Imam Abu Dawud : 361
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَرْبٍ الْوَاسِطِيُّ حَدَّثَنَا يَزِيدُ يَعْنِي ابْنَ هَارُونَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُطَرِّفٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصُّنَابِحِيِّ قَالَزَعَمَ أَبُو مُحَمَّدٍ أَنَّ الْوِتْرَ وَاجِبٌ فَقَالَ عُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ كَذَبَ أَبُو مُحَمَّدٍ أَشْهَدُ أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ خَمْسُ صَلَوَاتٍ افْتَرَضَهُنَّ اللَّهُ تَعَالَى مَنْ أَحْسَنَ وُضُوءَهُنَّ وَصَلَّاهُنَّ لِوَقْتِهِنَّ وَأَتَمَّ رُكُوعَهُنَّ وَخُشُوعَهُنَّ كَانَ لَهُ عَلَى اللَّهِ عَهْدٌ أَنْ يَغْفِرَ لَهُ وَمَنْ لَمْ يَفْعَلْ فَلَيْسَ لَهُ عَلَى اللَّهِ عَهْدٌ إِنْ شَاءَ غَفَرَ لَهُ وَإِنْ شَاءَ عَذَّبَهُ
Al à dit [Mohammed ben Harb Al Wasithi] al à dit [Mohammed ben Harun] al à dit [Mohammed ben Mutharrif] di [Zaid ben Aslam] di [Atha ben Yasar] di [Abdullah ben Ash Shunabihi] al à dit; Abu Mohammed al crôt che la preiere di witr e sedi obligatorie. Duncje [Ubadah bin Ash Shamit] al disè; Abu Muhammad al à minsonât, o testemoni che une volte o ai sintût Rasulullah sallallaahu alaihi wasallam dî: ‘Lis cinc preieris che a son stadis domandadis di Allah Ta’ala, cui che al complete la sô abluzion e al pree secont il timp e al perfezione la sô inclinazion e il khushu’, alore al à il dirit di cjapâ une promesse par lui che Lui no lu fâs. nol à promesse a Allah; Se Allah al vûl, al lu perdonarà, e se al vûl, al lu punirà’.
Imam Abu Dawud : 362
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْخُزَاعِيُّ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ غَنَّامٍ عَنْ بَعْضِ أُمَّهَاتِهِ عَنْ أُمِّ فَرْوَةَ قَالَتْسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ الْأَعْمَالِ أَفْضَلُ قَالَ الصَّلَاةُ فِي أَوَّلِ وَقْتِهَاقَالَ الْخُزَاعِيُّ فِي حَدِيثِهِ عَنْ عَمَّةٍ لَهُ يُقَالُ لَهَا أُمُّ فَرْوَةَ قَدْ بَايَعَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُئِلَ
A nus è stât contât che [Mohammed bin Abdullah Al Khuza’i] e [Abdullah bin Maslamah] a disevin ducj i doi; Dopo vê contât [Abdullah bin Umar] di [Al Qasim bin Ghannam] di [cualchidune des sôs maris] di [Ummu Farwah] al à dit; Al fo domandât al Rasulullah; Cuale ise la pratiche plui impuartante? Al rispuindè: ‘Preâ al inizi dal timp!’. Al-Khuza’i al à dit tal so hadith di sô agne di non Umm Farwah che e veve prometût lealtât al Profete che al jere stât domandât al Profete.
Imam Abu Dawud : 363
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عُمَارَةَ بْنِ رُؤَيْبَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَسَأَلَهُ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِ فَقَالَ أَخْبِرْنِي مَا سَمِعْتَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَلِجُ النَّارَ رَجُلٌ صَلَّى قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ أَنْ تَغْرُبَقَالَ أَنْتَ سَمِعْتَهُ مِنْهُ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ قَالَ نَعَمْ كُلُّ ذَلِكَ يَقُولُ سَمِعَتْهُ أُذُنَايَ وَوَعَاهُ قَلْبِي فَقَالَ الرَّجُلُ وَأَنَا سَمِعْتُهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ ذَلِكَ
Al à dit [Musaddad] al à dit [Yahya] di [Isma’il ben Abu Khalid] al à dit [Abu Bakr ben Umarah ben Ru’aibah] di [So pari] al à dit; Al jere un om dal popul di Basra che lu domandà; al dîs; Dimi ce che tu âs sintût dal Profete. O ai dit; O ai sintût une volte il Profete sallallaahu alaihi wasallam dî: ‘Nissun al jentrarà tal infier che al fâs la preiere prin che il soreli al jevi e prin che al monti’. Al domandà; A lu vevis sintût pardabon? -al fo domandât trê voltis- Al rispuindè; Si, ogni volte che al rispuindeve al diseve; I miei orêi a lu àn sintût e il mê cûr al lu capis. Cussì l’om al disè; O lu ai ancje sintût dî cussì.
