Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 හදීස්
හදීස්
Imam Abu Dawud : 641
حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَخْبَرَنَا وَكِيعٌ عَنْ ابْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ أَخِيهِ عِيسَى عَنْ الْحَكَمِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَفَعَ يَدَيْهِ حِينَ افْتَتَحَ الصَّلَاةَ ثُمَّ لَمْ يَرْفَعْهُمَا حَتَّى انْصَرَفَقَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا الْحَدِيثُ لَيْسَ بِصَحِيحٍ
[හුසේන් බින් අබ්දුර් රහ්මාන්] අපට [වාකි'] [ඉබ්නු අබු ලයිලා] [ඔහුගේ සහෝදරයා වන ඊසා] [අල් හකාම්] [අබ්දුර් රහ්මාන් බින් අබු ලයිලා] [අල් බර්රා' බින් 'අසිබ්] වෙතින් විස්තර කර ඇත. ඔහු මෙසේ පැවසීය: අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ සලාහ් ආරම්භ කරන විට තම දෑත් ඔසවන ආකාරය මම දුටුවෙමි, පසුව ඔහු සලාහ් අවසන් කරන තුරු ඒවා ඔසවන්නේ නැත. අබු දාවුද් මෙසේ පැවසීය: 'මෙම හදීසය සත්ය නොවේ'.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 642
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ سَمْعَانَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ فِي الصَّلَاةِ رَفَعَ يَدَيْهِ مَدًّا
[මුසද්දාද්] අපට [අබු දසිබ්] ගෙන් [සයිද් බින් සමාන්] ගෙන් [අබු හුරෙයිරා] ගෙන් [යාහ්යා] ගෙන් අපට [අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ] මෙසේ පැවසූහ: 'අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ සලාහ්ට ඇතුළු වූ විට, ඔහු තම දෑත් ඉහළට එසවූහ'.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 643
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ أَخْبَرَنَا أَبُو أَحْمَدَ عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ صَالِحٍ عَنْ زُرْعَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ الزُّبَيْرِ يَقُولُصَفُّ الْقَدَمَيْنِ وَوَضْعُ الْيَدِ عَلَى الْيَدِ مِنْ السُّنَّةِ
[නෂ්ර් බින් අලි] අපට පවසා ඇත්තේ [අල් 'අලා` බින් සාලිහ්] [සුරා බින් අබ්දුර් රහ්මාන්] ගෙන් [අබු අහමඩ්] අපට පවසා ඇති බවයි; [ඉබ්නු සුබයිර්] මෙසේ පවසනු මම අසා ඇත්තෙමි; 'කකුල් දෙකම කෙළින් කර අනෙක් වම් අත මත දකුණු අත තැබීම සුන්නාවේ කොටසකි'.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 644
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكَّارِ بْنِ الرَّيَّانِ عَنْ هُشَيْمِ بْنِ بَشِيرٍ عَنْ الْحَجَّاجِ بْنِ أَبِي زَيْنَبَ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍأَنَّهُ كَانَ يُصَلِّي فَوَضَعَ يَدَهُ الْيُسْرَى عَلَى الْيُمْنَى فَرَآهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَضَعَ يَدَهُ الْيُمْنَى عَلَى الْيُسْرَى
[මුහම්මද් බින් බක්කර් බින් අර් රයාන්] [හුසයිම් බින් බසීර්] [අල් හජ්ජාජ් බින් අබු සයිනබ්] [අබු උත්මාන් අන් නහ්දි] [ඉබ්නු මස්'උද්] ගෙන් අපට වාර්තා කරන ලද්දේ ඔහු තම වම් අත දකුණු අත මත තබා යාච්ඤා කළ බවයි, එවිට නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණෝ ඔහුව දුටු අතර, ඔහු වහාම තම දකුණු අත වම් අත මත තැබීය.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 645
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَحْبُوبٍ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ زِيَادِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَبِي جُحَيْفَةَ أَنَّ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَمِنْ السُّنَّةِ وَضْعُ الْكَفِّ عَلَى الْكَفِّ فِي الصَّلَاةِ تَحْتَ السُّرَّةِ
[මුහම්මද් බින් මහ්බුබ්] අපට [හෆ්ෂ් බින් ගියාත්ස්] [අබ්දුර් රහ්මාන් බින් ඉෂාක්] [සියාද් බින් සයිද්] [අබු ජුහයිෆා] ගෙන් [අලි රද්ලියල්ලාහු අන්හු] පැවසූ බව අපට දන්වා ඇත; 'සලාතේදී එක් අතක් අනෙක් අත මත නාභියට පහළින් තැබීම සුන්නාවේ කොටසකි'.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 646
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ يَعْنِي ابْنَ أَعْيَنَ عَنْ أَبِي بَدْرٍ عَنْ أَبِي طَالُوتَ عَبْدِ السَّلَامِ عَنْ ابْنِ جَرِيرٍ الضَّبِّيِّ عَنْ أَبِيهِ قَالَ رَأَيْتُ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُيُمْسِكُ شِمَالَهُ بِيَمِينِهِ عَلَى الرُّسْغِ فَوْقَ السُّرَّةِقَالَ أَبُو دَاوُد وَرُوِيَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ فَوْقَ السُّرَّةِ قَالَ أَبُو مِجْلَزٍ تَحْتَ السُّرَّةِ وَرُوِيَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَلَيْسَ بِالْقَوِيِّ
[මුහම්මද් බින් කුදාමා එනම් ඉබ්නු අයාන්] [අබු බද්ර්] [අබු තාලුත් අබ්දුස්සලාම්] [ඉබ්නු ජරීර් අද් දබ්බි] [ඔහුගේ පියා] ගෙන් අපට මෙසේ පැවසීය: 'මම [අලි රදියල්ලාහු අන්හු] ගේ දකුණු අත ඔහුගේ වම් අත නාභියට ඉහළින් ඔහුගේ මැණික් කටුවෙන් අල්ලාගෙන සිටිනු දුටුවෙමි'. අබු දාවුද් පැවසීය; 'එය සඊද් බින් ජුබයිර් ගෙන් 'නාභියට ඉහළින්' වාර්තා විය. අබු මිජ්ලාස් පැවසීය; 'නාභියට පහළින්'. එය අබු හුරෙයිරා ගෙන් වාර්තා විය, නමුත් ඔහුගේ සනද් ශක්තිමත් නොවීය'.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 647
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ إِسْحَقَ الْكُوفِيِّ عَنْ سَيَّارٍ أَبِي الْحَكَمِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ قَالَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَأَخْذُ الْأَكُفِّ عَلَى الْأَكُفِّ فِي الصَّلَاةِ تَحْتَ السُّرَّةِقَالَ أَبُو دَاوُد سَمِعْت أَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ يُضَعِّفُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ إِسْحَقَ الْكُوفِيَّ
