Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith

Hadith

Imam Abu Dawud : 3901

حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ الْجُشَمِيُّ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ عَوْفٍ حَدَّثَنَا حَمْزَةُ أَبُو عُمَرَ الْعَائِذِيُّ حَدَّثَنِي عَلْقَمَةُ بْنُ وَائِلٍ حَدَّثَنِي وَائِلُ بْنُ حُجْرٍ قَالَكُنْتُ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ جِيءَ بِرَجُلٍ قَاتِلٍ فِي عُنُقِهِ النِّسْعَةُ قَالَ فَدَعَا وَلِيَّ الْمَقْتُولِ فَقَالَ أَتَعْفُو قَالَ لَا قَالَ أَفَتَأْخُذُ الدِّيَةَ قَالَ لَا قَالَ أَفَتَقْتُلُ قَالَ نَعَمْ قَالَ اذْهَبْ بِهِ فَلَمَّا وَلَّى قَالَ أَتَعْفُو قَالَ لَا قَالَ أَفَتَأْخُذُ الدِّيَةَ قَالَ لَا قَالَ أَفَتَقْتُلُ قَالَ نَعَمْ قَالَ اذْهَبْ بِهِ فَلَمَّا كَانَ فِي الرَّابِعَةِ قَالَ أَمَا إِنَّكَ إِنْ عَفَوْتَ عَنْهُ يَبُوءُ بِإِثْمِهِ وَإِثْمِ صَاحِبِهِ قَالَ فَعَفَا عَنْهُ قَالَ فَأَنَا رَأَيْتُهُ يَجُرُّ النِّسْعَةَحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنِي جَامِعُ بْنُ مَطَرٍ حَدَّثَنِي عَلْقَمَةُ بْنُ وَائِلٍ بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ

გვითხრა [Ubaidullah bin Umar bin Maisarah Al Jusyami] თქვა, გვითხრა [Yahya bin Sa'id] from [Auf] განაცხადა; გვითხრა [ჰამზა აბუ უმარ ალ-აიძიმ] თქვა, მითხრა [ალქამა ბინ ვაილმა] თქვა, მითხრა [ვაილ ბინ ჰუჯრმა] მან თქვა: "ერთხელ ვიყავი წინასწარმეტყველ სალალაჰუ ალაჰი ვასლამის გვერდით, შემდეგ მკვლელი მიიყვანეს, რომელსაც კისერი თოკით ჰქონდა მიბმული." უაილმა თქვა: „შემდეგ მან მოიწვია მსხვერპლის მეურვე და ჰკითხა: „არ ბოდიში?“ მან უპასუხა: „არა.“ კვლავ ჰკითხა: „არ გინდა გამოსასყიდის აღება?“ მან უპასუხა: „არა.“ მან კვლავ ჰკითხა: „გსურთ მისი მოკვლა?“ მან უპასუხა: „დიახ“. მან თქვა: „მაშინ წაიღეთ იგი. მან უპასუხა: "ნუთუ არ გინდათ, რომ აიღოთ გამოსასყიდი." "მე დავინახე, რომ მკვლელმა თოკი ამოიღო, ჩვენთვის უთხრეს [უბეიდლაჰ ბინ უმარ ბინ მაისარა], გვითხრა [იაჰია ბინ საიდმა] მან მითხრა [ჯამი ბინ მათარმა], მან მითხრა [ალქამა ბინ ვაილმა] სანადი და მისი მნიშვნელობა."

Hadith

Imam Abu Dawud : 3902

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَوْفٍ الطَّائِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْقُدُّوسِ بْنُ الْحَجَّاجِ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ عَطَاءٍ الْوَاسِطِيُّ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِحَبَشِيٍّ فَقَالَ إِنَّ هَذَا قَتَلَ ابْنَ أَخِي قَالَ كَيْفَ قَتَلْتَهُ قَالَ ضَرَبْتُ رَأْسَهُ بِالْفَأْسِ وَلَمْ أُرِدْ قَتْلَهُ قَالَ هَلْ لَكَ مَالٌ تُؤَدِّي دِيَتَهُ قَالَ لَا قَالَ أَفَرَأَيْتَ إِنْ أَرْسَلْتُكَ تَسْأَلُ النَّاسَ تَجْمَعُ دِيَتَهُ قَالَ لَا قَالَ فَمَوَالِيكَ يُعْطُونَكَ دِيَتَهُ قَالَ لَا قَالَ لِلرَّجُلِ خُذْهُ فَخَرَجَ بِهِ لِيَقْتُلَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَا إِنَّهُ إِنْ قَتَلَهُ كَانَ مِثْلَهُ فَبَلَغَ بِهِ الرَّجُلُ حَيْثُ يَسْمَعُ قَوْلَهُ فَقَالَ هُوَ ذَا فَمُرْ فِيهِ مَا شِئْتَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّه صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسِلْهُ وَقَالَ مَرَّةً دَعْهُ يَبُوءُ بِإِثْمِ صَاحِبِهِ وَإِثْمِهِ فَيَكُونُ مِنْ أَصْحَابِ النَّارِ قَالَ فَأَرْسَلَهُ

გვითხრა [მუჰამედ ბინ აუფ ათ თაი]მ, თქვა, გვითხრა [აბდულ ყუდუს იბნულ ჰაჯაჯმა] თქვა, გვითხრა [იეზიდ ბინ ათა ალ ვასითი] [სიმაკიდან] [ალქამა ბინ ვაილიდან] [მისი მამისგან] მან თქვა: „კაცი მივიდა წინასწარმეტყველთან სალალაჰუ, ჰაჰაჰაჰუ აალაჰის მოყვანით. ჰაბსი ამან ჩემი ძმის ვაჟი მოკლა!“ ჰკითხა ჰაბსის: „როგორ მოკალი?“ მან უპასუხა: „თავში ცულით დავარტყი, მაგრამ მისი მოკვლა არ მინდოდა.“ ისევ ჰკითხა: „გაქვს გამოსასყიდის საშუალება?“ მან უპასუხა: „არა“. „შესაძლებელია თუ არა, რომ შენმა მეურვეებმა გამოსყიდვა მოგცენ? რასულულა სალალაჰუ ალაიჰი ვასალლამმა თქვა: „გაათავისუფლე ჩვეული ადამიანი“. სხვა გადმოცემაში მან თქვა: "დაანებე თავი, მერე აიტანს თავისი მეგობრის (მსხვერპლის) ცოდვებს და საკუთარ ცოდვებს. მერე ჯოჯოხეთში წავა". შემდეგ დაზარალებულის მეურვემ ის გაათავისუფლა.

Hadith

Imam Abu Dawud : 3903

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ يَحْيَى ابْنِ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلٍ قَالَكُنَّا مَعَ عُثْمَانَ وَهُوَ مَحْصُورٌ فِي الدَّارِ وَكَانَ فِي الدَّارِ مَدْخَلٌ مَنْ دَخَلَهُ سَمِعَ كَلَامَ مَنْ عَلَى الْبَلَاطِ فَدَخَلَهُ عُثْمَانُ فَخَرَجَ إِلَيْنَا وَهُوَ مُتَغَيِّرٌ لَوْنُهُ فَقَالَ إِنَّهُمْ لَيَتَوَاعَدُونَنِي بِالْقَتْلِ آنِفًا قَالَ قُلْنَا يَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ وَلِمَ يَقْتُلُونَنِي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ إِلَّا بِإِحْدَى ثَلَاثٍ كُفْرٌ بَعْدَ إِسْلَامٍ أَوْ زِنًا بَعْدَ إِحْصَانٍ أَوْ قَتْلُ نَفْسٍ بِغَيْرِ نَفْسٍ فَوَاللَّهِ مَا زَنَيْتُ فِي جَاهِلِيَّةٍ وَلَا فِي إِسْلَامٍ قَطُّ وَلَا أَحْبَبْتُ أَنَّ لِي بِدِينِي بَدَلًا مُنْذُ هَدَانِي اللَّهُ وَلَا قَتَلْتُ نَفْسًا فَبِمَ يَقْتُلُونَنِيقَالَ أَبُو دَاوُد عُثْمَانُ وَأَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا تَرَكَا الْخَمْرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ

გვითხრა [სულეიმან ბინ ჰარბმა] თქვა, გვითხრა [ჰამად ბინ ზაიდმა] [იაჰია ბინ საიდიდან] [აბუ უმამაჰ ბინ საჰლიდან] მან თქვა: "მე ვიყავი [ოსმანთან], როდესაც ის მის სახლში იყო გარშემორტყმული. მის სახლში იყო გადასასვლელი, თუ ვინმე შევიდოდა მასში, ის შეძლებდა მოესმინა უმანთან საუბარი, შემდეგ ის გამოდიოდა ზემოდან მის საუბარს. ფერმკრთალი მან თქვა: "მათ უნდოდათ ჩემი მოკვლა." ოსმანმა ჰკითხა (დაბნეულმა): „რატომ უნდათ ჩემი მოკვლა?, მიუხედავად იმისა, რომ ერთხელ მოვისმინე წინასწარმეტყველი სალალაჰუ ალაიჰი ვასალამი: „მაჰმადიანის სისხლი არ არის ჰალალი, გარდა სამი მიზეზისა; რწმენის შემდეგ ურწმუნოება, ქორწინების შემდეგ მრუშობა და სხვა ადამიანების სულების მოკვლა. "ალაჰის დამსახურებით, მე არასოდეს მრუშობა არც ჯაჰილიას დროს და არც ისლამის შემდეგ, არც არასდროს მქონია იმედი, რომ შევცვლიდი ჩემს რელიგიას მას შემდეგ, რაც ალაჰმა ხელმძღვანელობდა, და ასევე არასოდეს მომიკვდა ვინმეს სული (უფლების გარეშე). მაშინ რა მიზეზით მომკლავენ?" აბუ დაუდმა თქვა: "ოსმან და აბუ ბაქრ რადლიალაჰუ 'ანჰუმა არასოდეს სვამდნენ ღვინოს ჯაჰილიას ეპოქაში."

Hadith Corroboration (32)

Hadith

Imam Abu Dawud : 3904

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَقَ فَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ الزُّبَيْرِ قَالَ سَمِعْتُ زِيَادَ بْنَ ضُمَيْرَةَ الضُّمَرِيَّ ح و أَخْبَرَنَا وَهْبُ بْنُ بَيَانٍ وَأَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ الْهَمْدَانِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرٍ أَنَّهُ سَمِعَ زِيَادَ بْنَ سَعْدِ بْنِ ضُمَيْرَةَ السُّلَمِيَّ وَهَذَا حَدِيثُ وَهْبٍ وَهُوَ أَتَمُ يُحَدِّثُ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ مُوسَى وَجَدِّهِوَكَانَا شَهِدَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حُنَيْنًا ثُمَّ رَجَعْنَا إِلَى حَدِيثِ وَهْبٍ أَنْ مُحَلِّمَ بْنَ جَثَّامَةَ اللَّيْثِيَّ قَتَلَ رَجُلًا مِنْ أَشْجَعَ فِي الْإِسْلَامِ وَذَلِكَ أَوَّلُ غِيَرٍ قَضَى بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَكَلَّمَ عُيَيْنَةُ فِي قَتْلِ الْأَشْجَعِيِّ لِأَنَّهُ مِنْ غَطَفَانَ وَتَكَلَّمَ الْأَقْرَعُ بْنُ حَابِسٍ دُونَ مُحَلِّمٍ لِأَنَّهُ مِنْ خِنْدِفَ فَارْتَفَعَتْ الْأَصْوَاتُ وَكَثُرَتْ الْخُصُومَةُ وَاللَّغَطُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا عُيَيْنَةُ أَلَا تَقْبَلُ الْغِيَرَ فَقَالَ عُيَيْنَةُ لَا وَاللَّهِ حَتَّى أُدْخِلَ عَلَى نِسَائِهِ مِنْ الْحَرْبِ وَالْحُزْنِ مَا أَدْخَلَ عَلَى نِسَائِي قَالَ ثُمَّ ارْتَفَعَتْ الْأَصْوَاتُ وَكَثُرَتْ الْخُصُومَةُ وَاللَّغَطُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا عُيَيْنَةُ أَلَا تَقْبَلُ الْغِيَرَ فَقَالَ عُيَيْنَةُ مِثْلَ ذَلِكَ أَيْضًا إِلَى أَنْ قَامَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي لَيْثٍ يُقَالُ لَهُ مُكَيْتِلٌ عَلَيْهِ شِكَّةٌ وَفِي يَدِهِ دَرِقَةٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي لَمْ أَجِدْ لِمَا فَعَلَ هَذَا فِي غُرَّةِ الْإِسْلَامِ مَثَلًا إِلَّا غَنَمًا وَرَدَتْ فَرُمِيَ أَوَّلُهَا فَنَفَرَ آخِرُهَا اسْنُنْ الْيَوْمَ وَغَيِّرْ غَدًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَمْسُونَ فِي فَوْرِنَا هَذَا وَخَمْسُونَ إِذَا رَجَعْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ وَذَلِكَ فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ وَمُحَلِّمٌ رَجُلٌ طَوِيلٌ آدَمُ وَهُوَ فِي طَرَفِ النَّاسِ فَلَمْ يَزَالُوا حَتَّى تَخَلَّصَ فَجَلَسَ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَيْنَاهُ تَدْمَعَانِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ فَعَلْتُ الَّذِي بَلَغَكَ وَإِنِّي أَتُوبُ إِلَى اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فَاسْتَغْفِرْ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَقَتَلْتَهُ بِسِلَاحِكَ فِي غُرَّةِ الْإِسْلَامِ اللَّهُمَّ لَا تَغْفِرْ لِمُحَلِّمٍ بِصَوْتٍ عَالٍ زَادَ أَبُو سَلَمَةَ فَقَامَ وَإِنَّهُ لَيَتَلَقَّى دُمُوعَهُ بِطَرَفِ رِدَائِهِقَالَ ابْنُ إِسْحَقَ فَزَعَمَ قَوْمُهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَغْفَرَ لَهُ بَعْدَ ذَلِكَ قَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ الْغِيَرُ الدِّيَةُ

გვითხრა [მუსა ბინ ისმაილმა] თქვა, გვითხრა [ჰამადმა] თქვა; გვითხრა [მუჰამედ ბინ ისჰაკმა] თქვა, მითხრა [მუჰამედ ბინ ჯაფარ ბინ აზ ზუბაირმა] მან თქვა; გავიგე [ზიად ბინ დჰამრა ად დჰუმარი]. (სხვანაირად არის ნათქვამი) ჩვენთვის მოხსენებული იყო, რომ [ვაჰბ ბინ ბაიანმა] და [აჰმად ბინ საიდ ალ ჰამდანიმ] ორივემ თქვა; გვითხრა [იბნ ვაჰბმა] თქვა, მითხრა ['აბდურაჰმან ბინ აბუ აზ ზინადმა] ['აბდურაჰმან იბნულ ჰარიტსისგან] [მუჰამედ ბინ ჯაფარისგან], რომ მან გაიგო [ზიად ბინ საად ბინ დჰუმაირას ას სულამი] - ეს არის ვაჰბის ჰადისი უფრო სრულყოფილი, ჰადისი ურბაირიდან. [მისმა მამამ] მან თქვა: "[მოსე] და [მისი ბაბუა] მონაწილეობდნენ ჰუნაინის ომში რასულულა სალალაჰუ სალალაჰუ სალაიჰი ვასალლამთან ერთად, შემდეგ ჩვენ დავუბრუნდით ვაჰბ ჰადისს, რომ მუჰალიმ ბინ ჯატსამაჰ ალ ლაიციმ ერთხელ მოკლა კაცი აშჯადან (ადგილის სახელი), მიუხედავად იმისა, რომ ის პირველი იყო რასულაჰუ ისლამად. ალაჰი ვასალამი წერდა აშჯაის შესახებ, იმავდროულად ალ აკრა ბინ ჰაბისი ლაპარაკობდა მუჰალიმის დასაცავად, რადგან მათი ხმა ამაღლდა მანამ, სანამ არ იყო ბევრი კამათი და აურზაური. საადმა თქვა: "მაშინ მათი ხმა კვლავ გაიზარდა, სანამ არ მოხდა ბევრი ჩხუბი და აურზაური". რასულულა სალალაჰუ ალაიჰი ვასალლამ შემდეგ თქვა: "ო უაინა, არ გინდა დიიატის (გამოსყიდვის) მიღება?" მუკაითილი, იარაღი და ფარი ეჭირა. შემდეგ მან თქვა: "ო, ალლაჰის შუამავალო, ისლამში მე არასოდეს მიმიღია კომპენსაცია ამ ადამიანის (მუჰალიმ მკვლელის) მიერ ჩადენილი დანაშაულისთვის, გარდა თხის ფარასა, რომელიც სვამდა (მდინარეში), რადგან სწყუროდათ. შემდეგ პირველ რიგს ისვრიან, სანამ ბოლო რიგს არ გარბის (იგულისხმება; ქიშაჰს ეშინია ისე, რომ შიშმა ისწავლოს ისე, რომ სხვები ისწავლიან, ისე რომ იქ ისწავლიან. რომ დანარჩენებს შეეშინდებათ და წავლენ). რასულულა სალალაჰუ ალაიჰი ვასალლამმა თქვა: "ორმოცდაათი (აქლემი) გადაიხადეს ნაღდი ფულით და კიდევ ორმოცდაათი, როცა ისინი მედინაში ჩავიდნენ." ეს მოხდა მის ერთ-ერთ მოგზაურობაში. სანამ მუჰალიმი მაღალი, ყავისფერ ტყავის კაცი იყო, ის იჯდა ხალხში. და მისი მეგობრები მაინც ეხმარებოდნენ მას, სანამ არ გათავისუფლდა მკვლელობისგან (ქიშა). შემდეგ მუჰალიმი თვალცრემლიანი დაჯდა ალლაჰის მოციქულის გვერდით. შემდეგ მან თქვა: "ო რასულულა, მე გავაკეთე ისეთი რამ, როგორც შენ იცი (მოვკალი), ახლა ვნანობ ალაჰ ტაბაარაკა ვა თაალას, ამიტომ სთხოვე ალლაჰ აზა ვა ჯალას პატიება." ო, ალლაჰ, ნუ აპატიებ მუჰალიმს." მან ეს სიტყვები ხმამაღლა თქვა." აბუ სალამამ დაამატა: "მაშინ მუჰალიმი ადგა და ცრემლები შალის კიდით მოიწმინდა". იბნ ისჰაკმა თქვა: "მისი ხალხი დარწმუნებული იყო, რომ რასულულა შალალაჰაჰალაჰაი ვასალამი ამის შემდეგ პატიებას ითხოვდა მუჰალიმისგან." აბუ დაუდმა თქვა: "ნადრ ბინ სიუმილმა თქვა, რომ ალ გიარი არის დიატი (გამოსყიდვა).

