Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 හදීස්

හදීස්

Imam Abu Dawud : 3121

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ أَخْبَرَهُأَنَّهُ تَقَاضَى ابْنَ أَبِي حَدْرَدٍ دَيْنًا كَانَ عَلَيْهِ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ فَارْتَفَعَتْ أَصْوَاتُهُمَا حَتَّى سَمِعَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي بَيْتِهِ فَخَرَجَ إِلَيْهِمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى كَشَفَ سِجْفَ حُجْرَتِهِ وَنَادَى كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ فَقَالَ يَا كَعْبُ فَقَالَ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَشَارَ لَهُ بِيَدِهِ أَنْ ضَعْ الشَّطْرَ مِنْ دَيْنِكَ قَالَ كَعْبٌ قَدْ فَعَلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُمْ فَاقْضِهِ

[අහ්මද් බින් සාලිහ්] අපට පවසා ඇත්තේ [ඉබ්නු වහබ්] [යුනුස්] [ඉබ්නු ෂිහාබ්] මට පවසා ඇති බව [අබ්දුල්ලාහ් බින් ක'බ් බින් මලික්] මට පවසා ඇති බව [ක'බ් බින් මලික්] මට පැවසූ බව [ක'බ් බින් මලික්] රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්ගේ කාලයේ දී ඔහු ඉබ්නු අබු හද්රද්ගෙන් පල්ලියේදී ණයක් ඉල්ලා සිටි බවත්, පසුව ඔවුන්ගේ හඬ නැඟුණු බවත් රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් ඔහුගේ නිවස තුළ සිට ඔවුන් දෙදෙනාටම ඇසෙන තුරු සිටියේය. ඉන්පසු රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තම කාමරයේ තිරය විවෘත කර ඔවුන් හමුවීමට පිටතට පැමිණියේය. ඔහු ක'බ් බින් මලික් අමතා මෙසේ පැවසීය: 'ඕ ක'බ්!' එවිට ක'බ් පිළිතුරු දුන්නේය, 'මම ඔබේ ඇමතුම ඉටු කරමි, අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි'. ඉන්පසු ඔහු තම අතින් ඔහුට සංඥා කළේය: 'ඔබේ ණයෙන් අඩක් අත්හරින්න!' ක'බ් පැවසීය, 'මම එය කළා, ඕ අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි'. එවිට නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ: 'නැඟිට ඔබේ ණය ඔහුට ගෙවන්න!'

තහවුරු කරන හදීස් (8)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 3122

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ الْهَمَدَانِيُّ وأَحْمَدُ بْنُ السَّرْحِ قَالَا أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ أَنَّ أَبَاهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرِو بْنِ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي عَمْرَةَ الْأَنْصَارِيَّ أَخْبَرَهُ أَنَّ زَيْدَ بْنَ خَالِدٍ الْجُهَنِيَّ أَخْبَرَهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَلَا أُخْبِرُكُمْ بِخَيْرِ الشُّهَدَاءِ الَّذِي يَأْتِي بِشَهَادَتِهِ أَوْ يُخْبِرُ بِشَهَادَتِهِ قَبْلَ أَنْ يُسْأَلَهَا شَكَّ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ أَيَّتَهُمَا قَالَقَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ مَالِكٌ الَّذِي يُخْبِرُ بِشَهَادَتِهِ وَلَا يَعْلَمُ بِهَا الَّذِي هِيَ لَهُ قَالَ الْهَمَدَانِيُّ وَيَرْفَعُهَا إِلَى السُّلْطَانِ قَالَ ابْنُ السَّرْحِ أَوْ يَأْتِي بِهَا الْإِمَامَ وَالْإِخْبَارُ فِي حَدِيثِ الْهَمَدَانِيِّ قَالَ ابْنُ السَّرْحِ ابْنُ أَبِي عَمْرَةَ لَمْ يَقُلْ عَبْدَ الرَّحْمَنِ

[අහ්මද් බින් සයිද් අල් හම්දානි] අපට සහ [අහ්මද් බින් අස් සාරා] අපට [ඉබ්නු වහබ්] [මලික් බින් අනස්] [අබ්දුල්ලාහ් බින් අබු බකර්] ගෙන් මට [මලික් බින් අනස්] තුමාට [ඔහුගේ පියා] තමාට [අබ්දුල්ලාහ් බින් අම්රු බින් උස්මාන් බින් අෆ්ෆාන්] තමාට පැවසූ බව පැවසූ බව [අබ්දුර් රහ්මාන් බින් අම්රා අල් අන්සාරි] තමාට [සයිද් බින් කාලිඩ් අල් ජුහානි] තමාට දැනුම් දුන් බව නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් පැවසූ බව පැවසූ බව පැවසූ බව අපට දන්වා ඇත: 'තම සාක්ෂිය ගෙන ඒමට පැමිණි හෝ ඒ ගැන විමසීමට පෙර ඔහුගේ සාක්ෂිය ගැන ප්‍රවෘත්ති ලබා දුන් හොඳම සාක්ෂිකරුවෙකු ගැන මම ඔබට කියන්නද'. -අබ්දුල්ලාහ් බින් අබු බකර් ඔහු සඳහන් කළ දෙදෙනාගෙන් කවරෙකු ගැනද යන්න ගැන නිශ්චිත නැත-. අබු දාවුද් පැවසුවේ, 'මලික් පැවසුවේ, 'තම සාක්ෂිය වාර්තා කරන අය, එය ඇති අය - සාක්ෂි ලබා දීමට අයිතිය - එය නොදනී' යනුවෙනි. [අල් හම්දානි] පැවසුවේ, 'ඔහු එය පාලකයාට දැනුම් දුන්නේය' යනුවෙනි.' [ඉබ්නු අස් අස් සර්හ්] මෙසේ පැවසීය, 'නැතහොත් ඔහු පැමිණ එය ඉමාම්වරයෙකු වෙත ගෙන ආවේය.' පණිවිඩයේ ස්වරූපය අල් හම්දානිගේ හදීසයේ ඇත. ඉබ්නු අස් අස් සර්හ් මෙසේ පැවසීය, 'ඉබ්නු අබු 'අම්රා අබ්දුර් රහ්මාන්ගේ නම සඳහන් කළේ නැත.'

තහවුරු කරන හදීස් (5)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 3123

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا عُمَارَةَ بْنِ غَزِيَّةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ رَاشِدٍ قَالَجَلَسْنَا لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ فَخَرَجَ إِلَيْنَا فَجَلَسَ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ حَالَتْ شَفَاعَتُهُ دُونَ حَدٍّ مِنْ حُدُودِ اللَّهِ فَقَدْ ضَادَّ اللَّهَ وَمَنْ خَاصَمَ فِي بَاطِلٍ وَهُوَ يَعْلَمُهُ لَمْ يَزَلْ فِي سَخَطِ اللَّهِ حَتَّى يَنْزِعَ عَنْهُ وَمَنْ قَالَ فِي مُؤْمِنٍ مَا لَيْسَ فِيهِ أَسْكَنَهُ اللَّهُ رَدْغَةَ الْخَبَالِ حَتَّى يَخْرُجَ مِمَّا قَالَحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدٍ الْعُمَرِيُّ حَدَّثَنِي الْمُثَنَّى بْنُ يَزِيدٍ عَنْ مَطَرٍ الْوَرَّاقِ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَعْنَاهُ قَالَ وَمَنْ أَعَانَ عَلَى خُصُومَةٍ بِظُلْمٍ فَقَدْ بَاءَ بِغَضَبٍ مِنْ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ

[අහ්මද් බින් යූනුස්] අපට [සුහයිර්] අපට [යහ්යා බින් රසයිද්] ගෙන් [උමාරා බින් ගාසියා] අපට මෙසේ පැවසූ බව අපට [යහ්යා බින් රසයිද්] තුමා අපට [උමාරා බින් ගාසියා] තුමා අපට මෙසේ පැවසූ බව ඔහු පැවසීය, 'අපි අබ්දුල්ලාහ් බින් උමර් එනතුරු බලා සිටියෙමු, පසුව ඔහු පිටතට පැමිණ අප සමඟ වාඩි විය, පසුව ඔහු මෙසේ පැවසීය, 'අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමා මෙසේ පවසනු මම අසා ඇත්තෙමි: 'අල්ලාහ්ගේ දඬුවම් අතර දඬුවමක් ලැබීමෙන් වළක්වන ඕනෑම කෙනෙකුගේ මැදිහත්වීම, ඇත්ත වශයෙන්ම ඔහු අල්ලාහ්ට අකීකරු වී ඇත. ඔහු ඒ ගැන දැනගෙන සිටියදී බොරුවෙන් සටන් කරන ඕනෑම අයෙකු එය අත්හරින තෙක් අල්ලාහ්ගේ කෝපයට ලක් වනු ඇත. තවද යමෙක් ඇදහිලිවන්තයෙකුට සත්‍ය නොවන දෙයක් පැවසුවහොත්, අල්ලාහ් ඔහුව නිරයේ ගැඹුරට දමනු ඇත, ඔහු පිටතට එන තෙක් - ඔහු පැවසූ දේ අතහැර දමන තෙක් - ඔහු පිටතට යන තෙක් - ඔහු පැවසූ දේ අතහැර දමනු ඇත'. [අලි බින් අල් හුසේන් බින් ඉබ්‍රාහිම්] අපට [උමර් බින් යූනුස්] අපට [අෂිම් බින් මුහම්මද් බින් සයිද් අල් උමාරි] අපට [අල් මුට්සන්නා බින් යාසිඩ්] [මාතර් අල් වරක්] [නෆි] වෙතින්] [ඉබ්නු උමර්] නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන්ගෙන් එහි අර්ථය සමඟ විස්තර කර ඇත. ඔහු මෙසේ පැවසීය, 'අසාධාරණය පිළිබඳ ආරවුලකදී උදව් කරන ඕනෑම අයෙකු අල්ලාහ්ගේ කෝපයෙන් ආපසු පැමිණ ඇත'.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 3124

حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ مُوسَى الْبَلْخِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنِي سُفْيَانُ يَعْنِي الْعُصْفُرِيَّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ حَبِيبِ بْنِ النُّعْمَانِ الْأَسَدِيِّ عَنْ خُرَيْمِ بْنِ فَاتِكٍ قَالَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاةَ الصُّبْحِ فَلَمَّا انْصَرَفَ قَامَ قَائِمًا فَقَالَ عُدِلَتْ شَهَادَةُ الزُّورِ بِالْإِشْرَاكِ بِاللَّهِ ثَلَاثَ مِرَارٍ ثُمَّ قَرَأَ{ فَاجْتَنِبُوا الرِّجْسَ مِنْ الْأَوْثَانِ وَاجْتَنِبُوا قَوْلَ الزُّورِ حُنَفَاءَ لِلَّهِ غَيْرَ مُشْرِكِينَ بِهِ }

[යාහ්යා බින් මූසා අල් බල්කි] මට කිව්වා [මුහම්මද් බින් උබයිඩ්] මට කිව්වා [සුෆ්යාන් අල් උෂ්ෆුරි] [ඔහුගේ පියා] [හබීබ් බින් අන් නු'මාන් අල් අසාදි] [කුරයිම් බින් ෆාතික්] ගෙන් කිව්වා ඔහු කිව්වා, 'අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමා උදෑසන යාච්ඤාව ඉටු කළා, සලාතයෙන් පසු ඔහු නැඟිට මෙසේ පැවසුවා: 'බොරු සාක්ෂි ක්‍රියාවන්ට සමානයි. අල්ලාහ් සමඟ හවුල්කරුවන් ඇසුරු කරන්න'. ඔහු එය තුන් වරක් පැවසුවා. ඉන්පසු ඔහු '-එබැවින් අපිරිසිදු පිළිමවලින් වැළකී අල්ලාහ් කෙරෙහි අවංකව බොරු කියන වචනවලින් වැළකී සිටින්න-' යන පදය කියෙව්වා - ප්‍රශ්න. අල් හජ්: 30-.

තහවුරු කරන හදීස් (7)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 3125

حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَاشِدٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ مُوسَى عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَدَّ شَهَادَةَ الْخَائِنِ وَالْخَائِنَةِ وَذِي الْغِمْرِ عَلَى أَخِيهِ وَرَدَّ شَهَادَةَ الْقَانِعِ لِأَهْلِ الْبَيْتِ وَأَجَازَهَا لِغَيْرِهِمْقَالَ أَبُو دَاوُد الْغِمْرُ الْحِنَةُ وَالشَّحْنَاءُ وَالْقَانِعُ الْأَجِيرُ التَّابِعُ مِثْلُ الْأَجِيرِ الْخَاصِّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ خَلَفِ بْنِ طَارِقٍ الرَّازِيُّ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ عُبَيْدٍ الْخُزَاعِيُّ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُوسَى بِإِسْنَادِهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَجُوزُ شَهَادَةُ خَائِنٍ وَلَا خَائِنَةٍ وَلَا زَانٍ وَلَا زَانِيَةٍ وَلَا ذِي غِمْرٍ عَلَى أَخِيهِ

අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) වරක් තම සහෝදරයන් කෙරෙහි ද්වේෂ සහගත ලෙස කටයුතු කළ ද්‍රෝහීන් වූ පිරිමින් සහ කාන්තාවන්ගේ සාක්ෂි ප්‍රතික්ෂේප කළ බව [හෆ්ෂ් බින් උමර්] අපට [මුහම්මද් බින් රසයිද්] [ඔහුගේ පියා] [ඔහුගේ සීයා] ගෙන් [සුලෙයිමාන් බින් මූසා] අපට [සුලෙයිමාන් බින් මූසා] අපට [ඔහුගේ සීයා] ගෙන් [ඔහුගේ සීයා] ගෙන් [හෆ්ෂ් බින් උමර්] අපට පවසා ඇත. තවද ඔහු නිවසේ පදිංචිකරුවන් වෙනුවෙන් වැඩ කරන පුද්ගලයින්ගේ සාක්ෂි ප්‍රතික්ෂේප කරන අතර, ඔවුන් හැර වෙනත් පුද්ගලයින් සඳහා සාක්ෂි දීමට ඉඩ දෙයි. අබු දාවුද් පැවසුවේ, 'අල් ගිම්රු යනු සතුරුකම සහ වෛරයයි, නමුත් අල් කානි' යනු විශේෂ සේවකයෙකු මෙන් අනුගමනය කරන සේවකයෙකි'. [මුහම්මද් බින් කලෆ් බින් තාරික් අර් රාසි] අපට මෙසේ පැවසීය [සයිද් බින් යාහ්යා බින් උබයිද් අල් කුසායි] [සුලෙයිමාන් බින් මූසා] ගෙන් [සයිද් බින් අබ්දුල් අසීස්] ඔහුගේ සනද් සමඟ අපට මෙසේ පැවසීය, ඔහු මෙසේ පැවසීය, 'අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ: 'රාජද්‍රෝහී පුරුෂයෙකු හෝ ස්ත්‍රියක්, කාමමිථ්‍යාචාරය කරන පිරිමින් සහ ස්ත්‍රීන් සහ තම සහෝදරයන්ට වෛර කරන අයට අවසර නැත'.'

