Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 හදීස්

හදීස්

Imam Abu Dawud : 361

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَرْبٍ الْوَاسِطِيُّ حَدَّثَنَا يَزِيدُ يَعْنِي ابْنَ هَارُونَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُطَرِّفٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصُّنَابِحِيِّ قَالَزَعَمَ أَبُو مُحَمَّدٍ أَنَّ الْوِتْرَ وَاجِبٌ فَقَالَ عُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ كَذَبَ أَبُو مُحَمَّدٍ أَشْهَدُ أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ خَمْسُ صَلَوَاتٍ افْتَرَضَهُنَّ اللَّهُ تَعَالَى مَنْ أَحْسَنَ وُضُوءَهُنَّ وَصَلَّاهُنَّ لِوَقْتِهِنَّ وَأَتَمَّ رُكُوعَهُنَّ وَخُشُوعَهُنَّ كَانَ لَهُ عَلَى اللَّهِ عَهْدٌ أَنْ يَغْفِرَ لَهُ وَمَنْ لَمْ يَفْعَلْ فَلَيْسَ لَهُ عَلَى اللَّهِ عَهْدٌ إِنْ شَاءَ غَفَرَ لَهُ وَإِنْ شَاءَ عَذَّبَهُ

[මුහම්මද් බින් හාර්බ් අල් වාසිති] අපට පවසා ඇති පරිදි [යාසිද් බින් හාරුන්] අපට [මුහම්මද් බින් මුතාරිෆ්] [සයිද් බින් අස්ලම්] [අතා`බින් යසාර්] [අබ්දුල්ලාහ් බින් අෂ් ෂුනාබිහි] වෙතින් [මුහම්මද් බින් මුතාරිෆ්] අපට පවසා ඇති පරිදි ඔහු මෙසේ පැවසීය; අබු මුහම්මද් විශ්වාස කරන්නේ විත්ර් සලාතය අනිවාර්ය බවයි. එබැවින් [උබාදා බින් අෂ් ෂාමිත්] පැවසීය; අබු මුහම්මද් බොරු කීවේය, මම වරක් රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මෙසේ පවසනු අසා ඇති බවට මම සාක්ෂි දෙමි: 'අල්ලාහ් තආලා විසින් නියම කර ඇති සලාතයන් පහ, යමෙක් තම ශෝකය සම්පූර්ණ කර කාලයට අනුව යාච්ඤා කර ඔහුගේ නැමීම සහ කුෂු පරිපූර්ණ කරයි', එවිට ඔහුට අල්ලාහ්ගෙන් සමාව දෙන බවට පොරොන්දුවක් ලබා ගැනීමට අයිතියක් ඇත, එය නොකරන තැනැත්තාට අල්ලාහ්ට පොරොන්දුවක් නැත; අල්ලාහ් කැමති නම්, ඔහු ඔහුට සමාව දෙනු ඇත, ඔහු කැමති නම්, ඔහු ඔහුට දඬුවම් කරනු ඇත'.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 362

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْخُزَاعِيُّ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ غَنَّامٍ عَنْ بَعْضِ أُمَّهَاتِهِ عَنْ أُمِّ فَرْوَةَ قَالَتْسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ الْأَعْمَالِ أَفْضَلُ قَالَ الصَّلَاةُ فِي أَوَّلِ وَقْتِهَاقَالَ الْخُزَاعِيُّ فِي حَدِيثِهِ عَنْ عَمَّةٍ لَهُ يُقَالُ لَهَا أُمُّ فَرْوَةَ قَدْ بَايَعَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُئِلَ

[මුහම්මද් බින් අබ්දුල්ලාහ් අල් කුසායි] සහ [අබ්දුල්ලාහ් බින් මස්ලමා] යන දෙදෙනාම මෙසේ පැවසූ බව අපට දන්වා ඇත: [අල් කාසිම් බින් ගන්නම්] [ඔහුගේ මව්වරුන් කිහිප දෙනෙකුගෙන්] [උම්මු ෆර්වා] අපට [අබ්දුල්ලාහ් බින් උමර්] පැවසූ පසු ඔහු මෙසේ පැවසීය: රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්ගෙන් විමසන ලදී; වැදගත්ම පිළිවෙත කුමක්ද? ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය: 'කාලයේ ආරම්භයේදී යාච්ඤා කරන්න!' අල්-කුසායි ඔහුගේ නැන්දා වන උම් ෆර්වාගෙන් ඔහුගේ හදීසයේ පැවසුවේ නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්ට පක්ෂපාතීත්වය පොරොන්දු වූ බවයි. නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්ගෙන් විමසන ලද බව අල්-කුසායි පැවසීය.

තහවුරු කරන හදීස් (9)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 363

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عُمَارَةَ بْنِ رُؤَيْبَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَسَأَلَهُ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِ فَقَالَ أَخْبِرْنِي مَا سَمِعْتَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَلِجُ النَّارَ رَجُلٌ صَلَّى قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ أَنْ تَغْرُبَقَالَ أَنْتَ سَمِعْتَهُ مِنْهُ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ قَالَ نَعَمْ كُلُّ ذَلِكَ يَقُولُ سَمِعَتْهُ أُذُنَايَ وَوَعَاهُ قَلْبِي فَقَالَ الرَّجُلُ وَأَنَا سَمِعْتُهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ ذَلِكَ

[මුසද්දාද්] අපට [යාහ්යා] [ඉස්මායිල් බින් අබු කාලිඩ්] ගෙන් අපට [අබු බකර් බින් උමාරා බින් රුඅයිබා] ගෙන් අපට මෙසේ පැවසීය: බස්රාහි ජනතාවගෙන් එක් මිනිසෙක් ඔහුගෙන් ඇසුවේය; ඔහු මෙසේ කියයි: ඔබ නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන්ගෙන් අසා ඇති දේ මට කියන්න. මම මෙසේ කීවෙමි; 'හිරු උදාවීමට පෙර සහ බැස යාමට පෙර යාච්ඤා කරන කිසිවෙකු නිරයට ඇතුළු නොවනු ඇත' යනුවෙන් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් පවසනු මම වරක් අසා ඇත්තෙමි. ඔහු ඇසුවේය; ඔබ ඔහුගෙන් එය ඇත්තටම අසා තිබේද? - ඔහුගෙන් තුන් වරක් අසන ලදී- ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය; ඔව්, ඔහු පිළිතුරු දෙන සෑම අවස්ථාවකම ඔහු මෙසේ පැවසීය: මගේ කන් එය අසා ඇති අතර මගේ හදවත එය තේරුම් ගනී. එබැවින් මිනිසා පැවසීය; මමද ඔහු සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් එසේ පවසන බව අසා ඇත්තෙමි.

