Imam Abu Dawud : 41
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ وَهَذَا لَفْظُهُ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ يَعْنِي الْمُخَرَّمِيَّ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ شَرِيكٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ جَرِيرٍ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَتَى الْخَلَاءَ أَتَيْتُهُ بِمَاءٍ فِي تَوْرٍ أَوْ رَكْوَةٍ فَاسْتَنْجَى قَالَ أَبُو دَاوُد فِي حَدِيثِ وَكِيعٍ ثُمَّ مَسَحَ يَدَهُ عَلَى الْأَرْضِ ثُمَّ أَتَيْتُهُ بِإِنَاءٍ آخَرَ فَتَوَضَّأَقَالَ أَبُو دَاوُد وَحَدِيثُ الْأَسْوَدِ بْنِ عَامِرٍ أَتَمُّ
موږ ته [ابراهیم بن خالد] خبر راکړی دی [اسود بن عامر] موږ ته [شریک] خبر راکړی دی او دا لافزنیا ده. او د بلې کرښې له مخې؛ موږ ته [محمد بن عبدالله، چې المخرمي دی] خبر راکړی دی [وکیع] له [شریک] څخه [ابراهیم بن جریر] له [ابو زرعة] له [ابو هریره] څخه روایت کړی دی، هغه وویل: کله چې رسول الله صلی الله علیه وسلم غوښتل چې تشناب ته لاړ شي، ما ورته په یوه لوښي کې اوبه راوړې، بیا یې په هغې سره لمونځ وکړ. ابو داود په وکیع حدیث کې ذکر کړی دی؛ 'بیا یې خپل لاسونه په ځمکه مسح کړل، بیا ما ورته یو بل لوښی راوړ، او هغه پرې اودس وکړ'. ابو داود وویل: د الاسود بن عامر حدیث ډیر کامل دی.
Imam Abu Dawud : 42
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَرْفَعُهُ قَالَ لَوْلَا أَنْ أَشُقَّ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ لَأَمَرْتُهُمْ بِتَأْخِيرِ الْعِشَاءِ وَبِالسِّوَاكِ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ
دا موږ ته [قطیبه بن سعید] له [سفیان] له [ابو الزناد] له [الاعرج] له [ابو هریره] څخه روایت کړی دی او هغه دا له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه روایت کړی دی، هغه وفرمایل: 'که ما پر مؤمنانو فشار نه وای راوړی، نو ما به هغوی ته امر کړی وای چې د ماسخوتن لمونځ پای ته ورسوي او په هر لمانځه کې مسواک ووهي'.
Imam Abu Dawud : 43
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَوْلَا أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي لَأَمَرْتُهُمْ بِالسِّوَاكِ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍقَالَ أَبُو سَلَمَةَ فَرَأَيْتُ زَيْدًا يَجْلِسُ فِي الْمَسْجِدِ وَإِنَّ السِّوَاكَ مِنْ أُذُنِهِ مَوْضِعَ الْقَلَمِ مِنْ أُذُنِ الْكَاتِبِ فَكُلَّمَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ اسْتَاكَ
موږ ته [ابراهیم بن موسی] خبر راکړی دی موږ ته [عیسی بن یونس] خبر راکړی دی موږ ته [محمد بن اسحاق] له [محمد بن ابراهیم عتمی] څخه له [ابو سلمه بن عبدالرحمن] څخه له [زید بن خالد الجهني] څخه روایت کړی دی هغه وویل: ما له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه اوریدلي دي چې ویل یې: 'که ما پر خپل امت فشار نه وای راوړی، نو ما به په هر لمانځه کې هغوی ته د مسواک کولو امر کړی وای'. ابو سلمه وویل: ما زید په جومات کې ولید چې مسواک یې د غوږ په لو کې و لکه قلم چې د لیکوال په غوږ کې ایښودل کیږي، هر کله چې به د لمانځه لپاره ودرېد، نو مسواک به یې کاوه.'
