Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 හදීස්

හදීස්

Imam Abu Dawud : 501

حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ غَانِمٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ زِيَادٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ عَبْدٍ الْمَعَافِرِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍوأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ ثَلَاثَةٌ لَا يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُمْ صَلَاةً مَنْ تَقَدَّمَ قَوْمًا وَهُمْ لَهُ كَارِهُونَ وَرَجُلٌ أَتَى الصَّلَاةَ دِبَارًا وَالدِّبَارُ أَنْ يَأْتِيَهَا بَعْدَ أَنْ تَفُوتَهُ وَرَجُلٌ اعْتَبَدَ مُحَرَّرَهُ

අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් මෙසේ පැවසූ බව [අල්-කනාබි] අපට [අබ්දුල්ලාහ් බින් උමර් බින් ඝානිම්] [අබ්දුල්ලාහ් බින් සියාද්] [ඉම්රාන් බින් අබ්දුල්-මාෆිරි] [අබ්දුල්ලාහ් බින් අම්රු] තුමාණන් අපට [අල්-කනාබි] අපට පවසා ඇත: 'අල්ලාහ් යාච්ඤාව පිළිගන්නේ නැති පුද්ගලයින් තිදෙනෙක් සිටිති, එනම්: තමාට වෛර කරන සමාජයක් මධ්‍යයේ ඉමාම්වරයෙකු වන පුද්ගලයා, කාලය ඉකුත් වූ පසු සැමවිටම යාච්ඤා කරන පුද්ගලයා සහ ඔවුන් නිදහස් කළ අයව වහල්භාවයට පත් කරන අය'.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 502

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ مَكْحُولٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصَّلَاةُ الْمَكْتُوبَةُ وَاجِبَةٌ خَلْفَ كُلِّ مُسْلِمٍ بَرًّا كَانَ أَوْ فَاجِرًا وَإِنْ عَمِلَ الْكَبَائِرَ

[අහමද් බින් සාලිහ්] අපට පවසා ඇත [ඉබ්නු වහබ්] [අල්-අලා` බින් අල්-හාරිට්ස්] [අබු හුරෙයිරා] වෙතින් [මකුල්] වෙතින් [මුආවියා බින් සාලිහ්] මට පවසා ඇත ඔහු මෙසේ පැවසීය; නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ: 'නියමිත සලාතය - ෆර්ලු සලාතය - සෑම මුස්ලිම්වරයෙකුගේම පිටේ අනිවාර්ය වේ, ඔහු හොඳ පුද්ගලයෙකු හෝ නරක පුද්ගලයෙකු වුවද, ඔහු විශාල පාපයක් කළත්'.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 503

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْعَنْبَرِيُّ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا ابْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا عِمْرَانُ الْقَطَّانُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَخْلَفَ ابْنَ أُمِّ مَكْتُومٍ يَؤُمُّ النَّاسَ وَهُوَ أَعْمَى

[මුහම්මද් බින් අබ්දුර් රහ්මාන් අල්-අන්බාරි අබු අබ්දුල්ලා] අපට පවසා ඇත්තේ [ඉබ්නු මහදි] [අනස්] වෙතින් [කටාදා] සිට [ඉම්රාන් අල්-කත්තාන්] අපට පවසා ඇති බවයි. නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් වරක් ඉබ්නු උම්මි මක්තුම් අන්ධයෙකුව සිටියදී මිනිසුන්ට නායකත්වය දීමට ඔහු වෙනුවට නියෝග කළේය.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 504

حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبَانُ عَنْ بُدَيْلٍ حَدَّثَنِي أَبُو عَطِيَّةَ مَوْلًى مِنَّا قَالَكَانَ مَالِكُ بْنُ حُوَيْرِثٍ يَأْتِينَا إِلَى مُصَلَّانَا هَذَا فَأُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَقُلْنَا لَهُ تَقَدَّمْ فَصَلِّهْ فَقَالَ لَنَا قَدِّمُوا رَجُلًا مِنْكُمْ يُصَلِّي بِكُمْ وَسَأُحَدِّثُكُمْ لِمَ لَا أُصَلِّي بِكُمْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ زَارَ قَوْمًا فَلَا يَؤُمَّهُمْ وَلْيَؤُمَّهُمْ رَجُلٌ مِنْهُمْ

