Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 হাদিছ

হাদিছ

Imam Abu Dawud : 4561

حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ أَخْبَرَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حُبْشِيٍّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَطَعَ سِدْرَةً صَوَّبَ اللَّهُ رَأْسَهُ فِي النَّارِسُئِلَ أَبُو دَاوُد عَنْ مَعْنَى هَذَا الْحَدِيثِ فَقَالَ هَذَا الْحَدِيثُ مُخْتَصَرٌ يَعْنِي مَنْ قَطَعَ سِدْرَةً فِي فَلَاةٍ يَسْتَظِلُّ بِهَا ابْنُ السَّبِيلِ وَالْبَهَائِمُ عَبَثًا وَظُلْمًا بِغَيْرِ حَقٍّ يَكُونُ لَهُ فِيهَا صَوَّبَ اللَّهُ رَأْسَهُ فِي النَّارِ حَدَّثَنَا مَخْلَدُ بْنُ خَالِدٍ وَسَلَمَةُ يَعْنِي ابْنَ شَبِيبٍ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ ثَقِيفٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ يَرْفَعُ الْحَدِيثَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ

আমাক কৈছে [নাশ্বৰ বিন আলীয়ে] কৈছে, আমাক [আবু উছামাহে] [ইবনে জুৰাইজৰ] পৰা [উছমান বিন আবু চুলাইমান]ৰ পৰা [ছাইদ বিন মহম্মদ বিন জুবাইৰ বিন মুথ’ইমৰ] [আব্দুল্লাহ বিন হুবছি]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল, ‘ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছিল: ‘যি কোনোৱে বিদাৰা গছ কাটিব, আল্লাহে তেওঁৰ ডুবাই দিব জুইৰ নৰকত মূৰ'। আবু দাউদক এবাৰ এই হাদীছৰ বিষয়ে সোধা হৈছিল আৰু তেওঁ উত্তৰ দিছিল, ‘সামৰণিত এই হাদীছৰ অৰ্থ হ’ল যিয়ে বিদাৰা পথাৰত বিদাৰা গছ অসাৰ আৰু অন্যায়ভাৱে কাটি পেলায়; যদিও ই ভ্ৰমণকাৰী আৰু পশুধনৰ বাবে আশ্ৰয়স্থল, আল্লাহে তেওঁৰ মূৰটো নৰকত কবৰ দিব'। আমাক কোৱা হৈছে যে [মখলাদ বিন খালিদ] আৰু [ছালামাহ] - অৰ্থাৎ চালামা বিন চ্যাবিব - দুয়োজনে কৈছে; আমাক [আব্দুৰাজাকে] কৈছে, আমাক [মামমাৰ] [উছমান বিন আবু চুলাইমান]ৰ পৰা [ছাকিফৰ এজন ব্যক্তি] [উৰৱা বিন আজ জুবাইৰৰ] পৰা কৈছে আৰু তেওঁ সেই হাদীছৰ দৰে হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ লগত সম্পৰ্কিত কৰিছে।

হাদিছ

Imam Abu Dawud : 4562

حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ وَحُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ قَالَا حَدَّثَنَا حَسَّانُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَسَأَلْتُ هِشَامَ بْنَ عُرْوَةَ عَنْ قَطْعِ السِّدْرِ وَهُوَ مُسْتَنِدٌ إِلَى قَصْرِ عُرْوَةَ فَقَالَ أَتَرَى هَذِهِ الْأَبْوَابَ وَالْمَصَارِيعَ إِنَّمَا هِيَ مِنْ سِدْرِ عُرْوَةَ كَانَ عُرْوَةُ يَقْطَعُهُ مِنْ أَرْضِهِ وَقَالَ لَا بَأْسَ بِهِ زَادَ حُمَيْدٌ فَقَالَ هِيَ يَا عِرَاقِيُّ جِئْتَنِي بِبِدْعَةٍ قَالَ قُلْتُ إِنَّمَا الْبِدْعَةُ مِنْ قِبَلِكُمْ سَمِعْتُ مَنْ يَقُولُ بِمَكَّةَ لَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَطَعَ السِّدْرَ ثُمَّ سَاقَ مَعْنَاهُ

আমাক কোৱা হৈছে যে [উবাইদুল্লাহ বিন উমৰ বিন মাইছাৰা] আৰু [হুমাইদ বিন মাছাদাহ] দুয়োজনে কৈছে; আমাক [হাছান বিন ইব্ৰাহিম] কৈছে যে তেওঁ কৈছিল, 'মই [হিছ্যাম বিন উৰৱাহ]ক বিদাৰা গছ কাটি দিয়াৰ বিষয়ে সুধিছিলো, সেই সময়ত তেওঁ উৰৱাহৰ কাঠত হেলান দি আছিল, হিছ্যামে তেতিয়া উত্তৰ দিছিল, 'আপুনি এই দুৱাৰ আৰু মাছাৰীৰ বিষয়ে কি ভাবে' - দুৱাৰৰ পাত, এইবোৰ উৰৱাহৰ বিদাৰা কাঠৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয়। উৰৱাহে নিজৰ বাৰীৰ পৰা কাটি পেলালে'। [উৰৱাহ] ক’লে, ‘সেইটো ঠিকেই আছে’। -হুমাইদে আৰু ক’লে- হিছাম বিন উৰৱাহে তাৰ পিছত ক’লে -হাছান বিন ইব্ৰাহিমক-, ‘হে ইৰাকৰ মানুহ, যে -বিদাৰা গছ কাটিব নোৱাৰা- সেয়া কেৱল পাষণ্ডতা যিটো আপুনি মোৰ ওচৰলৈ আনিছে’। হাছানে ক’লে, ‘মই তেতিয়া ক’লোঁ, ‘আপোনাৰ পৰা কেৱল বিদ্বেষহে আহিছে -হে হিছাম-, মক্কাত মই কোনোবাই কোৱা শুনিছিলো যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে বিদাৰা গছ কাটি দিয়া ব্যক্তিজনক অভিশাপ দিছিল... তেতিয়া হাদীছটো ইয়াৰ সম্পূৰ্ণ অৰ্থত উল্লেখ কৰা হৈছে’।

