Revert to Islam, click here
ISLAM AL-HAQ: QURAN & HADITH
(The True Islam)
Free Download / Download

Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith

Hadith

Imam Abu Dawud : 4061

حَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ الْفَضْلِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ شَابُورَ عَنْ يَحْيَى بْنِ الْحَارِثِ عَنْ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِي أُمَامَةَعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ مَنْ أَحَبَّ لِلَّهِ وَأَبْغَضَ لِلَّهِ وَأَعْطَى لِلَّهِ وَمَنَعَ لِلَّهِ فَقَدْ اسْتَكْمَلَ الْإِيمَانَ

გვითხრა [მუამალ იბნულ ფადლმა], თქვა, გვითხრა [მუჰამედ ბინ სიუაიბ ბინ სიაბური] [იაჰია იბნულ ჰარიტსისგან] [ალ ქასიმიდან] [აბუ უმამასგან] რასულლაჰ სალალაჰუ'ალაიჰი ვასალამისგან, მან თქვა: "ვისაც უყვარს ალაჰის გულისთვის, სძულს ალაჰის გულისთვის, სძულს ალლაჰის გულისთვის. კრძალავს (აკავებს) ალლაჰის გულისთვის, მაშინ მისი რწმენა სრულყოფილია."

Hadith

Imam Abu Dawud : 4062

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَكْمَلُ الْمُؤْمِنِينَ إِيمَانًا أَحْسَنُهُمْ خُلُقًا

გვითხრა [აჰმად ბინ ჰანბალმა], თქვა, ეს გვითხრა [იაჰია ბინ საიდმა] [მუჰამედ ბინ ამრუდან] [აბუ სალამადან] [აბუ ჰურაირადან] მან თქვა: "ალაჰის შუამავალმა სალალალაჰუ ალაჰი ვასალლამმა თქვა: "მორწმუნეები, რომლებსაც აქვთ საუკეთესო სარწმუნოება, არიან საუკეთესო მორწმუნეები."

Hadith

Imam Abu Dawud : 4063

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ ثَوْرٍ عَنْ مَعْمَرٍ قَالَ وَأَخْبَرَنِي الزُّهْرِيُّ عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَأَعْطَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رِجَالًا وَلَمْ يُعْطِ رَجُلًا مِنْهُمْ شَيْئًا فَقَالَ سَعْدٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَعْطَيْتَ فُلَانًا وَفُلَانًا وَلَمْ تُعْطِ فُلَانًا شَيْئًا وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ مُسْلِمٌ حَتَّى أَعَادَهَا سَعْدٌ ثَلَاثًا وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ أَوْ مُسْلِمٌ ثُمَّ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي أُعْطِي رِجَالًا وَأَدَعُ مَنْ هُوَ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْهُمْ لَا أُعْطِيهِ شَيْئًا مَخَافَةَ أَنْ يُكَبُّوا فِي النَّارِ عَلَى وُجُوهِهِمْ

გვითხრა [მუჰამედ ბინ უბეიდმა] თქვა, გვითხრა [მუჰამედ ბინ ცაურმა] [მამარისგან] მან თქვა; მომეხსენებინა [აზ ზუჰრი] [ამირ ბინ საად ბინ აბუ ვაქაშისგან] [მისი მამისგან], მან თქვა: "ალლაჰის მოციქულმა სალალაჰუ ალაიჰი ვასალლამ ერთხელ რაღაც აჩუქა რამდენიმე კაცს, მაგრამ არ მისცა ერთ მათგანს. შემდეგ საადმა თქვა: "ო, ალლაჰის შუამავალო, შენ სხვას აჩუქე რამე, მაგრამ შენ ასე არ გჯეროდა?" საადმა ეს სამჯერ გაიმეორა, შემდეგ კი წინასწარმეტყველმა სალალაჰუ ალაჰი ვასლამმა თქვა: "თუ ის მხოლოდ მუსლიმია."

Hadith

Imam Abu Dawud : 4064

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ ثَوْرٍ عَنْ مَعْمَرٍ قَالَ وَقَالَ الزُّهْرِيُّ { قُلْ لَمْ تُؤْمِنُوا وَلَكِنْ قُولُوا أَسْلَمْنَا } قَالَ نَرَى أَنَّ الْإِسْلَامَ الْكَلِمَةُ وَالْإِيمَانَ الْعَمَلُ

გვითხრა [მუჰამედ ბინ უბეიდმა] თქვა, გვითხრა [იბნ ცაურმა] [მამარისგან] მან თქვა; [აზ ზუჰრიმ] თქვა ალლაჰის სიტყვის შესახებ: "(უთხარი მათ): "თქვენ ჯერ არ გჯერათ, მაგრამ თქვით: "ჩვენ დავმორჩილდით") "-Qs. ალ ჰუჯურატი: 14- მან თქვა: ”ჩვენ მიგვაჩნია, რომ ისლამი არის მეტყველება, ხოლო რწმენა არის პრაქტიკა”.

Hadith

Imam Abu Dawud : 4065

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ ح و حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَسَمَ بَيْنَ الْمُسْلِمِينَ قَسْمًا فَقُلْتُ أَعْطِ فُلَانًا فَإِنَّهُ مُؤْمِنٌ قَالَ أَوْ مُسْلِمٌ إِنِّي لَأُعْطِي الرَّجُلَ الْعَطَاءَ وَغَيْرُهُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْهُ مَخَافَةَ أَنْ يُكَبَّ عَلَى وَجْهِهِ

გვითხრა [აჰმად ბინ ჰანბალმა] თქვა, გვითხრა [აბდურაზაკმა]. (სხვაგვარად ნათქვამია) გვითხრა [იბრაჰიმ ბინ ბასიიარმა] თქვა, გვითხრა [სუფიანმა] მნიშვნელობით, ორივემ თქვა; გვითხრა [მამარმა] [აზ ზუჰრიდან] [ამირ ბინ საადიდან] [მისი მამისგან], მან თქვა: "წინასწარმეტყველმა სალალაჰუ ალაჰი ვასლამმა რაღაც დაურიგა მუსლიმებს." მე (სად) მაშინ ვთქვი: "მიეცით ასე და ისე, რადგან ის მორწმუნეა". მან თქვა: "ანუ ის უბრალოდ მუსლიმია? მართლაც, მე ვაჩუქე კაცს, ხოლო მეორეს (რომელიც არ აჩუქეს) მას ვამჯობინე; ეს იყო იმის გამო, რომ მეშინოდა, რომ მისი სახე (ჯოჯოხეთში) ჩაეფლო."