Imam Abu Dawud : 364
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا خَالِدٌ عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ أَبِي حَرْبِ بْنِ أَبِي الْأَسْوَدِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ فَضَالَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَعَلَّمَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ فِيمَا عَلَّمَنِي وَحَافِظْ عَلَى الصَّلَوَاتِ الْخَمْسِ قَالَ قُلْتُ إِنَّ هَذِهِ سَاعَاتٌ لِي فِيهَا أَشْغَالٌ فَمُرْنِي بِأَمْرٍ جَامِعٍ إِذَا أَنَا فَعَلْتُهُ أَجْزَأَ عَنِّي فَقَالَ حَافِظْ عَلَى الْعَصْرَيْنِ وَمَا كَانَتْ مِنْ لُغَتِنَا فَقُلْتُ وَمَا الْعَصْرَانِ فَقَالَ صَلَاةُ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَصَلَاةُ قَبْلَ غُرُوبِهَا
Al à dit [Amru bin ‘Aun] al à dit [Khalid] di [Dawud bin Abu Hind] di [Abu Harb bin Abu Al Aswad] di [Abdullah bin Fadhalah] di [So pari] al à dit; Il Rasulullah Sallam al à insegnât, e tra ce che al à insegnât al è: ‘E osservâ lis cinc preieris cuotidianis’. Al dîs; O ai dit; Di fat, chest al è un moment dulà che o ai une vore di ocupâts, duncje ordenâmi cun alc che al inclût, se o lu puartis indenant al sarà avonde par me. Duncje al disè: ‘Mantignî dôs preieris di Asr’. E chest nol fâs part dal nestri lengaç -cussì no capissin-, cussì o ai domandât; Cualis a son lis dôs preieris Asr? Al rispuindè: ‘Preâ prin che il soreli al jevi e prin che al monti’.
Imam Abu Dawud : 365
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو عَلِيٍّ الْحَنَفِيُّ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ حَدَّثَنَا عِمْرَانُ الْقَطَّانُ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ وَأَبَانُ كِلَاهُمَا عَنْ خُلَيْدٍ الْعَصَرِيِّ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَمْسٌ مَنْ جَاءَ بِهِنَّ مَعَ إِيمَانٍ دَخَلَ الْجَنَّةَ مَنْ حَافَظَ عَلَى الصَّلَوَاتِ الْخَمْسِ عَلَى وُضُوئِهِنَّ وَرُكُوعِهِنَّ وَسُجُودِهِنَّ وَمَوَاقِيتِهِنَّ وَصَامَ رَمَضَانَ وَحَجَّ الْبَيْتَ إِنْ اسْتَطَاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا وَأَعْطَى الزَّكَاةَ طَيِّبَةً بِهَا نَفْسُهُ وَأَدَّى الْأَمَانَةَقَالُوا يَا أَبَا الدَّرْدَاءِ وَمَا أَدَاءُ الْأَمَانَةِ قَالَ الْغُسْلُ مِنْ الْجَنَابَةِ
Al à contât [Mohammed bin Abdurrahman Al Anbari] al à contât [Abu Ali Al Hanafi, Ubaidullah bin Abdul Majid] al à contât ['Imran Al Qaththan] al à contât [Qatadah] e [Aban] sedi di [Khulaid Al 'Ashari] di [Abu Ad Darda`; Il Profete al à dit: ‘Cinc robis che se une persone e fâs cun fede, e jentràs in cîl; cui che al osserve lis cinc preieris cuotidianis insiemi cu lis lôr abluzions, il ruku', la prostrazion e i lôr timps, al osserve il digiun dal Ramadan, al fâs il pelegrinaç a Baitullah se al è bon di fâlu, al paie la zakat cun cussience de anime, e al compuarte il mandât'. A domandin; O Abu Ad-Darda, ce si vûl dî cun compliment di un mandât? Al rispuindè; Fate la douce!
Imam Abu Dawud : 366
حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ الْمِصْرِيُّ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ عَنْ ضُبَارَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي سُلَيْكٍ الْأَلْهَانِيِّ أَخْبَرَنِي ابْنُ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ الزُّهْرِيِّ قَالَ قَالَ سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيِّبِ إِنَّ أَبَا قَتَادَةَ بْنَ رِبْعِيٍّ أَخْبَرَهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى إِنِّي فَرَضْتُ عَلَى أُمَّتِكَ خَمْسَ صَلَوَاتٍ وَعَهِدْتُ عِنْدِي عَهْدًا أَنَّهُ مَنْ جَاءَ يُحَافِظُ عَلَيْهِنَّ لِوَقْتِهِنَّ أَدْخَلْتُهُ الْجَنَّةَ وَمَنْ لَمْ يُحَافِظْ عَلَيْهِنَّ فَلَا عَهْدَ لَهُ عِنْدِي
Al à dit [Haiwah bin Syuraih Al Mishri] al à dit [Baqiyyah] di [Dlubarah bin Abdullah bin Sulaik Alhani] al à dit a mi [Ibnu Nafi’] di [Ibnu Sihab Az Zuhri] al à dit; [Al à dit bin Al Musayyib] al à dit che [Abu Qatadah bin Rib'iy] al à comunicât che il Messazîr di Allah al à dit: 'Allah Ta'ala al à dit: 'Invezit, o obli la tô int a preâ cinc voltis al dì, e o promet che cui che al manten i timps, lui che no lu fasarò di sigûr. ce che o ai prometût’.