Imam Abu Dawud : 44
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَوْفٍ الطَّائِيُّ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ قُلْتُ أَرَأَيْتَ تَوَضُّؤَ ابْنِ عُمَرَ لِكُلِّ صَلَاةٍ طَاهِرًا وَغَيْرَ طَاهِرٍ عَمَّ ذَاكَ فَقَالَ حَدَّثَتْنِيهِ أَسْمَاءُ بِنْتُ زَيْدِ بْنِ الْخَطَّابِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ حَنْظَلَةَ بْنِ أَبِي عَامِرٍ حَدَّثَهَاأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرَ بِالْوُضُوءِ لِكُلِّ صَلَاةٍ طَاهِرًا وَغَيْرَ طَاهِرٍ فَلَمَّا شَقَّ ذَلِكَ عَلَيْهِ أُمِرَ بِالسِّوَاكِ لِكُلِّ صَلَاةٍفَكَانَ ابْنُ عُمَرَ يَرَى أَنَّ بِهِ قُوَّةً فَكَانَ لَا يَدَعُ الْوُضُوءَ لِكُلِّ صَلَاةٍ قَالَ أَبُو دَاوُد إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ رَوَاهُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ
موږ ته [محمد بن عوف الثعي] خبر راکړی دی [احمد بن خالد] موږ ته [محمد بن اسحاق] له [محمد بن یحیی بن حبان] څخه له [عبدالله بن عبدالله بن عمر] څخه خبر راکړی دی، محمد بن یحیی وویل: ما له عبدالله بن عبدالله بن عمر څخه وپوښتل: 'تاسو د ابن عمر اودس په هر لمانځه کې څنګه ګورئ، که په پاک حالت کې وي یا نه، دا په څه دلیل دی؟' هغه ځواب ورکړ؛ ما ته [اسماء بنت زید بن الخطاب] خبر راکړی دی چې [عبدالله بن حنظله بن ابی عامر] هغه ته ویلي دي؛ چې رسول الله صلی الله علیه وسلم ته امر شوی و چې د هر لمانځه لپاره اودس وکړي، که په پاک حالت کې وي یا نه. کله چې دا ورته ستونزمنه شوه، نو هغه ته امر وشو چې هر وخت چې لمونځ وکړي مسواک وکړي. په هرصورت، ابن عمر احساس کاوه چې هغه دومره قوي دی چې دا کار وکړي، نو هغه د هر لمانځه لپاره خپل اودس نه پریښود. ابو داود وویل؛ [ابراهيم بن سعد] دغه حديث له [محمد بن اسحاق] څخه روايت کړی دی، هغه وويل: [عبیدالله بن عبدالله] - نه عبدالله بن عبدالله-.
Imam Abu Dawud : 45
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ وَسُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْعَتَكِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ غَيْلَانَ بْنِ جَرِيرٍ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ مُسَدَّدٌ قَالَأَتَيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَسْتَحْمِلُهُ فَرَأَيْتُهُ يَسْتَاكُ عَلَى لِسَانِهِ قَالَ أَبُو دَاوُد وَقَالَ سُلَيْمَانُ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَسْتَاكُ وَقَدْ وَضَعَ السِّوَاكَ عَلَى طَرَفِ لِسَانِهِ وَهُوَ يَقُولُ إِهْ إِهْ يَعْنِي يَتَهَوَّعُقَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ مُسَدَّدٌ فَكَانَ حَدِيثًا طَوِيلًا وَلَكِنِّي اخْتَصَرْتُهُ
موږ ته [مصدد] او [سلیمان بن داود العطقي] بیان کړی دی، دوی دواړو وویل: موږ ته [حماد بن زید] له [غیلان بن جریر] له [ابو برده] له [خپل پلار ابو موسی] څخه روایت کړی دی. د مسدد په وینا، ابو موسی وویل: موږ یو ځل رسول الله صلی الله علیه وسلم ته لاړو ترڅو له هغه څخه وغواړو چې موږ واخلي، نو ما هغه په شونډو مسواک ولید. ابو داود وویل؛ او د سلیمان په وینا، ابو موسی وویل: زه یو ځل له رسول الله صلی الله علیه وسلم سره ولیدل کله چې هغه مسواک کاوه، هغه د خولې په څوکه مسواک کېښود او ویې ویل: 'اِهِ اِهِ'. یعني داسې غږ کول لکه څوک چې کانګې کوي. ابو داود وویل؛ مسدد وویل: دا حدیث په اصل کې اوږد و، مګر ما یې لنډ کړ.
