسْمِعُنَا الْآيَةَ أَحْيَانًا وَكَانَ يُطَوِّلُ الرَّكْعَةَ الْأُولَى مِنْ الظُّهْرِ وَيُقَصِّرُ الثَّانِيَةَ وَكَذَلِكَ فِي الصُّبْحِ قَالَ أَبُو دَاوُد لَمْ يَذْكُرْ مُسَدَّدٌ فَاتِحَةَ الْكِتَابِ وَسُورَةًحَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا هَمَّامٌ وَأَبَانُ بْنُ يَزِيدَ الْعَطَّارُ عَنْ يَحْيَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ عَنْ أَبِيهِ بِبَعْضِ هَذَا وَزَادَ فِي الْأُخْرَيَيْنِ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَزَادَ عَنْ هَمَّامٍ قَالَ وَكَانَ يُطَوِّلُ فِي الرَّكْعَةِ الْأُولَى مَا لَا يُطَوِّلُ فِي الثَّانِيَةِ وَهَكَذَا فِي صَلَاةِ الْعَصْرِ وَهَكَذَا فِي صَلَاةِ الْغَدَاةِ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ يَحْيَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ فَظَنَنَّا أَنَّهُ يُرِيدُ بِذَلِكَ أَنْ يُدْرِكَ النَّاسُ الرَّكْعَةَ الْأُولَى

[මුසද්දාද්] අපට [හිස්යාම් බින් අබු අබ්දුල්ලාහ්] ගෙන් [යාහ්යා] අපට පවසා ඇති අතර, වෙනත් මාර්ගයකින් විස්තර කර ඇති බව අපට පවසා ඇත, [ඉබ්නු අල් මුට්සන්නා] අපට [අල් හජ්ජාජ්] ගෙන් [ඉබ්නු අබු 'අදි] අපට පවසා ඇති බව අපට පවසා ඇත - මෙය ඔහුගෙන් ලැබුණු හදීසයේ ලෆඩ්ස් එකක් - [අබ්දුල්ලාහ් බින් අබු කටාදා] ගෙන් [යාහ්යා] ගෙන්, [ඉබ්නු අල් මුට්සන්නා] සහ [අබු සලාමා] ගෙන්, පසුව දෙදෙනාම [අබු කෝතාදා] ගෙන් එකඟ වී ඔහු මෙසේ පැවසීය; 'රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් අපට යාච්ඤාවේ නායකත්වය දුන්නේය, ඔහු දුහර් සහ අසර් සලාහ්වල පළමු රකඅත් දෙකෙහි අල් ෆාතිහා සහ සූරත දෙකක් කියෙව්වේය. සමහර විට ඔහු අපට පද කියවන අතර, සාමාන්‍යයෙන් ඔහු දහවල් සලාහ්වේදී පළමු රකඅත් දිගු කර දෙවන රකඅත්හිදී මෙන්ම උදෑසන සලාහ්වයේදී එය කෙටි කළේය. අබු දාවුද් මෙසේ පැවසීය; මුසද්දාද් අල්-ෆාතිහා සහ ලිපිය ගැන සඳහන් කළේ නැත. [අල්-හසන් බින් අලි] අපට පවසා ඇත්තේ [යාසිඩ් බින් හරුන්] [යාහියා] වෙතින් [අබ්දුල්ලා බින් අබු කටාදා] [ඔහුගේ පියා] වෙතින් [හම්මාම්] සහ [අබාන් බින් යසිඩ් අල් 'අත්තර්] අපට පවසා ඇති බවයි. මෙම හදීසයෙන් සමහරක් එකතු කිරීමෙන්; '... අවසාන රකඅත් දෙකෙහි අල්-ෆාතිහා පාරායනය කිරීමෙන්...' ඔහු හමාම් වෙතින් මෙසේ පැවසීය; '... ඔහු පළමු රකඅතෙහි වැඩි කාලයක් සිටගෙන සිටියේය, දෙවන රකඅතෙහි තරම් දිගු නොවේ, එසේම අස්ර් සලාතයෙහි සහ අලුයම සලාතයෙහි..' [අල්-හසන් බින් අලි] අපට පවසා ඇත්තේ [අබ්දුල්ලා බින් අබු කටාදා] [ඔහුගේ පියා] වෙතින් [අබ්දුර්රාසාක්] අපට පවසා ඇති බවයි. ඔහු මෙසේ පැවසීය; 'අපි හිතනකම්ම එයා පාරායනය දිග්ගැස්සුවා, මොකද එයාට ඕන වුණේ මිනිස්සු පළවෙනි රකඅතට එනකම් ඉන්න.'