হাদিছ

Imam Abu Dawud : 4563

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمَرْوَزِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُسَيْنٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي بُرَيْدَةَ يَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِي الْإِنْسَانِ ثَلَاثُ مِائَةٍ وَسِتُّونَ مَفْصِلًا فَعَلَيْهِ أَنْ يَتَصَدَّقَ عَنْ كُلِّ مَفْصِلٍ مِنْهُ بِصَدَقَةٍ قَالُوا وَمَنْ يُطِيقُ ذَلِكَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَالَ النُّخَاعَةُ فِي الْمَسْجِدِ تَدْفِنُهَا وَالشَّيْءُ تُنَحِّيهِ عَنْ الطَّرِيقِ فَإِنْ لَمْ تَجِدْ فَرَكْعَتَا الضُّحَى تُجْزِئُكَ

আমাক [আহমদ বিন মহম্মদ আল মাৰৱাজী] কৈছে যে তেওঁ কৈছিল; মোক [আলী বিন হুছেইন] কৈছে যে তেওঁ কৈছিল; মোক [মোৰ দেউতাক] কৈছে তেওঁ কৈছিল; মোক [আব্দুল্লাহ বিন বুৰিদাহ] কৈছে যে তেওঁ কৈছিল, ‘মই শুনিছো [আবু বুৰাইদাই] কোৱা, ‘মই শুনিছো আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কোৱা: ‘এজন মানুহৰ তিনিশ ষাঠিটা গাঁঠি থাকে, গতিকে তেওঁ এই প্ৰতিটো গাঁঠিৰ বাবে দান-বৰঙণি দিব লাগে’। ছাহাবীসকলে ক’লে, ‘হে আল্লাহৰ নবী, কোনে কৰিব পাৰিব!’ তেওঁ ক’লে: ‘মছজিদত থু পেলোৱা বা ৰাস্তাৰ পৰা পেলোৱা কিবা এটা - দান-বৰঙণি -, যদি নাপায় তেন্তে দুটা চক্ৰ ধুহা আপোনাৰ বাবে যথেষ্ট’।

হাদিছ

Imam Abu Dawud : 4564

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ ح و حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ عَنْ عَبَّادِ بْنِ عَبَّادٍ وَهَذَا لَفْظُهُ وَهُوَ أَتَمُّ عَنْ وَاصِلٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ عُقَيْلٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ عَنْ أَبِي ذَرٍّعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يُصْبِحُ عَلَى كُلِّ سُلَامَى مِنْ ابْنِ آدَمَ صَدَقَةٌ تَسْلِيمُهُ عَلَى مَنْ لَقِيَ صَدَقَةٌ وَأَمْرُهُ بِالْمَعْرُوفِ صَدَقَةٌ وَنَهْيُهُ عَنْ الْمُنْكَرِ صَدَقَةٌ وَإِمَاطَتُهُ الْأَذَى عَنْ الطَّرِيقِ صَدَقَةٌ وَبُضْعَتُهُ أَهْلَهُ صَدَقَةٌ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ يَأْتِي شَهْوَةً وَتَكُونُ لَهُ صَدَقَةٌ قَالَ أَرَأَيْتَ لَوْ وَضَعَهَا فِي غَيْرِ حَقِّهَا أَكَانَ يَأْثَمُ قَالَ وَيُجْزِئُ مِنْ ذَلِكَ كُلِّهِ رَكْعَتَانِ مِنْ الضُّحَى قَالَ أَبُو دَاوُد لَمْ يَذْكُرْ حَمَّادٌ الْأَمْرَ وَالنَّهْيَحَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ أَخْبَرَنَا خَالِدٌ عَنْ وَاصِلٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ عُقَيْلٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ عَنْ أَبِي الْأَسْوَدِ الدِّيلِىِّ عَنْ أَبِي ذَرٍّ بِهَذَا الْحَدِيثِ وَذَكَرَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي وَسْطِهِ