Imam Abu Dawud : 46
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا عَنْبَسَةُ بْنُ عَبْدِ الْوَاحِدِ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْتَنُّ وَعِنْدَهُ رَجُلَانِ أَحَدُهُمَا أَكْبَرُ مِنْ الْآخَرِ فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ فِي فَضْلِ السِّوَاكِ أَنْ كَبِّرْ أَعْطِ السِّوَاكَ أَكْبَرَهُمَاقَالَ أَحْمَدُ هُوَ ابْنُ حَزْمٍ قَالَ لَنَا أَبُو سَعِيدٍ هُوَ ابْنُ الْأَعْرَابِيِّ هَذَا مِمَّا تَفَرَّدَ بِهِ أَهْلُ الْمَدِينَةِ
موږ ته [محمد بن عیسی] خبر راکړی دی [عنبسه بن عبدالواحد] له [هیسیم بن عروه] څخه [له خپل پلار] له [عائشه] څخه روایت کړی دی چې هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم مسواک وهلی و او په څنګ کې یې دوه سړي وو، یو له بل څخه لوی و، نو الله تعالی هغه ته د مسواک کولو فضیلت وښود، هغه چا ته چې له دوی دواړو څخه لوی وي مسواک ورکول. احمد، چې ابن حزم یې تشریح کړ؛ ابو سعید چې العربي موږ ته وویل: دا د هغو احادیثو څخه دی چې یوازې د مدینې عالمانو روایت کړی دی.
Imam Abu Dawud : 47
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى الرَّازِيُّ أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ مِسْعَرٍ عَنْ الْمِقْدَامِ بْنِ شُرَيْحٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَقُلْتُ لِعَائِشَةَ بِأَيِّ شَيْءٍ كَانَ يَبْدَأُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ بَيْتَهُ قَالَتْ بِالسِّوَاكِ
موږ ته [ابراهیم بن موسی رازي] خبر راکړی دی [عیسی بن یونس] له [مصر] څخه [المقدم بن سیوریه] له [خپل پلار] څخه، هغه وویل: ما له [عایشې] وپوښتل: 'کله چې رسول الله صلی الله علیه وسلم کور ته ننوت نو په څه سره یې پیل وکړ؟' هغه ځواب ورکړ: 'په مسواک سره'.
Imam Abu Dawud : 48
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا عَنْبَسَةُ بْنُ سَعِيدٍ الْكُوفِيُّ الْحَاسِبُ حَدَّثَنِي كَثِيرٌ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْكَانَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْتَاكُ فَيُعْطِينِي السِّوَاكَ لِأَغْسِلَهُ فَأَبْدَأُ بِهِ فَأَسْتَاكُ ثُمَّ أَغْسِلُهُ وَأَدْفَعُهُ إِلَيْهِ
موږ ته [محمد بن بصیر] خبر راکړی دی [محمد بن عبدالله الانصاري] موږ ته [عنبسه بن سعید الکوفي الحسیب] خبر راکړی دی [کتسیر] له [عائشه] څخه، هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم مسواک درلود، بیا یې ماته د مینځلو لپاره راکړ، نو ما لومړی د مسواک لپاره وکاراوه، بیا مې ومینځله او بیرته مې هغه ته ورکړ.
