Imam Abu Dawud : 4461
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ عَنْ أَبِي ذَرٍّ أَنَّهُ قَالَيَا رَسُولَ اللَّهِ الرَّجُلُ يُحِبُّ الْقَوْمَ وَلَا يَسْتَطِيعُ أَنْ يَعْمَلَ كَعَمَلِهِمْ قَالَ أَنْتَ يَا أَبَا ذَرٍّ مَعَ مَنْ أَحْبَبْتَ قَالَ فَإِنِّي أُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ قَالَ فَإِنَّكَ مَعَ مَنْ أَحْبَبْتَ قَالَ فَأَعَادَهَا أَبُو ذَرٍّ فَأَعَادَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
আমাক কৈছে [মুছা বিন ইছমাইলে] কৈছে, আমাক [চুলাইমান] [হুমাইদ বিন হিলাল]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন আছ শ্বামিত]ৰ পৰা [আবু ধৰ্ৰ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ সুধিছে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মানুহে এটা জনগোষ্ঠীক ভাল পায়, কিন্তু তেওঁলোকে কৰা আমলবোৰ -অনুকৰণ কৰিব নোৱাৰে?’। তেওঁ উত্তৰ দিলে: 'হে আবু জাৰ, আপুনি আপোনাৰ ভাল লগা ব্যক্তিজনৰ লগত থাকিব'। আবু ধৰে ক’লে, ‘সঁচাকৈয়ে মই আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলক ভাল পাওঁ’। তেওঁ ক’লে: ‘আপুনি যাৰ লগত ভাল লাগে’। ৰাবীজনে ক’লে, ‘আবু জজাৰে তেওঁ কোৱা কথাখিনি আওৰাইছিল, গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামেও তেওঁ কোৱা কথাখিনি আওৰাইছিল’।
Imam Abu Dawud : 4462
حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ عَنْ يُونُسَ بْنِ عُبَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَرَأَيْتُ أَصْحَابَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرِحُوا بِشَيْءٍ لَمْ أَرَهُمْ فَرِحُوا بِشَيْءٍ أَشَدَّ مِنْهُ قَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ الرَّجُلُ يُحِبُّ الرَّجُلَ عَلَى الْعَمَلِ مِنْ الْخَيْرِ يَعْمَلُ بِهِ وَلَا يَعْمَلُ بِمِثْلِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَرْءُ مَعَ مَنْ أَحَبَّ
আমাক কোৱা হৈছে [ৱাহব বিন বাকিয়াহ] কৈছে, আমাক [খালিদক] [ইউনুছ বিন উবাইদ]ৰ পৰা [থাবিতৰ পৰা] [আনাছ বিন মালিক]ৰ পৰা কোৱা হৈছে তেওঁ কৈছিল, ‘মই দেখিলোঁ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ চাহাবাসকলক এনেকুৱা এটা কথাত আনন্দিত হোৱা দেখিলোঁ, যিটোৰ ওপৰত মই কেতিয়াও তেওঁলোকক আনন্দ কৰা দেখা নাই। তাৰে এজনে ক’লে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মানুহে কৰা ভাল কামৰ বাবেই কাৰোবাক ভাল পায়, কিন্তু তেওঁ একে কাম কৰিব নোৱাৰে?’ তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে: ‘এজন ব্যক্তিয়ে তেওঁৰ ভাল লগা ব্যক্তিজনৰ লগত থাকিব’।
Imam Abu Dawud : 4463
حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمُسْتَشَارُ مُؤْتَمَنٌ
আমাক কোৱা হৈছে [ইবনুল মুছান্নাই] কৈছে, আমাক কোৱা হৈছে [ইয়াহ্যা বিন আবু বুকাইৰে] কৈছে, আমাক [চ্যাইবান]ক [আব্দুল মালিক বিন উমাইৰৰ] পৰা [আবু চালামাহ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কোৱা হৈছে তেওঁ কৈছিল, ‘আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে কৈছে, ‘আমি যাৰ লগত পৰামৰ্শ কৰিম, তেওঁৰ ওপৰত বোজা বিশ্বাস'।