আমাক কৈছে [মুছাদ্দাদে] কৈছে, আমাক কৈছে [হাম্মাদ বিন জাইদ]। -আন এটা ধৰণেৰে ইয়াৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে- আমাক [আহমদ বিন মণি’] [আব্বাদ বিন আব্বাদ]ৰ পৰা কৈছে -এয়া তেওঁৰ লাফাজ, আৰু এইটো অধিক সম্পূৰ্ণ- [ৱাশ্বিল]ৰ পৰা [ইয়াহ্যা বিন উকাইল]ৰ পৰা [য়াহ্যা বিন ইয়ামৰ]ৰ পৰা [আবু জজাৰ]ৰ পৰা হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছল্লামৰ পৰা তেওঁ কৈছে: ‘প্ৰতিদিনে আদমৰ সন্তানসকলৰ প্ৰতিটো সংযোগ দান দিব লাগিব, লগ পোৱা মানুহক শুভেচ্ছা দিয়াটো দান, ভালক দিয়া প্ৰতিটো আজ্ঞা দান, বেয়াৰ প্ৰতিটো নিষেধাজ্ঞা দান, পথত বাধা দিয়া বস্তু পেলোৱাটো দান, আৰু পত্নীৰ সৈতে যৌন সম্পৰ্ক দান'। চাহাবাসকলে সুধিলে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, তোমাৰ পত্নীৰ ওচৰলৈ কামনা লৈ অহাটোও দান হিচাপে গণ্য কৰা হয়!’ তেওঁ উত্তৰ দিলে, ‘যদি তেওঁ নিজৰ নথকা কোনোবা এজনৰ লগত তেনেকুৱা কৰে, তেন্তে তেওঁ পাপ কৰিবনে?’ তাৰ পিছত তেওঁ আকৌ ক’লে: ‘আৰু সেই সকলোবোৰৰ ঠাইত দুটা ৰাকাআত ধুহা দিব পাৰি’। আবু দাউদে ক’লে, ‘হাম্মাদে -আমাৰ মা’ৰুফ- আদেশ দিয়া আৰু নিষিদ্ধ কৰাৰ কথা কোৱা নাই। আমাক [ৱাহব বিন বাকিয়্যাহ] কৈছে, আমাক [খালিদ] [ৱাছিল]ৰ পৰা [য়াহ্যা বিন উকাইল]ৰ পৰা [য়াহ্যা বিন ইয়ামৰ]ৰ পৰা [আবুল আছৱাদ আদ দিলি]ৰ পৰা [আবু জাৰ]ৰ পৰা একে হাদীছৰ সৈতে কৈছে। আৰু তেওঁ -হাদীছ-’ৰ মাজত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল।

হাদিছ (33)

হাদিছ

Imam Abu Dawud : 4565

حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ حَمَّادٍ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَجْلَانَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ نَزَعَ رَجُلٌ لَمْ يَعْمَلْ خَيْرًا قَطُّ غُصْنَ شَوْكٍ عَنْ الطَّرِيقِ إِمَّا كَانَ فِي شَجَرَةٍ فَقَطَعَهُ وَأَلْقَاهُ وَإِمَّا كَانَ مَوْضُوعًا فَأَمَاطَهُ فَشَكَرَ اللَّهُ لَهُ بِهَا فَأَدْخَلَهُ الْجَنَّةَ

আমাক [ইছা বিন হাম্মাদে] কৈছে, আমাক [আল লাইতছ] [মুহাম্মাদ বিন আজলান]ৰ পৰা [জাইদ বিন আজলাম]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কৈছে, তেওঁ কৈছে: ‘যি মানুহে ৰাস্তাত কাঁইটীয়া ডাল তুলি লয় - যদিও তেওঁ কেতিয়াও একে সময়তে কোনো ভাল কাম কৰা নাই - সেয়া ডালটো গছৰ ওপৰত থাকে তাৰ পিছত তেওঁ কাটি পেলায়। আৰু পেলাই দিলে, নহ’লে কাঁইটীয়া ডালটো বাটত আছিল আৰু তেওঁ তাক আঁতৰাই পেলালে। গতিকে আল্লাহে তেওঁক ধন্যবাদ জনাই স্বৰ্গত ৰাখিলে'।

হাদিছ

Imam Abu Dawud : 4566

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِرِوَايَةً وَقَالَ مَرَّةً يَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَتْرُكُوا النَّارَ فِي بُيُوتِكُمْ حِينَ تَنَامُونَ

আমাক কৈছে [আহমদ বিন মহম্মদ বিন হানবালে] কৈছে, আমাক [ছুফিয়ানক] [আজ জুহৰী]ৰ পৰা [ছালিমৰ] পৰা [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা ঐতিহাসিকভাৱে কৈছে, এবাৰ তেওঁ কৈছিল যে এই হাদীছ হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওচৰত উপনীত হৈছে, তেওঁ কৈছিল: ‘আপুনি শুই থকাৰ সময়ত আপোনাৰ ঘৰত জুই জ্বলিবলৈ নিদিব’।

হাদিছ (8)

হাদিছ

Imam Abu Dawud : 4567

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ التَّمَّارُ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ طَلْحَةَ حَدَّثَنَا أَسْبَاطٌ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَجَاءَتْ فَأْرَةٌ فَأَخَذَتْ تَجُرُّ الْفَتِيلَةَ فَجَاءَتْ بِهَا فَأَلْقَتْهَا بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْخُمْرَةِ الَّتِي كَانَ قَاعِدًا عَلَيْهَا فَأَحْرَقَتْ مِنْهَا مِثْلَ مَوْضِعِ الدِّرْهَمِ فَقَالَ إِذَا نِمْتُمْ فَأَطْفِئُوا سُرُجَكُمْ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ يَدُلُّ مِثْلَ هَذِهِ عَلَى هَذَا فَتُحْرِقَكُمْ

আমাক কোৱা হৈছে [চুলাইমান বিন আব্দুৰহমান আত তাম্মাৰ] কৈছে, আমাক কোৱা হৈছে [আমৰু বিন থালহাহ] কৈছে, আমাক [আছবাথ] [চিমাকৰ] পৰা [ইক্ৰিমাহ]ৰ পৰা [ইবনে আব্বাছ]ৰ পৰা কোৱা হৈছে তেওঁ কৈছিল, ‘এটা নিগনি আহি এটা লেম্পৰ ৱাট টানিলে, নিগনিয়ে টানি ৰাছুলুল্লাহৰ সন্মুখত পেলাই দিলে ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম, অৰ্থাৎ সৰু মেট এখনত যিটোত তেওঁ বহিছিল যাতে মেটখন টকাৰ সমান ডাঙৰ জ্বলি যায়। দিৰহাম। তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: ‘যদি তোমালোকৰ মাজৰ কোনোবাই শুব বিচাৰে, তেন্তে তেওঁ তোমালোকৰ লাইট বন্ধ কৰি দিয়ক, কাৰণ চয়তানে এই -নিগনি-টোক এনেদৰে কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিব আৰু তোমালোকক জ্বলাই দিব’।