Hadith

Imam Abu Dawud : 4066

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ وَاقِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَخْبَرَنِي عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ عُمَرَ يُحَدِّثُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ لَا تَرْجِعُوا بَعْدِي كُفَّارًا يَضْرِبُ بَعْضُكُمْ رِقَابَ بَعْضٍ

გვითხრა [აბუ ალ ვალიდ ათ თაიალისიმ] თქვა, გვითხრა [სიუბამ] თქვა; [ვაკიდ ბინ აბდულამ] მაცნობა [მისი მამისგან], რომ მან მოისმინა [იბნ უმარის] ნათქვამი წინასწარმეტყველ სალალაჰუ ალაჰი ვასალლამისგან, მან თქვა: "ნუ დაბრუნდებით ურწმუნოებაში ჩემი სიკვდილის შემდეგ და დახოცეთ ერთმანეთი."

Hadith

Imam Abu Dawud : 4067

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ فُضَيْلِ بْنِ غَزْوَانَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّمَا رَجُلٍ مُسْلِمٍ أَكْفَرَ رَجُلًا مُسْلِمًا فَإِنْ كَانَ كَافِرًا وَإِلَّا كَانَ هُوَ الْكَافِرُ

ჩვენ გვითხრეს [ოსმან ბინ აბუ სიაიბამ], თქვა, გვითხრეს [ჯარირს] [ფუდაილ ბინ ღაზვანისგან] [ნაფიდან] [იბნ უმარისგან], მან თქვა: „ალაჰის შუამავალმა სალალაჰუ ალაჰი ვასლამმა თქვა: „მაჰმადიანი, რომელიც არ სწამს თავის ძმას, მაშინ ის არის მაჰმადიანი. მაგრამ თუ ეს სიმართლეს არ შეესაბამება, მაშინ ურწმუნოება დაუბრუნდება მას (ბრალდებულს)“.

Hadith

Imam Abu Dawud : 4068

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْبَعٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ فَهُوَ مُنَافِقٌ خَالِصٌ وَمَنْ كَانَتْ فِيهِ خَلَّةٌ مِنْهُنَّ كَانَ فِيهِ خَلَّةٌ مِنْ نِفَاقٍ حَتَّى يَدَعَهَا إِذَا حَدَّثَ كَذَبَ وَإِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ وَإِذَا عَاهَدَ غَدَرَ وَإِذَا خَاصَمَ فَجَرَ

ჩვენ გვითხრეს [აბუ ბაქრ ბინ აბუ სიაიბამ], თქვა, ჩვენ გვითხრეს [აბდულა ბინ ნუმაირმა] თქვა, გვითხრეს [ალ-ამასის] [აბდულა ბინ მურრასგან] [მასრუკიდან] [აბდულა ბინ ამრუდან] მან თქვა: "ალაჰის მოციქულმა თქვა: "ალლაჰის მოციქულმა სალაჰაჰალაჰუ თქვა" ის არის ნამდვილი თვალთმაქცობა, მაგრამ თუ მხოლოდ ის არის, მაშინ მასში არის ფარისევლობა, სანამ არ მიატოვებს მას; თუ ლაპარაკობ, იტყუები, თუ პირობას გაძლევ, დაარღვიე, თუ ნდობას გაძლევენ, უღალატებ და თუ არ ეთანხმები, მოგატყუებ."

Hadith

Imam Abu Dawud : 4069

حَدَّثَنَا أَبُو صَالِحٍ الْأَنْطَاكِيُّ أَخْبَرَنَا أَبُو إِسْحَقَ الْفَزَارِيُّ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَزْنِي الزَّانِي حِينَ يَزْنِي وَهُوَ مُؤْمِنٌ وَلَا يَسْرِقُ حِينَ يَسْرِقُ وَهُوَ مُؤْمِنٌ وَلَا يَشْرَبُ الْخَمْرَ حِينَ يَشْرَبُهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌ وَالتَّوْبَةُ مَعْرُوضَةٌ بَعْدُ

გვითხრა [აბუ სალიჰ ალ ანთაკი] თქვა, გვითხრა [აბუ ისჰაკ ალ ფაზარი] [ალ ამასიდან] [აბუ სალიჰ]დან [აბუ ჰურაირადან] მან თქვა: „ალლაჰის მოციქულმა სალალაჰუ ალაიჰი ვასალლამმა თქვა: „ადამიანი, რომელიც მრუშობს, არ ეძახიან მორწმუნე, როცა მას არ სწამს. იპარავს, ვინც ღვინოს სვამს, მორწმუნე ხამერს არ ეძახიან და მონანიების კარი მას შემდეგ ყოველთვის გაიღება“.

Hadith

Imam Abu Dawud : 4070

حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ سُوَيْدٍ الرَّمْلِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ أَخْبَرَنَا نَافِعٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ الْهَادِ أَنَّ سَعِيدَ بْنَ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيَّ حَدَّثَهُ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا زَنَى الرَّجُلُ خَرَجَ مِنْهُ الْإِيمَانُ كَانَ عَلَيْهِ كَالظُّلَّةِ فَإِذَا انْقَطَعَ رَجَعَ إِلَيْهِ الْإِيمَانُ

გვითხრა [ისჰაკ ბინ სუვაიდ არ რამლიმ] თქვა, გვითხრა [იბნ აბუ მარიამმა] თქვა, გვითხრა [ნაფი'] - იგულისხმება ნაფი' ბინ ზაიდმა - თქვა; მითხრა [იბნულ ჰადმა], რომ [საიდ ბინ აბუ საიდ ალ მაყბურიმ] უთხრა, რომ ერთხელ მოისმინა [აბუ ჰურეირას] ნათქვამი: „ალლაჰის მოციქულმა სალალაჰუ ალაიჰი ვასალლამმა თქვა: „თუ ადამიანი მრუშობს, მასში არსებული რწმენა ღრუბელივით გაქრება, როცა რწმენა სრულდება, მას უბრუნდება რწმენა“.