Imam Abu Dawud : 4464
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي عَمْرٍو الشَّيْبَانِيِّ عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الْأَنْصَارِيِّ قَالَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أُبْدِعَ بِي فَاحْمِلْنِي قَالَ لَا أَجِدُ مَا أَحْمِلُكَ عَلَيْهِ وَلَكِنْ ائْتِ فُلَانًا فَلَعَلَّهُ أَنْ يَحْمِلَكَ فَأَتَاهُ فَحَمَلَهُ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ دَلَّ عَلَى خَيْرٍ فَلَهُ مِثْلُ أَجْرِ فَاعِلِهِ
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন কাথিৰে] কৈছে, আমাক [ছুফিয়ানক] [আল আ’মাছিৰ] পৰা [আবু আমৰু আছি ছাইবানী]ৰ পৰা [আবু মাছুদ আল আনছাৰী]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল, ‘এজন মানুহ হজৰত ছল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মোক পৰিত্যাগ কৰা হৈছে, গতিকে মোক লৈ যাওক’। তেওঁ উত্তৰ দিলে: 'মোৰ লগত তোমাক লৈ যাবলৈ একো নাই, প্লিজ গৈ অমুক চাবলৈ যা, আশাকৰোঁ তেওঁ তোমাক লৈ যাব পাৰিব'। তাৰ পিছত মানুহজন তেওঁৰ ওচৰলৈ আহি তেওঁক লৈ যোৱা হ’ল। তাৰ পিছত মানুহজনে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওচৰলৈ আহি তেওঁক এই বিষয়ে ক’লে, ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামেও ক’লে: ‘যিজনে ভাল কাম দেখুৱাব তেওঁ সেই কাম কৰা ব্যক্তিজনৰ দৰে পুৰস্কাৰ পাব’।
Imam Abu Dawud : 4465
حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَبِي مَرْيَمَ عَنْ خَالِدِ بْنِ مُحَمَّدٍ الثَّقَفِيِّ عَنْ بِلَالِ بْنِ أَبِي الدَّرْدَاءِ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ حُبُّكَ الشَّيْءَ يُعْمِي وَيُصِمُّ
আমাক কৈছে [হাইৱাহ বিন ছ্যুৰেইহে] কৈছে, আমাক [বাকিয়াহ] [আবু বকাৰ বিন আবু মৰিয়ম]ৰ পৰা [খালিদ বিন মহম্মদ আৎছ ছাকাফি]ৰ পৰা [বিলাল বিন আবু আদ দৰ্দা]ৰ পৰা [আবু আদ দৰ্দা]ৰ পৰা নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কৈছে, তেওঁ কৈছে: ‘আপোনাৰ কিবা এটাৰ প্ৰতি থকা প্ৰেমে আপোনাক অন্ধ আৰু বধিৰ কৰি তুলিব’।
Imam Abu Dawud : 4466
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ بُرَيْدِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي مُوسَى قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اشْفَعُوا إِلَيَّ لِتُؤْجَرُوا وَلْيَقْضِ اللَّهُ عَلَى لِسَانِ نَبِيِّهِ مَا شَاءَ
আমাক [মুছাদ্দাদে] কৈছে, আমাক [ছুফিয়ান] [বুৰৈদ বিন আবু বুৰ্দাহ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা [আবু মুছা]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে, ‘ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে: ‘মোৰ পৰা শ্বাফীতি বিচাৰক, আপুনি নিশ্চয় পুৰস্কাৰ পাব। আৰু আল্লাহে নিজৰ নবীৰ বাণীৰ দ্বাৰা যি ইচ্ছা তাক নিৰ্ধাৰণ কৰিব’।
