Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 হাদিছ
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 4581
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَزَلَ نَبِيٌّ مِنْ الْأَنْبِيَاءِ تَحْتَ شَجَرَةٍ فَلَدَغَتْهُ نَمْلَةٌ فَأَمَرَ بِجِهَازِهِ فَأُخْرِجَ مِنْ تَحْتِهَا ثُمَّ أَمَرَ بِهَا فَأُحْرِقَتْ فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ فَهَلَّا نَمْلَةً وَاحِدَةً
আমি [কুটাইবা বিন ছাইদ] [আল মুগিৰা]ৰ পৰা - অৰ্থাৎ মুগীৰা বিন আব্দুৰহমানৰ পৰা - [আবু আজ জিনাদ]ৰ পৰা [আল আ’ৰাজ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছো যে হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে: ‘আল্লাহৰ নবীসকলৰ পৰা এজন নবী আছিল যিয়ে গছৰ তলত আশ্ৰয় লৈছিল, তাৰ পিছত তেওঁক পিঁপৰায়ে কামুৰিছিল। গতিকে তেওঁ নিজৰ সঁজুলিবোৰ - জুইশলা এটা সাজু কৰি গাঁতৰ তলৰ পৰা পিঁপৰাবোৰ উলিয়াই জ্বলাই দিলে। তাৰ পিছত আল্লাহে তেওঁক ক’লে, ‘এটা পিঁপৰা -তাৰ পিছত বাকীবোৰ সকলো হত্যা হোৱাৰ বাবে নেকি-!’
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 4582
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَسَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ نَمْلَةً قَرَصَتْ نَبِيًّا مِنْ الْأَنْبِيَاءِ فَأَمَرَ بِقَرْيَةِ النَّمْلِ فَأُحْرِقَتْ فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ أَفِي أَنْ قَرَصَتْكَ نَمْلَةٌ أَهْلَكْتَ أُمَّةً مِنْ الْأُمَمِ تُسَبِّحُ
আমাক কৈছে [আহমদ বিন ছালিহে] কৈছে, আমাক কৈছে [আব্দুল্লাহ বিন ৱাহব] তেওঁ ক’লে; মোক [ইউনুছ] [ইবনে শ্বিহাব]ৰ পৰা [আবু চালামাহ বিন আব্দুৰহমান]ৰ পৰা আৰু [ছাইদ ইবনুল মুছাইয়াব] [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা ৰিপৰ্ট কৰিছে, তেওঁ কৈছিল: ‘এটা পিঁপৰায়ে আল্লাহৰ নবীৰ পৰা এজন নবীক কামুৰিলে, তাৰ পিছত নবীয়ে পিঁপৰাৰ বাহ জ্বলাবলৈ আদেশ দিলে, তাৰ পিছত আল্লাহে তেওঁক ক’লে: 'এটা পিঁপৰা এটাই কামুৰি তাৰ পিছত আপুনি উচ্চতা কৰা জনগোষ্ঠী এটাক হত্যা কৰিলে নেকি?'