Hadith

Imam Abu Dawud : 3905

حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا شُرَيْحٍ الْكَعْبِيَّ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا إِنَّكُمْ يَا مَعْشَرَ خُزَاعَةَ قَتَلْتُمْ هَذَا الْقَتِيلَ مِنْ هُذَيْلٍ وَإِنِّي عَاقِلُهُ فَمَنْ قُتِلَ لَهُ بَعْدَ مَقَالَتِي هَذِهِ قَتِيلٌ فَأَهْلُهُ بَيْنَ خِيَرَتَيْنِ أَنْ يَأْخُذُوا الْعَقْلَ أَوْ يَقْتُلُوا

გვითხრა [მუსდად ბინ მუსარჰადმა] თქვა, გვითხრა [იაჰია ბინ საიდმა] თქვა, გვითხრა [იბნ აბუ ძიაბ] მან თქვა; მითხრა [საიდ იბნ აბუ საიდმა] მან თქვა; გავიგე [აბუ სიურაიჰ ალ კააბის] ნათქვამი: „ალლაჰის მოციქულმა (მშვიდობა და კურთხევა ალლაჰის მასზე) თქვა: „ო ხუზაას ხალხო! იცოდეთ თქვენ ყველამ, თქვენ მოკალით ეს ჰუდზაილი კაცი, ფაქტობრივად მე ვარ მისი მემკვიდრე (რომელიც მის დიიას გადაიხდის), ამიტომ ვინც მოკლავს ჩემი სიტყვების შემდეგ, მაშინ მისი მემკვიდრესთვის მე ვაძლევ ორ არჩევანს; ითხოვეთ გამოსასყიდი ან მოკალი სანაცვლოდ“.

Hadith

Imam Abu Dawud : 3906

حَدَّثَنَا عَبَّاسُ بْنُ الْوَلِيدِ بْنِ مَزْيَدٍ أَخْبَرَنِي أَبِي حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ حَدَّثَنِي يَحْيَى ح و حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنِي أَبُو دَاوُدَ حَدَّثَنَا حَرْبُ بْنُ شَدَّادٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ قَالَلَمَّا فُتِحَتْ مَكَّةُ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَنْ قُتِلَ لَهُ قَتِيلٌ فَهُوَ بِخَيْرِ النَّظَرَيْنِ إِمَّا أَنْ يُودَى أَوْ يُقَادَ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْيَمَنِ يُقَالُ لَهُ أَبُو شَاةٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اكْتُبْ لِي قَالَ الْعَبَّاسُ اكْتُبُوا لِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اكْتُبُوا لِأَبِي شَاةٍوَهَذَا لَفْظُ حَدِيثِ أَحْمَدَ قَالَ أَبُو دَاوُد اكْتُبُوا لِي يَعْنِي خُطْبَةَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

გვითხრა [აბბას იბნულ ვალიდ ბინ მაზიადმა] თქვა, მითხრა [მამაჩემმა] თქვა, გვითხრა [ალ აუზაიმ] თქვა, მითხრა [იაჰია]. (სხვაგვარად არის აღნიშნული) გვითხრა [აჰმად ბინ იბრაჰიმ] თქვა, მითხრა [აბუ დაუდმა] თქვა, გვითხრა [ჰარბ ბინ სიადადმა] თქვა, გვითხრა [იაჰია ბინ აბუ ქათირმა] თქვა, მითხრა [აბუ სალამაჰ ბინ აბდურრაჰმანმა] თქვა, გვითხრა [აბუ ჰურაირათ აჰაჰერმა] ქალაქის გახსნა მან თქვა: (ალლაჰის კურთხევა და კურთხევა მასზე) იდგა და ქადაგებდა, თქვა: „ვინც თქვენ შორის მოკლულია (მისი ოჯახი), მაშინ მას აქვს ორი საუკეთესო არჩევანი; ითხოვეთ გამოსასყიდი ან მოკვდით სანაცვლოდ." შემდეგ იემენის მოსახლეობა, სახელად აბუ შაჰი ადგა და თქვა: "ო რასულლაჰ, დაწერე ჩემთვის." ალ აბასმა თქვა: "შენ დაწერე ჩემთვის." რასულულა სალალაჰუ 'ალაიჰი ვასალამმა თქვა: "დაწერე აბუ შაჰისთვის." წინასწარმეტყველი სალალაჰუ ალაჰი ვასალამი."

Hadith

Imam Abu Dawud : 3907

حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَاشِدٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ مُوسَى عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يُقْتَلُ مُؤْمِنٌ بِكَافِرٍ وَمَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا دُفِعَ إِلَى أَوْلِيَاءِ الْمَقْتُولِ فَإِنْ شَاءُوا قَتَلُوهُ وَإِنْ شَاءُوا أَخَذُوا الدِّيَةَ

გვითხრა [მუსლიმმა] თქვა, გვითხრა [მუჰამედ ბინ რაშიდმა] თქვა, გვითხრა [სულეიმან ბინ მუსამ] [ამრუ ბინ სიუაიბისგან] [მისი მამისგან] [მისი ბაბუისგან] წინასწარმეტყველ სალალაჰუ ალაჰი ვასალამისგან, მან თქვა: „მორწმუნე არ უნდა მოკლას ისე, ვინც სწამს ურწმუნოების გამო. გადაეცემა მსხვერპლის მეურვეს, თუ სურვილი ექნებათ, სანაცვლოდ მოკლან, ხოლო სურვილის შემთხვევაში გამოსასყიდი ითხოვონ“.

Hadith Corroboration (23)

Hadith

Imam Abu Dawud : 3908

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا مَطَرٌ الْوَرَّاقُ وَأَحْسَبُهُ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا أُعْفِيَ مَنْ قَتَلَ بَعْدَ أَخْذِهِ الدِّيَةَ

გვითხრა [მუსა ბინ ისმაილმა] თქვა, გვითხრა [ჰამადმა] თქვა, გვითხრა [მათარ ალ ვარაკ] და ვფიქრობ, [ალჰასანისგან] [ჯაბირ ბინ აბდულა]სგან იყო, რომ მან თქვა: "ალაჰის შუამავალმა (მშვიდობა და კურთხევა მასზე) თქვა: "მე არ ვაპატიებ იმას, ვინც კლავს მას."