Imam Abu Dawud : 367
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَبِي عِمْرَانَ يَعْنِي الْجَوْنِيَّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أَبَا ذَرٍّ كَيْفَ أَنْتَ إِذَا كَانَتْ عَلَيْكَ أُمَرَاءُ يُمِيتُونَ الصَّلَاةَ أَوْ قَالَ يُؤَخِّرُونَ الصَّلَاةَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَا تَأْمُرُنِي قَالَ صَلِّ الصَّلَاةَ لِوَقْتِهَا فَإِنْ أَدْرَكْتَهَا مَعَهُمْ فَصَلِّهَا فَإِنَّهَا لَكَ نَافِلَةٌ
Al à dit [Musaddad] al à dit [Hammad bin Zaid] di [Abu Imran Al Jauni] di [Abdullah bin Ash Shamit] di [Abu Dzarr] al à dit; Il Rasulullah al mi à dit: “O Abu Dzarr, ce fâs cuant che tu âs leader che a finissin la preiere, o lui al dîs: finî la preiere?” O ai rispuindût; O Messazîr di Allah, alore ce mi ordinis di fâ? Al rispuindè: ‘Preâ al moment just, e se tu cjatis di preâ cun lôr, alore fâlu, parcè che e sarà une ricompense pes preieris nafilah par te’.
Imam Abu Dawud : 368
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ دُحَيْمٌ الدِّمَشْقِيُّ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ حَدَّثَنِي حَسَّانُ يَعْنِي ابْنَ عَطِيَّةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَابِطٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ الْأَوْدِيِّ قَالَقَدِمَ عَلَيْنَا مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ الْيَمَنَ رَسُولُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيْنَا قَالَ فَسَمِعْتُ تَكْبِيرَهُ مَعَ الْفَجْرِ رَجُلٌ أَجَشُّ الصَّوْتِ قَالَ فَأُلْقِيَتْ عَلَيْهِ مَحَبَّتِي فَمَا فَارَقْتُهُ حَتَّى دَفَنْتُهُ بِالشَّامِ مَيِّتًا ثُمَّ نَظَرْتُ إِلَى أَفْقَهِ النَّاسِ بَعْدَهُ فَأَتَيْتُ ابْنَ مَسْعُودٍ فَلَزِمْتُهُ حَتَّى مَاتَ فَقَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ بِكُمْ إِذَا أَتَتْ عَلَيْكُمْ أُمَرَاءُ يُصَلُّونَ الصَّلَاةَ لِغَيْرِ مِيقَاتِهَا قُلْتُ فَمَا تَأْمُرُنِي إِنْ أَدْرَكَنِي ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ صَلِّ الصَّلَاةَ لِمِيقَاتِهَا وَاجْعَلْ صَلَاتَكَ مَعَهُمْ سُبْحَةً
Al à dit [Abdurrahman bin Ibrahim, Duhaim Ad Dimasyqi] al à dit [Al Walid] al à dit [Al Auza’i] al à dit a mi [Hassan bin ‘Athiyyah] di [Abdurrahman bin Sabith] di [Amru bin Maimun Al Audi] al à dit; Mu’adz bin Jabal al vignì daûr di nô come messazîr dal Rasulullah. Al dîs; O ai sintût il so takbir in timp de preiere dal albierc, al jere une persone cuntune vôs fuarte. Po dopo mi plaseve, cussì no lu lassà - o lu voleve simpri - fintant che no lu sepulì in Sirie cuant che al murì. Dopo o ai cirît la persone plui pie dopo di lui, cussì o ai lât a [Ibn Mas’ud], e o lu ai seguît fin che al è muart. Al mi à dit une volte; Il Rasulullah al mi à dit une volte: ‘Cje tu fâs se il to leader al pree no in timp?’. O ai dit; Cje mi ordinis di fâ cuant che o lu cjati, o Messazîr di Allah? Al rispuindè: ‘Preâ al moment just, e fâ la tô preiere cun lôr une nafilah’.
Imam Abu Dawud : 369
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ بْنِ أَعْيَنَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ يَسَافٍ عَنْ أَبِي الْمُثَنَّى عَنْ ابْنِ أُخْتِ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْأَنْبَارِيُّ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ الْمَعْنَى عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ يَسَافٍ عَنْ أَبِي الْمُثَنَّى الْحِمْصِيِّ عَنْ أَبِي أُبَيٍّ ابْنِ امْرَأَةِ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهَا سَتَكُونُ عَلَيْكُمْ بَعْدِي أُمَرَاءُ تَشْغَلُهُمْ أَشْيَاءُ عَنْ الصَّلَاةِ لِوَقْتِهَا حَتَّى يَذْهَبَ وَقْتُهَا فَصَلُّوا الصَّلَاةَ لِوَقْتِهَا فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُصَلِّي مَعَهُمْ قَالَ نَعَمْ إِنْ شِئْتَ وَقَالَ سُفْيَانُ إِنْ أَدْرَكْتُهَا مَعَهُمْ أُصَلِّي مَعَهُمْ قَالَ نَعَمْ إِنْ شِئْتَ
Al à contât [Mohammad bin Qudamah bin A’yan] al à contât [Jarir] di [Mansur] di [Hilal bin Yasaf] di [Abu Al Mutsanna] dal [il fi di sô sûr Ubadah bin Ash Shamit] - come ancje bin Almulai al à contât di un altri. Anbari] al à contât [Waki’] di [Sufyan] in significât di [Mansur] di [Hilal bin Yasaf] di [Abu Al Mutsanna Al Himshi] di [Abu Ubay bin Imra’ah Ubadah bin Ash Shamit] di [Ubadah bin Ash Shamit] al à dit; Il Rasulullah sallallaahu alaihi wasallah al à dit: ‘Invezit, a saran dopo di me i tois leader che a saran ocupâts cui afârs mondiâi di fâ lis preieris in timp fin che al è timp di lâ vie. Duncje preâ al moment just’. Al jere un om che al domandeve; O Messazîr di Allah, o preìn ancje nô cun lôr? Lui al rispuindè: ‘Sì, se tu âs bisugne’. Sufyan al disè; Se o mi cjati a preâ cun lôr, o prei ancje jo cun lôr? Lui al rispuindè: ‘Sì, se tu âs bisugne’.