Imam Abu Dawud : 4467
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ وَأَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ وَهْبِ بْنِ مُنَبِّهٍ عَنْ أَخِيهِ عَنْ مُعَاوِيَةَاشْفَعُوا تُؤْجَرُوا فَإِنِّي لَأُرِيدُ الْأَمْرَ فَأُؤَخِّرُهُ كَيْمَا تَشْفَعُوا فَتُؤْجَرُوا فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اشْفَعُوا تُؤْجَرُواحَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ بُرَيْدٍ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ
আমাক কোৱা হৈছে যে [আহমদ বিন ছালিহ] আৰু [আহমদ বিন আমৰু বিন আছ ছাৰহ] দুয়োজনে কৈছে; আমাক [ছুফিয়ান বিন উয়াইনাহ] [আমৰু বিন দিনাৰ]ৰ পৰা [ৱাহব বিন মুনাব্বীহ]ৰ পৰা [মু’আৱিয়াহ]ৰ পৰা [তেওঁৰ ভাতৃ]ৰ পৰা কৈছে, ‘বিভাজন দিয়ক - সহজ - তেতিয়া তোমালোকক পুৰস্কাৰ দিয়া হ’ব, মই সঁচাকৈয়ে এই বিষয়টো ইমানেই বিচাৰিছিলো যে মই ইয়াক পিছুৱাই দিলোঁ। গতিকে প্ৰতিবাৰ মধ্যস্থতা কৰিলেই পুৰস্কাৰ পাব। সঁচাকৈয়ে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘বিভাজিত কৰক আৰু তোমালোকক পুৰস্কাৰ দিয়া হ’ব’। আমাক [আবু মামৰে] কৈছে, আমাক [চুফিয়ান] [বুৰৈদৰ] পৰা [আবু বুৰ্দাহ]ৰ পৰা [আবু মুছা]ৰ পৰা নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পৰা সেই হাদীছৰ দৰে কৈছে’।
Imam Abu Dawud : 4468
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ ابْنِ سِيرِينَ قَالَ أَحْمَدُ قَالَ مَرَّةً يَعْنِي هُشَيْمًا عَنْ بَعْضِ وَلَدِ الْعَلَاءِأَنَّ الْعَلَاءَ بْنَ الْحَضْرَمِيِّ كَانَ عَامِلَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْبَحْرَيْنِ فَكَانَ إِذَا كَتَبَ إِلَيْهِ بَدَأَ بِنَفْسِهِ
আমাক কৈছে [আহমদ বিন হানবালে] কৈছে, আমাক [হুছাইম] [মনছুৰ]ৰ পৰা [ইবনে ছিৰিনৰ] পৰা কৈছে -আহমদে ক’লে; এবাৰ হুছায়িমে [আল আলাৰ কিছুমান সন্তান]ৰ পৰা কৈছিল যে [আল আলা ইবনুল হাজৰামী] বাহৰেইনত নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ এজন শ্ৰমিক আছিল, যেতিয়া তেওঁ হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামলৈ এখন চিঠি লিখিছিল তেতিয়া তেওঁ নিজৰ নামেৰে আৰম্ভ কৰিছিল।
Imam Abu Dawud : 4469
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحِيمِ حَدَّثَنَا الْمُعَلَّى بْنُ مَنْصُورٍ أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ ابْنِ الْعَلَاءِ عَنْ الْعَلَاءِ يَعْنِي ابْنَ الْحَضْرَمِيِّأَنَّهُ كَتَبَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَدَأَ بِاسْمِهِ
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন আব্দুৰহমানে] কৈছে, আমাক কৈছে [আল মুআল্লা বিন মনছুৰে] কৈছে, আমাক [হুছায়িম] [মনছুৰ]ৰ পৰা [ইবনে ছিৰিনৰ] পৰা [ইবনুল আলা`]ৰ পৰা [আল আলা]ৰ পৰা কৈছে -অৰ্থাৎ আল-আলা বিন আল হাজৰামী- যে তেওঁ এবাৰ হজৰত ছাল্লাল্লাহুলৈ এখন চিঠি লিখিছিল 'আলাইহি ৱাছাল্লাম, তেতিয়া তেওঁ নিজৰ নামেৰে আৰম্ভ কৰি'।
