Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith
Hadith
Imam Abu Dawud : 21
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ وَمُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ح و حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ وَهَذَا لَفْظُ حَفْصٍ عَنْ سُلَيْمَانَ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَأَتَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُبَاطَةَ قَوْمٍ فَبَالَ قَائِمًا ثُمَّ دَعَا بِمَاءٍ فَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِقَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ مُسَدَّدٌ قَالَ فَذَهَبْتُ أَتَبَاعَدُ فَدَعَانِي حَتَّى كُنْتُ عِنْدَ عَقِبِهِ
Ба мо [Ҳафш ибни Умар] ва [Муслим ибни Иброҳим] гуфт, ки ҳарду гуфтанд; Ба мо [Сюъба] гуфт. Ва аз руи сатри дигар; Ба мо хабар дод [Мусаддад] ба мо [Абу Авона] хабар дод ва ин Хафш лафаз аз [Сулаймон] аз [Абу Воил] аз [Худзайфа] аст, гуфт; «Паёмбари Худо (с) боре ба партовгоҳи мардум рафт, баъд истода пешоб кард, сипас барои овардани об хост, сипас ду хуфашро масҳ кард». Абу Довуд гуфт; Мусаддод гуфт; Ҳузайфа гуфт; Пас аз он ман аз ӯ дур шудам, вале ӯ маро даъват кард, то дар пошнаи ӯ будам.
Hadith
Imam Abu Dawud : 22
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ حُكَيْمَةَ بِنْتِ أُمَيْمَةَ بِنْتِ رُقَيْقَةَ عَنْ أُمِّهَا أَنَّهَا قَالَتْكَانَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدَحٌ مِنْ عِيدَانٍ تَحْتَ سَرِيرِهِ يَبُولُ فِيهِ بِاللَّيْلِ
Ба мо хабар дод [Муҳаммад ибни Исо] ба мо [Ҳаҷҷоҷро] аз [Ибни Ҷурайҷ] аз [Ҳукайма бинти Умайма бинти Руқайқа] аз [модараш] нақл кард, ки ӯ гуфт; Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам зарфе дошт, ки аз баргҳои хурмо сохта шуда буд, ки онро зери бистараш гузошта буд ва шабҳо онро пешоб мекард.
Hadith
Imam Abu Dawud : 23
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اتَّقُوا اللَّاعِنَيْنِ قَالُوا وَمَا اللَّاعِنَانِ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الَّذِي يَتَخَلَّى فِي طَرِيقِ النَّاسِ أَوْ ظِلِّهِمْ
Ба мо [Қутайба ибни Саид] ба мо [Исмоил ибни Ҷаъфар] аз [Алоъ ибни Абдурраҳмон] аз [падараш] аз [Абу Ҳурайра] хабар додааст, ки Расули Худо (с) фармуд: «Аз ду малъун битарсед». Онхо — рафикон — пурсиданд; - Эй Расули Худо (с) он ду лаънат кистанд? Гуфт: «Онҳо мардуме ҳастанд, ки дар роҳҳои мардум ё дар манзилҳои худ ҳоҷат мекунанд».
