Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 හදීස්
හදීස්
Imam Abu Dawud : 461
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ آمُرَ بِالصَّلَاةِ فَتُقَامَ ثُمَّ آمُرَ رَجُلًا فَيُصَلِّيَ بِالنَّاسِ ثُمَّ أَنْطَلِقَ مَعِي بِرِجَالٍ مَعَهُمْ حُزَمٌ مِنْ حَطَبٍ إِلَى قَوْمٍ لَا يَشْهَدُونَ الصَّلَاةَ فَأُحَرِّقَ عَلَيْهِمْ بُيُوتَهُمْ بِالنَّارِ
[උස්මාන් බින් අබු සයිබා] අපට [අල්-අ'මාසි] වෙතින් [අබු සාලිහ්] වෙතින් [අබු හුරෙයිරා] වෙතින් [අබු මුආවියා] අපට [අබු හුරෙයිරා] වෙතින් ඔහු මෙසේ පැවසීය; රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මෙසේ පැවසීය: 'මට ඇත්තටම අවශ්‍ය වූයේ සලාතය ඇණවුම් කිරීමට, පසුව ඉකාමා කියන්න, පසුව මම කෙනෙකුව සභා සලාතය මෙහෙයවන ලෙස අණ කළෙමි - මගේ ස්ථානයේ-, පසුව මම දර ගොඩවල් රැගෙන ගිය කිහිප දෙනෙකු සමඟ සමූහ වශයෙන් සලාතය නොකරන පුද්ගලයින්ගේ නිවෙස්වලට ගියෙමි, පසුව මම ඔවුන්ගේ නිවාස ගින්නෙන් පුළුස්සා දැමුවෙමි'.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 462
حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو الْمَلِيحِ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ يَزِيدَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ الْأَصَمِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ آمُرَ فِتْيَتِي فَيَجْمَعُوا حُزَمًا مِنْ حَطَبٍ ثُمَّ أَاتِيَ قَوْمًا يُصَلُّونَ فِي بُيُوتِهِمْ لَيْسَتْ بِهِمْ عِلَّةٌ فَأُحَرِّقَهَا عَلَيْهِمْقُلْتُ لِيَزِيدَ بْنِ الْأَصَمِّ يَا أَبَا عَوْفٍ الْجُمُعَةَ عَنَى أَوْ غَيْرَهَا قَالَ صُمَّتَا أُذُنَايَ إِنْ لَمْ أَكُنْ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَأْثُرُهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا ذَكَرَ جُمُعَةً وَلَا غَيْرَهَا
[අන්-නුෆයිලි] අපට [අබු අල්-මාලිහ්] අපට [යාසිද් බින් යාසිද්] මට [යාසිද් බින් අල්-අෂාම්] මට පැවසූ බව ඔහු අපට පැවසීය; මම [අබු හුරෙයිරා] මෙසේ අසා ඇත්තෙමි; රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මෙසේ පැවසූහ; 'මම ඇත්තටම මගේ තරුණයින්ට දර ගොඩවල් එකතු කරන ලෙස අණ කිරීමට කැමතියි, පසුව මම නිදහසට කරුණක් නොමැතිව ඔවුන්ගේ නිවෙස්වල යාච්ඤා කරන අය වෙත ගොස්, පසුව මම ඔවුන්ගේ නිවාස පුළුස්සා දමමි.' යසීද් බින් යාසිද් පැවසුවේ මම යසීද් බින් අෂාම්ට මෙසේ කීවෙමි; අබු අවුෆ්, සිකුරාදා සලාතය නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් අදහස් කළේද නැතහොත් වෙනත් දෙයක්ද? ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය: මගේ කන් දෙකම අවහිර වී තිබුණි, අබු හුරෙයිරා එය රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන්ගෙන් පැවසීම මට ඇසුණේ නැත්නම්, ඔහු සිකුරාදා සලාතය හෝ වෙනත් සලාතයන් ගැන කිසිසේත් සඳහන් කළේ නැත.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 463
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبَّادٍ الْأَزْدِيُّ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ الْمَسْعُودِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْأَقْمَرِ عَنْ أَبِي الْأَحْوَصِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَحَافِظُوا عَلَى هَؤُلَاءِ الصَّلَوَاتِ الْخَمْسِ حَيْثُ يُنَادَى بِهِنَّ فَإِنَّهُنَّ مِنْ سُنَنِ الْهُدَى وَإِنَّ اللَّهَ شَرَعَ لِنَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُنَنَ الْهُدَى وَلَقَدْ رَأَيْتُنَا وَمَا يَتَخَلَّفُ عَنْهَا إِلَّا مُنَافِقٌ بَيِّنُ النِّفَاقِ وَلَقَدْ رَأَيْتُنَا وَإِنَّ الرَّجُلَ لَيُهَادَى بَيْنَ الرَّجُلَيْنِ حَتَّى يُقَامَ فِي الصَّفِّ وَمَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا وَلَهُ مَسْجِدٌ فِي بَيْتِهِ وَلَوْ صَلَّيْتُمْ فِي بُيُوتِكُمْ وَتَرَكْتُمْ مَسَاجِدَكُمْ تَرَكْتُمْ سُنَّةَ نَبِيِّكُمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَوْ تَرَكْتُمْ سُنَّةَ نَبِيِّكُمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَكَفَرْتُمْ
[හාරුන් බින් අබ්බාද් අල්-අස්ඩි] අපට [වාකි] [අල්-මසුඩි] [අලි බින් අල්-අක්මර්] [අබු අල්-අහ්වාෂ්] [අබ්දුල්ලා බින් මස්'උද්] වෙතින් [වාකි] අපට පවසා ඇති බව ඔහු අපට පැවසීය; යාච්ඤාව සඳහා කැඳවීම කියවන විට මෙම යාච්ඤා පහ ප්‍රවේශමෙන් නිරීක්ෂණය කරන්න, මන්ද ඇත්ත වශයෙන්ම සභා යාච්ඤා පහ සුන්නාවට ඇතුළත් වේ - මඟ පෙන්වීමේ මාර්ගය සහ ඇත්ත වශයෙන්ම අල්ලාහ් ඔහුගේ නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් වෙත මඟ පෙන්වීමේ මාර්ගය නියම කර ඇත, සහ සැබවින්ම අපි සලකන්නේ කුහකකම පැහැදිලි කුහකයින් හැර, කිසිවෙකු සභා යාච්ඤාව අත් නොහරින බවයි. මට මතක ඇති පරිදි, අතීතයේ දී, අප අතර - කෙනෙකු ඔහු දෙපස පුද්ගලයින් දෙදෙනෙකු අතර මෙහෙයවනු ලැබීය - සහාය දක්වන ලදී, ඔහු යාච්ඤා පේළියේ සිටගෙන සිටින තුරු. ඔහුගේ නිවසේ මුස්ලිම් පල්ලියක් - යාඥා ස්ථානයක් - ඇති අයෙකු හැර, ඔබ අතර කිසිවෙකු නැත. ඔබ ඔබේ නිවෙස්වල යාඥාවන් ඉටු කර ඔබේ පල්ලිවලින් පිටව ගියහොත්, එයින් අදහස් වන්නේ ඔබ ඔබේ නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන්ගේ සුන්නාහ්ව අත්හැර ඇති බවයි, ඔබ ඔබේ නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන්ගේ සුන්නාහ්ව අත්හැර ඇත්නම්, ඔබ නිසැකවම කාෆිර්වරුන් බවට පත්ව ඇත.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 464
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ أَبِي جَنَابٍ عَنْ مَغْرَاءَ الْعَبْدِيِّ عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ سَمِعَ الْمُنَادِيَ فَلَمْ يَمْنَعْهُ مِنْ اتِّبَاعِهِ عُذْرٌ قَالُوا وَمَا الْعُذْرُ قَالَ خَوْفٌ أَوْ مَرَضٌ لَمْ تُقْبَلْ مِنْهُ الصَّلَاةُ الَّتِي صَلَّىقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَى عَنْ مَغْرَاءَ أَبُو إِسْحَقَ
[කුටයිබා] අපට [ජරීර්] [අබු ජනාබ්] සිට [මග්‍රා` අල්-අබ්දි] සිට [අදි බින් තාබිත්] සිට [සයිද් බින් ජුබයිර්] සිට [ඉබ්නු අබ්බාස්] දක්වා ඔහු මෙසේ පැවසීය; රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මෙසේ පැවසීය: 'යමෙක් සලාතයට කැඳවීම අසා එයට පිළිතුරු නොදෙන ලෙස නිදහසට කරුණක් නොමැති නම් - එයට නොපැමිණෙන්නේ - සහචරයින් අසයි; -උද්සුර්-ට හේතුව කුමක්ද? ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය: 'බිය හෝ අසනීප, එවිට ඔහු කරන යාච්ඤාව පිළිගනු නොලැබේ. අබු දාවුද් පැවසීය; අබු ඉෂාක් මග්‍රා වෙතින් විස්තර කළේය`.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 465
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ عَاصِمِ بْنِ بَهْدَلَةَ عَنْ أَبِي رَزِينٍ عَنْ ابْنِ أُمِّ مَكْتُومٍأَنَّهُ سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي رَجُلٌ ضَرِيرُ الْبَصَرِ شَاسِعُ الدَّارِ وَلِي قَائِدٌ لَا يُلَائِمُنِي فَهَلْ لِي رُخْصَةٌ أَنْ أُصَلِّيَ فِي بَيْتِي قَالَ هَلْ تَسْمَعُ النِّدَاءَ قَالَ نَعَمْ قَالَ لَا أَجِدُ لَكَ رُخْصَةً
[සුලෙයිමාන් බින් හාර්බ්] අපට [හම්මාඩ් බින් සයිද්] [අෂිම් බින් බහ්දලා] [අබු රාසින්] [ඉබ්නු උම්මි මක්තුම්] ගෙන් අපට [හම්මාඩ් බින් සයිද්] වරක් රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන්ගෙන් ඇසූ බව අපට පවසා ඇත. ඔහු මෙසේ පැවසීය: අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, මම අන්ධයෙක්, මගේ නිවස බොහෝ දුරයි, නමුත් මට මඟ පෙන්වන කෙනෙකු සිටින නමුත් ඔහු මට උදව් කරන්නේ නැත, එබැවින් මගේ නිවසේ යාච්ඤා කිරීමෙන් මට සහනයක් ලැබේද? ඔහු මෙසේ ඇසුවේය: 'ඔබට සලාතයට ඇමතුම ඇසුණාද?' ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය; ඔව්. ඔහු මෙසේ කීවේය: 'මට ඔබට සහනයක් නැත!'