Imam Abu Dawud : 370
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو هَاشِمٍ يَعْنِي الزَّعْفَرَانِيَّ حَدَّثَنِي صَالِحُ بْنُ عُبَيْدٍ عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ وَقَّاصٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَكُونُ عَلَيْكُمْ أُمَرَاءُ مِنْ بَعْدِي يُؤَخِّرُونَ الصَّلَاةَ فَهِيَ لَكُمْ وَهِيَ عَلَيْهِمْ فَصَلُّوا مَعَهُمْ مَا صَلَّوْا الْقِبْلَةَ
Al à dit [Abu Al Walid Ath Thayalisi] al à dit [Abu Hasyim Az Za’farani] al à dit a mi [Salih bin Ubaid] di [Qabishah bin Waqash] al à dit; Il Rasulullah sallallaahu alaihi wasallam al à dit: ‘Al vignarà un timp dopo di me cuant che i tôs leader a finiran lis lôr preieris, daspò par te - ancjemò - a cjapin la ricumpense intant che a cjapin i pecjâts, duncje continuâ a preâ daûr di lôr fintant che a frontin la Qibla.
Imam Abu Dawud : 371
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ ابْنِ الْمُسَيِّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَفَلَ مِنْ غَزْوَةِ خَيْبَرَ فَسَارَ لَيْلَةً حَتَّى إِذَا أَدْرَكَنَا الْكَرَى عَرَّسَ وَقَالَ لِبِلَالٍ اكْلَأْ لَنَا اللَّيْلَ قَالَ فَغَلَبَتْ بِلَالًا عَيْنَاهُ وَهُوَ مُسْتَنِدٌ إِلَى رَاحِلَتِهِ فَلَمْ يَسْتَيْقِظْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا بِلَالٌ وَلَا أَحَدٌ مِنْ أَصْحَابِهِ حَتَّى إِذَا ضَرَبَتْهُمْ الشَّمْسُ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَّلَهُمْ اسْتِيقَاظًا فَفَزِعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا بِلَالُ فَقَالَ أَخَذَ بِنَفْسِي الَّذِي أَخَذَ بِنَفْسِكَ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ فَاقْتَادُوا رَوَاحِلَهُمْ شَيْئًا ثُمَّ تَوَضَّأَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَمَرَ بِلَالًا فَأَقَامَ لَهُمْ الصَّلَاةَ وَصَلَّى بِهِمْ الصُّبْحَ فَلَمَّا قَضَى الصَّلَاةَ قَالَ مَنْ نَسِيَ صَلَاةً فَلْيُصَلِّهَا إِذَا ذَكَرَهَا فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَالَ أَقِمْ الصَّلَاةَ لِلذِّكْرَىقَالَ يُونُسُ وَكَانَ ابْنُ شِهَابٍ يَقْرَؤُهَا كَذَلِكَ قَالَ أَحْمَدُ قَالَ عَنْبَسَةُ يَعْنِي عَنْ يُونُسَ فِي هَذَا الْحَدِيثِ لِذِكْرِي قَالَ أَحْمَدُ الْكَرَى النُّعَاسُ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا أَبَانُ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ فِي هَذَا الْخَبَرِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَحَوَّلُوا عَنْ مَكَانِكُمْ الَّذِي أَصَابَتْكُمْ فِيهِ الْغَفْلَةُ قَالَ فَأَمَرَ بِلَالًا فَأَذَّنَ وَأَقَامَ وَصَلَّى قَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ مَالِكٌ وَسُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ وَالْأَوْزَاعِيُّ وَعَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ وَابْنِ إِسْحَقَ لَمْ يَذْكُرْ أَحَدٌ مِنْهُمْ الْأَذَانَ فِي حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ هَذَا وَلَمْ يُسْنِدْهُ مِنْهُمْ أَحَدٌ إِلَّا الْأَوْزَاعِيُّ وَأَبَانُ الْعَطَّارُ عَنْ مَعْمَرٍ
Al à dit [Ahmad bin Salih] al à dit [Ibnu Wahb] al à dit [Yunus] di [Ibnu Shihab] di [Ibnu Al Musayyib] di [Abu Hurairah] che il Messazîr di Allah al tornà de vuere di Khaibar, al continuà a cjaminâ fin ae gnot. si fermà par riposâ. Al disè a Bilal: “Stâ atent par nô stasera!” In ogni câs, la sonnolence e superà Bilal cussì al si indormençà intant che si apontave cuintri dal so veicul. Il Profete nol si disvilupave dal so son, ni Bilal, ni nissun dai siei compagns, cussì la lûs dal soreli ju colpè, e il prin a disvilupasi al fo il Rasulullah, cussì il Rasulullah al fo une vore sconvolt e al disè: 'O Bilal!' Bilal al rispuindè; La sonnolence e mi à superât come che e à superât te, o Messazîr di Allah! Duncje a àn diret il lôr veicul a movisi di dulà che a durmivin, daspò il Profete sallallaahu alaihi wasallam al à fat la abluzion daspò al à ordenât a Bilal di pronunciâ l’Iqamat daspò al à preât la preiere dal Fajr in congregazion cun lôr. Daspò vê finît la preiere, al disè: 'Cui che al dismentee di fâ la preiere, al la fâs cuant che al si ricuarde, parcè che Allah Ta'ala al dîs: 'E stabilî la preiere par ricuardâmi''. Giona al disè; Cossì al lu leè Ibn Shihab. Ahmad al disè; [Anbasah] ven a stâi di [Yunus] in chest hadith al lei; ‘lizicri’. Ahmad al disè; ‘alkara’ al vûl dî sonnolence. Al à dit [Musa bin Isma’il] al à dit [Aban] al à dit [Ma’mar] di [Az-Zuhri] di [Al à dit bin Al Musayyib] di [Abu Hurairah] in chest hadith. E al ordenà a Bilal di fâ la clamade ae preiere e daspò di fâ l’iqamat e daspò di preâ. Abu Daud al disè; Al è stât contât di [Malik], [Sufyan bin Uyainah], [Al Auzai’i] e [Abdurrazzaq] di [Ma’mar] e [Ibn Ishaq], e ducj lôr a no àn menzonât la clamade ae preiere tal hadith di Az Zuhri, e nissun di lôr al à eseguît l’isnad di Al-Azay’an gjavant] [Ma’mar].