Imam Abu Dawud : 4470
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ وَمُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَتَبَ إِلَى هِرَقْلَ مِنْ مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللَّهِ إِلَى هِرَقْلَ عَظِيمِ الرُّومِ سَلَامٌ عَلَى مَنْ اتَّبَعَ الْهُدَىقَالَ ابْنُ يَحْيَى عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ أَبَا سُفْيَانَ أَخْبَرَهُ قَالَ فَدَخَلْنَا عَلَى هِرَقْلَ فَأَجْلَسَنَا بَيْنَ يَدَيْهِ ثُمَّ دَعَا بِكِتَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا فِيهِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ مِنْ مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللَّهِ إِلَى هِرَقْلَ عَظِيمِ الرُّومِ سَلَامٌ عَلَى مَنْ اتَّبَعَ الْهُدَى أَمَّا بَعْدُ
আমাক কোৱা হৈছে যে [আল হাছান বিন আলী] আৰু [মুহাম্মাদ বিন ইয়াহ্যা] দুয়োজনে কৈছিল; আমাক [আব্দুৰাজাকে] [মা’মাৰ]ৰ পৰা [আজ জুহৰী]ৰ পৰা [উবাইদুল্লাহ বিন আব্দুল্লাহ বিন উতবাহ]ৰ পৰা [ইবনে আব্বাছ]ৰ পৰা কৈছে যে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে এবাৰ হিৰাক্লিয়াছলৈ এখন চিঠি লিখিছিল য’ত লিখা আছিল ‘মুহাম্মাদ ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামৰ পৰা ৰামাৱিৰ মুখীয়াল হিৰাক্লিয়াছলৈ; নিৰ্দেশনা অনুসৰণ কৰাসকলৰ বাবে সুৰক্ষা''। [ইবনু ইয়াহ্যা] [ইবনে আব্বাছ]ৰ পৰা ক’লে যে [আবু চুফিয়ানে] তেওঁক ক’লে, তেওঁ ক’লে; 'আমি হেৰাক্লিয়াছক লগ পাইছিলো তাৰ পিছত তেওঁ আমাক তেওঁৰ সন্মুখত বহিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনাইছিল, তাৰ পিছত তেওঁ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা এখন চিঠি বিচাৰিছিল আৰু দেখা গ'ল যে তাত লিখা আছিল 'বিছমিল্লাহ - আল্লাহৰ নামত - আল্লাহৰ ৰাছুল মহম্মদৰ পৰা হেৰাক্লিয়াছ, ৰোমান নেতালৈ, যিয়ে নিৰ্দেশ মানি চলে, আম্মা বা'দু - মই কি অনুসৰণ কৰে তাৰ বাবে -'।
Imam Abu Dawud : 4471
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ قَالَ حَدَّثَنِي سُهَيْلُ بْنُ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَجْزِي وَلَدٌ وَالِدَهُ إِلَّا أَنْ يَجِدَهُ مَمْلُوكًا فَيَشْتَرِيَهُ فَيُعْتِقَهُ
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন কাথিৰে] কৈছে, আমাক কৈছে [ছুফিয়ানে] তেওঁ কৈছিল; মোক [চুহাইল বিন আবু ছালিহক] [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা কৈছে, ‘আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে: ‘এটা শিশুৱে যেতিয়ালৈকে নিজৰ পিতৃ-মাতৃক দাস হিচাপে নাপায়, তেতিয়ালৈকে তেওঁ নিজৰ পিতৃ-মাতৃক তেওঁলোকৰ সেৱাৰ প্ৰতিদান দিব নোৱাৰিব, তেতিয়া তেওঁ তেওঁলোকক কিনি মুক্ত কৰে’।
Imam Abu Dawud : 4472
