Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith
Hadith
Imam Abu Dawud : 41
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ وَهَذَا لَفْظُهُ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ يَعْنِي الْمُخَرَّمِيَّ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ شَرِيكٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ جَرِيرٍ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَتَى الْخَلَاءَ أَتَيْتُهُ بِمَاءٍ فِي تَوْرٍ أَوْ رَكْوَةٍ فَاسْتَنْجَى قَالَ أَبُو دَاوُد فِي حَدِيثِ وَكِيعٍ ثُمَّ مَسَحَ يَدَهُ عَلَى الْأَرْضِ ثُمَّ أَتَيْتُهُ بِإِنَاءٍ آخَرَ فَتَوَضَّأَقَالَ أَبُو دَاوُد وَحَدِيثُ الْأَسْوَدِ بْنِ عَامِرٍ أَتَمُّ
Al à dit [Ibrahim ben Khalid] al à dit [Aswad ben Amir] al à dit [Sharik] e cheste e je la Lafazhnya. E secont une altre righe; al à dit [Mohammed bin Abdullah, ven a stâi Al Mukharrami] al à dit [Waki’] di [Sharik] di [Ibrahim bin Jarir] di [Abu Zur’ah] di [Abu Hurairah] al à dit; Cuant che il Profete sallallaahu alaihi wasallam al voleve lâ in gabinet, o lu puartà aghe intun vas, daspò al preà cun chê. Abu Dawud al menzonà tal hadith Waki’; ‘Dopo al si sfrutà lis mans par tiere, daspò o i puartà un altri vâs, e al fasè la abluzion cun chel’. Abu Daud al disè; Il hadith di Al Aswad bin Amir al è plui perfet.
Hadith
Imam Abu Dawud : 42
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَرْفَعُهُ قَالَ لَوْلَا أَنْ أَشُقَّ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ لَأَمَرْتُهُمْ بِتَأْخِيرِ الْعِشَاءِ وَبِالسِّوَاكِ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ
Al è stât contât di [Qutaibah bin Said] di [Sufyan] di [Abu Az Zannad] di [Al A’raj] di [Abu Hurairah] e al lu à passât al Profete, al à dit: ‘Se no ves cjapât sù i crodints, o varès ordenât lôr di cjapâ la preiere a ogni preiere di I’.
Hadith
Imam Abu Dawud : 43
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَوْلَا أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي لَأَمَرْتُهُمْ بِالسِّوَاكِ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍقَالَ أَبُو سَلَمَةَ فَرَأَيْتُ زَيْدًا يَجْلِسُ فِي الْمَسْجِدِ وَإِنَّ السِّوَاكَ مِنْ أُذُنِهِ مَوْضِعَ الْقَلَمِ مِنْ أُذُنِ الْكَاتِبِ فَكُلَّمَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ اسْتَاكَ
Al à dit [Ibrahim ben Musa] al à dit [Isa ben Yunus] al à dit [Mohammed ben Ishaq] di [Mohammed ben Ibrahim At Taimi] di [Abu Salamah ben Abdurrahman] di [Zaid ben Khalid Al Juhani] al à dit; O ai sintût il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam dî: “Se o no ves cjapât sù la mê int, o varès ordenât di fâ il siwak a ogni preiere”. Abu Salamah al à dit: O ai viodût Zaid sierât te moschee intant che il siwak al jere tal so orele come se si met une pene tal orele di un scritôr, ogni volte che si alçave par preâ, al faseve il siwak.