Hadith

Imam Abu Dawud : 3909

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبِ بْنِ عَرَبِيٍّ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ امْرَأَةً يَهُودِيَّةً أَتَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِشَاةٍ مَسْمُومَةٍ فَأَكَلَ مِنْهَا فَجِيءَ بِهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهَا عَنْ ذَلِكَ فَقَالَتْ أَرَدْتُ لِأَقْتُلَكَ فَقَالَ مَا كَانَ اللَّهُ لِيُسَلِّطَكِ عَلَى ذَلِكَ أَوْ قَالَ عَلَيَّ فَقَالُوا أَلَا نَقْتُلُهَا قَالَ لَا فَمَا زِلْتُ أَعْرِفُهَا فِي لَهَوَاتِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

გვითხრეს [იაჰია ბინ ჰაბიბ ბინ არაბიმ], თქვა, ჩვენ გვითხრეს [ხალიდ იბნულ ჰარითმა] თქვა, გვითხრეს [სიუბას] [ჰისიამ ბინ ზაიდიდან] [ანას ბინ მალიქისგან], თქვა: "ებრაელი ქალი მივიდა ალლაჰის შუამავალთან, სალალაჰუ, ალლაჰუ, ალლაჰაჰაჰაჰათი, რომ იყო ის გოათჰაჰათი. ამის შემდეგ, ებრაელი ქალი მიიყვანეს ალლაჰის მოციქულის წინაშე, მან ჰკითხა ამის შესახებ, ქალმა უპასუხა: "მე მსურს შენი მოკვლა, მან თქვა: "ალლაჰი არ გაგიადვილებს ამის გაკეთებას." თანმხლებებმა თქვეს: "რა მოხდება, თუ ჩვენ მას უბრალოდ მოვკლავთ?" მან თქვა: "ნუ". ანასმა თქვა: "და მე მაინც ვხედავ შხამის ნაშთებს წინასწარმეტყველ სალალაჰუ 'ალაიჰი ვასლამის ყელში."

Hadith Corroboration (6)

Hadith

Imam Abu Dawud : 3910

حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ رُشَيْدٍ حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ الْعَوَّامِ ح و حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنَا عَبَّادٌ عَنْ سُفْيَانَ ابْنِ حُسَيْنٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ وأَبِي سَلَمَةَ قَالَ هَارُونُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ امْرَأَةً مِنْ الْيَهُودِ أَهْدَتْ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَاةً مَسْمُومَةً قَالَ فَمَا عَرَضَ لَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَقَالَ أَبُو دَاوُد هَذِهِ أُخْتُ مَرْحَبٍ الْيَهُودِيَّةُ الَّتِي سَمَّتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

გვითხრა [დაუდ ბინ რასიდმა] თქვა, გვითხრა [აბბად იბნულ ავამ]. (სხვაგვარად ნათქვამია) გვითხრა [ჰარუნ ბინ აბდულა] თქვა, გვითხრა [საიდ ბინ სულეიმანმა] თქვა, გვითხრა [აბბად] [სუფიან ბინ ჰუსეინისგან] [აზ ზუჰრიდან] [საიდიდან] და [აბუ სალამადან]. [აარონმა] თქვა; [აბუ ჰურაირასგან] მან თქვა: "ებრაელმა ქალმა წინასწარმეტყველ სალალაჰუ ალაჰი ვასლამს აჩუქა მოწამლული თხის ხორცი." აბუ ჰურაირამ განაგრძო: "მაგრამ წინასწარმეტყველი სალალაჰუ ალაიჰი ვასალამი საერთოდ არ შეხებია ქალს (ანუ ქიშაშთან)." აბუ დაუდმა თქვა: "ეს ქალი არის იმ ებრაელი ქალის და, რომელმაც მოწამლა წინასწარმეტყველი სალალაჰუ ალაჰი ვასალამი".

Hadith

Imam Abu Dawud : 3911

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْمَهْرِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ كَانَ جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ يُحَدِّثُأَنَّ يَهُودِيَّةً مِنْ أَهْلِ خَيْبَرَ سَمَّتْ شَاةً مَصْلِيَّةً ثُمَّ أَهْدَتْهَا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الذِّرَاعَ فَأَكَلَ مِنْهَا وَأَكَلَ رَهْطٌ مِنْ أَصْحَابِهِ مَعَهُ ثُمَّ قَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ارْفَعُوا أَيْدِيَكُمْ وَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْيَهُودِيَّةِ فَدَعَاهَا فَقَالَ لَهَا أَسَمَمْتِ هَذِهِ الشَّاةَ قَالَتْ الْيَهُودِيَّةُ مَنْ أَخْبَرَكَ قَالَ أَخْبَرَتْنِي هَذِهِ فِي يَدِي لِلذِّرَاعِ قَالَتْ نَعَمْ قَالَ فَمَا أَرَدْتِ إِلَى ذَلِكَ قَالَتْ قُلْتُ إِنْ كَانَ نَبِيًّا فَلَنْ يَضُرَّهُ وَإِنْ لَمْ يَكُنْ نَبِيًّا اسْتَرَحْنَا مِنْهُ فَعَفَا عَنْهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ يُعَاقِبْهَا وَتُوُفِّيَ بَعْضُ أَصْحَابِهِ الَّذِينَ أَكَلُوا مِنْ الشَّاةِ وَاحْتَجَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى كَاهِلِهِ مِنْ أَجْلِ الَّذِي أَكَلَ مِنْ الشَّاةِ حَجَمَهُ أَبُو هِنْدٍ بِالْقَرْنِ وَالشَّفْرَةِ وَهُوَ مَوْلًى لِبَنِي بَيَاضَةَ مِنْ الْأَنْصَارِحَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَهْدَتْ لَهُ يَهُودِيَّةٌ بِخَيْبَرَ شَاةً مَصْلِيَّةً نَحْوَ حَدِيثِ جَابِرٍ قَالَ فَمَاتَ بِشْرُ بْنُ الْبَرَاءِ بْنِ مَعْرُورٍ الْأَنْصَارِيُّ فَأَرْسَلَ إِلَى الْيَهُودِيَّةِ مَا حَمَلَكِ عَلَى الَّذِي صَنَعْتِ فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ جَابِرٍ فَأَمَرَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُتِلَتْ وَلَمْ يَذْكُرْ أَمْرَ الْحِجَامَةِ

გვითხრა [სულეიმან ბინ დაუდ ალ მაჰრიმ] თქვა, გვითხრა [იბნუ ვაჰბმა] მან თქვა; მოახსენა [იუნუსს] [იბნ შიჰაბისგან] მან თქვა: "[ჯაბირ ბინ აბდულა] ერთხელ მითხრა, რომ ერთმა ებრაელმა ქალმა ხაიბარის ხალხიდან შემწვარი თხის ხორცს შხამი დაასხა. შემდეგ მან ხორცი წარუდგინა რასულა სალალაჰუ ალაჰ ვასალლამს. შემდეგ რესულაჰუ ალაჰმა უთხრა მათ: „აღწიეთ ხელები (აღარ შეჭამეთ ისინი). სალალაჰუ ალაჰი ვასლამმა აპატია ებრაელ ქალს და არ დასაჯა მისი თანამგზავრები, რომლებიც თხის ხორცის ჭამაში იღებდნენ მონაწილეობას, ხოლო რასულლაჰუ ალლაჰუ ვასლამს კისრის უკანა ნაწილი ჰქონდა დაჟეჟილებული იმ ხორცის გამო, რომელიც მან შეჭამა, შემდეგ კი აბუ-ჰინდჰაჰორმა გამოიყენა. და ბასრი დანა." ჩვენ ვუთხარით [ვაჰბ ბინ ბაქიიას] თქვა, ჩვენ ვუთხარით [ხალიდს] [მუჰამედ ბინ ამრუსგან] [აბუ სალამასგან], რომ რასულლაჰ შალალაჰაჰალაჰ ალაჰი ვასალამს ერთხელ აჩუქა შემწვარი თხა ხაიბარმა ებრაელმა ქალმა, როგორც ჯაბირის ჰადისში. მან (მთხრობელმა) თქვა: "ბისირ ბინ ალ ბარა ბინ მარურ ალ ანსარი გარდაიცვალა (თხის ხორცის ჭამისგან), ასე რომ, ალლაჰის მოციქულმა გაგზავნა ვინმე ებრაელი ქალის ასაყვანად. მან თქვა: "რამ აიძულა თქვენ ამის გაკეთება?" შემდეგ მოხსენიებული იყო ჯაბირის ჰადისში. რესულლაჰ სალალაჰუმ დაესაჯა ის ქალი. არ უხსენებია ჭიქის ამბავი“.

