Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith
Hadith
Imam Abu Dawud : 3921
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ رَاشِدٍ أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ عَنْ أَبِي حَيَّانَ التَّيْمِيِّ حَدَّثَنَا عَبَايَةُ بْنُ رِفَاعَةَ عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ قَالَأَصْبَحَ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ مَقْتُولًا بِخَيْبَرَ فَانْطَلَقَ أَوْلِيَاؤُهُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرُوا ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ لَكُمْ شَاهِدَانِ يَشْهَدَانِ عَلَى قَتْلِ صَاحِبِكُمْ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ لَمْ يَكُنْ ثَمَّ أَحَدٌ مِنْ الْمُسْلِمِينَ وَإِنَّمَا هُمْ يَهُودُ وَقَدْ يَجْتَرِئُونَ عَلَى أَعْظَمَ مِنْ هَذَا قَالَ فَاخْتَارُوا مِنْهُمْ خَمْسِينَ فَاسْتَحْلَفُوهُمْ فَأَبَوْا فَوَدَاهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عِنْدِهِ
გვითხრა [ალჰასან ბინ ალი ბინ რასიდმა] თქვა, გვითხრა [ჰუსიაიმ] [აბუ ჰაიან ატ ტაიმის] თქვა, გვითხრა [აბაია ბინ რიფაჰამ] [რაფი ბინ ხადიჯისგან] მან თქვა: "კაცი ანსარიდან მოკლეს ხაიბარში, ამიტომ მისმა მეურვეებმა უთხრეს წინასწარმეტყველს სალაჰილაჰუს, რომ მოკლა მისი ძმა. ჰკითხა: „გყავთ თუ არა ორი მოწმე, ვინც მკვლელობა დაინახა, მათ უპასუხეს: „ო, ალლაჰის შუამავალი, არც ერთი მუსლიმი არ ყოფილა, ისინი ყველა ებრაელები იყვნენ! და იქნებ ისინი უფრო გაბედულები იქნებიან ამაზე უფრო დიდის გასაკეთებლად." რაფი' ბინ ხადიჯმა თქვა: "შემდეგ მან ორმოცდაათი მათგანი აირჩია ფიცის დასადებად, მაგრამ მათ უარი განაცხადეს. ასე რომ, დიატი საბოლოოდ გადაიხადა წინასწარმეტყველმა სალალაჰუ ალაჰი ვასლამმა საკუთარი სიმდიდრედან.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3922
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ يَحْيَى الْحَرَّانِيُّ حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ بُجَيْدٍ قَالَإِنَّ سَهْلًا وَاللَّهِ أَوْهَمَ الْحَدِيثَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَتَبَ إِلَى يَهُودَ أَنَّهُ قَدْ وُجِدَ بَيْنَ أَظْهُرِكُمْ قَتِيلٌ فَدُوهُ فَكَتَبُوا يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ خَمْسِينَ يَمِينًا مَا قَتَلْنَاهُ وَلَا عَلِمْنَا قَاتِلًا قَالَ فَوَدَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عِنْدِهِ بِمِائَةِ نَاقَةٍ
გვითხრა [აბდულ აზიზ ბინ იაჰია ალ ჰარანიმ] თქვა, მითხრა [მუჰამედი] - იგულისხმება მუჰამედ ბინ სალამაჰ - [მუჰამედ ბინ ისჰაკიდან] [მუჰამედ ბინ იბრაჰიმ იბნულ ჰარითიდან] ['აბდურაჰმან ბინ ბუჯაიდისგან] მან თქვა; ალლაჰის მიერ, საჰლი ჯერ კიდევ ბუნდოვანია თავის ჰადისებში. მართლაც, რასულულა შალალაჰუ 'ალაიჰი ვასალლამმა წერილი მისწერა ებრაელებს: "თქვენ შორის იპოვეს მკვლელობის მსხვერპლი, ასე რომ გამოისყიდეთ დიატი". მაშინ ებრაელებმა უპასუხეს ორმოცდაათჯერ დაიფიცეს: „ჩვენ არ მოვკალით და არც ვიცით ვინ მოკლა“. მან (მთხრობელმა) თქვა: "ალლაჰის მოციქულმა სალალაჰუ 'ალაიჰი ვასლამმა გამოისყიდა დიატი ასი საკუთარი აქლემით."