Imam Abu Dawud : 49
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ زَكَرِيَّا بْنِ أَبِي زَائِدَةَ عَنْ مُصْعَبِ بْنِ شَيْبَةَ عَنْ طَلْقِ بْنِ حَبِيبٍ عَنْ ابْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَشْرٌ مِنْ الْفِطْرَةِ قَصُّ الشَّارِبِ وَإِعْفَاءُ اللِّحْيَةِ وَالسِّوَاكُ وَالِاسْتِنْشَاقُ بِالْمَاءِ وَقَصُّ الْأَظْفَارِ وَغَسْلُ الْبَرَاجِمِ وَنَتْفُ الْإِبِطِ وَحَلْقُ الْعَانَةِ وَانْتِقَاصُ الْمَاءِ يَعْنِي الِاسْتِنْجَاءَ بِالْمَاءِقَالَ زَكَرِيَّا قَالَ مُصْعَبٌ وَنَسِيتُ الْعَاشِرَةَ إِلَّا أَنْ تَكُونَ الْمَضْمَضَةَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ وَدَاوُدُ بْنُ شَبِيبٍ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ قَالَ مُوسَى عَنْ أَبِيهِ و قَالَ دَاوُدُ عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ مِنْ الْفِطْرَةِ الْمَضْمَضَةَ وَالِاسْتِنْشَاقَ فَذَكَرَ نَحْوَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ إِعْفَاءَ اللِّحْيَةِ وَزَادَ وَالْخِتَانَ قَالَ وَالِانْتِضَاحَ وَلَمْ يَذْكُرْ انْتِقَاصَ الْمَاءِ يَعْنِي الِاسْتِنْجَاءَ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرُوِيَ نَحْوُهُ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَقَالَ خَمْسٌ كُلُّهَا فِي الرَّأْسِ وَذَكَرَ فِيهَا الْفَرْقَ وَلَمْ يَذْكُرْ إِعْفَاءَ اللِّحْيَةِ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرُوِيَ نَحْوُ حَدِيثِ حَمَّادٍ عَنْ طَلْقِ بْنِ حَبِيبٍ وَمُجَاهِدٍ وَعَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيِّ قَوْلُهُمْ وَلَمْ يَذْكُرُوا إِعْفَاءَ اللِّحْيَةِ وَفِي حَدِيثِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مَرْيَمَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهِ وَإِعْفَاءُ اللِّحْيَةِ وَعَنْ إِبْرَاهِيمَ النَّخَعِيِّ نَحْوُهُ وَذَكَرَ إِعْفَاءَ اللِّحْيَةِ وَالْخِتَانَ
موږ ته [یحیی بن معین] خبر راکړی دی موږ ته [واقع] له [زکریا بن ابو زیدة] څخه له [مشعب بن شیبه] څخه له [ثالق بن حبیب] څخه له [ابن زبیر] څخه له [عائشه] څخه هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: 'لس شیان چې د فطرت برخه دي: برېتونه پرې کول، ږیره پرې کول - پریښودل - برسوک کول، په اوبو سره استنشاق کول، نوکان پرې کول، د ګوتو ترمنځ مینځل، د بغل ویښتان ایستل، د ناف ویښتان خریل، او په اوبو سره استنشاق کول'. زکریا وویل؛ مشعب تشریح کړه؛ 'زه لسمه هیره کوم مګر ډیر احتمال لري چې دا غرغره وه'. موږ ته [موسی بن اسماعیل] او [داؤد بن شیبه] خبر راکړی دی دوی دواړو وویل؛ [حماد] له [علي بن زيد] څخه له [سلمه بن محمد بن عمار بن ياسر] څخه روايت کوي، [موسى] له [خپل پلار] څخه روايت کوي. او [داؤد] وويل: له [عمار بن ياسر] څخه، چې رسول الله صلی الله عليه وسلم وويل: 'يقيناً، د طبيعي شيانو څخه د خولې مينځل او استنشاق کول دي.' بيا يې ورته حديث ذکر کړ، خو د ږيرې د ساتلو يادونه يې ونه کړه، بلکې زياته يې کړه؛ او ختنه يې وکړه. هغه د وسوسو د لرې کولو لپاره په تناسلي غړو باندې د اوبو شيندلو يادونه وکړه او د اوبو سره د استنجاء کولو يادونه يې ونه کړه. ابو داود وويل: او له ابن عباس څخه ورته حديث روايت شوی دی او هغه يادونه وکړه: پنځه طبيعي شيان ټول په سر، بيا يې د ويښتانو د جلا کولو يادونه وکړه - نيم ښي خوا ته او نيم چپ خوا ته - او د ږيرې د ساتلو يادونه يې ونه کړه. ابو داود وويل: او د مثال په توګه د حماد حدیث د طلق بن حبیب او مجاهد څخه او د بکر بن عبدالله المزني څخه د دوی له اقوالو څخه روایت شوی دی، او دوی د ږیرې پریښودلو خبره نه ده ذکر کړې. او د [محمد بن عبدالله بن ابو مریم] په حدیث کې چې [ابو سلمه] له [ابو هریره] څخه د رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه روایت شوی دی، په دې کې د ږیرې پریښودلو خبره ده. او د ابراهیم نخعي څخه هم په ورته ډول، او هغه د ږیرې پریښودلو او ختنې خبره ذکر کړې ده.