Hadith

Imam Abu Dawud : 3912

حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ عَنْ خَالِدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْبَلُ الْهَدِيَّةَ وَلَا يَأْكُلُ الصَّدَقَةَحَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ فِي مَوْضِعٍ آخَرَ عَنْ خَالِدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ وَلَمْ يَذْكُرْ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْبَلُ الْهَدِيَّةَ وَلَا يَأْكُلُ الصَّدَقَةَ زَادَ فَأَهْدَتْ لَهُ يَهُودِيَّةٌ بِخَيْبَرَ شَاةً مَصْلِيَّةً سَمَّتْهَا فَأَكَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهَا وَأَكَلَ الْقَوْمُ فَقَالَ ارْفَعُوا أَيْدِيَكُمْ فَإِنَّهَا أَخْبَرَتْنِي أَنَّهَا مَسْمُومَةٌ فَمَاتَ بِشْرُ بْنُ الْبَرَاءِ بْنِ مَعْرُورٍ الْأَنْصَارِيُّ فَأَرْسَلَ إِلَى الْيَهُودِيَّةِ مَا حَمَلَكِ عَلَى الَّذِي صَنَعْتِ قَالَتْ إِنْ كُنْتَ نَبِيًّا لَمْ يَضُرَّكَ الَّذِي صَنَعْتُ وَإِنْ كُنْتَ مَلِكًا أَرَحْتُ النَّاسَ مِنْكَ فَأَمَرَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُتِلَتْ ثُمَّ قَالَ فِي وَجَعِهِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ مَازِلْتُ أَجِدُ مِنْ الْأَكْلَةِ الَّتِي أَكَلْتُ بِخَيْبَرَ فَهَذَا أَوَانُ قَطَعَتْ أَبْهَرِي

გვითხრა [ვაჰაბ ბინ ბაქიამ] [ხალიდიდან] [მუჰამედ ბინ ამრუდან] [აბუ სალამადან] [აბუ ჰურაირადან], მან თქვა: "ალლაჰის მოციქულმა სალალალაჰუ ალაიჰი ვასლამმა მიიღო საჩუქრები, მაგრამ არ ჭამდა ზაქათს." ეს გვითხრა [ვაჰბ ბინ ბაქიამ] - სხვა გადმოცემაში - [ხალიდს] [მუჰამედ ბინ ამრუდან] [აბუ სალამასგან] - მაგრამ მან არ ახსენა აბუ ჰურაირა, მან თქვა: "ალლაჰის მოციქულმა სალალაჰუ ალაჰი ვასალლამ მიიღო საჩუქრები, მაგრამ არ ჭამდა ზაქათს." მან დაამატა: "მაშინ იყო ხაიბარმა ებრაელმა ქალმა, რომელმაც მას აჩუქა ნაგლინი ხორცი, რომელიც შხამით იყო გაჟღენთილი. Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam და მისი თანმხლები თხის ხორცი შეჭამეს. მაგრამ შემდეგ მან თქვა: "აწიე ხელები (შეწყვიტე ჭამა), რადგან ეს ამბავი თხის ხორცს ნამდვილად მომეცი." ბარა ბინ მარურ ალ ანსარიმ საბოლოოდ მოკვდა ებრაელ ქალს. მაგრამ შენ რომ მხოლოდ მეფე ყოფილიყავი, ხალხს შენგან დავასვენებდი." რასულულა შალალაჰაჰა 'ალაიჰი ვასალლამმა ბრძანა, მოეკლათ ქალი და მოკლეს იგი. შემდეგ მან თქვა ავადმყოფობის დროს, რომელმაც ის სიკვდილამდე მიიყვანა: "მე ჯერ კიდევ ვაგემოვნებ იმას, რაც ვჭამე ხაიბარში და ახლა ჩემი ზურგის მოჭრის დროა (ჩემი სიკვდილი).

Hadith

Imam Abu Dawud : 3913

حَدَّثَنَا مَخْلَدُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ ابْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ أُمَّ مُبَشِّرٍ قَالَتْ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَرَضِهِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ مَا يُتَّهَمُ بِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَإِنِّي لَا أَتَّهِمُ بِابْنِي شَيْئًا إِلَّا الشَّاةَ الْمَسْمُومَةَ الَّتِي أَكَلَ مَعَكَ بِخَيْبَرَ وَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا لَا أَتَّهِمُ بِنَفْسِي إِلَّا ذَلِكَ فَهَذَا أَوَانُ قَطَعَتْ أَبْهَرِيقَالَ أَبُو دَاوُد وَرُبَّمَا حَدَّثَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ بِهَذَا الْحَدِيثِ مُرْسَلًا عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرُبَّمَا حَدَّثَ بِهِ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ وَذَكَرَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنَّ مَعْمَرًا كَانَ يُحَدِّثُهُمْ بِالْحَدِيثِ مَرَّةً مُرْسَلًا فَيَكْتُبُونَهُ وَيُحَدِّثُهُمْ مَرَّةً بِهِ فَيُسْنِدُهُ فَيَكْتُبُونَهُ وَكُلٌّ صَحِيحٌ عِنْدَنَا قَالَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ فَلَمَّا قَدِمَ ابْنُ الْمُبَارَكِ عَلَى مَعْمَرٍ أَسْنَدَ لَهُ مَعْمَرٌ أَحَادِيثَ كَانَ يُوقِفُهَا حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا رَبَاحٌ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أُمِّهِ أُمِّ مُبَشِّرٍ قَالَ أَبُو سَعِيدِ بْنُ الْأَعْرَابِيِّ كَذَا قَالَ عَنْ أُمِّهِ وَالصَّوَابُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أُمِّ مُبَشِّرٍ دَخَلْتُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ مَعْنَى حَدِيثِ مَخْلَدِ بْنِ خَالِدٍ نَحْوَ حَدِيثِ جَابِرٍ قَالَ فَمَاتَ بِشْرُ بْنُ الْبَرَاءِ بْنِ مَعْرُورٍ فَأَرْسَلَ إِلَى الْيَهُودِيَّةِ فَقَالَ مَا حَمَلَكِ عَلَى الَّذِي صَنَعْتِ فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ جَابِرٍ فَأَمَرَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُتِلَتْ وَلَمْ يَذْكُرْ الْحِجَامَةَ

