Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 হাদিছ

হাদিছ

Imam Abu Dawud : 4541

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ الْأَقْرَعَ بْنَ حَابِسٍ أَبْصَرَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يُقَبِّلُ حُسَيْنًا فَقَالَ إِنَّ لِي عَشَرَةً مِنْ الْوَلَدِ مَا فَعَلْتُ هَذَا بِوَاحِدٍ مِنْهُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ لَا يَرْحَمُ لَا يُرْحَمُ

আমাক [মুছাদ্দাদে] কৈছে, আমাক [ছুফিয়ানে] [আজ জুহৰী]ৰ পৰা [আবু চালামাহ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে, ‘আল আকৰা’ বিন হাবিছে নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক হুছেইনক চুমা খাই থকা দেখিছিল। তাৰ পিছত আল আক্ৰা’ই ক’লে, ‘মোৰ দহটা সন্তান আছে, কিন্তু তেওঁলোকৰ কোনো এজনৰ লগত কেতিয়াও তেনেকুৱা কৰা নাই’। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘যিসকলে প্ৰেম নকৰে তেওঁলোকক ভালপোৱা নহ’ব’।

হাদিছ (40)

হাদিছ

Imam Abu Dawud : 4542

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ عُرْوَةَ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْثُمَّ قَالَ تَعْنِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبْشِرِي يَا عَائِشَةُ فَإِنَّ اللَّهَ قَدْ أَنْزَلَ عُذْرَكِ وَقَرَأَ عَلَيْهَا الْقُرْآنَ فَقَالَ أَبَوَايَ قُومِي فَقَبِّلِي رَأْسَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ أَحْمَدُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَا إِيَّاكُمَا

আমাক কোৱা হৈছে [মুছা বিন ইছমাইলে] কৈছে, আমাক কোৱা হৈছে [হাম্মাদে] ক’লে, আমাক [হিছ্যাম বিন উৰৱাহ] [উৰৱাহ]ৰ পৰা কোৱা হৈছে যে [আইছাই] এবাৰ কৈছিল, তাৰ পিছত নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে কৈছিল: ‘হে আইছিয়াহ, সুখী হওক কাৰণ আল্লাহে আপোনাৰ গ্ৰহণৰ ৰূপ হিচাপে -আয়াত- পঠাইছে উদ্জুৰ'। তাৰ পিছত তেওঁ তেওঁক কোৰআন পঢ়িলে। তাৰ পিছত মোৰ মা-দেউতাই ক’লে, ‘ৰছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ মূৰত চুমা খাব। কিন্তু মই উত্তৰ দিলোঁ, ‘মই কেৱল আল্লাহ আজ্জা ৱা জাল্লাৰ প্ৰশংসা কৰো, তোমালোক দুয়োৰে নহয়’।

হাদিছ

Imam Abu Dawud : 4543

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ عَنْ أَجْلَحَ عَنْ الشَّعْبِيِّأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَلَقَّى جَعْفَرَ بْنَ أَبِي طَالِبٍ فَالْتَزَمَهُ وَقَبَّلَ مَا بَيْنَ عَيْنَيْهِ

আমাক কোৱা হৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] কৈছে, আমাক কোৱা হৈছে [আলী বিন মুছিৰ] [আল আজলাহ]ৰ পৰা [আছ চিয়াবী] ৰ পৰা কৈছে, ‘নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে জাফৰ বিন আবু তালিবক লগ পাইছিল, তাৰ পিছত তেওঁক সাৱটি ধৰি চকুৰ মাজত চুমা খালে’।

হাদিছ

Imam Abu Dawud : 4544

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ عَنْ إِيَاسِ بْنِ دَغْفَلٍ قَالَ رَأَيْتُ أَبَا نَضْرَةَقَبَّلَ خَدَّ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ عَلَيْهِمَا السَّلَام

আমাক কোৱা হৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] কৈছে, আমাক [আল মু’তামিৰক] [ইয়াছ বিন ডাগফল]ৰ পৰা কোৱা হৈছে যে তেওঁ কৈছিল, ‘মই দেখিলোঁ [আবু নাদৰাহ] আল হাছান বিন আলী আলাইহিমাছালামৰ গালত চুমা খাইছে’।

হাদিছ

Imam Abu Dawud : 4545

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَالِمٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ الْبَرَاءِ قَالَدَخَلْتُ مَعَ أَبِي بَكْرٍ أَوَّلَ مَا قَدِمَ الْمَدِينَةَ فَإِذَا عَائِشَةُ ابْنَتُهُ مُضْطَجِعَةٌ قَدْ أَصَابَتْهَا حُمَّى فَأَتَاهَا أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ لَهَا كَيْفَ أَنْتِ يَا بُنَيَّةُ وَقَبَّلَ خَدَّهَا