තහවුරු කරන හදීස් (14)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 364

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا خَالِدٌ عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ أَبِي حَرْبِ بْنِ أَبِي الْأَسْوَدِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ فَضَالَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَعَلَّمَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ فِيمَا عَلَّمَنِي وَحَافِظْ عَلَى الصَّلَوَاتِ الْخَمْسِ قَالَ قُلْتُ إِنَّ هَذِهِ سَاعَاتٌ لِي فِيهَا أَشْغَالٌ فَمُرْنِي بِأَمْرٍ جَامِعٍ إِذَا أَنَا فَعَلْتُهُ أَجْزَأَ عَنِّي فَقَالَ حَافِظْ عَلَى الْعَصْرَيْنِ وَمَا كَانَتْ مِنْ لُغَتِنَا فَقُلْتُ وَمَا الْعَصْرَانِ فَقَالَ صَلَاةُ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَصَلَاةُ قَبْلَ غُرُوبِهَا

[අම්රු බින් අවුන්] අපට [කාලිද්] [දාවුද් බින් අබු හින්ද්] [අබු හර්බ් බින් අබු අල් අස්වද්] [අබ්දුල්ලාහ් බින් ෆදාලා] [ඔහුගේ පියා] ගෙන් අපට [කාලිද්] තුමා පැවසූ බව ඔහු අපට පැවසීය; රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මට ඉගැන්නුවා, ඔහු මට ඉගැන්වූ දේ අතර: 'දිනපතා සලාතයන් පහක් පිළිපදින්න'. ඔහු පවසයි; මම කිව්වා; ඇත්ත වශයෙන්ම, මෙය මට බොහෝ කාර්යබහුල කාලයක්, එබැවින් ඇතුළත් යමක් මට ඇණවුම් කරන්න, මම එය ඉටු කළහොත් එය මට ප්‍රමාණවත් වනු ඇත. එබැවින් ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'අස්ර් සලාත දෙකක් පවත්වා ගන්න'. එය අපගේ භාෂාවේ කොටසක් නොවේ - එබැවින් අපට තේරෙන්නේ නැත - එබැවින් මම ඇසුවෙමි; අස්ර් සලාත දෙක කුමක්ද? ඔහු පිළිතුරු දුන්නේ: 'හිරු උදාවීමට පෙර සහ එය බැස යාමට පෙර යාච්ඤා කරන්න'.

තහවුරු කරන හදීස් (14)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 365

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو عَلِيٍّ الْحَنَفِيُّ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ حَدَّثَنَا عِمْرَانُ الْقَطَّانُ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ وَأَبَانُ كِلَاهُمَا عَنْ خُلَيْدٍ الْعَصَرِيِّ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَمْسٌ مَنْ جَاءَ بِهِنَّ مَعَ إِيمَانٍ دَخَلَ الْجَنَّةَ مَنْ حَافَظَ عَلَى الصَّلَوَاتِ الْخَمْسِ عَلَى وُضُوئِهِنَّ وَرُكُوعِهِنَّ وَسُجُودِهِنَّ وَمَوَاقِيتِهِنَّ وَصَامَ رَمَضَانَ وَحَجَّ الْبَيْتَ إِنْ اسْتَطَاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا وَأَعْطَى الزَّكَاةَ طَيِّبَةً بِهَا نَفْسُهُ وَأَدَّى الْأَمَانَةَقَالُوا يَا أَبَا الدَّرْدَاءِ وَمَا أَدَاءُ الْأَمَانَةِ قَالَ الْغُسْلُ مِنْ الْجَنَابَةِ

[මුහම්මද් බින් අබ්දුර්රහ්මාන් අල් අන්බාරි] අපට පවසා ඇත [අබු අලි අල් හනාෆි, උබයිදුල්ලා බින් අබ්දුල් මජිඩ්] අපට පවසා ඇත ['ඉම්රාන් අල් කට්තාන්] අපට [අබු අද් දර්දා`] වෙතින් [ඛුලයිඩ් අල් 'අෂාරි] වෙතින් [කටාදා] සහ [අබාන්] යන දෙදෙනාම අපට පවසා ඇත ඔහු මෙසේ පැවසීය; නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ: 'යමෙකු ඇදහිල්ලෙන් කටයුතු කළහොත් ඔහු ස්වර්ගයට ඇතුළු වන කරුණු පහක්; යමෙක් දිනපතා සලාතයන් පහ ඔවුන්ගේ පිරිසිදු කිරීම්, රුකු', සුජූද් සහ ඒවායේ වේලාවන් සමඟ පිළිපදින අතර, රාමසාන් උපවාසය පිළිපදින්නේ නම්, බයිතුල්ලා වෙත වන්දනා ගමනක් යන්නේ නම්, ආත්මය පිළිබඳ දැනුවත්භාවයෙන් සකාත් ගෙවන අතර, නියෝගය ඉටු කරයි'. ඔවුන් අසයි; ඕ අබු අද්-දර්දා, නියෝගයක් ඉටු කිරීම යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ කුමක්ද? ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය; ස්නානය කරන්න!

හදීස්

Imam Abu Dawud : 366

حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ الْمِصْرِيُّ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ عَنْ ضُبَارَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي سُلَيْكٍ الْأَلْهَانِيِّ أَخْبَرَنِي ابْنُ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ الزُّهْرِيِّ قَالَ قَالَ سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيِّبِ إِنَّ أَبَا قَتَادَةَ بْنَ رِبْعِيٍّ أَخْبَرَهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى إِنِّي فَرَضْتُ عَلَى أُمَّتِكَ خَمْسَ صَلَوَاتٍ وَعَهِدْتُ عِنْدِي عَهْدًا أَنَّهُ مَنْ جَاءَ يُحَافِظُ عَلَيْهِنَّ لِوَقْتِهِنَّ أَدْخَلْتُهُ الْجَنَّةَ وَمَنْ لَمْ يُحَافِظْ عَلَيْهِنَّ فَلَا عَهْدَ لَهُ عِنْدِي

[හයිවා බින් සුරයිහ් අල් මිෂ්රි] අපට [බකියා] [දුල්බාරා බින් අබ්දුල්ලාහ් බින් සුලෙයික් අල් අල්හානි] [ඉබ්නු නෆි] [ඉබ්නු සියිහාබ් අස් සුහ්රි] ගෙන් මට [ඉබ්නු නෆි] [ඉබ්නු සිහාබ් අස් සුහ්රි] ගෙන් මට [සයිද් බින් අල් මුසයියිබ්] අපට පැවසූ බව අපට පැවසුවා; [අබු කටාදා බින් රිබි] ඔහුට දැනුම් දුන් බව රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මෙසේ පැවසූ බව ඔහු පැවසීය: 'අල්ලාහ් තආලා මෙසේ පැවසීය:' ඇත්ත වශයෙන්ම, මම ඔබේ ජනතාවට දිනකට පස් වතාවක් යාච්ඤා කිරීමට බැඳී සිටිමි, තවද කවුරුන් හෝ ඔහුගේ කාලයන් තබා ගන්නේ නම්, මම ඔහුව නියත වශයෙන්ම ස්වර්ගයේ තබන බවට මම පොරොන්දු වෙමි, ඒවා ඉටු නොකරන තැනැත්තාට මා පොරොන්දු වූ දේ නොලැබෙනු ඇත'.

