Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 හදීස්

හදීස්

Imam Abu Dawud : 481

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ مُجَاهِدٍ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ائْذَنُوا لِلنِّسَاءِ إِلَى الْمَسَاجِدِ بِاللَّيْلِفَقَالَ ابْنٌ لَهُ وَاللَّهِ لَا نَأْذَنُ لَهُنَّ فَيَتَّخِذْنَهُ دَغَلًا وَاللَّهِ لَا نَأْذَنُ لَهُنَّ قَالَ فَسَبَّهُ وَغَضِبَ وَقَالَ أَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ائْذَنُوا لَهُنَّ وَتَقُولُ لَا نَأْذَنُ لَهُنَّ

[උස්මාන් බින් අබී සයිබා] [මුජාහිඩ්] හි [ජරීර්] සහ [අල්-අමාසි] හි [අබු මුආවියා] අපට පවසා ඇති බව ඔහු පැවසීය; [අබ්දුල්ලාහ් බින් උමර්] පැවසීය; නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මෙසේ පැවසීය: 'කාන්තාවන්ට රාත්‍රියේ පල්ලියට යාමට අවසර දෙන්න'. එවිට ඉබ්නු උමර්ගේ පුතෙක් මෙසේ පැවසීය: 'අල්ලාහ් මත දිවුරන්න, අපි ඔවුන්ට අවසර නොදෙමු, මන්ද ඔවුන් එය උපක්‍රමයක් බවට පත් කරනු ඇත. අල්ලාහ් මත දිවුරන්න, අපි ඔවුන්ට අවසර නොදෙමු.' මුජාහිඩ් පැවසීය; එබැවින් අබ්දුල්ලා ඔහුට ශාප කර ඔහුට බැණ වැදුණේය; රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් 'ඔවුන්ට අවසර දෙන්න' යැයි පැවසූ බව මම කීවෙමි, නමුත් ඔබ 'අපි ඔවුන්ට ඉඩ නොදෙමු' යැයි පවසන්නේ ඇයි?'

තහවුරු කරන හදීස් (18)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 482

حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْلَوْ أَدْرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أَحْدَثَ النِّسَاءُ لَمَنَعَهُنَّ الْمَسْجِدَ كَمَا مُنِعَهُ نِسَاءُ بَنِي إِسْرَائِيلَقَالَ يَحْيَى فَقُلْتُ لِعَمْرَةَ أَمُنِعَهُ نِسَاءُ بَنِي إِسْرَائِيلَ قَالَتْ نَعَمْ

[අල්-කනබි] [මලික්] ගෙන් [යාහ්යා බින් සයිද්] ගෙන් [අම්රා බින්ට් අබ්දුර් රහ්මාන්] ගෙන් අපට [අල්-කනබි] ට [අම්රා බින්ට් අබ්දුර් රහ්මාන්] ගෙන් [අල්-කනබි] ට [මලික්] ගෙන් [අම්රා බින්ට් අබ්දුර් රහ්මාන්] ට [අල්-කනබි] ට ඔහු දැනුම් දුන් බව ඔහු නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන්ගේ බිරිඳ [අයිෂා] මෙසේ පැවසූ බව අපට දන්වා ඇත: “අද කාන්තාවන්ට සිදුවන දේ නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමා සොයා ගත්තේ නම්, ඊශ්‍රායෙල් කාන්තාවන් තහනම් කර ඇති ආකාරයටම ඔවුන් පල්ලියට යාම තහනම් කරනු ඇත.” යාහ්යා මෙසේ පැවසීය; මම අම්රාගෙන් ඇසුවෙමි; ඊශ්‍රායෙල් කාන්තාවන්ට පල්ලියට යාම තහනම්ද? ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය: ඔව්.

තහවුරු කරන හදීස් (23)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 483

حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى أَنَّ عَمْرَو بْنَ عَاصِمٍ حَدَّثَهُمْ قَالَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ مُوَرِّقٍ عَنْ أَبِي الْأَحْوَصِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ صَلَاةُ الْمَرْأَةِ فِي بَيْتِهَا أَفْضَلُ مِنْ صَلَاتِهَا فِي حُجْرَتِهَا وَصَلَاتُهَا فِي مَخْدَعِهَا أَفْضَلُ مِنْ صَلَاتِهَا فِي بَيْتِهَا

[අම්රු බින් අෂීම්] ඔවුන්ට පැවසූ බව [ඉබ්නු අල්-මුට්සන්නා] අපට පැවසූ පසු, ඔහු මෙසේ පැවසීය; එය අපට [හමාම්] [කටාදා] සිට [මුවාරික්] සිට [අබු අල්-අහ්වාෂ්] සිට [අබ්දුල්ලාහ්] දක්වා නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් වෙත දැනුම් දී ඇත, ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'කාන්තාවකගේ නිවසේ යාච්ඤාව ඇයට ඇගේ කාමරයේ යාච්ඤාවට වඩා වැදගත් වන අතර, ඇගේ කුඩා නිවසේ කාන්තාවකගේ යාච්ඤාව ඇගේ නිවසට වඩා ඇයට වැදගත් වේ'.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 484

حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ تَرَكْنَا هَذَا الْبَابَ لِلنِّسَاءِقَالَ نَافِعٌ فَلَمْ يَدْخُلْ مِنْهُ ابْنُ عُمَرَ حَتَّى مَاتَ قَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ نَافِعٍ قَالَ قَالَ عُمَرُ وَهَذَا أَصَحُّ

[අබු මාමර්] අපට පවසා ඇත [අබ්දුල් වාරිට්ස්] අපට පවසා ඇත [අයියුබ්] [නෆි] වෙතින්] [ඉබ්නු උමර්] ඔහු මෙසේ පැවසීය; නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ: 'අපි මෙම දොර කාන්තාවන්ට වෙන් කළ යුතුයි'. නෆි' පැවසීය; එබැවින් ඉබ්නු උමර් මිය යන තුරු නැවත කිසි දිනෙක එම දොරෙන් ඇතුළු වූයේ නැත. අබු දාවුද් පැවසීය; [ඉස්මායිල් බින් ඉබ්‍රාහිම්] [නෆි] වෙතින් [අයියුබ්] ඔහු මෙසේ පැවසීය; [උමර්] පැවසීය;, මෙය වඩාත් සත්‍ය වේ.