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ قَالَ حَدَّثَنِي خَالِي الْحَارِثُ عَنْ حَمْزَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِيهِ قَالَكَانَتْ تَحْتِي امْرَأَةٌ وَكُنْتُ أُحِبُّهَا وَكَانَ عُمَرُ يَكْرَهُهَا فَقَالَ لِي طَلِّقْهَا فَأَبَيْتُ فَأَتَى عُمَرُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طَلِّقْهَا
আমাক [মুছাদ্দাদে] কৈছে, আমাক [ইয়াহ্যা] [ইবনে আবু জি`ব]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিছে তেওঁ কৈছে; মোৰ ককাক [আল হাৰিথ]ৰ বিষয়ে [হামজাহ বিন আব্দুল্লাহ বিন উমৰ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা তেওঁ কৈছিল, ‘মোৰ এগৰাকী পত্নী আছে যাক মই সঁচাকৈয়ে ভাল পাওঁ, কিন্তু উমৰে তাইক ভাল নাপায়। তাৰ পাছত মোক ক’লে, ‘তাইক বিবাহ বিচ্ছেদ কৰক’। কিন্তু মই নাকচ কৰিলোঁ যেতিয়ালৈকে তেওঁ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰলৈ আহি তেওঁক এই বিষয়ে কোৱা নাছিল। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে: ‘তাইক বিবাহ বিচ্ছেদ কৰক’।
Imam Abu Dawud : 4473
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ بَهْزِ بْنِ حَكِيمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ أَبَرُّ قَالَ أُمَّكَ ثُمَّ أُمَّكَ ثُمَّ أُمَّكَ ثُمَّ أَبَاكَ ثُمَّ الْأَقْرَبَ فَالْأَقْرَبَ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَسْأَلُ رَجُلٌ مَوْلَاهُ مِنْ فَضْلٍ هُوَ عِنْدَهُ فَيَمْنَعُهُ إِيَّاهُ إِلَّا دُعِيَ لَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَضْلُهُ الَّذِي مَنَعَهُ شُجَاعًا أَقْرَعَقَالَ أَبُو دَاوُد الْأَقْرَعُ الَّذِي ذَهَبَ شَعْرُ رَأْسِهِ مِنْ السُّمِّ
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন কাথিৰে] কৈছে, আমাক [ছুফিয়ানক] [বাহজ বিন হাকিমৰ] পৰা [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] [তেওঁৰ দাদা]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে, ‘মই সুধিলোঁ, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মই কাৰ লগত বেছি ভাল ব্যৱহাৰ কৰিম?’। তেওঁ উত্তৰ দিলে: 'তোমাৰ মা, তাৰ পিছত তোমাৰ মা, তাৰ পিছত তোমাৰ মা, তাৰ পিছত তোমাৰ দেউতাক, তাৰ পিছত আটাইতকৈ ওচৰৰ, তাৰ পিছত আটাইতকৈ ওচৰৰ'। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে ক’লে, ‘কোনোৱেই নিজৰ মালিকক অনুগ্ৰহ -এটা অনুগ্ৰহ- নিবিচাৰে, কিন্তু তেওঁ যি বিচাৰিছে সেয়া আছে যদিও তেওঁ নাকচ কৰে, তেতিয়া কিয়ামতৰ দিনা তেওঁ ৰখা অনুগ্ৰহ তেওঁক সাপৰ ৰূপত মাতিব আকৰা’ -গনাছ-’। আবু দাউদে কয়, ‘আল আক্ৰাই কৈছিল ‘যে টান মূৰ বিষৰ ফলত হয়’।
Imam Abu Dawud : 4474
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا الْحَارِثُ بْنُ مُرَّةَ حَدَّثَنَا كُلَيْبُ بْنُ مَنْفَعَةَ عَنْ جَدِّهِأَنَّهُ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ أَبَرُّ قَالَ أُمَّكَ وَأَبَاكَ وَأُخْتَكَ وَأَخَاكَ وَمَوْلَاكَ الَّذِي يَلِي ذَاكَ حَقٌّ وَاجِبٌ وَرَحِمٌ مَوْصُولَةٌ