আমাক কৈছে [আব্দুল্লাহ বিন ছালিমে] কৈছে, আমাক জনাইছে [ইব্ৰাহিম বিন ইউছুফে] [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা [আবু ইছহাক]ৰ পৰা [আল বাৰা`] তেওঁ কৈছিল, ‘মই আৰু [আবু বকৰ] তেওঁৰ আগমনৰ আৰম্ভণিতে মদীনাত প্ৰৱেশ কৰিছিলো, সেই সময়ত তেওঁৰ কন্যা আইছা জ্বৰত পৰি আছিল, আবু বকৰ তাৰ পিছত তেওঁৰ গালত চুমা খাই সুধিছিল, ‘কেনে আছে তুমি, হে মোৰ ল'ৰা?'

হাদিছ

Imam Abu Dawud : 4546

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي زِيَادٍ أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي لَيْلَى حَدَّثَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ حَدَّثَهُوَذَكَرَ قِصَّةً قَالَ فَدَنَوْنَا يَعْنِي مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَبَّلْنَا يَدَهُ

আমাক কৈছে [আহমদ বিন ইউনুছে] কৈছে, আমাক কৈছে [জুহাইৰে] কৈছে, আমাক কৈছে [ইয়াজিদ বিন আবু জিয়াদে] যে [‘আব্দুৰ ৰহমান বিন আবু লাইলাই] তেওঁক কৈছিল যে [আব্দুল্লাহ বিন উমৰে] তেওঁক কৈছিল...তাৰ পিছত তেওঁ কাহিনীটো উল্লেখ কৰিছিল। তেওঁ ক’লে, ‘আমি নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ কাষ চাপিলোঁ, তাৰ পিছত আমি তেওঁৰ হাতত চুমা খালোঁ’।

হাদিছ

Imam Abu Dawud : 4547

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا خَالِدٌ عَنْ حُصَيْنٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ أُسَيْدِ بْنِ حُضَيْرٍ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ قَالَبَيْنَمَا هُوَ يُحَدِّثُ الْقَوْمَ وَكَانَ فِيهِ مِزَاحٌ بَيْنَا يُضْحِكُهُمْ فَطَعَنَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي خَاصِرَتِهِ بِعُودٍ فَقَالَ أَصْبِرْنِي فَقَالَ اصْطَبِرْ قَالَ إِنَّ عَلَيْكَ قَمِيصًا وَلَيْسَ عَلَيَّ قَمِيصٌ فَرَفَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ قَمِيصِهِ فَاحْتَضَنَهُ وَجَعَلَ يُقَبِّلُ كَشْحَهُ قَالَ إِنَّمَا أَرَدْتُ هَذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ

আমাক কৈছে [আমৰু বিন আউনে] কৈছে, আমাক [খালিদ] [হুছেইন]ৰ পৰা [‘আব্দুৰ ৰহমান বিন আবু লাইলা]ৰ পৰা [উছেইদ বিন হুদাইৰ]ৰ পৰা আনছাৰৰ এজন ব্যক্তিয়ে কৈছিল, ‘তেওঁ এদল মানুহৰ সৈতে আড্ডা মাৰি থাকোঁতে, তেতিয়া কিবা এটাই তেওঁলোকক হাঁহিবলৈ বাধ্য কৰালে, হঠাতে নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে তেওঁৰ কাষত কাঠৰ টুকুৰা এটা বিন্ধিলে’। মানুহজনে ক’লে, মোক কিছা বনোৱাৰ অধিকাৰ দিয়া!’ তেওঁ ক’লে: ‘কৰ’। মানুহজনে আকৌ ক’লে, ‘ছাৰ, মই কাপোৰ পিন্ধা নাই যদিও আপুনি এতিয়াও কাপোৰ পিন্ধি আছে’। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কাপোৰ খুলিলে, কিন্তু মানুহজনে তেওঁৰ শৰীৰটোক সাৱটি ধৰি চুমা খালে আৰু ক’লে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আচলতে মই এইটোৱেই আশা কৰি আছিলো’।

হাদিছ

Imam Abu Dawud : 4548

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى بْنُ الطَّبَّاعِ حَدَّثَنَا مَطَرُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَعْنَقُ حَدَّثَتْنِي أُمُّ أَبَانَ بِنْتُ الْوَازِعِ بْنِ زَارِعٍ عَنْ جِدِّهَا زَارِعٍ وَكَانَ فِي وَفْدِ عَبْدِ الْقَيْسِ قَالَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَجَعَلْنَا نَتَبَادَرُ مِنْ رَوَاحِلِنَا فَنُقَبِّلُ يَدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرِجْلَهُ قَالَ وَانْتَظَرَ الْمُنْذِرُ الْأَشَجُّ حَتَّى أَتَى عَيْبَتَهُ فَلَبِسَ ثَوْبَيْهِ ثُمَّ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ إِنَّ فِيكَ خَلَّتَيْنِ يُحِبُّهُمَا اللَّهُ الْحِلْمُ وَالْأَنَاةُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا أَتَخَلَّقُ بِهِمَا أَمْ اللَّهُ جَبَلَنِي عَلَيْهِمَا قَالَ بَلْ اللَّهُ جَبَلَكَ عَلَيْهِمَا قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي جَبَلَنِي عَلَى خَلَّتَيْنِ يُحِبُّهُمَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ

আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন ইছা বিন আথ থাব্বা’] কৈছে, আমাক কৈছে [মাথাৰ বিন ‘আব্দুৰহমান আল আ’নাকে] কৈছে, মোক [উম্মু আবান বিন্টিল ৱাজী’ বিন জাৰী’] তেওঁৰ দাদা [জাৰী’]ৰ পৰা কৈছে সেই সময়ত তেওঁ আব্দু কাইছৰ দূত গোটৰ লগত আছিল, তেওঁ কৈছিল, ‘যেতিয়া আমি মদীনাত উপস্থিত হৈছিলো, আমি আমাৰ বাহনত ইজনে সিজনক দৌৰিছিলো, তাৰ পিছত আমি চুমা খাইছিলো তেওঁৰ হাত-ভৰি'। তেওঁ - কথকজনে - ক’লে, ‘আল মুণ্ডজিৰ আল আছিয়াজে তেতিয়াও নিজৰ কাপোৰ আহিবলৈ অপেক্ষা কৰি আছিল, তাৰ পিছত তেওঁ কাপোৰ পিন্ধিলে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক লগ কৰিবলৈ আহিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ আল মুণ্ড্জিৰক ক’লে, ‘সঁচাকৈয়ে তোমাৰ দুটা বৈশিষ্ট্য আছে যিবোৰ আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলৰ অনুকূল; ভদ্ৰ আৰু ধৈৰ্য্যশীল'। আল মুণ্ডিৰে সুধিলে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মোৰ সঁচাকৈয়ে এনেকুৱা নৈতিকতা আছে নে আল্লাহে মোক দিছিল?’ তেওঁ উত্তৰ দিলে: ‘আল্লাহে তোমাক দিলে’। আল মুণ্ডজিৰে কয়, ‘সকলো প্ৰশংসা আল্লাহৰ যিয়ে মোক দুটা বৈশিষ্ট্য দিছে যিবোৰ আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলৰ অনুকূল’।

হাদিছ

Imam Abu Dawud : 4549

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ ح و حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ حَمَّادٍ يَعْنِيَانِ ابْنَ أَبِي سُلَيْمَانَ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أَبَا ذَرٍّ فَقُلْتُ لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَأَنَا فِدَاؤُكَ

আমাক কৈছে [মুছা বিন ইছমাইলে] কৈছে, আমাক [হাম্মাদ] কৈছে। -আন এটা ধৰণেৰে উল্লেখ কৰা হৈছে- আমাক [মুছলমানে] কৈছে, আমাক [হছ্যাম] [হাম্মাদ]ৰ পৰা কৈছে -যি দুয়োটাৰ অৰ্থ হ’ল হাম্মাদ বিন আবু চুলাইমান- [জাইদ বিন ৱাহব]ৰ পৰা [আবু জজাৰ]ৰ পৰা তেওঁ কৈছে, ‘নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে: ‘হে আবু দজাৰ’। মই উত্তৰ দিলোঁ, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মই তোমাৰ আহ্বান সুখেৰে পূৰণ কৰো, মই তোমাৰ মুক্তিপণ’।

হাদিছ

Imam Abu Dawud : 4550

حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ قَتَادَةَ أَوْ غَيْرِهِ أَنَّ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ قَالَكُنَّا نَقُولُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ أَنْعَمَ اللَّهُ بِكَ عَيْنًا وَأَنْعِمْ صَبَاحًا فَلَمَّا كَانَ الْإِسْلَامُ نُهِينَا عَنْ ذَلِكَقَالَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ مَعْمَرٌ يُكْرَهُ أَنْ يَقُولَ الرَّجُلُ أَنْعَمَ اللَّهُ بِكَ عَيْنًا وَلَا بَأْسَ أَنْ يَقُولَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَيْنَكَ

আমাক কোৱা হৈছে [ছালামাহ বিন চ্যাবিবে] কৈছে, আমাক কোৱা হৈছে [আব্দুৰৰাজাকে] ক’লে, আমাক [মা’মাৰক] [কাতাদাহ] বা আনৰ পৰা কোৱা হৈছে, যে [ইমৰাণ বিন হুছেইন] কৈছিল, ‘জাহিলিয়াৰ সময়ত আমি কৈছিলোঁ ‘আপুনি ভালপোৱা যিকোনো ব্যক্তিৰ প্ৰতি আল্লাহে আপোনাৰ চকু শীতল কৰক বা ‘আপুনি আজি ৰাতিপুৱা সুখ পাওক’। ইছলাম অহাৰ পিছত এই সকলোবোৰ কথাৰ পৰা আমাক নিষিদ্ধ কৰা হ’ল’। আব্দুৰৰাজাকে ক’লে, ‘মা’মাৰে ক’লে, ‘আপুনি ভালপোৱা যিকোনো ব্যক্তিৰ ওপৰত আল্লাহে আপোনাৰ চকুক সদয়ভাৱে চাওক’ বুলি কোৱাটো ভুল, কিন্তু ‘আল্লাহে আপোনাৰ চকুৰ ওপৰত অনুগ্ৰহ কৰক’ বুলি ক’লে ভুল নহয়। ' .

হাদিছ

Imam Abu Dawud : 4551

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَبَاحٍ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو قَتَادَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ فِي سَفَرٍ لَهُ فَعَطِشُوا فَانْطَلَقَ سَرْعَانُ النَّاسِ فَلَزِمْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تِلْكَ اللَّيْلَةَ فَقَالَ حَفِظَكَ اللَّهُ بِمَا حَفِظْتَ بِهِ نَبِيَّهُ

আমাক [মুছা বিন ইছমাইলে] কৈছে, আমাক [হাম্মাদ] [থাবিত আল বুনানী]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন ৰাবাহ আল আনছাৰী]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; আমাক কৈছে [আবু কাতাদাহে] কৈছে, ‘যেতিয়া নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম বাটত আছিল, তেতিয়া তেওঁৰ চাহাবাসকলে পিয়াহ অনুভৱ কৰিছিল গতিকে তেওঁলোকে সোনকালে খোজ কাঢ়িছিল, কিন্তু সেই নিশা মই তথাপিও ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ লগত আছিলো। তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: ‘আল্লাহে তোমালোকক ৰক্ষা কৰক, কাৰণ তুমি তেওঁৰ নবীক ৰক্ষা কৰিছা’।

হাদিছ

Imam Abu Dawud : 4552

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ حَبِيبِ بْنِ الشَّهِيدِ عَنْ أَبِي مِجْلَزٍ قَالَخَرَجَ مُعَاوِيَةُ عَلَى ابْنِ الزُّبَيْرِ وَابْنِ عَامِرٍ فَقَامَ ابْنُ عَامِرٍ وَجَلَسَ ابْنُ الزُّبَيْرِ فَقَالَ مُعَاوِيَةُ لِابْنِ عَامِرٍ اجْلِسْ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ أَحَبَّ أَنْ يَمْثُلَ لَهُ الرِّجَالُ قِيَامًا فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنْ النَّارِ

আমাক কোৱা হৈছে [মুছা বিন ইছমাইলে] কৈছে, আমাক [হাম্মাদক] [হাবিব বিন আছি চ্যাহিদ]ৰ পৰা [আবু মিলজাজ]ৰ পৰা কোৱা হৈছে তেওঁ কৈছিল, ‘মু’আৱিয়াই ইবনে আজ জুবাইৰ আৰু ইবনে আমিৰক লগ কৰিবলৈ গৈছিল, ইবনু আমিৰ তাৰ পিছত থিয় হৈছিল আৰু ইবনে আজ জুবাইৰ বহি আছিল। তাৰ পিছত [মুআৱিয়াই] ইবনে আমিৰক ক’লে, ‘বহক, মই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ কথা শুনিলোঁ: ‘যিজনে ইয়াৰ বাবে আন মানুহক থিয় হৈ থকা দেখি ভাল পায়, তেওঁ নৰকত নিজৰ আসন লওক’।

হাদিছ (4)

হাদিছ

Imam Abu Dawud : 4553

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ عَنْ مِسْعَرٍ عَنْ أَبِي الْعَنْبَسِ عَنْ أَبِي الْعَدَبَّسِ عَنْ أَبِي مَرْزُوقٍ عَنْ أَبِي غَالِبٍ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَخَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُتَوَكِّئًا عَلَى عَصًا فَقُمْنَا إِلَيْهِ فَقَالَ لَا تَقُومُوا كَمَا تَقُومُ الْأَعَاجِمُ يُعَظِّمُ بَعْضُهَا بَعْضًا

আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবাই] কৈছে, আমাক [আব্দুল্লাহ বিন নুমাইৰে] [মিছ’ৰৰ] পৰা [আবু আল আনবাছ]ৰ পৰা [আবুল আদাব্বাছ]ৰ পৰা [আবু মৰ্জুক]ৰ পৰা [আবু গালিব]ৰ পৰা [আবু উমামাহ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল, ‘আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে আমাক লাঠিৰ ওপৰত হেলান দি লগ পাইছিল, যেতিয়ালৈকে আমি তেওঁৰ ফালে উঠিলোঁ। কিন্তু তেওঁ এইটোও কৈছিল: ‘‘আজাম জনসাধাৰণে - আৰবৰ বাহিৰে - আনৰ মহিমামণ্ডিত কৰিবলৈ উঠি অহাৰ দৰে উঠি নাযাবা’।