තහවුරු කරන හදීස් (2)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 485

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا عَنْبَسَةُ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيِّبِ وَأَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذَا أُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَلَا تَأْتُوهَا تَسْعَوْنَ وَأْتُوهَا تَمْشُونَ وَعَلَيْكُمْ السَّكِينَةُ فَمَا أَدْرَكْتُمْ فَصَلُّوا وَمَا فَاتَكُمْ فَأَتِمُّواقَالَ أَبُو دَاوُد كَذَا قَالَ الزُّبَيْدِيُّ وَابْنُ أَبِي ذِئْبٍ وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ وَمَعْمَرٌ وَشُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ وَمَا فَاتَكُمْ فَأَتِمُّوا و قَالَ ابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ وَحْدَهُ فَاقْضُوا و قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَجَعْفَرُ بْنُ رَبِيعَةَ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ فَأَتِمُّوا وَابْنُ مَسْعُودٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو قَتَادَةَ وَأَنَسٌ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُلُّهُمْ قَالُوا فَأَتِمُّوا

[අහ්මද් බින් සාලිහ්] අපට පවසා ඇති පරිදි [අන්බාසා] [යූනුස්] [ඉබ්නු ෂිහාබ්] ගෙන් [සයිද් බින් අල්-මුසයිබ්] සහ [අබු සලාමා බින් අබ්දුර් රහ්මාන්] ගෙන් [අබු හුරෙයිරා] පැවසූ බව මට වරක් ඇසුණි; නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමා මෙසේ පැවසූහ: 'සලාතය ඉකාමාහි කියවා අවසන් වූ පසු, දුවගෙන නොයන්න, සාමාන්‍යයෙන් ඇවිදින්න, සන්සුන් වන්න. සභාව සමඟ ඔබට ලැබෙන ඕනෑම දෙයක් කරන්න, ඉතිරි දේ සම්පූර්ණ කරන්න'. අබු දාවුද් පැවසීය; [අස්-සුබයිදි] සහ [ඉබ්නු අබි දිසිබ්] සහ [ඉබ්‍රාහිම් බින් සාද්] සහ [මමර්] සහ [සියුඅයිබ් බින් අබු හම්සා] [අස්-සුහ්රි] ගෙන් මෙසේ පැවසූහ; ඉතිරි දේ සම්පූර්ණ කරන්න. [ඉබ්නු උයෙයිනා] [සුහ්රි] ගෙන් පමණක් සඳහන් කර ඇත - ලෆාෂ්- සමඟ; ඉතින් එය සිදු කරන්න. තවද [මුහම්මද් බින් අම්රු] [අබු සලාමා] [අබු හුරෙයිරා] වෙතින්ද, [අල්-අ'රාජ්] [අබු හුරෙයිරා] වෙතින්ද [ජ'ෆර් බින් රබියා] [ලෆාෂ්] සමඟද පැවසීය; ඉන්පසු එය සම්පූර්ණ කරන්න. තවද නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන්ගෙන්ද, අබු කටාදා සහ නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන්ගෙන්ද, අනස් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන්ගෙන්ද ඉබ්නු මස්'උද්ගේ වාර්තා, සියල්ල ලෆාෂ් සමඟ සඳහන් කරන්න; ඉන්පසු එය සම්පූර්ණ කරන්න.

තහවුරු කරන හදීස් (22)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 486

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ائْتُوا الصَّلَاةَ وَعَلَيْكُمْ السَّكِينَةُ فَصَلُّوا مَا أَدْرَكْتُمْ وَاقْضُوا مَا سَبَقَكُمْقَالَ أَبُو دَاوُد وَكَذَا قَالَ ابْنُ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَلْيَقْضِ وَكَذَا قَالَ أَبُو رَافِعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَأَبُو ذَرٍّ رَوَى عَنْهُ فَأَتِمُّوا وَاقْضُوا وَاخْتُلِفَ فِيهِ

[අබුල් වලීද් අත්-තයලිසි] අපට [සাদ් බින් ඉබ්‍රාහිම්] ගෙන් [සියුබා] අපට පැවසූ බව ඔහු අපට පැවසීය; මම වරක් [අබු සලාමා] [අබු හුරෙයිරා] ගෙන් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන්ගෙන් අසා ඇති අතර, ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'සභාවේ යාච්ඤාවට පැමිණ සන්සුන් වන්න, පසුව ඔබට සභාව සමඟ ලැබෙන දේ කරන්න සහ ඉතිරි දේ සඳහා වන්දි ගෙවන්න'. අබු දාවුද් පැවසීය; [ඉබ්නු සිරින්] [අබු හුරෙයිරා] ගෙන් ලෆාෂ් සමඟ ද එය සඳහන් කර ඇත; එය සිදු කරන්න. [අබු රාෆි] [අබු හුරෙයිරා] ගෙන් එය සඳහන් කර ඇත. මේ අතර, අබු දසාර් ඔහුගෙන් ලෆාෂ් සමඟ විස්තර කළේය; එබැවින් එය පරිපූර්ණ කර එය සමඟ අවසන් කරන්න. නමුත් එය මතභේදාත්මක ය.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 487

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ عَنْ سُلَيْمَانَ الْأَسْوَدِ عَنْ أَبِي الْمُتَوَكِّلِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبْصَرَ رَجُلًا يُصَلِّي وَحْدَهُ فَقَالَ أَلَا رَجُلٌ يَتَصَدَّقُ عَلَى هَذَا فَيُصَلِّيَ مَعَهُ

අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් වරක් තනිව යාච්ඤා කරන මිනිසෙකු දුටු බවත්, ඔහු සමඟ යාච්ඤා කිරීමෙන් මෙම පුද්ගලයාට දානයක් දීමට කැමති කිසිවෙකු සිටීද? යනුවෙන් ඇසූ බවත් [මුසා බින් ඉස්මායිල්] අපට [වුහයිබ්] [සුලෙයිමාන් අල්-අස්වද්] [අබු අල්-මුතවක්කිල්] [අබු සායිද් අල්-කුද්රි] තුමාණන් අපට [මුසා බින් ඉස්මායිල්] අපට පවසා ඇත.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 488

حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ أَخْبَرَنِي يَعْلَى بْنُ عَطَاءٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ الْأَسْوَدِ عَنْ أَبِيهِأَنَّهُ صَلَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ غُلَامٌ شَابٌّ فَلَمَّا صَلَّى إِذَا رَجُلَانِ لَمْ يُصَلِّيَا فِي نَاحِيَةِ الْمَسْجِدِ فَدَعَا بِهِمَا فَجِئَ بِهِمَا تُرْعَدُ فَرَائِصُهُمَا فَقَالَ مَا مَنَعَكُمَا أَنْ تُصَلِّيَا مَعَنَا قَالَا قَدْ صَلَّيْنَا فِي رِحَالِنَا فَقَالَ لَا تَفْعَلُوا إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ فِي رَحْلِهِ ثُمَّ أَدْرَكَ الْإِمَامَ وَلَمْ يُصَلِّ فَلْيُصَلِّ مَعَهُ فَإِنَّهَا لَهُ نَافِلَةٌحَدَّثَنَا ابْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصُّبْحَ بِمِنًى بِمَعْنَاهُ