Hadith
Imam Abu Dawud : 3923
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَسُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ عَنْ رِجَالٍ مِنْ الْأَنْصَارِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِلْيَهُودِ وَبَدَأَ بِهِمْ يَحْلِفُ مِنْكُمْ خَمْسُونَ رَجُلًا فَأَبَوْا فَقَالَ لِلْأَنْصَارِ اسْتَحِقُّوا قَالُوا نَحْلِفُ عَلَى الْغَيْبِ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَجَعَلَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دِيَةً عَلَى يَهُودَ لِأَنَّهُ وُجِدَ بَيْنَ أَظْهُرِهِمْ
გვითხრა [ალჰასან ბინ ალიმ], თქვა, გვითხრა [აბდურაზაკმა] თქვა, გვითხრა [მამარმა] [აზ ზუჰრიდან] [აბუ სალამაჰ ბინ აბდურრაჰმანისგან] და [სულეიმან ბინ იასარი] ანსარის [ზოგიერთი კაცისგან], რომ წინასწარმეტყველმა სალალაჰუ ალლაჰუ ალაჰუ ვასალმა დაიწყო იქიდან. ვის უნდა დაფიცება?" მაგრამ არცერთ მათგანს არ სურდა. შემდეგ მან უთხრა ანსარ ხალხს: "თქვენ გაქვთ უფლება (გადაფიცოთ)." მათ ჰკითხეს: "ო, ალლაჰის შუამავალო, უნდა დავიფიცოთ ის, რაც არ ვიცით!" „წინასწარმეტყველმა სალალაჰუ ალაიჰი ვასლამმა გადაწყვიტა, რომ დიატი ებრაელებს ეკისრებოდათ, რადგან მკვლელობის მსხვერპლი მათი იყო.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3924
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ أَخْبَرَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ جَارِيَةً وُجِدَتْ قَدْ رُضَّ رَأْسُهَا بَيْنَ حَجَرَيْنِ فَقِيلَ لَهَا مَنْ فَعَلَ بِكِ هَذَا أَفُلَانٌ أَفُلَانٌ حَتَّى سُمِّيَ الْيَهُودِيُّ فَأَوْمَتْ بِرَأْسِهَا فَأُخِذَ الْيَهُودِيُّ فَاعْتَرَفَ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُرَضَّ رَأْسُهُ بِالْحِجَارَةِ
გვითხრა [მუჰამედ ბინ ქათირმა] თქვა, გვითხრა [ჰამამმა] [ქატადადან] [ანასიდან] თქვა: „მონა იპოვეს ორ ქვას შორის გაბზარული თავით, შემდეგ ჰკითხეს: „ვინ გააკეთა ეს? ასეა და ასეა, ასეა და ასე?" სანამ ებრაელს თავის ჟესტით არ ეძახდნენ. შემდეგ ებრაელი დააპატიმრეს და წინასწარმეტყველმა სალალაჰუ ალაჰი ვასლამმა ბრძანა მისი თავი ქვით დაეტეხათ (როგორც მან გააკეთა მონას)."
Hadith
Imam Abu Dawud : 3925
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ يَهُودِيًّا قَتَلَ جَارِيَةً مِنْ الْأَنْصَارِ عَلَى حُلِيٍّ لَهَا ثُمَّ أَلْقَاهَا فِي قَلِيبٍ وَرَضَخَ رَأْسَهَا بِالْحِجَارَةِ فَأُخِذَ فَأُتِيَ بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَرَ بِهِ أَنْ يُرْجَمَ حَتَّى يَمُوتَ فَرُجِمَ حَتَّى مَاتَقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ أَيُّوبَ نَحْوَهُ
გვითხრა [აჰმად ბინ სალიჰმა] თქვა, გვითხრა [აბდურაზაკმა] [მამარიდან] [აიუბიდან] [აბუ ქილაბადან] [ანასიდან] თქვა: "ებრაელმა მოკლა ანსარი ქალი, რათა წაეღო მისი ძვირფასეულობა. შემდეგ ებრაელმა მონა ქალს ძველ ჭაში ჩააგდო და თავი დაარტყა, ბოლოს კი ჯეჰუა, სანამ წინასწარმეტყველი სალატურს მიიყვანეს. „ალაიჰი ვასალლამ, მან ბრძანა, რომ ებრაელი ჩაქოლეს, შემდეგ ებრაელი ჩაქოლეს“. აბუ დაუდმა თქვა: "[იბნ ჯურაჯმა] ასეც მოჰყვა [აიუბს]."
Hadith
Imam Abu Dawud : 3926
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ جَدِّهِ أَنَسٍأَنَّ جَارِيَةً كَانَ عَلَيْهَا أَوْضَاحٌ لَهَا فَرَضَخَ رَأْسَهَا يَهُودِيٌّ بِحَجَرٍ فَدَخَلَ عَلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبِهَا رَمَقٌ فَقَالَ لَهَا مَنْ قَتَلَكِ فُلَانٌ قَتَلَكِ فَقَالَتْ لَا بِرَأْسِهَا قَالَ مَنْ قَتَلَكِ فُلَانٌ قَتَلَكِ قَالَتْ لَا بِرَأْسِهَا قَالَ فُلَانٌ قَتَلَكِ قَالَتْ نَعَمْ بِرَأْسِهَا فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُتِلَ بَيْنَ حَجَرَيْنِ
გვითხრა [ოსმან ბინ აბუ სიაიბამ] თქვა, გვითხრა [იბნ იდრისმა] [სიუბადან] [ჰისიამ ბინ ზაიდიდან] მისი ბაბუისგან [ანასი], მან თქვა: "მონა ქალს ჰქონდა ვერცხლის სამკაულები, შემდეგ ებრაელმა დაარტყა თავში ქვა, სანამ ის არ გატყდა. მან ჰკითხა: "ვინ მოკლა, ასე და ასე მოიქცა?"