হাদিছ

Imam Abu Dawud : 4568

حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا سَالَمْنَاهُنَّ مُنْذُ حَارَبْنَاهُنَّ وَمَنْ تَرَكَ شَيْئًا مِنْهُنَّ خِيفَةً فَلَيْسَ مِنَّا

আমাক কোৱা হৈছে [ইছহাক বিন ইছমাইলে] কৈছে, আমাক [ছুফিয়ানক] [ইবনে আজলানৰ] পৰা [তেওঁৰ পিতৃৰ] পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কোৱা হৈছে তেওঁ কৈছিল, ‘আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে: ‘আমি কেতিয়াও তেওঁলোকৰ লগত শান্তি কৰা নাই - সাপবোৰৰ লগত যেতিয়াৰ পৰা আমি তেওঁলোকৰ লগত যুঁজিছো, যিয়ে তেওঁলোকৰ পৰা কিবা এটা ত্যাগ কৰে কাৰণ তেওঁ ভয় কৰে তেওঁলোকক, তেন্তে তেওঁ মোৰ গোটৰ নহয়'।

হাদিছ

Imam Abu Dawud : 4569

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ بَيَانٍ السُّكَّرِيُّ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ يُوسُفَ عَنْ شَرِيكٍ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اقْتُلُوا الْحَيَّاتِ كُلَّهُنَّ فَمَنْ خَافَ ثَأْرَهُنَّ فَلَيْسَ مِنِّي

আমাক [আব্দুল হামিদ বিন বায়ান আছ চুকাৰিয়ে] [ইছহাক বিন ইউছুফ]ৰ পৰা [শ্বাৰিক]ৰ পৰা [আবু ইছহাক]ৰ পৰা [আল কাছিম বিন আব্দুৰহমান]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] [ইবনে মাছুদ]ৰ পৰা তেওঁ কৈছে, ‘ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে কৈছে: ‘সকলো সাপক হত্যা কৰা, যিয়ে সেইবোৰ ল’বলৈ ভয় কৰে শত্ৰু হিচাপে, তেন্তে তেওঁ মোৰ গোটৰ নহয়'।

হাদিছ

Imam Abu Dawud : 4570

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ مُسْلِمٍ قَالَ سَمِعْتُ عِكْرِمَةَيَرْفَعُ الْحَدِيثَ فِيمَا أَرَى إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ تَرَكَ الْحَيَّاتِ مَخَافَةَ طَلَبِهِنَّ فَلَيْسَ مِنَّا مَا سَالَمْنَاهُنَّ مُنْذُ حَارَبْنَاهُنَّ

আমাক কোৱা হৈছে [উছমান বিন আবু ছায়াইবা] কৈছে, আমাক কোৱা হৈছে [আব্দুল্লাহ বিন নুমাইৰে] কৈছে, আমাক কোৱা হৈছে [মুছা বিন মুছলিম] তেওঁ ক’লে, ‘মই শুনিছো [ইক্ৰিমাহ] এই হাদীছ [ইবনে আব্বাছ]ৰ লগত বৰ্ণনা কৰিছে, তেওঁ ক’লে, ‘ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছল্লামে ক’লে: ‘যিজনে এজনক হত্যা কৰিবলৈ ভয় কৰে প্ৰতিশোধৰ বাবে সাপ, তেন্তে তেওঁ আমাৰ গোটৰ নহয়। সঁচাকৈয়ে আমি তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়াৰ পিছত আমাৰ কেতিয়াও শান্তি হোৱা নাই’।

হাদিছ

Imam Abu Dawud : 4571

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ عَنْ مُوسَى الطَّحَّانِ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَابِطٍ عَنْ الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِأَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّا نُرِيدُ أَنْ نَكْنُسَ زَمْزَمَ وَإِنَّ فِيهَا مِنْ هَذِهِ الْجِنَّانِ يَعْنِي الْحَيَّاتِ الصِّغَارَ فَأَمَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِقَتْلِهِنَّ

আমাক কৈছে [আহমদ বিন মণি’] কৈছে, আমাক [মাৰৱান বিন মুআৱিয়াহ] [মুছা বিন আথ থাহাহান]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; আমাক [আব্দুৰ ৰহমান বিন ছাবিথ] [আল আব্বাছ বিন আব্দুল মুথালিব]ৰ পৰা কৈছে যে তেওঁ এবাৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামক কৈছিল, ‘সঁচাকৈয়ে আমি জামজামৰ পানী পৰিষ্কাৰ কৰিব বিচাৰো, কিন্তু ইয়াত বহুতো সৰু সৰু সাপ আছে’। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে সাপবোৰক হত্যা কৰাৰ নিৰ্দেশ দিলে।

হাদিছ

Imam Abu Dawud : 4572

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اقْتُلُوا الْحَيَّاتِ وَذَا الطُّفْيَتَيْنِ وَالْأَبْتَرَ فَإِنَّهُمَا يَلْتَمِسَانِ الْبَصَرَ وَيُسْقِطَانِ الْحَبَلَ قَالَ وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ يَقْتُلُ كُلَّ حَيَّةٍ وَجَدَهَا فَأَبْصَرَهُ أَبُو لُبَابَةَ أَوْ زَيْدُ بْنُ الْخَطَّابِ وَهُوَ يُطَارِدُ حَيَّةً فَقَالَ إِنَّهُ قَدْ نُهِيَ عَنْ ذَوَاتِ الْبُيُوتِ