[මුසද්දාද්] අපට [අබ්දුල් වහීද් බින් සියාද්] [අබ්දුල් රහ්මාන් බින් ඉෂාක් අල් කුෆි] [සයියර් අබු අල් හකාම්] [අබු වයිල්] ගෙන් අපට [අබ්දුල් වහීද් බින් සියාද්] අපට [අබු වයිල්] ගෙන් අපට [අබ්දුල් වහීද් බින් සියාද්] ඔහු මෙසේ පැවසීය; [අබු හුරෙයිරා] මෙසේ පැවසීය; 'සලාත කරන විට අනෙක් අත නාභියට පහළින් තබන්න'. අබු දාවුද් මෙසේ පැවසීය; 'අහ්මද් බින් හම්බාල් අබ්දුර් රහ්මාන් බින් ඉෂාක් අල් කුෆි දුර්වල කළ බව මට ආරංචි විය'.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 648
حَدَّثَنَا أَبُو تَوْبَةَ حَدَّثَنَا الْهَيْثَمُ يَعْنِي ابْنَ حُمَيْدٍ عَنْ ثَوْرٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُوسَى عَنْ طَاوُسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَضَعُ يَدَهُ الْيُمْنَى عَلَى يَدِهِ الْيُسْرَى ثُمَّ يَشُدُّ بَيْنَهُمَا عَلَى صَدْرِهِ وَهُوَ فِي الصَّلَاةِ
[අබු තවුබා] අපට [අල් හයිට්සාම් එනම් ඉබ්නු හුමයිඩ්] [ත්සෞර්] [සුලෙයිමාන් බින් මූසා] [තාවුස්] ගෙන් අපට [තාවුස්] ගෙන් මෙසේ පැවසීය: 'අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ තම දකුණු අත වම් අත මත තබා, පසුව සලාහ් කරන විට ඒ දෙකම තම පපුව මතට ඇද ගත්හ'.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 649
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَمِّهِ الْمَاجِشُونِ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ كَبَّرَ ثُمَّ قَالَ{ وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ حَنِيفًا }مُسْلِمًا وَمَا أَنَا مِنْ الْمُشْرِكِينَ{ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ لَا شَرِيكَ لَهُ وَبِذَلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ }اللَّهُمَّ أَنْتَ الْمَلِكُ لَا إِلَهَ لِي إِلَّا أَنْتَ أَنْتَ رَبِّي وَأَنَا عَبْدُكَ ظَلَمْتُ نَفْسِي وَاعْتَرَفْتُ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي ذُنُوبِي جَمِيعًا إِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ وَاهْدِنِي لِأَحْسَنِ الْأَخْلَاقِ لَا يَهْدِي لِأَحْسَنِهَا إِلَّا أَنْتَ وَاصْرِفْ عَنِّي سَيِّئَهَا لَا يَصْرِفُ سَيِّئَهَا إِلَّا أَنْتَ لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ وَالْخَيْرُ كُلُّهُ فِي يَدَيْكَ وَالشَّرُّ لَيْسَ إِلَيْكَ أَنَا بِكَ وَإِلَيْكَ تَبَارَكْتَ وَتَعَالَيْتَ أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ وَإِذَا رَكَعَ قَالَ اللَّهُمَّ لَكَ رَكَعْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَلَكَ أَسْلَمْتُ خَشَعَ لَكَ سَمْعِي وَبَصَرِي وَمُخِّي وَعِظَامِي وَعَصَبِي وَإِذَا رَفَعَ قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ مِلْءَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمِلْءَ مَا بَيْنَهُمَا وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَيْءٍ بَعْدُ وَإِذَا سَجَدَ قَالَ اللَّهُمَّ لَكَ سَجَدْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَلَكَ أَسْلَمْتُ سَجَدَ وَجْهِي لِلَّذِي خَلَقَهُ وَصَوَّرَهُ فَأَحْسَنَ صُورَتَهُ وَشَقَّ سَمْعَهُ وَبَصَرَهُ وَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ وَإِذَا سَلَّمَ مِنْ الصَّلَاةِ قَالَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ وَمَا أَسْرَرْتُ وَمَا أَعْلَنْتُ وَمَا أَسْرَفْتُ وَمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي أَنْتَ الْمُقَدِّمُ وَالْمُؤَخِّرُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَحَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْهَاشِمِيُّ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْفَضْلِ بْنِ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ كَانَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ الْمَكْتُوبَةِ كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ وَيَصْنَعُ مِثْلَ ذَلِكَ إِذَا قَضَى قِرَاءَتَهُ وَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ وَيَصْنَعُهُ إِذَا رَفَعَ مِنْ الرُّكُوعِ وَلَا يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي شَيْءٍ مِنْ صَلَاتِهِ وَهُوَ قَاعِدٌ وَإِذَا قَامَ مِنْ السَّجْدَتَيْنِ رَفَعَ يَدَيْهِ كَذَلِكَ وَكَبَّرَ وَدَعَا نَحْوَ حَدِيثِ عَبْدِ الْعَزِيزِ فِي الدُّعَاءِ يَزِيدُ وَيَنْقُصُ الشَّيْءَ وَلَمْ يَذْكُرْ وَالْخَيْرُ كُلُّهُ فِي يَدَيْكَ وَالشَّرُّ لَيْسَ إِلَيْكَ وَزَادَ فِيهِ وَيَقُولُ عِنْدَ انْصِرَافِهِ مِنْ الصَّلَاةِ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ وَمَا أَسْرَرْتُ وَأَعْلَنْتُ أَنْتَ إِلَهِي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ حَدَّثَنَا شُرَيْحُ بْنُ يَزِيدَ حَدَّثَنِي شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ قَالَ قَالَ لِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُنْكَدِرِ وَابْنُ أَبِي فَرْوَةَ وَغَيْرُهُمَا مِنْ فُقَهَاءِ أَهْلِ الْمَدِينَةِ فَإِذَا قُلْتَ أَنْتَ ذَاكَ فَقُلْ وَأَنَا مِنْ الْمُسْلِمِينَ يَعْنِي قَوْلَهُ{ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ }
['Ubaidullah bin Mu'adz] අපට පවසා ඇත [මගේ පියා] අපට [Abdul Aziz bin Abu Salamah] [ඔහුගේ මාමා වන Al Majisun bin Abu Salamah] [Abdurrahman Al A'raj] වෙතින් ['Ubaidullah bin Abu Rafi'] වෙතින් ['Ubaidullah bin Abu Rafi'] [Abullahu bin Abu Rafi'] [Abullahu bin Thaliab] වෙතින් පවසා ඇත. “අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ සලාතය ඉටු කිරීමට අවශ්ය වූ විට, ඔහු තක්බීර් කියමින් කියවන ලදී. 'වජ්ජහ්තු වජ්ජියා ලිල්ලද්සි ෆාතරස් සමවාති වල් අර්ද්ලි හනිෆාම් මුස්ලිම් වමා අනා මිනල් මුසිරිකින්, ඉන්නා ෂාලාති වා නුසුකි වා මහයායා වා මාමාති ලිබිලාහාමි, ' SYARIIKALAHU WA BIDZAALIKA UMIRTU WA ANAA AWWALUL MUSLIMIN. අල්ලාහුම්මා අන්තල් මලික් ලායිලාහා ඉල්ල ඇන්ටා, අන්ත රබ්බි වා අනා 'අබ්දුකා ඩ්ලාලම්තු නෆ්සි ව'ටරෆ්තු බිඩ්සන්බි ෆග්ෆිර්ලි ඩුනුඋබි ජමියා ඉන්නාහුෆි ලාඋඩාග්ලා යුවාඩා WAHDINII LAHSANIL AHLAAQI LAA YAHDII LI AHSANIHAA ILLA ANTA Washrif 'ANNI SAYYI`AHAA LAA YASHRIF SAYYI`AHAA ILLA ANTA. ලබ්බයිකා වා සදයිකා වල් ඛයිරු කුල්ලූහු ෆී යදයිකා වස් සිරරු ලයිසා ඉලයිකා අන බිකා වා ඉලයිකා තබරක්තා වා තආලායිතා අස්තග්ෆිරුකා වා ඉලතුබුබු. -අහස් සහ පොළොව මැවූ අල්ලාහ්ගේ අභිමුඛයට මම මාගේ මුහුණ ඉදිරිපත් කරමි, යටත් වීමෙන් සහ යටත් වීමෙන්, මම මුෂ්රික්වරුන් අතර නොවෙමි. ඇත්ත වශයෙන්ම, මගේ යාච්ඤාව, මගේ නමස්කාරය, මගේ ජීවිතය සහ මරණය සියලු ලෝකවල ස්වාමියා වන අල්ලාහ්ට ය, ඔහුට සහකරුවෙකු නැත, එබැවින් මට අණ කර ඇත, මම මුස්ලිම්වරුන්ගේ කණ්ඩායමෙන් - තමන්වම යටත් කර ගන්නා -. ඕ අල්ලාහ්, ඔබ මාගේ රබ් සහ මම ඔබගේ සේවකයා වෙමි, මම මටම වැරදි කර මගේ වැරදි පිළිගෙන ඇත, එබැවින් මගේ සියලු පාපවලට සමාව දෙන්න, ඔබ හැර වෙන කිසිවෙකුට මගේ පාපවලට සමාව දිය නොහැක. මට යහපත් සදාචාරයන් පෙන්වන්න, ඔබ හැර වෙන කිසිවෙකුට මට හොඳම සදාචාරයන් පෙන්විය නොහැක. නින්දිත සදාචාරයන්ගෙන් මාව ඈත් කළ මැනව, මන්ද ඔබ හැර අන් කිසිවකට මාව නින්දිත සදාචාරයන්ගෙන් ඈත් කළ නොහැක, ඕ අල්ලාහ්, මම ඔබගේ ඇමතුම ඉටු කරමි, මම ඔබගේ අණට කීකරු වෙමි, සියලු යහපත ඔබගේ බලයේ ඇත, නපුර ඔබට සමීප වීමට භාවිතා කළ නොහැක. මට ඔබ සමඟ පමණක් ජීවත් විය හැකි අතර ඔබ වෙත නැවත එන්නෙමි, ඔබ භාග්යවන්තයි, මම ඔබට සමාව අයදිමි, ඔබ වෙත පසුතැවිලි වෙමි. හිස නමන විට, ඔහු මෙසේ පැවසීය; 'අල්ලාහුම්ම ලක රක'තු වබිකා ආමන්තු වලකා අස්ලම්තු කස්යා'ලක සමී ව බෂරී ව මුක්හියි ව 'ඉද්සාමි ව 'අෂාබි - ඕ අල්ලාහ්, මම ඔබට හිස නමමි', මම ඔබට විශ්වාස කරමි, මම ඔබට යටත් වෙමි, සහ මගේ ශ්රවණය, මගේ පෙනීම, මගේ මොළය, මගේ ඇටකටු සහ මගේ ස්නායු ඔබට යටත් වෙමි -'. ඔහු නිෂ්ක්රීයව සිටින විට ඔහු මෙසේ කියයි: 'සමිඅල්ලාහු ලිමන් හමිදා, රබ්බානා වලකල් හම්දු මිලුස් සමාආති වල් අර්ද්ලි ව මිලු මා බයිනහුමා වමිල්`උ මා සයිත මින් සයිඉන් බා'දු - අල්ලාහ් ඔහුට ප්රශංසා කරන සියල්ලන්ට සවන් දෙයි, අපගේ රබ්, සියලු අහස්, පොළොව, අහස් සහ පොළොවෙහි ඇති සියල්ල සහ ඉන් පසු ඔබ කැමති සියල්ල ඔබට පමණි. 'සුජූද් කරන විට, ඔහු මෙසේ පැවසීය:' 'අල්ලාහුම්ම ලකා සජද්තු වා බිකා ආමන්තු වලාකා අස්ලම්තු, සජදා වජ්හියා ලිල්ලද්සි ඛලකහු වා ෂව්වරහු ෆා අහස්නා ශුරතහු වා බක්ෂාහක්වා TABAARAKALLAHU AHSAANUL KHAALIQIN - අල්ලාහ්, මම ඔබට සුජූද් කරමි, ඔබ කෙරෙහි මම විශ්වාස කරමි, මා යටත් වන්නේ ඔබට ය, එය නිර්මාණය කර එය හොඳම ස්වරූපයෙන් එය නිර්මාණය කළ, එය ඇසීමට සහ දැකීමට සැලැස්වූ, සහ හොඳම නිර්මාණකරුවන් වන අල්ලාහ්ගේ ආශිර්වාදයට මාගේ මුහුණ වැඳ වැටේ. ආචාර කොට අවසන් වූ පසු ඔහු මෙසේ කීවේය. 'AllaHUMMAGHFIRLII MAA QADDAMTU WA MAA AKHARTU WAMAA ASRARTU WAMAA A'LANTU WAMAA ASRAFTU WAMAA ANTA A'LAMU BIHI MINNI AnTA A'LAMU BIHI MINNI Antal MUQADDIM WAL MU`AKHILHAIR LAA, සමාවෙන්න, මට සමාව දෙන්න. පව්, මගේ අනාගත පව්, මගේ සැඟවුණු පව් සහ මගේ පැහැදිලි පව් සහ ඔබ පමණක් දන්නා පව්, ප්රමුඛත්වය දෙන්නේ සහ කල් දමන්නේ ඔබයි, ඔබ හැර වෙන දෙවි කෙනෙක් නැත-'. [අල් හසන් බින් අලි] අපට පවසා ඇති පරිදි [සුලෙයිමාන් බින් දාවුද් අල් හසීමි] [සුලෙයිමාන් බින් අබු අස් සින්නාද්] [මුසා බින් උක්බා] [අබ්දුල්ලාහ් බින් අල් ෆද්ල් බින් රබිආ බින් අල් හාරිත් බින් අබ්දුල් මුත්තලිබ්] [අබ්දුල්ලාහ්මාන් අල් අ'රාජ්] ['උබයිදුල්ලාහ් බින් අබු රාෆි'] [අලි බින් අබු තාලිබ්] රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් වෙතින් මෙසේ පවසා ඇත; 'ඔහුට අනිවාර්ය සලාතය ඉටු කිරීමට අවශ්ය වූ විට, ඔහු තම උරහිස් වලට සමාන්තරව දෑත් ඔසවයි, ඔහු කුර්ආනය කියවීම අවසන් කළ විට, එනම් ඔහුට නැමීමට අවශ්ය වූ විට, නැමීමෙන් නැගිටින විට ඔහු එයම කරයි - ඉ'තිඩාල්-, ඔහු සලාතයේ වාඩි වී සිටින විට කිසි විටෙකත් අත් ඔසවන්නේ නැත, දෙවන සුජූද් වලින් නැගිටීමට අවශ්ය වූ විට, ඔහු ද තම දෑත් ඔසවා තක්බීර් කර පසුව යාච්ඤා කරයි...' අබ්දුල් අසීස් විසින් විස්තර කරන ලද හදීසයට අනුව. ඔහුගේ යාච්ඤාවේ එකතු කිරීම් සහ අඩු කිරීම් ඇත, නමුත් ඔහු සඳහන් නොකරයි; 'වල් කයිරු කුල්ලුහු ෆී යඩයිකා වස් සයර්රු ලයිසා ඉලයිකා' උච්චාරණයේ එකතු කිරීමක් ඇත; 'ඔහු අවසන් වූ පසු, ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'අල්ලාහුම්මග්ෆිර්ලි මා කද්දම්තු ව මා අක්හර්තු වමා අස්රාර්තු වමා ආ'ලන්තු අන්ත ඉලාහි ලායිලාහ ඉල්ලා ඇන්ටා -ඕ අල්ලාහ්, මට සමාව දෙන්න, සහ සිදුවී ඇති පාප, ඉදිරියට එන පාප, අපැහැදිලි පාප සහ පැහැදිලි පාප සහ ඔබ පමණක් දන්නා පාප, ඔබ ප්රමුඛත්වය දෙන්නේ සහ කල් දමන්නේ ඔබයි, ඔබ හැර වෙනත් දෙවියෙකු නැත-'. 'අම්රු බින් උත්මාන් අපට පවසා ඇත්තේ සුයිරයි බින් යාසිඩ් මට සුයිබ් බින් අබු හම්සාට පැවසූ බව ඔහු පැවසීය; මුහම්මද් බින් අල් මුන්කදීර්, ඉබ්න් අබු ෆර්වා සහ මදීනාහි ෆුකාහාහි තවත් අය මට පැවසූහ; 'ඔබ ඉෆ්තිතා සලාතය පවසන්නේ නම්, 'ව අන මිනල් මුස්ලිම්' කියන්න, එය 'ව අන අව්වලුල් මුස්ලිම්' යන වාක්ය ඛණ්ඩයට ආදේශකයකි.'