Hadith
Imam Abu Dawud : 24
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ سُوَيْدٍ الرَّمْلِيُّ وَعُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ أَبُو حَفْصٍ وَحَدِيثُهُ أَتَمُّ أَنَّ سَعِيدَ بْنَ الْحَكَمِ حَدَّثَهُمْ قَالَ أَخْبَرَنَا نَافِعُ بْنُ يَزِيدَ حَدَّثَنِي حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ الْحِمْيَرِيَّ حَدَّثَهُ عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اتَّقُوا الْمَلَاعِنَ الثَّلَاثَةَ الْبَرَازَ فِي الْمَوَارِدِ وَقَارِعَةِ الطَّرِيقِ وَالظِّلِّ
Ба мо [Исҳоқ ибни Сувайд Ар-Рамлӣ] ва [Умар ибни Хатсаб Абу Ҳафш] гуфтааст ва ҳадис комилтар аст, ки [Саъид ибни Ҳакам] ба онҳо гуфтааст, гуфт: Ба мо омадааст, ки [Нофиъ ибни Язид] ба мо [Ҳайва ибни Сурайҳ] гуфтааст, ки [Абусаиди Ҳимёрӣ] аз [Муъоз ибни Ҷабал] ба ӯ нақл кардааст, гуфт: Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам фармуданд: «Аз се чиз лаънат битарсед; дар манбаъхои об, дар мобайни кучахо ва дар сарпаноххо ихроч кунед'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 25
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَحْمَدُ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ أَخْبَرَنِي أَشْعَثُ وَقَالَ الْحَسَنُ عَنْ أَشْعَثَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَبُولَنَّ أَحَدُكُمْ فِي مُسْتَحَمِّهِ ثُمَّ يَغْتَسِلُ فِيهِ قَالَ أَحْمَدُ ثُمَّ يَتَوَضَّأُ فِيهِ فَإِنَّ عَامَّةَ الْوَسْوَاسِ مِنْهُ
Ба мо [Аҳмад ибни Муҳаммад ибни Ҳанбал] ва [Ҳасан ибни Алӣ] гуфт, ки ҳарду гуфтанд; Ба мо [Абдурраззоқ] гуфт. [Аҳмад] гуфт; ба мо гуфт, [Маъмар] ба ман [Ашъат] гуфт ва [Ал-Ҳасан] аз [Ашъат ибни Абдуллоҳ] аз [Ал Ҳасан] аз [Абдуллоҳ ибни Муғаффал] гуфт. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Ҳеч қачон сизлардан бирингиз ғусл қилаётган жойда пешоб қилмасин, кейин ҳам шу жойда ғусл қилмасин», дедилар. Дар ҳоле ки Аҳмад гуфт; Сипас дар он макон таҳорат кард, зеро бештари нигарониҳояш аз ӯ буд.
Hadith
Imam Abu Dawud : 26
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنْ دَاوُدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ حُمَيْدٍ الْحِمْيَرِيِّ وَهُوَ ابْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَلَقِيتُ رَجُلًا صَحِبَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَمَا صَحِبَهُ أَبُو هُرَيْرَةَ قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَمْتَشِطَ أَحَدُنَا كُلَّ يَوْمٍ أَوْ يَبُولَ فِي مُغْتَسَلِهِ
Ба мо хабар дод [Аҳмад ибни Юнус] ба мо [Зуҳайр] аз [Довуд ибни Абдуллоҳ] аз [Ҳумиди Ҳимёрӣ] ва ӯ Ибни Абдурраҳмон аст, гуфт: Боре [мардеро, ки дӯстӣ дошт] бо Паёмбар (с) вохӯрдам, зеро Абу Ҳурайра бо ӯ дӯстӣ дошт, гуфт: Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам наҳй кард яке аз моро ҳар рӯз мӯяшро шона кунад ё дар ғусл пешоб кунад.
Hadith
Imam Abu Dawud : 27
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَرْجِسَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى أَنْ يُبَالَ فِي الْجُحْرِقَالُوا لِقَتَادَةَ مَا يُكْرَهُ مِنْ الْبَوْلِ فِي الْجُحْرِ قَالَ كَانَ يُقَالُ إِنَّهَا مَسَاكِنُ الْجِنِّ
[Убайдуллоњ ибни Умар ибни Майсара] ба мо гуфт [Муъоз ибни Њишом] ба ман [падарам] аз [Ќатода] аз [Абдуллоњ ибни Сарљис] гуфт, ки Паёмбар (с) пешоб карданро дар љўроњо манъ кардааст. Аз Қатода пурсиданд; 'Чӣ пешоб кардан дар сӯрохро манъ мекунад?' Ӯ ҷавоб дод; «Мегӯянд, ки он ҷо манзили ҷин аст».
Hadith
Imam Abu Dawud : 28
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ النَّاقِدُ حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ يُوسُفَ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِيهِ حَدَّثَتْنِي عَائِشَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَاأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا خَرَجَ مِنْ الْغَائِطِ قَالَ غُفْرَانَكَ
Ба мо [Амр ибни Муҳаммад ан-Нақид] нақл кард [Ҳосим ибни Қосим] ба мо [Исроил] аз [Юсуф ибни Абу Бурда] аз [падараш] ба ман [Оиша] гуфт, ки Расули Худо (с) ҳангоме ки аз он ҷо берун омад, пурсид: бахшиши шумо-'.