ჩვენ გვითხრეს [მახლად ბინ ხალიდმა] თქვა, ჩვენ გვითხრეს [აბდურაზაკმა] თქვა, გვითხრეს [მამარ] [აზ ზუჰრიდან] [იბნუ ქააბ ბინ მალიქიდან] [მისი მამისგან] თქვა: "უმმ მუბასიირმა უთხრა წინასწარმეტყველს სალალაჰუ ალლაჰუ ალლაჰუ ალლაჰის წინასწარმეტყველს, როცა ის ჩიოდა, როცა ის ჩიოდა, რომ შენ იყო სილალამ ო, ალლაჰის მაცნე? მე არაფერს ვუჩივი ჩემს შვილს, გარდა იმ მოწამლული თხის ხორცისა, რომელიც მან თქვენთან ერთად შეჭამა ხაიბარში." წინასწარმეტყველმა სალალაჰუ ალაიჰი ვასალლამმა უპასუხა: "მე ასევე არ ვჩივიდი სხვა რამეზე, გარდა მოწამლული თხის ხორცისა და ახლა ჩემი ზურგის მოკვეთის დროა (სიკვდილი). მამარ, აზ ზუჰრიდან, წინასწარმეტყველ სალალაჰუ ალაჰი ვასალლამიდან. და შესაძლოა მან ასევე უთხრა ჰადისი აზ ზუჰრისგან, აბდურაჰმან ბინ კააბ ბინ მალიკისგან." აბდურაზაკმა აღნიშნა, რომ მამარმა მათ ეს ჰადისი დროდადრო მურსალის სახით უამბო. თუმცა, ერთხელ ისინი წერდნენ, როცა მან უთხრა მათ. და ეს ყველაფერი ჩვენი აზრით ავთენტურია." აბდურაზაკმა თქვა: "როდესაც იბნულ მუბარაქი მივიდა მამართან, მამარმა დაეყრდნო იბნ მუბარაქს ზოგიერთი ჰადისი, რომელიც მას სურდა". გვითხრა [აჰმად ბინ ჰანბალმა] თქვა, გვითხრა [იბრაჰიმ ბინ ხალიდმა] თქვა, გვითხრა [რაბა] [მამარისგან] [აზ ზუჰრიდან] ['აბდურაჰმან ბინ აბდულა ბინ კააბ ბინ მალიქისგან] მისი დედის უმ მუბასისირისგან. აბუ საიდ იბნულ აარაბიმ თქვა; ასე თქვა მან დედისგან. მაგრამ სიმართლე ისაა; [მისი მამისგან], [უმმუ მუბასისირის]გან, მან თქვა: "მე შევედი წინასწარმეტყველ სალალაჰუ'ალაიჰი ვასალლამის სანახავად... შემდეგ მან ახსენა მახლად ბინ ხალიდის ჰადისის მნიშვნელობა, როგორიცაა ჯაბირის ჰადისი. მან (მთხრობელმა) თქვა: "ბისირ იბნულ ბარა ბინ მა'რურ დითან გაგზავნა ვიღაც ქალი. მან ჰკითხა: "რამ აიძულა ამის გაკეთება?" - შემდეგ მან ახსენა ჯაბირის ჰადისი - რასულულა სალალაჰუ 'ალაიჰი ვასლამმა ბრძანა ქალის დასჯა, ასე რომ, ქალი მოკლეს."

Hadith

Imam Abu Dawud : 3914

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْجَعْدِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ح و حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ سَمُرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ قَتَلَ عَبْدَهُ قَتَلْنَاهُ وَمَنْ جَدَعَ عَبْدَهُ جَدَعْنَاهُحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ قَتَادَةَ بِإِسْنَادِهِ مِثْلَهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ خَصَى عَبْدَهُ خَصَيْنَاهُ ثُمَّ ذَكَرَ مِثْلَ حَدِيثِ شُعْبَةَ وَحَمَّادٍ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ عَنْ هِشَامٍ مِثْلَ حَدِيثِ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَامِرٍ عَنْ ابْنِ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ بِإِسْنَادِ شُعْبَةَ مِثْلَهُ زَادَ ثُمَّ إِنَّ الْحَسَنَ نَسِيَ هَذَا الْحَدِيثَ فَكَانَ يَقُولُ لَا يُقْتَلُ حُرٌّ بِعَبْدٍ

გვითხრა [ალი იბნულ ჯაადმა] თქვა, გვითხრა [სიუბა]. (სხვაგვარად აღნიშნულია) გვითხრა [მუსა ბინ ისმაილმა] თქვა, გვითხრა [ჰამადმა] [ქატადადან] [ალ ჰასანიდან] [სამურადან], რომ წინასწარმეტყველმა სალალაჰუ ალაიჰი ვასალლამ თქვა: "ვინც თავის მონას მოკლავს, ჩვენ მოვკლავთ მას და ვინც ცხვირს მოვჭრით, ჩვენ ცხვირს მოვჭრით". გვითხრა [მუჰამედ იბნულ მუცანნამ] თქვა, გვითხრა [მუადზ ბინ ჰიშამმა] თქვა, მითხრა [მამაჩემმა] [ქატადადან] იმავე სანადით. მან თქვა: "ალლაჰის მოციქულმა სალალაჰუ'ალაიჰი ვასალლამმა თქვა: "ვინც თავის მონას აქცევს, ჩვენ მას დავამსხვრევთ." შემდეგ მან ახსენა სიუაბას და ჰამამდის ჰადისი." აბუ დაუდმა თქვა: "[აბუ დაუდ ათ თაიალისიმ] გადმოიტანა ეს [ჰისიამიდან] ჰადისი [მუადზის] მსგავსად. გვითხრა [ალჰასან ბინ ალი] თქვა, გვითხრა [საიდ ბინ ამირმა] [იბნ აბუ არუბადან] [ქატადადან] სანადით [სიუჰჰაჰით], რომელიც მხოლოდ ჰადჰით დაემატა. მან თქვა: "თავისუფალი ხალხი მონის (ე.ი. ქიშას) გამო არ უნდა მოკლა".

Hadith

Imam Abu Dawud : 3915

حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ الْحَسَنِ قَالَلَا يُقَادُ الْحُرُّ بِالْعَبْدِ

მოგვითხრობს [მუსლიმ ბინ იბრაჰიმ] თქვა, მოგვითხრობს [ჰისიამი] [ქატადადან] [ალ ჰასანიდან] მან თქვა: "თავისუფალი ადამიანი არ უნდა იყოს ქიშა მონის (მოკვლის) გამო."

Hadith

Imam Abu Dawud : 3916

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ تَسْنِيمٍ الْعَتَكِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ أَخْبَرَنَا سَوَّارٌ أَبُو حَمْزَةَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَجَاءَ رَجُلٌ مُسْتَصْرِخٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ جَارِيَةٌ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ وَيْحَكَ مَا لَكَ قَالَ شَرًّا أَبْصَرَ لِسَيِّدِهِ جَارِيَةً لَهُ فَغَارَ فَجَبَّ مَذَاكِيرَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيَّ بِالرَّجُلِ فَطُلِبَ فَلَمْ يُقْدَرْ عَلَيْهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اذْهَبْ فَأَنْتَ حُرٌّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلَى مَنْ نُصْرَتِي قَالَ عَلَى كُلِّ مُؤْمِنٍ أَوْ قَالَ كُلِّ مُسْلِمٍقَالَ أَبُو دَاوُد الَّذِي عَتَقَ كَانَ اسْمُهُ رَوْحُ بْنُ دِينَارٍ قَالَ أَبُو دَاوُد الَّذِي جَبَّهُ زِنْبَاعٌ قَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا زِنْبَاعٌ أَبُو رَوْحٍ كَانَ مَوْلَى الْعَبْدِ

გვითხრა [მუჰამედ ბინ ალ ჰასან ბინ ტასნიმ ალ ატაკიმ] თქვა, გვითხრა [მუჰამედ ბინ ბაქრმა] თქვა, გვითხრა [სავვარ აბუ ჰამზამ] თქვა, გვითხრა [ამრუ ბინ სიუაიბმა] [მისი მამისგან] [მისი ბაბუისგან] მან თქვა: „კაცი მოვიდა წინასწარმეტყველთან სალალაჰილჰაჰაჰუ, თქვა მან. მონა მისი ქალი!“ უთხრა: „ვაიმე, რა გჭირს?“ მან უპასუხა: „ცუდი ის არის, რომ მან (მონამ) დაინახა თავისი ბატონის მონა ქალი. შემდეგ მისი ბატონი ეჭვიანობდა, სანამ სასქესო ორგანო არ მოჰკვეთა." რასულლაჰ შალალალაჰუ 'ალაიჰი ვასლამმა შემდეგ თქვა: "მოიყვანე კაცი აქ." შემდეგ კაცს ეძებდნენ, მაგრამ ვერ იპოვეს. რასულულა შალლალაჰუ'ალაიჰი ვასლამმა თქვა: "ახლა თავისუფალი ხარ, გთხოვ წადი." შემდეგ ჰკითხა: "O Rasulullah, ვის ვთხოვ ყველა მუსულმანს, ვის ვთხოვ დახმარებას?" აბუ დაუდმა თქვა: "განთავისუფლებული მონის სახელი იყო რაუჰ ბინ დინარი". აბუ დაუდმა კვლავ თქვა: "ამასობაში ის, ვინც მონას სასქესო ორგანოები მოჭრა, იყო ზინბა". აბუ დაუდმა თქვა: "ზინბა' აბუ რაუჰ ასევე ყოფილი მონა იყო".