Hadith

Imam Abu Dawud : 4071

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ قَالَ حَدَّثَنِي بِمِنًى عَنْ أَبِيهِ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْقَدَرِيَّةُ مَجُوسُ هَذِهِ الْأُمَّةِ إِنْ مَرِضُوا فَلَا تَعُودُوهُمْ وَإِنْ مَاتُوا فَلَا تَشْهَدُوهُمْ

გვითხრა [მუსა ბინ ისმაილმა] თქვა, გვითხრა [აბდულ აზიზ ბინ აბუ ჰაზიმ] მან თქვა; მან მითხრა მინაში, [მისი მამისგან] [იბნ უმარისგან] წინასწარმეტყველის სალალაჰუ ალაიჰი ვასლამისგან, მან თქვა: "ქადარია ამ ხალხის მოგვები არიან, თუ ისინი ავად არიან, ნუ ეწვიეთ მათ და თუ მოკვდნენ, ნუ აჰყვებით მათ სხეულებს."

Hadith

Imam Abu Dawud : 4072

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ عُمَرَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عُمَرَ مَوْلَى غُفْرَةَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِكُلِّ أُمَّةٍ مَجُوسٌ وَمَجُوسُ هَذِهِ الْأُمَّةِ الَّذِينَ يَقُولُونَ لَا قَدَرَ مَنْ مَاتَ مِنْهُمْ فَلَا تَشْهَدُوا جَنَازَتَهُ وَمَنْ مَرِضَ مِنْهُمْ فَلَا تَعُودُوهُمْ وَهُمْ شِيعَةُ الدَّجَّالِ وَحَقٌّ عَلَى اللَّهِ أَنْ يُلْحِقَهُمْ بِالدَّجَّالِ

გვითხრა [მუჰამედ ბინ აბუ ქათირმა] თქვა, გვითხრა [სუფიანმა] [ომარ ბინ მუჰამედისგან] [ომარისგან] - ყოფილი მონა (რომელიც გაათავისუფლეს) ღუფრაჰ - [კაცი] ანშარისგან, [ჰუდზაიფადან] მან თქვა: "ალლაჰის მოციქული სალალაჰალამ მაჰალაჰი თქვა: " ამ უმათში არიან ადამიანები, რომლებიც ამბობენ "არ არსებობს ბედი". თუ ვინმე მოკვდება, ნუ მოინახულებთ მის სხეულს, ხოლო თუ ვინმე ავად არის, არ მოინახულოთ. ისინი არიან დაჯჯალის ჯგუფი, ამიტომ ალლაჰის უფლებაა შეუერთდეს მათ დაჯალს“.

Hadith

Imam Abu Dawud : 4073

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ أَنَّ يَزِيدَ بْنَ زُرَيْعٍ وَيَحْيَى بْنَ سَعِيدٍ حَدَّثَاهُمْ قَالَا حَدَّثَنَا عَوْفٌ قَالَ حَدَّثَنَا قَسَامَةُ بْنُ زُهَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُوسَى الْأَشْعَرِيُّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ خَلَقَ آدَمَ مِنْ قَبْضَةٍ قَبَضَهَا مِنْ جَمِيعِ الْأَرْضِ فَجَاءَ بَنُو آدَمَ عَلَى قَدْرِ الْأَرْضِ جَاءَ مِنْهُمْ الْأَحْمَرُ وَالْأَبْيَضُ وَالْأَسْوَدُ وَبَيْنَ ذَلِكَ وَالسَّهْلُ وَالْحَزْنُ وَالْخَبِيثُ وَالطَّيِّبُ زَادَ فِي حَدِيثِ يَحْيَى وَبَيْنَ ذَلِكَوَالْإِخْبَارُ فِي حَدِيثِ يَزِيدَ

გვითხრა [მუსადადმა], რომ [იეზიდ ბინ ზურაიმ] და [იაჰია ბინ საიდმა] უთხრეს მათ, ორივემ თქვა; გვითხრა [აუფ] მან თქვა; გვითხრა [ქასამა ბინ ზუჰაირმა] მან თქვა; გვითხრა [აბუ მუსა ალ ასიარიმ] მან თქვა: "ალლაჰის მოციქულმა სალალაჰუ ალაჰი ვასლამმა თქვა: "ალაჰმა შექმნა ადამი ერთი მუჭა ნიადაგისგან ყველა სახის ნიადაგისგან. შემდეგ შთამომავლობა ნიადაგის ელემენტების მიხედვით იცვლებოდა. არის წითელი, თეთრი, შავი და მათ შორის ფერები. ზოგი რბილია, ზოგი უხეში, ზოგი ცუდი და ზოგი კარგი. ”და იაჰიას ჰადისში არის დამატებები; ”და ასევე არის მათ შორის (მახასიათებლები)”, ზემოაღნიშნული ჰადისის ლაფაძ (რედაქცია) არის იეზიდის ისტორია.

Hadith

Imam Abu Dawud : 4074

حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ قَالَ سَمِعْتُ مَنْصُورَ بْنَ الْمُعْتَمِرِ يُحَدِّثُ عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَبِيبٍ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ عَنْ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلَام قَالَ كُنَّا فِي جَنَازَةٍ فِيهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِبَقِيعِ الْغَرْقَدِ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَلَسَ وَمَعَهُ مِخْصَرَةٌ فَجَعَلَ يَنْكُتُ بِالْمِخْصَرَةِ فِي الْأَرْضِ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ مَا مِنْ نَفْسٍ مَنْفُوسَةٍ إِلَّا كَتَبَ اللَّهُ مَكَانَهَا مِنْ النَّارِ أَوْ مِنْ الْجَنَّةِ إِلَّا قَدْ كُتِبَتْ شَقِيَّةً أَوْ سَعِيدَةً قَالَ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَفَلَا نَمْكُثُ عَلَى كِتَابِنَا وَنَدَعُ الْعَمَلَ فَمَنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ السَّعَادَةِ لَيَكُونَنَّ إِلَى السَّعَادَةِ وَمَنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ الشِّقْوَةِ لَيَكُونَنَّ إِلَى الشِّقْوَةِ قَالَ اعْمَلُوا فَكُلٌّ مُيَسَّرٌ أَمَّا أَهْلُ السَّعَادَةِ فَيُيَسَّرُونَ لِلسَّعَادَةِ وَأَمَّا أَهْلُ الشِّقْوَةِ فَيُيَسَّرُونَ لِلشِّقْوَةِ ثُمَّ قَالَ نَبِيُّ اللَّهِ { فَأَمَّا مَنْ أَعْطَى وَاتَّقَى وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَى فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرَى وَأَمَّا مَنْ بَخِلَ وَاسْتَغْنَى وَكَذَّبَ بِالْحُسْنَى فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرَى }

გვითხრა [მუსდად ბინ მუსარჰადმა] თქვა, გვითხრა [ალ მუტამირმა] მან თქვა; გავიგე [მანსურ იბნულ მუტამირის]გან [სად ბინ უბაიდას]გან [აბდულა ბინ ჰაბიბისგან, აბუ აბდურრაჰმან ას სულამისგან] [ალი ალაიჰის სალამისგან], მან თქვა: ”ჩვენ ერთხელ ვიყავით ბაქი ღარკადის სასაფლაოზე და იმ დროს იყო რასულლაჰ სალალაჰალაჰულაჰულალალაი. შემდეგ მიუახლოვდა და დაჯდა ჯოხის ტარებისას, შემდეგ ხაზი გაუსვა ჯოხით და თავი ასწია და თქვა: "არავინ არის თქვენს შორის ალლაჰის გარდა, ვინც დაადგინა მისი ადგილი. ჯოჯოხეთში თუ სამოთხეში. და არცერთ თქვენგანს, გარდა ალაჰისა, არ დაუდგენია, იქნება ის ბედნიერი თუ უბედური." შემდეგ ერთმა კაცმა ჰკითხა: "ხომ არ იქნებოდა უკეთესი, თუ ჩვენ უბრალოდ გავჩუმდით და მივყვეთ იმას, რასაც ჩვენი ბედი ასახავს და მივატოვებთ ქველმოქმედებას. რადგან თუ ის ერთ-ერთია, ვისაც ბედნიერების მოპოვება აქვს განზრახული, მაშინ ბედნიერი იქნება, ხოლო თუ მათ შორისაა, ვისაც უბედურება აქვს განზრახული, მაშინ იქნება უბედური.” მან თქვა: ”თქვენ უნდა გააგრძელოთ კეთილი საქმეების კეთება, რადგან ყველას მიეცემა სიმსუბუქე (დაედევნოს თავისი ბედი). ბედნიერებისთვის განზრახული ადამიანებისთვის ადვილი იქნება ამ ბედნიერების მიღება, ხოლო ადამიანებისთვის, რომლებსაც უბედურება აქვთ განზრახული, მათთვის ადვილი იქნება გაჭირვება." შემდეგ წაიკითხა: "(რაც შეეხება ადამიანს, ვინც გასცემს (მის სიმდიდრეს ალლაჰის გზაზე) და არის ღვთისმოსავი და ადასტურებს, რომ არის საუკეთესო ჯილდო (სამოთხე), ჩვენ მოვამზადებთ მას რთულ გზას. ალ ლაილი: 5-10-.

Hadith

Imam Abu Dawud : 4075

حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا كَهْمَسٌ عَنْ ابْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ قَالَ كَانَ أَوَّلَ مَنْ تَكَلَّمَ فِي الْقَدَرِ بِالْبَصْرَةِ مَعْبَدٌ الْجُهَنِيُّ فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَحُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحِمْيَرِيُّ حَاجَّيْنِ أَوْ مُعْتَمِرَيْنِ فَقُلْنَا لَوْ لَقِينَا أَحَدًا مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلْنَاهُ عَمَّا يَقُولُ هَؤُلَاءِ فِي الْقَدَرِ فَوَفَّقَ اللَّهُ لَنَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ دَاخِلًا فِي الْمَسْجِدِ فَاكْتَنَفْتُهُ أَنَا وَصَاحِبِي فَظَنَنْتُ أَنَّ صَاحِبِي سَيَكِلُ الْكَلَامَ إِلَيَّ فَقُلْتُ أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِنَّهُ قَدْ ظَهَرَ قِبَلَنَا نَاسٌ يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ وَيَتَفَقَّرُونَ الْعِلْمَ يَزْعُمُونَ أَنْ لَا قَدَرَ وَالْأَمْرَ أُنُفٌ فَقَالَ إِذَا لَقِيتَ أُولَئِكَ فَأَخْبِرْهُمْ أَنِّي بَرِيءٌ مِنْهُمْ وَهُمْ بُرَآءُ مِنِّي وَالَّذِي يَحْلِفُ بِهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ لَوْ أَنَّ لِأَحَدِهِمْ مِثْلَ أُحُدٍ ذَهَبًا فَأَنْفَقَهُ مَا قَبِلَهُ اللَّهُ مِنْهُ حَتَّى يُؤْمِنَ بِالْقَدَرِ ثُمَّ قَالَ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قَالَبَيْنَمَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ طَلَعَ عَلَيْنَا رَجُلٌ شَدِيدُ بَيَاضِ الثِّيَابِ شَدِيدُ سَوَادِ الشَّعْرِ لَا يُرَى عَلَيْهِ أَثَرُ السَّفَرِ وَلَا نَعْرِفُهُ حَتَّى جَلَسَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَسْنَدَ رُكْبَتَيْهِ إِلَى رُكْبَتَيْهِ وَوَضَعَ كَفَّيْهِ عَلَى فَخِذَيْهِ وَقَالَ يَا مُحَمَّدُ أَخْبِرْنِي عَنْ الْإِسْلَامِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْإِسْلَامُ أَنْ تَشْهَدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَتُقِيمَ الصَّلَاةَ وَتُؤْتِيَ الزَّكَاةَ وَتَصُومَ رَمَضَانَ وَتَحُجَّ الْبَيْتَ إِنْ اسْتَطَعْتَ إِلَيْهِ سَبِيلًا قَالَ صَدَقْتَ قَالَ فَعَجِبْنَا لَهُ يَسْأَلُهُ وَيُصَدِّقُهُ قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنْ الْإِيمَانِ قَالَ أَنْ تُؤْمِنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَتُؤْمِنَ بِالْقَدَرِ خَيْرِهِ وَشَرِّهِ قَالَ صَدَقْتَ قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنْ الْإِحْسَانِ قَالَ أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ كَأَنَّكَ تَرَاهُ فَإِنْ لَمْ تَكُنْ تَرَاهُ فَإِنَّهُ يَرَاكَ قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنْ السَّاعَةِ قَالَ مَا الْمَسْئُولُ عَنْهَا بِأَعْلَمَ مِنْ السَّائِلِ قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنْ أَمَارَاتِهَا قَالَ أَنْ تَلِدَ الْأَمَةُ رَبَّتَهَا وَأَنْ تَرَى الْحُفَاةَ الْعُرَاةَ الْعَالَةَ رِعَاءَ الشَّاءِ يَتَطَاوَلُونَ فِي الْبُنْيَانِ قَالَ ثُمَّ انْطَلَقَ فَلَبِثْتُ ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ يَا عُمَرُ هَلْ تَدْرِي مَنْ السَّائِلُ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّهُ جِبْرِيلُ أَتَاكُمْ يُعَلِّمُكُمْ دِينَكُمْحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ عُثْمَانَ بْنِ غِيَاثٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ وَحُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَا لَقِيَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فَذَكَرْنَا لَهُ الْقَدَرَ وَمَا يَقُولُونَ فِيهِ فَذَكَرَ نَحْوَهُ زَادَ قَالَ وَسَأَلَهُ رَجُلٌ مِنْ مُزَيْنَةَ أَوْ جُهَيْنَةَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِيمَا نَعْمَلُ أَفِي شَيْءٍ قَدْ خَلَا أَوْ مَضَى أَوْ فِي شَيْءٍ يُسْتَأْنَفُ الْآنَ قَالَ فِي شَيْءٍ قَدْ خَلَا وَمَضَى فَقَالَ الرَّجُلُ أَوْ بَعْضُ الْقَوْمِ فَفِيمَ الْعَمَلُ قَالَ إِنَّ أَهْلَ الْجَنَّةِ يُيَسَّرُونَ لِعَمَلِ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَإِنَّ أَهْلَ النَّارِ يُيَسَّرُونَ لِعَمَلِ أَهْلِ النَّارِ حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا الْفِرْيَابِيُّ عَنْ سُفْيَانَ قَالَ حَدَّثَنَا عَلْقَمَةُ بْنُ مَرْثَدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ ابْنِ يَعْمَرَ بِهَذَا الْحَدِيثِ يَزِيدُ وَيَنْقُصُ قَالَ فَمَا الْإِسْلَامُ قَالَ إِقَامُ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءُ الزَّكَاةِ وَحَجُّ الْبَيْتِ وَصَوْمُ شَهْرِ رَمَضَانَ وَالِاغْتِسَالُ مِنْ الْجَنَابَةِ قَالَ أَبُو دَاوُد عَلْقَمَةُ مُرْجِئٌ