Hadith
Imam Abu Dawud : 29
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ قَالَا حَدَّثَنَا أَبَانُ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا بَالَ أَحَدُكُمْ فَلَا يَمَسَّ ذَكَرَهُ بِيَمِينِهِ وَإِذَا أَتَى الْخَلَاءَ فَلَا يَتَمَسَّحْ بِيَمِينِهِ وَإِذَا شَرِبَ فَلَا يَشْرَبْ نَفَسًا وَاحِدًا
Ба мо [Муслим ибни Иброҳим] ва [Мӯсо ибни Исмоил] хабар дод, ки ҳарду гуфтанд; Ба мо гуфт, ки [Абон] ба мо [Яҳё] аз [Абдуллоҳ ибни Абу Қатода] аз [падараш] нақл кардааст, гуфт: Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам фармудаанд: «Ҳар гоҳ яке аз шумо пешоб кунад, бо дасти росташ ба узвҳои ҷинси худ нарасонад. Агар ба ҳоҷатхона -ба ҳоҷат кардан- равад, пас бо дасти росташ амал накунад. Ва агар бинӯшад, дар як нафас нанӯшед».
Hadith
Imam Abu Dawud : 30
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ آدَمَ بْنِ سُلَيْمَانَ الْمِصِّيصِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي زَائِدَةَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو أَيُّوبَ يَعْنِي الْإِفْرِيقِيَّ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ الْمُسَيَّبِ بْنِ رَافِعٍ وَمَعْبَدٍ عَنْ حَارِثَةَ بْنِ وَهْبٍ الْخُزَاعِيِّ قَالَ حَدَّثَتْنِي حَفْصَةُ زَوْجُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَجْعَلُ يَمِينَهُ لِطَعَامِهِ وَشَرَابِهِ وَثِيَابِهِ وَيَجْعَلُ شِمَالَهُ لِمَا سِوَى ذَلِكَ
Ба мо гуфт [Муҳаммад ибни Одам ибни Сулаймон Ал Мишшишӣ] ба мо [Ибни Аби Заъида] гуфтааст, ки гуфт; Ба ман [Абу Айюб, яъне Алифриқӣ] аз [Ошим] аз [Ал Мусайяб ибни Рофиъ] ва [Маъбод] аз [Ҳориса ибни Ваҳб Ал Хузоӣ] гуфт; Ба ман [Ҳафша], [ҳамсари Паёмбари Худо], саллаллоҳу ъалайҳи ва саллам, гуфтанд, ки Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) дасти росташро барои хӯрдан, нӯшидан ва пӯшидан ва дасти чапашро барои ғайри ин кор мекард.
Hadith
Imam Abu Dawud : 31
حَدَّثَنَا أَبُو تَوْبَةَ الرَّبِيعُ بْنُ نَافِعٍ حَدَّثَنِي عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ ابْنِ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ أَبِي مَعْشَرٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَتْ يَدُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْيُمْنَى لِطُهُورِهِ وَطَعَامِهِ وَكَانَتْ يَدُهُ الْيُسْرَى لِخَلَائِهِ وَمَا كَانَ مِنْ أَذًىحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمِ بْنِ بُزَيْعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنِ عَطَاءٍ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي مَعْشَرٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَعْنَاهُ
Ба мо [Абу Тавба Ар Рабиъ ибни Нофиъ] гуфт ба ман [Исо ибни Юнус] аз [Ибни Аби Аруба] аз [Абу Масёр] аз [Иброхим] аз [Оиша] гуфт; «Дасти рости Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) барои шустушӯ ва хӯрдан буд ва дасти чапаш барои намоз хондан ва пок кардани чирк буд». [Муҳаммад ибни Ҳотим ибни Бузай] ба мо [Абдулваҳҳоб ибни Ато] аз [Саъид] аз [Абу Масёр] аз [Иброҳим] аз [Ал Асвад] аз [Оиша] аз Паёмбар (с) бо талаффузи дуруст нақл кардааст.