Hadith
Imam Abu Dawud : 44
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَوْفٍ الطَّائِيُّ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ قُلْتُ أَرَأَيْتَ تَوَضُّؤَ ابْنِ عُمَرَ لِكُلِّ صَلَاةٍ طَاهِرًا وَغَيْرَ طَاهِرٍ عَمَّ ذَاكَ فَقَالَ حَدَّثَتْنِيهِ أَسْمَاءُ بِنْتُ زَيْدِ بْنِ الْخَطَّابِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ حَنْظَلَةَ بْنِ أَبِي عَامِرٍ حَدَّثَهَاأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرَ بِالْوُضُوءِ لِكُلِّ صَلَاةٍ طَاهِرًا وَغَيْرَ طَاهِرٍ فَلَمَّا شَقَّ ذَلِكَ عَلَيْهِ أُمِرَ بِالسِّوَاكِ لِكُلِّ صَلَاةٍفَكَانَ ابْنُ عُمَرَ يَرَى أَنَّ بِهِ قُوَّةً فَكَانَ لَا يَدَعُ الْوُضُوءَ لِكُلِّ صَلَاةٍ قَالَ أَبُو دَاوُد إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ رَوَاهُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ
Al à dit [Mohammed bin ‘Auf Ath Tha`i] al à dit [Ahmed bin Khalid] al à dit [Mohammed bin Ishaq] di [Mohammed bin Yahya bin Hibban] di [Abdullah bin Abdullah bin Umar], al à dit Mohammed bin Yahya; O ai domandât a Abdullah bin Abdullah bin Umar; “Come si viôt la abluzion di Ibn Umar in ogni preiere, sedi in stât sant o no, par ce motîf e je chê?” Cussì al rispuindè; Al à dit che [Abdullah ben Hanzalah ben Abi Amir] al à dit; che al è stât ordenât di fâ la abluzion par ogni preiere, sedi intun stât di purece o no. Cuant che chest al fo dificil par lui, i fo ordenât di fâ siwak ogni volte che al preave. In ogni câs, Ibn Umar al sintive che al jere avonde fuart par fâ chest, cussì nol lassà la sô abluzion par ogni preiere. Abu Daud al disè; [Ibrahim bin Sa’ad] al à contât chest hadith di [Mohammed bin Ishaq] al à dit; [Ubaidlah bin Abdullah] -no Abdullah bin Abdullah-.
Hadith
Imam Abu Dawud : 45
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ وَسُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْعَتَكِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ غَيْلَانَ بْنِ جَرِيرٍ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ مُسَدَّدٌ قَالَأَتَيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَسْتَحْمِلُهُ فَرَأَيْتُهُ يَسْتَاكُ عَلَى لِسَانِهِ قَالَ أَبُو دَاوُد وَقَالَ سُلَيْمَانُ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَسْتَاكُ وَقَدْ وَضَعَ السِّوَاكَ عَلَى طَرَفِ لِسَانِهِ وَهُوَ يَقُولُ إِهْ إِهْ يَعْنِي يَتَهَوَّعُقَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ مُسَدَّدٌ فَكَانَ حَدِيثًا طَوِيلًا وَلَكِنِّي اخْتَصَرْتُهُ
Al à contât [Musaddad] e [Suleiman bin Daud Al ‘Ataki] che a àn dit ducj i doi; Al à contât [Hammad bin Zaid] di [Ghailan bin Jarir] di [Abu Burdah] di [so pari, Abu Musa]. Secont Musaddad, Abu Musa al à dit; O jerin lâts une volte al Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam par domandâlu di puartânus, daspò o lu viodevi siwac su lis sôs lavriis. Abu Daud al disè; E secont Sulaiman, Abu Musa al disè; O ai cjatât une volte il Profete cuant che al jere siwac, al metè il siwak su la ponte de bocje e al disè: ‘Ihi ih’. O sei fâ un sun come se cualchidun al vomitassi. Abu Daud al disè; Musadad al disè; Chest hadith al jere in origjin lunc, ma o lu ai scurciât.
Hadith
Imam Abu Dawud : 46
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا عَنْبَسَةُ بْنُ عَبْدِ الْوَاحِدِ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْتَنُّ وَعِنْدَهُ رَجُلَانِ أَحَدُهُمَا أَكْبَرُ مِنْ الْآخَرِ فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ فِي فَضْلِ السِّوَاكِ أَنْ كَبِّرْ أَعْطِ السِّوَاكَ أَكْبَرَهُمَاقَالَ أَحْمَدُ هُوَ ابْنُ حَزْمٍ قَالَ لَنَا أَبُو سَعِيدٍ هُوَ ابْنُ الْأَعْرَابِيِّ هَذَا مِمَّا تَفَرَّدَ بِهِ أَهْلُ الْمَدِينَةِ
Al à contât [Mohammed bin Isa] al à contât [‘Anbasah bin Abdul Wahid] di [Hsyam bin ‘Urwah] di [So pari] di [Aisyah] al à dit; Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al veve metût sù il siwak intant che al so flanc a jerin doi oms, un plui grant di chel altri, cussì Allah al i palesà la virtût dal siwak, par dâ il siwak ae persone che e je plui vecje dai doi. Ahmad, ven a stâi Ibn Hazm, al à spiegât; Abu Said ven a stâi Al A’rabi al ne à dit; Chest al è tra i hadith che a son stâts narâts dome dai esperts di Medine.