Hadith

Imam Abu Dawud : 3917

حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ وَرَافِعِ بْنِ خَدِيجٍأَنَّ مُحَيِّصَةَ بْنَ مَسْعُودٍ وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ انْطَلَقَا قِبَلَ خَيْبَرَ فَتَفَرَّقَا فِي النَّخْلِ فَقُتِلَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلٍ فَاتَّهَمُوا الْيَهُودَ فَجَاءَ أَخُوهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ وَابْنَا عَمِّهِ حُوَيِّصَةُ وَمُحَيِّصَةُ فَأَتَوْا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَكَلَّمَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فِي أَمْرِ أَخِيهِ وَهُوَ أَصْغَرُهُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْكُبْرَ الْكُبْرَ أَوْ قَالَ لِيَبْدَأْ الْأَكْبَرُ فَتَكَلَّمَا فِي أَمْرِ صَاحِبِهِمَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقْسِمُ خَمْسُونَ مِنْكُمْ عَلَى رَجُلٍ مِنْهُمْ فَيُدْفَعُ بِرُمَّتِهِ قَالُوا أَمْرٌ لَمْ نَشْهَدْهُ كَيْفَ نَحْلِفُ قَالَ فَتُبَرِّئُكُمْ يَهُودُ بِأَيْمَانِ خَمْسِينَ مِنْهُمْ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَوْمٌ كُفَّارٌ قَالَ فَوَدَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ قِبَلِهِقَالَ سَهْلٌ دَخَلْتُ مِرْبَدًا لَهُمْ يَوْمًا فَرَكَضَتْنِي نَاقَةٌ مِنْ تِلْكَ الْإِبِلِ رَكْضَةً بِرِجْلِهَا قَالَ حَمَّادٌ هَذَا أَوْ نَحْوَهُ قَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ وَمَالِكٌ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ قَالَ فِيهِ أَتَحْلِفُونَ خَمْسِينَ يَمِينًا وَتَسْتَحِقُّونَ دَمَ صَاحِبِكُمْ أَوْ قَاتِلِكُمْ وَلَمْ يَذْكُرْ بِشْرٌ دَمًا و قَالَ عَبْدَةُ عَنْ يَحْيَى كَمَا قَالَ حَمَّادٌ وَرَوَاهُ ابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ يَحْيَى فَبَدَأَ بِقَوْلِهِ تُبَرِّئُكُمْ يَهُودُ بِخَمْسِينَ يَمِينًا يَحْلِفُونَ وَلَمْ يَذْكُرْ الِاسْتِحْقَاقَ قَالَ أَبُو دَاوُد وَهَذَا وَهْمٌ مِنْ ابْنِ عُيَيْنَةَ

გვითხრა [უბაიდულა ბინ უმარ ბინ მასარაჰ] და [მუჰამად ბინ უბეიდ] მნიშვნელობით, ორივემ თქვა; გვითხრა [ჰამედ ბინ ზაიდმა] [იაჰია ბინ საიდისგან] [ბუსეირ ბინ იასარიდან] [საჰლ ბინ აბუ ჰაცმადან] და [რაფი' ბინ ხადიჯმა] თქვა: "მუჰაიშაჰ ბინ მასუდი და აბდულა ბინ საჰლი წავიდნენ ხაიბარში, მაგრამ ორივე მათგანი დაშორდა ფინიკის პალმის პლანტაციას. შემდეგ მათ დაადანაშაულეს ფინიკის პალმის პლანტაციაში. სახელად აბდურაჰმან ბინ საჰლი მივიდა ორ ადამიანთან ერთად, მისი ბიძის ვაჟთან, ჰუვეიშასთან და მუჰაიშასთან, წინასწარმეტყველ სალალაჰუ ალაჰი ვასლამთან, შემდეგ აბდურაჰმანმა უთხრა თავის ძმას - ის იყო ყველაზე პატარა თავის ძმებს შორის, მან თქვა: "შენ უნდა დაიწყო უფრო დიდიდან. ან მან თქვა; "უფრო დიდი უნდა დაიწყოს." შემდეგ ორივემ თქვა თავის ძმაზე (რომელიც მოკლულია), რასულულა შალალაჰაჰალაჰ ვასალლამ თქვა: "მოდით, ორმოცდაათმა თქვენგანმა დაიფიცოს ერთ-ერთ მათგანს (ებრაელს, რომელმაც მოკლა), ამ გზით თქვენ შეძლებთ გამოისყიდოთ თქვენი ძმის მყიფე ძვლები." უპასუხეს: „პირდაპირ არ გვინახავს, ​​როგორ ვიფიცოთო!“ მან თქვა: "იუდეველები გათავისუფლდებიან თქვენი ბრალდებებისგან, თუ მათ შეუძლიათ ორმოცდაათი ადამიანის ფიცი დადონ". ამხანაგებმა უპასუხეს: "ისინი ურწმუნოები არიან!" მან (მთხრობელმა) თქვა: "მაშინ რასულულა სალალაჰუ 'ალაიჰი ვასალლამ გამოისყიდა (დიატი) მსხვერპლის სული საკუთარი პირადი ქონებით." საჰლმა თქვა: "ერთ დღეს შევედი მათ აქლემების კალმში, უცებ მდედრი აქლემი ფეხით დამარტყა". ჰამადმა კომენტარი გააკეთა: "ეს არის ჰადისი, ან მსგავსი რამ". აბუ დაუდმა თქვა: "[ბისირ იბნულ მუფადჰალმა] და [მალიკმა] გადმოსცეს ეს [იაჰია ბინ საიდისგან]. მან ახსენა ჰადისში: "მზად ხარ დაიფიცო ორმოცდაათი ფიცი, მაშინ უფლება გაქვს შურისძიება იძიო შენი მეგობრის მკვლელობისთვის?" მაგრამ ბისირმა არ ახსენა სიტყვა "სისხლის" მიერ თქვა. [ჰამედი]." [იბნ უიაინამ] ასევე მოთხრობილია [იაჰიასგან], მაგრამ მან დაიწყო წინადადება: "ებრაელები გათავისუფლდებიან თქვენი ბრალდებებისაგან, თუ ორმოცდაათს გიფიცებენ, და მან არ ახსენა სიტყვა "უფლებამოსილი". აბუ დაუდმა თქვა: "და ეს არის იბნ უიაინას შენიღბვა".

Hadith Corroboration (19)

Hadith

Imam Abu Dawud : 3918

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي مَالِكٌ عَنْ أَبِي لَيْلَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَهْلٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَأَنَّهُ أَخْبَرَهُ هُوَ وَرِجَالٌ مِنْ كُبَرَاءِ قَوْمِهِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ وَمُحَيِّصَةَ خَرَجَا إِلَى خَيْبَرَ مِنْ جَهْدٍ أَصَابَهُمْ فَأُتِيَ مُحَيِّصَةُ فَأُخْبِرَ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ قَدْ قُتِلَ وَطُرِحَ فِي فَقِيرٍ أَوْ عَيْنٍ فَأَتَى يَهُودَ فَقَالَ أَنْتُمْ وَاللَّهِ قَتَلْتُمُوهُ قَالُوا وَاللَّهِ مَا قَتَلْنَاهُ فَأَقْبَلَ حَتَّى قَدِمَ عَلَى قَوْمِهِ فَذَكَرَ لَهُمْ ذَلِكَ ثُمَّ أَقْبَلَ هُوَ وَأَخُوهُ حُوَيِّصَةُ وَهُوَ أَكْبَرُ مِنْهُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ فَذَهَبَ مُحَيِّصَةُ لِيَتَكَلَّمَ وَهُوَ الَّذِي كَانَ بِخَيْبَرَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَبِّرْ كَبِّرْ يُرِيدُ السِّنَّ فَتَكَلَّمَ حُوَيِّصَةُ ثُمَّ تَكَلَّمَ مُحَيِّصَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِمَّا أَنْ يَدُوا صَاحِبَكُمْ وَإِمَّا أَنْ يُؤْذَنُوا بِحَرْبٍ فَكَتَبَ إِلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِذَلِكَ فَكَتَبُوا إِنَّا وَاللَّهِ مَا قَتَلْنَاهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِحُوَيِّصَةَ وَمُحَيِّصَةَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ أَتَحْلِفُونَ وَتَسْتَحِقُّونَ دَمَ صَاحِبِكُمْ قَالُوا لَا قَالَ فَتَحْلِفُ لَكُمْ يَهُودُ قَالُوا لَيْسُوا مُسْلِمِينَ فَوَدَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عِنْدِهِ فَبَعَثَ إِلَيْهِمْ مِائَةَ نَاقَةٍ حَتَّى أُدْخِلَتْ عَلَيْهِمْ الدَّارَقَالَ سَهْلٌ لَقَدْ رَكَضَتْنِي مِنْهَا نَاقَةٌ حَمْرَاءُ