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 4583
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَإِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ قَتْلِ أَرْبَعٍ مِنْ الدَّوَابِّ النَّمْلَةُ وَالنَّحْلَةُ وَالْهُدْهُدُ وَالصُّرَدُ
আমাক কৈছে [আহমদ বিন হানবালে] কৈছে, আমাক কৈছে [আব্দুৰৰাজাকে] কৈছে, আমাক [মা’মাৰ] [আজ জুহৰী]ৰ পৰা [উবাইদুল্লাহ বিন আব্দুল্লাহ বিন উটবাহ]ৰ পৰা [ইবনে আব্বাছ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল, ‘নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে চাৰিবিধ জন্তু হত্যা কৰা নিষেধ কৰিছিল; পিঁপৰা, মৌমাখি, হুপো চৰাই আৰু শ্বুৰাদ চৰাই -এবিধ চৰাই-'।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 4584
حَدَّثَنَا أَبُو صَالِحٍ مَحْبُوبُ بْنُ مُوسَى أَخْبَرَنَا أَبُو إِسْحَقَ الْفَزَارِيُّ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ الشَّيْبَانِيِّ عَنْ ابْنِ سَعْدٍ قَالَ أَبُو دَاوُد وَهُوَ الْحَسَنُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ قَالَكُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَانْطَلَقَ لِحَاجَتِهِ فَرَأَيْنَا حُمَّرَةً مَعَهَا فَرْخَانِ فَأَخَذْنَا فَرْخَيْهَا فَجَاءَتْ الْحُمَرَةُ فَجَعَلَتْ تُفَرِّشُ فَجَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَنْ فَجَعَ هَذِهِ بِوَلَدِهَا رُدُّوا وَلَدَهَا إِلَيْهَا وَرَأَى قَرْيَةَ نَمْلٍ قَدْ حَرَّقْنَاهَا فَقَالَ مَنْ حَرَّقَ هَذِهِ قُلْنَا نَحْنُ قَالَ إِنَّهُ لَا يَنْبَغِي أَنْ يُعَذِّبَ بِالنَّارِ إِلَّا رَبُّ النَّارِ
আমাক কৈছে [আবু চালিহ মাহবুব বিন মুছাই] কৈছে, আমাক [আবু ইছহাক আল ফাজাৰী] [আবু ইছহাক আছি ছাইবানী]ৰ পৰা [ইবনু ছাদ]ৰ পৰা কৈছে -আবু দাউদে ক’লে; তেওঁ আছিল আল হাছান বিন ছাদ- [আব্দুৰ ৰহমান বিন আব্দুল্লাহ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] তেওঁ কৈছিল, 'আমি এবাৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ লগত যাত্ৰাত আছিলো, তাৰ পিছত তেওঁ নিজকে সকাহ দিবলৈ গৈছিল।' আমি তেতিয়া দুটা পোৱালি থকা এটা চৰাই দেখিলোঁ, আমি তাৰ পিছত পোৱালি দুটা লৈ মূৰৰ ওপৰত চৰাইটোক বৃত্তাকাৰে উৰিবলৈ দিলোঁ। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে আহি সুধিলে: এই চৰাইটোক ইয়াৰ পোৱালি লৈ কোনে আঘাত কৰিলে? তাইৰ সন্তানক তাৰ ওচৰলৈ ঘূৰাই দিয়ক'। ইয়াৰ পিছত তেওঁ এটা পিঁপৰাৰ বাহো দেখিলে যিটো জ্বলাই দিয়া হৈছে, তেওঁ সুধিলে: ‘কোনে এই বাহটো জ্বলাই দিলে?’ আমি উত্তৰ দিলোঁ, ‘আমি’। তেওঁ ক’লে, ‘সঁচাকৈয়ে জুইৰ মালিক -আল্লাহ-ৰ বাহিৰে আন কাৰোবাৰ বাবে জুইৰে অত্যাচাৰ কৰাটো উপযুক্ত নহয়।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 4585
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عُثْمَانَأَنَّ طَبِيبًا سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ ضِفْدَعٍ يَجْعَلُهَا فِي دَوَاءٍ فَنَهَاهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ قَتْلِهَا
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন কাথিৰে] কৈছে, আমাক [ছুফিয়ানে] [ইবনে আবু জি`ব]ৰ পৰা [ছৈইদ বিন খালিদ]ৰ পৰা [ছাইদ ইবনুল মুছাইয়াব]ৰ পৰা [‘আব্দুৰ ৰহমান বিন উছমান]ৰ পৰা কৈছে, ‘এজন চিকিৎসক আছিল যিয়ে হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক বেংৰ বিষয়ে সুধিছিল যিবোৰ ঔষধ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, হজৰত তাৰ পিছত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে তেওঁলোকক হত্যা কৰাটো নিষেধ কৰিলে’।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 4586