হাদিছ

Imam Abu Dawud : 4554

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ عَنْ غَالِبٍ قَالَ إِنَّا لَجُلُوسٌ بِبَابِ الْحَسَنِ إِذْ جَاءَ رَجُلٌ فَقَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ جَدِّي قَالَبَعَثَنِي أَبِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ ائْتِهِ فَأَقْرِئْهُ السَّلَامَ قَالَ فَأَتَيْتُهُ فَقُلْتُ إِنَّ أَبِي يُقْرِئُكَ السَّلَامَ فَقَالَ عَلَيْكَ السَّلَامُ وَعَلَى أَبِيكَ السَّلَامُ

আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবাই] কৈছে, আমাক [ইছমাইলে] [গালিব]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল, ‘যেতিয়া আমি একেলগে আল হাছানৰ দুৱাৰত বহি আছিলো তেতিয়া হঠাতে [এজন মানুহ] আহি ক’লে, ‘মোৰ দেউতাই মোক মোৰ দাদাৰ পৰা কৈছিল। তেওঁ ক’লে, ‘মোৰ দেউতাই মোক ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক লগ কৰিবলৈ পঠিয়াইছিল, তেওঁ কৈছিল, ‘আল্লাহৰ ৰাছুলৰ ওচৰলৈ আহি তেওঁক হেল্ল’ কওক’। মই তাৰ পিছত তেওঁৰ ওচৰলৈ গৈ ক’লোঁ, ‘সঁচাকৈয়ে মোৰ দেউতাই আপোনাক শুভেচ্ছা পঠায়’। তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: ‘আলাইকছালাম ৱা ‘আলা আবিকাছালাম -আপোনাৰ আৰু আপোনাৰ পিতৃৰ ওপৰত পৰিত্ৰাণ হওক-’।

হাদিছ

Imam Abu Dawud : 4555

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ زَكَرِيَّا عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ أَنَّ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا حَدَّثَتْهُأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهَا إِنَّ جِبْرِيلَ يَقْرَأُ عَلَيْكِ السَّلَامَ فَقَالَتْ وَعَلَيْهِ السَّلَامُ وَرَحْمَةُ اللَّهِ

আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবাই] কৈছে, আমাক [আব্দুৰাহিম বিন চুলাইমান] [জাকাৰিয়া]ৰ পৰা [আছ ছায়াবী]ৰ পৰা [আবু চালামাহ]ৰ পৰা কৈছে যে [আইছিয়াহ] ৰাছিয়াল্লাহ আনহাই তেওঁক কৈছিল, যে নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে এবাৰ তেওঁক কৈছিল: ‘সঁচাকৈয়ে জিব্ৰিল আলাইহছালামে আপোনাক সম্ভাষণ জনাইছে’। 'আইছিয়াই উত্তৰ দিলে, 'ৱা আলাইহিছলাম ৱা ৰহমাতুল্লাহী -ত্ৰাণ আৰু তেওঁৰ দয়া তেওঁৰ ওপৰত হওক-'।

হাদিছ (24)

হাদিছ

Imam Abu Dawud : 4556

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا يَعْلَى بْنُ عَطَاءٍ عَنْ أَبِي هَمَّامٍ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَسَارٍ أَنَّ أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْفِهْرِيَّ قَالَشَهِدْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حُنَيْنًا فَسِرْنَا فِي يَوْمٍ قَائِظٍ شَدِيدِ الْحَرِّ فَنَزَلْنَا تَحْتَ ظِلِّ الشَّجَرَةِ فَلَمَّا زَالَتْ الشَّمْسُ لَبِسْتُ لَأْمَتِي وَرَكِبْتُ فَرَسِي فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي فُسْطَاطِهِ فَقُلْتُ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ قَدْ حَانَ الرَّوَاحُ قَالَ أَجَلْ ثُمَّ قَالَ يَا بِلَالُ قُمْ فَثَارَ مِنْ تَحْتِ سَمُرَةٍ كَأَنَّ ظِلَّهُ ظِلُّ طَائِرٍ فَقَالَ لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ وَأَنَا فِدَاؤُكَ فَقَالَ أَسْرِجْ لِي الْفَرَسَ فَأَخْرَجَ سَرْجًا دَفَّتَاهُ مِنْ لِيفٍ لَيْسَ فِيهِ أَشَرٌ وَلَا بَطَرٌ فَرَكِبَ وَرَكِبْنَا وَسَاقَ الْحَدِيثَقَالَ أَبُو دَاوُد أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْفِهْرِيُّ لَيْسَ لَهُ إِلَّا هَذَا الْحَدِيثُ وَهُوَ حَدِيثٌ نَبِيلٌ جَاءَ بِهِ حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ

[মুছা বিন ইছমাইলে] আমাক বর্ণনা কৰিছে, [হাম্মাদে] আমাক বর্ণনা কৰিছে, [ইয়ালা বিন আথাই] [আবু হাম্মাম আব্দুল্লাহ বিন ইয়াছাৰ]ৰ পৰা ৰিপ’ৰ্ট কৰিছে যে [আবু আব্দুৰহমান আল ফিহৰিয়ে] কৈছে, ‘মই এবাৰ আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাল্লামৰ সৈতে হুনানিনৰ যুদ্ধত অংশ লৈছিলো, তাৰ পিছত আমি অতি উত্তপ্ত দিনত খোজ কাঢ়িছিলো। তাৰ পিছত আমি ছাঁয়াময় গছ এজোপাৰ তলত ৰৈ দিলোঁ, যেতিয়া সূৰ্য্যটো ইতিমধ্যে পশ্চিম দিশলৈ হেলনীয়া হৈ পৰিছিল মই লগে লগে যুদ্ধৰ সঁজুলি পিন্ধি ঘোঁৰাত উঠিলোঁ। ইয়াৰ পিছত মই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰলৈ গ’লোঁ তেওঁৰ তম্বুত। মই তেওঁক ক’লোঁ, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম। সঁচাকৈয়ে প্ৰস্থানৰ সময় আহি পৰিছে।' তেওঁ উত্তৰ দিলে, 'হয়।' ইয়াৰ পিছত তেওঁ বিলালক ক’লে: ‘হে বিলাল, লগে লগে উঠি।’ গতিকে বিলাল চামুৰা গছৰ তলৰ পৰা উঠি আহিল, যেন তেওঁৰ ছাঁটো চৰাইৰ দৰে। বিলালে উত্তৰ দিলে, 'মই তোমাৰ আহ্বান আনন্দৰে পূৰণ কৰো, আৰু মই তোমাৰ মুক্তিপণ'। তাৰ পিছত নবীয়ে ক’লে: ‘মোৰ ঘোঁৰাত চেদল কৰক’। তাৰ পাছত বিলালে ঘাঁহৰ স্তূপেৰে নিৰ্মিত চেদল এখন উলিয়াই আনিলে, য’ত কুৎসিততা বা অহংকাৰৰ কোনো লেখ-জোখ নাছিল। তাৰ পিছত তেওঁ নিজৰ মাউণ্টত উঠিল আৰু আমি তেওঁৰ পিছে পিছে গ'লোঁ.... তাৰ পিছত তেওঁ সম্পূৰ্ণ হাদীছৰ কথা উল্লেখ কৰিলে'। আবু দাউদে ক’লে, ‘আবু আব্দুৰহমান আল ফিহৰীৰ ইয়াৰ বাহিৰে আন কোনো হাদীছ নাই, আৰু এইটো এটা ভাল হাদীছ; হাম্মাদ বিন চালামাহে বর্ণনা কৰিছে’।

হাদিছ

Imam Abu Dawud : 4557

حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْبِرَكِيُّ وَسَمِعْتُهُ مِنْ أَبِي الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ وَأَنَا لِحَدِيثِ عِيسَى أَضْبَطُ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْقَاهِرِ بْنُ السَّرِيِّ يَعْنِي السُّلَمِيَّ حَدَّثَنَا ابْنُ كِنَانَةَ بْنِ عَبَّاسِ بْنِ مِرْدَاسٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ أَبُو بَكْرٍ أَوْ عُمَرُ أَضْحَكَ اللَّهُ سِنَّكَ وَسَاقَ الْحَدِيثَ

তেওঁ আমাক [ইছা বিন ইব্ৰাহিম আল বিৰাকী] ক’লে আৰু মই আবুল ৱালিদ আথ থায়ালিচিৰ পৰা শুনিলোঁ - আৰু ইছাৰ হাদীছটো মই ভালকৈ জানো - তেওঁ ক’লে; আমাক কৈছে [আব্দুল কাহিৰ বিন আছ ছাৰী] - অৰ্থাৎ আব্দুল কাহিৰ বিন আছ ছাৰী আছ চুলামীয়ে - কৈছে 'আমাক [ইবনু কিনানাহ বিন আব্বাছ বিন মিৰদাস] [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] [তেওঁৰ দাদাৰ] পৰা কৈছিল যে তেওঁ কৈছিল, 'ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে হাঁহিলে, তাৰ পিছত আবু বকৰ বা উমৰে তেওঁক ক'লে, 'আল্লাহে আপোনাৰ চিৰস্থায়ী কৰক।' সুখ'। তাৰ পিছত সম্পূৰ্ণ হাদীছ উল্লেখ কৰা হয়।