Hadith
Imam Abu Dawud : 47
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى الرَّازِيُّ أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ مِسْعَرٍ عَنْ الْمِقْدَامِ بْنِ شُرَيْحٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَقُلْتُ لِعَائِشَةَ بِأَيِّ شَيْءٍ كَانَ يَبْدَأُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ بَيْتَهُ قَالَتْ بِالسِّوَاكِ
Al à contât [Ibrahim ben Musa Ar Razi] al à contât [Isa ben Yunus] di [Mis’ar] di [Al Miqdam ben Syuraih] di [So pari], al à dit; O ai domandât a [Ayesha]; “Cun ce al à scomençât il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam cuant che al jentrà in cjase?” Al rispuindè; ‘Cun siwak’.
Hadith
Imam Abu Dawud : 48
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا عَنْبَسَةُ بْنُ سَعِيدٍ الْكُوفِيُّ الْحَاسِبُ حَدَّثَنِي كَثِيرٌ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْكَانَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْتَاكُ فَيُعْطِينِي السِّوَاكَ لِأَغْسِلَهُ فَأَبْدَأُ بِهِ فَأَسْتَاكُ ثُمَّ أَغْسِلُهُ وَأَدْفَعُهُ إِلَيْهِ
Al à dit [Mohammed ben Basyyar] al à dit [Mohammed ben Abdullah Al Ansari] al à dit [‘Anbasah ben Said Al Kufi Al Hasib] al à dit a mi [Katsir], di [Aisyah], al à dit; 'Nabiyullah al veve un siwac, daspò al mi lu à dât par lâ a lavâlu, cussì o lu doprà prin pal siwac, daspò o lu ai lavât e o lu ai tornât'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 49
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ زَكَرِيَّا بْنِ أَبِي زَائِدَةَ عَنْ مُصْعَبِ بْنِ شَيْبَةَ عَنْ طَلْقِ بْنِ حَبِيبٍ عَنْ ابْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَشْرٌ مِنْ الْفِطْرَةِ قَصُّ الشَّارِبِ وَإِعْفَاءُ اللِّحْيَةِ وَالسِّوَاكُ وَالِاسْتِنْشَاقُ بِالْمَاءِ وَقَصُّ الْأَظْفَارِ وَغَسْلُ الْبَرَاجِمِ وَنَتْفُ الْإِبِطِ وَحَلْقُ الْعَانَةِ وَانْتِقَاصُ الْمَاءِ يَعْنِي الِاسْتِنْجَاءَ بِالْمَاءِقَالَ زَكَرِيَّا قَالَ مُصْعَبٌ وَنَسِيتُ الْعَاشِرَةَ إِلَّا أَنْ تَكُونَ الْمَضْمَضَةَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ وَدَاوُدُ بْنُ شَبِيبٍ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ قَالَ مُوسَى عَنْ أَبِيهِ و قَالَ دَاوُدُ عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ مِنْ الْفِطْرَةِ الْمَضْمَضَةَ وَالِاسْتِنْشَاقَ فَذَكَرَ نَحْوَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ إِعْفَاءَ اللِّحْيَةِ وَزَادَ وَالْخِتَانَ قَالَ وَالِانْتِضَاحَ وَلَمْ يَذْكُرْ انْتِقَاصَ الْمَاءِ يَعْنِي الِاسْتِنْجَاءَ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرُوِيَ نَحْوُهُ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَقَالَ خَمْسٌ كُلُّهَا فِي الرَّأْسِ وَذَكَرَ فِيهَا الْفَرْقَ وَلَمْ يَذْكُرْ إِعْفَاءَ اللِّحْيَةِ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرُوِيَ نَحْوُ حَدِيثِ حَمَّادٍ عَنْ طَلْقِ بْنِ حَبِيبٍ وَمُجَاهِدٍ وَعَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيِّ قَوْلُهُمْ وَلَمْ يَذْكُرُوا إِعْفَاءَ اللِّحْيَةِ وَفِي حَدِيثِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مَرْيَمَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهِ وَإِعْفَاءُ اللِّحْيَةِ وَعَنْ إِبْرَاهِيمَ النَّخَعِيِّ نَحْوُهُ وَذَكَرَ إِعْفَاءَ اللِّحْيَةِ وَالْخِتَانَ
