Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 හදීස්

හදීස්

Imam Abu Dawud : 401

حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ وَشُعْبَةُ وَأَبَانُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ التَّفْلُ فِي الْمَسْجِدِ خَطِيئَةٌ وَكَفَّارَتُهُ أَنْ تُوَارِيَهُ

"පල්ලිය තුළ කෙළ ගැසීම වරදක් බවත් අවාසිය නම් එය වසා දැමීම බවත්" නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් පැවසූ බව [මුස්ලිම් බින් ඉබ්‍රාහිම්] අපට [හිස්යාම්] සහ [සියුබා] සහ [කටාදා] හි [අබාන්] [අනාස් බින් මලික්] ගෙන් අපට පවසා ඇත.

තහවුරු කරන හදීස් (21)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 402

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْبُزَاقُ فِي الْمَسْجِدِ خَطِيئَةٌ وَكَفَّارَتُهَا دَفْنُهَاحَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ يَعْنِي ابْنَ زُرَيْعٍ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ النُّخَاعَةُ فِي الْمَسْجِدِ فَذَكَرَ مِثْلَهُ

[මුසද්දාද්] අපට [අබු 'අවානා] [කටාදා] සිට [අනස් බින් මලික්] දක්වා අපට පවසා ඇති බව ඔහු පැවසීය; නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණෝ පැවසූහ: 'මස්ජිදයේ කෙළ ගැසීම වරදක් වන අතර අවාසිය නම් එය සැඟවීමයි'. [අබු කාමිල්] අපට [යසිද් බින් සුරායි' [කටාදා] සිට [අනස් බින් මලික්] දක්වා අපට පවසා ඇති බව ඔහු පැවසීය; රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මෙසේ පැවසීය: 'මස්ජිදයේ සෙම තිබේ...', පසුව ඔහු මෙවැනි හදීසයක් සඳහන් කළේය.

තහවුරු කරන හදීස් (21)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 403

حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو مَوْدُودٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي حَدْرَدٍ الْأَسْلَمِيِّ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ دَخَلَ هَذَا الْمَسْجِدَ فَبَزَقَ فِيهِ أَوْ تَنَخَّمَ فَلْيَحْفِرْ فَلْيَدْفِنْهُ فَإِنْ لَمْ يَفْعَلْ فَلْيَبْزُقْ فِي ثَوْبِهِ ثُمَّ لِيَخْرُجْ بِهِ

[අල්-කනාබි] අපට [අබු මෞදුද්] [අබ්දුර් රහ්මාන් බින් අබි හද්රද් අල්-අස්ලමි] ගෙන් අපට [අබු හුරෙයිරා] පවසනු මම අසා ඇත්තෙමි; නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් මෙසේ පැවසූහ: 'යමෙක් මෙම පල්ලියට ඇතුළු වී එයට හෝ සෙමයට කෙළ ගසන්නේ නම්, ඔහු වළක් හාරා පසුව කෙළ හෝ සෙම වළලනු ලැබේවා. ඔහු එසේ නොකරන්නේ නම්, ඔහුගේ ඇඳුම්වලට කෙළ ගසා ඔහු සමඟ පිටතට යන්න'.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 404

حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ عَنْ أَبِي الْأَحْوَصِ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ رِبْعِيٍّ عَنْ طَارِقِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُحَارِبِيِّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ الرَّجُلُ إِلَى الصَّلَاةِ أَوْ إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ فَلَا يَبْزُقْ أَمَامَهُ وَلَا عَنْ يَمِينِهِ وَلَكِنْ عَنْ تِلْقَاءِ يَسَارِهِ إِنْ كَانَ فَارِغًا أَوْ تَحْتَ قَدَمِهِ الْيُسْرَى ثُمَّ لِيَقُلْ بِهِ

[හන්නද් බින් අස්-සාරි] [අබු අල්-අහ්වාෂ්] [මන්සූර්] [රිබි] [තාරික් බින් අබ්දුල්ලා අල්-මුහාරිබි] ගෙන් අපට මෙසේ පැවසීය; රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මෙසේ පැවසීය: 'මිනිසෙකු යාච්ඤා කරන විට හෝ ඔබගෙන් කෙනෙකු යාච්ඤා කරන විට, ඔහු ඉදිරිපිට හෝ ඔහුගේ දකුණට කෙළ ගසන්න එපා, නමුත් හිස් නම් ඔහුගේ වමට කෙළ ගසන්න - වෙනත් පුද්ගලයින් නොමැති නම් - හෝ ඔහුගේ වම් කකුල යට තබා පසුව ඔහුව අතුල්ලන්න'.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 405

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَبَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ يَوْمًا إِذْ رَأَى نُخَامَةً فِي قِبْلَةِ الْمَسْجِدِ فَتَغَيَّظَ عَلَى النَّاسِ ثُمَّ حَكَّهَا قَالَ وَأَحْسَبُهُ قَالَ فَدَعَا بِزَعْفَرَانٍ فَلَطَّخَهُ بِهِ وَقَالَ إِنَّ اللَّهَ قِبَلَ وَجْهِ أَحَدِكُمْ إِذَا صَلَّى فَلَا يَبْزُقْ بَيْنَ يَدَيْهِقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ إِسْمَعِيلُ وَعَبْدُ الْوَارِثِ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ نَافِعٍ وَمَالِكٍ وَعُبَيْدِ اللَّهِ وَمُوسَى بْنِ عُقْبَةَ عَنْ نَافِعٍ نَحْوَ حَمَّادٍ إِلَّا أَنَّهُ لَمْ يَذْكُرُوا الزَّعْفَرَانَ وَرَوَاهُ مَعْمَرٌ عَنْ أَيُّوبَ وَأَثْبَتَ الزَّعْفَرَانَ فِيهِ وَذَكَرَ يَحْيَى بْنُ سُلَيْمٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ الْخَلُوقَ