হাদিছ

Imam Abu Dawud : 4558

حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ حَدَّثَنَا حَفْصٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي السَّفَرِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَمَرَّ بِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا أُطَيِّنُ حَائِطًا لِي أَنَا وَأُمِّي فَقَالَ مَا هَذَا يَا عَبْدَ اللَّهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ شَيْءٌ أُصْلِحُهُ فَقَالَ الْأَمْرُ أَسْرَعُ مِنْ ذَلِكَحَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَهَنَّادٌ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ بِإِسْنَادِهِ بِهَذَا قَالَ مَرَّ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ نُعَالِجُ خُصًّا لَنَا وَهَى فَقَالَ مَا هَذَا فَقُلْنَا خُصٌّ لَنَا وَهَى فَنَحْنُ نُصْلِحُهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أَرَى الْأَمْرَ إِلَّا أَعْجَلَ مِنْ ذَلِكَ

আমাৰ ওচৰত [মুছাদ্দাদ বিন মুছাৰহাদে] কৈছে, আমাৰ ওচৰত [হাফছ] [আল আ’মাচী]ৰ পৰা [আবু আছ ছাফাৰ]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন আমৰু]ৰ পৰা বর্ণিত হৈছে তেওঁ কৈছিল, ‘যেতিয়া মোৰ মা আৰু মই মোৰ দেৱাল নিৰ্মাণ কৰি আছিলো, তেতিয়া ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম আমাৰ কাষেৰে পাৰ হৈ গৈছিল। তাৰ পিছত তেওঁ সুধিলে: ‘হে আব্দুল্লাহ, এইটো কি?’। মই উত্তৰ দিলোঁ, 'কিবা এটা ঠিক কৰি আছো'। তেওঁ ক’লে: ‘অট্টালিকাটো ধ্বংস হোৱাৰ পৰা মৃত্যু সোনকালে আহে’। আমাক [উছমান বিন আবু ছায়াইবা] আৰু [হান্নাদ]ক অৰ্থত কৈছে, দুয়োজনে কৈছে; এই ছানাদৰে আমাক [আবু মুআৱিয়াহ] [আল আমাছি]ৰ পৰা কৈছে যে তেওঁ কৈছিল, ‘আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে আমাৰ কাষেৰে পাৰ হৈ গৈছিল, যেতিয়া আমি আমাৰ জুপুৰিটো মেৰামতি কৰি আছিলো যিটো ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছিল। তেওঁ সুধিলে: 'এইটো কি?' আমি উত্তৰ দিলোঁ, ‘আমাৰ জুপুৰিটো ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছে, আৰু আমি মেৰামতি কৰি আছো’। তাৰ পিছত আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘সেই জুপুৰি ধ্বংস হোৱাতকৈ মৃত্যু বেছি খৰকৈ আহিব, তাৰ বাহিৰে মই একো দেখা নাই।

হাদিছ

Imam Abu Dawud : 4559

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ حَكِيمٍ قَالَ أَخْبَرَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَاطِبٍ الْقُرَشِيُّ عَنْ أَبِي طَلْحَةَ الْأَسَدِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ فَرَأَى قُبَّةً مُشْرِفَةً فَقَالَ مَا هَذِهِ قَالَ لَهُ أَصْحَابُهُ هَذِهِ لِفُلَانٍ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ قَالَ فَسَكَتَ وَحَمَلَهَا فِي نَفْسِهِ حَتَّى إِذَا جَاءَ صَاحِبُهَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُسَلِّمُ عَلَيْهِ فِي النَّاسِ أَعْرَضَ عَنْهُ صَنَعَ ذَلِكَ مِرَارًا حَتَّى عَرَفَ الرَّجُلُ الْغَضَبَ فِيهِ وَالْإِعْرَاضَ عَنْهُ فَشَكَا ذَلِكَ إِلَى أَصْحَابِهِ فَقَالَ وَاللَّهِ إِنِّي لَأُنْكِرُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا خَرَجَ فَرَأَى قُبَّتَكَ قَالَ فَرَجَعَ الرَّجُلُ إِلَى قُبَّتِهِ فَهَدَمَهَا حَتَّى سَوَّاهَا بِالْأَرْضِ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ فَلَمْ يَرَهَا قَالَ مَا فَعَلَتْ الْقُبَّةُ قَالُوا شَكَا إِلَيْنَا صَاحِبُهَا إِعْرَاضَكَ عَنْهُ فَأَخْبَرْنَاهُ فَهَدَمَهَا فَقَالَ أَمَا إِنَّ كُلَّ بِنَاءٍ وَبَالٌ عَلَى صَاحِبِهِ إِلَّا مَا لَا إِلَّا مَا لَا يَعْنِي مَا لَا بُدَّ مِنْهُ