Imam Abu Dawud : 50
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ وَحُصَيْنٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ حُذَيْفَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا قَامَ مِنْ اللَّيْلِ يَشُوصُ فَاهُ بِالسِّوَاكِ
موږ ته [محمد بن کثیر] خبر راکړی دی چې [سفیان] له [منصور] او [حسین] له [ابو وائل] له [حذیفه] څخه خبر راکړی دی چې رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمایلي دي چې کله به د شپې له خوبه راویښ شو نو د خولې غاښونه به یې په مسواک وهل.
Imam Abu Dawud : 51
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا بَهْزُ بْنُ حَكِيمٍ عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى عَنْ سَعْدِ بْنِ هِشَامٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُوضَعُ لَهُ وَضُوءُهُ وَسِوَاكُهُ فَإِذَا قَامَ مِنْ اللَّيْلِ تَخَلَّى ثُمَّ اسْتَاكَ
موسی بن اسماعیل له موږ څخه خبر کړی دی، حماد له موږ څخه خبر کړی دی، بهز بن حکیم له زراره بن عوفه له سعد بن هشام له عائشې څخه چې رسول الله صلی الله علیه وسلم د اودس اوبه او مسواک د هغه د بستر سره نږدې ایښودل شوي وو، نو کله چې هغه د شپې له خوبه راویښ شو، نو هغه یې د حاجت رفع کولو او بیا یې مسواک وهلو.
Imam Abu Dawud : 52
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أُمِّ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ لَا يَرْقُدُ مِنْ لَيْلٍ وَلَا نَهَارٍ فَيَسْتَيْقِظُ إِلَّا تَسَوَّكَ قَبْلَ أَنْ يَتَوَضَّأَ
موږ ته [محمد بن کثیر] خبر راکړی دی [همام] له [علي بن زید] څخه [ام محمد] له [عائشه] څخه چې رسول الله صلی الله علیه وسلم به د شپې یا ورځې له خوبه نه راویښېده، مګر دا چې د اودس کولو څخه مخکې به یې مسواک نه کاوه.