[মুছাদ্দাদে] আমাক বৰ্ণনা কৰিলে, [ছুফিয়ানে] আমাক [আজ জুহৰী]ৰ পৰা [ছালিমৰ] পৰা [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা বৰ্ণনা কৰিলে যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘সকলো সাপক হত্যা কৰা; বিষাক্ত আৰু চুটি ঠেংযুক্ত। কাৰণ দুয়োটাৰে অন্ধতা আৰু গৰ্ভপাত হ’ব পাৰে।' তেওঁ - ৰাবীজনে - ক’লে, ‘আব্দুল্লাই সদায় যিকোনো সাপ পালে হত্যা কৰিছিল, যেতিয়ালৈকে আবু লুবাবা, বা জাইদ ইবনে আল-খাত্তাবে এবাৰ তেওঁক সাপ খেদি যোৱা দেখা নাপালে। তেতিয়া আবু লুবাবাহে ক’লে, ‘সঁচাকৈয়ে ঘৰত সাপ বধ কৰাটো নিষেধ।

হাদিছ (13)

হাদিছ

Imam Abu Dawud : 4573

حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ أَبِي لُبَابَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ قَتْلِ الْجِنَّانِ الَّتِي تَكُونُ فِي الْبُيُوتِ إِلَّا أَنْ يَكُونَ ذَا الطُّفْيَتَيْنِ وَالْأَبْتَرَ فَإِنَّهُمَا يَخْطِفَانِ الْبَصَرَ وَيَطْرَحَانِ مَا فِي بُطُونِ النِّسَاءِحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ نَافِعٍ أَنَّ ابْنَ عُمَرَ وَجَدَ بَعْدَ ذَلِكَ يَعْنِي بَعْد مَا حَدَّثَهُ أَبُو لُبَابَةَ حَيَّةً فِي دَارِهِ فَأَمَرَ بِهَا فَأُخْرِجَتْ يَعْنِي إِلَى الْبَقِيعِ حَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ وَأَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ الْهَمْدَانِيُّ قَالَا أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَسُامَةُ عَنْ نَافِعٍ فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ نَافِعٌ ثُمَّ رَأَيْتُهَا بَعْدُ فِي بَيْتِهِ

আমাক [আল কা’নাবীয়ে] [মালিকৰ] পৰা [নাফী’] [আবু লুবাবা]ৰ পৰা কৈছে যে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে বিষাক্ত সাপ আৰু চুটি ঠেংযুক্ত সাপৰ বাহিৰে ঘৰত সৰু সৰু সাপ বধ কৰাটো নিষেধ কৰিছিল। কাৰণ দুয়োটাই দৃষ্টিশক্তি নাইকিয়া কৰি মহিলাৰ পেটত থকাখিনি গৰ্ভপাত কৰিব পাৰে। আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন উবাইদে] কৈছে, আমাক [হাম্মাদ বিন জাইদে] [আয়ুব]ৰ পৰা [নাফি’]ৰ পৰা কৈছে, ‘ [ইবনে উমৰ] এবাৰ আবু লুবাবাহৰ পৰা হাদীছ শুনাৰ পিছত তেওঁৰ ঘৰত সাপ পাইছিল। তাৰ পিছত তেওঁ সাপটোক বাহিৰলৈ পেলাবলৈ আদেশ দিলে, গতিকে সাপটোক বাকীত পেলাই দিলে''। আমাক কোৱা হৈছে যে [ইবনু আছ ছাৰহ] আৰু [আহমদ বিন ছাইদ আল হামদানী] দুয়োজনে কৈছে; আমাক [ইবনে ৱাহব] ৰিপৰ্ট কৰিছে তেওঁ ক’লে; এই হাদীছৰ বিষয়ে [নাফী]ৰ পৰা মোক [উছামাহ]ক অৱগত কৰিছে। নাফীয়ে ক’লে, ‘তাৰ পিছত মই তেওঁৰ ঘৰত এটা সাপ দেখিলোঁ’।

হাদিছ (21)

হাদিছ

Imam Abu Dawud : 4574

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي يَحْيَى قَالَ حَدَّثَنِي أَبِيأَنَّهُ انْطَلَقَ هُوَ وَصَاحِبٌ لَهُ إِلَى أَبِي سَعِيدٍ يَعُودَانِهِ فَخَرَجْنَا مِنْ عِنْدِهِ فَلَقِيَنَا صَاحِبٌ لَنَا وَهُوَ يُرِيدُ أَنْ يَدْخُلَ عَلَيْهِ فَأَقْبَلْنَا نَحْنُ فَجَلَسْنَا فِي الْمَسْجِدِ فَجَاءَ فَأَخْبَرَنَا أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الْهَوَامَّ مِنْ الْجِنِّ فَمَنْ رَأَى فِي بَيْتِهِ شَيْئًا فَلْيُحَرِّجْ عَلَيْهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَإِنْ عَادَ فَلْيَقْتُلْهُ فَإِنَّهُ شَيْطَانٌ