მოახსენეს ჩვენ [აჰმად ბინ ამრუ ბინ როგორც სარჰმა], მოახსენეს [იბნუ ვაჰბმა] თქვა, მომეხსენებინა [მალიკი] [აბუ ლაილა ბინ აბდულა ბინ აბდურაჰმან ბინ საჰლიდან] [სჰლ ბინ აბუ ჰათსმადან], რომ ის და მისი ხალხის რამდენიმე მოღვაწემ შეატყობინეს, რომ მუჰაი ბინ საჰლისთვის ტანჯულები იყვნენ. განიცდის. ამის შემდეგ მუჰაიიშა შემოიყვანეს, შემდეგ გავრცელდა ინფორმაცია, რომ აბდულა ბინ საჰლი მოკლეს და ჩააგდეს ორმოში ან ჭაში. მაშინ მუჰაიშაჰ მიუახლოვდა ებრაელებს და ჰკითხა: "ალაჰს, შენ მოკალი?" ებრაელებმა უპასუხეს: "ალაჰს, ჩვენ არ მოვკალით". ამის შემდეგ მუჰაიშა წავიდა მანამ, სანამ მედინას არ მიაღწევდა, შემდეგ მან უამბო ყველა მოვლენა თავის ხალხს. შემდეგ ის, მისი ძმა ჰუვეიშა - და ის უფროსი იყო - და 'აბდურაჰმან ბინ საჰლი წავიდნენ წინასწარმეტყველ სალალაჰუ'ალაიჰი ვასალლამთან. მუჰაიშაჰმა ალაპარაკდა - იმიტომ რომ ის იყო ის, ვინც იმ დროს ხაიბარში იმყოფებოდა - მაგრამ რასულულა სალალაჰუ ალაიჰი ვასალლამ თქვა: "ძველი ჯერ, ძველი". შემდეგ ჰუვეიშაჰმა ისაუბრა და მუჰაიშაჰმა განაგრძო, შემდეგ რასულულა სალალაჰუ ალაიჰი ვასალლამმა თქვა: "მათ სურთ გადაიხადონ დიატი შენი მეგობრისთვის, ან ომი გამოუცხადონ!" შემდეგ რასულულა შალალაჰაჰა ალაჰი ვასლამმა მათ წერილი მისწერა და მოითხოვა ეს საკითხი, შემდეგ მათ უპასუხეს (მის წერილს) პასუხის დაწერით: "ალაჰის მიერ ჩვენ ის არ მოვკალით". შემდეგ რასულულა შალალაჰაჰა ვასალლამ უთხრა ჰუეიშაჰს, მუჰაიშაჰს და აბდურაჰმან ბინ საჰლს: "განა მზად ხართ დაიფიცოთ, რომ თქვენი ძმის მოკვლის უფლება გქონდეთ?" მათ უპასუხეს: "არა". მან თქვა: "(თუმცა) ებრაელები დაიფიცებენ შენს ბრალდებებს." მათ უპასუხეს: "ისინი მუსლიმები არ არიან!" რასულულა შალალაჰაჰალაიჰი ვასლამმა გამოისყიდა დიატი თავისი პირადი ქონებით, მან გაგზავნა აქლემები ისე, რომ აქლემები მათ სახლში შეიყვანეს." საჰლმა თქვა: "ერთმა აქლემმა კი დაარტყა, კერძოდ, წითელი აქლემი."

Hadith Corroboration (19)

Hadith

Imam Abu Dawud : 3919

حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ وَكَثِيرُ بْنُ عُبَيْدٍ قَالَا حَدَّثَنَا ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ بْنِ سُفْيَانَ أَخْبَرَنَا الْوَلِيدُ عَنْ أَبِي عَمْرٍو عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَتَلَ بِالْقَسَامَةِ رَجُلًا مِنْ بَنِي نَصْرِ بْنِ مَالِكٍ بِبَحْرَةِ الرُّغَاءِ عَلَى شَطِّ لِيَّةِ الْبَحْرَةِ قَالَ الْقَاتِلُ وَالْمَقْتُولُ مِنْهُمْ وَهَذَا لَفْظُ مَحْمُودٍ بِبَحْرَةٍ أَقَامَهُ مَحْمُودٌ وَحْدَهُ عَلَى شَطِّ لِيَّةَ

გვითხრეს, რომ [მაჰმუდ ბინ ხალიდმა] და [კაცირ ბინ უბეიდმა] ორივემ თქვა; გვითხრა. (სხვაგვარად აღნიშნულია) გვითხრა [მუჰამედ ბინ ეშ შაბაჰ ბინ სუფიანმა] თქვა, გვითხრა [ალ ვალიდმა] [აბუ ამრუდან] [ამრუ ბინ სიუაიბდან] რასულლაჰ სალალაჰუ ალაიჰი ვასალლამიდან, რომ მან მოკლა კაცი ნაშრ ბინ მალიქის ტომიდან, ფიცის გამო, სახელად რუფში. მან (მაჰმუდმა) თქვა: "არც ის, ვინც კლავს და არც მოკლულს, არ არის მათგან (ბანი ნაშრი). ეს არის მაჰმუდის ლაფაძი, კერძოდ, მაჰმუდს ჰქონდა თავისი ლაფდი (მის ისტორიაში ასე იყო: „დაბლობზე, რომელსაც ეწოდა რუღა, სანაპიროზე“.

Hadith

Imam Abu Dawud : 3920

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الصَّبَّاحِ الزَّعْفَرَانِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُبَيْدٍ الطَّائِيُّ عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍزَعَمَ أَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ يُقَالُ لَهُ سَهْلُ بْنُ أَبِي حَثْمَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ نَفَرًا مِنْ قَوْمِهِ انْطَلَقُوا إِلَى خَيْبَرَ فَتَفَرَّقُوا فِيهَا فَوَجَدُوا أَحَدَهُمْ قَتِيلًا فَقَالُوا لِلَّذِينَ وَجَدُوهُ عِنْدَهُمْ قَتَلْتُمْ صَاحِبَنَا فَقَالُوا مَا قَتَلْنَاهُ وَلَا عَلِمْنَا قَاتِلًا فَانْطَلَقْنَا إِلَى نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَقَالَ لَهُمْ تَأْتُونِي بِالْبَيِّنَةِ عَلَى مَنْ قَتَلَ هَذَا قَالُوا مَا لَنَا بَيِّنَةٌ قَالَ فَيَحْلِفُونَ لَكُمْ قَالُوا لَا نَرْضَى بِأَيْمَانِ الْيَهُودِ فَكَرِهَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُبْطِلَ دَمَهُ فَوَدَاهُ مِائَةً مِنْ إِبِلِ الصَّدَقَةِ

გვითხრა [ალჰასან ბინ მუჰამედ ბინ ეშ შაბაჰ აზ ზაფარანმა] თქვა, გვითხრა [აბუ ნუაიმ] თქვა, გვითხრა [საიდ ბინ უბაიდ ათ თაი] [ბუსეირ ბინ იასარიდან] მას სჯერა, რომ ანსარმა კაცმა, სახელად [სჰლ ბინ აბუ ჰაცმაჰმა] აცნობა, რომ მისი ხალხი ხაბარიდან მიდიოდა. შემდეგ ისინი გაიფანტნენ, სანამ არ იპოვეს ერთი მათგანი მოკლული. მათ უთხრეს მათ, ვინც შეხვდნენ: "თქვენ მოკალით ჩვენი ძმა!" ხალხმა უპასუხა: „ჩვენ არ მოვკალით და არც მკვლელი გვინახავს“. ასე რომ, ჩვენ წავედით წინასწარმეტყველ სალალაჰუ 'ალაიჰი ვასალამთან. მან (მთხრობელმა) თქვა: "მან ჰკითხა მათ: "მოხვედით ჩემთან მტკიცებულებებით, ვინ მოკლა იგი (თქვენი მეგობარი)?" მათ უპასუხეს: "ჩვენ არ გვაქვს მტკიცებულება." მან უპასუხა: "ისინი (ებრაელები) დაიფიცებენ თქვენზე!" მათ თქვეს: "ჩვენ არ ვართ კმაყოფილი იუდეველთა ფიცი." მოწყალებათაგან ასი აქლემი.