Hadith
Imam Abu Dawud : 3927
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ وَمُسَدَّدٌ قَالَا حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ أَخْبَرَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ قَيْسِ بْنِ عُبَادٍ قَالَانْطَلَقْتُ أَنَا وَالْأَشْتَرُ إِلَى عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلَام فَقُلْنَا هَلْ عَهِدَ إِلَيْكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا لَمْ يَعْهَدْهُ إِلَى النَّاسِ عَامَّةً قَالَ لَا إِلَّا مَا فِي كِتَابِي هَذَا قَالَ مُسَدَّدٌ قَالَ فَأَخْرَجَ كِتَابًا وَقَالَ أَحْمَدُ كِتَابًا مِنْ قِرَابِ سَيْفِهِ فَإِذَا فِيهِ الْمُؤْمِنُونَ تَكَافَأُ دِمَاؤُهُمْ وَهُمْ يَدٌ عَلَى مَنْ سِوَاهُمْ وَيَسْعَى بِذِمَّتِهِمْ أَدْنَاهُمْ أَلَا لَا يُقْتَلُ مُؤْمِنٌ بِكَافِرٍ وَلَا ذُو عَهْدٍ فِي عَهْدِهِ مَنْ أَحْدَثَ حَدَثًا فَعَلَى نَفْسِهِ وَمَنْ أَحْدَثَ حَدَثًا أَوْ آوَى مُحْدِثًا فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ قَالَ مُسَدَّدٌ عَنْ ابْنِ أَبِي عَرُوبَةَ فَأَخْرَجَ كِتَابًاحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ عَلِيٍّ زَادَ فِيهِ وَيُجِيرُ عَلَيْهِمْ أَقْصَاهُمْ وَيَرُدُّ مُشِدُّهُمْ عَلَى مُضْعِفِهِمْ وَمُتَسَرِّيهِمْ عَلَى قَاعِدِهِمْ
გვითხრეს, რომ [აჰმად ბინ ჰანბალმა] და [მუსადადმა] ორივემ თქვა; გვითხრა [იაჰია ბინ საიდმა] თქვა, გვითხრა [საიდ ბინ აბუ არუბამ] [ქატადადან] [ალ ჰასანიდან] [ქაის ბინ უბადიდან] მან თქვა: "მე და ალ აშთარი წავედით შესახვედრად [ალი რადლიალალაჰუ'ანჰუ]. შემდეგ ვკითხეთ: "ნუთუ ალლაჰის მესინჯერმა არ მოგცათ აალაჰაი ალლაჰაჰაჰაიმ ტესტირება. ზოგადად ადამიანებს გადასცეს?" ალიმ უპასუხა: "არა, გარდა იმისა, რაც არის ამ ჩანაწერებში არის ჩემი ჩანაწერები - თქვა მუსადადმა - "ალიმ მაშინ ამოიღო შენიშვნა". -და აჰმედმა ახსენა- "შენიშვნა, რომელიც მის ხმლის გარსზე იყო". ჩანაწერში ნათქვამია: „მორწმუნეები ერთი სისხლიანი არიან (ქიშაშისა და გამოსასყიდის თვალსაზრისით), ისინი ეხმარებიან ერთმანეთს სხვა ადამიანებთან (ურწმუნოებთან) პირისპირ შეხვედრაში და მორწმუნეებთან ყველაზე ახლოს მყოფებს შეუძლიათ მათ მხარი დაუჭირონ. იცოდეთ, მორწმუნე არ შეიძლება მოკლას ურწმუნოების მოკვლის გამო (როგორც ქიშას), არც შეიძლება მოკლას ის, ვინც მის ნებაზეა. ცოდვებს, და ვინც დანაშაულს ჩაიდენს ან იცავს დამნაშავეს, ის მიიღებს ალლაჰის, ანგელოზების და ყველა ადამიანის წყევლას." [მუსადადმა] თქვა [იბნ აბუ არუბასგან]: "მაშინ ალიმ ამოიღო შენიშვნა". გვითხრა [უბაიდულა ბინ უმარმა] თქვა, გვითხრა [ჰუსიაიმ] [იაჰია ბინ საიდ] [ამრუ ბინ სიუაიბისგან] [მისი მამისგან] [მისი ბაბუისგან] მან თქვა: "თქვა რასულულა სალალაჰუ'ალლაჰუ'ალაიჰი ვასალლამმა, შემდეგ მან ახსენა ეს, როგორც ჰადისში, როგორც დიოპატორლე, მხოლოდ ალი-ბორე. უზრუნველყოს დაცვა, რომელიც ძლიერი იცავს სუსტებს და უერთდება ომს, რათა დაიცვას ისინი სახლში. ”
Hadith
Imam Abu Dawud : 3928
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَعَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ نَجْدَةَ الْحَوْطِيُّ الْمَعْنَى وَاحِدٌ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ سُهَيْلٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ الرَّجُلُ يَجِدُ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلًا أَيَقْتُلُهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا قَالَ سَعْدٌ بَلَى وَالَّذِي أَكْرَمَكَ بِالْحَقِّ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْمَعُوا إِلَى مَا يَقُولُ سَيِّدُكُمْ قَالَ عَبْدُ الْوَهَّابِ إِلَى مَا يَقُولُ سَعْدٌ
გვითხრა [კუტაიბა ბინ საიდ] და [აბდულ ვაჰაბ ბინ ნაჯდაჰ ალ ჰაუთი] ერთი მნიშვნელობით, ორივემ თქვა; გვითხრა [აბდულ აზიზ ბინ მუჰამედი] [სუჰაილიდან] [მისი მამისგან] [აბუ ჰურაირადან], რომ საად ბინ უბადჰმა თქვა: "ო, ალლაჰის შუამავალო, თუ კაცმა იპოვა (სხვა) მამაკაცი თავის ცოლთან ერთად, დასაშვებია თუ არა მისი მოკვლა?" რასულულა სალალაჰუ 'ალაიჰი ვასალლამ უპასუხა: "არა". საადმა თქვა: "კარგი, მას, ვინც გადიდებს შენ ჭეშმარიტებით". წინასწარმეტყველმა სალალაჰუ ალაჰი ვასლამმა თქვა: "მოუსმინეთ რას ამბობს თქვენი ლიდერი". აბდულ ვაჰაბმა რედაქტორულად თქვა: "კერძოდ, რაც თქვა საადმა".