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ صُهْبَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْخَذْفِ قَالَ إِنَّهُ لَا يَصِيدُ صَيْدًا وَلَا يَنْكَأُ عَدُوًّا وَإِنَّمَا يَفْقَأُ الْعَيْنَ وَيَكْسِرُ السِّنَّ
আমাক কৈছে [হাফছ বিন উমৰে] কৈছে, আমাক [ছ্যু’বাহ] [কাতাদা]ৰ পৰা [উকবাহ বিন শ্বুহবান]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন মুগফাল]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছে, ‘ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে গুলীৰ ব্যৱহাৰ নিষেধ কৰিছিল। তেওঁ ক’লে: ‘সঁচাকৈয়ে গুলীৰ সহায়ত জীৱ-জন্তু চিকাৰ বা শত্ৰুক হত্যা কৰিব নোৱাৰি, কিন্তু ই কেৱল চকু ভাঙি দাঁত ভাঙিব পাৰে’।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 4587
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدِّمَشْقِيُّ وَعَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَبْدِ الرَّحِيمِ الْأَشْجَعِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا مَرْوَانُ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَسَّانَ قَالَ عَبْدُ الْوَهَّابِ الْكُوفِيُّ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ الْأَنْصَارِيَّةِأَنَّ امْرَأَةً كَانَتْ تَخْتِنُ بِالْمَدِينَةِ فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تُنْهِكِي فَإِنَّ ذَلِكَ أَحْظَى لِلْمَرْأَةِ وَأَحَبُّ إِلَى الْبَعْلِقَالَ أَبُو دَاوُد رُوِيَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بِمَعْنَاهُ وَإِسْنَادِهِ قَالَ أَبُو دَاوُد لَيْسَ هُوَ بِالْقَوِيِّ وَقَدْ رُوِيَ مُرْسَلًا قَالَ أَبُو دَاوُد وَمُحَمَّدُ بْنُ حَسَّانَ مَجْهُولٌ وَهَذَا الْحَدِيثُ ضَعِيفٌ
আমাক কোৱা হৈছে যে [চুলাইমান বিন আব্দুৰ ৰহমান আদ ডিমাচিকি] আৰু [আব্দুল ৱাহাহাব বিন আব্দুৰ ৰহিম আল আছিজাই] দুয়োজনে কৈছে; আমাক কৈছে [মাৰৱানে] কৈছে, আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন হাছান] -আব্দুল ৱাহাহাব আল কুফীয়ে ক’লে- [আব্দুল মালিক বিন উমাইৰৰ] পৰা [উম্মু আথিয়া আল আনছাৰিয়াহ] ৰ পৰা ক’লে, ‘সঁচাকৈয়ে মদীনাত এগৰাকী মহিলা আছিল যাৰ চুন্নত হৈছিল, তেন্তে নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি অল্লামে তেওঁক কৈছিল: ‘এই সকলোবোৰ খৰচ নকৰিবা, কাৰণ ই হ’ব নাৰীক ধুনীয়া কৰি তোলক আৰু স্বামীয়ে ভাল পাব'। আবু দাউদে কৈছে, ‘ইয়াও [উবাইদুল্লাহ বিন আমৰু]ৰ পৰা, [আব্দুল মালিক]ৰ পৰাও একে ছানাদ আৰু অৰ্থৰ সৈতে বর্ণনা কৰা হৈছে’। আবু দাউদে ক’লে, ‘কিন্তু এই হাদীছ শক্তিশালী নহয়, কাৰণ ইয়াক মুৰ্ছলি বৰ্ণিত কৰা হৈছে’। আবু দাউদে ক’লে, ‘মুহাম্মদ বিন হাছান এজন মাঝুল আছিল, গতিকে এই হাদীছ পদবীত দুৰ্বল’।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 4588