තහවුරු කරන හදීස් (1)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 367

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَبِي عِمْرَانَ يَعْنِي الْجَوْنِيَّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أَبَا ذَرٍّ كَيْفَ أَنْتَ إِذَا كَانَتْ عَلَيْكَ أُمَرَاءُ يُمِيتُونَ الصَّلَاةَ أَوْ قَالَ يُؤَخِّرُونَ الصَّلَاةَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَا تَأْمُرُنِي قَالَ صَلِّ الصَّلَاةَ لِوَقْتِهَا فَإِنْ أَدْرَكْتَهَا مَعَهُمْ فَصَلِّهَا فَإِنَّهَا لَكَ نَافِلَةٌ

[මුසද්දාද්] අපට [හම්මාද් බින් සයිද්] [අබු ඉම්රාන් අල් ජවුනි] [අබ්දුල්ලාහ් බින් අෂ් ෂාමිත්] [අබු දසාර්] වෙතින් අපට [අබු දසාර්] වෙතින් ඔහු මෙසේ පැවසීය; රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මට මෙසේ පැවසීය: 'අබු දසාර්, ඔබට සලාතය අවසන් කරන නායකයින් සිටින විට ඔබ කරන්නේ කුමක්ද, නැතහොත් ඔහු: සලාතය අවසන් කරන්නැයි කියන විට ඔබ කරන්නේ කුමක්ද?' මම පිළිතුරු දුන්නෙමි; අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, එසේ නම් ඔබ මට කුමක් කිරීමට අණ කරන්නේද? ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය: 'නියම වේලාවට යාච්ඤා කරන්න, ඔබ ඔවුන් සමඟ යාච්ඤා කරන්නේ නම්, එය කරන්න, මන්ද එය ඔබට නෆිලා යාච්ඤා සඳහා විපාකයක් වනු ඇත'.

තහවුරු කරන හදීස් (39)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 368

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ دُحَيْمٌ الدِّمَشْقِيُّ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ حَدَّثَنِي حَسَّانُ يَعْنِي ابْنَ عَطِيَّةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَابِطٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ الْأَوْدِيِّ قَالَقَدِمَ عَلَيْنَا مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ الْيَمَنَ رَسُولُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيْنَا قَالَ فَسَمِعْتُ تَكْبِيرَهُ مَعَ الْفَجْرِ رَجُلٌ أَجَشُّ الصَّوْتِ قَالَ فَأُلْقِيَتْ عَلَيْهِ مَحَبَّتِي فَمَا فَارَقْتُهُ حَتَّى دَفَنْتُهُ بِالشَّامِ مَيِّتًا ثُمَّ نَظَرْتُ إِلَى أَفْقَهِ النَّاسِ بَعْدَهُ فَأَتَيْتُ ابْنَ مَسْعُودٍ فَلَزِمْتُهُ حَتَّى مَاتَ فَقَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ بِكُمْ إِذَا أَتَتْ عَلَيْكُمْ أُمَرَاءُ يُصَلُّونَ الصَّلَاةَ لِغَيْرِ مِيقَاتِهَا قُلْتُ فَمَا تَأْمُرُنِي إِنْ أَدْرَكَنِي ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ صَلِّ الصَّلَاةَ لِمِيقَاتِهَا وَاجْعَلْ صَلَاتَكَ مَعَهُمْ سُبْحَةً

[අබ්දුර් රහ්මාන් බින් ඉබ්‍රාහිම්, දුහයිම් අද් දිමාසිකි] අපට පවසා ඇති බව [අල් වලීඩ්] අපට පවසා ඇති බව [අල් අවුසායි] අපට පවසා ඇති බව [අබ්දුර් රහ්මාන් බින් සබිත්] [අම්රු බින් මයිමුන් අල් ඕඩි] වෙතින් [හසන් බින් අතියියා] මට පවසා ඇති බව ඔහු පැවසීය; මුආද්ස් බින් ජබල් රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්ගේ දූතයෙකු ලෙස අප වෙත පැමිණියේය. ඔහු මෙසේ පවසයි; මම අලුයම සලාතය අතරතුර ඔහුගේ තක්බීර් එක ඇසුවෙමි, ඔහු ඝෝෂාකාරී හඬක් ඇති පුද්ගලයෙකි. පසුව මම ඔහුට කැමති වූ නිසා මම ඔහුව අත්හැරියේ නැත - මම සැමවිටම ඔහුට ආදරය කළෙමි - ඔහු මිය ගිය විට මම ඔහුව සිරියාවේ භූමදාන කරන තුරු. පසුව මම ඔහුට පසුව වඩාත්ම භක්තිමත් පුද්ගලයා සෙව්වෙමි, එබැවින් මම [ඉබ්නු මස්'උද්] වෙත ගිය අතර, ඔහු මිය යන තුරු මම ඔහු පසුපස ගියෙමි. ඔහු වරක් මට මෙසේ පැවසීය; රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලාහ් වරක් මට මෙසේ පැවසීය: 'ඔබේ නායකයා නියමිත වේලාවට යාච්ඤා නොකරන්නේ නම් ඔබ කුමක් කරනු ඇත්ද?' මම මෙසේ කීවෙමි; අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, මට එය හමු වූ විට ඔබ මට කුමක් කිරීමට අණ කරනවාද? ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය: 'නියමිත වේලාවට යාච්ඤා කරන්න, ඔවුන් සමඟ ඔබේ යාච්ඤාව නෆිලාවක් කරන්න'.

තහවුරු කරන හදීස් (40)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 369

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ بْنِ أَعْيَنَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ يَسَافٍ عَنْ أَبِي الْمُثَنَّى عَنْ ابْنِ أُخْتِ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْأَنْبَارِيُّ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ الْمَعْنَى عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ يَسَافٍ عَنْ أَبِي الْمُثَنَّى الْحِمْصِيِّ عَنْ أَبِي أُبَيٍّ ابْنِ امْرَأَةِ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهَا سَتَكُونُ عَلَيْكُمْ بَعْدِي أُمَرَاءُ تَشْغَلُهُمْ أَشْيَاءُ عَنْ الصَّلَاةِ لِوَقْتِهَا حَتَّى يَذْهَبَ وَقْتُهَا فَصَلُّوا الصَّلَاةَ لِوَقْتِهَا فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُصَلِّي مَعَهُمْ قَالَ نَعَمْ إِنْ شِئْتَ وَقَالَ سُفْيَانُ إِنْ أَدْرَكْتُهَا مَعَهُمْ أُصَلِّي مَعَهُمْ قَالَ نَعَمْ إِنْ شِئْتَ

[මුහම්මද් බින් කුදාමා බින් අයාන්] අපට [ජාරිර්] [මන්ෂුර්] සිට [හිලාල් බින් යසාෆ්] සිට [අබු අල් මුට්සන්නා] දක්වා [ඔහුගේ සහෝදරිය වන උබදා බින් අෂ් ෂාමිත්ගේ පුත්‍රයා] [උබාදා බින් අෂ් ෂාමිත්] දක්වා අපට පවසා ඇත - ඒ හා සමානව වෙනත් නාලිකා වලින් විස්තර කර ඇත-, තවද [මුහම්මද් බින් සුලෙයිමාන් අල් අන්බාරි] අපට [වාකි'] [සුෆ්යාන්] සිට [මන්ෂුර්] සිට [හිලාල් බින් යසාෆ්] සිට [අබු අල් මුට්සන්නා අල් හිම්ෂි] සිට [අබු උබේ බින් ඉම්රාහ් උබදා බින් අෂ් ෂාමිත්] දක්වා [උබාදා බින් අෂ් ෂාමිත්] දක්වා [වාකි'] [සුෆ්යාන්] සිට [මන්ෂුර්] සිට [හිලාල් බින් යසාෆ්] දක්වා [අබු අල් මුට්සන්නා අල් හිම්ෂි] දක්වා [අබු උබේ බින් ඉම්රාහ් උබදා බින් අෂ් ෂාමිත්] දක්වා [වාකි'] [උබාදා බින් අෂ් ෂාමිත්] දක්වා [වාකි'] [සුෆ්යාන්] සිට [මන්ෂුර්] සිට [හිලාල් බින් යසාෆ්] දක්වා [අබු අල් මුට්සන්නා අල් හිම්ෂි] දක්වා [උබාදා බින් අෂ් ෂාමිත්] දක්වා [වාකි'] අපට පවසා ඇති බව අපට පවසා ඇත; අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ ෂල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලාහ් මෙසේ පැවසූහ: 'සැබැවින්ම මට පසුව සලාතය නියමිත වේලාවට ඉටු කිරීමේ සිට පිටවීමේ කාලය දක්වා ලෞකික කටයුතුවල කාර්යබහුල වන ඔබගේ නායකයින් සිටිනු ඇත. එබැවින් සලාතය නියමිත වේලාවට ඉටු කරන්න'. එක් මිනිසෙක් මෙසේ ඇසුවේය; අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, අපිත් ඔවුන් සමඟ යාච්ඤා කරනවාද? ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය: 'ඔව්, ඔබ කැමති නම්'. සුෆ්යාන් මෙසේ පැවසීය: 'මම ඔවුන් සමඟ යාච්ඤා කරනවා නම්, මමත් ඔවුන් සමඟ යාච්ඤා කරනවාද?' ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය: 'ඔව්, ඔබ කැමති නම්'.