Hadith
Imam Abu Dawud : 3929
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرَأَيْتَ لَوْ وَجَدْتُ مَعَ امْرَأَتِي رَجُلًا أُمْهِلُهُ حَتَّى آتِيَ بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ قَالَ نَعَمْ
გვითხრეს [აბდულა ბინ მასლამა] [მალიქდან] [სუჰაილ ბინ აბუ შალიჰისგან] [მისი მამისგან] [აბუ ჰურაირადან], რომ საად ბინ უბადჰმა უთხრა ალლაჰის შუამავალს, სალალაჰუ ალაიჰი ვასლამს: "რას ფიქრობ, თუ ჩემს ცოლს არ ვიპოვი, სანამ არ ვიპოვი ჩემს ცოლს უცნაურ კაცთან?" მან უპასუხა: "დიახ".
Hadith
Imam Abu Dawud : 3930
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ دَاوُدَ بْنِ سُفْيَانَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَ أَبَا جَهْمِ بْنَ حُذَيْفَةَ مُصَدِّقًا فَلَاجَّهُ رَجُلٌ فِي صَدَقَتِهِ فَضَرَبَهُ أَبُو جَهْمٍ فَشَجَّهُ فَأَتَوْا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا الْقَوَدَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَكُمْ كَذَا وَكَذَا فَلَمْ يَرْضَوْا فَقَالَ لَكُمْ كَذَا وَكَذَا فَلَمْ يَرْضَوْا فَقَالَ لَكُمْ كَذَا وَكَذَا فَرَضُوا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي خَاطِبٌ الْعَشِيَّةَ عَلَى النَّاسِ وَمُخْبِرُهُمْ بِرِضَاكُمْ فَقَالُوا نَعَمْ فَخَطَبَ رَسُولُ اللَّهِ فَقَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ هَؤُلَاءِ اللَّيْثِيِّينَ أَتَوْنِي يُرِيدُونَ الْقَوَدَ فَعَرَضْتُ عَلَيْهِمْ كَذَا وَكَذَا فَرَضُوا أَرَضِيتُمْ قَالُوا لَا فَهَمَّ الْمُهَاجِرُونَ بِهِمْ فَأَمَرَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَكُفُّوا عَنْهُمْ فَكَفُّوا ثُمَّ دَعَاهُمْ فَزَادَهُمْ فَقَالَ أَرَضِيتُمْ فَقَالُوا نَعَمْ قَالَ إِنِّي خَاطِبٌ عَلَى النَّاسِ وَمُخْبِرُهُمْ بِرِضَاكُمْ قَالُوا نَعَمْ فَخَطَبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَرَضِيتُمْ قَالُوا نَعَمْ
გვითხრა [მუჰამედ ბინ დაუდ ბინ სუფიანმა] თქვა, გვითხრა [აბდურაზაკმა] თქვა, გვითხრა [მამარმა] [აზ ზუჰრიდან] [ურვადან] ['აისიადან] თქვა: „წინასწარმეტყველმა სალალაჰუ ალაიჰი ვასალლამ გამოგზავნა აბუ ჯაჰმ ბინ ჰუდზაიფა, მაგრამ არ დაარტყა ის კაცი, რომელიც შუამავალში არ დაარტყა. სანამ ის არ დაშავდა, ისინი მივიდნენ წინასწარმეტყველთან სალალაჰუ ალაჰი ვასლამთან და უთხრეს: „ო, ალლაჰის შუამავალო, ჩვენ ვითხოვთ ქიშშაშს! მაშინ რასულულა სალალაჰუ ალლაჰუ ვასალლამ თქვა: „შენთვის ეს და ეს“, მაგრამ მათ არ სურდათ. მან კვლავ თქვა: "შენთვის ეს და ეს", მაგრამ მათ არ სურდათ. მან კვლავ თქვა: "შენთვის ასე და ეს," ისინი საბოლოოდ დათანხმდნენ. ამის შემდეგ წინასწარმეტყველმა სალალაჰუ ალაიჰი ვასლამმა თქვა: "ამ საღამოს სიტყვით გამოვთქვამ ხალხს და გეტყვით, რომ თქვენ მზად ხართ." მათ უპასუხეს: "დიახ." შემდეგ რასულულა სალალაჰუ 'ალაიჰი ვასლამმა გამოაცხადა: "ბანი ლაითჰის ხალხი ამას მთავაზობდა, სანამ არ მოვიდოდნენ მათ. მსურველი, შენც გსურს?" მათ უპასუხეს: "არა." მუჰაჯირებს სურდათ მათი ცემა, მაგრამ რასულლაჰ შალალაჰაჰალლაიჰი ვასლამმა აუკრძალა მათ ამის გაკეთება, ამიტომ თავი შეიკავეს. შემდეგ მან ყველას დაუძახა და კიდევ ერთხელ წარმოთქვა: "კმაყოფილი ხართ?" მათ უპასუხეს: "დიახ". სალალაჰუ 'ალაიჰი ვასალლამი სიტყვით გამოვიდა და თქვა: "კმაყოფილი ხარ?"
