Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith
Hadith
Imam Abu Dawud : 641
حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَخْبَرَنَا وَكِيعٌ عَنْ ابْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ أَخِيهِ عِيسَى عَنْ الْحَكَمِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَفَعَ يَدَيْهِ حِينَ افْتَتَحَ الصَّلَاةَ ثُمَّ لَمْ يَرْفَعْهُمَا حَتَّى انْصَرَفَقَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا الْحَدِيثُ لَيْسَ بِصَحِيحٍ
[Husain bin Abdurrahmanek] [Waki'] kontatu digu [Ibn Abu Lailarengandik] [Bere anaia Isa]rengandik [Al Hakam]rengandik [Abdurrahman bin Abu Laila]rengandik [Al Barra` bin 'Azib]-ek esan zuen: "Alaren Mezularia, shallallahu 'alaihi wasallam, eskuak altxatzen ikusi nuen otoitza hasi zuenean, eta gero ez zituen altxatu otoitza amaitu arte". Abu Daudek esan zuen: "Hadith hau ez da benetakoa".
Hadith
Imam Abu Dawud : 642
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ سَمْعَانَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ فِي الصَّلَاةِ رَفَعَ يَدَيْهِ مَدًّا
[Musaddad]-ek [Yahya-k] [Abu Dzi`b-ek] [Sa'id bin Sam'an-ek] [Abu Hurairah-ek] esan zigun: "Alaren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam, otoitzean sartu zenean, eskuak altxatu zituen".
Hadith
Imam Abu Dawud : 643
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ أَخْبَرَنَا أَبُو أَحْمَدَ عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ صَالِحٍ عَنْ زُرْعَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ الزُّبَيْرِ يَقُولُصَفُّ الْقَدَمَيْنِ وَوَضْعُ الْيَدِ عَلَى الْيَدِ مِنْ السُّنَّةِ
[Nashr bin Alik] esan digu [Abu Ahmadek] [Al 'Ala` bin Salih-ek] [Zur'ah bin Abdurrahman-ek] esan duela; [Ibn Zubair]-ek esaten entzun nion: 'Bi hankak zuzentzea eta eskuineko eskua beste ezkerreko eskuaren gainean jartzea sunnah-ren parte da'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 644
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكَّارِ بْنِ الرَّيَّانِ عَنْ هُشَيْمِ بْنِ بَشِيرٍ عَنْ الْحَجَّاجِ بْنِ أَبِي زَيْنَبَ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍأَنَّهُ كَانَ يُصَلِّي فَوَضَعَ يَدَهُ الْيُسْرَى عَلَى الْيُمْنَى فَرَآهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَضَعَ يَدَهُ الْيُمْنَى عَلَى الْيُسْرَى
[Muhammad bin Bakkar bin Ar Rayyan]-ek [Husyaim bin Basyir-ek] [Al Hajjaj bin Abu Zainab-ek] [Abu Uthman An Nahdi]-k [Ibn Mas'ud-ek] kontatu zigun ezkerreko eskua eskuineko eskuaren gainean jarriz otoitz egin zuela, eta sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak ikusi zuela, eta berehala eskuineko eskua ezkerreko eskuaren gainean jarri zuela.
Hadith
Imam Abu Dawud : 645
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَحْبُوبٍ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ زِيَادِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَبِي جُحَيْفَةَ أَنَّ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَمِنْ السُّنَّةِ وَضْعُ الْكَفِّ عَلَى الْكَفِّ فِي الصَّلَاةِ تَحْتَ السُّرَّةِ
[Muhammad bin Mahbub-ek] [Hafsh bin Ghiyats] kontatu digu [Abdurrahman bin Ishaq-engandik] [Ziyad bin Zaid-engandik] [Abu Juhaifah-engandik] [Ali radliallahu 'anhu-k] esan zuela: "Sunnaren parte da esku baten ahurra bestearen gainean jartzea, zilborraren azpian otoitzean".
Hadith
Imam Abu Dawud : 646
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ يَعْنِي ابْنَ أَعْيَنَ عَنْ أَبِي بَدْرٍ عَنْ أَبِي طَالُوتَ عَبْدِ السَّلَامِ عَنْ ابْنِ جَرِيرٍ الضَّبِّيِّ عَنْ أَبِيهِ قَالَ رَأَيْتُ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُيُمْسِكُ شِمَالَهُ بِيَمِينِهِ عَلَى الرُّسْغِ فَوْقَ السُّرَّةِقَالَ أَبُو دَاوُد وَرُوِيَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ فَوْقَ السُّرَّةِ قَالَ أَبُو مِجْلَزٍ تَحْتَ السُّرَّةِ وَرُوِيَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَلَيْسَ بِالْقَوِيِّ
[Muhammad bin Qudamah-k, hau da, Ibn A'yan-ek] [Abu Badr-engandik] [Abu Thalut Abdussalam-engandik] [Ibn Jarir Ad Dhabbi-rengandik] [bere aita]-k esan zuen: '[Ali radiallahu 'anhu]-ren eskuineko eskua ikusi nuen, ezkerreko eskua zilborraren gainetik eskumuturretik helduta'. Abu Daudek esan zuen: 'Eta Sa'id bin Jubair-ek kontatu zuen 'zilborraren gainetik'. Abu Mijlaz-ek esan zuen; 'zilborraren azpitik'. Eta Abu Hurairah-ek kontatu zuen, baina bere sanad-a ez zen sendoa'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 647
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ إِسْحَقَ الْكُوفِيِّ عَنْ سَيَّارٍ أَبِي الْحَكَمِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ قَالَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَأَخْذُ الْأَكُفِّ عَلَى الْأَكُفِّ فِي الصَّلَاةِ تَحْتَ السُّرَّةِقَالَ أَبُو دَاوُد سَمِعْت أَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ يُضَعِّفُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ إِسْحَقَ الْكُوفِيَّ
[Musaddadek] esan digu [Abdul Wahid bin Ziyadek] [Abdurrahman bin Ishaq Al Kuffi]-ri [Sayyar Abu Al Hakam]-i [Abu Wa'il]-i esan zigula; [Abu Hurairahk] esan zuen: 'Jarri beste eskuaren ahurra zilborraren azpian otoitz egiten duzunean'. Abu Daudek esan zuen: 'Entzun dut Ahmad bin Hambalek Abdurrahman bin Ishak Al Kufi ahuldu zuela'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 648
حَدَّثَنَا أَبُو تَوْبَةَ حَدَّثَنَا الْهَيْثَمُ يَعْنِي ابْنَ حُمَيْدٍ عَنْ ثَوْرٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُوسَى عَنْ طَاوُسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَضَعُ يَدَهُ الْيُمْنَى عَلَى يَدِهِ الْيُسْرَى ثُمَّ يَشُدُّ بَيْنَهُمَا عَلَى صَدْرِهِ وَهُوَ فِي الصَّلَاةِ
Kontatu digutenez, [Abu Taubah-ek] [Al Haitsam, hau da, Ibn Humaid-ek] [Tsaur-engandik] [Sulaiman bin Musa-rengandik] [Thawus-engandik] esan zuen: "Alaren Mezulariak, shallallahu 'alaihi wasallam-ek, eskuineko eskua ezkerreko eskuaren gainean jarri zuen, eta gero biak bularraren gainean jarri zituen otoitz egiten ari zela".