[හෆ්ස් බින් උමර්] අපට [සියුබා] මට [යා'ලා බින් 'අතා`] [ජාබීර් බින් යාසිද් බින් අල්-අස්වද්] [ඔහුගේ පියා] ගෙන් [යා'ලා බින් 'අතා`] මට විස්තර කළේය. ඔහු තවමත් තරුණ වියේදී අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් සමඟ යාච්ඤා කළේය. සලාතය අවසන් වූ පසු, පල්ලියේ එක් කොනක යාච්ඤා නොකළ මිනිසුන් දෙදෙනෙක් සිටියහ, එබැවින් ඔහු ඔවුන් අමතා ඔවුන්ගේ පිටේ ඇස්වල ඇස් ඇතිව ඔවුන් ගෙන ආවේය. එවිට ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ඔබ අප සමඟ යාච්ඤා කිරීමෙන් වළක්වන්නේ කුමක්ද?' ඔවුන් මෙසේ පැවසූහ: අපි දැනටමත් අපගේ නිවසේ යාච්ඤා කර ඇත්තෙමු. ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ඔබගෙන් කෙනෙකු තම නිවසේ යාච්ඤා කර ඇති අතර, ඉමාම් යාච්ඤා කරන බව දුටුවහොත්, ඔහු සමඟ යාච්ඤා කරන්න, මන්ද ඔහුට මෙය නෆිලා - සුන්නාහ් යාච්ඤාවයි -'. [ඉබ්නු මුආද්ස්] අපට [මගේ පියා] [යාලා බින් අතා`] ගෙන් [ජාබීර් බින් යාසිද්] ගෙන් [ඔහුගේ පියා] ගෙන් [සියුබා] අපට පැවසූ බව අපට පැවසීමෙන් පසු ඔහු මෙසේ පැවසීය: මම වරක් මිනාහි නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් සමඟ ෆජ්ර් සලාත් ඉටු කළෙමි, පසුව ඔහු ඉහත සඳහන් පරිදි හදීසය දිගටම කරගෙන ගියේය.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 489

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا مَعْنُ بْنُ عِيسَى عَنْ سَعِيدِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ نُوحِ بْنِ صَعْصَعَةَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَامِرٍ قَالَجِئْتُ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الصَّلَاةِ فَجَلَسْتُ وَلَمْ أَدْخُلْ مَعَهُمْ فِي الصَّلَاةِ قَالَ فَانْصَرَفَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَأَى يَزِيدَ جَالِسًا فَقَالَ أَلَمْ تُسْلِمْ يَا يَزِيدُ قَالَ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ أَسْلَمْتُ قَالَ فَمَا مَنَعَكَ أَنْ تَدْخُلَ مَعَ النَّاسِ فِي صَلَاتِهِمْ قَالَ إِنِّي كُنْتُ قَدْ صَلَّيْتُ فِي مَنْزِلِي وَأَنَا أَحْسَبُ أَنْ قَدْ صَلَّيْتُمْ فَقَالَ إِذَا جِئْتَ إِلَى الصَّلَاةِ فَوَجَدْتَ النَّاسَ فَصَلِّ مَعَهُمْ وَإِنْ كُنْتَ قَدْ صَلَّيْتَ تَكُنْ لَكَ نَافِلَةً وَهَذِهِ مَكْتُوبَةٌ

[කුටයිබා] අපට [ම'න් බින් ඊසා] [සයිද් බින් අස්-සයිබ්] [නුහ් බින් ෂා'ෂා] [යාසිද් බින් අමීර්] ගෙන් අපට [ම'න් බින් ඊසා] ගෙන් අපට [නුහ් බින් ෂා'ෂා] ගෙන් අපට [යාසිද් බින් අමීර්] ගෙන් අපට මෙසේ පවසා ඇත: නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් සල්ලම් තුමාණන් යාඥා කරමින් සිටියදී මම වරක් පල්ලියට පැමිණියෙමි. පසුව මම ඔවුන් සමඟ යාච්ඤා නොකළෙමි. එවිට රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් ගොස් යසිද් වාඩි වී සිටිනු දුටුවේය. ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ඔබ ඉස්ලාම් ආගමට හැරුනේ නැද්ද, ඕ යසිද්'. ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය; ඇත්ත වශයෙන්ම, අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, මම ඉස්ලාම් ආගමට හැරුනෙමි. ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'එසේ නම් ඔබ සභාව සමඟ යාච්ඤා කිරීමෙන් වළක්වන්නේ කුමක්ද?' ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය; මම මගේ නිවසේ යාච්ඤා කළ අතර ඔබ යාච්ඤා කිරීම අවසන් කර ඇති බව මම සිතුවෙමි. එබැවින් ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ඔබ සමූහ යාච්ඤාවට පැමිණියහොත්, ඔබ යාඥා කරන පුද්ගලයින් දුටුවහොත්, ඔබ දැනටමත් යාච්ඤා කර තිබුණද, ඔබ ඔවුන් සමඟ යාච්ඤා කරන්න, ඔබේ යාච්ඤාව නෆිලා - සුන්නාහ් සලාතය - ඔබ වෙනුවෙන් වන අතර මෙය අනිවාර්ය වේ'.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 490

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ قَالَ قَرَأْتُ عَلَى ابْنِ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو عَنْ بُكَيْرٍ أَنَّهُ سَمِعَ عَفِيفَ بْنَ عَمْرِو بْنِ الْمُسَيِّبِ يَقُولُ حَدَّثَنِي رَجُلٌ مِنْ بَنِي أَسَدِ بْنِ خُزَيْمَةَ أَنَّهُ سَأَلَ أَبَا أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيَّفَقَالَ يُصَلِّي أَحَدُنَا فِي مَنْزِلِهِ الصَّلَاةَ ثُمَّ يَأْتِي الْمَسْجِدَ وَتُقَامُ الصَّلَاةُ فَأُصَلِّي مَعَهُمْ فَأَجِدُ فِي نَفْسِي مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَقَالَ أَبُو أَيُّوبَ سَأَلْنَا عَنْ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ ذَلِكَ لَهُ سَهْمُ جَمْعٍ