[মুছাদ্দাদে] আমাক ক’লে, [ইয়াহ্যাই] আমাক [মুহাম্মাদ বিন আবু ইয়াহ্যা]ৰ পৰা ক’লে, তেওঁ ক’লে; [মোৰ দেউতাই] মোক ক’লে যে তেওঁ আৰু তেওঁৰ এজন বন্ধু আবু ছাইদৰ ওচৰলৈ গৈছিল, গতিকে আমি আবু ছাইদৰ কাষৰ পৰা ওলাই আহিলোঁ। তাৰ পিছত আমি [আমাৰ বন্ধু]ক লগ পালোঁ যিয়ে আবু ছাইদক চাব বিচাৰিছিল। তাৰ পিছত আমি মছজিদলৈ গৈ তাতেই বহিলোঁ। তাৰ পাছত তেওঁ - আমাৰ বন্ধুৱে - আহি ৰিপ’ৰ্ট কৰিলে যে তেওঁ [আবু ছাইদ আল খুদ্ৰী] শুনিছে যে, ‘আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে ক’লে, ‘সঁচাকৈয়ে ক’লা সাপটো জিন্নৰ পৰা আহিছে, যিয়ে ইয়াক তেওঁৰ ঘৰত দেখে, তেওঁক তিনিবাৰকৈ যাবলৈ ক’ব লাগে, আৰু যদি ঘৰত থাকি যায় তেন্তে তেওঁক মাৰি পেলাওক, কিয়নো ই এটা চয়তান।’।

হাদিছ (21)

হাদিছ

Imam Abu Dawud : 4575

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ مَوْهَبٍ الرَّمْلِيُّ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ صَيْفِيٍّ أَبِي سَعِيدٍ مَوْلَى الْأَنْصَارِ عَنْ أَبِي السَّائِبِ قَالَأَتَيْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ فَبَيْنَا أَنَا جَالِسٌ عِنْدُهُ سَمِعْتُ تَحْتَ سَرِيرِهِ تَحْرِيكَ شَيْءٍ فَنَظَرْتُ فَإِذَا حَيَّةٌ فَقُمْتُ فَقَالَ أَبُو سَعِيدٍ مَا لَكَ قُلْتُ حَيَّةٌ هَاهُنَا قَالَ فَتُرِيدُ مَاذَا قُلْتُ أَقْتُلُهَا فَأَشَارَ إِلَى بَيْتٍ فِي دَارِهِ تِلْقَاءَ بَيْتِهِ فَقَالَ إِنَّ ابْنَ عَمٍّ لِي كَانَ فِي هَذَا الْبَيْتِ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ الْأَحْزَابِ اسْتَأْذَنَ إِلَى أَهْلِهِ وَكَانَ حَدِيثَ عَهْدٍ بِعُرْسٍ فَأَذِنَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَمَرَهُ أَنْ يَذْهَبَ بِسِلَاحِهِ فَأَتَى دَارَهُ فَوَجَدَ امْرَأَتَهُ قَائِمَةً عَلَى بَابِ الْبَيْتِ فَأَشَارَ إِلَيْهَا بِالرُّمْحِ فَقَالَتْ لَا تَعْجَلْ حَتَّى تَنْظُرَ مَا أَخْرَجَنِي فَدَخَلَ الْبَيْتَ فَإِذَا حَيَّةٌ مُنْكَرَةٌ فَطَعَنَهَا بِالرُّمْحِ ثُمَّ خَرَجَ بِهَا فِي الرُّمْحِ تَرْتَكِضُ قَالَ فَلَا أَدْرِي أَيُّهُمَا كَانَ أَسْرَعَ مَوْتًا الرَّجُلُ أَوْ الْحَيَّةُ فَأَتَى قَوْمُهُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَرُدَّ صَاحِبَنَا فَقَالَ اسْتَغْفِرُوا لِصَاحِبِكُمْ ثُمَّ قَالَ إِنَّ نَفَرًا مِنْ الْجِنِّ أَسْلَمُوا بِالْمَدِينَةِ فَإِذَا رَأَيْتُمْ أَحَدًا مِنْهُمْ فَحَذِّرُوهُ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ إِنْ بَدَا لَكُمْ بَعْدُ أَنْ تَقْتُلُوهُ فَاقْتُلُوهُ بَعْدَ الثَّلَاثِحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ بِهَذَا الْحَدِيثِ مُخْتَصَرًا قَالَ فَلْيُؤْذِنْهُ ثَلَاثًا فَإِنْ بَدَا لَهُ بَعْدُ فَلْيَقْتُلْهُ فَإِنَّهُ شَيْطَانٌ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ الْهَمْدَانِيُّ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي مَالِكٌ عَنْ صَيْفِيٍّ مَوْلَى ابْنِ أَفْلَحَ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو السَّائِبِ مَوْلَى هِشَامِ بْنِ زُهْرَةَ أَنَّهُ دَخَلَ عَلَى أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ فَذَكَرَ نَحْوَهُ وَأَتَمَّ مِنْهُ قَالَ فَآذِنُوهُ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ فَإِنْ بَدَا لَكُمْ بَعْدَ ذَلِكَ فَاقْتُلُوهُ فَإِنَّمَا هُوَ شَيْطَانٌ