გვითხრა [უბაიდულა ბინ მუადზმა] თქვა, გვითხრა [მამაჩემმა] თქვა, გვითხრა [ქაჰმას] [იბნ ბურაიდჰისგან] [იაჰია ბინ იამარისგან] მან თქვა: "ადამიანი, ვინც პირველად ისაუბრა ბედის საკითხზე ქალაქ ბასრაში, იყო მაბად ალ ჯუჰანი. „თუ მოგვიანებით ერთ ჩვენს მეგობარს შევხვდებით. Rasulullah shalallahu 'alaihi wasallam, მაშინ ჩვენ ვკითხავთ მას, თუ რას ამბობენ ხალხი ბედისწერაზე. შემდეგ ალლაჰმა დაგვინიშნა, რომ შეგვეხვედრებინა [აბდულა ბინ უმარი], როცა ის მეჩეთში შესვლას აპირებდა, ამიტომ მე და ჩემი მეგობარი მივუახლოვდით მას. მე მეგონა, რომ ჩემი მეგობარი წარმოადგენდა საუბარს, ამიტომ ვთქვი: "ო აბუ 'აბდურაჰმან, ჩვენ შორის გამოჩნდნენ ადამიანები, რომლებიც კითხულობენ ყურანს და გულმოდგინედ ეძებენ ცოდნას, მაგრამ მათ სჯერათ, რომ ბედი არ არსებობს და ყველაფერი ხდება ბედის ჩარევის გარეშე!" შემდეგ იბნ უმარმა თქვა: "თუ მათ შეხვდებით, მაშინ თქვით, რომ მე მათ ვტოვებ და ისინიც მიდიან. და მას, ვინც აბდულა ბინ უმარი იფიცებს მის სახელს, თუ მათ აქვთ ოჰუდის მთაზე დიდი ოქრო და დახარჯონ, მაშინ ალლაჰი არ მიიღებს მას, სანამ ბედისწერას არ იჯერებენ." შემდეგ მან თქვა: „[უმარ იბნულ ხათთაბმა] მითხრა, მან თქვა: „როდესაც ჩვენ რასულლაჰ სალალაჰუ ალაიჰი ვასალლამთან ვიყავით, უცებ მოვიდა კაცი, რომელსაც ძალიან თეთრი ტანსაცმელი ეცვა და თმა ძალიან შავი ჰქონდა. არავითარი ნიშანი არ ჩანდა, რომ ის დიდ მოგზაურობაში იყო, მაგრამ არც ერთი ჩვენგანი არ იცნობდა მას. შემდეგ იგი მიუახლოვდა წინასწარმეტყველს სალალაჰუ ალაიჰი ვასალამს, მუხლები დაეყრდნო წინასწარმეტყველის მუხლებს და ხელის გულები ორივე თეძოზე დაადო. ამის შემდეგ მან თქვა: "ო მუჰამედ, მომიყევი ისლამის შესახებ?" Rasulullah shalallahu 'alaihi wasallam შემდეგ უპასუხა: "ისლამი არის ის, რომ თქვენ მოწმობთ, რომ არ არსებობს ღმერთი თაყვანისცემის ღირსი გარდა ალლაჰისა და მუჰამედი არის მისი მოციქული. თქვენ აღასრულებთ ლოცვას, იხდით ზაქატს, მარხულობთ რამადანის დროს და იარეთ პილიგრიმში ტაძარში, თუ შეძლებთ." კაცმა თქვა: "მართალი ხარ". უმარმა თქვა: „გაგვიკვირდა, ჰკითხა და თვითონაც დაადასტურა“. კაცმა კვლავ ჰკითხა: "მომიყევი რწმენაზე?" მან უპასუხა: "რწმენა არის ის, რომ გჯეროდეს ალლაჰის, მისი ანგელოზების, მისი წიგნების, მისი მოციქულების, უკანასკნელი დღისა და გჯეროდეს ბედისწერის, ცუდის თუ კარგის." კაცმა თქვა: "მართალი ხარ". კაცმა განაგრძო: "მითხარი რა არის იჰსანი?" მან უპასუხა: "თქვენ თაყვანს სცემთ ალაჰს, თითქოს ხედავთ მას, თუ თქვენ ვერ ხედავთ მას, ის ნამდვილად დაგინახავს." კაცმა კვლავ ჰკითხა: მომიყევი განკითხვის დღის შესახებ? მან უპასუხა: „კითხულმა არ იცის იმაზე უკეთ, ვიდრე კითხულობს“. კაცმა ჰკითხა: "მაშინ მითხარი ნიშნები?" მან უპასუხა: "თუ მონამ გააჩინა თავისი ბატონი, მაშინ ხედავ, რომ ფეხშიშველი (ღარიბი) ხალხი და ცხვრის მწყემსები ეჯიბრებიან მაღალი შენობების ასაშენებლად". უმარმა თქვა: "მაშინ ის კაცი წავიდა, მე კი სამი დღე გავჩუმდი. შემდეგ მან თქვა: "ო, უმარ, იცი ვინ იყო ის კაცი, ვინც ეს კითხვა დამისვა?" მე ვუპასუხე: "ალლაჰმა და მისმა მოციქულმა უკეთ იციან. მან თქვა: "ეს არის გაბრიელი, ის მოვიდა თქვენთან, რომ გასწავლოთ თქვენი რელიგიური საკითხები". გვითხრა [მუსადადმა] თქვა, გვითხრა [იაჰიამ] [ოსმან ბინ გიატისგან] მან თქვა; მითხრა [აბდულა ბინ ბურაიდამ] [იაჰია ბინ იამარისგან] და [ჰუმაიდ ბინ აბდურაჰმანმა] ორივემ თქვა: „ჩვენ შევხვდით [აბდულაჰს. ბინ უმარი], შემდეგ ჩვენ ვუთხარით მას ბედისწერის შესახებ და რას ამბობს ხალხი მასზე…. შემდეგ მან ახსენა ჰადისი. მაგრამ მან დაამატა: „მაშინ იყო კაცი მუზაინიდან ან ჯუჰეინადან, რომელმაც ჰკითხა წინასწარმეტყველ სალალაჰუ ალაჰი ვასლამს: „ო, ალლაჰის შუამავალო, როგორ უნდა გავაკეთოთ ქველმოქმედება? საქმეები ემყარება განვლილ ბედს თუ რაიმე ახალს?“ მან უპასუხა: „რაღაცზე დაყრდნობით, რაც განისაზღვრა.“ კაცმა ან ზოგიერთმა ადამიანმა კვლავ ჰკითხა: „მაშინ რატომ ვაკეთებთ კეთილ საქმეებს?“ მან უპასუხა: „ჭეშმარიტად, ზეცის მცხოვრებლებს გაუადვილდებათ კეთილი საქმეების კეთება ზეცის ხალხის საქმით. ჯოჯოხეთის ხალხიდან." გვითხრა [მაჰმუდ ბინ ხალიდმა] თქვა, გვითხრა [ალ ფრიაბი] [სუფიანიდან], მან თქვა; მან გვითხრა [ალქამა ბინ მარტსად] [სულეიმან ბინ ბურაიდჰისგან] [იბნ იამარიდან] იმავე ჰადიდით, "გაზრდის და კლების შესახებ."