හදීස්
Imam Abu Dawud : 650
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ أَخْبَرَنَا حَمَّادٌ عَنْ قَتَادَةَ وَثَابِتٍ وَحُمَيْدٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَجُلًا جَاءَ إِلَى الصَّلَاةِ وَقَدْ حَفَزَهُ النَّفَسُ فَقَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ الْحَمْدُ لِلَّهِ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاتَهُ قَالَ أَيُّكُمْ الْمُتَكَلِّمُ بِالْكَلِمَاتِ فَإِنَّهُ لَمْ يَقُلْ بَأْسًا فَقَالَ الرَّجُلُ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ جِئْتُ وَقَدْ حَفَزَنِيَ النَّفَسُ فَقُلْتُهَا فَقَالَ لَقَدْ رَأَيْتُ اثْنَيْ عَشَرَ مَلَكًا يَبْتَدِرُونَهَا أَيُّهُمْ يَرْفَعُهَا وَزَادَ حُمَيْدٌ فِيهِ وَإِذَا جَاءَ أَحَدُكُمْ فَلْيَمْشِ نَحْوَ مَا كَانَ يَمْشِي فَلْيُصَلِّ مَا أَدْرَكَهُ وَلْيَقْضِ مَا سَبَقَهُ
[කටාදා] සිට [හම්මද්], [සබිත්] සහ [අනස් බින් මලික්] සිට [හුමයිඩ්] [මුසා බින් ඉස්මායිල්] අපට පවසා ඇත්තේ, 'අල්ලාහු අක්බාර්, අල් හම්දු ලිල්ලාහි හම්දාන් කත්සිරන් තායියිබන් මුබාරකන් ෆීහි - අල්ලාහ් ශ්රේෂ්ඨයි, සියලු ප්රශංසා අල්ලාහ්ට හිමිවේ, ප්රශංසා බහුලයි, යහපත් සහ ආශිර්වාදවලින් පිරී ඇත-' යනුවෙන් පවසන අතරතුර මිනිසෙකු සලාතය ඉටු කිරීමට පැමිණි බවයි. අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණෝ සලාතය ඉටු කිරීම අවසන් කළ විට, ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ඔබ අතරින් එම වචන කිහිපයක් කීවේ කවුද? ඇත්ත වශයෙන්ම ඔහු තහනම් නොකළ වචන පවසා ඇත'. මිනිසා පිළිතුරු දුන්නේය: 'අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, මම කඩිමුඩියේ පැමිණියෙමි, එබැවින් මගේ හුස්ම හුස්ම හිර විය, පසුව මම දැන් මෙන් සලාතය කීවෙමි'. ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ඇත්ත වශයෙන්ම, මම දේවදූතයන් දොළොස් දෙනෙකු දුටුවෙමි, ඔවුන් එක් එක් අය - එම වාක්යය - ඉහළට ඔසවා තැබීමට තරඟ කරමින් සිටියහ'. ඔහුගේ ඉතිහාසයේ හුමයිඩ් තවදුරටත් මෙසේ පැවසීය; 'ඔබගෙන් කෙනෙකු පැමිණි විට, ඔහු සුපුරුදු පරිදි ඇවිද යා යුතුය, පසුව ඔහු ලබාගත් රකඅතට අනුව සලාත් කළ යුතුය, ඔහු ඉතිරි කළ රකඅතට වන්දි ගෙවිය යුතුය'.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 651
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مَرْزُوقٍ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ عَاصِمٍ الْعَنَزِيِّ عَنْ ابْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّهُ رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي صَلَاةً قَالَ عَمْرٌو لَا أَدْرِي أَيَّ صَلَاةٍ هِيَ فَقَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا وَالْحَمْدُ لِلَّهِ كَثِيرًا وَالْحَمْدُ لِلَّهِ كَثِيرًا وَالْحَمْدُ لِلَّهِ كَثِيرًا وَسُبْحَانَ اللَّهِ بُكْرَةً وَأَصِيلًا ثَلَاثًا أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ الشَّيْطَانِ مِنْ نَفْخِهِ وَنَفْثِهِ وَهَمْزِهِقَالَ نَفْثُهُ الشِّعْرُ وَنَفْخُهُ الْكِبْرُ وَهَمْزُهُ الْمُوتَةُ حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مِسْعَرٍ عَنْ مِسْعَرٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ رَجُلٍ عَنْ نَافِعِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِي التَّطَوُّعِ ذَكَرَ نَحْوَهُ
අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් සලාතය ඉටු කරනු දුටු බව ['අම්රු බින් මර්සුක්] ['ස්යුබා] ['අම්රු බින් මුර්රා] ['අෂිම් අල්'අනාසි] [ඉබ්නු ජුබයිර් බින් මුතිම්] [ඔහුගේ පියා] ගෙන් අපට දැනුම් දුන් බව අපට වාර්තා වී ඇත, -'අම්රු පැවසීය; ඔහු කුමන සලාතය ඉටු කළේදැයි මම නොදනිමි - ඔහු පැවසීය; 'අල්ලාහු අක්බාර් කබිරා, අල්ලාහු අක්බාර් කබිරා, අල්ලාහු අක්බාර් කබිරව් වල් හම්දු ලිල්ලාහි කට්සිරා වල් හම්දු ලිල්ලාහි කට්සිරා වල් හම්දු ලිල්ලාහි කට්සිරා වල් හම්දු ලිල්ලාහි කට්සිරා ව සුබානල්ලාහි බුක්රතා ව අෂිලා - තුන් වරක්- අ'උද්සු බිල්ලාහි මිනස් සයායිතානි මින් නෆ්කිහි ව නෆ්සිහි ව හමාසිහි - අල්ලාහ් ශ්රේෂ්ඨයි, සැබවින්ම ශ්රේෂ්ඨයි, අල්ලාහ් ශ්රේෂ්ඨයි, සැබවින්ම ශ්රේෂ්ඨයි, අල්ලාහ් ශ්රේෂ්ඨයි, අල්ලාහ් ශ්රේෂ්ඨයි, අල්ලාහ් ශ්රේෂ්ඨයි, අල්ලාහ් ශ්රේෂ්ඨයි, අල්ලාහ් ශ්රේෂ්ඨයි, අල්ලාහ් ශ්රේෂ්ඨයි, අල්ලාහ් ශ්රේෂ්ඨයි, අල්ලාහ් ශ්රේෂ්ඨයි, අල්ලාහ් ශ්රේෂ්ඨයි, අල්ලාහ් ශ්රේෂ්ඨයි, අල්ලාහ් ශ්රේෂ්ඨයි, උදේ සහ සවස අල්ලාහ් ශ්රේෂ්ඨයි - තුන් වරක්- මම සාතන්ගේ පෙළඹවීමෙන්, ඔහුගේ නෆ්ක්, ඔහුගේ නෆ්ට් සහ ඔහුගේ හම්ස් වලින් අල්ලාහ්ගෙන් රැකවරණය පතමි'. කථකයා මෙසේ පැවසීය; "නෆ්ට්ස් ඔහුගේ කවියකි, අන්-නෆ්ක් ඔහුගේ අහංකාරය වන අතර ඔහුගේ හම්ස් පිස්සුවකි" යනුවෙන් අපට පවසා ඇත. [මුසද්දාද්] අපට [යාහ්යා බින් මිසාර්] [මිසාර්] වෙතින් [අම්රු බින් මුර්රා] [මිනිසෙකු] [නෆි' බින් ජුබයිර්] වෙතින් [ඔහුගේ පියා] වෙතින් ඔහු මෙසේ පැවසීය; නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් තම සුන්නාහ් යාච්ඤාවේදී පවසනු මම අසා ඇත්තෙමි...' ඉන්පසු ඔහු ඒ හා සමාන හදීසයක් සඳහන් කළේය.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 652