Al à dit [Yahya bin Ma’in] al à dit [Waqi’] di [Zacaria bin Abu Zaidah] di [Mush’ab bin Syaibah] di [Thalq bin Habib] di [Ibn Az Zubair] di [Aisyah] al à dit; Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: “Dîs robis che a fasin part dal fitrah: taiâ i mostacjis, fâ cressi la barbe - lassâle cressi -, fâ il bersiwak, fâ l’istinsyaq cun aghe, taiâ lis ungjis, lavâsi jenfri i dêts, sgjavâ i pêi des ascelis, barbâ i pêi pubics cul water. Zacarie al disè; Mush’ab al à spiegât; “O dismentei il diesim ma al è une vore probabil che al fos il gargarizâ”. Al à contât [Musa ben Isma’il] e [Dawud ben Syabib] che a àn dit ducj i doi; al à contât [Hamed] di [Ali bin Zaid] di [Salamah bin Mohammed bin Ammar bin Yasir], [Mosè] al à dit di [so pari]. E [Dawud] al disè; di [Ammar bin Yasir], che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: ‘Invezit, tra lis cuistions de fitrah a son il gargarizâ la bocje e vê fede,’ daspò al à menzonât un hadith come chel, ma nol à menzonât di tignî une barbe ma al à zontât; e la circoncision. Al menzonà di sburtâ aghe sui gjenitâi par dismenteâ la ansia e nol menzonà di eseguî il rituâl cun aghe. Abu Daud al disè; E un hadith al è stât contât, par esempli, di Ibn Abbas e al à afermât; Cinc cuistions di fitrah, che a son dutis sul cjâf, daspò al cjacare di separâ i cjavei - metât a drete e metât a çampe - e nol cjacare di tignî une barbe. Abu Daud al disè; E al è stât contât tal hadith di Hamad, di Thalq bin Habib e di Mujahid e di Bakr bin Abdullah Al Muzani lis lôr frasis, e no fevelin di tignî une barbe. E tal hadith di [Mohammed bin Abdullah bin Abu Maryam] di [Abu Salama] di [Abu Hurairah] dal Profete Sallam, e je une menzion di tignî une barbe. E di Ibrahim An Nakha’i par esempli, e al menzonà di mantignî la barbe e la circoncision.
Hadith
Imam Abu Dawud : 50
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ وَحُصَيْنٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ حُذَيْفَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا قَامَ مِنْ اللَّيْلِ يَشُوصُ فَاهُ بِالسِّوَاكِ
A nus è stât contât che [Muhammad bin Katsir] al à contât [Sufyan] di [Mansur] e [Hushain] di [Abu Wa’il] di [Hudzaifah] che il Messazîr di Allah cuant che si disvilupave di gnot, al si sfruçave i dincj cul siwak.
Hadith
Imam Abu Dawud : 51
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا بَهْزُ بْنُ حَكِيمٍ عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى عَنْ سَعْدِ بْنِ هِشَامٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُوضَعُ لَهُ وَضُوءُهُ وَسِوَاكُهُ فَإِذَا قَامَ مِنْ اللَّيْلِ تَخَلَّى ثُمَّ اسْتَاكَ
A nus è stât contât che [Musa bin Isma’il] al à dit [Hammad] al à contât [Bahz bin Hakim] di [Zurarah bin Aufa] di [Sa’d bin Hisham] di [Aisyah] che la aghe di abluzion dal Profete e il so miswak a jerin metûts -ar. Duncje cuant che si disvilupave di gnot, al defecave e daspò al bersiwak.