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي الْيَمَانِ عَنْ شَدَّادِ بْنِ أَبِي عَمْرِو بْنِ حِمَاسٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ حَمْزَةَ بْنِ أَبِي أُسَيْدٍ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ أَبِيهِأَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ وَهُوَ خَارِجٌ مِنْ الْمَسْجِدِ فَاخْتَلَطَ الرِّجَالُ مَعَ النِّسَاءِ فِي الطَّرِيقِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلنِّسَاءِ اسْتَأْخِرْنَ فَإِنَّهُ لَيْسَ لَكُنَّ أَنْ تَحْقُقْنَ الطَّرِيقَ عَلَيْكُنَّ بِحَافَّاتِ الطَّرِيقِ فَكَانَتْ الْمَرْأَةُ تَلْتَصِقُ بِالْجِدَارِ حَتَّى إِنَّ ثَوْبَهَا لَيَتَعَلَّقُ بِالْجِدَارِ مِنْ لُصُوقِهَا بِهِ
আমাক কৈছে [আব্দুল্লাহ বিন মছলামাহে] কৈছে, আমাক [আব্দুল আজিজ] - অৰ্থাৎ আব্দুল আজিজ বিন মহম্মদ - [আবুল ইয়ামান]ৰ পৰা [চিয়াদ্দাদ বিন আবু আমৰু বিন হিমাছৰ পৰা] [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা [হামজাহ বিন আবু উছৈদ আল আনছাৰী] [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা কৈছে যে তেওঁ এবাৰ আল্লাহৰ ৰাছুল (ছাঃ)ৰ কথা শুনিছিল তাৰ ওপৰত) মছজিদৰ বাহিৰত থকাৰ সময়ত কথা ক’ব, ইমানবোৰ পুৰুষ-মহিলা ৰাস্তাত মিহলি হৈ পৰিল। গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামেও নাৰীক ক’লে: ‘আপুনি -শেষ- খোজ কঢ়াৰ সময়ত লেহেমীয়া কৰিব লাগে, কাৰণ তোমালোকৰ ৰাস্তা ভৰোৱাৰ কোনো অধিকাৰ নাই। ৰাস্তাৰ কাষেৰে খোজ কাঢ়িব লাগে'। গতিকে এগৰাকী মহিলাও আছিল যিয়ে বেৰৰ ওপৰত খোজ কাঢ়িছিল, যেতিয়ালৈকে তাইৰ কাপোৰবোৰ বেৰত লাগি থকাৰ বাবে বেৰৰ পৰা ওলমি নাছিল।'
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 4589
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ حَدَّثَنَا أَبُو قُتَيْبَةَ سَلْمُ بْنُ قُتَيْبَةَ عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي صَالِحٍ الْمَدَنِيِّ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى أَنْ يَمْشِيَ يَعْنِي الرَّجُلَ بَيْنَ الْمَرْأَتَيْنِ
আমাক কোৱা হৈছে [মুহাম্মাদ বিন ইয়াহিয়া বিন ফাৰিছে] কৈছে, আমাক [আবু কুটাইবা, ছালম বিন কুতাইবা] [দাউদ বিন আবু ছালিহ আল মাদানী]ৰ পৰা [নাফী’]ৰ পৰা [ইবনে উমৰ]ৰ পৰা কোৱা হৈছে, ‘নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে এজন পুৰুষক দুগৰাকী মহিলাৰ মাজত খোজ কাঢ়িবলৈ মানা কৰিছিল’।
হাদিছ
Imam Abu Dawud : 4590
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ بْنِ سُفْيَانَ وَابْنُ السَّرْحِ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ يُؤْذِينِي ابْنُ آدَمَ يَسُبُّ الدَّهْرَ وَأَنَا الدَّهْرُ بِيَدِي الْأَمْرُ أُقَلِّبُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ قَالَ ابْنُ السَّرْحِ عَنْ ابْنِ الْمُسَيِّبِ مَكَانَ سَعِيدٍ وَاللَّهُ أَعْلَمُ
আমাক কোৱা হৈছে যে [মুহাম্মাদ বিন আছ শ্বাব্বা বিন চুফিয়ান] আৰু [ইবনে আছ ছাৰহ] দুয়োজনে কৈছে; আমাক [চুফিয়ান] [আজ জুহৰী]ৰ পৰা [ছাইদৰ] পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কৈছে: ‘আল্লাহ আজ্জা ৱা জাল্লাই কৈছে: ‘আদমৰ পুত্ৰই মোক অপমান কৰিছে, তেওঁ সময়ক অপমান কৰিছে, যদিও মই সময়, মোৰ হাতত সকলো বিষয় আছে, মই সেইবোৰ দিন আৰু ৰাতিৰ মাজত ঘূৰাই দিওঁ’। ইবনে আছ ছাৰ্হে উল্লেখ কৰিছে -তেওঁৰ ইতিহাসত-; ইবনে আল মুছায়াবৰ পৰা ছাইদ কোৱাৰ পৰিৱৰ্তে - অৰ্থাৎ তেওঁ আবু হুৰাইৰাৰ আগত ৰাবীজনৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল, ছাইদৰ সলনি ইবনে আল মুছায়াবৰ সৈতে, আৰু তেওঁৰ মূল নাম আছিল ছাইদ বিন আল মুছায়াব -। ৱালাহু আ'লাম বিছাৱাব।