Imam Abu Dawud : 53
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا حُصَيْنٌ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ قَالَبِتُّ لَيْلَةً عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ مِنْ مَنَامِهِ أَتَى طَهُورَهُ فَأَخَذَ سِوَاكَهُ فَاسْتَاكَ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآيَاتِ{ إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ لَآيَاتٍ لِأُولِي الْأَلْبَابِ }حَتَّى قَارَبَ أَنْ يَخْتِمَ السُّورَةَ أَوْ خَتَمَهَا ثُمَّ تَوَضَّأَ فَأَتَى مُصَلَّاهُ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى فِرَاشِهِ فَنَامَ مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ اسْتَيْقَظَ فَفَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى فِرَاشِهِ فَنَامَ ثُمَّ اسْتَيْقَظَ فَفَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى فِرَاشِهِ فَنَامَ ثُمَّ اسْتَيْقَظَ فَفَعَلَ مِثْل ذَلِكَ كُلُّ ذَلِكَ يَسْتَاكُ وَيُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ أَوْتَرَقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ ابْنُ فُضَيْلٍ عَنْ حُصَيْنٍ قَالَ فَتَسَوَّكَ وَتَوَضَّأَ وَهُوَ يَقُولُ{ إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ }حَتَّى خَتَمَ السُّورَةَ
محمد بن عیسیٰ موږ ته خبر راکړی دی [حشیم] موږ ته خبر راکړی دی [حسین] له [حبیب بن ابی ثابت] له [محمد بن علي بن عبدالله بن عباس] له [خپل پلار] له [خپل نیکه عبدالله بن عباس] څخه روایت کړی دی هغه وویل: 'یوه شپه مې د رسول الله صلی الله علیه وسلم تر څنګ شپه تېره کړه، کله چې هغه له خوبه راویښ شو، نو د ځان د پاکولو لپاره یې اوبه وڅښلې، بیا یې مسواک او مسواک وخوړ، بیا یې دا آیت ولوست، - چې معنی یې دا ده: 'په حقیقت کې، د اسمانونو او ځمکې په پیدایښت او د شپې او ورځې په بدلون کې د پوهانو لپاره نښې دي.' - علی عمران: 190-، هغه دا آیت ولوست تر هغه چې نږدې و چې خط یې مات کړ، یا یې مات کړ، بیا یې اودس وکړ، بیا خپل ځای ته لاړ او دوه رکعته لمونځ یې وکړ. بیا بیرته خپل بستر ته راغی او ویده شو تر هغه چې هغه څه چې الله یې غوښتل. بیا پورته شه او بیا یې وکړه، بیا بیرته بستر ته لاړ شه او بیا ویده شه.' بیا پاڅېږه او بیا یې همداسې وکړه. بیا بیرته خپل بستر ته راغی او بیا ویده شو. بیا پاڅېد او بیا یې همداسې وکړل، هر ځل چې پاڅېد، مسواک یې وکړ او دوه رکعته یې لمونځ وکړ، بیا یې وتر وکړ. ابو داود وایي؛ ابن فضلیل له حسین څخه روایت کړی، هغه - ابن عباس - ویلي دي: 'هغه مسواک واخیست او اودس یې وکړ بیا یې دا آیت ولوست - چې معنی یې ده: 'بېشکه د اسمانونو او ځمکې په پیدایښت کې'، تر هغه چې یې توری مات کړ'.
Imam Abu Dawud : 54
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي الْمَلِيحِ عَنْ أَبِيهِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَقْبَلُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ صَدَقَةً مِنْ غُلُولٍ وَلَا صَلَاةً بِغَيْرِ طُهُورٍ
مسلم بن ابراهیم موږ ته خبر راکړی دی [صیوبة] له [قتاده] له [ابو الملیح] له [خپل پلار] څخه د رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه روایت کړی دی، هغه وویل: "الله عزوجل د غولول شویو خزانو صدقه نه مني - غلا شوي جنګی مالونه - او همدارنګه د ځان پاکولو پرته لمونځونه نه مني".
Imam Abu Dawud : 55
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَقْبَلُ اللَّهُ صَلَاةَ أَحَدِكُمْ إِذَا أَحْدَثَ حَتَّى يَتَوَضَّأَ
احمد بن حنبل له موږ څخه خبر راکړ، عبدالرزاق له موږ څخه خبر راکړ، معمر له حمام بن منبه له ابو هریره له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه اوریدلي چې رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمایلي دي: "الله تعالی به ستاسو د یو چا لمونځ تر هغه وخته پورې نه قبلوي چې حدیثونه یې وویل شي تر څو چې لومړی اودس ونه کړي".