හදීස්

Imam Abu Dawud : 3126

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ الْهَمَدَانِيُّ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ وَنَافِعُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ ابْنِ الْهَادِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا تَجُوزُ شَهَادَةُ بَدَوِيٍّ عَلَى صَاحِبِ قَرْيَةٍ

[අහ්මද් බින් සයිද් අල් හම්දානි] අපට පවසා ඇති පරිදි [ඉබ්නු වහබ්] [යාහ්යා බින් අයුබ්] සහ [නෆි' බින් යාසිඩ්] [ඉබ්නු අල් හාද්] [මුහම්මද් බින් අම්රු බින් අතා] [අබු හුරෙයිරා] [අතා බින් යසාර්] [අබු හුරෙයිරා] ගෙන් [අතා බින් යසාර්] [අබු හුරෙයිරා] ගෙන් [යාහ්යා බින් අයුබ්] සහ [නෆි' බින් යාසිඩ්] මට පැවසූ බව රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මෙසේ පවසනු ඇසූ බව අපට පවසා ඇත: 'දුරස්ථ පුද්ගලයින් නගර වැසියන්ට අදාළ නොවේ'.

තහවුරු කරන හදීස් (26)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 3127

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ حَدَّثَنِي عُقْبَةُ بْنُ الْحَارِثِ وَحَدَّثَنِيهِ صَاحِبٌ لِي عَنْهُ وَأَنَا لِحَدِيثِ صَاحِبِي أَحْفَظُ قَالَتَزَوَّجْتُ أُمَّ يَحْيَى بِنْتَ أَبِي إِهَابٍ فَدَخَلَتْ عَلَيْنَا امْرَأَةٌ سَوْدَاءُ فَزَعَمَتْ أَنَّهَا أَرْضَعَتْنَا جَمِيعًا فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَأَعْرَضَ عَنِّي فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهَا لَكَاذِبَةٌ قَالَ وَمَا يُدْرِيكَ وَقَدْ قَالَتْ مَا قَالَتْ دَعْهَا عَنْكَحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي شُعَيْبٍ الْحَرَّانِيُّ حَدَّثَنَا الْحَارِثُ بْنُ عُمَيْرٍ الْبَصْرِيُّ ح و حَدَّثَنَا عُثْمُانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ كِلَاهُمَا عَنْ أَيُّوبَ عَنْ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ أَبِي مَرْيَمَ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ وَقَدْ سَمِعْتُهُ مِنْ عُقْبَةَ وَلَكِنِّي لِحَدِيثِ عُبَيْدٍ أَحْفَظُ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ قَالَ أَبُو دَاوُد نَظَرَ حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ إِلَى الْحَارِثِ بْنِ عُمَيْرٍ فَقَالَ هَذَا مِنْ ثِقَاتِ أَصْحَابِ أَيُّوبَ

[සුලෙයිමාන් බින් හාර්බ්] අපට පවසා ඇත්තේ [අයියුබ්] [ඉබ්නු අබු අවල්කා] [හම්මාඩ් බින් සයිද්] මට ['උක්බා බින් අල් හාරිත්]] මට එය මට [මගේ මිතුරාට] පවසා ඇති අතර, මගේ මිතුරාගේ හදීස් ගැන මම වඩාත් හුරුපුරුදුය, ඔහු මෙසේ පැවසීය, 'මම උම් යායා බින්ට් අබු ඉහාබ් සමඟ විවාහ වූ අතර, පසුව කළු කාන්තාවක් මා වෙත පැමිණ ඇය අප සැමට මව්කිරි දුන් බව පාපොච්චාරණය කළේය. පසුව මම නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් වෙත පැමිණ මේ ගැන ඔහුට කීවෙමි. ඔහු මගෙන් ඈත් විය, පසුව මම, 'අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, ඇත්ත වශයෙන්ම ඔහු බොරු කීවේය'. ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ඔහු පැවසූ දේ පැවසූ විට ඔබ දන්නේ කෙසේද? ඒ කාන්තාව - ඔබේ බිරිඳ - අතහරින්න!' [අහ්මද් බින් අබු සයූඅයිබ් අල් හරානි] අපට [අල් හාරිත් බින් උමයිර් අල් බෂ්රි] අපට පවසා ඇත. -තවත් ආකාරයකින් එය සඳහන් වේ- [උස්මාන් බින් අබු සයිබා] අපට [ඉස්මායිල් බින් උලයියා] පවසා ඇති බව අපට පවසා ඇත. දෙකම [අයියුබ්] වෙතින් [ඉබ්නු අබු අවල්කා] වෙතින් ['උබයිද් බින් අබු මරියම්] වෙතින් ['උක්බා බින් අල් හාරිත්] පැමිණෙන බව මම 'උක්බා' ගෙන් අසා ඇත්තෙමි, නමුත් මම 'උබයිද්' හි හදීස් ගැන වඩාත් හුරුපුරුදුය... එවිට ඔහු එහි අර්ථය සඳහන් කළේය. අබු දාවුද් මෙසේ පැවසීය; [හම්මාද් බින් සයිද්] අල් හාරිත් බින් උමයිර් දෙස බලා, 'මේ පුද්ගලයා අයුබ්ගේ මිතුරන් අතර ත්සිකා' වේ' යැයි පැවසීය.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 3128

حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّا عَنْ الشَّعْبِيِّأَنَّ رَجُلًا مِنْ الْمُسْلِمِينَ حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ بِدَقُوقَاءَ هَذِهِ وَلَمْ يَجِدْ أَحَدًا مِنْ الْمُسْلِمِينَ يُشْهِدُهُ عَلَى وَصِيَّتِهِ فَأَشْهَدَ رَجُلَيْنِ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ فَقَدِمَا الْكُوفَةَ فَأَتَيَا أَبَا مُوسَى الْأَشْعَرِيَّ فَأَخْبَرَاهُ وَقَدِمَا بِتَرِكَتِهِ وَوَصِيَّتِهِ فَقَالَ الْأَشْعَرِيُّ هَذَا أَمْرٌ لَمْ يَكُنْ بَعْدَ الَّذِي كَانَ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَحْلَفَهُمَا بَعْدَ الْعَصْرِ بِاللَّهِ مَا خَانَا وَلَا كَذَبَا وَلَا بَدَّلَا وَلَا كَتَمَا وَلَا غَيَّرَا وَإِنَّهَا لَوَصِيَّةُ الرَّجُلِ وَتَرِكَتُهُ فَأَمْضَى شَهَادَتَهُمَا

බැග්ඩෑඩ් සහ ඉර්බිල් අතර ප්‍රදේශයේ දකුකා හි මුස්ලිම්වරයෙකු මිය ගිය බවත්, ඔහුගේ කැමැත්තට සාක්ෂිකරුවෙකු විය හැකි කිසිවෙකු නොසිටි බවත් [සියාද් බින් අයුබ්] අපට [හුසයිම්] [අෂ් සයාබි] වෙතින් [සකරියා] අපට පවසා ඇති බවත් අපට [අබු මූසා අල් අස්යාරි] අපට පවසා ඇති බවත්, ඒ බව වාර්තා කිරීමට කුෆා වෙත පැමිණෙන තෙක් සාක්ෂි දුන් පොතේ පුද්ගලයින් දෙදෙනෙක් සිටියහ. ඔවුන් දෙදෙනාම මියගිය පුද්ගලයාගේ උරුමය සහ කැමැත්ත රැගෙන පැමිණි අතර, අබු මූසා අල් අස්යාරි පසුව මෙසේ පැවසීය, 'මෙය නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාගේ කාලයේ සිට කිසිදා ඇති නොවූ ගැටලුවකි'. ඉන්පසු අබු මූසා ඔවුන් දෙදෙනාගෙන්ම අල්ලාහ්ගේ නාමයෙන් දිවුරුම් දෙන ලෙස ඉල්ලා සිටියේය, ඔවුන් පාවා නොදෙන බවත්, බොරු නොකියන බවත්, වෙනස් නොකරන බවත්, සැඟවී නොසිටින බවත් හෝ වෙනස් නොකරන බවත්, කැමැත්තෙහි ඇති වත්කම් මිනිසාගේ කැමැත්ත බවත්. අබු මූසා පසුව ඔවුන්ගේ සාක්ෂිය පිළිගත්තේය.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 3129