හදීස්
Imam Abu Dawud : 466
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ زَيْدِ بْنِ أَبِي الزَّرْقَاءِ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَابِسٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ ابْنِ أُمِّ مَكْتُومٍ قَالَيَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الْمَدِينَةَ كَثِيرَةُ الْهَوَامِّ وَالسِّبَاعِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَسْمَعُ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ فَحَيَّ هَلًاقَالَ أَبُو دَاوُد وَكَذَا رَوَاهُ الْقَاسِمُ الْجَرْمِيُّ عَنْ سُفْيَانَ لَيْسَ فِي حَدِيثِهِ حَيَّ هَلًا
[හාරුන් බින් සයිද් බින් අබි අස්-සර්කා`] අපට පවසා ඇති පරිදි [මගේ පියා] [සුෆ්යාන්] [අබ්දුර් රහ්මාන් බින් අබිස්] [අබ්දුර් රහ්මාන් බින් අබි ලයිලා] [ඉබ්නු උම්මි මක්තුම්] වෙතින් අපට පවසා ඇති පරිදි ඔහු මෙසේ පැවසීය: අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, ඇත්ත වශයෙන්ම මදීනා නගරයේ බොහෝ විෂ සහිත සතුන් සහ වන සතුන් සිටිති. එබැවින් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ: 'ඔබට 'හයියා' අලෂ් ෂලාහ්, හයියා 'අලල්ෆලාහ්' යන යාච්ඤාව ඇසෙනවාද? 'එබැවින්, එය ඉටු කරන්න!. අබු දාවුද් පැවසීය; එසේම, [අල්-කාසිම් අල්-ජර්මි] [සුෆ්යාන්] වෙතින් වාර්තා කරන ලද පරිදි, හදීසයේ 'එබැවින්, එය ඉටු කරන්න!' යන වචනය අඩංගු නොවේ.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 467
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَصِيرٍ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَصَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا الصُّبْحَ فَقَالَ أَشَاهِدٌ فُلَانٌ قَالُوا لَا قَالَ أَشَاهِدٌ فُلَانٌ قَالُوا لَا قَالَ إِنَّ هَاتَيْنِ الصَّلَاتَيْنِ أَثْقَلُ الصَّلَوَاتِ عَلَى الْمُنَافِقِينَ وَلَوْ تَعْلَمُونَ مَا فِيهِمَا لَأَتَيْتُمُوهُمَا وَلَوْ حَبْوًا عَلَى الرُّكَبِ وَإِنَّ الصَّفَّ الْأَوَّلَ عَلَى مِثْلِ صَفِّ الْمَلَائِكَةِ وَلَوْ عَلِمْتُمْ مَا فَضِيلَتُهُ لَابْتَدَرْتُمُوهُ وَإِنَّ صَلَاةَ الرَّجُلِ مَعَ الرَّجُلِ أَزْكَى مِنْ صَلَاتِهِ وَحْدَهُ وَصَلَاتُهُ مَعَ الرَّجُلَيْنِ أَزْكَى مِنْ صَلَاتِهِ مَعَ الرَّجُلِ وَمَا كَثُرَ فَهُوَ أَحَبُّ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى
[හෆ්ෂ් බින් උමර්] අපට [සියුබා] [අබු ඉෂාක්] [අබ්දුල්ලාහ් බින් අබු බෂීර්] [උබේ බින් කඅබ්] වෙතින් අපට [සියුබා] අපට පවසා ඇති බව ඔහු පැවසීය; රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් වරක් අප සමඟ ෆජ්ර් සලාතය ඉටු කළ අතර, පසුව ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'එසේ සහ එසේ සහ එසේ තිබේද?' ඔවුන් - මිතුරන් - පිළිතුරු දුන්නා; නැත. ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'එසේ සහ එසේ සහ එසේ තිබේද?' මිතුරන් පිළිතුරු දුන්නා; නැත. ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'මෙම සලාත දෙක - ෆජ්ර් සහ ඉෂා - කුහකයින්ට වඩාත්ම දුෂ්කර සලාතයන් වේ. ඔබ දෙදෙනාගේම - ගුණධර්ම මොනවාදැයි ඔබ දැන සිටියේ නම්, ඔබ නිසැකවම ඒවාට හතර අතින් පවා සහභාගී වනු ඇත, ඇත්ත වශයෙන්ම පළමු පේළිය දේවදූතයන්ගේ පේළිය වැනිය. පළමු පේළියේ ප්‍රමුඛතාවය ඔබ දැන සිටියේ නම්, ඔබ නිසැකවම ඒ සඳහා සටන් කරනු ඇත. ඇත්ත වශයෙන්ම, එක් පුද්ගලයෙකු සමඟ එක් පුද්ගලයෙකු සමඟ එක් පුද්ගලයෙකු සමඟ එක් පුද්ගලයෙකුට යාච්ඤා කිරීම තනිවම යාච්ඤා කිරීමට වඩා හොඳය. සභා සාමාජිකයන් දෙදෙනෙකු සමඟ යාච්ඤා කිරීම එක් සභාවක් සමඟ යාච්ඤා කිරීමට වඩා හොඳය. එහි සභාවන් වැඩි වන තරමට අල්ලාහ් තආලාට ඔවුන් වඩාත් ප්‍රිය වේ.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 468