Hadith
Imam Abu Dawud : 3931
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ جَارِيَةً وُجِدَتْ قَدْ رُضَّ رَأْسُهَا بَيْنَ حَجَرَيْنِ فَقِيلَ لَهَا مَنْ فَعَلَ بِكِ هَذَا أَفُلَانٌ أَفُلَانٌ حَتَّى سُمِّيَ الْيَهُودِيُّ فَأَوْمَتْ بِرَأْسِهَا فَأُخِذَ الْيَهُودِيُّ فَاعْتَرَفَ فَأَمَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُرَضَّ رَأْسُهُ بِالْحِجَارَةِ
გვითხრა [მუჰამედ ბინ ქათირმა] თქვა, გვითხრა [ჰამამმა] [ქატადადან] [ანასიდან] თქვა: „იპოვეს მონა ქალი, რომელსაც თავი ორ ქვას შორის ჰქონდა დაჭერილი, ამიტომ ჰკითხეს: „ვინ გაგიკეთა ეს? აკეთებდა ასე და ასე?“ სანამ ებრაელის სახელი არ ახსენეს, თავით მან უპასუხა: „დიახ“. შემდეგ ებრაელი აიყვანეს და მან აღიარა. ამიტომ წინასწარმეტყველმა სალალაჰუ ალაიჰი ვასლამმა ბრძანა, რომ ებრაელს თავიც გაეტეხათ ორ ქვას შორის დაჭერით.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3932
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ عَمْرٍو يَعْنِي ابْنَ الْحَارِثِ عَنْ بُكَيْرِ بْنِ الْأَشَجِّ عَنْ عُبَيْدَةَ بْنِ مُسَافِعٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَبَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْسِمُ قَسْمًا أَقْبَلَ رَجُلٌ فَأَكَبَّ عَلَيْهِ فَطَعَنَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعُرْجُونٍ كَانَ مَعَهُ فَجُرِحَ بِوَجْهِهِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَعَالَ فَاسْتَقِدْ فَقَالَ بَلْ عَفَوْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ
გვითხრა [აჰმად ბინ სალიჰმა], თქვა, გვითხრა [იბნუ ვაჰბმა] [ამრუდან] - რაც ნიშნავს ამრუ ბინ ჰარითს - [ბუკაირ იბნულ ასიაჯს] [უბაიდა ბინ მუსაფიდან] [აბუ საიდ ალ ხუდრის]გან, მან თქვა: „როდესაც რასულულა სალალაჰუ ალლაჰუ ალლაჰუ აჰაჰუჰაჰუ აჰაჰუ აჰაჰუ აჰაჰუ აჰაჰუ აჰაჰუ აჰაჰუ აჰაჰუ აჰაჰუ აშალმა რაღაც ურტყამდა მას. ჯოხი, რომელიც მან ისე მოიტანა, რომ ჭრილობა გამოჩნდა მის სახეზე, შემდეგ კი უთხრა: „მოდი აქ, გთხოვ ქიშას“.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3933
حَدَّثَنَا أَبُو صَالِحٍ أَخْبَرَنَا أَبُو إِسْحَقَ الْفَزَارِيُّ عَنْ الْجُرَيْرِيِّ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ أَبِي فِرَاسٍ قَالَخَطَبَنَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ إِنِّي لَمْ أَبْعَثْ عُمَّالِي لِيَضْرِبُوا أَبْشَارَكُمْ وَلَا لِيَأْخُذُوا أَمْوَالَكُمْ فَمَنْ فُعِلَ بِهِ ذَلِكَ فَلْيَرْفَعْهُ إِلَيَّ أُقِصُّهُ مِنْهُ قَالَ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ لَوْ أَنَّ رَجُلًا أَدَّبَ بَعْضَ رَعِيَّتِهِ أَتُقِصُّهُ مِنْهُ قَالَ إِي وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ أُقِصُّهُ وَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَقَصَّ مِنْ نَفْسِهِ
გვითხრა, [აბუ სალიჰმა] თქვა, გვითხრა [აბუ ისჰაკ ალ ფაზარიმ] [ალ ჯურაირიდან] [აბუ ნადჰრადან] [აბუ ფირასიდან] მან თქვა: ”[ომარ იბნულ ხათთაბი] რადლიალაჰუ'ანჰუ ქადაგებდა ჩვენს წინაშე, მან თქვა: "მე არ გავუგზავნე ჩემი ოფიცრები, რომ სცემეს თქვენს ქონებას, ვინც თქვენს სხეულებს მოეწონებათ, ისე მოექცნენ თქვენს სხეულებს. მე, რათა მათ ქიშას გავუკეთო." ამრუ იბნულ აშმა თქვა: "თუ არის ადამიანი, რომელიც ასწავლის (ცემით) ზოგიერთ ადამიანს მისი მეთვალყურეობის ქვეშ, არის ქიშა?" უმარმა უპასუხა: "ეს ასეა. მას, ვის ხელშია ჩემი სული, მე მაინც ქიშას მას. იმიტომ, რომ ერთხელ ვნახე ალლაჰის მოციქული სალალაჰუ ალაჰი ვასალამი, რომელიც ქიშას აკეთებდა საკუთარი (შეცდომის) გამო."