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ أَخْبَرَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ أَخْبَرَنِي أَزْهَرُ بْنُ سَعِيدٍ الْحَرَازِيُّ عَنْ عَاصِمِ بْنِ حُمَيْدٍ قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَبِأَيِّ شَيْءٍ كَانَ يَفْتَتِحُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قِيَامَ اللَّيْلِ فَقَالَتْ لَقَدْ سَأَلْتَنِي عَنْ شَيْءٍ مَا سَأَلَنِي عَنْهُ أَحَدٌ قَبْلَكَ كَانَ إِذَا قَامَ كَبَّرَ عَشْرًا وَحَمِدَ اللَّهَ عَشْرًا وَسَبَّحَ عَشْرًا وَهَلَّلَ عَشْرًا وَاسْتَغْفَرَ عَشْرًا وَقَالَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي وَعَافِنِي وَيَتَعَوَّذُ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِقَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ خَالِدُ بْنُ مَعْدَانَ عَنْ رَبِيعَةَ الْجُرَشِيِّ عَنْ عَائِشَةَ نَحْوَهُ
[මුහම්මද් බින් රාෆි] අපට පවසා ඇති බව [සයිද් බින් අල් හුබ්බාබ්] අපට පවසා ඇති බව [මුආවියා බින් සාලිහ්] මට [අෂාර් බින් සයිද් අල් හරාසි] [අෂිම් බින් හුමයිඩ්] ගෙන් ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'මම [අයිෂා]ගෙන්] ඇසුවෙමි; 'රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තම සන්ධ්යා සලාතය ආරම්භ කළේ කුමක් සමඟද?' අයිසියා පිළිතුරු දුන්නේය; 'ඇත්ත වශයෙන්ම, ඔබ මගෙන් කිසිවෙකු කිසිදා නොඇසූ දෙයක් ඉල්ලා ඇත, ඔහු සන්ධ්යා සලාතය ඉටු කරන විට, ඔහු දස වතාවක් තක්බීර් වලින් ආරම්භ කරයි, දස වතාවක් අල්ලාහ්ට ප්රශංසා කරයි, දස වතාවක් තස්බිහ් කරයි, පසුව ඔහු මෙසේ කියයි: 'අල්ලාහුම්මග්ෆිර්ලි වහ්දිනි වර්සුක්නි ව'ආෆිනි -ඕ අල්ලාහ්, මට සමාව දෙන්න, මට මඟ පෙන්වීම ලබා දෙන්න, මට ආහාර ලබා දෙන්න සහ මට සෞඛ්යය ලබා දෙන්න-, එවිට ඔහු නැවත නැඟිටීමේ දිනයේදී තනතුරේ පටු බවින් රැකවරණය ලබනු ඇත'. අබු දාවුද් පැවසීය; 'ඉහත හදීසයේ මෙන් [අයිස්යා] වෙතින් [කාලිඩ් බින් මদාන්] විසින් [රබියා අල් ජුරාසි] වෙතින් ද එය විස්තර කරන ලදී'.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 653
حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَبِأَيِّ شَيْءٍ كَانَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَفْتَتِحُ صَلَاتَهُ إِذَا قَامَ مِنْ اللَّيْلِ قَالَتْ كَانَ إِذَا قَامَ مِنْ اللَّيْلِ يَفْتَتِحُ صَلَاتَهُ اللَّهُمَّ رَبَّ جِبْرِيلَ وَمِيكَائِيلَ وَإِسْرَافِيلَ فَاطِرَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ أَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِيمَا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ اهْدِنِي لِمَا اخْتُلِفَ فِيهِ مِنْ الْحَقِّ بِإِذْنِكَ إِنَّكَ أَنْتَ تَهْدِي مَنْ تَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا أَبُو نُوحٍ قُرَادٌ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بِإِسْنَادِهِ بِلَا إِخْبَارٍ وَمَعْنَاهُ قَالَ كَانَ إِذَا قَامَ بِاللَّيْلِ كَبَّرَ وَيَقُولُ حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ قَالَ لَا بَأْسَ بِالدُّعَاءِ فِي الصَّلَاةِ فِي أَوَّلِهِ وَأَوْسَطِهِ وَفِي آخِرِهِ فِي الْفَرِيضَةِ وَغَيْرِهَا
[ඉබ්නු අල් මුට්සන්නා] අපට පවසා ඇති බව [උමර් බින් යූනුස්] අපට පවසා ඇති බව [ඉක්රිමා] මට පවසා ඇති බව [යාහ්යා බින් අබු කතීර්] මට [අබු සලාමා බින් අබ්දුර් රහ්මාන් බින් අවුෆ්] ඔහු මෙසේ පැවසීය; මම අයිෂාගෙන් ඇසුවෙමි; 'අල්ලාහ්ගේ නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමා සවස සලාතය ආරම්භ කළ යාච්ඤාව කුමක්ද?' [අයිෂා] පිළිතුරු දුන්නේය; 'ඔහුගේ සවස සලාතය ආරම්භ කරන විට, ඔහු යාච්ඤාවකින් ආරම්භ කළේය;' අල්ලාහුම්මා රබ්බි ජිබ්රියිල් වා මිකායිල් වා ඉස්රාෆිල් ෆාතිරිස් සාමාවති වල් අර්ද්ලි 'ආලිමිල් ගයිබි යනු සයහාදා ඇන්ටා තහ්කුමු බයිනා' ඉබාදිකා ෆියිමා කනුයිෆුකිහායි, LIMAKHTULIFA FIIHI MINAL HAQI BI IDZNIKA INNAKA ANTA TAHDI MANTASYAA`U ILAA SHIRAATHAL MUSTAQIIM - අහස් සහ පොළව මැවූ, නොපෙනෙන දේ දන්නා ගේබ්රියෙල්ගේ ස්වාමි වූ, මිකායිල් සහ ඉස්රාෆිල්, අල්ලාහ්. ඔබගේ දාසයන් වෙනස් වන දේ සම්බන්ධයෙන් විනිශ්චය කරන්නේ ඔබමය. ආරවුලක් ඇති සත්යය වෙත ඔබගේ අවසරයෙන් මට මග පෙන්වන්න, නියත වශයෙන්ම ඔබ කැමති අය සෘජු මාර්ගයට යොමු කරන්න. [මුහම්මද් බින් රාෆි] අපට පවසා ඇත්තේ [අබු නූහ් කුරාද්] අපට ['ඉක්රිමා'] එකම ඉස්නාද් සහ අර්ථයෙන් කිසිදු දේශනාවකින් තොරව අපට පවසා ඇති බවයි - අපට පවසා ඇත-, ඔහු පැවසීය; 'ඔහුට රාත්රියේ යාච්ඤා කිරීමට අවශ්ය වූ විට, ඔහු තක්බීර් පවසා මෙසේ පැවසීය...' ඔහු අපට මාලික්ගෙන් අල් ක'නබි ගැන පැවසුවේය, ඔහු මෙසේ පැවසීය; 'සලාතයේ ආරම්භයේදී, මැදදී හෝ අවසානයේ, එය අනිවාර්ය යාච්ඤාවක් හෝ සුන්නාහ් යාච්ඤාවක් වේවා, යාච්ඤාවේදී යාච්ඤා කිරීමේ කිසිදු වරදක් නැත'.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 654
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ نُعَيْمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُجْمِرِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ يَحْيَى الزُّرَقِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ الزُّرَقِيِّ قَالَكُنَّا يَوْمًا نُصَلِّي وَرَاءَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا رَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ قَالَ رَجُلٌ وَرَاءَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ فَلَمَّا انْصَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ الْمُتَكَلِّمُ بِهَا آنِفًا فَقَالَ الرَّجُلُ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقَدْ رَأَيْتُ بِضْعَةً وَثَلَاثِينَ مَلَكًا يَبْتَدِرُونَهَا أَيُّهُمْ يَكْتُبُهَا أَوَّلُ