Hadith

Imam Abu Dawud : 4076

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ أَبِي فَرْوَةَ الْهَمْدَانِيِّ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ عَنْ أَبِي ذَرٍّ وَأَبِي هُرَيْرَةَ قَالَاكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَجْلِسُ بَيْنَ ظَهْرَيْ أَصْحَابِهِ فَيَجِيءُ الْغَرِيبُ فَلَا يَدْرِي أَيُّهُمْ هُوَ حَتَّى يَسْأَلَ فَطَلَبْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَجْعَلَ لَهُ مَجْلِسًا يَعْرِفُهُ الْغَرِيبُ إِذَا أَتَاهُ قَالَ فَبَنَيْنَا لَهُ دُكَّانًا مِنْ طِينٍ فَجَلَسَ عَلَيْهِ وَكُنَّا نَجْلِسُ بِجَنْبَتَيْهِ وَذَكَرَ نَحْوَ هَذَا الْخَبَرِ فَأَقْبَلَ رَجُلٌ فَذَكَرَ هَيْئَتَهُ حَتَّى سَلَّمَ مِنْ طَرَفِ السِّمَاطِ فَقَالَ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا مُحَمَّدُ قَالَ فَرَدَّ عَلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

გვითხრეს [ოსმან ბინ აბუ სიაიბამ], თქვა, გვითხრეს [ჯარირს] [აბუ ფარვაჰ ალ ჰამდანიდან] [აბუ ზურაჰ ბინ ამრუ ბინ ჯარირიდან] [აბუ დარიდან] და [აბუ ჰურაირა] ორივემ თქვა: „როდესაც რასულლაჰ სალალაჰუ ალლაჰი უცნაურად მოვიდა სალალაჰუ ალაჰისთან ერთად. არცერთი ჩვენგანი არ იცნობდა მას, სანამ არ სთხოვა, რომ შეგვეხვედრებინა, რათა უცხოელებმა შეხვედროდნენ მას, შემდეგ ის დაჯდა მასზე, სანამ ჩვენ მის გვერდით ვისხედით... შემდეგ ახსენა კაცის მდგომარეობა, სანამ მშვიდობა თქვა. მუჰამედი." მაშინ უპასუხე მისალმებას."