Hadith
Imam Abu Dawud : 649
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَمِّهِ الْمَاجِشُونِ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ كَبَّرَ ثُمَّ قَالَ{ وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ حَنِيفًا }مُسْلِمًا وَمَا أَنَا مِنْ الْمُشْرِكِينَ{ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ لَا شَرِيكَ لَهُ وَبِذَلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ }اللَّهُمَّ أَنْتَ الْمَلِكُ لَا إِلَهَ لِي إِلَّا أَنْتَ أَنْتَ رَبِّي وَأَنَا عَبْدُكَ ظَلَمْتُ نَفْسِي وَاعْتَرَفْتُ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي ذُنُوبِي جَمِيعًا إِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ وَاهْدِنِي لِأَحْسَنِ الْأَخْلَاقِ لَا يَهْدِي لِأَحْسَنِهَا إِلَّا أَنْتَ وَاصْرِفْ عَنِّي سَيِّئَهَا لَا يَصْرِفُ سَيِّئَهَا إِلَّا أَنْتَ لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ وَالْخَيْرُ كُلُّهُ فِي يَدَيْكَ وَالشَّرُّ لَيْسَ إِلَيْكَ أَنَا بِكَ وَإِلَيْكَ تَبَارَكْتَ وَتَعَالَيْتَ أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ وَإِذَا رَكَعَ قَالَ اللَّهُمَّ لَكَ رَكَعْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَلَكَ أَسْلَمْتُ خَشَعَ لَكَ سَمْعِي وَبَصَرِي وَمُخِّي وَعِظَامِي وَعَصَبِي وَإِذَا رَفَعَ قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ مِلْءَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمِلْءَ مَا بَيْنَهُمَا وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَيْءٍ بَعْدُ وَإِذَا سَجَدَ قَالَ اللَّهُمَّ لَكَ سَجَدْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَلَكَ أَسْلَمْتُ سَجَدَ وَجْهِي لِلَّذِي خَلَقَهُ وَصَوَّرَهُ فَأَحْسَنَ صُورَتَهُ وَشَقَّ سَمْعَهُ وَبَصَرَهُ وَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ وَإِذَا سَلَّمَ مِنْ الصَّلَاةِ قَالَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ وَمَا أَسْرَرْتُ وَمَا أَعْلَنْتُ وَمَا أَسْرَفْتُ وَمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي أَنْتَ الْمُقَدِّمُ وَالْمُؤَخِّرُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَحَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْهَاشِمِيُّ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْفَضْلِ بْنِ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ كَانَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ الْمَكْتُوبَةِ كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ وَيَصْنَعُ مِثْلَ ذَلِكَ إِذَا قَضَى قِرَاءَتَهُ وَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ وَيَصْنَعُهُ إِذَا رَفَعَ مِنْ الرُّكُوعِ وَلَا يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي شَيْءٍ مِنْ صَلَاتِهِ وَهُوَ قَاعِدٌ وَإِذَا قَامَ مِنْ السَّجْدَتَيْنِ رَفَعَ يَدَيْهِ كَذَلِكَ وَكَبَّرَ وَدَعَا نَحْوَ حَدِيثِ عَبْدِ الْعَزِيزِ فِي الدُّعَاءِ يَزِيدُ وَيَنْقُصُ الشَّيْءَ وَلَمْ يَذْكُرْ وَالْخَيْرُ كُلُّهُ فِي يَدَيْكَ وَالشَّرُّ لَيْسَ إِلَيْكَ وَزَادَ فِيهِ وَيَقُولُ عِنْدَ انْصِرَافِهِ مِنْ الصَّلَاةِ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ وَمَا أَسْرَرْتُ وَأَعْلَنْتُ أَنْتَ إِلَهِي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ حَدَّثَنَا شُرَيْحُ بْنُ يَزِيدَ حَدَّثَنِي شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ قَالَ قَالَ لِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُنْكَدِرِ وَابْنُ أَبِي فَرْوَةَ وَغَيْرُهُمَا مِنْ فُقَهَاءِ أَهْلِ الْمَدِينَةِ فَإِذَا قُلْتَ أَنْتَ ذَاكَ فَقُلْ وَأَنَا مِنْ الْمُسْلِمِينَ يَعْنِي قَوْلَهُ{ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ }
Esan digu ['Ubaidullah bin Mu'adz] esan digu [nire aitak] esan digu [Abdul Aziz bin Abu Salamah] [bere osaba Al Majisun bin Abu Salamah] [Abdurrahman Al A'raj] ['Ubaidullah bin Abu Rafi'] ['Ubaidullah bin Abu Rafi'] [Ali he said bin Abu Thalihuli Huallah]-tik; ' Alaihi wasallam Messenger otoitza egin nahi zuenean, takbir esaten zuen eta gero irakurri; 'WAJJAHTU WAJHIYA LILLADZII FATHARAS SAMAAWAATI WAL ARDLI HANIFAM MUSLIMA WAMAA ANA MINAL MUSYRIKIN, INNA SHALAATI WA NUSUKII WA MAHYAAYA WA MAMAATI LILLAHI RABBIL 'AALAMIN, LAA SYARIIKALAWAULIKA WAIRIKALAHU AWWALKA MUSULMAN. ALLAHUMMA ANTAL MALIK LAAILAAHA ILLA ANTA, ANTA RABBI WA ANAA 'ABDUKA DLALAMTU NAFSII WA'TARAFTU BIDZANBII FAGHFIRLII DZUNUUBI JAMII'A INNAHU LAA YAGHFIRUD DZUNUUBA ILLA ANTA WAHDINII WA'TARAFTU BIDZANBII FAGHFIRLII DZUNUUBI JAMII'A INNAHU LAA YAGHFIRUD DZUNUUBA ILLA ANTA WAHDINII AAHD LAHSANIL A WAHDINII AAHD LAHSANIL AHS YAGHFIRUD WASHRIF 'ANNI SAYYI`AHAA LAA YASHRIF SAYYI`AHAA ILLA ANTA. LABBAIKA WA SA'DAIKA WAL KHAIRU KULLUHU FII YADAIKA WASS SYARRU LAISA ILAIKA ANA BIKA WA ILAIKA