Imam Abu Dawud : 372
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَبَاحٍ الْأَنْصَارِيِّ حَدَّثَنَا أَبُو قَتَادَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ فِي سَفَرٍ لَهُ فَمَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمِلْتُ مَعَهُ فَقَالَ انْظُرْ فَقُلْتُ هَذَا رَاكِبٌ هَذَانِ رَاكِبَانِ هَؤُلَاءِ ثَلَاثَةٌ حَتَّى صِرْنَا سَبْعَةً فَقَالَ احْفَظُوا عَلَيْنَا صَلَاتَنَا يَعْنِي صَلَاةَ الْفَجْرِ فَضُرِبَ عَلَى آذَانِهِمْ فَمَا أَيْقَظَهُمْ إِلَّا حَرُّ الشَّمْسِ فَقَامُوا فَسَارُوا هُنَيَّةً ثُمَّ نَزَلُوا فَتَوَضَّئُوا وَأَذَّنَ بِلَالٌ فَصَلَّوْا رَكْعَتَيْ الْفَجْرِ ثُمَّ صَلَّوْا الْفَجْرَ وَرَكِبُوا فَقَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ قَدْ فَرَّطْنَا فِي صَلَاتِنَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ لَا تَفْرِيطَ فِي النَّوْمِ إِنَّمَا التَّفْرِيطُ فِي الْيَقَظَةِ فَإِذَا سَهَا أَحَدُكُمْ عَنْ صَلَاةٍ فَلْيُصَلِّهَا حِينَ يَذْكُرُهَا وَمِنْ الْغَدِ لِلْوَقْتِحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ نَصْرٍ حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ حَدَّثَنَا الْأَسْوَدُ بْنُ شَيْبَانَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ سُمَيْرٍ قَالَ قَدِمَ عَلَيْنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَبَاحٍ الْأَنْصَارِيُّ مِنْ الْمَدِينَةِ وَكَانَتْ الْأَنْصَارُ تُفَقِّهُهُ فَحَدَّثَنَا قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو قَتَادَةَ الْأَنْصَارِيُّ فَارِسُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَيْشَ الْأُمَرَاءِ بِهَذِهِ الْقِصَّةِ قَالَ فَلَمْ تُوقِظْنَا إِلَّا الشَّمْسُ طَالِعَةً فَقُمْنَا وَهِلِينَ لِصَلَاتِنَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رُوَيْدًا رُوَيْدًا حَتَّى إِذَا تَعَالَتْ الشَّمْسُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ كَانَ مِنْكُمْ يَرْكَعُ رَكْعَتَيْ الْفَجْرِ فَلْيَرْكَعْهُمَا فَقَامَ مَنْ كَانَ يَرْكَعُهُمَا وَمَنْ لَمْ يَكُنْ يَرْكَعُهُمَا فَرَكَعَهُمَا ثُمَّ أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُنَادَى بِالصَّلَاةِ فَنُودِيَ بِهَا فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِنَا فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ أَلَا إِنَّا نَحْمَدُ اللَّهَ أَنَّا لَمْ نَكُنْ فِي شَيْءٍ مِنْ أُمُورِ الدُّنْيَا يَشْغَلُنَا عَنْ صَلَاتِنَا وَلَكِنَّ أَرْوَاحَنَا كَانَتْ بِيَدِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَأَرْسَلَهَا أَنَّى شَاءَ فَمَنْ أَدْرَكَ مِنْكُمْ صَلَاةَ الْغَدَاةِ مِنْ غَدٍ صَالِحًا فَلْيَقْضِ مَعَهَا مِثْلَهَا حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا خَالِدٌ عَنْ حُصَيْنٍ عَنْ ابْنِ أَبِي قَتَادَةَ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ فِي هَذَا الْخَبَرِ قَالَ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ قَبَضَ أَرْوَاحَكُمْ حَيْثُ شَاءَ وَرَدَّهَا حَيْثُ شَاءَ قُمْ فَأَذِّنْ بِالصَّلَاةِ فَقَامُوا فَتَطَهَّرُوا حَتَّى إِذَا ارْتَفَعَتْ الشَّمْسُ قَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِالنَّاسِ حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا عَبْثَرٌ عَنْ حُصَيْنٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَعْنَاهُ قَالَ فَتَوَضَّأَ حِينَ ارْتَفَعَتْ الشَّمْسُ فَصَلَّى بِهِمْ