[සුලෙයිමාන් බින් දාවුද්] අපට [හම්මාද්] අපට [නෆි] වෙතින් [අයියුබ්] [ඉබ්නු උමර්] ගෙන් [අයියුබ්] අපට [ඉබ්නු උමර්] ගෙන් [අලයිහිවසල්ලම්] තුමා අපට [අලයිහිවසල්ලම්] තුමා අපට [ඉබ්නු උමර්] තුමා දේශනාවක් කරමින් සිටියදී, හදිසියේම ඔහු පල්ලියේ කිබ්ලා දෙසට සෙම දුටුවේය, එබැවින් ඔහු සභාව සමඟ කෝපයට පත් වී සෙම සීරීමට ලක් කළේය. කථකයා මෙසේ පැවසීය; මම හිතන්නේ ඔහු ඉබ්නු උමර් මෙසේ පැවසීය; පසුව ඔහු සෆාරාන් තෙල් ඉල්ලා සිටියේය, පසුව එය ආලේප කර මෙසේ පැවසීය: 'ඇත්ත වශයෙන්ම, අල්ලාහ් ඔබගෙන් කෙනෙකු යාච්ඤා කරන විට ඔහුගේ මුහුණට මුහුණලා සිටී, එබැවින් ඔහු ඔහු ඉදිරිපිට කෙළ ගසන්න එපා'. අබු දාවුද් පැවසීය; [ඉස්මායිල්] සහ [අබ්දුල් වාරිට්ස්] [අයියුබ්] [නෆි] ගෙන් සහ [මලික්] සහ [උබයිදුල්ලාහ්] සහ [මුසා බින් උක්බා] [නෆි] ගෙන් විස්තර කර ඇත, හම්මාඩ්ගේ හදීස් මෙන්, ඔවුන් සෆාරාන් ගැන පමණක් සඳහන් නොකරයි. [අයියුබ්] ගෙන් [ම'මර්] විසින් විස්තර කරන ලද අතර ඔහු මෙම හදීසයේ ස'ෆරාන් සම්බන්ධයෙන් නියම කළේය. [යාහ්යා බින් සුලයිම්] [නෆි'] ගෙන් [උබයිදුල්ලාහ්] ගෙන් සඳහන් කර ඇත; ඛලුක් තෙල්.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 406

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبِ بْنِ عَرَبِيٍّ حَدَّثَنَا خَالِدٌ يَعْنِي ابْنَ الْحَارِثِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَجْلَانَ عَنْ عِيَاضِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُحِبُّ الْعَرَاجِينَ وَلَا يَزَالُ فِي يَدِهِ مِنْهَا فَدَخَلَ الْمَسْجِدَ فَرَأَى نُخَامَةً فِي قِبْلَةِ الْمَسْجِدِ فَحَكَّهَا ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ مُغْضَبًا فَقَالَ أَيَسُرُّ أَحَدَكُمْ أَنْ يُبْصَقَ فِي وَجْهِهِ إِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا اسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَإِنَّمَا يَسْتَقْبِلُ رَبَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَالْمَلَكُ عَنْ يَمِينِهِ فَلَا يَتْفُلْ عَنْ يَمِينِهِ وَلَا فِي قِبْلَتِهِ وَلْيَبْصُقْ عَنْ يَسَارِهِ أَوْ تَحْتَ قَدَمِهِ فَإِنْ عَجِلَ بِهِ أَمْرٌ فَلْيَقُلْ هَكَذَا وَوَصَفَ لَنَا ابْنُ عَجْلَانَ ذَلِكَ أَنْ يَتْفُلَ فِي ثَوْبِهِ ثُمَّ يَرُدَّ بَعْضَهُ عَلَى بَعْضٍ

[යාහ්යා බින් හුබයිබ් බින් අරාබි] අපට [කාලිද් බින් අල්-හාරිට්ස්] [මුහම්මද් බින් අජ්ලාන්] [ඉයාද්ල් බින් අබ්දුල්ලා] [අබු සායිද් අල්-කුද්රි] ගෙන් [කාලිද් බින් අල්-හාරිට්ස්] අපට පවසා ඇත. නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමා රටඉඳි පොකුරු රැගෙන යාමට කැමති වූ බවත්, ඒවා අල්ලාගෙන පල්ලියට ඇතුළු වූ බවත්, හදිසියේම පල්ලියේ කිබ්ලා දිශාවට සෙම ඇති බව දුටු බවත්, එය අතුල්ලමින්, පසුව ඔහු මුහුණට මුහුණ ලා සිටි බවත් සභාව කෝපයෙන් මෙසේ පැවසීය: 'ඔබගෙන් කෙනෙකු තම මුහුණට කෙළ ගසනවාට කැමතිද? ඇත්ත වශයෙන්ම, යමෙකු කිබ්ලා දෙසට මුහුණ ලා සිටින විට, ඔහු ඇත්ත වශයෙන්ම තම රබ් අසා ව ජල්ලා දෙසට මුහුණ ලා සිටින අතර, දේවදූතයා ඔහුගේ දකුණු පසින් සිටී. එබැවින්, ඔහුගේ දකුණු පසින් කෙළ ගසන්න එපා, ඔහු ඉදිරිපිට නොව, ඔහුගේ වමට හෝ ඔහුගේ පාද යට කෙළ ගසන්න. ඔහුට වහාම කෙළ ගැසීමට අවශ්‍ය දෙයක් තිබේ නම්, එය මේ ආකාරයෙන් කරන්න'. ඉබ්නු අජ්ලාන් එය ප්‍රගුණ කළේය, එනම්: ඔහු තම රෙද්දට කෙළ ගසා, පසුව එයින් කොටසක් තවත් කොටසකට අතුල්ලමින් සිටියේය.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 407

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو عَنْ بَكْرِ بْنِ سَوَادَةَ الْجُذَامِيِّ عَنْ صَالِحِ بْنِ خَيْوَانَ عَنْ أَبِي سَهْلَةَ السَّائِبِ بْنِ خَلَّادٍ قَالَ أَحْمَدُ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ رَجُلًا أَمَّ قَوْمًا فَبَصَقَ فِي الْقِبْلَةِ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْظُرُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ فَرَغَ لَا يُصَلِّي لَكُمْ فَأَرَادَ بَعْدَ ذَلِكَ أَنْ يُصَلِّيَ لَهُمْ فَمَنَعُوهُ وَأَخْبَرُوهُ بِقَوْلِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ نَعَمْ وَحَسِبْتُ أَنَّهُ قَالَ إِنَّكَ آذَيْتَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ

[අහ්මද් බින් සාලිහ්] අපට පවසා ඇති බව [අබ්දුල්ලාහ් බින් වහබ්] අපට පවසා ඇති බව [අම්රු] [බක්ර් බින් සවාද අල්-ජුඩ්සාමි] [සාලිහ් බින් කයිවාන්] [අබු සහ්ලා අස්-සායිබ් බින් කල්ලාද්] ගෙන් [අම්රු] මට පැවසූ බව නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාගේ සහචරයන්ගෙන් එක් අයෙකු වන අහමඩ් පැවසීය. ඔහු ජනතාවකගේ යාච්ඤා නායකයා වූ මිනිසෙක් සිටි බවත්, එම පුද්ගලයා කිබ්ලා දෙසට කෙළ ගැසූ බවත්, රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් ඔහුව දුටු බවත්, එබැවින් රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් සලාම් සලාම් සලාම් මහතා සලාම් අවසන් කිරීමෙන් පසු මෙසේ පැවසීය: 'ඒ පුද්ගලයාට ඉමාම්වරයෙකු ලෙස - ඔබ වෙනුවෙන් - යාච්ඤා කළ නොහැක'. ඉන්පසු, පුද්ගලයා ඔවුන්ගේ ඉමාම් ලෙස යාච්ඤා කිරීමට කැමති වූ අතර, පසුව ඔවුන් ඔහුව වළක්වා නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන්ගේ තහනම ගැන ඔහුට පැවසූහ. ඉතින් ඒ පුද්ගලයා මේ සිද්ධිය අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන්ට වාර්තා කළ අතර, ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ඔව්, ඒක හරි'. මට මතක හැටියට ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ඇත්තෙන්ම ඔබ අල්ලාහ් සහ ඔහුගේ දූතයා අමනාප කළා'.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 408

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا سَعِيدٌ الْجُرَيْرِيُّ عَنْ أَبِي الْعَلَاءِ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يُصَلِّي فَبَزَقَ تَحْتَ قَدَمِهِ الْيُسْرَىحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ عَنْ سَعِيدٍ الْجُرَيْرِيِّ عَنْ أَبِي الْعَلَاءِ عَنْ أَبِيهِ بِمَعْنَاهُ زَادَ ثُمَّ دَلَكَهُ بِنَعْلِهِ

[මුසා බින් ඉස්මායිල්] අපට පවසා ඇති බව [හම්මාද්] අපට පවසා ඇති බව [සයිද් අල්-ජුරෙයිරි] [අබු අල්-අලා`] වෙතින් [මුතාරිෆ්] වෙතින් [ඔහුගේ පියා] ඔහු මෙසේ පැවසීය: මම වරක් රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් වෙත පැමිණ, ඔහු යාච්ඤා කරමින් සිටියදී ඔහුගේ වම් පාදය යට කෙළ ගැසුවේය. [මුසද්දාද්] අපට පවසා ඇති බව [යසිද් බින් සුරායි] [සයිද් අල්-ජුරෙයිරි] වෙතින් [අබු අල්-අලා`] වෙතින් [ඔහුගේ පියා] වෙතින් [යසිද් බින් සුරායි] අපට පවසා ඇති බව ඔහු තවදුරටත් පැවසීය; පසුව ඔහු එය තම සෙරෙප්පු වලින් අතුල්ලමින් සිටියේය.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 409

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا الْفَرَجُ بْنُ فَضَالَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَرَأَيْتُ وَاثِلَةَ بْنَ الْأَسْقَعِ فِي مَسْجِدِ دِمَشْقَ بَصَقَ عَلَى الْبُورِيِّ ثُمَّ مَسَحَهُ بِرِجْلِهِ فَقِيلَ لَهُ لِمَ فَعَلْتَ هَذَا قَالَ لِأَنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَفْعَلُهُ

[කුටයිබා බින් සයිඩ්] අපට [අල්-ෆරාජ් බින් ෆද්ලාලා] [අබු සයිඩ්] ගෙන් අපට මෙසේ පැවසීය: මම වරක් [වත්සිලා බින් අල්-අස්කා] දමස්කස් පල්ලියේදී අල්බුරි වර්ගයේ පැදුරකට කෙළ ගසමින් සිටිනු දුටුවෙමි, පසුව ඔහු එය තම පාදයෙන් පිස දැමීය. ඉන්පසු ඔහුගෙන් මෙසේ ඇසුවේය: ඔබ මෙය කරන්නේ ඇයි? එවිට ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය: මන්ද මම වරක් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් එය කරන බව දුටුවෙමි.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 410

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ الْفَضْلِ السِّجِسْتَانِيُّ وَهِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ وَسُلَيْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدِّمَشْقِيَّانِ بِهَذَا الْحَدِيثِ وَهَذَا لَفْظُ يَحْيَى بْنِ الْفَضْلِ السِّجِسْتَانِيِّ قَالُوا حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ مُجَاهِدٍ أَبُو حَزْرَةَ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الْوَلِيدِ بْنِ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِأَتَيْنَا جَابِرًا يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ اللَّهِ وَهُوَ فِي مَسْجِدِهِ فَقَالَ أَتَانَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَسْجِدِنَا هَذَا وَفِي يَدِهِ عُرْجُونُ ابْنِ طَابٍ فَنَظَرَ فَرَأَى فِي قِبْلَةِ الْمَسْجِدِ نُخَامَةً فَأَقْبَلَ عَلَيْهَا فَحَتَّهَا بِالْعُرْجُونِ ثُمَّ قَالَ أَيُّكُمْ يُحِبُّ أَنْ يُعْرِضَ اللَّهُ عَنْهُ بِوَجْهِهِ ثُمَّ قَالَ إِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا قَامَ يُصَلِّي فَإِنَّ اللَّهَ قِبَلَ وَجْهِهِ فَلَا يَبْصُقَنَّ قِبَلَ وَجْهِهِ وَلَا عَنْ يَمِينِهِ وَلْيَبْزُقْ عَنْ يَسَارِهِ تَحْتَ رِجْلِهِ الْيُسْرَى فَإِنْ عَجِلَتْ بِهِ بَادِرَةٌ فَلْيَقُلْ بِثَوْبِهِ هَكَذَا وَوَضَعَهُ عَلَى فِيهِ ثُمَّ دَلَكَهُ ثُمَّ قَالَ أَرُونِي عَبِيرًا فَقَامَ فَتًى مِنْ الْحَيِّ يَشْتَدُّ إِلَى أَهْلِهِ فَجَاءَ بِخَلُوقٍ فِي رَاحَتِهِ فَأَخَذَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَعَلَهُ عَلَى رَأْسِ الْعُرْجُونِ ثُمَّ لَطَخَ بِهِ عَلَى أَثَرِ النُّخَامَةِقَالَ جَابِرٌ فَمِنْ هُنَاكَ جَعَلْتُمْ الْخَلُوقَ فِي مَسَاجِدِكُمْ