[මුස්ලිම් බින් ඉබ්‍රාහිම්] අපට [බුදයිල්] හි [අබාන්] අපට [අබු 'අතියියා අපගේ හිටපු සහායා] මට මෙසේ පැවසීය: [මලික් බින් හුවයිරිට්ස්] වරක් අපගේ යාඥා කාමරයට අප බැලීමට පැමිණියා, පසුව සලාත ඉකාමාත් කියූ විට, අපි ඔහුට මෙසේ කීවෙමු: ඉදිරියට ගොස් සලාත නායකයෙකු වන්න. නමුත් ඔහු අපට මෙසේ පැවසීය: ඔබේ සලාත මෙහෙයවීමට ඔබෙන් කෙනෙකු තෝරා ගන්න, මම ඔබට නායකත්වය දීමට අකමැති වීමට හේතුව මම ඔබට කියමි, වරක් අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් මෙසේ පවසනු මම අසා ඇත්තෙමි: 'යමෙක් ජනතාවක් බැලීමට ගියහොත්, ඔහු ඔවුන්ට නායකත්වය නොදිය යුතුය, නමුත් ඔවුන්ට නායකත්වය දෙන තැනැත්තා ඔවුන්ගෙන් කෙනෙකු විය යුතුය'.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 505

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ سِنَانٍ وَأَحْمَدُ بْنُ الْفُرَاتِ أَبُو مَسْعُودٍ الرَّازِيُّ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا يَعْلَى حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هَمَّامٍأَنَّ حُذَيْفَةَ أَمَّ النَّاسَ بِالْمَدَائِنِ عَلَى دُكَّانٍ فَأَخَذَ أَبُو مَسْعُودٍ بِقَمِيصِهِ فَجَبَذَهُ فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ صَلَاتِهِ قَالَ أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّهُمْ كَانُوا يُنْهَوْنَ عَنْ ذَلِكَ قَالَ بَلَى قَدْ ذَكَرْتُ حِينَ مَدَدْتَنِي

[අහ්මද් බින් සිනාන්] සහ [අහ්මද් බින් අල්-ෆුරාත් අබු මස්'උද් අර්-රාසි] අපට අර්ථයෙන් පවසා ඇත. ඔහු මෙසේ පවසයි; [හම්මාම්] වෙතින් [යා'ලා] අපට [අල්-අ'මාසි] [ඉබ්‍රාහිම්] වෙතින් [හුඩ්සයිෆා] මදයින් වැසියන්ට දිගු බංකුවක නායකත්වය දෙන බව අපට පවසා ඇති අතර, පසුව අබු මස්'උද් ඔහුගේ ඇඳුම් ඇදගෙන, ඔහු සලාතය අවසන් කළ විට, [අබු මස්'උද්] මෙසේ පැවසීය: ඔවුන්ට එවැනි දේවල් කිරීම තහනම් බව ඔබ දන්නේ නැද්ද? ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය; ඔව්, ඔබ මගේ කමිසය ඇදගත් විට මට මතකයි.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 506

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي أَبُو خَالِدٍ عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ الْأَنْصَارِيِّ حَدَّثَنِي رَجُلٌأَنَّهُ كَانَ مَعَ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ بِالْمَدَائِنِ فَأُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَتَقَدَّمَ عَمَّارٌ وَقَامَ عَلَى دُكَّانٍ يُصَلِّي وَالنَّاسُ أَسْفَلَ مِنْهُ فَتَقَدَّمَ حُذَيْفَةُ فَأَخَذَ عَلَى يَدَيْهِ فَاتَّبَعَهُ عَمَّارٌ حَتَّى أَنْزَلَهُ حُذَيْفَةُ فَلَمَّا فَرَغَ عَمَّارٌ مِنْ صَلَاتِهِ قَالَ لَهُ حُذَيْفَةُ أَلَمْ تَسْمَعْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذَا أَمَّ الرَّجُلُ الْقَوْمَ فَلَا يَقُمْ فِي مَكَانٍ أَرْفَعَ مِنْ مَقَامِهِمْ أَوْ نَحْوَ ذَلِكَقَالَ عَمَّارٌ لِذَلِكَ اتَّبَعْتُكَ حِينَ أَخَذْتَ عَلَى يَدَيَّ

[අහ්මද් බින් ඉබ්‍රාහිම්] අපට [හජ්ජාජ්] [ඉබ්නු ජුරයිජ්] ගෙන් අපට [හජ්ජාජ්] මට [අදි බින් තාබිත් අල්-අන්සාරි] ගෙන් අපට [අබු කාලිඩ්] ගෙන් අපට මෙසේ පැවසීය. මදයින් හි සිටියදී අම්මාර් බින් යසීර් සමඟ සිටි [මිනිසෙක්] මට මෙසේ පැවසීය: 'අම්මර් ඉමාම් වීමට ඉදිරියට පැමිණ දිගු බංකුවක් මත සිටගෙන සිටියදී, මක්මුම් එහි සිටියේය. ඔහු යටතේ, පසුව හුඩ්සයිෆා ඉදිරියට ගොස් 'අම්මර්ගේ අත අල්ලා ගත් අතර' ඔහු හුඩ්සයිෆා මට්ටමට පහත් කරන තෙක් අම්මාර් ඔහු පසුපස ගියේය. 'අම්මර් යාච්ඤාව අවසන් කළ පසු, [හුඩ්සයිෆා] ඔහුට මෙසේ පැවසීය: 'යමෙකු ජනතාවකට නායකත්වය දෙන්නේ නම්, ඔහු ඔවුන්ගේ ස්ථානයට වඩා ඉහළ ස්ථානයක නොසිටිය යුතුය' යනුවෙන් අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් පවසනු ඔබ කවදාවත් අසා නැද්ද?' නැතහොත් එම කියමනට සමාන දෙයක්. අම්මාර් පැවසීය; ඔබ මගේ අත ඇදගත් විට මම ඔබ පසුපස ගියේ ඒ නිසාය.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 507

حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَجْلَانَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مِقْسَمٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِأَنَّ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ كَانَ يُصَلِّي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعِشَاءَ ثُمَّ يَأْتِي قَوْمَهُ فَيُصَلِّي بِهِمْ تِلْكَ الصَّلَاةَ

[උබයිදුල්ලාහ් බින් උමර් බින් මයිසරා] අපට පවසා ඇත්තේ [මුහම්මද් බින් අජ්ලාන්] ගෙන් [යාහ්යා බින් සයිද්] [ජාබීර් බින් අබ්දුල්ලාහ්] ගෙන් [උබයිදුල්ලාහ් බින් මික්සාම්] ගෙන් [මුහම්මද් බින් ජබල්] ගෙන් [මුහම්මද් බින් ජබල්] ගෙන් [උබයිදුල්ලාහ් බින් මික්සාම්] ගෙන් අපට පවසා ඇත්තේ මුආද්ස් බින් ජබල් වරක් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් සමඟ ඉෂා සලාතය ඉටු කළ බවත්, පසුව ඔහු තම ජනතාව වෙත ගොස් ඔවුන්ට සලාතය මෙහෙයවූ බවත්ය.

තහවුරු කරන හදීස් (8)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 508

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُ إِنَّ مُعَاذًاكَانَ يُصَلِّي مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ يَرْجِعُ فَيَؤُمُّ قَوْمَهُ

[මුසද්දාද්] අපට පවසා ඇත්තේ [අම්රු බින් දිනාර්] ගෙන් [සුෆියාන්] වරක් [ජාබීර් බින් අබ්දුල්ලාහ්] මෙසේ පවසනු ඇසූ බවයි; මුආද්ස් වරක් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් සමඟ යාච්ඤා කර, පසුව නිවසට ගොස් තම ජනතාව මෙහෙයවීය.

තහවුරු කරන හදීස් (8)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 509

حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَكِبَ فَرَسًا فَصُرِعَ عَنْهُ فَجُحِشَ شِقُّهُ الْأَيْمَنُ فَصَلَّى صَلَاةً مِنْ الصَّلَوَاتِ وَهُوَ قَاعِدٌ وَصَلَّيْنَا وَرَاءَهُ قُعُودًا فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ إِنَّمَا جُعِلَ الْإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ فَإِذَا صَلَّى قَائِمًا فَصَلُّوا قِيَامًا وَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَإِذَا رَفَعَ فَارْفَعُوا وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ وَإِذَا صَلَّى جَالِسًا فَصَلُّوا جُلُوسًا أَجْمَعُونَ

[අල්-ක'නබි] [මලික්] [ඉබ්නු ෂිහාබ්] [අනස් බින් මලික්] [අල්-ක'නබි] විසින් [අනාස් බින් මලික්] විසින් [අල්-ක'නබි] විසින් අපට පවසා ඇත, රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම් වරක් අශ්වයෙකු පිට නැඟී ගිය අතර, ඔහුගේ දකුණු පැත්ත ඉරා දමන තෙක් ඔහු එයින් වැටුණේය, පසුව ඔහු වාඩි වී සිටියදී අනිවාර්ය යාච්ඤාවක් ඉටු කළේය, අපි ඔහු පිටුපසින් වාඩි වී සිටියදී යාච්ඤා කළෙමු. ඔහු අවසන් කළ විට, ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ඇත්ත වශයෙන්ම, ඉමාම් නිර්මාණය කර ඇත්තේ අනුගමනය කිරීමට පමණි, ඔහු සිටගෙන යාච්ඤා කරන්නේ නම් සිටගෙන යාච්ඤා කරන්න, ඔහු හිස නමන්නේ නම් හිස නමා ආචාර කරන්න, ඔහු නැඟිටින්නේ නම් නැඟිටින්න, ඔහු 'සමි'අල්ලාහු ලිමන් හමිදා' යැයි පැවසුවහොත් - අල්ලාහ් ඔහුට ප්‍රශංසා කරන අයට සවන් දෙයි - ඉන්පසු 'රබ්බානා වලකල් හම්දු' කියන්න - අපගේ රබ්, සියලු ප්‍රශංසා ඔබට පමණි - ඔහු වාඩි වී යාච්ඤා කරන විට, වාඩි වී සිටියදී යාච්ඤා කරන්න'.