Imam Abu Dawud : 56
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ ابْنِ عَقِيلٍ عَنْ مُحَمَّدِ ابْنِ الْحَنَفِيَّةِ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِفْتَاحُ الصَّلَاةِ الطُّهُورُ وَتَحْرِيمُهَا التَّكْبِيرُ وَتَحْلِيلُهَا التَّسْلِيمُ
موږ ته [عثمان بن ابي شیبه] خبر راکړی دی، هغه موږ ته [وکیع] له [سفیان] څخه، هغه له [ابن عقیل] څخه، هغه له [محمد بن الحنفیه] څخه، هغه له [علي رضی الله عنه] څخه روایت کړی دی، هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: د لمانځه کیلي پاکوالی دی، هغه څه چې هغه حراموي - د لمانځه څخه بهر ټول الفاظ او حرکتونه - تکبیر دی، او هغه څه چې بیا یې حلالوي سلام دی.
Imam Abu Dawud : 57
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ الْمُقْرِئُ ح و حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ زِيَادٍ قَالَ أَبُو دَاوُد وَأَنَا لِحَدِيثِ ابْنِ يَحْيَى أَتْقَنُ عَنْ غُطَيْفٍ وَقَالَ مُحَمَّدٌ عَنْ أَبِي غُطَيْفٍ الْهُذَلِيِّ قَالَكُنْتُ عِنْدَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ فَلَمَّا نُودِيَ بِالظُّهْرِ تَوَضَّأَ فَصَلَّى فَلَمَّا نُودِيَ بِالْعَصْرِ تَوَضَّأَ فَقُلْتُ لَهُ فَقَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ تَوَضَّأَ عَلَى طُهْرٍ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ عَشْرَ حَسَنَاتٍقَالَ أَبُو دَاوُد وَهَذَا حَدِيثُ مُسَدَّدٍ وَهُوَ أَتَمُّ
موږ ته [محمد بن یحیی بن فارس] خبر راکړی دی [عبدالله بن یزید المقری]. او د بلې کرښې له مخې؛ موږ ته [مصدد] خبر راکړی دی او موږ ته [عیسی بن یونس] خبر راکړی دی دوی دواړو وویل؛ موږ ته [عبدالرحمن بن زیاد] خبر راکړی دی، ابو داود وویل: زه د ابن یحیی حدیث د [غثیف] په پرتله ښه یاد لرم، او محمد وویل: له ابو غثیف الحزلي څخه؛ زه یو ځل د [عبدالله بن عمر] سره وم، کله چې د ماسپښین لمونځ وشو، هغه اودس وکړ او بیا یې لمونځ وکړ. کله چې د مازدیګر اذان وشو، هغه بیا اودس وکړ، بیا ما له هغه څخه د دې په اړه پوښتنه وکړه، نو هغه ځواب ورکړ چې رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمایلي دي: 'څوک چې په پاک حالت کې اودس وکړي - لاهم اودس لري - نو الله تعالی د هغه لپاره لس کبیکان لیکلي دي'. ابو داود وویل؛ دا د مسدد حدیث دی، او ډیر کامل دی.