Hadith
Imam Abu Dawud : 3934
حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ رُشَيْدٍ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ أَنَّهُ سَمِعَ حِصْنًا أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا سَلَمَةَ يُخْبِرُ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَاعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ عَلَى الْمُقْتَتِلِينَ أَنْ يَنْحَجِزُوا الْأَوَّلَ فَالْأَوَّلَ وَإِنْ كَانَتْ امْرَأَةًقَالَ أَبُو دَاوُد بَلَغَنِي أَنَّ عَفْوَ النِّسَاءِ فِي الْقَتْلِ جَائِزٌ إِذَا كَانَتْ إِحْدَى الْأَوْلِيَاءِ وَبَلَغَنِي عَنْ أَبِي عُبَيْدٍ فِي قَوْلِهِ يَنْحَجِزُوا يَكُفُّوا عَنْ الْقَوَدِ
გვითხრა [დაუდ ბინ რუსიაიდმა], თქვა, გვითხრა [ალ ვალიდმა] [ალ აუზაიდან], რომ მან გაიგო [ჰიშნი], რომ მოისმინა [აბუ სალამას] მოხსენება ['Aisyah radliallahu'anha]-სგან Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam-ისგან, რომ მან თქვა ადამიანების შესახებ, ვინც კლავს მათ, ვინც უფრო ახლოს კლავს მათ, ვინც უფრო ახლოდან კლავს მათ, როგორც L-დან: თუნდაც ქალი იყოს“. აბუ დაუდმა თქვა: "ჩემთან მოვიდა ამბავი, რომ ნებადართულია ქალის პატიება ქიშას შემთხვევაში, თუ ის არის მრავალი წმინდანიდან. და მოვიდა ამბავი წინასწარმეტყველის სიტყვის შესახებ "მოდით, მოითხოვონ ქიშაშის გაყვანა", რაც ნიშნავს ქიშას თხოვნისგან თავის შეკავებას."
Hadith
Imam Abu Dawud : 3935
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ وَهَذَا حَدِيثُهُ عَنْ عَمْرٍو عَنْ طَاوُوسٍ قَالَمَنْ قُتِلَ وَقَالَ ابْنُ عُبَيْدٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قُتِلَ فِي عِمِّيَّا فِي رَمْيٍ يَكُونُ بَيْنَهُمْ بِحِجَارَةٍ أَوْ بِالسِّيَاطِ أَوْ ضَرْبٍ بِعَصًا فَهُوَ خَطَأٌ وَعَقْلُهُ عَقْلُ الْخَطَإِ وَمَنْ قُتِلَ عَمْدًا فَهُوَ قَوَدٌ قَالَ ابْنُ عُبَيْدٍ قَوَدُ يَدٍ ثُمَّ اتَّفَقَا وَمَنْ حَالَ دُونَهُ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَغَضَبُهُ لَا يُقْبَلُ مِنْهُ صَرْفٌ وَلَا عَدْلٌوَحَدِيثُ سُفْيَانَ أَتَمُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي غَالِبٍ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ كَثِيرٍ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ عَنْ طَاوُوسٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ مَعْنَى حَدِيثِ سُفْيَانَ
გვითხრა [მუჰამედ ბინ უბეიდმა] თქვა, გვითხრა [ჰამადმა]. (სხვაგვარად არის ნახსენები) გვითხრა [იბნ ას სარჰმა] თქვა, გვითხრა [სუფიანმა] - და ეს არის ჰადისი - [ამრუდან] [თაუსიდან] მან თქვა: „ვინც სიბნელეში მოკლულია (გაურკვეველია ვინ არის მკვლელი და როგორ), კერძოდ, როცა ქვებს ესვრიან ერთმანეთს, ქვებით თუ მკვლელობებით, რადგან ეს შეცდომაა. დიატი (გამოსყიდვის) მკვლელობა შეცდომის გამო, ასე რომ, ვინც განზრახ კლავს, ის არის ქიშა - [იბნ უბეიდი] აღნიშნავს სხვა გადმოცემაში - "ქიშები ხელებით. შემდეგ მოხსენება ეთანხმება განცხადებას: "ვინც ხელს უშლის ქიშას განხორციელებას, ის მიიღებს ალლაჰის წყევლას და რისხვას და მისი თაყვანისცემა არ იქნება მიღებული, იქნება ეს სუნა თუ სავალდებულო". ხოლო სუფიანის ჰადისის რედაქცია უფრო სრულყოფილია. გვითხრა [მუჰამედ ბინ აბუ ღალიბმა] თქვა, გვითხრა [საიდ ბინ სულეიმანმა] [სულეიმან ბინ კათირისგან] თქვა, გვითხრა [ამრუ ბინ დინარი] [თაუსიდან] [იბნ აბასისგან] მან თქვა: "რასულულა სალალაჰუ 'ალაიჰი ვასლამმა თქვა, შემდეგ მან ახსენა სუფიანის მნიშვნელობა."