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي زَائِدَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي الْقَاسِمِ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَخَرَجَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي سَهْمٍ مَعَ تَمِيمٍ الدَّارِيِّ وَعُدَيِّ بْنِ بَدَّاءٍ فَمَاتَ السَّهْمِيُّ بِأَرْضٍ لَيْسَ بِهَا مُسْلِمٌ فَلَمَّا قَدِمَا بِتَرِكَتِهِ فَقَدُوا جَامَ فِضَّةٍ مُخَوَّصًا بِالذَّهَبِ فَأَحْلَفَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ وُجِدَ الْجَامُ بِمَكَّةَ فَقَالُوا اشْتَرَيْنَاهُ مِنْ تَمِيمٍ وَعُدَيٍّ فَقَامَ رَجُلَانِ مِنْ أَوْلِيَاءِ السَّهْمِيِّ فَحَلَفَا لَشَهَادَتُنَا أَحَقُّ مِنْ شَهَادَتِهِمَا وَإِنَّ الْجَامَ لِصَاحِبِهِمْ قَالَ فَنَزَلَتْ فِيهِمْ{ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمْ الْمَوْتُ }الْآيَةَ

[අල් හසන් බින් අලි] අපට [යාහ්යා බින් ආදම්] අපට [ඉබ්නු අබු සයිදා] [මුහම්මද් බින් අබු අල් කාසිම්] [අබ්දුල් මලික් බින් සයිද් බින් ජුබයිර්] [ඔහුගේ පියා] [ඉබ්නු අබ්බාස්] ගෙන් අපට [ඉබ්නු අබු සයිදා] අපට මෙසේ පැවසීය: 'බානි සහ්ම්ගෙන් මිනිසෙක් තමීම් අද් දාරි සහ 'උදායි බින් බද්දා' සමඟ පිටතට පැමිණියේය, පසුව බානි සහ්ම්ගෙන් පැමිණි මිනිසා මුස්ලිම්වරුන් නොමැති දේශයක මිය ගියේය. එහි ඇතුළත. ඉන්පසු ඔවුන් දෙදෙනා තම උරුමය රැගෙන පැමිණි විට රට ඉඳි කොළයක් වැනි රන් කැටයම් කරන ලද රිදී කෝප්පයක් ඔවුන්ට අහිමි විය. එවිට රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් ඔවුන් දෙදෙනාගෙන් දිවුරුම් දෙන ලෙස ඉල්ලා සිටි අතර, වීදුරුව මක්කමෙන් හමු විය, පසුව ඔවුන් දෙදෙනාම මෙසේ පැවසූහ, 'අපි එය තමීම් සහ 'උදායි' ගෙන් මිලදී ගත්තෙමු. එවිට බානි අස් සහ්ම්ගේ පිරිමි භාරකරුවන් දෙදෙනෙක් නැඟිට දිවුරුම් දුන්හ, 'ඇත්ත වශයෙන්ම, අපගේ සාක්ෂිය ඔවුන් දෙදෙනාගේ සාක්ෂියට වඩා වලංගු වේ. 'ඇත්ත වශයෙන්ම වීදුරුව ඔවුන්ගේ මිතුරාට අයත් විය'. ජුබයිර් මෙසේ පැවසීය, 'ඉන්පසු වාක්‍යය පහළ විය: 'විශ්වාසවන්තයිනි, ඔබගෙන් කෙනෙකු මරණයට මුහුණ දී ඔහු ගිවිසුමක් කිරීමට යන්නේ නම්, ඔබ අතරින් සාධාරණ පුද්ගලයින් දෙදෙනෙකු හෝ ඔබෙන් විවිධ ආගම්වල පුද්ගලයින් දෙදෙනෙකු සාක්ෂි දිය යුතුය, ඔබ පොළොවේ ගමන් කරන අතර ඔබ මරණයට තර්ජනයක් වී සිටී නම්. ඔබ සලාතයෙන් පසු සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනා - දිවුරුම් දීමට - රඳවා තබා ගන්න, එවිට ඔවුන් දෙදෙනාම අල්ලාහ්ගේ නාමයෙන් දිවුරති, ඔබ සැක කරන්නේ නම්: '-අල්ලාහ් මත දිවුරන්න - මෙම දිවුරුමෙන් අපි කිසිවෙකු වෙනුවෙන් කුඩා මිලක් මිලට නොගන්නෙමු - ඔහු සමීප ඥාතියෙකු වුවද, හෝ - අපි අල්ලාහ්ගේ සාක්ෂිය සඟවන්නේ නැත; ඇත්ත වශයෙන්ම, එය එසේ නම්, අපි නිසැකවම පව්කාරයන් අතර වන්නෙමු-' -ප්‍රශ්න. අල් මයිදා: 106-.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 3130

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ أَنَّ الْحَكَمَ بْنَ نَافِعٍ حَدَّثَهُمْ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ خُزَيْمَةَ أَنَّ عَمَّهُ حَدَّثَهُ وَهُوَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ابْتَاعَ فَرَسًا مِنْ أَعْرَابِيٍّ فَاسْتَتْبَعَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَقْضِيَهُ ثَمَنَ فَرَسِهِ فَأَسْرَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَشْيَ وَأَبْطَأَ الْأَعْرَابِيُّ فَطَفِقَ رِجَالٌ يَعْتَرِضُونَ الْأَعْرَابِيَّ فَيُسَاوِمُونَهُ بِالْفَرَسِ وَلَا يَشْعُرُونَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ابْتَاعَهُ فَنَادَى الْأَعْرَابِيُّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنْ كُنْتَ مُبْتَاعًا هَذَا الْفَرَسِ وَإِلَّا بِعْتُهُ فَقَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ سَمِعَ نِدَاءَ الْأَعْرَابِيِّ فَقَالَ أَوْ لَيْسَ قَدْ ابْتَعْتُهُ مِنْكَ فَقَالَ الْأَعْرَابِيُّ لَا وَاللَّهِ مَا بِعْتُكَهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَلَى قَدْ ابْتَعْتُهُ مِنْكَ فَطَفِقَ الْأَعْرَابِيُّ يَقُولُ هَلُمَّ شَهِيدًا فَقَالَ خُزَيْمَةُ بْنُ ثَابِتٍ أَنَا أَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَايَعْتَهُ فَأَقْبَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى خُزَيْمَةَ فَقَالَ بِمَ تَشْهَدُ فَقَالَ بِتَصْدِيقِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَهَادَةَ خُزَيْمَةَ بِشَهَادَةِ رَجُلَيْنِ