මෙම හදීසය සමඟ [යාහ්යා බින් අල්-ෆද්ල් අස්-සිජිස්තානි] සහ [හිස්යාම් බින් අම්මාර් අද්-ඩිමාසිකි] සහ [සුලෙයිමාන් බින් අබ්දිර්රහ්මාන් අද්-ඩිමාසිකි] අපට පැවසූ අතර, මෙය යාහ්යා බින් අල්-ෆද්ල් අස්-සිජිස්තානිගේ ප්‍රකාශයයි, ඔවුන් පැවසූහ; [හාතිම් බින් ඉස්මායිල්] අපට [යාක්බ් බින් මුජාහිඩ්, අබු හර්සා] [උබාදා බින් අල්-වලීද් බින් උබාදා බින් අෂ්-ෂාමිත්] ගෙන් අපට පැවසූ බව අපට දන්වා ඇත; අපි වරක් [ජාබීර් බින් අබ්දුල්ලා] ඔහුගේ පල්ලියේ සිටියදී ඔහු වෙත පැමිණියෙමු. එබැවින් ජාබිර් මෙසේ පැවසීය; රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් වරක් අපගේ පල්ලියේදී අපව මුණගැසුණේ ඔහු ඉබ්නු තාබ්ගේ රට ඉඳි පොකුරක් අල්ලාගෙන සිටියදීය. පසුව ඔහු බැලූ විට පල්ලියේ කිබ්ලා දිශාවට සෙම ඇති විය. ඉතින් ඔහු ඔහු ළඟට ඇවිත් රටඉඳි පොකුරකින් ඔහුගේ මුහුණ අතුල්ලලා, "අල්ලාහ් ඔහුගේ මුහුණ ඔහුගෙන් ඉවතට හරවා ගත්තොත් ඔබෙන් කවුද ඒකට කැමති?" කියලා ඇහුවා. ඊට පස්සේ ඔහු කිව්වා: "ඇත්තෙන්ම, ඔබ අතරින් අල්ලාහ් ඔහු ඉදිරියේ යාච්ඤා කිරීම වැරදියි, ඒ නිසා කවදාවත් ඔහු ඉදිරිපිට කෙළ ගහන්න එපා, කවදාවත් ඔහුගේ දකුණට කෙළ ගහන්න එපා. කෙසේ වෙතත්, ඔහුගේ වම් පාදය යට ඔහුගේ වම් පැත්තට කෙළ ගසන්න. ඔහුට වහාම කෙළ ගැසීමට අවශ්‍ය දෙයක් තිබේ නම්, මේ ආකාරයට රෙද්දට කෙළ ගසන්න". ඉන්පසු ඔහු රෙද්ද ඔහුගේ මුඛයට දමා, පසුව එය අතුල්ලමින්, පසුව "මට සුවඳ විලවුන් ගෙනෙන්න" කිව්වා. ඉතින් ගමක තරුණයෙක් නැඟිට වහාම තම පවුලේ අය වෙත ගොස්, පසුව අතේ සුවඳ විලවුන් රැගෙන ආවා. ඉතින් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණෝ සුවඳ විලවුන් ගෙන රටඉඳි පොකුරේ කෙළවරේ ආලේප කර සෙම මත ආලේප කළහ. ජාබිර් කිව්වා; එතැන් සිට ඔබ ඔබේ පල්ලිවල සුවඳ සාදන්න.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 411

حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ حَمَّادٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ شَرِيكِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي نَمِرٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُدَخَلَ رَجُلٌ عَلَى جَمَلٍ فَأَنَاخَهُ فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ عَقَلَهُ ثُمَّ قَالَ أَيُّكُمْ مُحَمَّدٌ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُتَّكِئٌ بَيْنَ ظَهْرَانَيْهِمْ فَقُلْنَا لَهُ هَذَا الْأَبْيَضُ الْمُتَّكِئُ فَقَالَ لَهُ الرَّجُلُ يَا ابْنَ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَقَالَ لَهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أَجَبْتُكَ فَقَالَ لَهُ الرَّجُلُ يَا مُحَمَّدُ إِنِّي سَائِلُكَ وَسَاقَ الْحَدِيثَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا سَلَمَةُ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَقَ حَدَّثَنِي سَلَمَةُ بْنُ كُهَيْلٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْوَلِيدِ بْنِ نُوَيْفِعٍ عَنْ كُرَيْبٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ بَعَثَ بَنُو سَعْدِ بْنِ بَكْرٍ ضِمَامَ بْنَ ثَعْلَبَةَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَدِمَ عَلَيْهِ فَأَنَاخَ بَعِيرَهُ عَلَى بَابِ الْمَسْجِدِ ثُمَّ عَقَلَهُ ثُمَّ دَخَلَ الْمَسْجِدَ فَذَكَرَ نَحْوَهُ قَالَ فَقَالَ أَيُّكُمْ ابْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَا ابْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ قَالَ يَا ابْنَ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ

[ඊසා බින් හම්මද්] අපට [සයිද් අල්-මක්බුරි] [සයිද් බින් අබ්දුල්ලා බින් අබි නම්ර්] ගෙන් [අල්-ලයිට්ස්] අපට පවසා ඇත්තේ [අනස් බින් මලික්] මෙසේ පවසන බව ඔහු අසා ඇති බවයි; බහු දේවවාදියෙකු වූ මිනිසෙක් ඔටුවෙකු මත පල්ලියට නැග්ගා, පසුව ඔහු ඔටුවා මලකඩ ගසා එය බැඳ, පසුව මෙසේ ඇසුවේය: ඔබ අතරින් මුහම්මද් ලෙස හැඳින්වෙන්නේ කවුද? මේ අතර නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් තම සගයන් අතර හේත්තු වී සිටියේය. ඉතින් අපි කියමු; මෙන්න, සුදු ජාතිකයා හේත්තු වී සිටී. එවිට මිනිසා ඔහුට මෙසේ කීවේය; ඕ ඉබ්නු අබ්දිල් මුත්තලිබ්! එබැවින් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් ඔහුට මෙසේ පිළිතුරු දුන්නේය: 'ඔව්, මට ඔබව ඇසෙනවා'. එවිට මිනිසා ඔහුට මෙසේ පැවසීය; ඇත්ත වශයෙන්ම, මම ඔබෙන් ඇසුවෙමි, පසුව ඔහු එම හදීසය සඳහන් කළේය. [මුහම්මද් බින් අම්රු] අපට පවසා ඇති බව [සලාමා] මට පවසා ඇති බව [මුහම්මද් බින් ඉෂාක්] මට [සලාමා බින් කුහයිල්] සහ [මුහම්මද් බින් අල්-වලීද් බින් නුවයිෆි] [කුරෙයිබ්] වෙතින් [ඉබ්නු අබ්බාස්] ඔහු මෙසේ පැවසීය: බානි සඅද් බින් බකර් රසූල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් හමුවීමට දිලිමාම් බින් ත්සලාබා යවා, පසුව ඔහු ඔහුව මුණගැසී පල්ලියේ දොර ඉදිරිපිට තම ඔටුවා ගාල් කර එය බැඳ, පසුව ඔහු ඇතුළු විය. එවිට කථකයා ඉහත පරිදි උච්චාරණය සඳහන් කරයි. කථකයා මෙසේ පැවසීය: මිනිසා ඇසුවේය; ඔබ අතරින් ඉබ්නු අබ්දුල් මුත්තලිබ් කවුද? එබැවින් රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් පිළිතුරු දුන්නේ: 'මම ඉබ්නු අබ්දුල් මුත්තලිබ්'. මිනිසා මෙසේ පැවසීය; ඕ ඉබ්නු අබ්දුල් මුත්තලිබ්. ඉන්පසු ඔහු හදීසය සඳහන් කළේය.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 412

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ حَدَّثَنَا رَجُلٌ مِنْ مُزَيْنَةَ وَنَحْنُ عِنْدَ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَالْيَهُودُ أَتَوْا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ جَالِسٌ فِي الْمَسْجِدِ فِي أَصْحَابِهِ فَقَالُوا يَا أَبَا الْقَاسِمِ فِي رَجُلٍ وَامْرَأَةٍ زَنَيَا مِنْهُمْ

[මුහම්මද් බින් යායා බින් ෆාරිස්] අපට පවසා ඇති පරිදි [අබ්දුර්රාසාක්] අපට පවසා ඇති පරිදි [අස්-සුහ්රි] හි [ම'මර්] අපට [මුසෙයිනාහි මිනිසෙකු] අපට පැවසූ අතර ඒ අවස්ථාවේ අපි [අබු හුරෙයිරා] හි සයිද් බින් අල්-මුසයිබ් සමඟ සිටියෙමු, ඔහු මෙසේ පැවසීය: රසූල්ල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් පල්ලියේ තම සගයන් අතර වාඩි වී සිටියදී යුදෙව්වන් ඔහු වෙත පැමිණි අතර, ඔවුන් මෙසේ පැවසූහ: “අබුල් කාසිම්, ඔවුන් අතර අනාචාරයේ යෙදෙන පිරිමියෙකු සහ කාන්තාවක් අතර නීතිය කුමක්ද?”

හදීස්

Imam Abu Dawud : 413

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جُعِلَتْ لِي الْأَرْضُ طَهُورًا وَمَسْجِدًا

[උස්මාන් බින් අබී සයිබා] අපට [ජරීර්] [අල්-අ'මාසි] [මුජාහිඩ්] [උබයිද් බින් උමයිර්] [අබු ඩ්සාර්] වෙතින් අපට [ජරීර්] අපට පවසා ඇත; නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ: 'මේ පොළොව මට ශුද්ධ ස්ථානයක් සහ පල්ලියක් බවට පත් කර ඇත'.

තහවුරු කරන හදීස් (11)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 414

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ لَهِيعَةَ وَيَحْيَى بْنُ أَزْهَرَ عَنْ عَمَّارِ بْنِ سَعْدٍ الْمُرَادِيِّ عَنْ أَبِي صَالِحٍ الْغِفَارِيِّأَنَّ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مَرَّ بِبَابِلَ وَهُوَ يَسِيرُ فَجَاءَهُ الْمُؤَذِّنُ يُؤَذِّنُ بِصَلَاةِ الْعَصْرِ فَلَمَّا بَرَزَ مِنْهَا أَمَرَ الْمُؤَذِّنَ فَأَقَامَ الصَّلَاةَ فَلَمَّا فَرَغَ قَالَ إِنَّ حَبِيبِي صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَانِي أَنْ أُصَلِّيَ فِي الْمَقْبَرَةِ وَنَهَانِي أَنْ أُصَلِّيَ فِي أَرْضِ بَابِلَ فَإِنَّهَا مَلْعُونَةٌحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ أَزْهَرَ وَابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ الْحَجَّاجِ بْنِ شَدَّادٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ الْغِفَارِيِّ عَنْ عَلِيٍّ بِمَعْنَى سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ قَالَ فَلَمَّا خَرَجَ مَكَانَ فَلَمَّا بَرَزَ