ඔහු [අහමද් බින් සාලිහ්] අපට මෙසේ පැවසීය; මම [ඉබ්නු වහබ්] පිළිබඳ හදීසයක් කියවා ඇත්තෙමි ඔහු මෙසේ පැවසීය; [බුකයිර්] වෙතින් [අම්රු] මට වාර්තා විය, ඔහු [අෆිෆ් බින් අම්රු බින් අල්-මුසයිබ්] මෙසේ කියයි; ඔහු [අබු අයුබ් අල්-අන්සාරි] වරක් ඇසූ බව [බානි අසාද් බින් කුසයිමාහි මිනිසෙක්] අපට මෙසේ පැවසීය: අප අතර කෙනෙකු නිවසේ යාච්ඤා කරමින් සිටියේය, පසුව ඔහු පල්ලියට පැමිණියේය, එවිට සලාතයේ ඉකාමත් කියනු ලැබීය, පසුව මම ඔවුන් සමඟ යාච්ඤා කළෙමි, නමුත් මා තුළ යමක් සොයා ගතිමි. එබැවින් අබු අයුබ් මෙසේ පැවසීය; අපි වරක් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්ගෙන් ඒ ගැන විමසුවෙමු, එබැවින් ඔහු පිළිතුරු දුන්නේ: 'යාච්ඤාව ඔහුට සභාව සඳහා විපාකයකි' යනුවෙනි.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 491

حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ يَعْنِي مَوْلَى مَيْمُونَةَ قَالَأَتَيْتُ ابْنَ عُمَرَ عَلَى الْبَلَاطِ وَهُمْ يُصَلُّونَ فَقُلْتُ أَلَا تُصَلِّي مَعَهُمْ قَالَ قَدْ صَلَّيْتُ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا تُصَلُّوا صَلَاةً فِي يَوْمٍ مَرَّتَيْنِ

[අබු කාමිල්] අපට පවසා ඇත [යාසිඩ් බින් සුරායි] අපට පවසා ඇත [අම්රු බින් සයූඅයිබ්] ගෙන් [මයිමුනාගේ හිටපු සහචරයා වන සුලෙයිමාන් බින් යසාර්] ගෙන් [හුසේන්] අපට පවසා ඇත ඔහු මෙසේ පැවසීය: මම වරක් [ඉබ්නු උමර්] බිම වාඩි වී සිටියදී, ඔහුගේ පවුලේ අය - සාමූහිකව - යාච්ඤා කරමින් සිටියදී පැමිණියෙමි. මම ඇසුවෙමි: ඔබ ඔවුන් සමඟ යාච්ඤා නොකරන්නේ ඇයි? ඉබ්නු උමර් පිළිතුරු දුන්නේය; මම යාච්ඤා කර ඇත, නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මෙසේ පවසයි: 'දිනකට දෙවරක් එක් යාච්ඤාවක් නොකරන්න'.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 492

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْمَهْرِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَرْمَلَةَ عَنْ أَبِي عَلِيٍّ الْهَمْدَانِيِّ قَالَ سَمِعْتُ عُقْبَةَ بْنَ عَامِرٍ يَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ أَمَّ النَّاسَ فَأَصَابَ الْوَقْتَ فَلَهُ وَلَهُمْ وَمَنْ انْتَقَصَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَعَلَيْهِ وَلَا عَلَيْهِمْ

[සුලෙයිමාන් බින් දාවුද් අල්-මහ්රි] අපට පවසා ඇති පරිදි [ඉබ්නු වහබ්] [අබු 'අලි අල්-හම්දානි] ගෙන් [යාහ්යා බින් අයුබ්] මට [අබ්දුර් රහ්මාන් බින් හර්මලා] ගෙන් [අබු 'අලි අල්-හම්දානි] ගෙන් ඔහු මෙසේ පැවසීය; මම [උක්බා බින් අමීර්] මෙසේ පවසනු අසා ඇත්තෙමි; වරක් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් මෙසේ පවසනු මම අසා ඇත්තෙමි: 'බොහෝ දෙනෙකුගේ යාච්ඤාවන් සහ නියමිත වේලාවට මෙහෙයවන තැනැත්තාට එය ඔහුට සහ ඔවුන්ට විපාකයක් වනු ඇත. පූජකයන් අතර - කවුරුන් - කාලය ටිකක් අඩු කරයිද, එවිට පාපය ඔහුට මිස ඔවුන්ට නොවේ - මක්මුන් -'.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 493

حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبَّادٍ الْأَزْدِيُّ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ حَدَّثَتْنِي طَلْحَةُ أُمُّ غُرَابٍ عَنْ عَقِيلَةَ امْرَأَةٍ مِنْ بَنِي فَزَارَةَ مَوْلَاةٍ لَهُمْ عَنْ سَلَامَةَ بِنْتِ الْحُرِّ أُخْتِ خَرَشَةَ بْنِ الْحُرِّ الْفَزَارِيِّ قَالَتْسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ مِنْ أَشْرَاطِ السَّاعَةِ أَنْ يَتَدَافَعَ أَهْلُ الْمَسْجِدِ لَا يَجِدُونَ إِمَامًا يُصَلِّي بِهِمْ

[හාරුන් බින් අබ්බාද් අල්-අස්ඩි] අපට පවසා ඇති පරිදි [මර්වාන්] [අකිලා] ගෙන් [තල්හා, උම් ගුරාබ්] මට පැවසූ බව අපට පවසා ඇත, බානි ෆසාරාහි කාන්තාවක්, [සලාමා බින්ට් අල්-හුර්] ගෙන් ඔවුන්ගේ මවුලාව, ඛරස්යා බින් අල්-හුර් අල්-ෆසාරිගේ සහෝදරිය ඔහු මෙසේ පැවසීය; වරක් නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමා මෙසේ පවසනු මම අසා ඇත්තෙමි: 'විනිශ්චය දිනයේ සලකුණු අතර, පල්ලි සාමාජිකයින් එකිනෙකාට තල්ලු කර ගන්නා බව ඔවුන්ට ඔවුන්ගේ යාච්ඤා මෙහෙයවිය හැකි ඉමාම්වරයෙකු සොයාගත නොහැකි බැවිනි'.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 494