TABAARAKTA WA TA'AALAITA ASTAGHFIRUKA WA ATUUBU ILAIKA. -Nire aurpegia aurkezten diot zeruak eta lurra sortu zituen Alaren presentziari, neure burua amore emanez eta errendituz, eta ez nago musulmanen artean. Izan ere, nire otoitza, nire gurtza, nire bizitza eta heriotza Alarentzat dira, mundu guztien Jaunarentzat, ez dago Haren bikotekiderik eta horregatik agindu zait, eta musulmanen taldekoa naiz - beren burua errenditzen dutenak -. O Ala, zu zara nire Jauna eta ni zure zerbitzaria, neure buruari bidegabe egin diot eta nire akatsak onartu ditut, beraz, barkatu nire bekatu guztiak, eta inork ezin dit nire bekatuak barkatu Zu izan ezik. Erakuts iezadazu moral ona, eta inork ezin dit erakutsi moral onena Zu izan ezik. Eta urrundu nazazu moral mespretxagarrietatik, ezerk ezin baitit urrundu moral mespretxagarrietatik Zu izan ezik, O Ala, zure deia betetzen dut, zure aginduak betetzen ditut, on guztia zure esku dago, gaizkia ezin da erabili Zuregana hurbiltzeko. Zurekin bakarrik bizi naiteke eta Zuregana itzuliko naiz, Bedeinkatuena Zu eta Goi-Goikoa, barkamena eskatzen dizut eta damutzen naiz Zuri'. Makurtzean, errezitatu zuen; 'ALLAHUMMA LAKA RAKA'TU WABIKA AAMANTU WALAKA ASLAMTU KHASYA'A LAKA SAM'II WA BASHARII WA MUKHHII WA 'IDZAAMII WA 'ASHABII - Oi Ala, zuri makurtzen zaitut', zuri sinesten dizut, zuri men egiten dizut, eta zuri men egiten dizut nire entzumena, nire ikusmena, nire garuna, nire hezurrak eta nire nerbioak-'. Alferrik dagoenean, esaten du: 'SAMI'ALLAHU LIMAN HAMIDAH, RABBANAA WALAKAL HAMDU MIL`US SAMAAWAATI WAL ARDLI WA MIL`U MAA BAINAHUMAA WAMIL`U MAA SYI`TA MIN SYAI`IN BA'DU - Ala-k entzuten ditu bera goraipatzen duten guztiak, gure Jauna, zuri bakarrik dagokizu goraipamen guztia, zeru guztiak, lur guztiak, eta zeru eta lurraren edukia guztia eta horren ondoren nahi duzun guztia-'. Ahozpeztuta, esan zuen; 'ALLAHUMMA LAKA SAJADTU WA BIKA AAMANTU WALAKA ASLAMTU, SAJADA WAJHIYA LILLADZII KHALAQAHU WA SHAWWARAHU FA AHSANA SHUURATAHU WA SYAQQA SAM'AHU WA BASHARAHU WA TABAARAKALLAHU AHSARAHU WA TABAARAKALLAHU, You in You in You - I KALLAHU AHSANAH Sinetsi, Zugana aurkezten naiz, nire aurpegia bera sortu eta formarik onenarekin osatu, entzun eta ikusi egin duenaren aurrean prostratzen da, eta Allahk bedeinkatu du, sortzaileen artean onena-'. Agurra amaitzean, esan zuen; 'ALLAHUMMAGHFIRLII MAA QADDAMTU WA MAA AKHHARTU WAMAA ASRARTU WAMAA A'LANTU WAMAA ASRAFTU WAMAA ANTA A'LAMU BIHI MINNI ANTAL MUQADDIM WAL MU`AKHHIR LAA ILAAHA ILLA ANTA -O Allah, barka nazazu, eta nire etorkizuneko bekatuak, nire iraganeko bekatuak, eta nire etorkizuna eta nire bekatu agerikoak, eta zuk bakarrik ezagutzen dituzun bekatuak, Zu zara lehentasuna ematen duena eta atzeratzen duena, ez dago Jainkorik Zu baino-'. [Al Hasan bin Alik] esan digu [Sulaiman bin Daud Al Hasyimik] esan digu [Abdurrahman bin Abu Az Zinnad] [Musa bin 'Uqbah]-engandik [Abdullah bin Al Fadl bin Rabi'ah bin Al Harith bin Abdul Mutthalib]-engandik [Abdurrahman Al A'raj]-engandik ['Ubaidullah bin Abu Rafi']-engandik [Ali bin Abu Talib]-engandik Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-engandik: 'Derrigorrezko otoitza egin nahi duenean, eskuak sorbalden paraleloan altxatzen ditu, Korana irakurtzen amaitutakoan egiten du hau, hau da, makurtu nahi duenean, gauza bera egiten du makurtu ondoren altxatzen denean -i'tidal-, eta ez ditu inoiz eskuak altxatzen otoitzean eserita dagoenean, bigarren prostraziotik altxatu nahi duenean, eskuak ere altxatzen ditu eta takbir egiten du eta gero otoitz egiten du...' Abdul Azizek kontatutako haditharen arabera. Bere otoitzean batuketak eta kenketak daude, baina ez du aipatzen; 'WAL KHAIRU KULLUHU FII YADAIKA WAS SYARRU LAISA ILAIKA' ahoskeran gehigarri bat dago; 'Amaitu zuenean, esan zuen: 'ALLAHUMMAGHFIRLII MAA QADDAMTU WA MAA AKHHARTU WAMAA ASRARTU WAMAA A'LANTU ANTA ILAAHI LAAILAAHA ILLA ANTA -O Ala, barka iezadazu, eta izan diren bekatuak, etorriko diren bekatuak, ilunak diren bekatuak eta argiak diren bekatuak, eta Zuk bakarrik ezagutzen dituzun bekatuak, Zu zara lehentasuna ematen eta atzeratzen duzuna, ez dago Zu beste jainkorik-'. Esan digu: 'Amru bin Uthmanek esan digu Syuraih bin Yazidek esan didala Syu'aib bin Abu Hamzah-ek esan duela; Muhammad bin Al Munkadir, Ibn Abu Farwah eta Medinako fuqaha'-ko beste batzuek esan didate; Iftitah otoitza esaten baduzu, esan 'WA ANA MINAL MUSLIMIN', 'WA ANA AWWALUL MUSLIMIN' esaldiaren ordezkoa dena.