আমাক কৈছে [মুহাম্মদ বিন ইছা] কৈছে, আমাক কৈছে [আল হাৰিথ বিন মুৰাহ] কৈছে, আমাক [কুলাইব বিন মনফাআত] [তেওঁৰ দাদা]ৰ পৰা কৈছে যে তেওঁ এবাৰ নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওচৰলৈ আহি কৈছিল, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মই কাৰ লগত আটাইতকৈ ভাল ব্যৱহাৰ কৰিম?’। তেওঁ উত্তৰ দিলে: ‘তোমাৰ মা, তাৰ পিছত তোমাৰ পিতৃ, তাৰ পিছত তোমাৰ ভনীয়েক, তাৰ পিছত তোমাৰ ভাই, তাৰ পিছত তোমাৰ আত্মীয় যাৰ লগত তুমি সম্পৰ্ক ৰক্ষা কৰিবলৈ বাধ্য’।
Imam Abu Dawud : 4475
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ زِيَادٍ قَالَ أَخْبَرَنَا ح و حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ مُوسَى قَالَا حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ مِنْ أَكْبَرِ الْكَبَائِرِ أَنْ يَلْعَنَ الرَّجُلُ وَالِدَيْهِ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ يَلْعَنُ الرَّجُلُ وَالِدَيْهِ قَالَ يَلْعَنُ أَبَا الرَّجُلِ فَيَلْعَنُ أَبَاهُ وَيَلْعَنُ أُمَّهُ فَيَلْعَنُ أُمَّهُ
আমাক [মুহাম্মদ বিন জাফৰ বিন জিয়াদ] কৈছে যে তেওঁ কৈছিল; আমাক জনাইছে। -আন এটা ধৰণেৰে উল্লেখ কৰা হৈছে- আমাক কৈছে [আব্বাদ বিন মুছা] দুয়োজনে কৈছিল; আমাক [ইব্ৰাহিম বিন ছাদ] [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা [হুমাইদ বিন আব্দুৰহমান]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন আমৰু]ৰ পৰা কৈছে, ‘আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে কৈছে: ‘সঁচাকৈয়ে আটাইতকৈ ডাঙৰ পাপবোৰৰ ভিতৰত এজন মানুহ আছে যিয়ে নিজৰ পিতৃ-মাতৃক গালি পাৰে’। তেওঁক সোধা হ’ল, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মানুহে নিজৰ পিতৃ-মাতৃক কেনেকৈ গালি পাৰে?’ তেওঁ উত্তৰ দিলে, ‘তেওঁ আন কাৰোবাৰ দেউতাকক গালি পাৰিলে, যেতিয়ালৈকে সেই ব্যক্তিয়ে তাৰ পৰিৱৰ্তে পিতৃক গালি নিদিলে। তেওঁ আন কাৰোবাৰ মাকক গালি পাৰিছিল, যেতিয়ালৈকে সেই ব্যক্তিজনে তাৰ পৰিৱৰ্তে মাকক গালি পৰা নাছিল।'
Imam Abu Dawud : 4476
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مَهْدِيٍّ وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ الْمَعْنَى قَالُوا حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سُلَيْمَانَ عَنْ أَسِيدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ عُبَيْدٍ مَوْلَى بَنِي سَاعِدَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي أُسَيْدٍ مَالِكِ بْنِ رَبِيعَةَ السَّاعِدِيِّ قَالَبَيْنَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ جَاءَهُ رَجُلٌ مِنْ بَنِي سَلَمَةَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ بَقِيَ مِنْ بِرِّ أَبَوَيَّ شَيْءٌ أَبَرُّهُمَا بِهِ بَعْدَ مَوْتِهِمَا قَالَ نَعَمْ الصَّلَاةُ عَلَيْهِمَا وَالِاسْتِغْفَارُ لَهُمَا وَإِنْفَاذُ عَهْدِهِمَا مِنْ بَعْدِهِمَا وَصِلَةُ الرَّحِمِ الَّتِي لَا تُوصَلُ إِلَّا بِهِمَا وَإِكْرَامُ صَدِيقِهِمَا