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ أَخْبَرَنِي إِسْمَعِيلُ بْنُ رَجَاءٍ سَمِعْتُ أَوْسَ بْنَ ضَمْعَجٍ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الْبَدْرِيِّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَؤُمُّ الْقَوْمَ أَقْرَؤُهُمْ لِكِتَابِ اللَّهِ وَأَقْدَمُهُمْ قِرَاءَةً فَإِنْ كَانُوا فِي الْقِرَاءَةِ سَوَاءً فَلْيَؤُمَّهُمْ أَقْدَمُهُمْ هِجْرَةً فَإِنْ كَانُوا فِي الْهِجْرَةِ سَوَاءً فَلْيَؤُمَّهُمْ أَكْبَرُهُمْ سِنًّا وَلَا يُؤَمُّ الرَّجُلُ فِي بَيْتِهِ وَلَا فِي سُلْطَانِهِ وَلَا يُجْلَسُ عَلَى تَكْرِمَتِهِ إِلَّا بِإِذْنِهِقَالَ شُعْبَةُ فَقُلْتُ لِإِسْمَعِيلَ مَا تَكْرِمَتُهُ قَالَ فِرَاشُهُ حَدَّثَنَا ابْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ فِيهِ وَلَا يَؤُمُّ الرَّجُلُ الرَّجُلَ فِي سُلْطَانِهِ قَالَ أَبُو دَاوُد وَكَذَا قَالَ يَحْيَى الْقَطَّانُ عَنْ شُعْبَةَ أَقْدَمُهُمْ قِرَاءَةً حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ رَجَاءٍ عَنْ أَوْسِ بْنِ ضَمْعَجٍ الْحَضْرَمِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا مَسْعُودٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ فَإِنْ كَانُوا فِي الْقِرَاءَةِ سَوَاءً فَأَعْلَمُهُمْ بِالسُّنَّةِ فَإِنْ كَانُوا فِي السُّنَّةِ سَوَاءً فَأَقْدَمُهُمْ هِجْرَةً وَلَمْ يَقُلْ فَأَقْدَمُهُمْ قِرَاءَةً قَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ حَجَّاجُ بْنُ أَرْطَاةَ عَنْ إِسْمَعِيلَ قَالَ وَلَا تَقْعُدْ عَلَى تَكْرِمَةِ أَحَدٍ إِلَّا بِإِذْنِهِ

[අබුල් වලීඩ් අත්-තයලිසි] අපට [සියුබා] මට [ඉස්මායිල් බින් රාජා`] පැවසූ බව මට ඇසුණා [අවුස් බින් දලාම්’අජ්] [අබු මස්’උද් අල්-බද්රි] පැවසූ බව මට ඇසුණා; රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මෙසේ පැවසීය: 'ජනතාවකගේ යාඥා නායකයා වීමට වඩාත්ම අයිතිය ඇති පුද්ගලයා අල්ලාහ්ගේ පොත - කුරානය - වඩාත් හොඳින් දන්නා සහ එය කියවන පළමු පුද්ගලයා වේ. ඔවුන්ගේ කියවීම් සමාන නම්, පළමුව සංක්‍රමණය වූ පුද්ගලයා ඉමාම් විය යුතුය. සංක්‍රමණය සම්බන්ධයෙන් ඒවා සමාන නම්, වැඩිහිටි පූජකයා එකම තැනැත්තා විය යුතු අතර, කිසිවෙකු වෙනත් කෙනෙකුගේ නිවසේ පූජකයා නොවිය යුතු අතර, ඔහු වෙනත් කෙනෙකුගේ බලයේ සිටින විට නොවේ, සහ ඔහුගේ අවසරය ඇතිව මිස සත්කාරකයා සඳහා විශේෂයෙන් ස්ථානයක වාඩි නොවිය යුතුය'. ෂුබා මෙසේ පැවසීය; මම ඉස්මායිල්ට ඇසුවෙමි; ඒ විශේෂ ස්ථානය කුමක්ද? ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය; එනම් මෙට්ටය. [ඉබ්නු මුආද්] අපට [මගේ පියා] මෙම හදීසය [සියුබා] අපට පවසා ඇති බවත් ඔහු එහි සඳහන් කර ඇති බවත් අපට පවසා ඇත; කිසිවෙකු ඔහුගේ භූමියේ වෙනත් පුද්ගලයින්ට නායකත්වය නොදිය යුතුය - ඔහුගේ අධිකාරිය -. අබු දාවුද් පැවසීය; [ෂුබා] හි [යාහ්යා අල් කටාන්] ද එසේමය; කියවිය යුතු පළමු දෙය. [අල්-හසන් බින් අලි] අපට පවසා ඇති [අල්-අමාසි] හි [ඉස්මායිල් බින් රාජා`] හි [අවුස් බින් දලාම්'අජ් අල්-හද්‍රාමි] හි [අබ්දුල්ලා බින් නුමෙයාර්] අපට පවසා ඇති බවත් ඔහු පැවසීය; මම [අබු මස්'උද්] නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාගෙන් මෙම හදීසය අසා ඇති බවත් ඔහු පැවසීය: 'ඒවා එකම කියවීම නම්, ඔහු සුන්නාව හොඳින් දන්නා තැනැත්තා විය යුතුය. සුන්නාව අනුව ඒවා සමාන නම්, ඔවුන් මුලින්ම සංක්‍රමණය විය යුතුය.' මෙම ඉතිහාසයේ ඔහු සඳහන් කළේ නැත; කියවිය යුතු පළමු දෙය. අබු දාවුද් පැවසීය; මෙම හදීසය [හජ්ජාජ් බින් අර්තා] විසින් [ඉස්මායිල්] ගෙන් ද වාර්තා කරන ලදී; ඔහු සඳහන් කළේ; ඔහුගේ අවසරය ඇතිව මිස, සත්කාරකයාට වෙන් කර ඇති ස්ථානයක ඔහු වාඩි නොවිය යුතු බවයි.

තහවුරු කරන හදීස් (11)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 495

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ عَنْ عَمْرِو بْنِ سَلَمَةَ قَالَكُنَّا بِحَاضِرٍ يَمُرُّ بِنَا النَّاسُ إِذَا أَتَوْا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانُوا إِذَا رَجَعُوا مَرُّوا بِنَا فَأَخْبَرُونَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَذَا وَكَذَا وَكُنْتُ غُلَامًا حَافِظًا فَحَفِظْتُ مِنْ ذَلِكَ قُرْآنًا كَثِيرًا فَانْطَلَقَ أَبِي وَافِدًا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي نَفَرٍ مِنْ قَوْمِهِ فَعَلَّمَهُمْ الصَّلَاةَ فَقَالَ يَؤُمُّكُمْ أَقْرَؤُكُمْ وَكُنْتُ أَقْرَأَهُمْ لِمَا كُنْتُ أَحْفَظُ فَقَدَّمُونِي فَكُنْتُ أَؤُمُّهُمْ وَعَلَيَّ بُرْدَةٌ لِي صَغِيرَةٌ صَفْرَاءُ فَكُنْتُ إِذَا سَجَدْتُ تَكَشَّفَتْ عَنِّي فَقَالَتْ امْرَأَةٌ مِنْ النِّسَاءِ وَارُوا عَنَّا عَوْرَةَ قَارِئِكُمْ فَاشْتَرَوْا لِي قَمِيصًا عُمَانِيًّا فَمَا فَرِحْتُ بِشَيْءٍ بَعْدَ الْإِسْلَامِ فَرَحِي بِهِ فَكُنْتُ أَؤُمُّهُمْ وَأَنَا ابْنُ سَبْعِ سِنِينَ أَوْ ثَمَانِ سِنِينَحَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ الْأَحْوَلُ عَنْ عَمْرِو بْنِ سَلَمَةَ بِهَذَا الْخَبَرِ قَالَ فَكُنْتُ أَؤُمُّهُمْ فِي بُرْدَةٍ مُوَصَّلَةٍ فِيهَا فَتْقٌ فَكُنْتُ إِذَا سَجَدْتُ خَرَجَتْ اسْتِي