[Nu'aim bin Abdullah Al Mujmir] සිට [Ali bi Yahya Az Zuraqi] [Rifa'ah bin Rafi' Az Zuraqi] වෙතින් [ඔහුගේ පියා] වෙතින් [Malik] වෙතින් [Al Qa'nabi] අපට පවසා ඇත; දිනක් අපි රසූලුල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් පිටුපසින් යාඥා කරමින් සිටියෙමු, රසූල් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණෝ රුකූහි සිට හිස එසවූ විට -ඉ'තිදල්-, හදිසියේම රසූලුල්ලාහ්ට පිටුපසින් සිටි මිනිසෙක් මෙසේ පැවසීය. 'අල්ලාහුම්ම රබ්බානා වලාකල් හම්දු හම්දන් කට්සියිරා තයියිබා මුබාරකන් ෆිහ් -අල්ලාහ් ශ්රේෂ්ඨය, සියලු ප්රශංසා අල්ලාහ්ට වේවා, ප්රශංසා බහුලයි, යහපත් හා ආශිර්වාද පිරී ඇත-'. රසූල් (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ සලාතය අවසන් කළ විට, 'ඔබගෙන් කවරෙක්ද එම වාක්ය කිහිපය කීවේ?' මිනිසා පිළිතුරු දුන්නේය; "මම අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි". එබැවින් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ: "සැබවින්ම මම මෙම වාක්යය මුලින්ම සටහන් කිරීමට තරඟ කරන දේවදූතයන් තිහකට වඩා දැක ඇත්තෙමි".
හදීස්
Imam Abu Dawud : 655
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ طَاوُسٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ مِنْ جَوْفِ اللَّيْلِ يَقُولُ اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ نُورُ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ قَيَّامُ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ رَبُّ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَنْ فِيهِنَّ أَنْتَ الْحَقُّ وَقَوْلُكَ الْحَقُّ وَوَعْدُكَ الْحَقُّ وَلِقَاؤُكَ حَقٌّ وَالْجَنَّةُ حَقٌّ وَالنَّارُ حَقٌّ وَالسَّاعَةُ حَقٌّ اللَّهُمَّ لَكَ أَسْلَمْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَعَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْكَ أَنَبْتُ وَبِكَ خَاصَمْتُ وَإِلَيْكَ حَاكَمْتُ فَاغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَأَخَّرْتُ وَأَسْرَرْتُ وَأَعْلَنْتُ أَنْتَ إِلَهِي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَحَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا خَالِدٌ يَعْنِي ابْنَ الْحَارِثِ حَدَّثَنَا عِمْرَانُ بْنُ مُسْلِمٍ أَنَّ قَيْسَ بْنَ سَعْدٍ حَدَّثَهُ قَالَ حَدَّثَنَا طَاوُسٌ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ فِي التَّهَجُّدِ يَقُولُ بَعْدَ مَا يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ ثُمَّ ذَكَرَ مَعْنَاهُ
[අබ්දුල්ලාහ් බින් මස්ලමා] විසින් [මලික්] වෙතින් [අබු අස් සුබයිර්] වෙතින් [තාවුස්] වෙතින් [ඉබ්නු අබ්බාස්] වෙතින් අපට මෙසේ පවසා ඇත: 'රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමා රාත්රියේ යාච්ඤා කිරීමට අවශ්ය වූ විට, ඔහු යාච්ඤා කළේය;' 'අල්ලාහුම්මා ලකල් හම්දු අන්ත නුරුස් සමවාති වල් අර්ද්ලි වලාකල් හම්දු අන්ත කයියාමස් සමවාති වල් අර්ද්ලි වලාකල් හම්දු අන්ත රබ්බුස් සාමාවති වල් අර්ද්ලි වමන් ෆින්ටාලිකාවාති HAQQU WAWADUKAL HAQU WANNAARU HAQQUN, WAS SAA'ATU HAQQUN, Allahumma LAKA ASLAMTU WABIKA AMANTU WA'ALAIKA TAWAKKALTU WA ILAIKA WANNAARU HAQQUN හකම්තු, ෆග්ෆිර්ලි මා කද්දම්තු වා අක්ඛර්තු වා අස්රර්තු වා අලංතු අන්ත ඉලාහි ලා ඉලාහා ඉල්ලා අන්තා - අල්ලාහ්, ඔබ වහන්සේට පමණක් සියලු ප්රශංසා වේ, ඔබ අහසේ සහ ආලෝකයේ ආලෝකයයි. පොළොව, සියලු ප්රශංසා ඔබට පමණි, ඔබ ස්වර්ගයේ සහ පොළොවේ පෝෂකයාය, සහ සියලු ප්රශංසා ඔබට පමණි, ඔබ ස්වර්ගයේ සහ පොළොවේ සහ ඒවායේ ඇති සියල්ලෙහි පාලකයාය, ඔබ අල් හක් ය, ඔබේ වචනය ද හක් ය, ස්වර්ගය සත්යය, ඔබේ පොරොන්දුව ද සත්යය, විනිශ්චය දිනය සත්යය, අල්ලාහ්, මම ඔබට යටත් වෙමි, මම ඔබට විශ්වාස කරමි, මම ඔබ කෙරෙහි විශ්වාසය තබමි, මම ඔබ වෙත නැවත එන්නෙමි, මම ඔබ සමඟ සටන් කරමි, මම ඔබේ නීති මගින් මඟ පෙන්වනු ලැබේ, එබැවින් මගේ පාපවලට සමාව දෙන්න. අතීත සහ අනාගත, අපැහැදිලි සහ පැහැදිලි දෙකම, ඔබ මාගේ රබ් ය, ඔබ හැර වෙනත් දෙවියෙකු නැත-'. [අබු කාමිල්] අපට පවසා ඇත [කාලිඩ් එනම් ඉබ්නු අල් හාරිත්] අපට පවසා ඇත ['ඉම්රාන් බින් මුස්ලිම්] [කයිස් බින් සාද්] ඔහුට පැවසූ බව ඔහු පැවසීය; [ඉබ්නු අබ්බාස්] ගෙන් [තවුස්] අපට පවසා ඇත්තේ අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ තහජ්ජුද් සලාතයේදී, එනම්, 'අල්ලාහු අක්බර්' යැයි පැවසීමෙන් පසු ඔහු සලාතය පැවසූ බවයි...' ඉන්පසු ඔහු හදීසයේ තේරුම සඳහන් කළේය.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 656