තහවුරු කරන හදීස් (49)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 678

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ قَالَ قُلْنَا لِخَبَّابٍهَلْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَأُ فِي الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ قَالَ نَعَمْ قُلْنَا بِمَ كُنْتُمْ تَعْرِفُونَ ذَاكَ قَالَ بِاضْطِرَابِ لِحْيَتِهِ

[මුසද්දාද්] අපට [අල් අ'මාසි] [අබු මාමර්] ගෙන් [උමාරා බින් 'උමයිර්] ගෙන් [අබ්දුල් වහීද් බින් සියාද්] අපට [අබු මාමර්] ගෙන් [අබ්දුල් වහීද්] බින් සියාද් අපට [අබු මාමර්] ගෙන් [කබ්බාබ්] ගෙන් ඔහු මෙසේ පැවසීය; අපි [කබ්බාබ්] ගෙන් ඇසුවෙමු; 'රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමා දහවල් සහ අසර් සලාතයේදී - සූරතල් ෆාතිහා - කියෙව්වාද?' ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය; 'ඔව්, හරි'. අපි අහනවා; 'ඔයා කොහොමද ඒක හොයාගත්තේ?' ඔහු පිළිතුරු දුන්නේ; 'ඔහුගේ රැවුලේ චලනය සමඟ'.

තහවුරු කරන හදීස් (49)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 679

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جُحَادَةَ عَنْ رَجُلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَىأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُومُ فِي الرَّكْعَةِ الْأُولَى مِنْ صَلَاةِ الظُّهْرِ حَتَّى لَا يُسْمَعَ وَقْعُ قَدَمٍ

[උස්මාන් බින් අබු සයිබා] අපට පවසා ඇත [අෆ්ෆාන්] අපට පවසා ඇත [හම්මාම්] අපට පවසා ඇත [මුහම්මද් බින් ජුහාදා] [අබ්දුල්ලාහ් බින් අබු අවුෆා] ගෙන් [මිනිසෙකු] ගෙන් [මුහම්මද් බින් ජුහාදා] අපට පවසා ඇත [නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් පළමු සලාතයේ පළමු රකඅතෙහි කිසිදු පියවර ශබ්දයක් නොඇසෙන තුරු සිටගෙන සිටි බව”.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 680

حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ أَبِي عَوْنٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَقَالَ عُمَرُ لِسَعْدٍ قَدْ شَكَاكَ النَّاسُ فِي كُلِّ شَيْءٍ حَتَّى فِي الصَّلَاةِ قَالَ أَمَّا أَنَا فَأَمُدُّ فِي الْأُولَيَيْنِ وَأَحْذِفُ فِي الْأُخْرَيَيْنِ وَلَا آلُو مَا اقْتَدَيْتُ بِهِ مِنْ صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ذَاكَ الظَّنُّ بِكَ

[හෆ්ෂ් බින් උමර්] අපට [සියුබා] [මුහම්මද් බින් උබයිදුල්ලාහ් අබු අවුන්] [ජාබීර් බින් සමුරා] ගෙන් අපට [ජාබීර් බින් සමුරා] ගෙන් අපට [හෆ්ෂ් බින් උමර්] අපට [සියුබා] තුමාට මෙසේ පැවසීය; උමර් සද්ට මෙසේ පැවසීය; 'සලාතයේ කාරණාවලදී පවා මිනිසුන් ඔබට සෑම දෙයක් ගැනම පැමිණිලි කරති,' [සලාත්] පිළිතුරු දුන්නේය; 'පළමු රකඅත් දෙකේදී මගේ සලාතය දීර්ඝ කිරීමටත් අවසාන රකඅත් දෙකේදී එය කෙටි කිරීමටත් මම කැමතියි, නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන්ගේ සලාත ක්‍රියා පටිපාටිවලින් මා ලබා ගත් දේ මම කිසිසේත් අඩු නොකරමි. උමර් මෙසේ පැවසීය; 'මම ඔබ ගැන සිතුවේ එයයි!'.

තහවුරු කරන හදීස් (8)