Hadith
Imam Abu Dawud : 52
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أُمِّ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ لَا يَرْقُدُ مِنْ لَيْلٍ وَلَا نَهَارٍ فَيَسْتَيْقِظُ إِلَّا تَسَوَّكَ قَبْلَ أَنْ يَتَوَضَّأَ
A nus è stât contât che [Mohammed bin Kathir] al à contât [Hammam] di [Ali bin Zaid] di [Ummu Mohammed] di [Aisyah] che il Profete Sallallaahu alaihi Wasallam nol si disvilupave dal so son ni di gnot ni di dì, fûr che se al faseve il siwak prin di fâ l’ablusion.
Hadith
Imam Abu Dawud : 53
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا حُصَيْنٌ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ قَالَبِتُّ لَيْلَةً عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ مِنْ مَنَامِهِ أَتَى طَهُورَهُ فَأَخَذَ سِوَاكَهُ فَاسْتَاكَ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآيَاتِ{ إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ لَآيَاتٍ لِأُولِي الْأَلْبَابِ }حَتَّى قَارَبَ أَنْ يَخْتِمَ السُّورَةَ أَوْ خَتَمَهَا ثُمَّ تَوَضَّأَ فَأَتَى مُصَلَّاهُ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى فِرَاشِهِ فَنَامَ مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ اسْتَيْقَظَ فَفَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى فِرَاشِهِ فَنَامَ ثُمَّ اسْتَيْقَظَ فَفَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى فِرَاشِهِ فَنَامَ ثُمَّ اسْتَيْقَظَ فَفَعَلَ مِثْل ذَلِكَ كُلُّ ذَلِكَ يَسْتَاكُ وَيُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ أَوْتَرَقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ ابْنُ فُضَيْلٍ عَنْ حُصَيْنٍ قَالَ فَتَسَوَّكَ وَتَوَضَّأَ وَهُوَ يَقُولُ{ إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ }حَتَّى خَتَمَ السُّورَةَ
Al à contât [Mohammed bin Isa] al à contât [Husyaim] al à contât [Hushain] di [Habib bin Abi Thabit] di [Mohammed bin Ali bin Abdullah bin Abbas] di [so pari] di [so nono, Abdullah bin Abbas] al à dit; 'Une gnot o ai passât la gnot dongje dal Profete sallallaahu alaihi wasallam, cuant che al si è disvilupade dal son, al à cjapât aghe par purificâsi, daspò al à cjapât siwak e siwak, daspò al à let chest verset, -che al vûl dî-: 'Invezit, inte creazion dal cîl e la alternazion dal dì e dal segn di comprension,’ -Ali Imran: 190-, al la leè fin che al sfracaià cuasi la letare, o lui Lui la sfracaià, daspò al fasè la abluzion, daspò al le al so puest di preiere e al preà dôs rak’ah. Po dopo al tornà tal so lûc e al durmì fin che al voleve Allah. Po dopo alçâsi e tornâ a fâlu, daspò tornâ a stâ a durmî di gnûf. Po dopo alçâsi e tornâ a fâlu cussì. Dopo al tornà tal so lûc e si indormençà di gnûf. Po dopo al si alçave e al faseve cussì di gnûf, ogni volte che si alçave, al faseve siwak e al preave dôs rak’ah, daspò al faseve la preiere dal witr’. Abu Daud al disè; Narât di [Ibn Fudlail] di [Ushain], lui -Ibn Abbas- al à dit; ‘Al cjapà il siwak e al fasè la abluzion daspò al leè il verset -che al vûl dî-: ‘Invezit inte creazion dal cîl e de tiere’, fin che al sfracaià la letare’.