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي سَهْلٍ يَعْنِي عُثْمَانَ بْنَ حَكِيمٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي عَمْرَةَ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ صَلَّى الْعِشَاءَ فِي جَمَاعَةٍ كَانَ كَقِيَامِ نِصْفِ لَيْلَةٍ وَمَنْ صَلَّى الْعِشَاءَ وَالْفَجْرَ فِي جَمَاعَةٍ كَانَ كَقِيَامِ لَيْلَةٍ
[අහ්මද් බින් හන්බල්] අපට පවසා ඇත [ඉෂාක් බින් යූසුෆ්] අපට පවසා ඇත [අබු සහ්ල්, එනම් උස්මාන් බින් හකීම්] [අබ්දුර් රහ්මාන් බින් අබු 'අම්රා] [උස්මාන් බින් අෆ්ෆාන්] අපට පවසා ඇත ඔහු මෙසේ පැවසීය: නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ: 'කවුරුන් හෝ ඉෂා සලාතය සමූහ වශයෙන් ඉටු කරයිද, එය රාත්‍රියේ භාගයක් නමස්කාර කිරීම හා සමාන වන අතර, ඉෂා සහ ෆජ්ර් සලාතය සමූහ වශයෙන් ඉටු කරයිද, එය මුළු රාත්‍රිය පුරාම නමස්කාර කිරීම හා සමාන වේ'.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 469
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مِهْرَانَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْأَبْعَدُ فَالْأَبْعَدُ مِنْ الْمَسْجِدِ أَعْظَمُ أَجْرًا
[මුසද්දාද්] අපට [යාහ්යා] [ඉබ්නු අබි දිසිබ්] ගෙන් [අබ්දුර් රහ්මාන් බින් මිහ්රාන්] ගෙන් [අබ්දුර් රහ්මාන් බින් සාද්] ගෙන් [අබු හුරයිරා] ගෙන් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන්ගෙන් මෙසේ පැවසීය: 'පුද්ගලයෙකු පල්ලියට යාමට වැඩි දුරක් ගමන් කරන තරමට, විපාකය වැඩි වේ'.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 470
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ التَّيْمِيُّ أَنَّ أَبَا عُثْمَانَ حَدَّثَهُ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَكَانَ رَجُلٌ لَا أَعْلَمُ أَحَدًا مِنْ النَّاسِ مِمَّنْ يُصَلِّي الْقِبْلَةَ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ أَبْعَدَ مَنْزِلًا مِنْ الْمَسْجِدِ مِنْ ذَلِكَ الرَّجُلِ وَكَانَ لَا تُخْطِئُهُ صَلَاةٌ فِي الْمَسْجِدِ فَقُلْتُ لَوْ اشْتَرَيْتَ حِمَارًا تَرْكَبُهُ فِي الرَّمْضَاءِ وَالظُّلْمَةِ فَقَالَ مَا أُحِبُّ أَنَّ مَنْزِلِي إِلَى جَنْبِ الْمَسْجِدِ فَنُمِيَ الْحَدِيثُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهُ عَنْ قَوْلِهِ ذَلِكَ فَقَالَ أَرَدْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ يُكْتَبَ لِي إِقْبَالِي إِلَى الْمَسْجِدِ وَرُجُوعِي إِلَى أَهْلِي إِذَا رَجَعْتُ فَقَالَ أَعْطَاكَ اللَّهُ ذَلِكَ كُلَّهُ أَنْطَاكَ اللَّهُ جَلَّ وَعَزَّ مَا احْتَسَبْتَ كُلَّهُ أَجْمَعَ
[අබ්දුල්ලාහ් බින් මුහම්මද් අන්-නුෆයිලි] අපට [සුහයිර්] අපට [සුලෙයිමාන් අ-තායිමි] අපට පවසා ඇති බව අපට [අබු උත්මාන්] [උබෙයි බින් ක'අබ්] ගෙන් පැවසූ බව ඔහු පැවසීය; මගේ දැනුමට අනුව, මදීනා වැසියන් අතර කිබ්ලා දෙසට මුහුණලා යාඥා කරන කිසිවෙකු නැත, ඔහුගේ නිවස පල්ලියෙන් බොහෝ දුරින් පිහිටා ඇත. ඔහු කිසි විටෙකත් පල්ලියේදී එක යාච්ඤාවක්වත් අතපසු කළේ නැත. මම කිව්වා; ඔබ හිරු රශ්මියෙන් හා අඳුරු වූ විට ඔබට එහි ගමන් කළ හැකි බූරුවෙකු මිලදී ගත්තා නම් හොඳයි. එබැවින් පුද්ගලයා මෙසේ පැවසීය: 'මගේ නිවස පල්ලිය