තහවුරු කරන හදීස් (40)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 370

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو هَاشِمٍ يَعْنِي الزَّعْفَرَانِيَّ حَدَّثَنِي صَالِحُ بْنُ عُبَيْدٍ عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ وَقَّاصٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَكُونُ عَلَيْكُمْ أُمَرَاءُ مِنْ بَعْدِي يُؤَخِّرُونَ الصَّلَاةَ فَهِيَ لَكُمْ وَهِيَ عَلَيْهِمْ فَصَلُّوا مَعَهُمْ مَا صَلَّوْا الْقِبْلَةَ

[අබු අල් වලීඩ් අත් තයාලිසි] අපට පවසා ඇත්තේ [අබු හසීම් අස් ස'ෆරානි] [කබිෂා බින් වක්කාෂ්] වෙතින් [සාලිහ් බින් උබයිද්] මට පැවසූ බවයි; රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මෙසේ පැවසීය: 'මගෙන් පසු ඔබේ නායකයින් ඔවුන්ගේ යාච්ඤා අවසන් කරන කාලයක් පැමිණෙනු ඇත, එවිට ඔබට - තවමත් - ඔවුන් පව් කරන අතරතුර විපාකය ලබා ගන්න, එබැවින් ඔවුන් කිබ්ලා දෙසට මුහුණ ලා සිටින තාක් කල් ඔවුන් පිටුපසින් යාච්ඤා කරන්න.'

තහවුරු කරන හදීස් (39)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 371

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ ابْنِ الْمُسَيِّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَفَلَ مِنْ غَزْوَةِ خَيْبَرَ فَسَارَ لَيْلَةً حَتَّى إِذَا أَدْرَكَنَا الْكَرَى عَرَّسَ وَقَالَ لِبِلَالٍ اكْلَأْ لَنَا اللَّيْلَ قَالَ فَغَلَبَتْ بِلَالًا عَيْنَاهُ وَهُوَ مُسْتَنِدٌ إِلَى رَاحِلَتِهِ فَلَمْ يَسْتَيْقِظْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا بِلَالٌ وَلَا أَحَدٌ مِنْ أَصْحَابِهِ حَتَّى إِذَا ضَرَبَتْهُمْ الشَّمْسُ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَّلَهُمْ اسْتِيقَاظًا فَفَزِعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا بِلَالُ فَقَالَ أَخَذَ بِنَفْسِي الَّذِي أَخَذَ بِنَفْسِكَ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ فَاقْتَادُوا رَوَاحِلَهُمْ شَيْئًا ثُمَّ تَوَضَّأَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَمَرَ بِلَالًا فَأَقَامَ لَهُمْ الصَّلَاةَ وَصَلَّى بِهِمْ الصُّبْحَ فَلَمَّا قَضَى الصَّلَاةَ قَالَ مَنْ نَسِيَ صَلَاةً فَلْيُصَلِّهَا إِذَا ذَكَرَهَا فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَالَ أَقِمْ الصَّلَاةَ لِلذِّكْرَىقَالَ يُونُسُ وَكَانَ ابْنُ شِهَابٍ يَقْرَؤُهَا كَذَلِكَ قَالَ أَحْمَدُ قَالَ عَنْبَسَةُ يَعْنِي عَنْ يُونُسَ فِي هَذَا الْحَدِيثِ لِذِكْرِي قَالَ أَحْمَدُ الْكَرَى النُّعَاسُ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا أَبَانُ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ فِي هَذَا الْخَبَرِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَحَوَّلُوا عَنْ مَكَانِكُمْ الَّذِي أَصَابَتْكُمْ فِيهِ الْغَفْلَةُ قَالَ فَأَمَرَ بِلَالًا فَأَذَّنَ وَأَقَامَ وَصَلَّى قَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ مَالِكٌ وَسُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ وَالْأَوْزَاعِيُّ وَعَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ وَابْنِ إِسْحَقَ لَمْ يَذْكُرْ أَحَدٌ مِنْهُمْ الْأَذَانَ فِي حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ هَذَا وَلَمْ يُسْنِدْهُ مِنْهُمْ أَحَدٌ إِلَّا الْأَوْزَاعِيُّ وَأَبَانُ الْعَطَّارُ عَنْ مَعْمَرٍ

අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) කයිබාර් යුද්ධයෙන් ආපසු පැමිණි බවත්, රාත්‍රියේ ඇවිදීම දිගටම කරගෙන ගිය බවත්, අපට නිදිමත ඇති වූ විට, ඔහු විවේක ගැනීමට නතර වූ බවත් [අබු හුරෙයිරා] ගෙන් [ඉබ්නු වහබ්] [යූනුස්] මට පැවසූ බව [අහමද් බින් සාලිහ්] අපට පවසා ඇත. ඔහු බිලාල්ට මෙසේ කීවේය: 'අද රාත්‍රියේ අප ගැන අවදියෙන් සිටින්න!' කෙසේ වෙතත්, නිදිමත බිලාල්ට ජයගත් අතර ඔහු තම වාහනයට හේත්තු වී සිටියදී නින්දට වැටුණි. නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් නින්දෙන් අවදි වූයේ නැත, බිලාල් හෝ ඔහුගේ කිසිදු සහචරයෙකු අවදි වූයේ නැත, එබැවින් හිරු එළිය ඔවුන්ට වැදුණි, පළමුව අවදි වූයේ රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් ය, එබැවින් රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් ඉතා කම්පනයට පත් වී මෙසේ පැවසීය: 'ඕ බිලාල්!' බිලාල් පිළිතුරු දුන්නේය; අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, ඔබව යටපත් කළාක් මෙන් මටත් නිදිමත ඇති විය! එබැවින් ඔවුන් තම වාහනය ඔවුන් නිදා සිටි ස්ථානයෙන් ඉවත් කිරීමට යොමු කළහ, පසුව නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් වන්ධ්‍යාකරණය සිදු කළ අතර පසුව බිලාල්ට ඉකාමාත් ප්‍රකාශ කරන ලෙස අණ කළ අතර පසුව ඔවුන් සමඟ එක්ව ෆජ්ර් සලාතය ඉටු කළේය. සලාතය සම්පූර්ණ කිරීමෙන් පසු ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'යමෙකු සලාතය ඉටු කිරීමට අමතක කරන්නේ නම්, ඔහු සිහිපත් කරන විට එය ඉටු කළ යුතුය, මන්ද අල්ලාහ් තආලා මෙසේ පවසයි: 'මාව සිහි කිරීමට සලාතය ස්ථාපිත කරන්න'. ජෝනා පැවසීය; ඉබ්නු ෂිහාබ් එය කියෙව්වේ එලෙසයි. අහමඩ් පැවසීය; [අන්බසා] එනම් [යූනුස්] ගෙන් මෙම හදීසයේ මෙසේ කියවේ; 'ලිඩ්සික්රි'. අහමඩ් පැවසීය; 'අල්කාරා' යන්නෙහි තේරුම නිදිමතයි. [මුසා බින් ඉස්මායිල්] අපට පවසා ඇත [අබාන්] අපට පවසා ඇත [අස්-සුහ්රි] වෙතින් [සයිද් බින් අල් මුසයිබ්] වෙතින් [අබු හුරෙයිරා] වෙතින් [අබු හුරෙයිරා] වෙතින් [මමර්] අපට පවසා ඇත: 'ඔබ නොසැලකිලිමත් ලෙස සලාහ් කරන ස්ථානයෙන් වෙනත් ස්ථානයකට යන්න! තවද ඔහු බිලාල්ට සලාහ් කැඳවීම කර පසුව ඉකාමාත් කර පසුව සලාහ් කරන ලෙස අණ කළේය. අබු දාවුද් පැවසීය; එය [මලික්], [සුෆ්යාන් බින් උයෙයිනා], [අල් අවුසායි] සහ [අබ්දුර්රාසාක්] [මමර්] සහ [ඉබ්නු ඉෂාක්] විසින් විස්තර කරන ලද අතර, ඔවුන් සියල්ලන්ම අස් සුහ්රිගේ හදීසයේ සලාහ් කැඳවීම ගැන සඳහන් නොකළ අතර, ඔවුන්ගෙන් කිසිවෙකු [අල් අවුසායි] සහ [අබාන් අල් අත්තාර්] [මමර්] වෙතින් හැර ඉස්නාද් ඉටු කළේ නැත.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 372

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَبَاحٍ الْأَنْصَارِيِّ حَدَّثَنَا أَبُو قَتَادَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ فِي سَفَرٍ لَهُ فَمَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمِلْتُ مَعَهُ فَقَالَ انْظُرْ فَقُلْتُ هَذَا رَاكِبٌ هَذَانِ رَاكِبَانِ هَؤُلَاءِ ثَلَاثَةٌ حَتَّى صِرْنَا سَبْعَةً فَقَالَ احْفَظُوا عَلَيْنَا صَلَاتَنَا يَعْنِي صَلَاةَ الْفَجْرِ فَضُرِبَ عَلَى آذَانِهِمْ فَمَا أَيْقَظَهُمْ إِلَّا حَرُّ الشَّمْسِ فَقَامُوا فَسَارُوا هُنَيَّةً ثُمَّ نَزَلُوا فَتَوَضَّئُوا وَأَذَّنَ بِلَالٌ فَصَلَّوْا رَكْعَتَيْ الْفَجْرِ ثُمَّ صَلَّوْا الْفَجْرَ وَرَكِبُوا فَقَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ قَدْ فَرَّطْنَا فِي صَلَاتِنَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ لَا تَفْرِيطَ فِي النَّوْمِ إِنَّمَا التَّفْرِيطُ فِي الْيَقَظَةِ فَإِذَا سَهَا أَحَدُكُمْ عَنْ صَلَاةٍ فَلْيُصَلِّهَا حِينَ يَذْكُرُهَا وَمِنْ الْغَدِ لِلْوَقْتِحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ نَصْرٍ حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ حَدَّثَنَا الْأَسْوَدُ بْنُ شَيْبَانَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ سُمَيْرٍ قَالَ قَدِمَ عَلَيْنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَبَاحٍ الْأَنْصَارِيُّ مِنْ الْمَدِينَةِ وَكَانَتْ الْأَنْصَارُ تُفَقِّهُهُ فَحَدَّثَنَا قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو قَتَادَةَ الْأَنْصَارِيُّ فَارِسُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَيْشَ الْأُمَرَاءِ بِهَذِهِ الْقِصَّةِ قَالَ فَلَمْ تُوقِظْنَا إِلَّا الشَّمْسُ طَالِعَةً فَقُمْنَا وَهِلِينَ لِصَلَاتِنَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رُوَيْدًا رُوَيْدًا حَتَّى إِذَا تَعَالَتْ الشَّمْسُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ كَانَ مِنْكُمْ يَرْكَعُ رَكْعَتَيْ الْفَجْرِ فَلْيَرْكَعْهُمَا فَقَامَ مَنْ كَانَ يَرْكَعُهُمَا وَمَنْ لَمْ يَكُنْ يَرْكَعُهُمَا فَرَكَعَهُمَا ثُمَّ أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُنَادَى بِالصَّلَاةِ فَنُودِيَ بِهَا فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِنَا فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ أَلَا إِنَّا نَحْمَدُ اللَّهَ أَنَّا لَمْ نَكُنْ فِي شَيْءٍ مِنْ أُمُورِ الدُّنْيَا يَشْغَلُنَا عَنْ صَلَاتِنَا وَلَكِنَّ أَرْوَاحَنَا كَانَتْ بِيَدِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَأَرْسَلَهَا أَنَّى شَاءَ فَمَنْ أَدْرَكَ مِنْكُمْ صَلَاةَ الْغَدَاةِ مِنْ غَدٍ صَالِحًا فَلْيَقْضِ مَعَهَا مِثْلَهَا حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا خَالِدٌ عَنْ حُصَيْنٍ عَنْ ابْنِ أَبِي قَتَادَةَ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ فِي هَذَا الْخَبَرِ قَالَ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ قَبَضَ أَرْوَاحَكُمْ حَيْثُ شَاءَ وَرَدَّهَا حَيْثُ شَاءَ قُمْ فَأَذِّنْ بِالصَّلَاةِ فَقَامُوا فَتَطَهَّرُوا حَتَّى إِذَا ارْتَفَعَتْ الشَّمْسُ قَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِالنَّاسِ حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا عَبْثَرٌ عَنْ حُصَيْنٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَعْنَاهُ قَالَ فَتَوَضَّأَ حِينَ ارْتَفَعَتْ الشَّمْسُ فَصَلَّى بِهِمْ