Hadith
Imam Abu Dawud : 32
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى الرَّازِيُّ أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ ثَوْرٍ عَنْ الْحُصَيْنِ الْحُبْرَانِيِّ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ اكْتَحَلَ فَلْيُوتِرْ مَنْ فَعَلَ فَقْدَ أَحْسَنَ وَمَنْ لَا فَلَا حَرَجَ وَمَنْ اسْتَجْمَرَ فَلْيُوتِرْ مَنْ فَعَلَ فَقَدْ أَحْسَنَ وَمَنْ لَا فَلَا حَرَجَ وَمَنْ أَكَلَ فَمَا تَخَلَّلَ فَلْيَلْفِظْ وَمَا لَاكَ بِلِسَانِهِ فَلْيَبْتَلِعْ مَنْ فَعَلَ فَقَدْ أَحْسَنَ وَمَنْ لَا فَلَا حَرَجَ وَمَنْ أَتَى الْغَائِطَ فَلْيَسْتَتِرْ فَإِنْ لَمْ يَجِدْ إِلَّا أَنْ يَجْمَعَ كَثِيبًا مِنْ رَمْلٍ فَلْيَسْتَدْبِرْهُ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ يَلْعَبُ بِمَقَاعِدِ بَنِي آدَمَ مَنْ فَعَلَ فَقَدْ أَحْسَنَ وَمَنْ لَا فَلَا حَرَجَقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ أَبُو عَاصِمٍ عَنْ ثَوْرٍ قَالَ حُصَيْنٌ الْحِمْيَرِيُّ وَرَوَاهُ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ الصَّبَّاحِ عَنْ ثَوْرٍ فَقَالَ أَبُو سَعِيدٍ الْخَيْرُ قَالَ أَبُو دَاوُد أَبُو سَعِيدٍ الْخَيْرُ هُوَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
[Иброҳим ибни Мӯсои Розӣ] ба мо [Исо ибни Юнус] аз [Савр] аз [Ҳушайн ал-Ҳубронӣ] аз [Абу Саид] аз [Абу Ҳурайра] аз Паёмбар (с) ривоят кардааст, фармуд: «Ҳар кӣ хиёнат кунад, онро ғариб бикунад, ҳар кас, ки дар он ҷо коре накардааст ва гуноҳе накардааст. вай. Ҳар кӣ бо санг намоз бихонад, ба таври ғариб бихонад ва ҳар кӣ чунин кунад, некӣ кардааст ва ҳар кӣ накунад, гуноҳе бар ӯ надорад. Ҳар кӣ бихӯрад, ҳар чиро, ки дорад, бипартояд ва ҳар чӣ забоне дур кунад, фурӯ барад. Ҳар кӣ ин корро кунад, кори нек кардааст ва ҳар кӣ ин корро накунад, гуноҳе надорад. Ҳар кӣ ба ҳоҷатхона ояд, сатира бигирад ва агар ҷуз бо ҷамъ кардани як тӯдаи рег наёбад, пас ба он рӯй гардонад, зеро дар воқеъ бо курсии фарзанди Одам бозӣ мекунад. Ҳар кӣ ин корро кунад, некӣ кардааст ва ҳар кӣ ин корро накунад, гуноҳе нест». Абу Довуд гуфт; [Абу Осим] аз [Цавр] ривоят кардааст. Ҳушайн Ал Ҳимёрӣ гуфт; ва [Абдулмалик ибни Аш-Шаббо] аз [Цавр] ривоят кардааст, гуфт: [Абу Саид ал-Хайр]. Абу Довуд гуфт; Абу Саид ал-Хайр аз ёрони Паёмбар (с) буд.