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَسَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الْجَبَّارِ نَحْوَهُ قَالَ قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا رِفَاعَةُ بْنُ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ عَنْ عَمِّ أَبِيهِ مُعَاذِ بْنِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَصَلَّيْتُ خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَطَسَ رِفَاعَةُ لَمْ يَقُلْ قُتَيْبَةُ رِفَاعَةُ فَقُلْتُ الْحَمْدُ لِلَّهِ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ مُبَارَكًا عَلَيْهِ كَمَا يُحِبُّ رَبُّنَا وَيَرْضَى فَلَمَّا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْصَرَفَ فَقَالَ مَنْ الْمُتَكَلِّمُ فِي الصَّلَاةِثُمَّ ذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ مَالِكٍ وَأَتَمَّ مِنْهُ
ඔහු අපට [Qutaibah bin Sa'id] සහ [Sa'id bin Abdul Jabbar] වැනි කථිකයන් දාමයක් ලෙස පවසා ඇත. Qutaibah පැවසුවේ; [Rifa'ah bin Yahya bin Abdullah bin Rifa'ah bin Rafi'] [ඔහුගේ පියාගේ මාමා වන Mu'adz bin Rifa'ah bin Rafi' ගෙන් [ඔහුගේ පියාගෙන්] අපට පවසා ඇත; 'මම අල්ලාහ්ගේ දූතයාණන් වන සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන්ගේ පිටුපසින් යාච්ඤා කරමින් සිටියෙමි, එවිට රිෆා' කිවිසුම් ගියේය - නමුත් කුටයිබා 'රිෆා' යැයි කීවේ නැත - එබැවින් මම කීවෙමි; 'අල්හම්දුලිල්ලාහි හම්දන් කට්සිරා තයියිබන් මුබාරකන් ෆීහි මුබාරකන් 'අලෛහි කාමා යූහිබ්බු රබ්බුන වයර්ද්ලා - සියලු ප්රශංසාව අල්ලාහ්ට බොහෝ ප්රශංසාව හිමි වේ, යහපත් හා ආශිර්වාදයෙන් පිරී, අපගේ ස්වාමින් වහන්සේ ප්රිය කරන පරිදි- සහ සතුටු වේ. සලාතයෙන් පසු, රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ: 'යාච්ඤාවේදී -දුආ- කීවේ කවුද?' ඉන්පසු ඔහු මලික්ගේ හදීස් වැනි දෙයක් සහ ඉහත හදීසයට වඩා පරිපූර්ණ එකක් සඳහන් කළේය'.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 657
حَدَّثَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْعَظِيمِ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَعَطَسَ شَابٌّ مِنْ الْأَنْصَارِ خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي الصَّلَاةِ فَقَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ حَتَّى يَرْضَى رَبُّنَا وَبَعْدَمَا يَرْضَى مِنْ أَمْرِ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ فَلَمَّا انْصَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ الْقَائِلُ الْكَلِمَةَ قَالَ فَسَكَتَ الشَّابُّ ثُمَّ قَالَ مَنْ الْقَائِلُ الْكَلِمَةَ فَإِنَّهُ لَمْ يَقُلْ بَأْسًا فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا قُلْتُهَا لَمْ أُرِدْ بِهَا إِلَّا خَيْرًا قَالَ مَا تَنَاهَتْ دُونَ عَرْشِ الرَّحْمَنِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى
[අල් අබ්බාස් බින් අබ්දුල් අද්සිම්] අපට [යාසිඩ් බින් හාරුන්] [ෂාරික්] [අෂ්ෂිම් බින් උබයිදුල්ලාහ්] [අබ්දුල්ලාහ් බින් අමීර් බින් රබියා] [ඔහුගේ පියා] ගෙන් අපට මෙසේ පැවසීය: 'අන්සාර්හි තරුණයෙක් රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් පිටුපස සලාතය අතරතුර කිවිසුම් ගියේය, පසුව ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'අල්හම්දුල්ලාහි හම්දාන් කට්සිරන් තායියිබන් මුබාරකන් ෆිහ් හත්ත යර්දා රබ්බුනා ව බා'දා මා යර්දා මින් අම්රිද් දුන්-යා වල් අඛිරා' - අල්ලාහ්ට බොහෝ ප්රශංසා, යහපත් සහ ආශිර්වාද වලින් පිරී ඇත. අපගේ රබ්බි මෙලොව සහ පරලොව කටයුතු ගැන සතුටු වන තුරු-'. යාච්ඤාවෙන් පසු, රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් ඇසුවේ: 'ඒ වාක්යය කීවේ කවුද?' තරුණයා නිහඬව සිට, නැවතත් මෙසේ ඇසුවේය: 'කවුද ඒ වචන කිව්වේ? ඇත්තටම ඔහු කිසිම වැරැද්දක් කිව්වේ නැහැ!' එවිට මිනිසා පිළිතුරු දුන්නේය: 'මම තමයි ඒක කිව්වේ, අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි! මම අදහස් කළේ කරුණාව මිස වෙන කිසිවක් නොවේ'. ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'මෙම වාක්යය අර්සි අර් රහ්මාන් තබාරකා ව තාලා වෙත ළඟා වීම වැළැක්වීමට කිසිවකට නොහැකිය'.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 658
حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلَامِ بْنُ مُطَهَّرٍ حَدَّثَنَا جَعْفَرٌ عَنْ عَلِيِّ بْنِ عَلِيٍّ الرِّفَاعِيِّ عَنْ أَبِي الْمُتَوَكِّلِ النَّاجِيِّ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ مِنْ اللَّيْلِ كَبَّرَ ثُمَّ يَقُولُ سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ وَتَبَارَكَ اسْمُكَ وَتَعَالَى جَدُّكَ وَلَا إِلَهَ غَيْرَكَ ثُمَّ يَقُولُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ ثَلَاثًا ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا ثَلَاثًا أَعُوذُ بِاللَّهِ السَّمِيعِ الْعَلِيمِ مِنْ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ مِنْ هَمْزِهِ وَنَفْخِهِ وَنَفْثِهِ ثُمَّ يَقْرَأُقَالَ أَبُو دَاوُد وَهَذَا الْحَدِيثُ يَقُولُونَ هُوَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ الْحَسَنِ مُرْسَلًا الْوَهْمُ مِنْ جَعْفَرٍ