আমাক [ইব্ৰাহিম বিন মাহদি] আৰু [উছমান বিন আবু ছায়াইবা] আৰু [মুহাম্মাদ ইবনুল আলা`]ক অৰ্থত কোৱাৰ পিছত তেওঁলোকে ক’লে; আমাক [আব্দুল্লাহ বিন ইদ্ৰীছ] [আব্দুৰ ৰহমান বিন চুলাইমান]ৰ পৰা [আছিদ বিন আলী বিন উবাইদ]ৰ পৰা - এজন প্ৰাক্তন দাস - যিজনক বানি ছাইদাই মুক্ত কৰিছিল - [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা [আবু উছৈদ মালিক বিন ৰবিয়া আছ ছাইদি]ৰ পৰা তেওঁ কৈছিল, ‘যেতিয়া আমি আল্লাহৰ ৰাছুল চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাল্লামৰ লগত আছিলো, হঠাৎ বাণী চালামাৰ এজন মানুহ আমাৰ ওচৰলৈ আহিল। তেওঁক। মানুহজনে সুধিলে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মোৰ পিতৃ-মাতৃৰ মৃত্যুৰ পিছতো মোৰ বাবে ভাল কাম কৰাৰ ঠাই আছেনে? তেওঁ উত্তৰ দিলে: ‘হয়। দুয়োৰে বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰক আৰু ক্ষমা বিচাৰিব, তেওঁলোকৰ ইচ্ছা পালন কৰক, তেওঁলোকৰ সম্পৰ্ক অব্যাহত ৰাখক আৰু বন্ধুসকলক মহিমামণ্ডিত কৰক।'
Imam Abu Dawud : 4477
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُسَامَةَ بْنِ الْهَادِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ أَبَرَّ الْبِرِّ صِلَةُ الْمَرْءِ أَهْلَ وُدِّ أَبِيهِ بَعْدَ أَنْ يُوَلِّيَ
আমাক কৈছে [আহমদ বিন মণি’] কৈছে, আমাক কৈছে [আবু আন নাধৰে] কৈছে, আমাক কৈছে [আল লাইতছ বিন ছা’দ] [ইয়াজিদ বিন আব্দুল্লাহ বিন উছামা ইবনুলৰ] পৰা [আব্দুল্লাহ বিন দিনাৰ] [ইবনে উমৰ]ৰ পৰা তেওঁ কৈছিল, ‘আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছিল: ‘নিশ্চয়, ভক্তিৰ শ্ৰেষ্ঠ বন্ধুত্বৰ সম্পৰ্ক আনৰ সৈতে সংযোগ কৰা ব্যক্তি। মৃত্যুৰ পিছত পিতৃয়ে ভালপোৱা মানুহবোৰ'।
Imam Abu Dawud : 4478
حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ قَالَ حَدَّثَنِي جَعْفَرُ بْنُ يَحْيَى بْنِ عُمَارَةَ بْنِ ثَوْبَانَ أَخْبَرَنَا عُمَارَةُ بْنُ ثَوْبَانَ أَنَّ أَبَا الطُّفَيْلِ أَخْبَرَهُ قَالَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْسِمُ لَحْمًا بِالْجِعِرَّانَةِ قَالَ أَبُو الطُّفَيْلِ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ غُلَامٌ أَحْمِلُ عَظْمَ الْجَزُورِ إِذْ أَقْبَلَتْ امْرَأَةٌ حَتَّى دَنَتْ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَسَطَ لَهَا رِدَاءَهُ فَجَلَسَتْ عَلَيْهِ فَقُلْتُ مَنْ هِيَ فَقَالُوا هَذِهِ أُمُّهُ الَّتِي أَرْضَعَتْهُ
আমাক কৈছে [ইবনুল মুছান্নাই] কৈছে, আমাক কৈছে [আবু আছিম] তেওঁ ক’লে; মোক কৈছে [জাফৰ বিন ইয়াহিয়া বিন উমাৰাহ বিন ছাউবানে] কৈছে, আমাক [উমাৰাহ বিন ছাউবানে] কৈছে যে [আবু আথ থুফাইলে] তেওঁক কৈছিল, ‘তেওঁ ক’লে, ‘মই নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক জিইৰানাত মাংস বিতৰণ কৰা দেখিলোঁ’। আবু থুফাইলে ক’লে, ‘সেই সময়ত মই সৰু আছিলো আৰু মই উটৰ হাড় কঢ়িয়াই লৈ ফুৰিছিলো। হঠাতে এগৰাকী মহিলা ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰলৈ আহিল, তাৰ পিছত তেওঁ নিজৰ চাদৰখন এনেদৰে মেলি দিলে যাতে মহিলাগৰাকীয়ে তাৰ ওপৰত বহিল। মই তেতিয়া সুধিলোঁ, 'সেই মহিলাগৰাকী কোন?' মানুহে উত্তৰ দিলে, ‘সেই মহিলাগৰাকীয়েই আল্লাহৰ ৰাছুলক স্তনপান কৰাইছিল’।