Hadith
Imam Abu Dawud : 33
حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ خَالِدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ الْهَمْدَانِيُّ حَدَّثَنَا الْمُفَضَّلُ يَعْنِي ابْنَ فَضَالَةَ الْمِصْرِيَّ عَنْ عَيَّاشِ بْنِ عَبَّاسٍ الْقِتْبَانِيِّ أَنَّ شِيَيْمَ بْنَ بَيْتَانَ أَخْبَرَهُ عَنْ شَيْبَانَ الْقِتْبَانِيِّ قَالَإِنَّ مَسْلَمَةَ بْنَ مُخَلَّدٍ اسْتَعْمَلَ رُوَيْفِعَ بْنَ ثَابِتٍ عَلَى أَسْفَلِ الْأَرْضِ قَالَ شَيْبَانُ فَسِرْنَا مَعَهُ مِنْ كَوْمِ شَرِيكٍ إِلَى عَلْقَمَاءَ أَوْ مِنْ عَلْقَمَاءَ إِلَى كَوْمِ شَرِيكٍ يُرِيدُ عَلْقَامَ فَقَالَ رُوَيْفِعٌ إِنْ كَانَ أَحَدُنَا فِي زَمَنِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيَأْخُذُ نِضْوَ أَخِيهِ عَلَى أَنَّ لَهُ النِّصْفَ مِمَّا يَغْنَمُ وَلَنَا النِّصْفُ وَإِنْ كَانَ أَحَدُنَا لَيَطِيرُ لَهُ النَّصْلُ وَالرِّيشُ وَلِلْآخَرِ الْقِدْحُ ثُمَّ قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رُوَيْفِعُ لَعَلَّ الْحَيَاةَ سَتَطُولُ بِكَ بَعْدِي فَأَخْبِرْ النَّاسَ أَنَّهُ مَنْ عَقَدَ لِحْيَتَهُ أَوْ تَقَلَّدَ وَتَرًا أَوْ اسْتَنْجَى بِرَجِيعِ دَابَّةٍ أَوْ عَظْمٍ فَإِنَّ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُ بَرِيءٌحَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا مُفَضَّلٌ عَنْ عَيَّاشٍ أَنَّ شِيَيْمَ بْنَ بَيْتَانَ أَخْبَرَهُ بِهَذَا الْحَدِيثِ أَيْضًا عَنْ أَبِي سَالِمٍ الْجَيْشَانِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو يَذْكُرُ ذَلِكَ وَهُوَ مَعَهُ مُرَابِطٌ بِحِصْنِ بَابِ أَلْيُونَ قَالَ أَبُو دَاوُد حِصْنُ أَلْيُونَ بِالْفِسْطَاطِ عَلَى جَبَلٍ قَالَ أَبُو دَاوُد وَهُوَ شَيْبَانُ بْنُ أُمَيَّةَ يُكْنَى أَبَا حُذَيْفَةَ
Ба мо хабар дод [Язид ибни Холид ибни Абдуллоҳ ибни Мавҳиб Алҳамдонӣ] ба мо [Ал Муфазҳал, яъне Ибну Фазала Ал Мишрӣ] аз [Айёсӣ ибни Аббос Ал Қитбонӣ] гуфт, ки [Сиёим ибни Байтон] ӯро аз [Сёйбони Қитбонӣ] хабар додааст; Дарвоқеъ, Маслама ибни Муҳаллад боре [Рувайфӣ бин Собитро] шаҳрдори Асфал ал Ардл - як минтақаи пасти Миср - таъин кард. Сяйбан суханашро давом дода гуфт; Мо бо ӯ аз Кум Шарик то Алқама - ё аз Алқама то Каум Шарик - бо ҳадафи Алқам пиёда рафтем. Рувайфӣ гуфт; «Дар замоне, ки Паёмбар (с) зиндагӣ мекарданд, яке аз мо буд, ки шутури дӯсташро то лоғар шуданаш истифода мебурд, ба шарте, ки нисфи даромади ғанимат ба соҳиби шутур ва нисфи он ба мо мерасид. Ва агар яке аз мо тир ва парро ба даст орад ва дигаре зарфро гирад. Рувайфй идома дод; Паёмбар (с) боре ба ман гуфт; «Эй Рувайфӣ»! Мумкин аст, ки пас аз марги ман умри дарозе дошта бошед, пас ба мардум бигӯед, ки ҳар кӣ ришашро бибандад ва ё бар аспаш гиребон гузорад ва ё бо саргини ҳайвонот ва ё устухони худ маросиме анҷом диҳад, ҳатман Муҳаммад саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам аз он шахс дур шудааст». Ба мо [Язид ибни Холид] аз [Айёси] ба мо [Ал Муфаззал] хабар додааст, ки [Сиёим ибни Байтон] бо ин хадис ба ў хабар додааст, инчунин аз [Абу Салим Ал-Љайсёнї] аз [Абдуллоњ ибни Амр] ва зикр кардааст ва дар назди дари Олюн баста шуд.