[මුසා බින් ඉස්මායිල්] අපට [තාබිත් අල් බුනානි] වෙතින් [හම්මද්] අපට [අබ්දුල්ලාහ් බින් රබා අල් අන්සාරි] වෙතින් [අබු කටාදා] අපට [අබු කටාදා] අපට පවසා ඇත්තේ නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් වරක් ගමනක යෙදී සිටියදී හදිසියේම ඔහු මාර්ගයෙන් ඉවතට ගිය බවත් මම ඔහු පසුපස ගිය බවත්ය. ඔහු මෙසේ කීවේය: 'බලන්න - ඔබට කිසිවෙකු පෙනෙනවාද -?' මම කීවෙමි; අශ්වාරෝහකයෙක්, දෙදෙනෙක් සහ තිදෙනෙක් සිටියහ. අපි හත් දෙනෙක් සිටින තුරු. එවිට ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'අපගේ යාච්ඤාවන් පවත්වා ගන්න, එනම් ෆජ්ර් සලාතය. එවිට ඔවුන්ගේ කන් වසා තිබුණි - ඔවුන්ට කිසිවක් ඇසුණේ නැත, මන්ද ඔවුන් තද නින්දේ සිටි බැවිනි - එවිට හිරුගේ තාපය හැර වෙන කිසිවක් ඔවුන් අවදි කළේ නැත. ඔවුන් ටික වේලාවක් ඇවිද ගියහ, පසුව ස්ථානයක නතර වී පිරිසිදු කිරීම් සිදු කළහ. බිලාල් සලාතයට කැඳවූ අතර, පසුව ඔවුන් අලුයම උදාවීමට පෙර රකඅත් දෙකක් සුන්නා සලාතය ඉටු කළහ, පසුව අලුයම සලාතය ඉටු කළහ සහ ආපසු ගියහ. ඔවුන්ගෙන් සමහරු අනෙක් අයට මෙසේ පැවසූහ: 'අපි අපගේ සලාතයන් නොසැලකිලිමත් වී සිටිමු.' ඉතින් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ: 'නින්දෙහි කිසිදු නොසැලකිල්ලක් නැත, ඇත්ත වශයෙන්ම නොසැලකිල්ල පවතින්නේ අවදිව සිටින විට පමණි. ඔබගෙන් කෙනෙකු යාච්ඤා කිරීමට අමතක කළහොත්, පසුදා එම වේලාවේම ඔහු සිහිපත් කරන විට යාච්ඤා කරන්න. [අලි බින් නද්ල්ර්] අපට පවසා ඇත [වහ්බ් බින් ජරීර්] අපට පවසා ඇත [අල් අස්වද් බින් සයිබන්] අපට පවසා ඇත [කාලිඩ් බින් සුමෙයාර්] ඔහු මෙසේ පැවසීය; [අබ්දුල්ලා බින් රබා අල් අන්සාරි] මදීනාවේ සිට අප වෙත පැමිණි විට, අන්සාර්වරු ඔහු භක්තිමත් මිනිසෙකු ලෙස සැලකූහ. ඉන්පසු ඔහු අපට මෙසේ පැවසීය; රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්ගේ අශ්වාරෝහකයා වන [අබු කටාදා අල් අන්සාරි] මට පැවසූ පසු, ඔහු මෙසේ පැවසීය; රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් වරක් මෙම කතාව සමඟ නායකයින් - ජයිසි අල් උමාරා` - හමුදාවක් යැවීය. ඔහු මෙසේ පවසයි; ඉහළට නැඟුණු හිරු හැර අන් කිසිවක් අපව අවදි කළේ නැත. එබැවින් අපි යාච්ඤා නොකළ නිසා ඉතා කම්පනයට හා බියෙන් අවදි වුණෙමු. නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ: 'සෙමින් සිටින්න'. හිරු උදා වූ විට, රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මෙසේ පැවසූහ: 'ඔබ අතරින් අලුයම රකඅත් දෙකක සුන්නාහ් සලාතය ඉටු කිරීමට කැමති ඕනෑම අයෙකු කරුණාකර එසේ කරන්න'. පසුව රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණෝ යාච්ඤාව සඳහා යාච්ඤා කැඳවීම නියම කළ අතර, පසුව ඔහු අපට මඟ පෙන්වමින් යාච්ඤා කළහ. යාච්ඤාවෙන් පසු ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'අපි අල්ලාහ්ට සැබවින්ම කෘතඥ වන බව දැන ගන්න, මන්ද අපි යාච්ඤාවෙන් අපව කාර්යබහුල කරවන ලෝකයේ කටයුතුවල නොසිටිමු, නමුත් අපගේ ආත්මයන් අල්ලාහ් අස්සා ව ජල්ලාගේ අතේ ඇත, ඔහු කැමති විටෙක ඒවා නිදහස් කරයි. ඔබගෙන් කවරෙකුට පසුදා උදෑසන සලාතය ලැබේද, ඔහු ඔහු සමඟ කද්ලාහ් වේවා. [අම්ර් බින් අවුන්] අපට [කාලිඩ්] [හුෂයින්] [ඉබ්නු අබු කටාදා] [අබු කටාදා] [අබු කටාදා] [හූෂයින්] [ඉබ්නු අබු කටාදා] [අබු කටාදා] [කලිද්] [ඉබ්නු අබු කටාදා] [අබු කටාදා] [හදීද්] [හදීද්] [හදීද්] [ඉබ්නු අබු කටාදා] [අබු කටාදා] [හදීද්] [හදීද්] [හදීද්] [හදීද්] [ඉබ්නු අබු කටාදා] [අබු කටාදා] [හදීද්] [හදීද්] [හදීද්] [හදීද්] [ඉබ්නු අබු කටාදා] [අමුහදීද්] [ඉබ්නු අබු කටාදා] [අමු කටාදා] [අල්-අම්ර් බින් අවුන්] අපට පවසා ඇත. ඔහු සඳහන් කළේ; නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ: 'ඇත්ත වශයෙන්ම, අල්ලාහ් ඔබේ ආත්මයන් ඔහුගේ කැමැත්තට අනුව රඳවා තබාගෙන ඔහුගේ කැමැත්තට අනුව ඒවා නිදහස් කරයි. නැඟිට සලාතයට කැඳවීම කියන්න. එබැවින් ඔවුන් නැඟිට පවිත්‍ර වූහ, හිරු උදාවන තෙක් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණෝ නැඟිට සහචරයින්ට නායකත්වය දෙමින් යාච්ඤා කළහ. [හන්නාද්] අපට ['අබ්ත්සාර්] [හුෂයින්] වෙතින් [අබ්දුල්ලා බින් අබු කටාදා] වෙතින් [ඔහුගේ පියා] නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන්ගෙන් [ඔහුගේ පියා] වෙතින් එම අර්ථයෙන් අපට පවසා ඇත. ඔහු සඳහන් කළේ; ඉන්පසු ඔහු හිරු උදා වූ විට පිරිසිදු කිරීම සිදු කර ඔවුන්ට මඟ පෙන්වන ලෙස යාච්ඤා කළේය.

තහවුරු කරන හදීස් (47)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 373

حَدَّثَنَا الْعَبَّاسُ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ وَهُوَ الطَّيَالِسِيُّ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ يَعْنِي ابْنَ الْمُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَبَاحٍ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَ فِي النَّوْمِ تَفْرِيطٌ إِنَّمَا التَّفْرِيطُ فِي الْيَقَظَةِ أَنْ تُؤَخِّرَ صَلَاةً حَتَّى يَدْخُلَ وَقْتُ أُخْرَى

[අල් අබ්බාස් අල් අන්බාරි] අපට පවසා ඇත [සුලෙයිමාන් බින් දාවුද් අත් තයලිසි] අපට පවසා ඇත [සුලෙයිමාන් බින් අල් මුගිරා] [සබිත්] වෙතින් [අබු කටාදා] වෙතින් [අබ්දුල්ලාහ් බින් රබා] ඔහු මෙසේ පැවසීය; රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මෙසේ පැවසීය: 'නිදා සිටින විට නොසැලකිලිමත්කමක් නැත, නමුත් නොසැලකිලිමත්කම පවතින්නේ අවදියෙන් සිටින විට පමණි, එනම් තවත් යාච්ඤාවක් සඳහා කාලය පැමිණෙන තෙක් සලාතය අවසන් කිරීම'.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 374

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ أَخْبَرَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ نَسِيَ صَلَاةً فَلْيُصَلِّهَا إِذَا ذَكَرَهَا لَا كَفَّارَةَ لَهَا إِلَّا ذَلِكَ

"කවුරුන් හෝ සලාතයක් ඉටු කිරීමට අමතක කරන්නේ නම්, ඔහු එය සිහිපත් වූ විට කළ යුතුය, එයින් මිස ඔහුට කිසිදු හානියක් නැත" යනුවෙන් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් පැවසූ බව [අනස් බින් මාලික්] ගෙන් [කටාදා] සිට [හම්මාම්] අපට [මුහම්මද් බින් කසීර්] අපට පවසා ඇත.