Hadith
Imam Abu Dawud : 650
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ أَخْبَرَنَا حَمَّادٌ عَنْ قَتَادَةَ وَثَابِتٍ وَحُمَيْدٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَجُلًا جَاءَ إِلَى الصَّلَاةِ وَقَدْ حَفَزَهُ النَّفَسُ فَقَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ الْحَمْدُ لِلَّهِ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاتَهُ قَالَ أَيُّكُمْ الْمُتَكَلِّمُ بِالْكَلِمَاتِ فَإِنَّهُ لَمْ يَقُلْ بَأْسًا فَقَالَ الرَّجُلُ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ جِئْتُ وَقَدْ حَفَزَنِيَ النَّفَسُ فَقُلْتُهَا فَقَالَ لَقَدْ رَأَيْتُ اثْنَيْ عَشَرَ مَلَكًا يَبْتَدِرُونَهَا أَيُّهُمْ يَرْفَعُهَا وَزَادَ حُمَيْدٌ فِيهِ وَإِذَا جَاءَ أَحَدُكُمْ فَلْيَمْشِ نَحْوَ مَا كَانَ يَمْشِي فَلْيُصَلِّ مَا أَدْرَكَهُ وَلْيَقْضِ مَا سَبَقَهُ
[Musa bin Isma'il-ek] esan digu [Hammad] [Qatadah]-tik, [Tsabit]-etik eta [Humaid] [Anas bin Malik]-etik gizon bat otoitza egitera etorri zela, eta bere hitzak arnasestuka zituela esanez: 'ALLAHU AKBAR, AL HAMDU LILLAHI HAMDAN KATSIRAN THAYYIBAN MUBAARAKAN FIIHI - Ala Handia da, laudorio guztiak Ala-ri zor zaizkio, laudorioa ugaria, ona eta bedeinkazioz betea da-'. Ala-ren Mezulariak, shallallahu 'alaihi wasallam-ek, otoitza amaitu zuenean, esan zuen: 'Zuen artean nork esan ditu hitz horietako batzuk? Izan ere, debekatuta ez dauden hitzak esan ditu'. Gizonak erantzun zuen: 'Ni, Ala-ren Mezularia, presaka etorri nintzen, arnasarik gabe geratu nintzen, eta gero otoitza esan nuen orain bezala'. Esan zuen: 'Egia esan, hamabi aingeru ikusi nituen, bakoitza lehian ari zela -esaldi hori- altxatzeko'. Bere historian, Humaidek gaineratu zuen; «Zuetako bat etortzen denean, ohi bezala ibili beharko luke, gero jasotako rak'ah-aren arabera otoitz egin eta atzean utzitako rak'ah-a konpentsatu».
Hadith
Imam Abu Dawud : 651
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مَرْزُوقٍ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ عَاصِمٍ الْعَنَزِيِّ عَنْ ابْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّهُ رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي صَلَاةً قَالَ عَمْرٌو لَا أَدْرِي أَيَّ صَلَاةٍ هِيَ فَقَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا وَالْحَمْدُ لِلَّهِ كَثِيرًا وَالْحَمْدُ لِلَّهِ كَثِيرًا وَالْحَمْدُ لِلَّهِ كَثِيرًا وَسُبْحَانَ اللَّهِ بُكْرَةً وَأَصِيلًا ثَلَاثًا أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ الشَّيْطَانِ مِنْ نَفْخِهِ وَنَفْثِهِ وَهَمْزِهِقَالَ نَفْثُهُ الشِّعْرُ وَنَفْخُهُ الْكِبْرُ وَهَمْزُهُ الْمُوتَةُ حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مِسْعَرٍ عَنْ مِسْعَرٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ رَجُلٍ عَنْ نَافِعِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِي التَّطَوُّعِ ذَكَرَ نَحْوَهُ
Kontatu digute ['Amru bin Marzuq]-ek [Syu'bah]-engandik ['Amru bin Murrah]-engandik ['Ashim Al 'Anazi]-engandik [Ibn Jubair bin Muth'im]-engandik [bere aita]-rengandik] jakinarazi digula Allahren Mezularia, sallallaahu 'alaihi wasallam, otoitza egiten ikusi zuela, -'Amruk esan zuen; Ez dakit zein otoitz egiten ari zen - esan zuen; «ALLAHU AKBAR KABIIRA, ALLAHU AKBAR KABIIRA, ALLAHU AKBAR KABIIRAW WAL HAMDU LILLAAHI KATSIRA WAL HAMDU LILLAHI KATSIIRA WAL HAMDU LILLAHI KATSIRA WA SUBHAANALLAHI BUKRATA WA ASHIILA -hiru aldiz- A'UUDZU BILLAHI MINAS SYAITHAANI MIN NAFKHIHI WA NAFSIHI WA HAMAZIHI -Ala da Handiena, benetan Handiena, Ala da Handiena, benetan Handiena, Ala da Handiena, eta goraipamena Ala-ri laudorio askorekin, goraipamena Ala-ri laudorio askorekin, goraipamena Ala-ri laudorio askorekin, eta aintza Ala-ri. Goizez eta arratsaldez -hiru aldiz- Ala-rengan bilatzen dut babesa Satanen tentaziotik, bere nafkh-etik, bere naft-etik eta bere hamz-etik». Narratzaileak esan zuen; naft-a da bere poesia, an-nafkh bere harrokeria eta bere hamz eromena. [Musaddad]-ek esan digu [Yahya bin Mis'ar-ek] [Mis'ar-etik] ['Amru bin Murrah-etik] [gizon batengandik] [Nafi' bin Jubair-etik] [bere aita]-engandik esan duela; Entzun nuen Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam' bere sunnah otoitzean esaten... eta gero antzeko hadith bat aipatu du.