Hadith
Imam Abu Dawud : 34
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ إِسْحَقَ حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُنَهَانَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَتَمَسَّحَ بِعَظْمٍ أَوْ بَعْرٍ
Ба мо гуфт [Аҳмад ибни Муҳаммад ибни Ҳанбал] ба мо нақл кард [Рауҳ ибни Убода] ба мо [Закариё ибни Исҳоқ] ба мо [Абуаз Зубайр] гуфт, ки боре шунид, ки [Ҷобир ибни Абдуллоҳ] мефармояд; Росулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам бизни ҳайвонлар билан намоз ўқишдан қайтардилар.
Hadith
Imam Abu Dawud : 35
حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ الْحِمْصِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ عَيَّاشٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي عَمْرٍو السَّيْبَانِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الدَّيْلَمِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَقَدِمَ وَفْدُ الْجِنِّ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا يَا مُحَمَّدُ انْهَ أُمَّتَكَ أَنْ يَسْتَنْجُوا بِعَظْمٍ أَوْ رَوْثَةٍ أَوْ حُمَمَةٍ فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى جَعَلَ لَنَا فِيهَا رِزْقًا قَالَ فَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ ذَلِكَ
Ба мо хабар дод [Ҳайва ибни Сурайҳ Ал Ҳимшӣ] ба мо [Ибну Айясӣ] аз [Яҳё ибни Абу Амру Ас Сайбонӣ] аз [Абдуллоҳ ибни Ад Дайламӣ] аз [Абдуллоҳ ибни Масъуд] гуфт; Паёмбаре аз ҷинҳо назди Расули Худо (с) омад ва гуфт; «Эй Муҳаммад, қавми худро аз намоз хондан бо устухон, ё саргини ҳайвон ва ё ангишт манъ кун, зеро Худои таъоло ризқу рӯзии моро аз инҳо кардааст! Пас Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам мардумашро аз ин кор манъ карданд.
Hadith
Imam Abu Dawud : 36
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَا حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ مُسْلِمِ بْنِ قُرْطٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا ذَهَبَ أَحَدُكُمْ إِلَى الْغَائِطِ فَلْيَذْهَبْ مَعَهُ بِثَلَاثَةِ أَحْجَارٍ يَسْتَطِيبُ بِهِنَّ فَإِنَّهَا تُجْزِئُ عَنْهُ
Ба мо [Саъид ибни Маншур] ва [Қутайба ибни Саъид] гуфт, ки ҳарду гуфтанд; [Яъқуб ибни Абдураҳмон] аз [Абу Ҳозим] аз [Муслим ибни Қурт] аз [Урва] аз [Оиша] ба мо ривоят кардааст, ки Расули Худо (с) фармуданд: «Ҳар гоҳ яке аз шумо барои ҳоҷат кардан равад, бояд се санг барои ҳаҷҷи ӯ бигирад».
Hadith
Imam Abu Dawud : 37
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ خُزَيْمَةَ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ خُزَيْمَةَ عَنْ خُزَيْمَةَ بْنِ ثَابِتٍ قَالَسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الِاسْتِطَابَةِ فَقَالَ بِثَلَاثَةِ أَحْجَارٍ لَيْسَ فِيهَا رَجِيعٌقَالَ أَبُو دَاوُد كَذَا رَوَاهُ أَبُو أُسَامَةَ وَابْنُ نُمَيْرٍ عَنْ هِشَامٍ يَعْنِي ابْنَ عُرْوَةَ
[Абдуллоҳ ибни Муҳаммад Ан Нуфайлӣ] ба мо [Абу Муовия] аз [Ҳисём ибни Урва] аз [Амру ибни Хузайма] аз [Умара ибни Хузайма] аз [Хузайма ибни Собит] ба мо нақл кард, гуфт: Боре аз Расули Худо (с) дар бораи намоз бо санг пурсиданд, пас фармуданд: Бо се санг, ки саргини ҳайвонот надорад. Абу Довуд гуфт; Инро [Абу Усома] ва [Ибни Нумайр] аз [Ҳисём], яъне Ибни Урва ривоят кардаанд.