[අල් හකම් බින් නෆි] ඔවුන්ට පැවසූ බව [මුහම්මද් බින් යායා බින් ෆාරිස්] අපට පැවසූ පසු, ඔහු [සුඅයිබ්] [අස් සුහ්රි] [උමාරා බින් කුසයිමා] වෙතින් අපට වාර්තා කර ඇති බව [සියුඅයිබ්] අපට වාර්තා කර ඇත. [ඔහුගේ මාමා] නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්ගේ මිතුරෙකු වූ ඔහු, නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් වරක් අරාබි ගම්මානයකින් අශ්වයෙකු මිලදී ගත් බවත්, පසුව නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් ඔහු මිලදී ගත් අශ්වයාට මුදල් ගෙවීමට හැකි වන පරිදි ගමේ අරාබි ජාතිකයාගෙන් තමා පසුපස එන ලෙස ඉල්ලා සිටි බවත් පැවසීය. රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් ගමේ අරාබි ජාතිකයන් සෙමින් ඇවිද ගිය අතර, ඉන්පසු මිනිසුන් අරාබි ගම්මානයට පැමිණ ඔහුගේ අශ්වයා වෙනුවෙන් පූජා කළ අතර, නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් එය මිලදී ගත් බව ඔවුන් දැන සිටියේ නැත. ඉන්පසු ගමේ අරාබිවරයා නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් වෙත පැමිණ, "ඔබ මේ අශ්වයා මිලදී ගන්නේ නම් එය මිලදී ගන්න, එසේ නොවේ නම් මම එය විකුණන්නෙමි" යනුවෙන් පැවසීය. ගමේ අරාබි ජාතිකයා නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන්ට කතා කරන බව ඇසූ විට නැඟිට "මම එය ඔබෙන් මිලදී ගත්තේ නැද්ද?" යනුවෙන් ඇසීය. ගමේ අරාබිවරයා පිළිතුරු දුන්නේ, "අල්ලාහ්ගේ නාමයෙන්, නැත! මම එය ඔබට විකුණන්නේ නැත" යනුවෙනි. එවිට නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් මෙසේ පැවසීය: "ඔව්, මම එය ඔබෙන් මිලදී ගත්තා" යනුවෙනි. එබැවින් ගමේ අරාබිවරයා, "මට සාක්ෂි දෙන්න" යනුවෙන් පැවසීය. එවිට කුසයිමා බින් තාබිත්, "ඔබ එය විකුණා ඇති බවට මම සාක්ෂි දෙමි" යනුවෙන් පැවසීය. එවිට නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් කුසයිමා දෙසට හැරී "ඔබ සාක්ෂි දෙන්නේ කුමක් මගින්ද?" යනුවෙන් ඇසීය. කුසයිමා පිළිතුරු දුන්නේ, "අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, ඔබව තහවුරු කිරීමෙන්!" යනුවෙනි. එවිට රසූල් (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ කුසයිමාගේ සාක්ෂිය පුද්ගලයන් දෙදෙනෙකුගේ සාක්ෂියට සමාන කළහ.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 3131

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ أَنَّ زَيْدَ بْنَ الْحُبَابِ حَدَّثَهُمْ حَدَّثَنَا سَيْفٌ الْمَكَّيُّ قَالَ عُثْمَانُ سَيْفُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ قَيْسِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى بِيَمِينٍ وَشَاهِدٍحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى وَسَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ قَالَ سَلَمَةُ فِي حَدِيثِهِ قَالَ عَمْرٌو فِي الْحُقُوقِ

[සයිද් බින් අල් හුබාබ්] ඔවුන්ට පැවසූ බව [උස්මාන් බින් අබු සයිබා] සහ [අල් හසන් බින් අලි] අපට පවසා ඇත, ඔහු පැවසීය; [සයිෆුල් මක්කි] අපට පවසා ඇත. [උස්මාන් සයිෆ් බින් සුලෙයිමාන්] [කයිස් බින් සාද්] [අම්රු බින් දිනාර්] [ඉබ්නු අබ්බාස්] [අම්රු බින් දිනාර්] [අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් දිවුරුම් දීමකින් සහ සාක්ෂිකරුවෙකු සමඟ තම තීරණය ලබා දුන් බව පැවසීය. [මුහම්මද් බින් යාහියා] සහ [සලාමා බින් සියාබිබ්] යන දෙදෙනාම පැවසූ බව අපට පවසා ඇත; [අබ්දුර්රාසාක්] [අම්රු බින් දිනාර්] වෙතින් [මුහම්මද් බින් මුස්ලිම්] අපට පවසා ඇති බව අපට පවසා ඇත. [අම්රු බින් දිනාර්] වෙතින් සනද් සහ එහි අර්ථය සමඟ අපට පවසා ඇත. සලාමා ඔහුගේ හදීසයේ සඳහන් කර ඇත; 'අම්රු අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ කාරණයකදී පැවසීය'.

තහවුරු කරන හදීස් (17)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 3132

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ أَبُو مُصْعَبٍ الزُّهْرِيُّ حَدَّثَنَا الدَّرَاوَرْدِيُّ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى بِالْيَمِينِ مَعَ الشَّاهِدِقَالَ أَبُو دَاوُد وَزَادَنِي الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْمُؤَذِّنُ فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ أَخْبَرَنِي الشَّافِعِيُّ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ قَالَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِسُهَيْلٍ فَقَالَ أَخْبَرَنِي رَبِيعَةُ وَهُوَ عِنْدِي ثِقَةٌ أَنِّي حَدَّثْتُهُ إِيَّاهُ وَلَا أَحْفَظُهُ قَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ وَقَدْ كَانَ أَصَابَتْ سُهَيْلًا عِلَّةٌ أَذْهَبَتْ بَعْضَ عَقْلِهِ وَنَسِيَ بَعْضَ حَدِيثِهِ فَكَانَ سُهَيْلٌ بَعْدُ يُحَدِّثُهُ عَنْ رَبِيعَةَ عَنْ أَبِيهِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ دَاوُدَ الْإِسْكَنْدَرَانِيُّ حَدَّثَنَا زِيَادٌ يَعْنِي ابْنَ يُونُسَ حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ عَنْ رَبِيعَةَ بِإِسْنَادِ أَبِي مُصْعَبٍ وَمَعْنَاهُ قَالَ سُلَيْمَانُ فَلَقِيتُ سُهَيْلًا فَسَأَلْتُهُ عَنْ هَذَا الْحَدِيثِ فَقَالَ مَا أَعْرِفُهُ فَقُلْتُ لَهُ إِنَّ رَبِيعَةَ أَخْبَرَنِي بِهِ عَنْكَ قَالَ فَإِنْ كَانَ رَبِيعَةُ أَخْبَرَكَ عَنِّي فَحَدِّثْ بِهِ عَنْ رَبِيعَةَ عَنِّي