අසල නම් මම එයට කැමති නැහැ. පසුව මෙය අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාට ලැබුණු අතර, පසුව ඔහු එම පුද්ගලයා ඔහු පැවසූ දේ ගැන විමසීය. එබැවින් පුද්ගලයා පිළිතුරු දුන්නේය; අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, මම පල්ලියට යාමේ විපාකය සහ මම ආපසු නිවසට පැමිණි පසු මගේ පවුල වෙත නැවත පැමිණීමේ විපාකය සටහන් කිරීමට කැමතියි. රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ: 'අල්ලාහ් ඔබට ඒ සියල්ල ලබා දෙත්වා, ඔබේ අවංකභාවය අනුව අල්ලාහ් ඔබට සියල්ල ලබා දෙත්වා'.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 471
حَدَّثَنَا أَبُو تَوْبَةَ حَدَّثَنَا الْهَيْثَمُ بْنُ حُمَيْدٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ الْحَارِثِ عَنْ الْقَاسِمِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي أُمَامَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ خَرَجَ مِنْ بَيْتِهِ مُتَطَهِّرًا إِلَى صَلَاةٍ مَكْتُوبَةٍ فَأَجْرُهُ كَأَجْرِ الْحَاجِّ الْمُحْرِمِ وَمَنْ خَرَجَ إِلَى تَسْبِيحِ الضُّحَى لَا يَنْصِبُهُ إِلَّا إِيَّاهُ فَأَجْرُهُ كَأَجْرِ الْمُعْتَمِرِ وَصَلَاةٌ عَلَى أَثَرِ صَلَاةٍ لَا لَغْوَ بَيْنَهُمَا كِتَابٌ فِي عِلِّيِّينَ
අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් මෙසේ පැවසූ බව [අබු තවුබා] අපට [යාහ්යා බින් අල්-හාරිට්ස්] [අල්-කාසිම්, අබු අබ්දුර් රහ්මාන්] [අබු උමාමා] තුමාණන් අපට [අල්-හයිට්සාම් බින් හුමයිඩ්] තුමාණන් අපට [අල්-කාසිම්, අබු අබ්දුර් රහ්මාන්] තුමාණන් අපට [අබු උමාමා] තුමාණන් අපට පවසා ඇත: 'අනිවාර්ය සලාතය ඉටු කිරීම සඳහා පිරිසිදු තත්ත්වයෙන් තම නිවසින් පිටතට එන ඕනෑම අයෙකුට, ඔහුගේ විපාකය ඉහ්රාම්හි සිටින වන්දනාකරුවෙකුගේ විපාකය හා සමාන වනු ඇත, සහ කවුරුන් එයින් පිටතට පැමිණේ ද. ඔහුගේ නිවසින් දුලුහා සලාතය ඉටු කිරීම සඳහා, ඔහුට ඒ හැර වෙනත් කිසිදු අරමුණක් නැත, එවිට ඔහුගේ විපාකය උම්රාහි සිටින කෙනෙකු හා සමාන වේ. තවත් සලාතයක් සඳහා කාලය පැමිණෙන තෙක් සහ දෙදෙනා අතර කිසිදු අවුල් සහගත තත්වයක් නොමැති වන තෙක් සලාතය එනතුරු බලා සිටින්න, එවිට විපාකය 'ඉලියියින්' හි ලියා ඇත.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 472
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاةُ الرَّجُلِ فِي جَمَاعَةٍ تَزِيدُ عَلَى صَلَاتِهِ فِي بَيْتِهِ وَصَلَاتِهِ فِي سُوقِهِ خَمْسًا وَعِشْرِينَ دَرَجَةً وَذَلِكَ بِأَنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا تَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ الْوُضُوءَ وَأَتَى الْمَسْجِدَ لَا يُرِيدُ إِلَّا الصَّلَاةَ وَلَا يَنْهَزُهُ إِلَّا الصَّلَاةُ لَمْ يَخْطُ خُطْوَةً إِلَّا رُفِعَ لَهُ بِهَا دَرَجَةٌ وَحُطَّ عَنْهُ بِهَا خَطِيئَةٌ حَتَّى يَدْخُلَ الْمَسْجِدَ فَإِذَا دَخَلَ الْمَسْجِدَ كَانَ فِي صَلَاةٍ مَا كَانَتْ الصَّلَاةُ هِيَ تَحْبِسُهُ وَالْمَلَائِكَةُ يُصَلُّونَ عَلَى أَحَدِكُمْ مَا دَامَ فِي مَجْلِسِهِ الَّذِي صَلَّى فِيهِ وَيَقُولُونَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لَهُ اللَّهُمَّ ارْحَمْهُ اللَّهُمَّ تُبْ عَلَيْهِ مَا لَمْ يُؤْذِ فِيهِ أَوْ يُحْدِثْ فِيهِ