আমাক কৈছে [আহমদ বিন ইউনুছে] কৈছে, আমাক কৈছে [জুহাইৰে] কৈছে, আমাক কৈছে [উছমান বিন হাকিম] তেওঁ কৈছিল; মোক [ইব্ৰাহিম বিন মুহাম্মাদ বিন হাথিব আল কুৰাছী] [আবু তালহা আল আছাদি]ৰ পৰা [আনাছ বিন মালিক]ৰ পৰা ৰিপৰ্ট কৰিছে, ‘আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম ঘৰৰ পৰা ওলাই আহিল, তাৰ পিছত তেওঁ এটা ওখ অট্টালিকা দেখিলে। তাৰ পিছত তেওঁ সুধিলে: 'এইটো কি?' সংগীসকলে উত্তৰ দিলে, 'এইটো অমুক অট্টালিকা, এজন আনছাৰ মানুহৰ'। আনাছে ক’লে, ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম নিমাত আছিল আৰু কেৱল হৃদয়তহে ৰাখিছিল, যেতিয়ালৈকে অট্টালিকাৰ মালিকে আহি ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক মানুহৰ সন্মুখত সম্ভাষণ জনাইছিল তেতিয়ালৈকে তেওঁ তেওঁৰ পৰা আঁতৰি নাযায়। তেওঁ এই কাম বাৰে বাৰে কৰিছিল যেতিয়ালৈকে মানুহবোৰে বুজি নাপালে যে নবী খং উঠিছে আৰু তেওঁক এৰাই চলিছিল। গতিকে মানুহজনে নবীৰ চাহাবাবিলাকৰ ওচৰত অভিযোগ কৰিলে। মানুহজনে ক’লে, “আল্লাহৰ কচম মই আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক কাফিৰ কৰিলোঁ।” চাহাবাসকলে ক’লে, “আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ওলাই গৈ তোমাৰ অট্টালিকাটো চালে।” আনাছে ক’লে, “তাৰ পিছত মানুহজনে ঘৰলৈ গৈ নিজৰ ঘৰখন মাটিত ধ্বংস কৰি পেলালে, যেতিয়া এদিন ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে বাহিৰলৈ ওলাই আহি অট্টালিকাটো নাইকিয়া হোৱা দেখিলে, তেতিয়া তেওঁ সুধিলে, “কি হ’ল?” চাহাবাসকলে উত্তৰ দিলে, “অট্টালিকাৰ মালিকে আমাৰ ওচৰত ৰজাই তেওঁৰ পৰা আঁতৰি যোৱাৰ অভিযোগ কৰিছিল, গতিকে আমি তেওঁক জনাই দিলোঁ। তাৰ পাছত ঘৰলৈ গৈ নিজৰ ঘৰটো ভাঙি ধ্বংস কৰি পেলালে। আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, “জানি লোৱা যে প্ৰতিটো অট্টালিকাই নিজৰ মালিকৰ বাবে দুৰ্যোগ কঢ়িয়াই আনে, মাথোঁ যিটো নাই, সেইটোৰ বাহিৰে।” অৰ্থাৎ সঁচাকৈয়ে প্ৰয়োজনীয় বস্তু।”

হাদিছ

Imam Abu Dawud : 4560

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ مُطَرِّفٍ الرُّؤَاسِيُّ حَدَّثَنَا عِيسَى عَنْ إِسْمَعِيلَ عَنْ قَيْسٍ عَنْ دُكَيْنِ بْنِ سَعِيدٍ الْمُزَنِيِّ قَالَأَتَيْنَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلْنَاهُ الطَّعَامَ فَقَالَ يَا عُمَرُ اذْهَبْ فَأَعْطِهِمْ فَارْتَقَى بِنَا إِلَى عِلِّيَّةٍ فَأَخَذَ الْمِفْتَاحَ مِنْ حُجْرَتِهِ فَفَتَحَ

আমাক কৈছে [আব্দুৰাহিম বিন মুথাৰীফ আৰ ৰুৱাছি] কৈছে, আমাক [ইছা] [ইছমাইলৰ] পৰা [কাইছ]ৰ পৰা [ডুকাইন বিন ছাইদ আল মুজাননী]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল, ‘আমি হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওচৰলৈ আহি খাদ্য বিচাৰিছিলো, তাৰ পিছত তেওঁ উমৰক ক’লে: ‘হে উমৰ, যোৱা আৰু তেওঁলোকক খাদ্য দিয়া’। তাৰ পিছত উমৰ আমাৰ লগত ওপৰলৈ গৈ নিজৰ কোঠাৰ পৰা চাবিটো লৈ গ’ল, তাৰ পিছত খুলিলে।