[මුසා බින් ඉස්මායිල්] අපට [හම්මාද්] අපට [අම්රු බින් සලාමා] තුමාගෙන් [අයියුබ්] අපට මෙසේ පැවසීය: අපි වරක් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් හමුවීමට පැමිණි අය නිතර ගමන් කරන ස්ථානයක සිටියෙමු. ඔවුන් නිවසට පැමිණි විට, ඔවුන් අප පසුකර ගිය අතර, පසුව ඔවුන් අපට පැවසුවේ අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් මෙය සහ එය පැවසූ බවයි. මම කටපාඩම් කිරීමට ශක්තිමත් තරුණයෙක්, එබැවින් මට කුරානයේ බොහෝ වාක්‍ය කටපාඩම් කිරීමට හැකි වී තිබේ. මගේ පියා වරක් අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් වෙත ඔහුගේ ජනතාවගෙන් නියෝජිතයින් කිහිප දෙනෙකු සමඟ පැමිණියේය. පසුව ඔහු ඔවුන්ට යාච්ඤාව ගැන ඉගැන්වූ අතර, ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ඔබේ ඉමාම් - යාච්ඤාවේදී - වීමට අයිතිය ඇති තැනැත්තා කුරානය කියවීමේ වඩාත්ම විශේෂඥයා'. -ඒ කාලයේ- මම ඔවුන් අතරින් කුරානය කියවීමේ වඩාත්ම විශේෂඥයා විය, මන්ද මට එය කටපාඩම් කළ හැකි වූ නිසා, පසුව ඔවුන් මට - ඉමාම් කෙනෙකු වීමට - යෝජනා කළහ. ඉතින් මම ඔවුන්ගේ පූජකයා බවට පත් වුණා, කුඩා කහ පැහැති රෙද්දක් ඇඳගෙන, ඒ නිසා මම සුජූද් කරන විට, මගේ රහස් අවයව තරමක් නිරාවරණය වුණා. එවිට ඔවුන් අතර සිටි කාන්තාවක් මෙසේ පැවසුවාය: අල්-කුර්ආන් විශේෂඥයින්ගේ - ඔබේ ඉමාම්වරුන් වන - රහස් අවයව අපෙන් ආවරණය කරන්න. ඊට පස්සේ ඔවුන් මට ඕමානයේ සාදන ලද ඇඳුම් මිලදී ගත්තා, ඒ නිසා මම ඉස්ලාම් ආගමට හැරුණු පසු ඔවුන් සමඟ සිටි තරම් සතුටු වුණේ නැහැ. මට වයස අවුරුදු හතක් හෝ අටක් වුණත් මම ඔවුන්ගේ පූජකයා වුණා. [අන්-නුෆයිලි] අපට පවසා තිබෙනවා [අම්රු බින් සලාමා] ගෙන් [අෂිම් අල්-අහ්වාල්] මෙම හදීසය අපට පවසා තිබෙනවා, ඔහු කිව්වා; මම ඔවුන්ට ඉරුණු පැල්ලම් සහිත ඇඳුම් පමණක් ඇඳගෙන නායකත්වය දුන්නා, ඒ නිසා මම සුජූද් කරන විට මගේ තට්ටම් දෘශ්‍යමාන වුණා.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 496

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ مِسْعَرِ بْنِ حَبِيبٍ الْجَرْمِيِّ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ سَلَمَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّهُمْ وَفَدُوا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا أَرَادُوا أَنْ يَنْصَرِفُوا قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ يَؤُمُّنَا قَالَ أَكْثَرُكُمْ جَمْعًا لِلْقُرْآنِ أَوْ أَخْذًا لِلْقُرْآنِ قَالَ فَلَمْ يَكُنْ أَحَدٌ مِنْ الْقَوْمِ جَمَعَ مَا جَمَعْتُهُ قَالَ فَقَدَّمُونِي وَأَنَا غُلَامٌ وَعَلَيَّ شَمْلَةٌ لِي فَمَا شَهِدْتُ مَجْمَعًا مِنْ جَرْمٍ إِلَّا كُنْتُ إِمَامَهُمْ وَكُنْتُ أُصَلِّي عَلَى جَنَائِزِهِمْ إِلَى يَوْمِي هَذَاقَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ عَنْ مِسْعَرِ بْنِ حَبِيبٍ الْجَرْمِيِّ عَنْ عَمْرِو بْنِ سَلَمَةَ قَالَ لَمَّا وَفَدَ قَوْمِي إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَقُلْ عَنْ أَبِيهِ

[Qutaibah] අපට [Waki'] [මිසාර් බින් හබීබ් අල්-ජර්මි] අපට [අම්රු බින් සලාමා] [ඔහුගේ පියා] ගෙන් අපට [අම්රු බින් සලාමා] පවසා ඇති බව අපට පවසා ඇත. ඔවුන් තම ජනතාවගෙන් පණිවිඩකරුවෙකු ලෙස නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් වෙත ගිය බව ඔවුන්ට ගෙදර යාමට අවශ්‍ය වූ විට, ඔවුන් ඇසුවේය; අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, අපගේ ඉමාම් වීමට වඩාත් අයිතිය ඇත්තේ කාටද? ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'කුර්ආනය වැඩිපුරම කටපාඩම් කරන පුද්ගලයා'. අම්රු බින් සලාමා පැවසීය; අපේ ජනතාවගෙන් කිසිවෙකු මා මෙන් කුර්ආනය කටපාඩම් නොකරන බව පෙනේ. අම්රු පැවසීය; ඒ නිසා ඔවුන් මට - පූජකයෙකු වීමට - යෝජනා කළා, මම තවමත් ටෝගා - සිවුරක් ඇඳගෙන සිටි කුඩා කාලයේ වුවද. ඒ නිසා මම ජාර්ම්හි රැස්වීමකට සහභාගී වුණේ නැහැ, නමුත් මම නියත වශයෙන්ම ඔවුන්ගේ පූජකයා වූ අතර, අද දක්වාම - පූජකයෙකු ලෙස - ඔවුන්ගේ ශරීර හරස් කරන තැනැත්තා ද මම වෙමි. අබු දාවුද් පැවසීය; තවද [අම්රු බින් සලාමා] වෙතින් [Mis'ar bin Habib Al-Jarmi] ගෙන් [Yazid bin Harun] විසින් විස්තර කරන ලදී. මගේ ජනතාව නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් වෙත ඔහුගේ පියා ගැන සඳහන් නොකර පණිවිඩකරුවෙකු යැවූ විට.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 497

حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ حَدَّثَنَا أَنَسٌ يَعْنِي ابْنَ عِيَاضٍ ح و حَدَّثَنَا الْهَيْثَمُ بْنُ خَالِدٍ الْجُهَنِيُّ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ أَنَّهُ قَالَلَمَّا قَدِمَ الْمُهَاجِرُونَ الْأَوَّلُونَ نَزَلُوا الْعُصْبَةَ قَبْلَ مَقْدَمِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ يَؤُمُّهُمْ سَالِمٌ مَوْلَى أَبِي حُذَيْفَةَ وَكَانَ أَكْثَرَهُمْ قُرْآنًا زَادَ الْهَيْثَمُ وَفِيهِمْ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَأَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الْأَسَدِ

[අල්-ක'නබි] අපට [අනස් බින් 'ඉයාද්ල්] අල්-හදීස් පවසා ඇත. තවද [අල්-හයිට්සාම් බින් කාලිඩ් අල්-ජුහානි] අපට අර්ථවත් ආකාරයකින් පවසා ඇත. ඔවුන් දෙදෙනාම මෙසේ පැවසූහ; [ඉබ්නු උමර්] වෙතින් [උබයිදුල්ලාහ්] වෙතින් [නෆි] වෙතින් [ඉබ්නු නුමෙයාර්] අපට මෙසේ පැවසූ බව අපට දන්වා ඇත; මුහාජිරින් මුලින්ම පැමිණි විට, ඔවුන් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්ගේ පැමිණීමට පෙර මෙඩිනාවේ උෂ්බා නම් ගම්මානයේ නතර වූ අතර, ඒ අවස්ථාවේ ඔවුන් සඳහා ඉමාම් බවට පත් වූයේ අබු හුඩ්සයිෆාගේ හිටපු සහචරයා වූ සලීම් වන අතර ඔහු කුරානයේ වැඩි කොටසක් කටපාඩම් කළ පුද්ගලයා විය. අල්-හයිට්සාමි තවදුරටත් පැවසීය; ඔවුන් අතර උමර් බින් අල්-ඛතාබ් සහ අබු සලාමා බින් අබ්දුල් අසාද් ද වූහ.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 498

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ ح و حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا مَسْلَمَةُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمَعْنَى وَاحِدٌ عَنْ خَالِدٍ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ مَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهُ أَوْ لِصَاحِبٍ لَهُ إِذَا حَضَرَتْ الصَّلَاةُ فَأَذِّنَا ثُمَّ أَقِيمَا ثُمَّ لِيَؤُمَّكُمَا أَكْبَرُكُمَا سِنًّا وَفِي حَدِيثِ مَسْلَمَةَ قَالَ وَكُنَّا يَوْمَئِذٍ مُتَقَارِبَيْنِ فِي الْعِلْمِو قَالَ فِي حَدِيثِ إِسْمَعِيلَ قَالَ خَالِدٌ قُلْتُ لِأَبِي قِلَابَةَ فَأَيْنَ الْقُرْآنُ قَالَ إِنَّهُمَا كَانَا مُتَقَارِبَيْنِ

[මුසද්දාද්] අපට [ඉස්මායිල්] අල්-හදීස් පවසා ඇත. තවද [මුසද්දාද්] අපට [මස්ලාමා බින් මුහම්මද්] එම අර්ථයෙන් අපට පවසා ඇත, [කාලිද්] [අබු කිලාබා] [මලික් බින් අල්-හුවයිරිත්ස්] වෙතින් [මලික් බින් අල්-හුවයිරිත්ස්] වෙතින් [මලායික් බින් අල්-හයිවයිරිත්ස්] වෙතින් [මලායික් බින් අල්-හයිවයිසල්ලම්] නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් වරක් ඔහුට හෝ ඔහුගේ මිතුරෙකුට මෙසේ පැවසූ බව අපට පවසා ඇත: 'යාච්ඤාවේ වේලාව පැමිණි විට, පසුව යාච්ඤාවට කැඳවන්න, පසුව ඉකාමා කියන්න, ඉන්පසු ඔබ දෙදෙනාගෙන් වැඩිමහල් තැනැත්තා ඉමාම් විය යුතුය'. තවද මස්ලාමා සඳහන් කළ හදීසයේ ඔහු මෙසේ පැවසීය; ඒ කාලයේ අපට එතරම් වෙනස් නොවන දැනුමක් තිබුණි. ඔහු හදීසයේ ඉස්මායිල් පැවසුවේ කාලිඩ් මම අබු කි1අබාගෙන් ඇසුවෙමි; එවිට කුර්ආනය පිළිබඳව වඩාත් විශේෂඥයා කවුද? ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය; ඇත්ත වශයෙන්ම, දැනුම අතින් ඔවුන් දෙදෙනාම පාහේ සමාන ය.

තහවුරු කරන හදීස් (18)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 499

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عِيسَى الْحَنَفِيُّ حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ أَبَانَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيُؤَذِّنْ لَكُمْ خِيَارُكُمْ وَلْيَؤُمَّكُمْ قُرَّاؤُكُمْ

[උස්මාන් බින් අබී සයිබා] අපට පවසා ඇති පරිදි [හුසේන් බින් ඊසා අල්-හනාෆි] අපට පවසා ඇති පරිදි [ඉබ්නු අබ්බාස්] වෙතින් [ඉක්රිමා] වෙතින් [අල්-හකම් බින් අබාන්] අපට පවසා ඇති පරිදි ඔහු මෙසේ පැවසීය; රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මෙසේ පැවසීය: 'යාච්ඤාවට කැඳවන තැනැත්තා ඔබ අතරින් තෝරාගත් අයෙකු විය යුතු අතර ඉමාම් බවට පත්වන තැනැත්තා කුරානය කියවීමට වඩා දක්ෂයෙකු විය යුතුය'.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 500