Hadith
Imam Abu Dawud : 652
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ أَخْبَرَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ أَخْبَرَنِي أَزْهَرُ بْنُ سَعِيدٍ الْحَرَازِيُّ عَنْ عَاصِمِ بْنِ حُمَيْدٍ قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَبِأَيِّ شَيْءٍ كَانَ يَفْتَتِحُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قِيَامَ اللَّيْلِ فَقَالَتْ لَقَدْ سَأَلْتَنِي عَنْ شَيْءٍ مَا سَأَلَنِي عَنْهُ أَحَدٌ قَبْلَكَ كَانَ إِذَا قَامَ كَبَّرَ عَشْرًا وَحَمِدَ اللَّهَ عَشْرًا وَسَبَّحَ عَشْرًا وَهَلَّلَ عَشْرًا وَاسْتَغْفَرَ عَشْرًا وَقَالَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي وَعَافِنِي وَيَتَعَوَّذُ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِقَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ خَالِدُ بْنُ مَعْدَانَ عَنْ رَبِيعَةَ الْجُرَشِيِّ عَنْ عَائِشَةَ نَحْوَهُ
Esan digu [Muhammad bin Rafi'-k] esan digu [Zaid bin Al Hubbab]-ek esan didala [Mu'awiyah bin Salih] esan didala [Azhar bin Sa'id Al Harazi]-k ['Ashim bin Humaid]-ek esan duela: 'Galdetu nion [Aisha]-ri: 'Zerrekin hasi zuen Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek bere arratsaldeko otoitza?' Aisyah-ek erantzun du: 'Egia esan, zure aurretik inork galdetu ez didan zerbait galdetu didazu, arratsaldeko otoitza egiten duenean, hamar aldiz takbir-arekin hasten da, hamar aldiz goraipatzen du Ala, hamar aldiz egiten du tasbih, eta gero esaten du: 'ALLAHUMMAGHFIRLII WAHDINII WARZUQNII WA'AAFINII -O Ala, barka iezadazu, eman orientazioa, eman bizibidea eta eman osasuna-, orduan ere babestuko da posizio estutik Piztuerako Egunean'. Abu Daudek esan zuen; «Eta [Khalid bin Ma'danek] ere kontatu zuen [Rabi'ah Al Jurasyi-rengandik] [Aisyah-rengandik], goiko hadithean bezala».
Hadith
Imam Abu Dawud : 653
حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَبِأَيِّ شَيْءٍ كَانَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَفْتَتِحُ صَلَاتَهُ إِذَا قَامَ مِنْ اللَّيْلِ قَالَتْ كَانَ إِذَا قَامَ مِنْ اللَّيْلِ يَفْتَتِحُ صَلَاتَهُ اللَّهُمَّ رَبَّ جِبْرِيلَ وَمِيكَائِيلَ وَإِسْرَافِيلَ فَاطِرَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ أَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِيمَا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ اهْدِنِي لِمَا اخْتُلِفَ فِيهِ مِنْ الْحَقِّ بِإِذْنِكَ إِنَّكَ أَنْتَ تَهْدِي مَنْ تَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا أَبُو نُوحٍ قُرَادٌ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بِإِسْنَادِهِ بِلَا إِخْبَارٍ وَمَعْنَاهُ قَالَ كَانَ إِذَا قَامَ بِاللَّيْلِ كَبَّرَ وَيَقُولُ حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ قَالَ لَا بَأْسَ بِالدُّعَاءِ فِي الصَّلَاةِ فِي أَوَّلِهِ وَأَوْسَطِهِ وَفِي آخِرِهِ فِي الْفَرِيضَةِ وَغَيْرِهَا
Esan digu [Ibn Al Mutsannak] esan digu [Umar bin Yunusek] esan digu ['Ikrimahk] esan didala [Yahya bin Abu Kathir] esan didala [Abu Salamah bin Abdurrahman bin 'Auf] esan duela; Aisyahi galdetu nion: 'Zerrekin otoitz egin zuen Ala-ren Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, arratsaldeko otoitza hasteko?' [Aisyahk] erantzun zuen: 'Bere arratsaldeko otoitzaren hasieran, otoitz batekin hasi zen; 'ALLAHUMMA RABBI JIBRIIL WA MIIKAAIIL WA ISRAAFIIL FAATHIRIS SAMAAWATI WAL ARDLI 'AALIMIL GHAIBI WAS SYAHAADAH ANTA TAHKUMU BAINA 'IBAADIKA FIIMA KAANUU FIIHI YAKHTALIFUUN, IHDINII LIMAKHIQHITUNALIFA IDIAQHIIKA IN MINAKHIIKA IN TAHDI MANTASYAA`U ILAA SHIRAATHAL MUSTAQIIM - O Allah, Gabriel, Mika`il eta Israfilen Jauna, zerua eta lurra sortu zituena, ikusten ez dena eta ikusia ezagutzen duena. Zu zara zure zerbitzariak desberdintzen direnean epaituko dituzuna. Gida nazazu zure baimenaren bidez eztabaida dagoen egiara, zuk gidatzen duzu zuk nahi duzuna bide zuzenera-'. Esan digu [Muhammad bin Rafi'-k] esan digu [Abu Nuh Qurad]-ek ['Ikrimah] isnad eta esanahi berdinarekin esan digula, predikaziorik gabe -esan digu-, esan zuen; 'Gauez otoitz egin nahi zuenean, takbir esaten zuen eta esaten zuen...' Malik-eko Al Qa'nabi-k esan zigun, esan zuen; 'Ez dago ezer txarrik otoitzean otoitzak egitean, otoitzaren hasieran, erdian edo amaieran izan, derrigorrezko otoitza edo sunnah otoitza izan'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 654
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ نُعَيْمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُجْمِرِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ يَحْيَى الزُّرَقِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ الزُّرَقِيِّ قَالَكُنَّا يَوْمًا نُصَلِّي وَرَاءَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا رَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ قَالَ رَجُلٌ وَرَاءَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ فَلَمَّا انْصَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ الْمُتَكَلِّمُ بِهَا آنِفًا فَقَالَ الرَّجُلُ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقَدْ رَأَيْتُ بِضْعَةً وَثَلَاثِينَ مَلَكًا يَبْتَدِرُونَهَا أَيُّهُمْ يَكْتُبُهَا أَوَّلُ