Hadith
Imam Abu Dawud : 38
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَخَلَفُ بْنُ هِشَامٍ الْمُقْرِئُ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَحْيَى التَّوْأَمُ ح و حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو يَعْقُوبَ التَّوْأَمُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ أُمِّهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْبَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ عُمَرُ خَلْفَهُ بِكُوزٍ مِنْ مَاءٍ فَقَالَ مَا هَذَا يَا عُمَرُ فَقَالَ هَذَا مَاءٌ تَتَوَضَّأُ بِهِ قَالَ مَا أُمِرْتُ كُلَّمَا بُلْتُ أَنْ أَتَوَضَّأَ وَلَوْ فَعَلْتُ لَكَانَتْ سُنَّةً
Ба [Қутайба ибни Саъид] ва [Ҳалаф ибни Ҳиём ал-Муқрӣ] гуфтем, ки ҳар ду гуфтанд: Ба мо [Абдуллоҳ ибни Яҳё ат Тавъам] гуфт. Ва аз руи сатри дигар; ба мо [Амр ибни Он] гуфт, гуфт; ба мо [Абу Яъќуб Ат Тавъам] аз [Абдуллоњ ибни Абу Авалка] аз [модараш] аз [Оиша] хабар додааст, гуфт: Расули Худо (с) пешоб кард, пас Умар (р) дар паси ӯ истод, ки зарфе об дошт ва гуфт: Ин чист, эй Умар? Умар ҷавоб дод; «Об барои таҳорат». Гуфт: «Ба ман амр нашудааст, ки ҳар боре, ки пешоб кунам, таҳорат кунам ва агар мекардам, суннат аст».
Hadith
Imam Abu Dawud : 39
حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ عَنْ خَالِدٍ يَعْنِي الْوَاسِطِيَّ عَنْ خَالِدٍ يَعْنِي الْحَذَّاءَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ حَائِطًا وَمَعَهُ غُلَامٌ مَعَهُ مِيضَأَةٌ وَهُوَ أَصْغَرُنَا فَوَضَعَهَا عِنْدَ السِّدْرَةِ فَقَضَى حَاجَتَهُ فَخَرَجَ عَلَيْنَا وَقَدْ اسْتَنْجَى بِالْمَاءِ
Ба мо [Ваҳб ибни Боқия] аз [Холид, яъне Ал-Восисӣ] аз [Холид, яъне Ал-Ҳаззаъ] аз [Атоъ ибни Абу Маймуна] аз [Анас ибни Молик] ривоят шудааст, ки Расули Худо (с) ба боғе даромад, ки дар миёни мо кӯдаки хурдсоле об мебурд. ҷои таҳорати обро назди дарахти бидара гузошт, сипас ҳоҷат кард ва сипас ба истиқболи мо баромад, дар ҳоле ки наҷосати худро бо об мекард.
Hadith
Imam Abu Dawud : 40
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ أَخْبَرَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ هِشَامٍ عَنْ يُونُسَ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ فِي أَهْلِ قُبَاءٍ{ فِيهِ رِجَالٌ يُحِبُّونَ أَنْ يَتَطَهَّرُوا }قَالَ كَانُوا يَسْتَنْجُونَ بِالْمَاءِ فَنَزَلَتْ فِيهِمْ هَذِهِ الْآيَةُ
Моро [Муҳаммад ибни Алъо] ба мо [Муъовия ибни Ҳишом] аз [Юнус ибни Ҳорис] аз [Иброҳим ибни Аби Маймун] аз [Абу Солеҳ] аз [Абу Ҳурайра] аз Паёмбар (с) ривоят кардааст, гуфт: Ин оят дар бораи ањли Ќубо нозил шудааст: «Дар он љо мардуме њастанд, ки мехоњанд пок шаванд». Абу Ҳурайра гуфт; «Онҳо бо об намоз хонданд, пас ин оят дар бораи онҳо нозил шуд».