තහවුරු කරන හදීස් (53)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 510

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ وَوَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ جَابِرٍ قَالَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَسًا بِالْمَدِينَةِ فَصَرَعَهُ عَلَى جِذْمِ نَخْلَةٍ فَانْفَكَّتْ قَدَمُهُ فَأَتَيْنَاهُ نَعُودُهُ فَوَجَدْنَاهُ فِي مَشْرُبَةٍ لِعَائِشَةَ يُسَبِّحُ جَالِسًا قَالَ فَقُمْنَا خَلْفَهُ فَسَكَتَ عَنَّا ثُمَّ أَتَيْنَاهُ مَرَّةً أُخْرَى نَعُودُهُ فَصَلَّى الْمَكْتُوبَةَ جَالِسًا فَقُمْنَا خَلْفَهُ فَأَشَارَ إِلَيْنَا فَقَعَدْنَا قَالَ فَلَمَّا قَضَى الصَّلَاةَ قَالَ إِذَا صَلَّى الْإِمَامُ جَالِسًا فَصَلُّوا جُلُوسًا وَإِذَا صَلَّى الْإِمَامُ قَائِمًا فَصَلُّوا قِيَامًا وَلَا تَفْعَلُوا كَمَا يَفْعَلُ أَهْلُ فَارِسَ بِعُظَمَائِهَا

[උස්මාන් බින් අබී සයිබා] අපට [ජරීර්] සහ [අල්-අ'මාසි] [අබු සුෆියාන්] [ජාබීර්] වෙතින් [වාකි] අපට මෙසේ පැවසීය: නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් වරක් මදීනාහි අශ්වයෙකු පිට නැඟී ගිය විට, අශ්වයා ඔහුව රට ඉඳි ගසක මුල් මතට දමා ඔහුගේ කකුල උළුක්කු කළේය. එබැවින් අපි ඔහුව බැලීමට ගියෙමු, අපි ඔහු අයිසියාගේ කාමරයේ වාඩි වී සිටියදී සුන්නාහ් සලාතය ඉටු කරමින් සිටිමු. ඔහු - කථකයා - මෙසේ පැවසීය; එබැවින් අපි ඔහු පිටුපස සිටගෙන සිටියෙමු, නමුත් ඔහු අප සමඟ කතා කළේ නැත. පසුව අපි නැවත ඔහු බැලීමට ගියෙමු - තවත් අවස්ථාවක - පසුව ඔහු අනිවාර්ය සලාතය වාඩි වී සිටියේය, අපි ඔහු පිටුපස සිටගෙන සිටියදී, පසුව ඔහු අපට වාඩි වන ලෙස සංඥා කළේය, එබැවින් අපි වාඩි විය. ඔහු - කථකයා - මෙසේ පැවසීය; ඔහු යාච්ඤාව අවසන් කළ පසු, ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ඉමාම් වාඩි වී යාච්ඤා කරන්නේ නම්, වාඩි වී යාච්ඤා කරන්න, සහ ඉමාම් සිටගෙන යාච්ඤා කරන්නේ නම්, සිටගෙන යාච්ඤා කරන්න, පර්සියානුවන් ඔවුන්ගේ නායකයින්ට කළ පරිදි නොකරන්න'.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 511

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ وَمُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْمَعْنَى عَنْ وُهَيْبٍ عَنْ مُصْعَبِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا جُعِلَ الْإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ فَإِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا وَلَا تُكَبِّرُوا حَتَّى يُكَبِّرَ وَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَلَا تَرْكَعُوا حَتَّى يَرْكَعَ وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ قَالَ مُسْلِمٌ وَلَكَ الْحَمْدُ وَإِذَا سَجَدَ فَاسْجُدُوا وَلَا تَسْجُدُوا حَتَّى يَسْجُدَ وَإِذَا صَلَّى قَائِمًا فَصَلُّوا قِيَامًا وَإِذَا صَلَّى قَاعِدًا فَصَلُّوا قُعُودًا أَجْمَعُونَقَالَ أَبُو دَاوُد اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ أَفْهَمَنِي بَعْضُ أَصْحَابِنَا عَنْ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ آدَمَ الْمِصِّيصِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّمَا جُعِلَ الْإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ بِهَذَا الْخَبَرِ زَادَ وَإِذَا قَرَأَ فَأَنْصِتُوا قَالَ أَبُو دَاوُد وَهَذِهِ الزِّيَادَةُ وَإِذَا قَرَأَ فَأَنْصِتُوا لَيْسَتْ بِمَحْفُوظَةٍ الْوَهْمُ عِنْدَنَا مِنْ أَبِي خَالِدٍ