[මුසද්දාද්] අපට [අබු මුආවියා] [අල්-අ'මාෂ්] [අබු සාලිහ්] [අබු හුරෙයිරා] වෙතින් [අබු හුරෙයිරා] වෙතින් [අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ ඔහු කෙරෙහි අල්ලාහ්ගේ සාමය සහ ආශිර්වාදය ලැබේවා] පැවසූ බව අපට වාර්තා කළේය: 'සමූහයේ යාච්ඤා කරන පුද්ගලයෙකුට ලැබෙන විපාකය නිවසේ හෝ වෙළඳපොළේ යාච්ඤා කිරීමේ විපාකයට වඩා අංශක විසිපහකින් වැඩි ය. මෙයට හේතුව ඔබගෙන් කෙනෙකු පිරිසිදු කිරීම සිදු කර, පසුව ඔහුගේ පිරිසිදු කිරීම පරිපූර්ණ කර, පසුව යාච්ඤා කිරීමේ අරමුණ සඳහා පමණක් පල්ලියට ගොස්, එම අවස්ථාව යාච්ඤාව සඳහා පමණක් භාවිතා කරන්නේ නම්, එම පුද්ගලයා එක පියවරක්වත් නොතබයි, ඔහු ගන්නා සෑම පියවරක් සමඟම, ඔහු එක් අංශකයකින් ඔසවා, ඔහු පල්ලියට ඇතුළු වන තුරු එක් පාපයක් ඔහුගෙන් මකා දමනු ලැබේ. ඔහු පල්ලියට ඇතුළු වී ඇත්නම්, ඔහු යාච්ඤා කිරීමෙන් වළක්වන තාක් කල් ඔහු යාච්ඤා කරන ලෙස ගණන් ගනු ලැබේ - ඔහු යාච්ඤාව සඳහා බලා සිටින නිසා පල්ලියෙන් පිටව නොයයි - සහ දේවදූතයන් යාච්ඤා කරනු ඇත - දයාව සහ සමාව ඉල්ලා සිටිනු ඇත - ඔබ අතර සිටින කෙනෙකුට, ඔහු යාච්ඤා කරන ස්ථානයේ රැඳී සිටින තාක් කල්, ඔවුන් - දේවදූතයන් - යාච්ඤා කරයි; අල්ලාහ්, ඔහුට සමාව දෙන්න, ඔහුට අනුකම්පා කරන්න සහ ඔහුගේ පසුතැවිල්ල පිළිගන්න. එම පුද්ගලයා එම ස්ථානයේ අනෙක් පුද්ගලයින්ට බාධා නොකරන තාක් හෝ හදාත් නොකරන තාක් කල් දේවදූතයන් මෙසේ යාච්ඤා කරති.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 473
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ هِلَالِ بْنِ مَيْمُونٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصَّلَاةُ فِي جَمَاعَةٍ تَعْدِلُ خَمْسًا وَعِشْرِينَ صَلَاةً فَإِذَا صَلَّاهَا فِي فَلَاةٍ فَأَتَمَّ رُكُوعَهَا وَسُجُودَهَا بَلَغَتْ خَمْسِينَ صَلَاةًقَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ فِي هَذَا الْحَدِيثِ صَلَاةُ الرَّجُلِ فِي الْفَلَاةِ تُضَاعَفُ عَلَى صَلَاتِهِ فِي الْجَمَاعَةِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ
[මුහම්මද් බින් ඊසා] අපට [අබු මුආවියා] [හිලාල් බින් මයිමුන්] [අතා` බින් යාසිද්] [අබු සායිද් අල්-කුද්රි] ගෙන් අපට [අබු මුආවියා] අපට පවසා ඇති බව ඔහු පැවසීය; නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ: 'සමාජයේ කරන ලද සලාතයක් සලාත විසිපහකට සමානයි - තනිවම-. ඔහු එය කෙතේ කරන්නේ නම්, ඔහු තම හිස නමා සුජූද් කිරීම සම්පූර්ණ කරයි, එවිට ඔහුගේ සලාතය සලාතයේ විපාකය මෙන් පනස් ගුණයක් ළඟා වේ'. අබු දාවුද් පැවසීය; [අබ්දුල් වහීද් බින් සියාද්] මෙම හදීසයේ සඳහන් කර ඇත; 'කෙතේ කරන ලද සලාතයකට, සමූහ වශයෙන් කරන සලාතයට සාපේක්ෂව දෙගුණයක විපාකයක් ඇත', ඉන්පසු ඔහු හදීසය සම්පූර්ණයෙන්ම ප්‍රකාශ කළේය.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 474
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ حَدَّثَنَا أَبُو عُبَيْدَةَ الْحَدَّادُ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ أَبُو سُلَيْمَانَ الْكَحَّالُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَوْسٍ عَنْ بُرَيْدَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بَشِّرْ الْمَشَّائِينَ فِي الظُّلَمِ إِلَى الْمَسَاجِدِ بِالنُّورِ التَّامِّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
[යාහ්යා බින් මයියින්] අපට පවසා ඇති බව [අබු උබයිදා අල්-හද්දාද්] අපට පවසා ඇති බව [ඉස්මායිල්, අබු සුලෙයිමාන් අල්-කහාල්] [බුරයිදා වෙතින්] [අබ්දුල්ලාහ් බින් අවුස්] ගෙන් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ: 'කඳුරු රාත්‍රියේ පල්ලියට - සමූහ වශයෙන් යාඥා කිරීමට - ඇවිදින අයට - නැවත නැඟිටීමේ දිනයේදී ඔවුන්ට පරිපූර්ණ ආලෝකයක් ඇති බවට ශුභාරංචිය දෙන්න'.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 475