Hadith

Imam Abu Dawud : 4077

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي سِنَانٍ عَنْ وَهْبِ بْنِ خَالِدٍ الْحِمْصِيِّ عَنْ ابْنِ الدَّيْلَمِيِّ قَالَ أَتَيْتُ أُبَيَّ بْنَ كَعْبٍ فَقُلْتُ لَهُوَقَعَ فِي نَفْسِي شَيْءٌ مِنْ الْقَدَرِ فَحَدِّثْنِي بِشَيْءٍ لَعَلَّ اللَّهَ أَنْ يُذْهِبَهُ مِنْ قَلْبِي قَالَ لَوْ أَنَّ اللَّهَ عَذَّبَ أَهْلَ سَمَاوَاتِهِ وَأَهْلَ أَرْضِهِ عَذَّبَهُمْ وَهُوَ غَيْرُ ظَالِمٍ لَهُمْ وَلَوْ رَحِمَهُمْ كَانَتْ رَحْمَتُهُ خَيْرًا لَهُمْ مِنْ أَعْمَالِهِمْ وَلَوْ أَنْفَقْتَ مِثْلَ أُحُدٍ ذَهَبًا فِي سَبِيلِ اللَّهِ مَا قَبِلَهُ اللَّهُ مِنْكَ حَتَّى تُؤْمِنَ بِالْقَدَرِ وَتَعْلَمَ أَنَّ مَا أَصَابَكَ لَمْ يَكُنْ لِيُخْطِئَكَ وَأَنَّ مَا أَخْطَأَكَ لَمْ يَكُنْ لِيُصِيبَكَ وَلَوْ مُتَّ عَلَى غَيْرِ هَذَا لَدَخَلْتَ النَّارَقَالَ ثُمَّ أَتَيْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ فَقَالَ مِثْلَ ذَلِكَ قَالَ ثُمَّ أَتَيْتُ حُذَيْفَةَ بْنَ الْيَمَانِ فَقَالَ مِثْلَ ذَلِكَ قَالَ ثُمَّ أَتَيْتُ زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ فَحَدَّثَنِي عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَ ذَلِكَ

გვითხრა [მუჰამედ ბინ ქათირმა], თქვა, გვითხრა [სუფიანმა] [აბუ სინანისგან] [ვაჰბ ბინ ხალიდ ალ ჰიმშისგან] [იბნ ად დაილამისგან] მან თქვა: "მე მივედი [უბაი ბინ ქააბთან], შემდეგ ვუთხარი მას: "არის რაღაც, რაც მაწუხებს ბედის საკითხთან დაკავშირებით, ასე რომ, ალაჰმა მიპასუხე, რომ მიპასუხე. ალლაჰი სჯის ყველა ქმნილებას ცაში და დედამიწაზე, მაშინ ეს არ არის უსამართლობა, რასაც ის აკეთებს მათ მიმართ, და თუ მოწყალებს მათ, ნამდვილად მისი წყალობა უკეთესია, ვიდრე მათ მიერ გაკეთებული საქმეები. თუ ალლაჰის გზაზე უჰუდის მთაზე დიდი ოქროთი გასცემთ, მაშინ ალაჰი არ მიიღებს მას, სანამ ბედისწერას არ დაიჯერებთ. და თქვენ იცით, რომ ის, რაც განზრახული გაქვთ იყოს თქვენი წილი, არ გაგივლის, და რაც არ არის განკუთვნილი, რომ იყოს თქვენი ნაწილი, თქვენ ვერ მიიღებთ. თუ ამ რწმენის საფუძველზე არ მოკვდები, მაშინ ჯოჯოხეთში წახვალ." აბუ ად დაილამმა თქვა: "მაშინ მე მივედი [აბდულა ბინ მასუდთან], შემდეგ მან იგივე თქვა. შემდეგ მივედი [ჰუდზაიფა იბნულ იამანთან], შემდეგ მან იგივე თქვა. შემდეგ მივედი [ზაიდ ბინ თაბიტთან], შემდეგ მან მითხრა წინასწარმეტყველ სალალაჰუ ალაჰი ვასალლამის ჰადისი, ისევე როგორც ასეთი.

Hadith

Imam Abu Dawud : 4078

حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُسَافِرٍ الْهُذَلِيُّ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ رَبَاحٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ أَبِي عَبْلَةَ عَنْ أَبِي حَفْصَةَ قَالَ قَالَ عُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ لِابْنِهِ يَا بُنَيَّ إِنَّكَ لَنْ تَجِدَ طَعْمَ حَقِيقَةِ الْإِيمَانِ حَتَّى تَعْلَمَ أَنَّ مَا أَصَابَكَ لَمْ يَكُنْ لِيُخْطِئَكَ وَمَا أَخْطَأَكَ لَمْ يَكُنْ لِيُصِيبَكَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ أَوَّلَ مَا خَلَقَ اللَّهُ الْقَلَمَ فَقَالَ لَهُ اكْتُبْ قَالَ رَبِّ وَمَاذَا أَكْتُبُ قَالَ اكْتُبْ مَقَادِيرَ كُلِّ شَيْءٍ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ يَا بُنَيَّ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ مَاتَ عَلَى غَيْرِ هَذَا فَلَيْسَ مِنِّي

გვითხრა [ჯაფარ ბინ მუსაფირ ალ ჰუდზალიმ] თქვა, გვითხრა [იაჰია ბინ ჰასანმა] თქვა, გვითხრა [ალ ვალიდ ბინ რაბა] [იბრაჰიმ ბინ აბუ აბლაჰისგან] [აბუ ჰაფშაჰისგან] მან თქვა; [უბადა ბინ ეშ შამიტმა] უთხრა თავის შვილს: "შვილო ჩემო, ნამდვილად ვერ შეძლებ რწმენის გემრიელობის გასინჯვას, სანამ არ მიხვდები, რომ ის, რაც შენი წილი იქნება, არ გაგივლის და რაც არ არის შენი წილი, ვერ მიიღებ. ერთხელ გავიგე, რომ ალლაჰის მოციქულმა სალალაჰუ'ალაჰუ ალლაჰმა თქვა: "პირველმა ალალამ თქვა: "დაწერე!" კალამმა უპასუხა: "ო, რაბი, რა დავწერო?" ალაჰმა უპასუხა: "დაწერეთ ყველა ბედი, რომელიც მოხდება განკითხვის დღემდე". ო, შვილო, ერთხელ გავიგე წინასწარმეტყველი სალალაჰუ ალაჰი ვასალამი, რომელიც ამბობს: „ვინც კვდება ასეთი რწმენის გარეშე, ჩემი ჯგუფიდან არ არის“.