[සුලෙයිමාන් බින් දාවුද්] අපට [ඉබ්නු වහබ්] තුමා අපට මෙසේ පවසා ඇත: [අබු සාලිහ් අල්-ගිෆාරි] තුමාගෙන් [අම්මර් බින් සාද් අල්-මුරාඩි] තුමාගෙන් [ඉබ්නු ලහියා] සහ [යාහ්යා බින් අසාර්] තුමාට [අලි රද්ලියල්ලාහු අන්හු] තම ගමනේදී බැබිලෝන් දේශය හරහා ගිය බව මට දන්වා ඇත, පසුව මුඅසීන් කෙනෙක් අසර් සලාතය සඳහා සලාතය සඳහා කැඳවීමක් කෑ ගැසූ අතර, පසුව ඔහු රටින් පිටව ගිය පසු, සලාතය සඳහා කැඳවීමක් කරන ලෙස කෙනෙකුට අණ කළ අතර පසුව ඔහු එය ඉටු කළ පසු සලාතය ඉටු කරන ලදී. ඔහු මෙසේ පැවසීය: “ඇත්තෙන්ම, මගේ ආදරණීය සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමා මට සොහොන් වල යාච්ඤා කිරීම තහනම් කළ අතර බැබිලෝන් දේශයේ යාච්ඤා කිරීමද තහනම් කළේය, මන්ද මෙම දේශය ශාප ලත් බැවිනි. [අහ්මද් බින් සාලිහ්] අපට පවසා ඇත [ඉබ්නු වහබ්] මට [යහ්යා බින් අසාර්] සහ [ඉබ්නු ලාහියා] [අල්-හජ්ජාජ් බින් සයාදාද්] වෙතින් [අබු සාලිහ් අල්-ගිෆාරි] වෙතින් [අලි] වෙතින් දවුද්‍රාජා යන වචනය වෙනුවට සලායිස් යන වචනයේ හදීස් සඳහන් කිරීමට සමාන අර්ථයක් ඇත. බරාසා.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 415

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ ح و حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ مُوسَى فِي حَدِيثِهِ فِيمَا يَحْسَبُ عَمْرٌو إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْأَرْضُ كُلُّهَا مَسْجِدٌ إِلَّا الْحَمَّامَ وَالْمَقْبَرَةَ

[මුසා බින් ඉස්මායිල්] අපට [හම්මාද්] - වෙනත් මාර්ගයකින් - අපට [මුසද්දාද්] අපට [අබ්දුල් වහීද්] [අම්ර් බින් යාහියා] [ඔහුගේ පියා] [අබු සඊද්] ගෙන් අපට [අබ්දුල් වහීද්] අපට පවසා ඇති බව අපට පවසා ඇත. අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණෝ පැවසූහ. මූසා තම හදීසයේ මෙසේ පැවසීය, එය ඔහු අම්රුගේ හදීසයට අනුව තක්සේරු කළේය. නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ: 'මේ පොළොවේ සෑම ස්ථානයක්ම මුස්ලිම් පල්ලියකි - නාන කාමරය සහ සොහොන් ගෙය හැර - යාච්ඤාව හෝ සුජූද් කිරීම සඳහා භාවිතා කළ හැකිය'.

තහවුරු කරන හදීස් (9)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 416

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الرَّازِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الصَّلَاةِ فِي مَبَارِكِ الْإِبِلِ فَقَالَ لَا تُصَلُّوا فِي مَبَارِكِ الْإِبِلِ فَإِنَّهَا مِنْ الشَّيَاطِينِ وَسُئِلَ عَنْ الصَّلَاةِ فِي مَرَابِضِ الْغَنَمِ فَقَالَ صَلُّوا فِيهَا فَإِنَّهَا بَرَكَةٌ

[උස්මාන් බින් අබී සයිබා] අපට පවසා ඇති බව [අබු මුආවියා] අපට පවසා ඇති බව [අල්-අමාසි] [අබ්දුල්ලාහ් බින් අබ්දුල්ලා අර්-රාසි] [අල්-බරා` බින් අසිබ්] [අබ්දුල්ලාහ් බින් අබ්දුල්ලා අර්-රාසි] [අල්-බරා` බින් අසිබ්] [අබ්දුර් රහ්මාන් බින් අබි ලයිලා] [අල්-බරා` බින් අසිබ්] ගෙන් ඔහු මෙසේ පැවසීය: රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්ගෙන් ඔටුවාගේ විවේක ස්ථානයේ යාච්ඤා කිරීම ගැන විමසූ විට, ඔහු මෙසේ පිළිතුරු දුන්නේය: 'ඔටුවාගේ විවේක ස්ථානයේ යාච්ඤා නොකරන්න, මන්ද එය සාතන්ගෙන් ය'. ඉන්පසු එළුවාගේ විවේක ස්ථානයේ යාච්ඤා කිරීම ගැන ඔහුගෙන් විමසන ලද අතර, ඔහු මෙසේ පිළිතුරු දුන්නේය: 'කරුණාකර ඔහුට යාච්ඤා කරන්න, මන්ද ඔහු ආශිර්වාදයකි'.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 417

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى يَعْنِي ابْنَ الطَّبَّاعِ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ الرَّبِيعِ بْنِ سَبْرَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُرُوا الصَّبِيَّ بِالصَّلَاةِ إِذَا بَلَغَ سَبْعَ سِنِينَ وَإِذَا بَلَغَ عَشْرَ سِنِينَ فَاضْرِبُوهُ عَلَيْهَا

[මුහම්මද් බින් ඊසා බින් අලි බින් අබි තාලිබ්-තබ්බා] අපට [ඉබ්‍රාහිම් බින් සාද්] [අබ්දුල් මලික් බින් අර්-රබී බින් සබ්රා] ගෙන් [ඔහුගේ පියා] ගෙන් [ඔහුගේ සීයා] ගෙන් අපට මෙසේ පැවසීය: නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ: 'ළමයෙකුට වයස අවුරුදු හත වන විට සලාතය ඉටු කිරීමට අණ කරන්න, ඔහු වයස අවුරුදු දහය වන විට එය නොකළහොත් ඔහුට පහර දෙන්න'.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 418

حَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ هِشَامٍ يَعْنِي الْيَشْكُرِيَّ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ عَنْ سَوَّارٍ أَبِي حَمْزَةَ قَالَ أَبُو دَاوُد وَهُوَ سَوَّارُ بْنُ دَاوُدَ أَبُو حَمْزَةَ الْمُزَنِيُّ الصَّيْرَفِيُّ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُرُوا أَوْلَادَكُمْ بِالصَّلَاةِ وَهُمْ أَبْنَاءُ سَبْعِ سِنِينَ وَاضْرِبُوهُمْ عَلَيْهَا وَهُمْ أَبْنَاءُ عَشْرٍ وَفَرِّقُوا بَيْنَهُمْ فِي الْمَضَاجِعِحَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنِي دَاوُدُ بْنُ سَوَّارٍ الْمُزَنِيُّ بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ وَزَادَ وَإِذَا زَوَّجَ أَحَدُكُمْ خَادِمَهُ عَبْدَهُ أَوْ أَجِيرَهُ فَلَا يَنْظُرْ إِلَى مَا دُونَ السُّرَّةِ وَفَوْقَ الرُّكْبَةِ قَالَ أَبُو دَاوُد وَهِمَ وَكِيعٌ فِي اسْمِهِ وَرَوَى عَنْهُ أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ هَذَا الْحَدِيثَ فَقَالَ حَدَّثَنَا أَبُو حَمْزَةَ سَوَّارٌ الصَّيْرَفِيُّ

[මුඅම්මාල් බින් හිෂාම් අල්-යසිකුරි] අපට [ඉස්මායිල්] [සව්වර් අබු හම්සා] ගෙන් අපට [ඉස්මායිල්] මෙසේ පැවසීය: අබු දාවුද් ඔහු [ඔහුගේ සීයා] ගෙන් [ඔහුගේ පියා] ගෙන් [අම්රු බින් සයුඅයිබ්] ගෙන් ඔහු මෙසේ පැවසීය: නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ: ඔබේ දරුවන්ට වයස අවුරුදු හත වන විට යාච්ඤා කිරීමට අණ කරන්න, ඔවුන් වයස අවුරුදු දහය වන විට එසේ නොකළහොත් ඔවුන්ට පහර දී ඔවුන්ගේ ඇඳන් තුළ වෙන් කරන්න. [සුහයිර් බින් හාර්බ්] අපට [වාකි] ගෙන් අපට [දාවුද් බින් සව්වර් අල්-මුසානි] එහි ඉස්නාද් සහ එහි අර්ථය මට පවසා ඇති අතර ඔහු තවදුරටත් මෙසේ පැවසීය; -ඔහු මෙසේ පැවසීය-: 'ඔබගෙන් කෙනෙකු තම ගැහැණු සහකාරිය තම පිරිමි සහකාරියට හෝ සේවකයාට විවාහ කර දෙන්නේ නම්, ඔහු නහයට පහළින් සහ කලවා වලට ඉහළින් ඇති දේ නොබලන්න'. අබු දාවුද් පැවසීය; සව්වර් බින් දාවුද් යන නාමය අනුව වකී වහ්ම්. මෙම හදීසය [අබු දාවුද් අත්-තයලිසි] විසින් විස්තර කර ඇති බව ඔහු පැවසීය; [අබු හම්සා සව්වර් අෂ්-ෂයිරාෆි] අපට පවසා ඇත.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 419

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْمَهْرِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنِي مُعَاذُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خُبَيْبٍ الْجُهَنِيُّ قَالَدَخَلْنَا عَلَيْهِ فَقَالَ لِامْرَأَتِهِ مَتَى يُصَلِّي الصَّبِيُّ فَقَالَتْ كَانَ رَجُلٌ مِنَّا يَذْكُرُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ إِذَا عَرَفَ يَمِينَهُ مِنْ شِمَالِهِ فَمُرُوهُ بِالصَّلَاةِ

[සුලෙයිමාන් බින් දාවුද් අල්-මහ්රි] අපට පවසා ඇති පරිදි [ඉබ්නු වහබ්] අපට පවසා ඇති පරිදි [හිස්යාම් බින් සාද්] අපට පවසා ඇති පරිදි [මුආද්ස් බින් අබ්දුල්ලාහ් බින් කුබයිබ් අල්-ජුහානි] ඔහු - හිස්යාම් බින් සාද්- මෙසේ පැවසීය; අපි වරක් මුආද්ස් බින් අබ්දුල්ලාහ්ගේ නිවසට ඇතුළු වූ විට, ඔහු [ඔහුගේ බිරිඳගෙන්] ඇසුවේය; දරුවෙකුට සලාත් කිරීමට අණ කරන්නේ කවදාද? ඔහුගේ බිරිඳ පිළිතුරු දුන්නාය; [අපගෙන් එක් අයෙක්] අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන්ගෙන් මේ ගැන වරක් විමසූ බව සඳහන් කළ අතර, ඔහු පිළිතුරු දුන්නේ: 'හරි දේ සහ වමට කුමක්දැයි ඔහු දැනගත් විට, ඔහුට සලාත් කිරීමට අණ කරන්න' යනුවෙනි.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 420

حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ مُوسَى الْخُتَّلِيُّ وَزِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ وَحَدِيثُ عَبَّادٍ أَتَمُّ قَالَا حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ أَبِي بِشْرٍ قَالَ زِيَادٌ أَخْبَرَنَا أَبُو بِشْرٍ عَنْ أَبِي عُمَيْرِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ عُمُومَةٍ لَهُ مِنْ الْأَنْصَارِ قَالَاهْتَمَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلصَّلَاةِ كَيْفَ يَجْمَعُ النَّاسَ لَهَا فَقِيلَ لَهُ انْصِبْ رَايَةً عِنْدَ حُضُورِ الصَّلَاةِ فَإِذَا رَأَوْهَا آذَنَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا فَلَمْ يُعْجِبْهُ ذَلِكَ قَالَ فَذُكِرَ لَهُ الْقُنْعُ يَعْنِي الشَّبُّورَ وَقَالَ زِيَادٌ شَبُّورُ الْيَهُودِ فَلَمْ يُعْجِبْهُ ذَلِكَ وَقَالَ هُوَ مِنْ أَمْرِ الْيَهُودِ قَالَ فَذُكِرَ لَهُ النَّاقُوسُ فَقَالَ هُوَ مِنْ أَمْرِ النَّصَارَى فَانْصَرَفَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدِ بْنِ عَبْدِ رَبِّهِ وَهُوَ مُهْتَمٌّ لِهَمِّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُرِيَ الْأَذَانَ فِي مَنَامِهِ قَالَ فَغَدَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي لَبَيْنَ نَائِمٍ وَيَقْظَانَ إِذْ أَتَانِي آتٍ فَأَرَانِي الْأَذَانَ قَالَ وَكَانَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَدْ رَآهُ قَبْلَ ذَلِكَ فَكَتَمَهُ عِشْرِينَ يَوْمًا قَالَ ثُمَّ أَخْبَرَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ مَا مَنَعَكَ أَنْ تُخْبِرَنِي فَقَالَ سَبَقَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدٍ فَاسْتَحْيَيْتُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا بِلَالُ قُمْ فَانْظُرْ مَا يَأْمُرُكَ بِهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدٍ فَافْعَلْهُ قَالَ فَأَذَّنَ بِلَالٌقَالَ أَبُو بِشْرٍ فَأَخْبَرَنِي أَبُو عُمَيْرٍ أَنَّ الْأَنْصَارَ تَزْعُمُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ زَيْدٍ لَوْلَا أَنَّهُ كَانَ يَوْمَئِذٍ مَرِيضًا لَجَعَلَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُؤَذِّنًا

[අබ්බාද් බින් මූසා අල්-කුත්තලි] සහ [සියාද් බින් අයුබ්] විසින් අපට පවසා ඇත, නමුත් අබ්බාද් විසින් විස්තර කරන ලද හදීසය වඩාත් පරිපූර්ණයි. ඔවුන් දෙදෙනාම මෙසේ පැවසූහ; [අබු බිසීර්] ගෙන් [හුසයිම්] අපට පවසා ඇත සියාද් පවසයි; [අබු උමයිර් බින් අනස්] ගෙන් [ඔහුගේ මාමාවරුන්ගෙන් සමහරෙකුගෙන්] අන්සාර්වරුන්ගෙන් අබු බිසීර් අපට දන්වා ඇති බව ඔහු පැවසීය; නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමා යාච්ඤාවට බොහෝ දෙනෙක් එක්රැස් කරන්නේ කෙසේද යන්න ගැන යාච්ඤාවට විශාල අවධානයක් යොමු කළේය. එබැවින් ඔහුට කියනු ලැබුවේ: යාච්ඤා කාලය පැමිණි විට කොඩිය සිටුවන්න. ඔවුන් එය දුටු විට, සමහරු අනෙක් අයට පැවසූහ. කෙසේ වෙතත්, ඔහු මෙම යෝජනාවට කැමති වූයේ නැත. එවිට එය ඔහුට ද සඳහන් කරන ලදී, හොරණෑව, සියාද් පැවසීය; යුදෙව් හොරණෑව, මෙම මතය ද ඔහුට කැමති නොවූ අතර, ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'එය යුදෙව්වන්ගේ ක්‍රියාවන් අතර වේ'. සීනු පැළඳීම සඳහා ඔහු මෙසේ පැවසූ බව ද ඔහුට සඳහන් කරන ලදී: 'ක්‍රිස්තියානීන් කරන්නේ එයයි'. පසුව අබ්දුල්ලාහ් බින් සයිද් බින් අබ්දි රබ්බිහ් නිවසට පැමිණියේය. ඔහු රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන්ගේ ගැටළු ගැන සැබවින්ම සැලකිලිමත් වූ අයෙකි. පසුව ඔහු සලාතයට කැඳවීම ගැන සිහින මැව්වේය. ඔහු මෙසේ පැවසීය. එබැවින් පසුදා අබ්දුල්ලාහ් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් වෙත ගොස් ඔහුගේ සිහිනය ගැන ඔහුට කීවේය. එබැවින් ඔහු ඔහුට මෙසේ පැවසීය: අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, ඇත්ත වශයෙන්ම මම නින්ද සහ අවදිවීම අතර සිටියෙමි, හදිසියේම කෙනෙකු මා වෙත පැමිණ සලාතයට කැඳවීම නිවේදනය කළේය. ඔහු මෙසේ පැවසීය. උමර් බින් අල්-ඛතාබ් ද ඊට පෙර මෙම සිහිනය දුටුවේය, නමුත් ඔහු එය දින විස්සක් සඟවා ගත්තේය. කථකයා මෙසේ පැවසීය. එවිට උමර් මෙය නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන්ට පැවසූ අතර, ඔහු ඔහුට මෙසේ පැවසීය: 'ඔබ එය මට දැනුම් දීමෙන් වළක්වන්නේ කුමක්ද?' ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය. අබ්දුල්ලාහ් බින් සයිද් මට පෙර සිට ඇත, එබැවින් මට ලැජ්ජාවක් දැනුනි. එබැවින් රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මෙසේ පැවසීය: 'ඕ බිලාල්, නැඟිටින්න, එවිට අබ්දුල්ලාහ් බින් සයිද් ඔබට අණ කරන දේ, එය කරන්න!' ඉතින් බිලාල් කෑ ගැසුවේ යාඥාවට කැඳවීමයි. අබු බිසීර් මෙසේ පැවසීය; අබු උමයිර් මට දැනුම් දුන්නේ අබ්දුල්ලාහ් බින් සයිද් එදින අසනීප නොවූයේ නම්, අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් ඔහුව මුඅසීන්වරයෙකු බවට පත් කරනු ඇතැයි අන්සාර්වරු සිතූ බවයි.