[අහමද් බින් අබු බකර් අබු මුස්අබ් අස් සුහ්රි] [රබියා බින් අබු අබ්දුර් රහ්මාන්] [සුහයිල් බින් අබු සාලිහ්] [ඔහුගේ පියා] [අබු හුරෙයිරා] වෙතින් අපට විස්තර කළේය. අබු දාවුද් පැවසුවේ, '[අර් රබි' බින් සුලෙයිමාන් අල් මුඅද්ස්ඩ්සින්] ඔහුගේ හදීසයේ මට දිවුරුමක් සහ එක් සාක්ෂිකරුවෙකු සමඟ තීන්දුවක් ලබා දුන් බව ඔහු පැවසීය; [අෂ් සියාෆි] [අබ්දුල් අසීස්] ඔහු මට වාර්තා කර ඇත, 'එවිට මම එය [සුහයිල්] ට කීවෙමි, ඔහු පැවසීය; [රබියා] මට වාර්තා කර ඇත - සහ මගේ මතය අනුව ඔහු ට්සිකා පුද්ගලයෙක් - මම එය ඔහුට පැවසූ බවත් මම එය කටපාඩම් කර නැති බවත්. අබ්දුල් අසීස් පැවසීය; සුහයිල්ට ඔහුගේ මතකයෙන් කොටසක් අහිමි වූ රෝගයක් වැළඳී ඇති බැවින් ඔහුට ඔහුගේ හදීස් කිහිපයක් අමතක විය. ඉන්පසු ඔහු තම පියාගෙන් රබියාගෙන් ඔහුට පැවසීය'. [මුහම්මද් බින් දාවුද් අල් ඉස්කන්දානි] අපට පවසා ඇත්තේ [සියාද් බින් යූනුස්] [රබියා] වෙතින් [සුලෙයිමාන් බින් බිලාල්] අබු මුෂාබ්ගේ සනද් සහ එහි අර්ථය සමඟ මට පැවසූ බවයි. සුලෙයිමාන් මෙසේ පැවසීය, 'එවිට මම සුහයිල් හමුවී මෙම හදීසය ගැන ඔහුගෙන් විමසුවෙමි, එවිට ඔහු, 'මම එය නොදනිමි' යනුවෙන් පැවසීය. එවිට මම ඔහුට, 'ඇත්තෙන්ම රබියා එය ඔබෙන් මට වාර්තා කර ඇත' යනුවෙන් පැවසීය. ඔහු මෙසේ පැවසීය, 'රබියා කවදා හෝ මගෙන් ඔබට දේශනා කරන්නේ නම්, රබියා මගෙන් ඔබට කතාව කියන්න'.

තහවුරු කරන හදීස් (17)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 3133

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ حَدَّثَنَا عَمَّارُ بْنُ شُعَيْثِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْبِ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ سَمِعْتُ جَدِّي الزُّبَيْبَ يَقُولُبَعَثَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَيْشًا إِلَى بَنِي الْعَنْبَرِ فَأَخَذُوهُمْ بِرُكْبَةَ مِنْ نَاحِيَةِ الطَّائِفِ فَاسْتَاقُوهُمْ إِلَى نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَكِبْتُ فَسَبَقْتُهُمْ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ أَتَانَا جُنْدُكَ فَأَخَذُونَا وَقَدْ كُنَّا أَسْلَمْنَا وَخَضْرَمْنَا آذَانَ النَّعَمِ فَلَمَّا قَدِمَ بَلْعَنْبَرِ قَالَ لِي نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ لَكُمْ بَيِّنَةٌ عَلَى أَنَّكُمْ أَسْلَمْتُمْ قَبْلَ أَنْ تُؤْخَذُوا فِي هَذِهِ الْأَيَّامِ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ مَنْ بَيِّنَتُكَ قُلْتُ سَمُرَةُ رَجُلٌ مِنْ بَنِي الْعَنْبَرِ وَرَجُلٌ آخَرُ سَمَّاهُ لَهُ فَشَهِدَ الرَّجُلُ وَأَبَى سَمُرَةُ أَنْ يَشْهَدَ فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أَبَى أَنْ يَشْهَدَ لَكَ فَتَحْلِفُ مَعَ شَاهِدِكَ الْآخَرِ قُلْتُ نَعَمْ فَاسْتَحْلَفَنِي فَحَلَفْتُ بِاللَّهِ لَقَدْ أَسْلَمْنَا يَوْمَ كَذَا وَكَذَا وَخَضْرَمْنَا آذَانَ النَّعَمِ فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اذْهَبُوا فَقَاسِمُوهُمْ أَنْصَافَ الْأَمْوَالِ وَلَا تَمَسُّوا ذَرَارِيَّهُمْ لَوْلَا أَنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ ضَلَالَةَ نَمَل مَا رَزَيْنَاكُمْ عِقَالًا قَالَ الزُّبَيْبُ فَدَعَتْنِي أُمِّي فَقَالَتْ هَذَا الرَّجُلُ أَخَذَ زِرْبِيَّتِي فَانْصَرَفْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْنِي فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ لِي احْبِسْهُ فَأَخَذْتُ بِتَلْبِيبِهِ وَقُمْتُ مَعَهُ مَكَانَنَا ثُمَّ نَظَرَ إِلَيْنَا نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمَيْنِ فَقَالَ مَا تُرِيدُ بِأَسِيرِكَ فَأَرْسَلْتُهُ مِنْ يَدِي فَقَامَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لِلرَّجُلِ رُدَّ عَلَى هَذَا زِرْبِيَّةَ أُمِّهِ الَّتِي أَخَذْتَ مِنْهَا فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّهَا خَرَجَتْ مِنْ يَدِي قَالَ فَاخْتَلَعَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَيْفَ الرَّجُلِ فَأَعْطَانِيهِ وَقَالَ لِلرَّجُلِ اذْهَبْ فَزِدْهُ آصُعًا مِنْ طَعَامٍ قَالَ فَزَادَنِي آصُعًا مِنْ شَعِيرٍ

[අහ්මද් බින් අබ්දා] අපට [අම්මර් බින් සයූඅයිබ් බින් අබ්දුල්ලාහ් බින් අස් සුබයිබ් අල් අන්බාරි] අපට [මගේ පියාට] ඔහු මෙසේ පැවසීය: මගේ සීයා [අස් සුබයිබ්] මෙසේ පවසනු මට ඇසිණි, 'අල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමා බානි අල් අන්බාර් වෙත හමුදාවක් යැවූ බව මට ඇසුණි, පසුව හමුදාව තායිෆ් දෙසින් තායිෆ් හි කන්ද වන රුක්බාහිදී ඔවුන්ට පහර දුන් අතර, පසුව භට පිරිස් ඔවුන්ව නබි අල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් හමුවීමට ගෙන ගියහ. ඉන්පසු මම අශ්වයෙකු පිට නැගී ඔවුන්ට ඉදිරියෙන් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් දෙසට ගියෙමි, එවිට මම 'අස් සලාමු 'අලයිකා ව රහ්මතුල්ලාහි ව බරකාතුහ්, අල්ලාහ්ගේ නබිතුමනි! අපි ඉස්ලාම් ආගමට හැරුණු විට සහ අපගේ ගවයන්ගේ කන් කෙළවර කපා දැමූ විට, ඔබේ හමුදාව පැමිණ අපට පහර දී ඇත'. පසුව ඔහු බලන්බාර් වෙත පැමිණි විට, අල්ලාහ්ගේ නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ මට මෙසේ පැවසූහ: 'පසුගිය දින කිහිපය තුළ පහර දීමට පෙර ඔබ ඉස්ලාම් ආගමට හැරුණු බවට ඔබට සාක්ෂි තිබේද?' මම, 'ඔව්' යැයි කීවෙමි. ඔහු ඇසුවේ: 'ඔබ වෙනුවෙන් සාක්ෂිකරුවෙකු විය හැක්කේ කාටද?' මම කීවෙමි, 'සමුරා, බනි අල් 'අන්බාර්' හි මිනිසෙක්. ඔහු තවත් මිනිසෙකු සඳහන් කළේය. එවිට සමුරා සාක්ෂි දීම ප්‍රතික්ෂේප කළ විට මිනිසා සාක්ෂි දුන්නේය. එවිට අල්ලාහ්ගේ නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ: 'ඔව්' යැයි කීවෙමු. එවිට ඔහු මගෙන් දිවුරන්නැයි ඉල්ලා සිටියේය, එබැවින් මම අල්ලාහ්ගේ නාමයෙන් දිවුරමි, 'සැබවින්ම අපි අද සහ අද දින ඉස්ලාම් ආගමට හැරුනෙමු, අපි ගවයන්ගේ කන් කෙළවර කපා දැමුවෙමු.' එවිට අල්ලාහ්ගේ නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ: 'ගොස් ධනයෙන් අඩක් ඔවුන් අතර බෙදා දෙන්න, ඔවුන්ගේ පරම්පරාවට අත නොතබන්න!' යහපත් ක්‍රියාවක් අහිමි වීම අල්ලාහ් පිළිකුල් නොකළේ නම්, අපි ඔබට එක 'ඉකාල් - ඔටුවන්ගේ ලණුවකින්'වත් අඩු නොකරන්නෙමු. අස් සුබයිබ් මෙසේ පැවසීය, 'එවිට මගේ මව මට කතා කර, 'මේ මිනිසා මගේ පලස රැගෙන ගොස් ඇත' යනුවෙන් පැවසුවාය. පසුව මම නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් වෙත ගොස් මේ ගැන ඔහුට කීවෙමි, ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ඔහුව රඳවා ගන්න!' ඉන්පසු මම ඔහුගේ ඇඳුම් අල්ලාගෙන, මම ඔහු සමඟ අපගේ ස්ථානයේ සිටියෙමි. එවිට නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් අප සිටගෙන සිටින ආකාරය දෙස බැලුවෙමි, පසුව ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ඔබේ සිරකරුවන් සමඟ ඔබට අවශ්‍ය කුමක්ද?' ඉන්පසු මම ඔහුට යන්න දුන්නා, එවිට අල්ලාහ්ගේ නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් නැඟිට එම පුද්ගලයාට මෙසේ කීවේය: 'ඔබ රැගෙන ගිය ඔහුගේ මවගේ පලස මේ පුද්ගලයාට ආපසු දෙන්න!' එම පුද්ගලයා මෙසේ පැවසීය, 'අල්ලාහ්ගේ නබිතුමනි, ඇත්ත වශයෙන්ම පලස මගේ අතින් අතුරුදහන් වී ඇත'. "එවිට අල්ලාහ්ගේ නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් එම මිනිසාගේ කඩුව ගලවා මට දුන් අතර, පසුව ඔහු එම මිනිසාට මෙසේ පැවසීය: 'ගොස් ෂා' ආහාර ටිකක් එකතු කරන්න!' අස් සුබයිබ් පැවසුවේ, "එවිට මිනිසා මට ෂා' තිරිඟු ටිකක් එකතු කළේය" යනුවෙනි.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 3134