Hadith
Imam Abu Dawud : 3936
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَاشِدٍ ح و حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ زَيْدِ بْنِ أَبِي الزَّرْقَاءِ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَاشِدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُوسَى عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى أَنَّ مَنْ قُتِلَ خَطَأً فَدِيَتُهُ مِائَةٌ مِنْ الْإِبِلِ ثَلَاثُونَ بِنْتَ مَخَاضٍ وَثَلَاثُونَ بِنْتَ لَبُونٍ وَثَلَاثُونَ حِقَّةً وَعَشَرَةُ بَنِي لَبُونٍ ذَكَرٍ
გვითხრა [მუსლიმ ბინ იბრაჰიმ] მან თქვა; გვითხრა [მუჰამედ ბინ რაშიდმა]. (სხვაგვარად აღნიშნულია) გვითხრა [ჰარუნ ბინ ზაიდ ბინ აბუ აზ ზაქამ] თქვა, გვითხრა [მამაჩემმა] თქვა, გვითხრა [მუჰამედ ბინ რასიდ] [სულეიმან ბინ მუსამ] [ამრუ ბინ სიუაიბისგან] [მისი მამისგან] [მისი ბაბუისგან] თქვა: "მესინჯერი იყო ალლაჰულა, რომელიც ალალაჰის პიროვნებამ მისცა. ბოროტმოქმედების გამო კლავს (გამოსასყიდი) არის ასი აქლემი მახად, ოცდაათი მდედრი ლაბუნ აქლემი, ოცდაათი ჰიკა და ათი მამრი ლაბუნ აქლემი.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3937
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَكِيمٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عُثْمَانَ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْمُعَلِّمُ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَكَانَتْ قِيمَةُ الدِّيَةِ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَمَانَ مِائَةِ دِينَارٍ أَوْ ثَمَانِيَةَ آلَافِ دِرْهَمٍ وَدِيَةُ أَهْلِ الْكِتَابِ يَوْمَئِذٍ النِّصْفُ مِنْ دِيَةِ الْمُسْلِمِينَ قَالَ فَكَانَ ذَلِكَ كَذَلِكَ حَتَّى اسْتُخْلِفَ عُمَرُ رَحِمَهُ اللَّهُ فَقَامَ خَطِيبًا فَقَالَ أَلَا إِنَّ الْإِبِلَ قَدْ غَلَتْ قَالَ فَفَرَضَهَا عُمَرُ عَلَى أَهْلِ الذَّهَبِ أَلْفَ دِينَارٍ وَعَلَى أَهْلِ الْوَرِقِ اثْنَيْ عَشَرَ أَلْفًا وَعَلَى أَهْلِ الْبَقَرِ مِائَتَيْ بَقَرَةٍ وَعَلَى أَهْلِ الشَّاءِ أَلْفَيْ شَاةٍ وَعَلَى أَهْلِ الْحُلَلِ مِائَتَيْ حُلَّةٍ قَالَ وَتَرَكَ دِيَةَ أَهْلِ الذِّمَّةِ لَمْ يَرْفَعْهَا فِيمَا رَفَعَ مِنْ الدِّيَةِ
გვითხრა [იაჰია ბინ ჰაკიმმა] თქვა, გვითხრა ['აბდურაჰმან ბინ ოსმანმა] თქვა, გვითხრა [ჰუსეინ ალ მუალიმ] [ამრუ ბინ სიუაიბისგან] [მისი მამისგან] [მისი ბაბუისგან] მან თქვა: „წინასწარმეტყველ სალალაჰუ ალლაჰუ ალაჰი ვასლამი ას დინარის ღირებულების ასლი იყო, დირჰემი, ხოლო წიგნის ხალხისთვის დიატი იყო მუსულმანთა დიატის ნახევარი“. მან (მთხრობელმა) თქვა: "ეს გაგრძელდა მანამ, სანამ უმარი ხალიფად დანიშნეს, და როდესაც ის სიტყვით გამოვიდა, თქვა: "იცოდე, მართლაც გაიზარდა აქლემების სიმდიდრე." მთხრობელმა კვლავ თქვა: "ასე რომ, ომარმა ოქროს მფლობელებს დაავალდებულა გადაეხადათ ათასი დინარი დიათი, ვერცხლის მფლობელები თორმეტი ათასი დირჰემის მფლობელებისთვის. თხა ორი ათასი თხა, ხოლო ტანსაცმლის მფლობელებისთვის ორასი წყვილი ტანსაცმელი." მან (მთხრობელმა) თქვა: "ამავდროულად, ძიმას ექსპერტებისთვის დიატი არ არის გაზრდილი, როგორც სხვა დიათი."