Imam Abu Dawud : 58
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ وَغَيْرُهُمْ قَالُوا حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ الْوَلِيدِ بْنِ كَثِيرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِيهِ قَالَسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْمَاءِ وَمَا يَنُوبُهُ مِنْ الدَّوَابِّ وَالسِّبَاعِ فَقَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَانَ الْمَاءُ قُلَّتَيْنِ لَمْ يَحْمِلْ الْخَبَثَقَالَ أَبُو دَاوُد وَهَذَا لَفْظُ ابْنُ الْعَلَاءِ و قَالَ عُثْمَانُ وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبَّادِ بْنِ جَعْفَرٍ قَالَ أَبُو دَاوُد وَهُوَ الصَّوَابُ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ ح و حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ يَعْنِي ابْنَ زُرَيْعٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرٍ قَالَ أَبُو كَامِلٍ ابْنُ الزُّبَيْرِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُئِلَ عَنْ الْمَاءِ يَكُونُ فِي الْفَلَاةِ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ
دا موږ ته [محمد بن العلاء] او [عثمان بن ابی شیبه] او [الحسن بن علي] او نورو ته بیان شوی دی، دوی وویل؛ موږ ته [ابو اسامه] له [الولید بن کثیر] څخه [محمد بن جعفر بن زبیر] له [عبدالله بن عبدالله بن عمر] څخه [د هغه له پلار] څخه روایت کړی دی، هغه وویل: له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه د اوبو او هغه ځایونو په اړه پوښتنه وشوه - هغه اوبه چې تل خزنده ګان او وحشي حیوانات ورته ورځي، نو رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: 'که اوبه دوه قله وي، نو ناپاک نه دي'. ابو داود وویل؛ دا د ابن العلاء لفاظ دی - یعنې، د هغه په سند کې یو راوی دی چې محمد بن جعفر بن زبیر نومیږي -. په عین حال کې، [عثمان] او [الحسن بن علي] د محمد بن جعفر بن الزبیر پر ځای [محمد بن عباد بن جعفر] یاد کړ. ابو داود وویل: دا هغه څه دي چې ریښتیا دي. موږ ته یې [موسی بن اسماعیل] خبر راکړی دی [حماد]، او د بلې کرښې له مخې؛ موږ ته یې [ابو کامل] خبر راکړی دی [یزید، یعنی ابن زرعی] له [محمد بن اسحاق] له [محمد بن جعفر] څخه. ابو کامل بن الزبیر وویل: له [عبیدالله بن عبدالله بن عمر] څخه [له خپل پلار] څخه چې له رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه د کروندو د اوبو په اړه پوښتنه وشوه، بیا یې یو حدیث ذکر کړ چې د لومړي حدیث سره ورته و.
Imam Abu Dawud : 59
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا عَاصِمُ بْنُ الْمُنْذِرِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِيأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا كَانَ الْمَاءُ قُلَّتَيْنِ فَإِنَّهُ لَا يَنْجُسُقَالَ أَبُو دَاوُد حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ وَقَفَهُ عَنْ عَاصِمٍ
موسی بن اسماعیل موږ ته خبر راکړی دی [حماد] موږ ته [عاشم بن المنذر] له [عبیدالله بن عبدالله بن عمر] څخه خبر راکړی دی، هغه وویل: ماته [زما پلار] ویل شوي دي چې رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمایلي دي: 'که اوبه دوه قلو ته ورسیږي، نو ناپاک نه دي'. ابو داود وویل؛ حماد بن زید دا له عاصم څخه ویلي دي.
Imam Abu Dawud : 60
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ وَمُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْأَنْبَارِيُّ قَالُوا حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ الْوَلِيدِ بْنِ كَثِيرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ كَعْبٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّأَنَّهُ قِيلَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَتَوَضَّأُ مِنْ بِئْرِ بُضَاعَةَ وَهِيَ بِئْرٌ يُطْرَحُ فِيهَا الْحِيَضُ وَلَحْمُ الْكِلَابِ وَالنَّتْنُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَاءُ طَهُورٌ لَا يُنَجِّسُهُ شَيْءٌقَالَ أَبُو دَاوُد وَقَالَ بَعْضُهُمْ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ رَافِعٍ
[محمد بن العلاء] او [الحسن بن علي] او [محمد بن سليمان الانباري] موږ ته خبر راکړ: [ابو اسامه] موږ ته د [الوليد بن کثیر] له [محمد بن کعب] له [عبيدالله بن عبدالله بن رفيع بن خديج] له [ابو سعيد الخدري] څخه خبر راکړ چې له رسول الله صلی الله عليه وسلم څخه پوښتنه وشوه: 'آيا موږ ته د بديل له څاه څخه اودس کول روا دي؟ دا هغه څاه ده چې پکې د حيض فضله مواد، مړه سپي او بد بوی لرونکي شیان اچول کېږي.' رسول الله صلی الله عليه وسلم ځواب ورکړ: 'اوبه پاکې دي، هیڅ شی یې ناپاک نه شي کولی.' ابو داود وویل: ځینو یې د عبدالرحمن بن رافع یادونه وکړه - د عبدالله بن رافع پر ځای -.