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمِنْهَالِ الضَّرِيرُ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّأَنَّ رَجُلَيْنِ ادَّعَيَا بَعِيرًا أَوْ دَابَّةً إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَتْ لِوَاحِدٍ مِنْهُمَا بَيِّنَةٌ فَجَعَلَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَهُمَاحَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ سَعِيدٍ بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ بِمَعْنَى إِسْنَادِهِ أَنَّ رَجُلَيْنِ ادَّعَيَا بَعِيرًا عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَعَثَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا شَاهِدَيْنِ فَقَسَمَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَهُمَا نِصْفَيْنِ

[මුහම්මද් බින් අල් මින්හාල් අද්ල් දලාරිර්] අපට [යාසිඩ් බින් සුරායි] අපට [කටාදා] සිට [සයිද් බින් අබු බර්දා] සිට [ඔහුගේ පියා] ඔහුගේ සීයා [අබු මූසා අල් අෂ්'අරි] දක්වා [ඉබ්නු අබු 'අරුබා] අපට [කතාදා] දක්වා [ඔහුගේ පියා] නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන්ගෙන් ඔටුවෙකු හෝ සතෙකු ඉල්ලා සිටි බව අපට වාර්තා වී ඇත, ඔවුන්ට කිසිදු සාක්ෂියක් නොතිබුණි. එවිට නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් ඔටුවා ඔවුන් අතර බෙදා ගත්තේය. [අල් හසන් බින් අලි] අපට [යායා බින් ආදම්] අපට [අබ්දුර්රහිම් බින් සුලෙයිමාන්] [සයිද්] සිට එහි සම්ප්‍රේෂණ දාමය සහ එහි අර්ථය සමඟ අපට විස්තර කර ඇත. [හජ්ජාජ් බින් මින්හාල්] අපට [කටාදා] සිට [හම්මාම්] ඔහුගේ සම්ප්‍රේෂණ දාමයේ අර්ථයෙන් අපට [මුහම්මද් බින් බසිසියාර්] අපට [හජ්ජාජ් බින් මින්හාල්] අපට විස්තර කර ඇත, නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන්ගේ කාලයේ දෙදෙනෙකු ඔටුවෙකු ඉල්ලා සිටි බවත්, පසුව දෙදෙනාම සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනෙකු යැවූ බවත්, නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) පසුව ඔටුවා ඔවුන් දෙදෙනා අතර බෙදා දුන් බවත් අපට වාර්තා කර ඇත.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 3135

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمِنْهَالِ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ خِلَاسٍ عَنْ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَجُلَيْنِ اخْتَصَمَا فِي مَتَاعٍ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَ لِوَاحِدٍ مِنْهُمَا بَيِّنَةٌ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَهِمَا عَلَى الْيَمِينِ مَا كَانَ أَحَبَّا ذَلِكَ أَوْ كَرِهَا

[මුහම්මද් බින් අල් මින්හාල්] අපට පවසා ඇති බව [යාසිඩ් බින් සුරායි] අපට පවසා ඇති බව [අබු හුරෙයිරා] වෙතින් [කටාදාහි] [කිලාස්] වෙතින් [අබු රාෆි] වෙතින් [අබු හුරෙයිරා] වෙතින් [ඉබ්නු අබු 'අරුබා] අපට පවසා ඇති බව [අබු හුරෙයිරා] වෙතින් [කටාදාහි] [ඉබ්නු අබු 'අරුබා] අපට පවසා ඇති බව මිනිසුන් දෙදෙනෙකු නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන්ට අයිතමයක් සම්බන්ධයෙන් ආරවුලක් ගැන පැමිණිලි කළ බවත්, ඔවුන් දෙදෙනාගෙන් කිසිවෙකුට කිසිදු සාක්ෂියක් නොතිබූ බවත් පැවසීය. එවිට නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ: 'දිවුරුම් දීමට දාදු අදින්න!' ඔවුන් එයට කැමතියි නැතහොත් ඔවුන් එයට වෛර කරනවා'.

තහවුරු කරන හදීස් (7)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 3136

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ وَسَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَحْمَدُ قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا كَرِهَ الِاثْنَانِ الْيَمِينَ أَوْ اسْتَحَبَّاهَا فَلْيَسْتَهِمَا عَلَيْهَا قَالَ سَلَمَةُ قَالَ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ وَقَالَ إِذَا أُكْرِهَ الِاثْنَانِ عَلَى الْيَمِينِحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ بِإِسْنَادِ ابْنِ مِنْهَالٍ مِثْلَهُ قَالَ فِي دَابَّةٍ وَلَيْسَ لَهُمَا بَيِّنَةٌ فَأَمَرَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَسْتَهِمَا عَلَى الْيَمِينِ

[අහ්මද් බින් හන්බල්] සහ [සලාමා බින් සයාබිබ්] අපට දන්වා ඇත; [අබ්දුර්රාසාක්] අපට පවසා ඇත [අහ්මද්] පැවසීය; [හම්මාම් බින් මුනබ්බිහ්] ගෙන් [අබු හුරෙයිරා] ගෙන් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් අපට දන්වා ඇත, ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'දෙදෙනෙක් දිවුරුම් දීමට කැමති නැතිනම් හෝ අකමැති නම්, ඔවුන් දෙදෙනාම එය ලබා ගැනීමට දාදු දැමිය යුතුය'. [සලාමා] පැවසීය; [මාර්] අපට දන්වා ඇති අතර ඔහු මෙසේ පැවසීය, 'දෙදෙනෙක් දිවුරුම් දීමට බල කළහොත්'. [අබු බකර් බින් අබු සයයිබා] අපට [කාලිඩ් බින් අල් හාරිත්] [සයිද් බින් අබු 'අරුබා] ගෙන් ඉබ්නු මිංහාල්ගේ සනද් සමඟ අපට පවසා ඇත, - එනම්; [කටාදා] [කිලාස්] ගෙන් [අබු රාෆි] ගෙන් [අබු හුරෙයිරා] ගෙන් - ඒ වගේ. ඔහු සතෙකු ගැන සඳහන් කළ අතර ඔවුන් සතුව කිසිදු සාක්ෂියක් නොතිබුණි. එවිට රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් දෙදෙනාට සතා ලබා ගැනීම සඳහා කුසපත් ඇදීමට නියෝග කළේය.