Hadith
Imam Abu Dawud : 3938
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَقَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى فِي الدِّيَةِ عَلَى أَهْلِ الْإِبِلِ مِائَةً مِنْ الْإِبِلِ وَعَلَى أَهْلِ الْبَقَرِ مِائَتَيْ بَقَرَةٍ وَعَلَى أَهْلِ الشَّاءِ أَلْفَيْ شَاةٍ وَعَلَى أَهْلِ الْحُلَلِ مِائَتَيْ حُلَّةٍ وَعَلَى أَهْلِ الْقَمْحِ شَيْئًا لَمْ يَحْفَظْهُ مُحَمَّدٌقَالَ أَبُو دَاوُد قَرَأْتُ عَلَى سَعِيدِ بْنِ يَعْقُوبَ الطَّالْقَانِيِّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو تُمَيْلَةَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَقَ قَالَ ذَكَرَ عَطَاءٌ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ فَرَضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ مِثْلَ حَدِيثِ مُوسَى وَقَالَ وَعَلَى أَهْلِ الطَّعَامِ شَيْئًا لَا أَحْفَظُهُ
გვითხრა [მუსა ბინ ისმაილმა] თქვა, გვითხრა [ჰამადმა] თქვა, გვითხრა [მუჰამედ ბინ ისჰაკმა] [ათა ბინ აბუ რაბასგან] თქვა: „ალლაჰის მოციქულმა სალალაჰუ ალაიჰი ვასალლამ გამოსცა გადაწყვეტილება, რომ აქლემის პატრონისთვის დიატის ოდენობა არის ასი აქლემი, ორასი აქლემის მფლობელია. თხები, ტანსაცმლის პატრონი ორი წყვილი ტანისამოსია, ხორბლის პატრონი რაღაცაა...-მაჰმადმა არ დაიმახსოვრა-“. აბუ დაუდმა თქვა: "წავიკითხე [საიდ ბინ იაკუბ ათ თალკანის] თანდასწრებით, მან თქვა; მან გვითხრა [აბუ ტუმაილაჰ] თქვა, მან გვითხრა [მუჰამად ბინ ისჰაკმა] მან თქვა; ათჰამ მოხსენიებული [ჯაბირ ბინ აბდულასგან] მან თქვა; რასულლაჰ შალალაჰუ'ალაიჰი ვასალლამ ვალდებულია, თქვა ის, როგორც საკვების მფლობელმა... რაღაც... მე არ დამამახსოვრდა“.
Hadith
Imam Abu Dawud : 3939
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ حَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ عَنْ زَيْدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ خِشْفِ بْنِ مَالِكٍ الطَّائِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي دِيَةِ الْخَطَإِ عِشْرُونَ حِقَّةً وَعِشْرُونَ جَذَعَةً وَعِشْرُونَ بِنْتَ مَخَاضٍ وَعِشْرُونَ بِنْتَ لَبُونٍ وَعِشْرُونَ بَنِي مَخَاضٍ ذُكُرٍ وَهُوَ قَوْلُ عَبْدِ اللَّهِ
გვითხრა [მუსდადმა] თქვა, გვითხრა [აბდულ ვაჰიდმა] თქვა, გვითხრა [ალჰაჯაჯმა] [ზაიდ ბინ ჯუბაირისგან] [ხისიფ ბინ მალიქ ათჰჰაისაგან] [აბდულა ბინ მასუდისგან] მან თქვა: "ალაჰის მოციქულმა სალალაჰუ'ალაჰაჰაჰაჰაჰაჰა პლუს მკვლელობის შესახებ თქვა; ჯაძაჰ, პლუს ოცი მდედრი მახად აქლემი, პლუს ოცი ქალი ლაბუნი ქალი აქლემი და ოცი მამრი მაჰად აქლემი "ეს არის აბდულაის სიტყვები."
Hadith
Imam Abu Dawud : 3940
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْأَنْبَارِيُّ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ رَجُلًا مِنْ بَنِي عَدِيٍّ قُتِلَ فَجَعَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دِيَتَهُ اثْنَيْ عَشَرَ أَلْفًاقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ ابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَمْرِو عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَذْكُرْ ابْنَ عَبَّاسٍ
გვითხრა [მუჰამედ ბინ სულეიმან ალ ანბარიმ] თქვა, გვითხრა [ზაიდ იბნულ ჰუბაბმა] [მუჰამედ ბინ მუსლიმიდან] [ამრუ ბინ დინარიდან] [იკრიმადან] [იბნ აბასიდან], მან თქვა: "კაცი ადის ტომიდან მოკლეს, შემდეგ წინასწარმეტყველმა სალალაჰუ'ალაჰუ'ალჰაიალმა დაადგინა, რომ მისი ათასი დინარი იყო." აბუ დაუდმა თქვა: "[იბნუ უეინაჰ] ეს მოთხრობილია [ამრუდან], [იკრიმადან], წინასწარმეტყველ სალალაჰუ ალაჰი ვასალლამისგან, მაგრამ მან არ ახსენა იბნ აბასის სახელი."