[য়াজিদ বিন মৌহাব আৰ ৰামলি] আমাক কৈছে, [আল লাইথে] আমাক [ইবনে আজলান]ৰ পৰা [শ্বাইফি বিন আবু ছাইদ]ৰ পৰা কৈছে - আল আনছাৰৰ এজন প্ৰাক্তন দাস - [আবু ছাইব]ৰ পৰা তেওঁ কৈছিল, ‘মই [আবু ছাইদ আল খুদ্ৰী]ক লগ পাইছিলো, তেওঁৰ কাষত বহি থকাৰ সময়ত তেওঁৰ বিচনাৰ তলত কিবা এটা লৰচৰ কৰা শুনিছিলো। চাওঁতে সাপ বুলি ধৰা পৰিল। গতিকে মই থিয় হ'লোঁ - মাৰিব বিচাৰি -। তাৰ পিছত আবু ছাইদে সুধিলে, ‘আপোনাৰ কি দোষ?’? মই উত্তৰ দিলোঁ, ইয়াত সাপ আছে। আবু ছাইদে আকৌ সুধিলে, 'তেন্তে কি বিচাৰে?' মই উত্তৰ দিলোঁ, 'মই ইয়াক মাৰিব বিচাৰো।' তেতিয়া আবু ছাইদে নিজৰ ঘৰৰ সন্মুখৰ এটা ঘৰলৈ আঙুলিয়াই ক’লে, ‘মোৰ খুড়াৰ ল’ৰাটো আগতে সেই ঘৰত বাস কৰিছিল, আহজাব যুদ্ধৰ সময়ত তেওঁ পত্নীক চাবলৈ অনুমতি বিচাৰিছিল, কাৰণ তাই এগৰাকী নৱবিবাহিত আছিল। তাৰ পাছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁক অনুমতি দি তেওঁৰ অস্ত্ৰ আনিবলৈ ক’লে। তাৰ পাছত ঘৰলৈ উভতি আহি ঘৰৰ বাহিৰত ঘৈণীয়েকক থিয় হৈ থকা দেখিলে। তেওঁ - মোৰ খুড়াৰ ল'ৰা - তাৰ পিছত বৰশীটো ঘৈণীয়েকৰ ফালে আঙুলিয়াই দিলে - তাই অবিশ্বাসী হৈ আছে বুলি চিন্তিত হৈ -। তেওঁৰ পত্নীয়ে ক’লে, ‘যেতিয়ালৈকে মোক ঘৰৰ পৰা ওলাই যাবলৈ বাধ্য কৰালে, তেতিয়ালৈকে খৰখেদা নকৰিবা’। তাৰ পিছত তেওঁ ঘৰত সোমাই এটা ডাঙৰ সাপ পাই বৰশীৰে মাৰি পেলালে, তাৰ পিছত তেওঁ বৰশী লৈ ওলাই আহি লৰচৰ কৰি আছিল। নাজানো কোনটো প্ৰথমে মৰিলে, মানুহজন নে সাপ। তাৰ পিছত তেওঁৰ লোকসকলে তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে, ‘আমাৰ বন্ধুক পুনৰুজ্জীৱিত কৰিবলৈ আল্লাহৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰক’। তেওঁ উত্তৰ দিলে: ‘আপোনাৰ বন্ধুসকলৰ বাবে ক্ষমা বিচাৰক’। ইয়াৰ পিছত তেওঁ পুনৰ ক’লে: ‘সঁচাকৈয়ে মদীনা চহৰত জিনৰ এটা দলে ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছে, যদি আপুনি তেওঁলোকৰ এজনক দেখে তেন্তে তেওঁক তিনিবাৰ সকীয়াই দিয়ক, তেন্তে যদি তাৰ পিছত তেওঁক হত্যা কৰিব বিচাৰে তেন্তে তৃতীয় সতৰ্কবাণীৰ পিছত তেওঁক হত্যা কৰক’। আমাক কৈছে [মুছাদ্দাদে] কৈছে, আমাক কৈছে [য়াহ্যা] [ইবনে আজলানৰ] পৰা এই হাদীছ সংক্ষিপ্তভাৱে বর্ণনা কৰিছে। তেওঁ ক’লে: ‘তাক তিনিদিন দিয়ক, যদি তাৰ পিছতো তেওঁ আবিৰ্ভাৱ হয় তেন্তে তেওঁক মাৰি পেলাওক, কাৰণ ই চয়তান’। আমাক কৈছে [আহমদ বিন ছাইদ আল হামদানীয়ে] কৈছে, আমাক কৈছে [ইবনু ৱাহব] তেওঁ কৈছিল; তেখেতে মোক [মালিক] [শ্বাইফি]ৰ পৰা ৰিপৰ্ট কৰিছিল - এজন প্ৰাক্তন দাস - যিজনক - ইবনে আফলাহে মুক্ত কৰিছিল - তেওঁ কৈছিল; মোক [আবু আছ ছাইব] - এজন প্ৰাক্তন দাস - যিজনক - হিচিয়াম বিন জুহৰাৰ দ্বাৰা মুক্ত কৰা হৈছিল - জনাইছে যে তেওঁ [আবু ছাইদ আল খুদ্ৰী]ক লগ পাইছিল ... তাৰ পিছত তেওঁ একেটা হাদীছৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল আৰু আৰু অধিক সম্পূৰ্ণ হৈছিল। তেওঁ ক’লে: ‘তাক তিনিদিন দিয়ক, যদি তাৰ পিছতো তেওঁ দেখা যায় তেন্তে তেওঁক মাৰি পেলাওক, কাৰণ তেওঁ চয়তান’।

হাদিছ (21)

হাদিছ

Imam Abu Dawud : 4576

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ هَاشِمٍ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي لَيْلَى عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُئِلَ عَنْ حَيَّاتِ الْبُيُوتِ فَقَالَ إِذَا رَأَيْتُمْ مِنْهُنَّ شَيْئًا فِي مَسَاكِنِكُمْ فَقُولُوا أَنْشُدُكُنَّ الْعَهْدَ الَّذِي أَخَذَ عَلَيْكُنَّ نُوحٌ أَنْشُدُكُنَّ الْعَهْدَ الَّذِي أَخَذَ عَلَيْكُنَّ سُلَيْمَانُ أَنْ لَا تُؤْذُونَا فَإِنْ عُدْنَ فَاقْتُلُوهُنَّ