[Al Qa'nabik] [Malik]-engandik [Nu'aim bin Abdullah Al Mujmir]-engandik [Ali bi Yahya Az Zuraqi]-engandik [bere aita]-engandik [Rifa'ah bin Rafi' Az Zuraqi]-k esan zigun: 'Egun batean, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-en atzean otoitz egiten ari ginela, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek burua altxatu zuenean ruku' -i'tidal-etik, bat-batean Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-en atzean zegoen gizon batek esan zuen: 'ALLAHUMMA RABBANA WALAKAL HAMDU HAMDAN KATSIIRA THAYYIBA MUBAARAKAN FIIH - Ala da Handiena, goraipamen guztiak Ala-ri, goraipamen ugaria, ona eta bedeinkazioz betea-'. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek otoitza amaitu zuenean, esan zuen: 'Zuetako zeinek esan ditu esaldi gutxi horiek?', gizonak erantzun zuen: 'Ni naiz, Ala-ren Mezularia'. Beraz, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak esan zuen: "Egia esan, hogeita hamar aingeru baino gehiago ikusi ditut esaldi hau lehenengo grabatzeko lehian".
Hadith
Imam Abu Dawud : 655
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ طَاوُسٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ مِنْ جَوْفِ اللَّيْلِ يَقُولُ اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ نُورُ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ قَيَّامُ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ رَبُّ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَنْ فِيهِنَّ أَنْتَ الْحَقُّ وَقَوْلُكَ الْحَقُّ وَوَعْدُكَ الْحَقُّ وَلِقَاؤُكَ حَقٌّ وَالْجَنَّةُ حَقٌّ وَالنَّارُ حَقٌّ وَالسَّاعَةُ حَقٌّ اللَّهُمَّ لَكَ أَسْلَمْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَعَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْكَ أَنَبْتُ وَبِكَ خَاصَمْتُ وَإِلَيْكَ حَاكَمْتُ فَاغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَأَخَّرْتُ وَأَسْرَرْتُ وَأَعْلَنْتُ أَنْتَ إِلَهِي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَحَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا خَالِدٌ يَعْنِي ابْنَ الْحَارِثِ حَدَّثَنَا عِمْرَانُ بْنُ مُسْلِمٍ أَنَّ قَيْسَ بْنَ سَعْدٍ حَدَّثَهُ قَالَ حَدَّثَنَا طَاوُسٌ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ فِي التَّهَجُّدِ يَقُولُ بَعْدَ مَا يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ ثُمَّ ذَكَرَ مَعْنَاهُ
[Abdullah bin Maslamah-k] [Malik-ek], [Abu Az Zubair-ek], [Thawus-ek] eta [Ibn Abbas-ek] esan digu: 'Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek gauez otoitz egin nahi zuenean, otoitz egiten zuen; 'ALLAHUMMA LAKAL HAMDU ANTA NUURUS SAMAAWAATI WAL ARDLI WALAKAL HAMDU ANTA QAYYAMAS SAMAAWAATI WAL ARDLI WALAKAL HAMDU ANTA RABBUS SAMAAWAATI WAL ARDLI WAMAN FIIHINNA, ANTAL HAQQU WAQAULUKAL WAQAULUKAL WAQAULUKAL HAMDU ANTA RABBUS SAMAAWAATI HAQQUN, WAS SAA'ATU HAQQUN, ALLAHUMMA LAKA ASLAMTU WABIKA AAMANTU WA'ALAIKA TAWAKKALTU WA ILAIKA ANABTU WABIKA KHAASHAMTU WA ILAIKA HAAKAMTU, FAGHFIRLII MAA QADDAMTU WA AKKHARTU ILLANTU ILAAAA WA A'ALAIKA ANABTU WABIKA ANTA -O Allah, zuri bakarrik laudorio guztia, zeru eta lurreko argia zara, zuri bakarrik laudorio guztia, Zeruaren eta lurraren euskarria zara, eta Zuri bakarrik dagokizu laudorio guztia, zeruaren eta lurraren eta horietan dagoen guztiaren agintaria zara, Al Haqq zara, Zure hitza ere Haqq da, zerua egiazkoa da, Zure promesa ere egiazkoa da, Judizioaren Eguna egiazkoa da, O Ala, Zuri amore ematen dizut, Zuri sinesten dut, Zugan jartzen dut nire konfiantza, Zuri itzuliko naiz, eta Zurekin borrokatuko naiz, eta Zure legeek gidatzen naute, beraz, barkatu nire bekatuak. iragana eta etorkizuna, ilunak eta argiak, Zu zara nire Jauna, ez dago Zuz gain beste jainkorik-'. Esan digu [Abu Kamil] esan digu [Khalid, hau da, Ibn Al Harith] esan digu ['Imran bin Muslim] [Qais bin Sa'd] esan diola, esan zuen; [Thawus]-ek [Ibn Abbas]-engandik esan digu Alaren Mezulariak shallallahu 'alaihi wasallam' tahajjud otoitzean, hau da, 'Allahu akbar' esan ondoren otoitza esaten zuela... 'gero haditharen esanahia aipatzen zuela'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 656
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَسَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الْجَبَّارِ نَحْوَهُ قَالَ قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا رِفَاعَةُ بْنُ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ عَنْ عَمِّ أَبِيهِ مُعَاذِ بْنِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَصَلَّيْتُ خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَطَسَ رِفَاعَةُ لَمْ يَقُلْ قُتَيْبَةُ رِفَاعَةُ فَقُلْتُ الْحَمْدُ لِلَّهِ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ مُبَارَكًا عَلَيْهِ كَمَا يُحِبُّ رَبُّنَا وَيَرْضَى فَلَمَّا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْصَرَفَ فَقَالَ مَنْ الْمُتَكَلِّمُ فِي الصَّلَاةِثُمَّ ذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ مَالِكٍ وَأَتَمَّ مِنْهُ