Hadith
Imam Abu Dawud : 54
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي الْمَلِيحِ عَنْ أَبِيهِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَقْبَلُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ صَدَقَةً مِنْ غُلُولٍ وَلَا صَلَاةً بِغَيْرِ طُهُورٍ
Al à dit che [Musulman bin Ibrahim] al à dit [Syu'bah] de [Qatadah] di [Abu Al Malih] di [so pari] dal Profete, al à dit: 'Allah Azza wa Jalla nol acete la elemose dai tesors ghulul - il comprâlu robât no acetâlu cence preâ'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 55
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَقْبَلُ اللَّهُ صَلَاةَ أَحَدِكُمْ إِذَا أَحْدَثَ حَتَّى يَتَوَضَّأَ
Al à dit [Ahmad bin Hanbal] al à dit [Abdurrazzaq] al à dit [Ma’mar] di [Hammam bin Munabbih] di [Abu Hurairah] al à dit; Il Rasulullah al à dit: ‘Allah nol acetarà la preiere di un di voi se al fâs hadats fintant che nol fâs prime la abluzion’.
Hadith
Imam Abu Dawud : 56
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ ابْنِ عَقِيلٍ عَنْ مُحَمَّدِ ابْنِ الْحَنَفِيَّةِ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِفْتَاحُ الصَّلَاةِ الطُّهُورُ وَتَحْرِيمُهَا التَّكْبِيرُ وَتَحْلِيلُهَا التَّسْلِيمُ
Al à contât [Usman bin Abi Syaibah] al à contât [Waki’] di [Sufyan] di [Ibn ‘Aqil] di [Mohammed bin Al Hanafiyah] di [Ali Radliallahu Anhu] al à dit; Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: ‘La clâf de preiere e je la purificazion, ce che lu proibis - dutis lis peraulis e i moviments fûr de preiere - al è il takbir, e ce che lu rint legâl di gnûf al è il salut’.
Hadith
Imam Abu Dawud : 57
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ الْمُقْرِئُ ح و حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ زِيَادٍ قَالَ أَبُو دَاوُد وَأَنَا لِحَدِيثِ ابْنِ يَحْيَى أَتْقَنُ عَنْ غُطَيْفٍ وَقَالَ مُحَمَّدٌ عَنْ أَبِي غُطَيْفٍ الْهُذَلِيِّ قَالَكُنْتُ عِنْدَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ فَلَمَّا نُودِيَ بِالظُّهْرِ تَوَضَّأَ فَصَلَّى فَلَمَّا نُودِيَ بِالْعَصْرِ تَوَضَّأَ فَقُلْتُ لَهُ فَقَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ تَوَضَّأَ عَلَى طُهْرٍ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ عَشْرَ حَسَنَاتٍقَالَ أَبُو دَاوُد وَهَذَا حَدِيثُ مُسَدَّدٍ وَهُوَ أَتَمُّ
Al à dit [Mohammed ben Yahya ben Faris] che al à dit [Abdullah ben Yazid Al Muqri`]. E secont une altre righe; al à contât [Musaddad] e al à contât [Isa bin Yunus] che a àn dit ducj i doi; al à contât [Abdurrahman bin Ziyad], al à dit Abu Dawud; O memorizi il hadith di Ibn Yahya miôr di [Ghuthaif], e Mohammed al disè; di Abu Gutaif Al Udzali; O jeri une volte cun [Abdullah bin Umar], cuant che e jere clamade la preiere di mieçdi, al faseve la abluzion e daspò al preave. Cuant che e fo dite la clamade di Asr ae preiere, al tornà a fâ l’abluzion, daspò o lu ai domandât - su chest-, cussì al à rispuindût che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al diseve: 'Cui che al fâs l’abluzion intun stât pur - ancjemò cul abluzion - alore Allah al à scrit par lui dîs kabaikan'. Abu Daud al disè; Chest al è il hadith di Musaddad, e al è plui perfet.