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْأَنْبَارِيُّ أَنَّ عَبْدَ الْمَلِكِ بْنَ عَمْرٍو حَدَّثَهُمْ عَنْ دَاوُدَ بْنِ قَيْسٍ قَالَ حَدَّثَنِي سَعْدُ بْنُ إِسْحَقَ حَدَّثَنِي أَبُو ثُمَامَةَ الْحَنَّاطُ أَنَّ كَعْبَ بْنَ عُجْرَةَأَدْرَكَهُ وَهُوَ يُرِيدُ الْمَسْجِدَ أَدْرَكَ أَحَدُهُمَا صَاحِبَهُ قَالَ فَوَجَدَنِي وَأَنَا مُشَبِّكٌ بِيَدَيَّ فَنَهَانِي عَنْ ذَلِكَ وَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا تَوَضَّأَ أَحَدُكُمْ فَأَحْسَنَ وُضُوءَهُ ثُمَّ خَرَجَ عَامِدًا إِلَى الْمَسْجِدِ فَلَا يُشَبِّكَنَّ يَدَيْهِ فَإِنَّهُ فِي صَلَاةٍ
[මුහම්මද් බින් සුලෙයිමාන් අල්-අන්බාරි] අපට පවසා ඇත්තේ [දාවුද් බින් කයිස්] ගෙන් [සඅද් බින් ඉෂාක්] මට [අබු සුමමා අල්-හන්නාත්]ට පැවසුවේ [කඅබ් බින් උජ්රා] වරක් ඔහුව පල්ලියට යාමට යන විට හමු වූ බවයි. ඔවුන්ගෙන් එක් අයෙක් ඔහුගේ මිතුරෙකු හමුවිය. අබු සුමමා පැවසීය; කඅබ් මගේ දෑත් එකට ගැට ගසනු දුටුවේය, එබැවින් ඔහු මට එසේ කිරීම තහනම් කර මෙසේ පැවසීය; ඇත්ත වශයෙන්ම, රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මෙසේ පැවසීය: 'ඔබගෙන් කෙනෙකු සලිත කිරීම සිදු කර, පසුව ඔහුගේ සලිත කිරීම සිදු කර, පසුව හිතාමතාම පල්ලියට ගියහොත්, ඔහු තම දෑත් එකට බැඳ නොගත යුතුය, මන්ද එම ක්‍රියාව යාඥා එකතුවක් ලෙස සැලකේ'.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 476
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُعَاذِ بْنِ عَبَّادٍ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ عَنْ مَعْبَدِ بْنِ هُرْمُزَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ قَالَحَضَرَ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ الْمَوْتُ فَقَالَ إِنِّي مُحَدِّثُكُمْ حَدِيثًا مَا أُحَدِّثُكُمُوهُ إِلَّا احْتِسَابًا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذَا تَوَضَّأَ أَحَدُكُمْ فَأَحْسَنَ الْوُضُوءَ ثُمَّ خَرَجَ إِلَى الصَّلَاةِ لَمْ يَرْفَعْ قَدَمَهُ الْيُمْنَى إِلَّا كَتَبَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُ حَسَنَةً وَلَمْ يَضَعْ قَدَمَهُ الْيُسْرَى إِلَّا حَطَّ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَنْهُ سَيِّئَةً فَلْيُقَرِّبْ أَحَدُكُمْ أَوْ لِيُبَعِّدْ فَإِنْ أَتَى الْمَسْجِدَ فَصَلَّى فِي جَمَاعَةٍ غُفِرَ لَهُ فَإِنْ أَتَى الْمَسْجِدَ وَقَدْ صَلَّوْا بَعْضًا وَبَقِيَ بَعْضٌ صَلَّى مَا أَدْرَكَ وَأَتَمَّ مَا بَقِيَ كَانَ كَذَلِكَ فَإِنْ أَتَى الْمَسْجِدَ وَقَدْ صَلَّوْا فَأَتَمَّ الصَّلَاةَ كَانَ كَذَلِكَ
[මුහම්මද් බින් මුආද්ස් බින් අබ්බාද් අල්-අන්බාරි] අපට [අබු 'අවානා] [යා'ලා බින් 'අතා`] [ම'බාද් බින් හර්මුස්] [සයිද් බින් අල්-මුසයිබ්] ගෙන් අපට [අබු 'අවානා] අපට මෙසේ පැවසීය: මරණයට මුහුණ දෙන [අන්සාර්ගේ මිතුරෙකු] සිටි අතර ඔහු මෙසේ පැවසීය: ඇත්ත වශයෙන්ම, මම ඔබට කියමි - හදීසයක් - එහි මම විපාකයක් හැර වෙනත් කිසිවක් අපේක්ෂා නොකරමි. රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මෙසේ පවසනු මම අසා ඇත්තෙමි: 'ඔබගෙන් කෙනෙකු වන්දු කර වන්දු කර, පසුව සලාතය ඉටු කිරීමට පිටතට යන විට, අල්ලාහ් අස්සා ව ජල්ලා ඔහුට යහපත් ක්‍රියාවක් ලියන තුරු ඔහු තම දකුණු පාදය ඔසවන්නේ නැත, අල්ලාහ් අස්සා ව ජල්ලා ඔහුගේ එක් වැරැද්දක් ඔහුගෙන් ඉවත් කරන තුරු ඔහු තම වම් පාදය ඔසවන්නේ නැත. එබැවින් කරුණාකර ඔබේ පියවර සමීපව හෝ තවත් ඈතට ගන්න. ඔහු පල්ලියට පැමිණ සමූහ වශයෙන් යාච්ඤා කරන්නේ නම්, ඔහුගේ පව්වලට සමාව ලැබේ. පල්ලියේ සාමාජිකයන් සහ ඉමාම් සලාතයේ කොටසක් ඉටු කර ඉතිරිව තිබියදී ඔහු පල්ලියට පැමිණෙන්නේ නම්, ඉතිරි කොටස ඉටු කර ඉතිරි කොටස සම්පූර්ණ කළ යුතුය. එවිට ඔහුට සමාව ලැබෙනු ඇත. එසේම ඔහු පල්ලියට පැමිණ යාඥාව සම්පූර්ණයෙන්ම ඉටු කර ඇති බව ඔහුට පෙනී ගියහොත්, ඔහුටද සමාව ලැබේ.