[සුලෙයිමාන් බින් හර්බ්] සහ [මුස්ලිම් සහ ඉබ්‍රාහිම්] යන අයට අර්ථයෙන් පැවසීමෙන් පසු, [වුහයිබ්] [මුෂාබ් බින් මුහම්මද්] [අබු සාලිහ්] [අබු හුරෙයිරා] ගෙන් [අබු හුරෙයිරා] ගෙන් අපට මෙසේ පැවසීය; රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මෙසේ පැවසීය: 'ඉමාම්ව නිර්මාණය කර ඇත්තේ අනුගමනය කිරීමට පමණි, ඔහු තම තක්බීර් කරන විට ඔබ තක්බීර් කරන අතර ඔහු ඔබේ තක්බීර් කරන තුරු ඔබේ තක්බීර් නොකරන්න, ඔහු හිස නමන විට හිස නමා ආචාර කරන අතර ඔහු හිස නමන තුරු ඔබ හිස නමා ආචාර නොකරන්න, ඔහු 'සමිඅල්ලාහු ලිමන් හමිදා' යැයි පවසන විට - අල්ලාහ් ඔහුට ප්‍රශංසා කරන අයට සවන් දෙයි - ඉන්පසු 'අල්ලාහ්ම රබ්බානා වලකල් හම්දු' යැයි පවසන්න - ඕ අල්ලාහ්, ඕ අපගේ රබ්, සියලු ප්‍රශංසා ඔබට හිමි වේ. මුස්ලිම්වරු පවසති - උච්චාරණයෙන්-; වලකල්හම්දු. ඔහු සුජූද් කරන විට ඔබ සැම සුජූද් කරන්න. ඔහු සුජූද් කරන තුරු සුජූද් නොකරන්න. ඔහු සිටගෙන යාච්ඤා කරන්නේ නම් සිටගෙන යාච්ඤා කරන්න. ඔහු වාඩි වී යාච්ඤා කරන්නේ නම් ඔබ සැම වාඩි වී යාච්ඤා කරන්න.' අබු දාවුද් පැවසීය; අල්ලාහුම්මා රබ්බානා ලකල්හම්දු, මාව තේරුම් ගෙන ඇත, අපගේ මිතුරන් කිහිප දෙනෙක්, [සුලෙයිමාන්] අපට [මුහම්මද් බින් ආදම් අල්-මිෂ්ෂිෂි] අපට [අබු කාලිඩ්] [ඉබ්නු 'අජ්ලාන්] [සයිද් බින් අස්ලම්] [අබු සාලිහ්] [අබු හුරෙයිරා] නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් වෙතින් අපට පවසා ඇත, ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ඇත්ත වශයෙන්ම ඉමාම් නිර්මාණය කර ඇත්තේ අනුගමනය කිරීම සඳහා පමණි,' මෙම හදීසය සමඟ, ඔහු තවදුරටත් පැවසීය; ඔහු - ඉමාම් - කුර්ආනය කියවන්නේ නම් - ඔබ කටපාඩම් වන්න. අබු දාවුද් පැවසීය; මෙම එකතු කිරීම, එනම්, 'ඔහු - ඉමාම් - කුර්ආනය කියවන්නේ නම් - නිහඬව සිටින්න', කටපාඩම් කර නොමැති අතර, අබු කාලිඩ්ගෙන් අපගේ පැත්තෙන් වැරැද්දකි.

තහවුරු කරන හදීස් (79)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 512

حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا قَالَتْصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَيْتِهِ وَهُوَ جَالِسٌ فَصَلَّى وَرَاءَهُ قَوْمٌ قِيَامًا فَأَشَارَ إِلَيْهِمْ أَنْ اجْلِسُوا فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ إِنَّمَا جُعِلَ الْإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ فَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَإِذَا رَفَعَ فَارْفَعُوا وَإِذَا صَلَّى جَالِسًا فَصَلُّوا جُلُوسًاحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَيَزِيدُ بْنُ خَالِدِ بْنِ مَوْهَبٍ الْمَعْنَى أَنَّ اللَّيْثَ حَدَّثَهُمْ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ اشْتَكَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّيْنَا وَرَاءَهُ وَهُوَ قَاعِدٌ وَأَبُو بَكْرٍ يُكَبِّرُ لِيُسْمِعَ النَّاسَ تَكْبِيرَهُ ثُمَّ سَاقَ الْحَدِيثَ

නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන්ගේ බිරිඳ වන අයිෂාගෙන් [මලික්] ගෙන් [හිස්යාම් බින් උර්වා] ගෙන් [ඔහුගේ පියා] ගෙන් [අල්-ක'නබි] අපට [අල්-ලයිට්ස්] තුමාණන් අපට [ජබීර්] තුමාණන් විසින් මෙසේ පවසන ලදී: රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් වරක් තම නිවසේ වාඩි වී යාච්ඤා කළ විට, මිනිසුන් ඔහු පිටුපස සිටගෙන යාච්ඤා කරමින් සිටි බැවින්, ඔහු ඔවුන්ට වාඩි වන ලෙස සංඥා කළේය. ඔහු අවසන් කළ පසු, ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ඉමාම්ව නිර්මාණය කර ඇත්තේ අනුගමනය කිරීමට පමණි, ඔහු හිස නමන්නේ නම් ඔබ හිස නමන්නේය, ඔහු නැඟිටින්නේ නම් ඔබ නැඟිටින්නේය, ඔහු වාඩි වී යාච්ඤා කරන්නේ නම් ඔබ වාඩි වී යාච්ඤා කරන්නේය'. [කුටයිබා බින් සයිද්] සහ [යාසිද් බින් කාලිඩ් බින් මෞහිබ්] තුමාණන්ට අර්ථයෙන් අපට පවසා ඇත. [අල්-ලයිට්ස්] [අබු අස්-සුබයිර්] තුමාණන් විසින් [ජාබීර්] තුමාණන් විසින් ඔවුන්ට පැවසූ බව ඔහු පැවසීය; නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමා අසනීපයෙන් සිටි බැවින්, ඔහු වාඩි වී සිටියදී අපි ඔහුට පිටුපසින් යාච්ඤා කළෙමු. අබු බකර් තම පවුලේ අයට තක්බීර් පවසා, පසුව හදීසය සම්පූර්ණයෙන්ම කියෙව්වේය.

තහවුරු කරන හදීස් (53)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 513

حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَخْبَرَنَا زَيْدٌ يَعْنِي ابْنَ الْحُبَابِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ صَالِحٍ حَدَّثَنِي حُصَيْنٌ مِنْ وَلَدِ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ عَنْ أُسَيْدِ بْنِ حُضَيْرٍأَنَّهُ كَانَ يَؤُمُّهُمْ قَالَ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعُودُهُ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ إِمَامَنَا مَرِيضٌ فَقَالَ إِذَا صَلَّى قَاعِدًا فَصَلُّوا قُعُودًاقَالَ أَبُو دَاوُد وَهَذَا الْحَدِيثُ لَيْسَ بِمُتَّصِلٍ

[අබ්දා බින් අබ්දුල්ලා] අපට [සයිද්, එනම් ඉබ්නු අල්-හුබාබ්] [මුහම්මද් බින් සාලිහ්] ගෙන් අපට [උසයිඩ් බින් හුදෙයිර්] ගෙන් [හුෂයින්] ඔහුගේ පුත් සාද් බින් මුඅද්ස් ගෙන්] මට [අබ්දා බින් අබ්දුල්ලා] තුමා අපට පවසා ඇත්තේ ඔහු ඔවුන්ගේ - ඔහුගේ ජනතාවගේ - ඉමාම් බවයි, එවිට අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ ඔහුව බැලීමට පැමිණි විට, ඔවුන් - ඔහුගේ ජනතාව - මෙසේ පැවසූහ; ඕ රසූලල්ලාහ්, ඇත්ත වශයෙන්ම අපගේ ඉමාම් - උසයිද් බින් හුදෙයිර් - අසනීපයි! එබැවින් ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ඔබේ ඉමාම් වාඩි වී යාච්ඤා කරන්නේ නම්, වාඩි වී යාච්ඤා කරන්න'. අබු දාවුද් පැවසීය; මෙම හදීසය මුත්තෂිල් නොවේ - සනද් දිගටම කරගෙන යයි -.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 514

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَلَى أُمِّ حَرَامٍ فَأَتَوْهُ بِسَمْنٍ وَتَمْرٍ فَقَالَ رُدُّوا هَذَا فِي وِعَائِهِ وَهَذَا فِي سِقَائِهِ فَإِنِّي صَائِمٌ ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى بِنَا رَكْعَتَيْنِ تَطَوُّعًا فَقَامَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ وَأُمُّ حَرَامٍ خَلْفَنَا قَالَ ثَابِتٌ وَلَا أَعْلَمُهُ إِلَّا قَالَ أَقَامَنِي عَنْ يَمِينِهِ عَلَى بِسَاطٍ

අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) වරක් උම් හරාම් වෙත ගිය බවත්, පසුව ඔවුන් ඔහුට සමීන් සහ රටඉඳි ලබා දුන් බවත්, එබැවින් ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'මෙය එහි ස්ථානයට සහ මෙය එහි ස්ථානයට ආපසු ගෙන යන්න, ඇත්තෙන්ම මම උපවාසයේ යෙදී සිටිමි' යනුවෙන් [මුසා බින් ඉස්මායිල්] අපට [හම්මාඩ්] [අනස්] ගෙන් [සබිත්] අපට [හම්මාඩ්] අපට [සලාත්] අපට [මුසා බින් ඉස්මායිල්] අපට පවසා ඇත. ඉන්පසු ඔහු අප සමඟ සුන්නාහ් සලාත දෙකක් ඉටු කළේය. උම් සුලෙයිම් සහ උම් හරාම් අප පිටුපස සිටගෙන සිටියහ. තාබිත් මෙසේ පැවසීය; මට කියන්නට මිස එය නොදනී; ඔහු මාව පාපිසියේ ඔහුගේ දකුණු පසින් සිටෙව්වේය.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 515

حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُخْتَارِ عَنْ مُوسَى بْنِ أَنَسٍ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَّهُ وَامْرَأَةً مِنْهُمْ فَجَعَلَهُ عَنْ يَمِينِهِ وَالْمَرْأَةَ خَلْفَ ذَلِكَ

[හෆ්ෂ් බින් උමර්] අපට [සියුබා] [අබ්දුල්ලාහ් බින් අල්-මුක්තාර්] [මුසා බින් අනස්] ගෙන් අපට [අනස්] ගෙන් අපට [අනස්] ගෙන් අපට [අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ] එක් වරක් ඔහු සහ ඔවුන්ගෙන් එක් කාන්තාවක් මෙහෙයවූ බවත්, එබැවින් ඔහු තම දකුණු පසින් අනස් සහ ඔවුන්ට පිටුපසින් කාන්තාව පත් කළ බවත් අපට පැවසීය.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 516

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَبِتُّ فِي بَيْتِ خَالَتِي مَيْمُونَةَ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ اللَّيْلِ فَأَطْلَقَ الْقِرْبَةَ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ أَوْكَأَ الْقِرْبَةَ ثُمَّ قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ فَقُمْتُ فَتَوَضَّأْتُ كَمَا تَوَضَّأَ ثُمَّ جِئْتُ فَقُمْتُ عَنْ يَسَارِهِ فَأَخَذَنِي بِيَمِينِهِ فَأَدَارَنِي مِنْ وَرَائِهِ فَأَقَامَنِي عَنْ يَمِينِهِ فَصَلَّيْتُ مَعَهُحَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ عَنْ أَبِي بِشْرٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي هَذِهِ الْقِصَّةِ قَالَ فَأَخَذَ بِرَأْسِي أَوْ بِذُؤَابَتِي فَأَقَامَنِي عَنْ يَمِينِهِ

[මුසද්දාද්] අපට [යාහ්යා] [අබ්දුල් මලික් බින් අබු සුලෙයිමාන්] [අතා`] [ඉබ්නු අබ්බාස්] වෙතින් අපට [යාහ්යා] අපට පවසා ඇත ඔහු මෙසේ පැවසීය: මම වරක් මගේ නැන්දාගේ නිවසේ රාත්‍රිය ගත කළෙමි, මයිමුනා, පසුව රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් රාත්‍රියේ නැඟිට, ඔහු ගෙරිබා - සම් වතුර බෑගයක් - විවෘත කර පිරිසිදු කිරීම සිදු කළේය, පසුව නැවත ගෙරිබා වසා දමා යාච්ඤා කිරීමට නැගී සිටියේය. පසුව මම නැඟිට ඔහු පිරිසිදු කිරීම සිදු කරන විට පිරිසිදු කිරීම සිදු කළෙමි, පසුව මම ඔහු වෙත ළඟා වී ඔහුගේ වම් පැත්තේ සිට ගත්තෙමි, නමුත් පසුව ඔහු මගේ අත අල්ලාගෙන මා ඔහුගේ දකුණු පැත්තේ තබන තෙක් ඔහු පිටුපසට ගෙන ගියෙමි, පසුව මම ඔහු සමඟ යාච්ඤා කළෙමි. [අම්රු බින් අවුන්] අපට [හුසයිම්] [අබු බිසීර්] [සයිද් බින් ජුබෙයාර්] [ඉබ්නු අබ්බාස්] වෙතින් අපට පවසා ඇත මෙම කතාවේ ඔහු මෙසේ පැවසීය; ඔහු මාගේ හිස හෝ කෙස් ගස අල්ලාගෙන ඔහුගේ දකුණු පැත්තේ තැබුවේය.

තහවුරු කරන හදීස් (60)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 517

حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ جَدَّتَهُ مُلَيْكَةَ دَعَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِطَعَامٍ صَنَعَتْهُ فَأَكَلَ مِنْهُ ثُمَّ قَالَ قُومُوا فَلَأُصَلِّيَ لَكُمْ قَالَ أَنَسٌ فَقُمْتُ إِلَى حَصِيرٍ لَنَا قَدْ اسْوَدَّ مِنْ طُولِ مَا لُبِسَ فَنَضَحْتُهُ بِمَاءٍ فَقَامَ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَصَفَفْتُ أَنَا وَالْيَتِيمُ وَرَاءَهُ وَالْعَجُوزُ مِنْ وَرَائِنَا فَصَلَّى لَنَا رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ انْصَرَفَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