Hadith

Imam Abu Dawud : 4079

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ ح و حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ الْمَعْنَى قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ سَمِعَ طَاوُسًا يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يُخْبِرُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ احْتَجَّ آدَمُ وَمُوسَى فَقَالَ مُوسَى يَا آدَمُ أَنْتَ أَبُونَا خَيَّبْتَنَا وَأَخْرَجْتَنَا مِنْ الْجَنَّةِ فَقَالَ آدَمُ أَنْتَ مُوسَى اصْطَفَاكَ اللَّهُ بِكَلَامِهِ وَخَطَّ لَكَ التَّوْرَاةَ بِيَدِهِ تَلُومُنِي عَلَى أَمْرٍ قَدَّرَهُ عَلَيَّ قَبْلَ أَنْ يَخْلُقَنِي بِأَرْبَعِينَ سَنَةً فَحَجَّ آدَمُ مُوسَىقَالَ أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ عَمْرٍو عَنْ طَاوُسٍ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ

გვითხრა [მუსადადმა] თქვა, გვითხრა [სუფიანმა]. (სხვანაირად არის ნახსენები) მნიშვნელობით რომ გვითხრა [აჰმად ბინ სალიჰმა], მან თქვა; გვითხრა [სუფიან ბინ უაინაჰ] [ამრუ ბინ დინარისგან] მან მოისმინა [თაუსმა] თქვა; მოვისმინე [აბუ ჰურაირას] მოხსენება Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ისგან, მან თქვა: "ადამი და მუსა ერთმანეთს კამათობდნენ. მუსამ თქვა: "ო ადამ, შენ ხარ ჩვენი მამა, შენ დაგვაზარალე და გამოგვიყვანე სამოთხიდან! ადამმა უპასუხა: "ო, მოსე, ალლაჰმა აირჩია და მოგცა თორის წიგნი, რატომ მაბრალებ იმას, რაც ალაჰმა ჩემს შექმნით ორმოცი წლით ადრე დააწესა?" ასე რომ, ადამმა შეძლო მუსას დამარცხება. ”- თქვა აჰმად ბინ სალიჰმა ამრუდან, თაუსიდან, მან გაიგო აბუ ჰურაირასგან.

Hadith

Imam Abu Dawud : 4080

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي هِشَامُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ مُوسَى قَالَ يَا رَبِّ أَرِنَا آدَمَ الَّذِي أَخْرَجَنَا وَنَفْسَهُ مِنْ الْجَنَّةِ فَأَرَاهُ اللَّهُ آدَمَ فَقَالَ أَنْتَ أَبُونَا آدَمُ فَقَالَ لَهُ آدَمُ نَعَمْ قَالَ أَنْتَ الَّذِي نَفَخَ اللَّهُ فِيكَ مِنْ رُوحِهِ وَعَلَّمَكَ الْأَسْمَاءَ كُلَّهَا وَأَمَرَ الْمَلَائِكَةَ فَسَجَدُوا لَكَ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَمَا حَمَلَكَ عَلَى أَنْ أَخْرَجْتَنَا وَنَفْسَكَ مِنْ الْجَنَّةِ فَقَالَ لَهُ آدَمُ وَمَنْ أَنْتَ قَالَ أَنَا مُوسَى قَالَ أَنْتَ نَبِيُّ بَنِي إِسْرَائِيلَ الَّذِي كَلَّمَكَ اللَّهُ مِنْ وَرَاءِ الْحِجَابِ لَمْ يَجْعَلْ بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ رَسُولًا مِنْ خَلْقِهِ قَالَ نَعَمْ قَالَ أَفَمَا وَجَدْتَ أَنَّ ذَلِكَ كَانَ فِي كِتَابِ اللَّهِ قَبْلَ أَنْ أُخْلَقَ قَالَ نَعَمْ قَالَ فِيمَ تَلُومُنِي فِي شَيْءٍ سَبَقَ مِنْ اللَّهِ تَعَالَى فِيهِ الْقَضَاءُ قَبْلِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ ذَلِكَ فَحَجَّ آدَمُ مُوسَى فَحَجَّ آدَمُ مُوسَى

გვითხრა [აჰმად ბინ სალიჰმა] მან თქვა; გვითხრა [იბნ ვაჰბმა] მან თქვა; მოახსენა მე [ჰისიამ ბინ საადმა] [ზაიდ ბინ ასლამიდან] [მისი მამისგან], რომ [ომარ იბნულ ხათჰაბმა] თქვა: "ალლაჰის მოციქულმა სალალაჰუ ალაიჰი ვასალლამმა თქვა: "მოსემ თქვა: "ო რაბი, მაჩვენე ადამი, ვინც გამოგვიყვანა ჩვენ და საკუთარი თავი სამოთხიდან." შემდეგ ალაჰმა აჩვენა მას ადამი, მოსემ უთხრა: "შენ ხარ ადამი, ჩვენი მამა!" ადამმა უპასუხა: "მართალია". მოსემ კვლავ თქვა: "შენ ხარ ის ადამიანი, რომელსაც ალაჰმა ჩაუბერა სული, მიენიჭა ცოდნა ყველაფრის სახელების შესახებ, და ალლაჰმა ანგელოზებს უბრძანა თაყვანი ეცათ, შემდეგ ისინი შენს წინაშე თაყვანს სცემდნენ?" ადამმა უპასუხა: "მართალია". მუსამ ჰკითხა: "მაშინ რამ გიბიძგა, რომ გაგვედევნა ჩვენ და საკუთარი თავი სამოთხიდან?" ადამმა ჰკითხა: "მაშინ ვინ ხარ?" მოსემ მიუგო: მე ვარ მოსე. ადამმა ჰკითხა: "შენ წინასწარმეტყველი ხარ ისრაელის შვილებიდან, რომელიც ალლაჰმა მოგიწვია სალაპარაკოდ ფარდის მიღმა ყოველგვარი შუამავლის გარეშე?" მოსემ უპასუხა: „მართალია“. ადამმა ჰკითხა: "არ გესმის, რომ ყველაფერი განსაზღვრა ალაჰმა თავის წიგნში (ალ ლაუჰულ მაჰფუდჰ) სანამ შემექმნა?" მოსემ უპასუხა: „მართალია“. ადამმა ჰკითხა: "მაშინ რატომ მადანაშაულებ ისეთ რამეში, რაც ალლაჰმა განსაზღვრა ჩემს შექმნამდე?" იმ დროს წინასწარმეტყველმა სალალაჰუ ალაჰი ვასლამმა თქვა: "ადამმა დაამარცხა მუსა, ადამმა დაამარცხა მუსა".