[Qutaibah bin Sa'id] eta [Sa'id bin Abdul Jabbar] horrelako narratzaile kate bat bezala kontatu digu. Qutaibah-ek esan zuen; esan digu [Rifa'ah bin Yahya bin Abdullah bin Rifa'ah bin Rafi'] [bere aitaren osaba Mu'adz bin Rifa'ah bin Rafi'] [bere aita]gandik; Alaihi wasallam 'alaihi wasallam'aren atzean otoizten ari nintzen, Rifa'ah-ek doministiku egin zuen, baina Qutaibah-ek ez zuen esan 'Rifa'ah' - beraz, esan nuen; 'ALHAMDULILLAAHI HAMDAN KATSIRA THAYYIBAN MUBAARAKAN FIIHI MUBAARAKAN 'ALAIHI KAMAA YUHIBBU RABBUNA WAYARDLAA - Laudorio guztiak Allah-i zor zaizkio laudorio ugariz, ona eta bedeinkazioz betea, gure Jaunak maite duen bezala eta atsegin duen bezala-'. Otoitzaren ondoren, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Nor izan zen otoitzean -du'a- egin zuena?". Ondoren, Malik-en hadith-aren antzeko zerbait aipatu zuen, goiko hadith-a baino perfektuagoa.
Hadith
Imam Abu Dawud : 657
حَدَّثَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْعَظِيمِ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَعَطَسَ شَابٌّ مِنْ الْأَنْصَارِ خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي الصَّلَاةِ فَقَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ حَتَّى يَرْضَى رَبُّنَا وَبَعْدَمَا يَرْضَى مِنْ أَمْرِ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ فَلَمَّا انْصَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ الْقَائِلُ الْكَلِمَةَ قَالَ فَسَكَتَ الشَّابُّ ثُمَّ قَالَ مَنْ الْقَائِلُ الْكَلِمَةَ فَإِنَّهُ لَمْ يَقُلْ بَأْسًا فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا قُلْتُهَا لَمْ أُرِدْ بِهَا إِلَّا خَيْرًا قَالَ مَا تَنَاهَتْ دُونَ عَرْشِ الرَّحْمَنِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى
[Al 'Abbas bin Abdul 'Adzim]-ek esan zigun [Yazid bin Harunek] ['Ashim bin 'Ubaidullah-engandik] ['Abdullah bin 'Amir bin Rabi'ah-engandik] [bere aitaren] esan zuela: 'Ansar-eko gizon gazte batek doministiku egin zuen otoitzean zehar Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-en atzean, eta gero esan zuen: 'ALHAMDULILLAHI HAMDAN KATSIRAN THAYYIBAN MUBARAKAN FIIH HATTA YARDHA RABBUNA WA BA'DA MA YARDHA MIN AMRID DUN-YAA WAL AKHIRAH' - Goraipatu bedi Ala, laudorio askorekin, onarekin eta bedeinkazioz beterik. Gure Rabb pozik egon arte, mundu honetako eta ondorengo gaiekin pozik egon ondoren-'. Otoitzaren ondoren, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek galdetu zuen: 'Nork esan zuen esaldi hori?' Gaztea isilik geratu zen, eta gero berriro galdetu zuen: «Nork esan zituen hitz horiek? Egia esan, ez zuen ezer txarrik esan!». Beraz, gizonak erantzun zuen: «Ni naiz esan duena, Allahren Mezularia! Ez nuen adeitasuna baino esan nahi». Esan zuen: «Ezerk ezin du eragotzi esaldi hau Arsy Ar Rahman Tabaraka wa Ta'ala-rengana iristea».
Hadith
Imam Abu Dawud : 658
حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلَامِ بْنُ مُطَهَّرٍ حَدَّثَنَا جَعْفَرٌ عَنْ عَلِيِّ بْنِ عَلِيٍّ الرِّفَاعِيِّ عَنْ أَبِي الْمُتَوَكِّلِ النَّاجِيِّ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ مِنْ اللَّيْلِ كَبَّرَ ثُمَّ يَقُولُ سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ وَتَبَارَكَ اسْمُكَ وَتَعَالَى جَدُّكَ وَلَا إِلَهَ غَيْرَكَ ثُمَّ يَقُولُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ ثَلَاثًا ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا ثَلَاثًا أَعُوذُ بِاللَّهِ السَّمِيعِ الْعَلِيمِ مِنْ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ مِنْ هَمْزِهِ وَنَفْخِهِ وَنَفْثِهِ ثُمَّ يَقْرَأُقَالَ أَبُو دَاوُد وَهَذَا الْحَدِيثُ يَقُولُونَ هُوَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ الْحَسَنِ مُرْسَلًا الْوَهْمُ مِنْ جَعْفَرٍ
Esan zigun [Abdussalam bin Mutthahir-ek] [Ja'far-ek] [Ali bin Ali Ar Rifa'ik] [Abu Al Mutawakkil An Naji]-k [Abu Sa'id Al Khudri]-k esan zigun: 'Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam gauez otoitz egitera jaikitzen zenean, takbir-a esan zuen eta gero esan zuen: 'SUBHAANAKA ALLAHUMMA WABIHAMDIKA WATABAARAKASMUKA WA TA'AALA JADDUKA WALAA ILAAHA GHAIRAKA -Gloriatu zaitut, Ala, zure izena santutzen dut zu goraipatuz. Bedeinkatua da zure izena, goreneko zure aintza da eta ez dago zu beste jainkorik-'. Ondoren, irakurri: 'LAA ILAAHA ILLALLAH -ez dago Ala beste jainkorik- hiru aldiz, eta gero irakurri: 'ALLAHU AKBAR KABIIRA -Ala da handiena, benetan handiena-'. hiru aldiz- -ondoren irakurri-: A'UUDZU BILLAHIS SAMII'IL 'ALIIM MINAS SYAITHAANIR RAJIIM MIN HAMZIHII WANAFKHIHI WA NAFTSIHI -Alagan bilatzen dut aterpea, Entzule-guztiduna dena, Guztiz jakiten dena madarikatuaren tentazioetatik, bere olerkariaren zoramenetik-', bere olerkariaren zoramenetik-'. gero irakurri zuen -Koranaren letra-'. Abu Daudek esan zuen; «Esan zuten -kontalariek-; Hadith hau Ali bin Ali Al Hasan-ekoa da mursal-en, eta wahm -zalantza- Ja'far'-koa.