আমাক [ছাইদ বিন চুলাইমান] [আলী বিন হাছিম]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছে; আমাক [ইবনে আবু লাইলা] [থাবিত আল বুনানী]ৰ পৰা [আব্দুৰহমান বিন আবু লাইলা] [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা কৈছে, ‘ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছালামক এবাৰ ঘৰত সাপ হত্যাৰ বিষয়ে সোধা হৈছিল, তেওঁ কৈছিল; ‘তোমালোকৰ মাজৰ কোনোবাই যদি তোমালোকৰ ঘৰত তেওঁলোকক দেখা পায়, তেন্তে তেওঁলোকক কওক, ‘নোহে তোমালোকৰ পৰা লোৱা প্ৰতিজ্ঞাৰ ওপৰত মই তোমালোকৰ ওচৰত শপত খাইছো, চলোমনে তোমালোকৰ পৰা লোৱা প্ৰতিজ্ঞাৰ ওপৰত মই তোমালোকৰ শপত খাইছো; অৰ্থাৎ যাতে আপুনি আমাক অশান্তি নকৰে, যদি এতিয়াও সিহঁত ঘূৰি আহে তেন্তে সিহঁতক মাৰি পেলাওক'।

হাদিছ

Imam Abu Dawud : 4577

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ مُغِيرَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ أَنَّهُ قَالَاقْتُلُوا الْحَيَّاتِ كُلَّهَا إِلَّا الْجَانَّ الْأَبْيَضَ الَّذِي كَأَنَّهُ قَضِيبُ فِضَّةٍقَالَ أَبُو دَاوُد فَقَالَ لِي إِنْسَانٌ الْجَانُّ لَا يَنْعَرِجُ فِي مِشْيَتِهِ فَإِذَا كَانَ هَذَا صَحِيحًا كَانَتْ عَلَامَةً فِيهِ إِنْ شَاءَ اللَّهُ

আমাক কোৱা হৈছে [আমৰু বিন আউনে] কৈছে, আমাক [আবু আৱানাহ] [মুগিৰা]ৰ পৰা [ইব্ৰাহিমৰ] পৰা [ইবনে মাছুদ]ৰ পৰা ৰিপৰ্ট কৰিছে যে তেওঁ কৈছিল, ‘ৰূপৰ তৰোৱালৰ দৰে বগা ৰেখা থকা সকলো সাপক হত্যা কৰক’। আবু দাউদে ক’লে, তাৰ পিছত কোনোবাই মোক ক’লে ‘সাপে হাঁহি হাঁহি উঠিব নোৱাৰে, যদি সেইটো সঁচা হয় তেন্তে ঈশ্বৰে ইচ্ছা কৰিলে সেইটো এটা লক্ষণ’।

হাদিছ

Imam Abu Dawud : 4578

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِقَتْلِ الْوَزَغِ وَسَمَّاهُ فُوَيْسِقًا

আমাক কৈছে [আহমদ বিন মহম্মদ বিন হানবালে] কৈছে, আমাক কৈছে [আব্দুৰাজাকে] ক’লে, আমাক [মা’মাৰে] [আজ জুহৰী]ৰ পৰা [আমিৰ বিন ছা’দ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] কৈছে তেওঁ কৈছিল, ‘ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে টিকটিকিটোক হত্যা কৰিবলৈ আদেশ দিছিল, আৰু তেওঁ ইয়াক সৰু ফাচিক নাম দিছিল’।

হাদিছ (22)

হাদিছ

Imam Abu Dawud : 4579

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ الْبَزَّازُ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ زَكَرِيَّا عَنْ سُهَيْلٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَتَلَ وَزَغَةً فِي أَوَّلِ ضَرْبَةٍ فَلَهُ كَذَا وَكَذَا حَسَنَةً وَمَنْ قَتَلَهَا فِي الضَّرْبَةِ الثَّانِيَةِ فَلَهُ كَذَا وَكَذَا حَسَنَةً أَدْنَى مِنْ الْأُولَى وَمَنْ قَتَلَهَا فِي الضَّرْبَةِ الثَّالِثَةِ فَلَهُ كَذَا وَكَذَا حَسَنَةً أَدْنَى مِنْ الثَّانِيَةِ

আমাক কোৱা হৈছে [মুহাম্মাদ বিন আছ শ্বাব্বা আল বাজ্জাজে] কৈছে, আমাক [ইছমাইল বিন জাকাৰিয়া] [ছুহাইল]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কোৱা হৈছে তেওঁ কৈছিল, ‘আল্লাহৰ ৰাছুল চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে কৈছে: ‘যি কোনোৱে এটা আঘাতেৰে টিকটিকি মাৰিব, তেওঁক এনে মংগলৰ পুৰস্কৃত কৰা হ’ব। যিয়ে তাক দুটা আঘাতেৰে মাৰিব সি ইমান আৰু ইমান ভাল ভাল পাব, প্ৰথমটোতকৈ কম। আৰু যিয়ে তেওঁক তিনিটা আঘাতেৰে হত্যা কৰিব তেওঁ ইমানবোৰ ভাল বস্তু পাব, দ্বিতীয়টোতকৈ কম’।

হাদিছ (22)

হাদিছ

Imam Abu Dawud : 4580

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ الْبَزَّازُ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ زَكَرِيَّا عَنْ سُهَيْلٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَخِي أَوْ أُخْتِي عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ فِي أَوَّلِ ضَرْبَةٍ سَبْعِينَ حَسَنَةً

আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন আছ শ্বাব্বা আল বাজ্জাজে] কৈছে, আমাক [ইছমাইল বিন জাকাৰিয়া] [চুহেইল]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা মোৰ ভাই বা [মোৰ ভনীয়েক]ৰ বিষয়ে কৈছে, তেওঁ কৈছে: '-টিকটিক হত্যা কৰা- এটা কোবাই পুৰস্কাৰ সত্তৰটা ভাল কাম'।

হাদিছ (22)