තහවුරු කරන හදීස් (22)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 375

حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ عَنْ خَالِدٍ عَنْ يُونُسَ بْنِ عُبَيْدٍ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ فِي مَسِيرٍ لَهُ فَنَامُوا عَنْ صَلَاةِ الْفَجْرِ فَاسْتَيْقَظُوا بِحَرِّ الشَّمْسِ فَارْتَفَعُوا قَلِيلًا حَتَّى اسْتَقَلَّتْ الشَّمْسُ ثُمَّ أَمَرَ مُؤَذِّنًا فَأَذَّنَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْفَجْرِ ثُمَّ أَقَامَ ثُمَّ صَلَّى الْفَجْرَ

අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් තම සගයන් සමඟ ගමනක යෙදී සිටියදී, ඔවුන් සියල්ලන්ම අලුයම සලාතය ඉටු කිරීමෙන් පසු නින්දට වැටුණු බවත්, හිරුගේ උණුසුම නිසා ඔවුන් අවදි වූ බවත් අපි [වහ්බ් බින් බකියා] [කාලිද්] [යූනුස් බින් උබයිද්] [ඉම්රාන් බින් හුෂයින්] තුමාට පවසා ඇත්තෙමු. එබැවින් ඔවුන් හිරු කිරණ වළක්වා ගැනීම සඳහා මඳක් ඉදිරියට ගියහ. පසුව යමෙකුට සලාතයට කැඳවීමට අණ කරන ලදී. එබැවින් ඔහු සලාතයට කැඳවා, අලුයම සලාතයට පෙර සුන්නා සලාතයේ රකඅත් දෙකක් ඉටු කළේය. පසුව ඔහු ඉකාමත් පවසා පසුව අලුයම සලාතය ඉටු කළේය.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 376

حَدَّثَنَا عَبَّاسٌ الْعَنْبَرِيُّ ح و حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ وَهَذَا لَفْظُ عَبَّاسٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ يَزِيدَ حَدَّثَهُمْ عَنْ حَيْوَةَ بْنِ شُرَيْحٍ عَنْ عَيَّاشِ بْنِ عَبَّاسٍ يَعْنِي الْقِتْبَانِيَّ أَنَّ كُلَيْبَ بْنَ صُبْحٍ حَدَّثَهُمْ أَنَّ الزِّبْرِقَانَ حَدَّثَهُ عَنْ عَمِّهِ عَمْرِو بْنِ أُمَيَّةَ الضَّمْرِيِّ قَالَكُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ فَنَامَ عَنْ الصُّبْحِ حَتَّى طَلَعَتْ الشَّمْسُ فَاسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ تَنَحَّوْا عَنْ هَذَا الْمَكَانِ قَالَ ثُمَّ أَمَرَ بِلَالًا فَأَذَّنَ ثُمَّ تَوَضَّئُوا وَصَلَّوْا رَكْعَتَيْ الْفَجْرِ ثُمَّ أَمَرَ بِلَالًا فَأَقَامَ الصَّلَاةَ فَصَلَّى بِهِمْ صَلَاةَ الصُّبْحِحَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحَسَنِ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا حَرِيزٌ ح و حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ أَبِي الْوَزِيرِ حَدَّثَنَا مُبَشِّرٌ يَعْنِي الْحَلَبِيَّ حَدَّثَنَا حَرِيزٌ يَعْنِي ابْنَ عُثْمَانَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ ذِي مِخْبَرٍ الْحَبَشِيِّ وَكَانَ يَخْدُمُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْخَبَرِ قَالَ فَتَوَضَّأَ يَعْنِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وُضُوءًا لَمْ يَلْثَ مِنْهُ التُّرَابُ ثُمَّ أَمَرَ بِلَالًا فَأَذَّنَ ثُمَّ قَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ غَيْرَ عَجِلٍ ثُمَّ قَالَ لِبِلَالٍ أَقِمْ الصَّلَاةَ ثُمَّ صَلَّى الْفَرْضَ وَهُوَ غَيْرُ عَجِلٍ قَالَ عَنْ حَجَّاجٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ صُلَيْحٍ حَدَّثَنِي ذُو مِخْبَرٍ رَجُلٌ مِنْ الْحَبَشَةِ و قَالَ عُبَيْدٌ يَزِيدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ الْفَضْلِ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ عَنْ حَرِيزٍ يَعْنِي ابْنَ عُثْمَانَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ صَالِحٍ عَنْ ذِي مِخْبَرٍ ابْنِ أَخِي النَّجَاشِيِّ فِي هَذَا الْخَبَرِ قَالَ فَأَذَّنَ وَهُوَ غَيْرُ عَجِلٍ