Al à contât [Musa bin Isma’il] al à contât [Hammad] di [Thabit Al Bunani] di [Abdullah bin Rabah Al Ansari] al à contât [Abu Qatadah] che il Profete une volte al è lât in viaç, di colp al si è deviât de strade e jo o ai seguît. Al disè: ‘Viôt - tu viodis cualchidun -?’. O ai dit; Al jere un cjavalîr, doi e trê. Fin che o jerin siet di nô. Al disè po dopo: ‘Mantignî lis nestris preieris, ven a stâi la preiere dal Fajr. Dopo i lôr orêi a jerin cuvierts - no sintevin nuie parcè che a jerin in son - cussì che nuie ju disvilupave fûr dal calôr dal soreli. A cjaminarin un pôc, daspò a si fermarin intun lûc e a faserin l’abluzion. Bilal al fasè la clamade ae preiere, daspò a prearin la preiere de sunna dôs rak’ahs prime de albe, daspò a prearin la preiere de albe e a tornarin indaûr. Cualchidun di lôr al disè a altris; O sin stâts negligjents intes nestris preieris. Duncje il Profete al à dit: ‘No je negligjence tal durmî, di fat la negligjence e esist dome cuant che si è svei. Se un di voi al dismentee di preâ, alore al pree cuant che al si ricuarde al stes moment la dì dopo. Al à dit [Ali ben Nadlr] al à dit [Wahb ben Jarir] al à dit [Al Aswad ben Syaiban] al à dit [Khalid ben Sumair] al à dit; [Abdullah bin Rabah Al Ansari] al vignì daûr di nô di Medine, i Ansar lu consideravin un om piôs. Alore al ne contà, al disè; Dopo vêmi contât [Abu Qatadah Al Ansari], il cjavalîr dal Rasulullah, al disè; Il Rasulullah al à mandât une volte un esercit di leader -Jaisy Al Umara`- cun cheste storie. Al dîs; Nissune robe a nus à disvilupade fûr che il soreli che al jere jevât in alt. Duncje o si jerin disvilupats une vore sconvolts e spaventâts parcè che no vevin preât. Il Profete al à dit: ‘Ralentâ’. Fin cuant che il soreli al jere jevât, il Rasulullah al disè: ‘Cui che tra di voi al vûl preâ la preiere sunnah di dôs rak’ahs al albierc, par plasê fâlu’. Alore il Rasulullah al ordenà la clamade ae preiere, alore al preà guidantnus. Dopo de preiere al disè: ‘Savê che o sin pardabon grats a Allah parcè che no jerin intai afârs dal mont che a nus tegnin ocupâts de preiere, ma lis nestris animiis a son intes mans di Allah Azza wa Jalla, Lui lis libare cuant che Al vûl. Cualchidun di voi al cjape la preiere de matine la dì dopo, al sedi qadla`lah cun lui. Al à contât [Amr bin Aun] al à contât [Khalid] di [Hushain] di [Ibn Abu Qatada] di [Abu Qatada] in chest hadith. Al menzonà; Il Profete sallallaahu alaihi wasallam al à dit: ‘Invezit, Allah al ten lis vôs animi secont la sô Volontât e lis libare secont la sô Volontât. Alçâsi e dî la clamade ae preiere. Cussì a si levarin sù e a si purificarin, fin che cuant che il soreli al jere jevât, il Profete al si alçà e al preà in cjâf dai compagns. Al à contât [Hannad] al à contât ['Abtsar] di [Hushain] di [Abdullah bin Abu Qatadah] di [sô pari] dal Profete sallam cul stes significât. Al menzonà; Dopo al fasè la abluzion cuant che il soreli al jere jevât e daspò al preà par puartâju.
Imam Abu Dawud : 373
حَدَّثَنَا الْعَبَّاسُ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ وَهُوَ الطَّيَالِسِيُّ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ يَعْنِي ابْنَ الْمُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَبَاحٍ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَ فِي النَّوْمِ تَفْرِيطٌ إِنَّمَا التَّفْرِيطُ فِي الْيَقَظَةِ أَنْ تُؤَخِّرَ صَلَاةً حَتَّى يَدْخُلَ وَقْتُ أُخْرَى
Al à dit [Al Abbas Al Anbari] al à dit [Suliman ben Dawud Ath Thayalisi] al à dit [Suliman ben Al Mughirah] di [Tsabit] di [Abdullah ben Rabah] di [Abu Qatadah] al à dit; Il Rasulullah Sallallahu alaihi wasallam al à dit: ‘No je negligjence cuant che si durmìs, ma la negligjence e je presint dome cuant che si disviele, ven a stâi finî la preiere fin che nol rive il timp di une altre preiere’.