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 477
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدٍ يَعْنِي ابْنَ طَحْلَاءَ عَنْ مُحْصِنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ عَوْفِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ تَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ وُضُوءَهُ ثُمَّ رَاحَ فَوَجَدَ النَّاسَ قَدْ صَلَّوْا أَعْطَاهُ اللَّهُ جَلَّ وَعَزَّ مِثْلَ أَجْرِ مَنْ صَلَّاهَا وَحَضَرَهَا لَا يَنْقُصُ ذَلِكَ مِنْ أَجْرِهِمْ شَيْئًا
[අබ්දුල්ලාහ් බින් මස්ලමා] අපට [අබ්දුල් අසීස් බින් මුහම්මද්] [මුහම්මද් බින් තහ්ලා`] [මුහ්ෂින් බින් අලි] [අවුෆ් බින් අල්-හාරිස්] [අබු හුරෙයිරා] ගෙන් අපට [අබ්දුල් අසීස් බින් මුහම්මද්] තුමා අපට [අබු හුරෙයිරා] තුමාගෙන් ඔහු මෙසේ පැවසීය; රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මෙසේ පැවසීය: 'යමෙක් වන්දු කිරීම සිදු කර, පසුව ඔහුගේ වන්දු කිරීම සම්පූර්ණ කර, පසුව පල්ලියට ගොස්, සභාව සලාතය අවසන් කර ඇති බව ඔහු දුටු විට, අල්ලාහ් අස්සා ව ජල්ලා ඔහුට සාමූහික සලාතය ඉටු කර එයට සහභාගී වූවන්ගේ විපාකයට සමාන විපාකයක් ලබා දෙනු ඇත, ඔවුන්ගේ විපාකයට වඩා අංශු මාත්‍රයක්වත් අඩු නොවේ'.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 478
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَمْنَعُوا إِمَاءَ اللَّهِ مَسَاجِدَ اللَّهِ وَلَكِنْ لِيَخْرُجْنَ وَهُنَّ تَفِلَاتٌ
අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ මෙසේ පැවසූ බව [මුසා බින් ඉස්මායි] අපට [හම්මාද්] [මුහම්මද් බින් අම්රු] [අබු සලාමා] [අබු හුරෙයිරා] තුමාණෝ අපට [අල්ලාහ්ගේ පල්ලියේ පල්ලියට යාම වැළැක්වීමට උත්සාහ නොකරන්න, නමුත් සුවඳ විලවුන් නොමැතිව ඔවුන්ට යන්න දෙන්න] යනුවෙන් අපට දන්වා ඇත.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 479
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَمْنَعُوا إِمَاءَ اللَّهِ مَسَاجِدَ اللَّهِ
[සුලෙයිමාන් බින් හාර්බ්] අපට [හම්මාඩ්] [අයියුබ්] [නෆි] [ඉබ්නු උමර්] ගෙන් අපට [හම්මාඩ්] මෙසේ පැවසීය: 'කාන්තාවන් අල්ලාහ්ගේ මස්ජිදවලට යාම තහනම් නොකරන්න' යනුවෙන් නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ පැවසූහ.
හදීස්
Imam Abu Dawud : 480
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا الْعَوَّامُ بْنُ حَوْشَبٍ حَدَّثَنِي حَبِيبُ بْنُ أَبِي ثَابِتٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَمْنَعُوا نِسَاءَكُمْ الْمَسَاجِدَ وَبُيُوتُهُنَّ خَيْرٌ لَهُنَّ
[උස්මාන් බින් අබී සයිබා] අපට පවසා ඇත [යාසිද් බින් හාරුන්] අපට පවසා ඇත [අල්-අව්වාම් බින් හවුස්යාබ්] [හබීබ් බින් අබු තාබිත්] [ඉබ්නු උමර්] ගෙන් මට පැවසූ බව ඔහු පැවසීය; නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ: 'කාන්තාවන් පල්ලියට යාම තහනම් නොකරන්න, නමුත් ඇත්ත වශයෙන්ම ඔවුන්ගේ නිවාස ඔවුන්ට වඩා හොඳය'.