Hadith
Imam Abu Dawud : 659
حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا طَلْقُ بْنُ غَنَّامٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلَامِ بْنُ حَرْبٍ الْمُلَائِيُّ عَنْ بُدَيْلِ بْنِ مَيْسَرَةَ عَنْ أَبِي الْجَوْزَاءِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اسْتَفْتَحَ الصَّلَاةَ قَالَ سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ وَتَبَارَكَ اسْمُكَ وَتَعَالَى جَدُّكَ وَلَا إِلَهَ غَيْرَكَقَالَ أَبُو دَاوُد وَهَذَا الْحَدِيثُ لَيْسَ بِالْمَشْهُورِ عَنْ عَبْدِ السَّلَامِ بْنِ حَرْبٍ لَمْ يَرْوِهِ إِلَّا طَلْقُ بْنُ غَنَّامٍ وَقَدْ رَوَى قِصَّةَ الصَّلَاةِ عَنْ بُدَيْلٍ جَمَاعَةٌ لَمْ يَذْكُرُوا فِيهِ شَيْئًا مِنْ هَذَا
[Husain bin Isak] esan digu [Thalq bin Ghannam] esan digu [Abdussalam bin Harb Al Mula`ik] [Budail bin Maisarah]-engandik [Abu Jauza`-tik] [Aisyah]-engandik esan duela; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek otoitza hasi nahi zuenean, esan zuen: 'SUBHANAKA ALLAHUMMA WA BIHAMDIKA WA TABARAKAS-MUKA WA TA'ALA JADDUKA WA LA ILAHA GHAIRAKA' - Bedeinkatua zara, Ala, zure izena santutzen dut zu goraipatuz, bedeinkatua da zure izena, goreneko zure aintza da eta ez dago zu beste jainkorik. Abu Daudek esan zuen: 'Hadith hau ez da ondo ezagutzen - ezagutzen - Abdullah bin Salam bin Harbek, eta inork ez du hadith hau kontatu Thalq bin Ghannam izan ezik, baina Budair-eko otoitzaren istorioari buruzko hadith-a kontatu du, hadith-adituek ez duten bitartean horrelako hadith bakar bat ere aipatzen'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 660
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ عَنْ يُونُسَ عَنْ الْحَسَنِ قَالَ قَالَ سَمُرَةُحَفِظْتُ سَكْتَتَيْنِ فِي الصَّلَاةِ سَكْتَةً إِذَا كَبَّرَ الْإِمَامُ حَتَّى يَقْرَأَ وَسَكْتَةً إِذَا فَرَغَ مِنْ فَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَسُورَةٍ عِنْدَ الرُّكُوعِ قَالَ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ عَلَيْهِ عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ قَالَ فَكَتَبُوا فِي ذَلِكَ إِلَى الْمَدِينَةِ إِلَى أُبَيٍّ فَصَدَّقَ سَمُرَةَقَالَ أَبُو دَاوُد كَذَا قَالَ حُمَيْدٌ فِي هَذَا الْحَدِيثِ وَسَكْتَةً إِذَا فَرَغَ مِنْ الْقِرَاءَةِ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ خَلَّادٍ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ عَنْ أَشْعَثَ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ كَانَ يَسْكُتُ سَكْتَتَيْنِ إِذَا اسْتَفْتَحَ وَإِذَا فَرَغَ مِنْ الْقِرَاءَةِ كُلِّهَا فَذَكَرَ مَعْنَى حَدِيثِ يُونُسَ
[Ja'kub bin Ibrahim]-ek [Isma'il]-ek [Yunus]-engandik [Al Hasan]-engandik esan zigun; [Samurah]-ek esan zuen: "Otoitzean une batez isilik egon zen bi lekuak memorizatu ditut, lehenengoa imamak bere takbir-a egin zuenean izan zen -Al Fatihah- irakurri arte eta bigarrena Al Fatihah eta Korana irakurtzen amaitu zuenean izan zen makurtu aurretik". Al Hasan-ek esan zuen: "Badirudi Imran bin Hushain-ek hau ukatu zuela. Al Hasan-ek ondoren esan zuen: 'Orduan, jendeak gutunak idatzi zizkioten honi buruz [Ubay] Medinan, baina Ubay-k Samurah baieztatu zuen'. Abu Daudek esan zuen: 'Hori da Humaidek hadith honetan esan zuena, hots; 'Une batez isilik egon zen -Koranaren gutuna- irakurtzen amaitu zuenean'. [Abu Bakr bin Khallad-ek] [Khalid bin Al Harith-ek] [Ash'ats]-etik [Al Hasan]-etik [Samurah bin Jundab]-etik, sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta-tik, esan digu bi lekutan gelditu zela une batez, hots; otoitza hastean, hau da, takbir -pent- ondoren eta gutuna irakurtzen amaitzean-. Ondoren, narratzaileak Yunus-en hadith-aren esanahia aipatu zuen.