[අබු සායිද් අල් කුද්රි] තුමාගෙන් [අබු අල් මුතවක්කිල් අන් නජි] තුමාගෙන් [අබු සායිද් අල් කුද්රි] තුමාගෙන් [අබු අල් මුතවක්කිල් අන් නජි] තුමාගෙන් [ජ'ෆර්] අපට [අබු සායිද් අල් කුද්රි] තුමාගෙන් [අබු සායිද් අල් කුද්රි] තුමා අපට [ජ'ෆර්] මෙසේ පැවසීය: 'රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් රාත්රියේ යාච්ඤා කිරීමට නැඟිට, තක්බීර් පවසා පසුව මෙසේ පැවසීය: 'සුබ්හානක අල්ලාහුම්ම වබිහම්මදික වතබාරකස්මුක ව ත'ආලා ජද්දුක වලා ඉලාහ ගයිරකා - ඔබ මහිමයට පත් වේ, ඕ අල්ලාහ්, මම ඔබට ප්රශංසා කිරීමෙන් ඔබේ නාමය විශුද්ධ කරමි, ඔබේ නාමය භාග්යවන්තයි, ඔබේ මහිමය අති උතුම් ය, ඔබ හැර වෙනත් දෙවියෙකු නැත-'. ඉන්පසු කියවන්න: 'ලා ඉලාහ ඉල්ලල්ලාහ් - අල්ලාහ් හැර වෙනත් දෙවියෙකු නැත- තුන් වරක්, පසුව කියවන්න: 'අල්ලාහු අක්බාර් කබීරා - අල්ලාහ් ශ්රේෂ්ඨතමයා, සැබවින්ම ශ්රේෂ්ඨතමයා-'. තුන් වරක් - - පසුව කියවන්න-: A'UUDZU BILLAHIS SAMII'IL 'ALIIM MINAS SYAITHANIIR RAJIIM MIN HAMZIHII WANAFKHIHI WANAFKHIHI WA NAFTSIHI - මම අල්ලාහ්ගෙන් රැකවරණය පතමි ඔහුගේ අහංකාරකම සහ ඔහුගේ නරක කවි වලින්-'. ඉන්පසු ඔහු - කුර්ආනයේ ලිපිය-' කියෙව්වා. අබු ඩවුද් මෙසේ පැවසීය. 'ඔවුන් - කථිකයන් - කීහ; මෙම හදීසය මුර්සල් හි අල් හසන් වෙතින් අලි බින් අලිගෙන් වන අතර ජෆාර්ගෙන් වහ්ම් - සැකය.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 659
حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا طَلْقُ بْنُ غَنَّامٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلَامِ بْنُ حَرْبٍ الْمُلَائِيُّ عَنْ بُدَيْلِ بْنِ مَيْسَرَةَ عَنْ أَبِي الْجَوْزَاءِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اسْتَفْتَحَ الصَّلَاةَ قَالَ سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ وَتَبَارَكَ اسْمُكَ وَتَعَالَى جَدُّكَ وَلَا إِلَهَ غَيْرَكَقَالَ أَبُو دَاوُد وَهَذَا الْحَدِيثُ لَيْسَ بِالْمَشْهُورِ عَنْ عَبْدِ السَّلَامِ بْنِ حَرْبٍ لَمْ يَرْوِهِ إِلَّا طَلْقُ بْنُ غَنَّامٍ وَقَدْ رَوَى قِصَّةَ الصَّلَاةِ عَنْ بُدَيْلٍ جَمَاعَةٌ لَمْ يَذْكُرُوا فِيهِ شَيْئًا مِنْ هَذَا
[හුසේන් බින් ඊසා] අපට [තල්ක් බින් ගන්නම්] අපට [අබු ජවුසා] [බුදයිල් බින් මයිසාරා] [අයිසියා] වෙතින් [අබ්දුස්සලාම් බින් හර්බ් අල් මුලායි] අපට [අයිසා] වෙතින් ඔහු මෙසේ පැවසීය: රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් සලාම් සලාම් ආරම්භ කිරීමට අවශ්ය වූ විට, ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'සුබ්හානක අල්ලාහුම්ම ව බිහම්මදික ව තබරකස්-මුක ව තඅලා ජද්දුක ව ලා ඉලාහ ගයිරකා' - අල්ලාහ්, ඔබට ආශීර්වාද ලැබේවා, මම ඔබට ප්රශංසා කිරීමෙන් ඔබේ නාමය විශුද්ධ කරමි, ඔබේ නාමයට ආශීර්වාද ලැබේවා, ඔබේ මහිමය අති උතුම් වන අතර ඔබ හැර වෙනත් දෙවියෙකු නොමැත. අබු දාවුද් මෙසේ පැවසීය: 'මෙම හදීසය අබ්දුල්ලාහ් බින් සලාම් බින් හාර්බ්ගෙන් ප්රසිද්ධ නැත - ප්රසිද්ධයි - තල්ක් බින් ගන්නම් හැර වෙන කිසිවෙකු මෙම හදීසය වාර්තා කළේ නැත, නමුත් ඔහු බුඩෙයාර්ගෙන් යාච්ඤා කතාව පිළිබඳ හදීසය විස්තර කර ඇත, නමුත් හදීස් පිළිබඳ විශේෂඥයින් මෙවැනි එක හදීසයක්වත් සඳහන් නොකරයි'.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 660
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ عَنْ يُونُسَ عَنْ الْحَسَنِ قَالَ قَالَ سَمُرَةُحَفِظْتُ سَكْتَتَيْنِ فِي الصَّلَاةِ سَكْتَةً إِذَا كَبَّرَ الْإِمَامُ حَتَّى يَقْرَأَ وَسَكْتَةً إِذَا فَرَغَ مِنْ فَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَسُورَةٍ عِنْدَ الرُّكُوعِ قَالَ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ عَلَيْهِ عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ قَالَ فَكَتَبُوا فِي ذَلِكَ إِلَى الْمَدِينَةِ إِلَى أُبَيٍّ فَصَدَّقَ سَمُرَةَقَالَ أَبُو دَاوُد كَذَا قَالَ حُمَيْدٌ فِي هَذَا الْحَدِيثِ وَسَكْتَةً إِذَا فَرَغَ مِنْ الْقِرَاءَةِ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ خَلَّادٍ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ عَنْ أَشْعَثَ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ كَانَ يَسْكُتُ سَكْتَتَيْنِ إِذَا اسْتَفْتَحَ وَإِذَا فَرَغَ مِنْ الْقِرَاءَةِ كُلِّهَا فَذَكَرَ مَعْنَى حَدِيثِ يُونُسَ
[ජ'කුබ් බින් ඉබ්රාහිම්] අපට [යූනුස්] [අල් හසන්] වෙතින් [ඉස්මායිල්] අපට පවසා ඇති බව ඔහු පැවසීය; [සමුරා] පැවසීය; "ඔහු යාච්ඤාවේදී මොහොතකට නිහඬව සිටි ස්ථාන දෙක මම කටපාඩම් කළෙමි, පළමුවැන්න ඉමාම් ඔහු -අල් ෆාතිහා - කියවන තෙක් ඔහුගේ තක්බීර් කළ විට සහ දෙවැන්න ඔහු හිස නමා ආචාර කිරීමට පෙර අල් ෆාතිහා සහ කුර්ආනය කියවා අවසන් කළ විටය." අල් හසන් පැවසීය; 'ඉම්රාන් බින් හුෂයින් මෙය ප්රතික්ෂේප කළ බව පෙනේ. අල් හසන් ඊළඟට මෙසේ පැවසීය; 'එවිට ඔවුන් - ජනතාව - මේ ගැන මෙඩිනාවේ [උබේ] වෙත ලිපි ලිවීය, නමුත් උබේ සමුරා තහවුරු කළේය'. අබු ඩවුඩ් පැවසීය; 'මෙම හදීසයේ හුමයිඩ් පැවසුවේ එයයි, එනම්; 'ඔහු -කුර්ආනයේ ලිපිය කියවා අවසන් කළ පසු මොහොතක් නිහඬව සිටියේය-'. [අබු බකර් බින් කලද්] අපට [කාලිද් බින් අල් හාරිත්] [අල් හසන්] [සමුරා බින් ජුන්දබ්] [නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්] තුමාණන් විසින් [අෂ්'අත්ස්] [අල් හසන්] [සමුරා බින් ජුන්දබ්] තුමා විසින් [නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්] තුමා විසින් ස්ථාන දෙකක මොහොතකට නතර වූ බව අපට පවසා ඇත, එනම්; සලාතය ආරම්භ කරන විට, එනම් තක්බීර් - පෙන්ට් - පසු සහ ලිපිය කියවීම අවසන් කරන විට - '. ඉන්පසු කථකයා යූනුස්ගේ හදීසයේ අර්ථය සඳහන් කළේය.