[අල්-ක'නබි] [මලික්] [ඉෂාක් බින් අබ්දුල්ලාහ් බින් අබු තල්හා] [අනස් බින් මලික්] ගෙන් [අල්-ක'නබි] අපට පවසා ඇත්තේ ඔහුගේ ආච්චි, බෙගින්, වරක් ඇය විසින් සාදන ලද භෝජන සංග්‍රහයකට රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්ට ආරාධනා කළ බවයි. ඔහු එයින් කෑ අතර පසුව මෙසේ පැවසීය: 'නැඟිටින්න, මම ඔබ වෙනුවෙන් යාඥා කරන්නෙමි'. අනස් පැවසීය; දිගු කලක් භාවිතයෙන් කළු පැහැයට හැරුණු අපගේ පැදුර ගැනීමට මම නැඟිට්ටෙමි, පසුව මම එයට වතුර ඉසිමි, පසුව රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම් ඒ මත සිටගෙන සිටියෙමි. අනාථයෙකු සහ මම ඔහු පිටුපස පේළියකට පෙළ ගැසුනෙමි, මගේ ආච්චි අපට පිටුපසින් සිටියේය. ඔහු අප වෙනුවෙන් රක'අත් දෙකක් යාච්ඤා කළ අතර, පසුව ඔහු සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම් පිටව ගියේය.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 518

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنْ هَارُونَ بْنِ عَنْتَرَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْأَسْوَدِ عَنْ أَبِيهِ قَالَاسْتَأْذَنَ عَلْقَمَةُ وَالْأَسْوَدُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ وَقَدْ كُنَّا أَطَلْنَا الْقُعُودَ عَلَى بَابِهِ فَخَرَجَتْ الْجَارِيَةُ فَاسْتَأْذَنَتْ لَهُمَا فَأَذِنَ لَهُمَا ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى بَيْنِي وَبَيْنَهُ ثُمَّ قَالَ هَكَذَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَلَ

[උස්මාන් බින් අබී සයිබා] අපට [මුහම්මද් බින් ෆුඩ්ලයිල්] [හාරුන් බින් 'අන්තාරා] [අබ්දුර් රහ්මාන් බින් අල්-අස්වද්] [ඔහුගේ පියා] ගෙන් අපට මෙසේ පැවසීය: අල්කාමා සහ අල්-අස්වද් වරක් [අබ්දුල්ලාහ් බින් මස්'උද්ගේ] නිවසට යාමට අවසර ඉල්ලා සිටි විට, අපි ඔහුගේ දොරකඩ බොහෝ වේලාවක් බලා සිටියෙමු. වැඩි කල් නොගොස් ගැහැණු ළමයෙක් පිටතට පැමිණ මෙම පුද්ගලයින් දෙදෙනාට අවසර ඉල්ලා සිටියේය, එබැවින් ඔහු - අබ්දුල්ලා - ඔවුන් දෙදෙනාටම අවසර දුන්නේය. එවිට අබ්දුල්ලා මා සහ අල්කාමා අතර යාච්ඤා කරමින් සිටියේය, ඉන්පසු ඔහු මෙසේ පැවසීය: රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් එය කරන්නේ කෙසේදැයි මම දුටුවෙමි.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 519

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ سُفْيَانَ حَدَّثَنِي يَعْلَى بْنُ عَطَاءٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ الْأَسْوَدِ عَنْ أَبِيهِ قَالَصَلَّيْتُ خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ إِذَا انْصَرَفَ انْحَرَفَ

[මුසද්දාද්] අපට පවසා ඇත [යහ්යා] [සුෆ්යාන්] ගෙන් [යාලා බින් අතා`] [ජාබීර් බින් යසිද් අල්-අස්වද්] ගෙන් [ඔහුගේ පියා] ගෙන් [යාලා බින් අතා`] මට පවසා ඇත ඔහු මෙසේ පැවසීය: මම වරක් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන්ගේ පිටුපසින් යාච්ඤා කළෙමි, ඔහු සලාතය අවසන් කළ විට, ඔහු වාඩි වී සිටින ස්ථානය වෙනස් කළේය.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 520

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ عَنْ ثَابِتِ بْنِ عُبَيْدٍ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ الْبَرَاءِ عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَكُنَّا إِذَا صَلَّيْنَا خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْبَبْنَا أَنْ نَكُونَ عَنْ يَمِينِهِ فَيُقْبِلُ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

[මුහම්මද් බින් රාෆි] අපට පවසා ඇති බව [අබු අහමඩ් අස්-සුබයිරි] අපට පවසා ඇති බව [මිසාර්] [සබිත් බින් උබයිද්] [උබයිද් බින් අල්-බර්රා] [අල්-බරා` බින් අසිබ්] ගෙන් ඔහු මෙසේ පැවසීය: අපි නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන්ගේ පිටුපසින් යාච්ඤා කරන විට, අපි ඔහුගේ දකුණු පසින් සිටීමට කැමතියි, මන්ද ඔහු අපට මුහුණ ලා සිටින මුහුණ සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් - ආචාර කිරීමෙන් පසු -.

තහවුරු කරන හදීස් (9)