තහවුරු කරන හදීස් (7)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 3137

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ حَدَّثَنَا نَافِعُ بْنُ عُمَرَ عَنْ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَكَتَبَ إِلَيَّ ابْنُ عَبَّاسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى بِالْيَمِينِ عَلَى الْمُدَّعَى عَلَيْهِ

[අබ්දුල්ලාහ් බින් මස්ලාමා අල් අල් ක’නබි] අපට [නෆි’ බින් උමර්] [ඉබ්නු අබුමුලයිකා] ගෙන් මෙසේ පැවසීය, '[ඉබ්නු අබ්බාස්] මට ලිපියක් ලිව්වා අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමා චූදිත පුද්ගලයා දිවුරුම් දිය යුතු බවට තීන්දුවක් ලබා දුන් බව'.

තහවුරු කරන හදීස් (13)

හදීස්

Imam Abu Dawud : 3138

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ حَدَّثَنَا عَطَاءُ بْنُ السَّائِبِ عَنْ أَبِي يَحْيَى عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَعْنِي لِرَجُلٍ حَلَّفَهُ احْلِفْ بِاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ مَا لَهُ عِنْدَكَ شَيْءٌ يَعْنِي لِلْمُدَّعِيقَالَ أَبُو دَاوُد أَبُو يَحْيَى اسْمُهُ زِيَادٌ كُوفِيٌّ ثِقَةٌ

"අබු අල් අහ්වාෂ්ගෙන්] [අටා බින් අස් සායිබ්ගෙන්] [අබු යාහ්යාගෙන්] [ඉබ්නු අබ්බාස්ගෙන්] [මුසද්දාද්] අපට වාර්තා කරන ලද්දේ නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමා දිවුරුම් දීමට අණ කළ මිනිසෙකුට මෙසේ පැවසූ බවයි: 'අල්ලාහ් හැර වෙනත් දෙවියෙකු නොමැති අල්ලාහ් මත දිවුරන්න, ඔබ සතුව ඇතැයි කියන කිසිවක් ඔහු සතුව නොමැති බව.' අබු දාවුද් පැවසුවේ, 'අබු යාහ්යාගේ නම සියාද් කුෆි, ඔහු ත්සිකාහි මිනිසෙකි.'

හදීස්

Imam Abu Dawud : 3139

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ شَقِيقٍ عَنْ الْأَشْعَثِ قَالَكَانَ بَيْنِي وَبَيْنَ رَجُلٍ مِنْ الْيَهُودِ أَرْضٌ فَجَحَدَنِي فَقَدَّمْتُهُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَكَ بَيِّنَةٌ قُلْتُ لَا قَالَ لِلْيَهُودِيِّ احْلِفْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذًا يَحْلِفُ وَيَذْهَبُ بِمَالِي فَأَنْزَلَ اللَّهُ{ إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا }إِلَى آخِرِ الْآيَةِ

[මුහම්මද් බින් ඊසා] අපට පවසා ඇති බව [අබු මුආවියා] අපට පවසා ඇති බව [අල් අස්යාත්] හි [සියාකික්] හි [අල් අමාසි] අපට පවසා ඇති බව ඔහු පැවසීය, 'මම සහ යුදෙව් මිනිසෙකු ඉඩම් කැබැල්ලක් සම්බන්ධයෙන් ආරවුලක් ඇති කර ගත් අතර, පසුව ඔහු මාව ප්‍රතික්ෂේප කළේය. එබැවින් මම නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් වෙත පැමිණ මේ ගැන ඔහුට පැමිණිලි කළෙමි, නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් පසුව මට මෙසේ කීවේය: 'ඔබට සාක්ෂි තිබේද?' මම පිළිතුරු දුන්නෙමි, 'නැත'. ඔහු යුදෙව්වාට මෙසේ කීවේය: 'දිවුරුම් දෙන්න!' එබැවින් මම, 'අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, එසේ නම් ඔහු දිවුරුම් දී මගේ දේපළ ලබා ගනීවි!' එවිට අල්ලාහ් මෙම පදය හෙළි කළේය: '-ඇත්ත වශයෙන්ම, අල්ලාහ් සමඟ සහ ඔවුන්ගේ දිවුරුම් සුළු මිලකට හුවමාරු කරගන්නා අය...-' -ප්‍රශ්න. අලි ඉම්රාන්: 77- පදයේ අවසානය දක්වා'.

හදීස්

Imam Abu Dawud : 3140

حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا الْفَرْيَابِيُّ حَدَّثَنَا الْحَارِثُ بْنُ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنِي كُرْدُوسٌ عَنْ الْأَشْعَثِ بْنِ قَيْسٍأَنَّ رَجُلًا مِنْ كِنْدَةَ وَرَجُلًا مِنْ حَضْرَمَوْتَ اخْتَصَمَا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي أَرْضٍ مِنْ الْيَمَنِ فَقَالَ الْحَضْرَمِيُّ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَرْضِي اغْتَصَبَنِيهَا أَبُو هَذَا وَهِيَ فِي يَدِهِ قَالَ هَلْ لَكَ بَيِّنَةٌ قَالَ لَا وَلَكِنْ أُحَلِّفُهُ وَاللَّهِ مَا يَعْلَمُ أَنَّهَا أَرْضِي اغْتَصَبَنِيهَا أَبُوهُ فَتَهَيَّأَ الْكِنْدِيُّ يَعْنِي لِلْيَمِينِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ

[මහමුද් බින් කාලිඩ්] අපට [අල් ෆරියාබි] අපට [අල් හාරිත් බින් සුලෙයිමාන්] අපට [අල් අෂ්අත්ස් බින් කයිස්] වෙතින් [කුර්දුස්] මට [අල් අෂ්අත්ස් බින් කයිස්] වෙතින් [කිර්දුස්] මට දැනුම් දුන්නේය. කින්දාහි මිනිසෙක් සහ හද්රමූත්හි මිනිසෙක් යේමනයේ ඉඩමක් පිළිබඳව නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන්ට පැමිණිලි කළහ. හද්රමි මෙසේ පැවසීය, 'අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, මේ මිනිසාගේ පියා මගේ ඉඩම අත්පත් කරගෙන ඇත. එය ඔහුගේ අතේ ඇත.' ඔහු මෙසේ ඇසීය, 'ඔබට කිසියම් සාක්ෂියක් තිබේද?' මම පිළිතුරු දුන්නෙමි, 'නැහැ, නමුත් මම ඔහුගෙන් අල්ලාහ් මත දිවුරන්නැයි ඉල්ලා සිටියෙමි. ඔහුගේ පියා අල්ලාහ් මත දිවුරන්නේ එය මගේ ඉඩම බව ඔහු අල්ලාහ් මත දැන සිටියේ නැත.' එබැවින් කින්දාහි මිනිසා දිවුරන්නට සූදානම් විය…. පසුව අල් අෂ්අත්ස් හදීසය සඳහන් කළේය.'