Imam Abu Dawud : 4479
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ الْهَمْدَانِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ أَنَّ عُمَرَ بْنَ السَّائِبِ حَدَّثَهُ أَنَّهُ بَلَغَهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ جَالِسًا فَأَقْبَلَ أَبُوهُ مِنْ الرَّضَاعَةِ فَوَضَعَ لَهُ بَعْضَ ثَوْبِهِ فَقَعَدَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَقْبَلَتْ أُمُّهُ مِنْ الرَّضَاعَةِ فَوَضَعَ لَهَا شِقَّ ثَوْبِهِ مِنْ جَانِبِهِ الْآخَرِ فَجَلَسَتْ عَلَيْهِ ثُمَّ أَقْبَلَ أَخُوهُ مِنْ الرَّضَاعَةِ فَقَامَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَجْلَسَهُ بَيْنَ يَدَيْهِ
আমাক কৈছে [আহমদ বিন ছাইদ আল হামদানীয়ে] কৈছে, আমাক কৈছে [ইবনু ৱাহব] তেওঁ কৈছিল; তেখেতে [আমৰু বিন আল হাৰিথ]ক কৈছিল যে [উমৰ বিন আছ ছাইবে] তেওঁক কৈছিল, যে তেওঁৰ ওচৰলৈ খবৰ আহিল, যে আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম বহি আছে, তাৰ পিছত তেওঁৰ পিতৃ আহিল। তাৰ পিছত তেওঁ কাপোৰৰ কিছু অংশ মেলি দিলে যাতে দেউতাক বহিব পাৰে। তাৰ পিছত তেওঁৰ বেবীচিটাৰ আহিল, তাৰ পিছত তেওঁ নিজৰ কাপোৰৰ আন এটা অংশ মেলি দিলে যাতে মাক কাপোৰখনৰ ওপৰত বহিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁৰ সৰু ভায়েক আহিল, ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তাৰ পিছত উঠি ভায়েকক তেওঁৰ সন্মুখত বহিবলৈ দিলে।
Imam Abu Dawud : 4480
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ وَأَبُو بَكْرٍ ابْنَا أَبِي شَيْبَةَ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ أَبِي مَالِكٍ الْأَشْجَعِيِّ عَنْ ابْنِ حُدَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ كَانَتْ لَهُ أُنْثَى فَلَمْ يَئِدْهَا وَلَمْ يُهِنْهَا وَلَمْ يُؤْثِرْ وَلَدَهُ عَلَيْهَا قَالَ يَعْنِي الذُّكُورَ أَدْخَلَهُ اللَّهُ الْجَنَّةَ وَلَمْ يَذْكُرْ عُثْمَانُ يَعْنِي الذُّكُورَ
আমাক কোৱা হৈছে যে [উছমান] আৰু [আবু বকৰ] - দুয়োজনেই আবু ছায়াইবাৰ পুত্ৰ - ইয়াৰ অৰ্থ আছিল যে তেওঁলোকে কৈছিল; আমাক [আবু মুআৱিয়াহ] [আবু মালিক আল আছিজাই]ৰ পৰা [ইবনে হুদাইৰৰ] পৰা [ইবনে আব্বাছ]ৰ পৰা কৈছে, ‘ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে, ‘যিজনৰ কন্যা -বা ভগ্নী- আছে, তেওঁ তেওঁলোকক জীৱিত অৱস্থাত কবৰ নিদিয়ে, তেওঁলোকক অপমান নকৰে, আৰু তেওঁলোকৰ ওপৰত পুত্ৰক অগ্ৰাধিকাৰ নিদিয়ে, তেতিয়া আল্লাহে তেওঁক স্বীকাৰ কৰিব স্বৰ্গ'। উছমানে "মানুহ" শব্দটোৰ কথা উল্লেখ কৰা নাছিল।