Hadith
Imam Abu Dawud : 58
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ وَغَيْرُهُمْ قَالُوا حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ الْوَلِيدِ بْنِ كَثِيرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِيهِ قَالَسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْمَاءِ وَمَا يَنُوبُهُ مِنْ الدَّوَابِّ وَالسِّبَاعِ فَقَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَانَ الْمَاءُ قُلَّتَيْنِ لَمْ يَحْمِلْ الْخَبَثَقَالَ أَبُو دَاوُد وَهَذَا لَفْظُ ابْنُ الْعَلَاءِ و قَالَ عُثْمَانُ وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبَّادِ بْنِ جَعْفَرٍ قَالَ أَبُو دَاوُد وَهُوَ الصَّوَابُ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ ح و حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ يَعْنِي ابْنَ زُرَيْعٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرٍ قَالَ أَبُو كَامِلٍ ابْنُ الزُّبَيْرِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُئِلَ عَنْ الْمَاءِ يَكُونُ فِي الْفَلَاةِ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ
A nus è stât contât [Mohammed ben Al’Ala] e [Osman ben Abi Syaibah] e [Al Hasan ben Ali] e altris, a àn dit; Al à contât [Abu Usamah] di [Al Walid bin Katsir] di [Mohammed bin Ja’far bin Az Zubair] di [Abdulla bin Abdulla bin Umar] di [So pari], al à dit; Al è stât domandât al Rasulullah Wasallam su la aghe e lis localitâts che a son simpri visitadis dai retii e dai animâi salvadis. Abu Daud al disè; Chest al è il lafazh di Ibn Al ‘Ala - ven a stâi, tal so sanad al è un naradôr di non Mohammed bin Jafar bin Az Zubair -. Intant, [Usman] e [Al Hasan bin Ali] a àn menzonât [Mohammed bin Abbad bin Jafar] -invezit di Mohammed bin Jafar bin Az Zubair-. Abu Daud al disè; Chest al è ce che al è vêr. Al à contât [Musa bin Isma’il] al à contât [Hammad], e secont une altre righe; al à contât che [Abu Kamil] al à contât [Yazid, vâl a dî Ibn Zurai’] di [Mohammed bin Ishaq] di [Mohammed bin Ja’far]. Abu Camil ibn Az Zubair al à dit; di [Ubaidillah bin Abdullah bin Umar] di [sô pari] che al Rasulullah Sallam al fo domandât de aghe tai cjamps, daspò al menzonà un hadith che al jere simil al prin.
Hadith
Imam Abu Dawud : 59
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا عَاصِمُ بْنُ الْمُنْذِرِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِيأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا كَانَ الْمَاءُ قُلَّتَيْنِ فَإِنَّهُ لَا يَنْجُسُقَالَ أَبُو دَاوُد حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ وَقَفَهُ عَنْ عَاصِمٍ
Al à dit [Musa ben Isma’il] al à dit [Hammad] al à dit [Ashim ben Al Mundzir] di [Ubaidilah ben Abdullah ben Umar], al à dit; Lui [mi pari] al mi à dit che il Rasulullah al à dit: ‘Se la aghe e rive a dôs qullahs, alore no je impuare’. Abu Daud al disè; Hamad bin Zaid al lu ordenà di Ashim.
Hadith
Imam Abu Dawud : 60
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ وَمُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْأَنْبَارِيُّ قَالُوا حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ الْوَلِيدِ بْنِ كَثِيرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ كَعْبٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّأَنَّهُ قِيلَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَتَوَضَّأُ مِنْ بِئْرِ بُضَاعَةَ وَهِيَ بِئْرٌ يُطْرَحُ فِيهَا الْحِيَضُ وَلَحْمُ الْكِلَابِ وَالنَّتْنُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَاءُ طَهُورٌ لَا يُنَجِّسُهُ شَيْءٌقَالَ أَبُو دَاوُد وَقَالَ بَعْضُهُمْ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ رَافِعٍ
A nus è stât contât [Mohammed ben Al ‘Ala] e [Al Hasan ben Ali] e [Mohammed ben Sulaiman Al Anbari] che a disevin; A nus è stât contât di [Abu Usamah] di [Al Walid bin Katsir] di [Mohammad bin Ka’b] di [Ubaidillah bin Abdullah bin Rafi’ bin Khadij] di [Abu Said Al Khudri] che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al nus à domandât une volte; ‘Si pues fâ la abluzion dal poç Bidla’ah? Chest al è un poç dulà che a si butin lis fecis menstruâls, i cadavars di cjans e alc che al odore mâl. Il Rasulullah al à rispuindût: ‘La aghe e je sante, nuie e pues contaminâle’. Abu Daud al disè; Cualchidun di lôr al à menzonât Abdurahman bin Rafi’ - che al à cjapât il puest di Abdullah bin Rafi’.