Imam Abu Dawud : 374
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ أَخْبَرَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ نَسِيَ صَلَاةً فَلْيُصَلِّهَا إِذَا ذَكَرَهَا لَا كَفَّارَةَ لَهَا إِلَّا ذَلِكَ
A nus è stât contât che [Mohammad bin Kathir] al à dit che il Profete al à dit: ‘Cui che al dismentee di fâ une preiere, al à di fâle cuant che si ricuarde, nol è mâl par lui fûr che chel’.
Imam Abu Dawud : 375
حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ عَنْ خَالِدٍ عَنْ يُونُسَ بْنِ عُبَيْدٍ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ فِي مَسِيرٍ لَهُ فَنَامُوا عَنْ صَلَاةِ الْفَجْرِ فَاسْتَيْقَظُوا بِحَرِّ الشَّمْسِ فَارْتَفَعُوا قَلِيلًا حَتَّى اسْتَقَلَّتْ الشَّمْسُ ثُمَّ أَمَرَ مُؤَذِّنًا فَأَذَّنَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْفَجْرِ ثُمَّ أَقَامَ ثُمَّ صَلَّى الْفَجْرَ
O vin contât a [Wahb bin Baqiyyah] di [Khalid] di [Yunus bin Ubaid] di [Al Hasan] di [Imran bin Hushain] che une volte che il Messazîr di Allah al jere in viaç cui siei compagns, ducj a si son indormentâts di fâ la preiere dal soreli, a si son disvilupats. Cussì a si movevin un tic par evitâ i rais dal soreli, daspò a cualchidun al fo ordenât di dî la clamade ae preiere, cussì al clamave ae preiere daspò al faseve dôs rakâs di preiere sunnah prin de preiere dal albe, daspò al diseve l’iqamat dopo di chê al faseve la preiere dal albe.
Imam Abu Dawud : 376
حَدَّثَنَا عَبَّاسٌ الْعَنْبَرِيُّ ح و حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ وَهَذَا لَفْظُ عَبَّاسٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ يَزِيدَ حَدَّثَهُمْ عَنْ حَيْوَةَ بْنِ شُرَيْحٍ عَنْ عَيَّاشِ بْنِ عَبَّاسٍ يَعْنِي الْقِتْبَانِيَّ أَنَّ كُلَيْبَ بْنَ صُبْحٍ حَدَّثَهُمْ أَنَّ الزِّبْرِقَانَ حَدَّثَهُ عَنْ عَمِّهِ عَمْرِو بْنِ أُمَيَّةَ الضَّمْرِيِّ قَالَكُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ فَنَامَ عَنْ الصُّبْحِ حَتَّى طَلَعَتْ الشَّمْسُ فَاسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ تَنَحَّوْا عَنْ هَذَا الْمَكَانِ قَالَ ثُمَّ أَمَرَ بِلَالًا فَأَذَّنَ ثُمَّ تَوَضَّئُوا وَصَلَّوْا رَكْعَتَيْ الْفَجْرِ ثُمَّ أَمَرَ بِلَالًا فَأَقَامَ الصَّلَاةَ فَصَلَّى بِهِمْ صَلَاةَ الصُّبْحِحَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحَسَنِ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا حَرِيزٌ ح و حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ أَبِي الْوَزِيرِ حَدَّثَنَا مُبَشِّرٌ يَعْنِي الْحَلَبِيَّ حَدَّثَنَا حَرِيزٌ يَعْنِي ابْنَ عُثْمَانَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ ذِي مِخْبَرٍ الْحَبَشِيِّ وَكَانَ يَخْدُمُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْخَبَرِ قَالَ فَتَوَضَّأَ يَعْنِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وُضُوءًا لَمْ يَلْثَ مِنْهُ التُّرَابُ ثُمَّ أَمَرَ بِلَالًا فَأَذَّنَ ثُمَّ قَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ غَيْرَ عَجِلٍ ثُمَّ قَالَ لِبِلَالٍ أَقِمْ الصَّلَاةَ ثُمَّ صَلَّى الْفَرْضَ وَهُوَ غَيْرُ عَجِلٍ قَالَ عَنْ حَجَّاجٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ صُلَيْحٍ حَدَّثَنِي ذُو مِخْبَرٍ رَجُلٌ مِنْ الْحَبَشَةِ و قَالَ عُبَيْدٌ يَزِيدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ الْفَضْلِ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ عَنْ حَرِيزٍ يَعْنِي ابْنَ عُثْمَانَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ صَالِحٍ عَنْ ذِي مِخْبَرٍ ابْنِ أَخِي النَّجَاشِيِّ فِي هَذَا الْخَبَرِ قَالَ فَأَذَّنَ وَهُوَ غَيْرُ عَجِلٍ
Al à contât [Abbas Al Anbari], -Contât in mût simil di une altre strade-, Al à contât [Ahmad bin Shalih] e cheste e je la peraule di Abbas che [Abdullah bin Yazid] al à contât lôr di [Haiwah bin Syuraih] di [Ayyasy bin Abbas] che al à [Az Zibriqan] al à contât, di [sô ziu, Amru bin Umayyah Adl Dlamri] al à dit; O jerin cul Profete in cualchidun dai siei viaçs. Une volte si indormençà de preiere di Fajr fin al albierc dal soreli. Duncje il Rasulullah al si alçà e al disè a lôr; “Spostâsi di chest puest”. Al continuà; Po dopo al ordenà a Bilal di fâ la clamade ae preiere, daspò a àn fat la abluzion e a àn preât doi rakats de sunne ae albe. Po dopo al ordenà a Bilal di pronunciâ l’iqamat, e al ju puartà ancje inte preiere dal Fajr. Al à dit [Ibrahim ben Al