[අබ්බාස් අල් අන්බාරි] අපට මෙසේ පැවසීය, - ඒ හා සමානව තවත් මාර්ගයකින් විස්තර කර ඇත-, [අහ්මද් බින් ෂාලිහ්] අපට මෙසේ පැවසීය, [අබ්දුල්ලාහ් බින් යාසිද්] [හයිවා බින් සුරයිහ්] [අයියාසි බින් අබ්බාස් අල් කිත්බානි] [කුලෙයිබ් බින් ෂුබ්] ඔවුන්ට මෙසේ පැවසූ බව [අස් සිබ්‍රිකාන්] ඔහුට මෙසේ පැවසූ බව [ඔහුගේ මාමා වන අම්රු බින් උමයියා අද්ල් දලම්රි] ගෙන් ඔහු මෙසේ පැවසීය: “අපි නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් සමඟ ඔහුගේ සමහර ගමන් වලදී සිටියෙමු. එක් වරක් ඔහු ෆජ්ර් සලාතයෙන් හිරු උදාවන තෙක් නිදාගත්තේය. එබැවින් රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් නැඟිට ඔවුන්ට මෙසේ කීවේය: “මෙතැනින් ඉවත් වන්න”. ඔහු තවදුරටත් පැවසීය; ඉන්පසු ඔහු බිලාල්ට සලාතයට කැඳවන ලෙස අණ කළේය, පසුව ඔවුන් වන්ධ්‍යාකරණය කර අලුයම සුන්නාවේ රකත් දෙකක් සලාත් කළහ. ඉන්පසු ඔහු බිලාල්ට ඉකාමත් උච්චාරණය කරන ලෙස අණ කළ අතර, ඔහු ඔවුන්ට ෆජ්ර් සලාතයටද නායකත්වය දුන්නේය. [ඉබ්‍රාහිම් බින් අල් හසන්] අපට [හජ්ජාජ් බින් මුහම්මද්] අපට [හරිස්] පැවසූ බව අපට පැවසීය. -ඒ හා සමානව, එය වෙනත් මාර්ගයකින් විස්තර කර ඇත-, [උබයිද් බින් අබි අල් වසීර්] අපට [මුබසිස්යිර් අල් හලාබි] අපට [හරිස් බින් උත්මාන්] අපට [දු මික්බාර් අල් හබස්යි] හි [යාසිඩ් බින් සාලිහ්] මට පැවසූ බව අපට පවසා ඇත, ඔහු මෙම පුවතේ නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්ගේ සේවකයා බව ඔහු සඳහන් කළේය. ඔහු මෙසේ පැවසීය; එවිට ඔහු, එනම් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්, පිරිසිදු කිරීම සිදු කළ අතර සුළු දූවිලි වලට නිරාවරණය නොවීය. ඉන්පසු ඔහු බිලාල්ට සලාතයට කැඳවන ලෙසත්, පසුව නැඟිට අලුයම රකත් දෙකක සුන්නා සලාතය කඩිමුඩියේ නොකියන ලෙසත් නියෝග කළේය. ඉන්පසු ඔහු බිලාල්ට මෙසේ පැවසීය: 'ඉකාමත් ප්‍රකාශ කරන්න'. ඉන්පසු ඔහු කඩිමුඩියේ ෆර්දු සලාතය - ෆජ්ර් - යාච්ඤා කළේය. ඔහු [හජ්ජාජ්] [යාසිඩ් බින් ෂුලෙයිහ්] ගෙන් හබසියාහි මිනිසෙකු [දු මික්බාර්] මට පැවසූ බව පැවසීය. [උබයිඩ්] [යාසිඩ් බින් සාලිහ්] මෙසේ පැවසීය; [මුඅමල් බින් අල් ෆද්ල්] අපට [අල් වලීඩ්] [හරිස් බින් උත්මාන්] ගෙන් [යාසිඩ් බින් සාලිහ්] ගෙන් [අන් නජාසිගේ සහෝදරයාගේ පුත් දු මික්බාර්] ගෙන් [අල් වලිඩ්] අපට පවසා ඇත. ඔහු සඳහන් කළේ; බිලාල් ඉක්මන් නොවී යාච්ඤාවට කැඳවීම කළ බවයි.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 377

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ جَامِعِ بْنِ شَدَّادٍ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي عَلْقَمَةَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ قَالَأَقْبَلْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ زَمَنَ الْحُدَيْبِيَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ يَكْلَؤُنَا فَقَالَ بِلَالٌ أَنَا فَنَامُوا حَتَّى طَلَعَتْ الشَّمْسُ فَاسْتَيْقَظَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ افْعَلُوا كَمَا كُنْتُمْ تَفْعَلُونَ قَالَ فَفَعَلْنَا قَالَ فَكَذَلِكَ فَافْعَلُوا لِمَنْ نَامَ أَوْ نَسِيَ

[මුහම්මද් බින් අල් මුට්සන්නා] අපට [මුහම්මද් බින් ජ'ෆර්] අපට [සු'බා] [ජාමි' බින් සියාද්දාද්] ගෙන් අපට [අබ්දුල්ලාහ් බින් අබු අල්කාමා] ගෙන් අපට [අබ්දුල්ලාහ් බින් මස්'උද්] තුමා පවසනු මම අසා ඇත්තෙමි. අපි හුදෙයිබියා යුද්ධයේදී රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් සමඟ පැමිණියෙමු. රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මෙසේ පැවසීය: 'අපව රැකබලා ගන්නේ කවුද?' බිලාල් පිළිතුරු දුන්නේය; මම. ඔවුන් හිරු උදාවන තුරු නිදාගත්තා. එවිට නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් නැඟිට 'ඔබ සාමාන්‍යයෙන් කරන පරිදි උදෑසන සලාතය කරන්න' යැයි පැවසීය. ඔහු පවසයි; අපි එසේ කළෙමු. ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'නින්දට වැටෙන හෝ යාඥා කිරීමට අමතක කරන ඕනෑම කෙනෙකුට එසේ කරන්න.'

හදීස්

Imam Abu Dawud : 378

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ بْنِ سُفْيَانَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ عَنْ أَبِي فَزَارَةَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ الْأَصَمِّ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أُمِرْتُ بِتَشْيِيدِ الْمَسَاجِدِقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ لَتُزَخْرِفُنَّهَا كَمَا زَخْرَفَتْ الْيَهُودُ وَالنَّصَارَى

[මුහම්මද් බින් අෂ් ෂබ්බා බින් සුෆ්යාන්] අපට [සුෆ්යාන් බින් උයෙයිනා] [සුෆ්යාන් අට්ස් ත්සෞරි] [අබු ෆසාරා] [යාසිඩ් බින් අල් අෂම්] [ඉබ්නු අබ්බාස්] ගෙන් [සුෆ්යාන් බින් උයෙයිනා] අපට මෙසේ පැවසීය; රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මෙසේ පැවසීය: 'මට පල්ලි අලංකාර කිරීමට අණ කර නැත'. ඉබ්නු අබ්බාස් මෙසේ පැවසීය: ඇත්ත වශයෙන්ම, යුදෙව්වන් සහ කිතුනුවන් ඔවුන්ගේ නමස්කාර ස්ථාන අලංකාර කරන ආකාරයටම ඔබ පල්ලි අලංකාර කරනු ඇත.

තහවුරු කරන හදීස් (11)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 379

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْخُزَاعِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسٍ وَقَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى يَتَبَاهَى النَّاسُ فِي الْمَسَاجِدِ

"මිනිසුන් පල්ලි ගොඩනැගීම ගැන පුරසාරම් දොඩන තුරු හෝරාව නොපැමිණේ" යනුවෙන් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමා පැවසූ බව [මුහම්මද් බින් අබ්දුල්ලාහ් අල් කුසායි] [අයියුබ්] [අබු කිලාබා] [අනස්] සහ [කටාදා] [අනස්] තුමාණන් අපට වාර්තා කරන ලදී.

තහවුරු කරන හදීස් (11)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 380

حَدَّثَنَا رَجَاءُ بْنُ الْمُرَجَّى حَدَّثَنَا أَبُو هَمَّامٍ الدَّلَّالُ مُحَمَّدُ بْنُ مُحَبَّبٍ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ السَّائِبِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عِيَاضٍ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ أَبِي الْعَاصِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَهُ أَنْ يَجْعَلَ مَسْجِدَ الطَّائِفِ حَيْثُ كَانَ طَوَاغِيتُهُمْ

[රාජා` බින් අල් මුරජ්ජා] අපට පවසා ඇත්තේ [අබු හමාම් අද් දල්ලාල්, මුහම්මද් බින් මුහබ්බාබ්] [මුහම්මද් බින් අබ්දුල්ලා බින් ඉයාද්ල්] [උස්මාන් බින් අබු අල් අෂ්] ගෙන් [සයිද් බින් අස් සායිබ්] අපට පවසා ඇති බවයි. නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් වරක් තායිෆ් වැසියන් සඳහා ඔවුන්ගේ ප්‍රතිමා තැන්පත් කර තිබූ ස්ථානයේ පල්ලියක් ඉදිකරන ලෙස ඔහුට නියෝග කළේය.