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعُ بْنُ الْجَرَّاحِ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جُمَيْعٍ قَالَ حَدَّثَتْنِي جَدَّتِي وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ خَلَّادٍ الْأَنْصَارِيُّ عَنْ أُمِّ وَرَقَةَ بِنْتِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نَوْفَلٍ الْأَنْصَارِيَّةِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا غَزَا بَدْرًا قَالَتْ قُلْتُ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ائْذَنْ لِي فِي الْغَزْوِ مَعَكَ أُمَرِّضُ مَرْضَاكُمْ لَعَلَّ اللَّهَ أَنْ يَرْزُقَنِي شَهَادَةً قَالَ قَرِّي فِي بَيْتِكِ فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى يَرْزُقُكِ الشَّهَادَةَ قَالَ فَكَانَتْ تُسَمَّى الشَّهِيدَةُ قَالَ وَكَانَتْ قَدْ قَرَأَتْ الْقُرْآنَ فَاسْتَأْذَنَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ تَتَّخِذَ فِي دَارِهَا مُؤَذِّنًا فَأَذِنَ لَهَا قَالَ وَكَانَتْ قَدْ دَبَّرَتْ غُلَامًا لَهَا وَجَارِيَةً فَقَامَا إِلَيْهَا بِاللَّيْلِ فَغَمَّاهَا بِقَطِيفَةٍ لَهَا حَتَّى مَاتَتْ وَذَهَبَا فَأَصْبَحَ عُمَرُ فَقَامَ فِي النَّاسِ فَقَالَ مَنْ كَانَ عِنْدَهُ مِنْ هَذَيْنِ عِلْمٌ أَوْ مَنْ رَآهُمَا فَلْيَجِئْ بِهِمَا فَأَمَرَ بِهِمَا فَصُلِبَا فَكَانَا أَوَّلَ مَصْلُوبٍ بِالْمَدِينَةِحَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ حَمَّادٍ الْحَضْرَمِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنْ الْوَلِيدِ بْنِ جُمَيْعٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ خَلَّادٍ عَنْ أُمِّ وَرَقَةَ بِنْتِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ بِهَذَا الْحَدِيثِ وَالْأَوَّلُ أَتَمُّ قَالَ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَزُورُهَا فِي بَيْتِهَا وَجَعَلَ لَهَا مُؤَذِّنًا يُؤَذِّنُ لَهَا وَأَمَرَهَا أَنْ تَؤُمَّ أَهْلَ دَارِهَا قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَأَنَا رَأَيْتُ مُؤَذِّنَهَا شَيْخًا كَبِيرًا

[උස්මාන් බින් අබි සයිබා] අපට [වකී' බින් අල්-ජර්රා] අපට [අල්-වලීද් බින් අබ්දුල්ලා බින් ජුමායි'] අපට පැවසූ බව ඔහු අපට පැවසීය; [උම් වරකා බින්ත් අබ්දුල්ලා බින් නවුෆල් අල්-අන්ෂාරියා] ගෙන් [මගේ ආච්චි] සහ [අබ්දුර් රහ්මාන් බින් කල්ලාද් අල්-අන්සාරි] ට [අබ්දුර් රහ්මාන් බින් කල්ලාද් අල්-අන්සාරි] ට [උම් වරකා බින්ත් අබ්දුල්ලා බින් නවුෆල් අල්-අන්ෂාරියා] ගෙන් මට දන්වා ඇති බව නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් බද්ර් සටනට ගිය විට ඔහු මෙසේ පැවසීය; මම ඔහුගෙන් ඇසුවෙමි; අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, රෝගී සොල්දාදුවන් රැකබලා ගැනීම සඳහා ඔබ සමඟ යුද්ධයට සහභාගී වීමට මට ඉඩ දෙන්න, අල්ලාහ් මට ප්‍රාණ පරිත්‍යාගයක් ලබා දෙනු ඇතැයි බලාපොරොත්තු වෙමි. ඔහු මෙසේ පැවසීය; 'ඔබේ නිවසේ රැඳී සිටින්න, ඇත්තෙන්ම ත'ආලා ඔබට ප්‍රාණ පරිත්‍යාගයක් ලබා දෙනු ඇත'. මෙම හදීසයේ කථකයා මෙසේ පැවසීය; ඒ නිසා ඇය ආසි සියාහිදා ලෙස හැඳින්වේ - ප්‍රාණ පරිත්‍යාගයක් ලෙස මියගිය කාන්තාවක් -. කථකයා මෙසේ පැවසීය; ඔහු කුර්ආනය පිළිබඳ විශේෂඥයෙක් වූ නිසා, ඔහු නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන්ගෙන් තම නිවසේ මුඑසින් කෙනෙකු රැගෙන යාමට අවසර ඉල්ලා සිටියේය. පසුව ඔහු එයට අවසර දුන්නේය. ඔහු මෙසේ පැවසීය; ඔහු තම පිරිමි සහ ගැහැණු වහලුන් දෙදෙනා මුදබ්බාර්ගේ වහලුන් බවට පත් කළේය - ඔවුන්ගේ ස්වාමියාගේ මරණයෙන් පසු නිදහස පොරොන්දු වූ වහලුන් -. එක් රාත්‍රියක, වහලුන් දෙදෙනා නැඟිට ඇය වෙත ගොස්, කාන්තාව මිය යන තෙක් ඇගේ මුහුණ මත රෙද්දක් තැබූ අතර, වහලුන් දෙදෙනා පලා ගියහ. ඊළඟ දවසේ, උමර් සමූහයා ඉදිරිපිට සිටගෙන මෙසේ පැවසීය: “මේ දෙදෙනා දන්නා හෝ මේ වහලුන් දෙදෙනා දකින ඕනෑම අයෙකු ඔවුන් මෙහි ගෙන ආ යුතුය! අල්ලා ගැනීමෙන් පසු, ඔවුන් දෙදෙනාම කුරුසියේ ඇණ ගැසීමට නියෝග කරන ලදී. මෙම වහලුන් දෙදෙනා මදීනා නගරයේ කුරුසියේ ඇණ ගසනු ලැබූ පළමු අයයි. [අල්-හසන් බින් හමාඩ් අල්-හද්ල්රාමි] අපට [මුහම්මද් බින් ෆුඩ්ලයිල්] [අල්-වලීද් බින් ජුමායි'] වෙතින් [අබ්දුර් රහ්මාන් බින් කල්ලාඩ්] වෙතින් [උම්මු වරකා බින්ත් අබ්දුල්ලා බින් අල්-හාරිට්ස්] වෙතින් මෙම හදීසය අපට පවසා ඇත, නමුත් පළමු එක වඩාත් සම්පූර්ණයි. ඔහු මෙසේ පවසයි; රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් වරක් ඔහුගේ නිවසට ගිය අතර ඔහු ඔහු වෙනුවෙන් යාච්ඤාව සඳහා කැඳවන මුඑසින් කෙනෙකු පත් කළ අතර ඔහු උම් වරකාට තම පවුලේ ඉමාම් වීමට ඉඩ දුන්නේය. අබ්දුර් රහ්මාන් මෙසේ පැවසීය; මුඑසින් මහලු මිනිසෙකු බව මම දුටුවෙමි.