Hasan] al à dit che [Hajjaj ben Mohammed] al à dit [Hariz]. -In mût simil, al è stât contât di une altre strade-, Al è stât contât a nô [Ubaid bin Abi Al Wazir] al à contât [Mubasysyir Al Halabi] al à contât [Hariz bin Uthman] al à contât a mi [Yazid bin Salih] di [Dzu Mikhbar Al Habasyi al jere il servidôr dal Prof. notis. Al menzonà; Po dopo lui, ven a stâi il Profete, al fasè la abluzion e nol fo esponût al plui piçul polvar. Po dopo al ordenà a Bilal di fâ la clamade ae preiere, daspò di alçâsi e preâ la preiere sunna di doi rakats ae albe cence frede. Po dopo al disè a Bilal: ‘Proclamâ l’iqamat’. Dopo al preà la preiere dal fardhu - Fajr - cence frede. Al à dit che di [Hajjaj] di [Yazid bin Shulaih] al veve contât [Dzu Mikhbar] un om di Habasyah. E [Ubaid] al disè [Yazid bin Salih] al disè; Al à contât che [Muamal ben Al Fadll] al à contât [Al Walid] di [Hariz ben Usman] di [Yazid ben Salih] di [Dzu Mikhbar, fi dal fradi di An Najasyi] in chest hadith. Al menzonà; Bilal al disè la clamade ae preiere cence frede.
Imam Abu Dawud : 377
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ جَامِعِ بْنِ شَدَّادٍ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي عَلْقَمَةَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ قَالَأَقْبَلْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ زَمَنَ الْحُدَيْبِيَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ يَكْلَؤُنَا فَقَالَ بِلَالٌ أَنَا فَنَامُوا حَتَّى طَلَعَتْ الشَّمْسُ فَاسْتَيْقَظَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ افْعَلُوا كَمَا كُنْتُمْ تَفْعَلُونَ قَالَ فَفَعَلْنَا قَالَ فَكَذَلِكَ فَافْعَلُوا لِمَنْ نَامَ أَوْ نَسِيَ
Al à dit [Mohammed bin Al Mutsanna] al à dit [Mohammed bin Ja’far] al à dit [Syu’bah] di [Jami’ bin Syaddad] O ai sintût [Abdurrahman bin Abu Alqamah] O ai sintût [Abdullah bin Mas’ud] al à dit; O vin vignût cul Rasulullah in timp di vuere di Hudaibiyah. Il Rasulullah al à dit: “Cui che al varès di vê cure di nô?” Bilal al rispuindè; I. A durmivin fin che il soreli al jevà. Alore il Profete al si alçà e al disè: ‘Fâ la preiere de matine come che tu fâs di solit’. Al dîs; Duncje o lu vin fat. Al disè: ‘E fâ cussì par ducj chei che si indormen o che a dismentein di preâ. '
Imam Abu Dawud : 378
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ بْنِ سُفْيَانَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ عَنْ أَبِي فَزَارَةَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ الْأَصَمِّ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أُمِرْتُ بِتَشْيِيدِ الْمَسَاجِدِقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ لَتُزَخْرِفُنَّهَا كَمَا زَخْرَفَتْ الْيَهُودُ وَالنَّصَارَى
Al à dit [Mohammed bin Ash Shabbah bin Sufyan] al à dit [Sufyan bin Uyainah] di [Sufyan Ats Tsauri] di [Abu Fazarah] di [Yazid bin Al Ashamm] di [Ibn Abbas] al à dit; Il Rasulullah al disè: “No mi à ordinât di decorâ lis moscheis”. Ibn Abbas al disè; In fat, tu decorarâs lis moscheis come che a decorin i ebreus e i cristians i lôr puescj di adorazion.
Imam Abu Dawud : 379
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْخُزَاعِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسٍ وَقَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى يَتَبَاهَى النَّاسُ فِي الْمَسَاجِدِ
A nus è stât contât che [Mohammed bin Abdullah Al Khuza’i] al à dit [Hammad bin Salamah] di [Ayyub] di [Abu Qilabah] di [Anas] e [Qatadah] di [Anas] che il Profete al à dit: ‘Il dì dal judizi cence jessi uman nol vignarà.
Imam Abu Dawud : 380
حَدَّثَنَا رَجَاءُ بْنُ الْمُرَجَّى حَدَّثَنَا أَبُو هَمَّامٍ الدَّلَّالُ مُحَمَّدُ بْنُ مُحَبَّبٍ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ السَّائِبِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عِيَاضٍ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ أَبِي الْعَاصِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَهُ أَنْ يَجْعَلَ مَسْجِدَ الطَّائِفِ حَيْثُ كَانَ طَوَاغِيتُهُمْ
Al à dit [Raja bin Al Murajja] al à dit [Abu Hammam Ad Dallal, Mohammed bin Muhabbab] al à dit [Said bin As Sa`ib] di [Mohammad bin Abdullah bin Iyadl] di [Usman bin Abu Al Ash] che al jere il profete par il popul Taif tal puest dulà che a metevin lis lôr statuis.