Imam Abu Dawud : 261
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ مُحَمَّدٍ يَعْنِي بْنَ عَمْرٍو حَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ أَبِي حُبَيْشٍأَنَّهَا كَانَتْ تُسْتَحَاضُ فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَانَ دَمُ الْحَيْضِ فَإِنَّهُ دَمٌ أَسْوَدُ يُعْرَفُ فَإِذَا كَانَ ذَلِكَ فَأَمْسِكِي عَنْ الصَّلَاةِ فَإِذَا كَانَ الْآخَرُ فَتَوَضَّئِي وَصَلِّيقَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى وَحَدَّثَنَا بِهِ ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ حِفْظًا فَقَالَ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ فَاطِمَةَ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرُوِيَ عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَشُعْبَةَ عَنْ الْحَكَمِ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ قَالَ الْعَلَاءُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَوْقَفَهُ شُعْبَةُ عَلَى أَبِي جَعْفَرٍ تَوَضَّأُ لِكُلِّ صَلَاةٍ
[මුහම්මද් බින් අල්-මුට්සන්නා] අපට [ඉබ්නු අබි ආදි] [මුහම්මද් බින් අම්රු] ගෙන් [ඉබ්නු ෂිහාබ්] [ෆාතිමා බින්ට් අබි හුබයිසි] ගෙන් [උර්වා බින් අස්-සුබයිර්] ගෙන් [ඉබ්නු ෂිහාබ්] මට පැවසූ බව අපට [මුහම්මද් බින් අල්-මුට්සන්නා] අපට පවසා ඇත. ඇය වරක් මුස්තහද්ලා බව, එවිට නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් ඇයට මෙසේ පැවසීය: 'ඔසප් රුධිරය කළු වූ විට, කාන්තාවන් දන්නා පරිදි - කාන්තාවන් විසින් -. රුධිරය එසේ බවට පත් වුවහොත්, සලාතය අත්හරින්න. රුධිරය වෙනස් වර්ණයක් නම්, පිරිසිදු කර යාච්ඤා කරන්න'. අබු දාවුද් පැවසීය; [ඉබ්නු අල්-මුට්සන්නා] පැවසීය; එය අපට [ඉබ්නු අබි ආදි] කටපාඩමින් පැවසීමෙන් පසු, ඔහු මෙසේ පැවසීය; [අයිසියා] ගෙන් [උර්වා] ගෙන් එය ෆාතිමා බව. අබු දාවුද් පැවසීය; තවද එය [අල්-අලා`බින් අල්-මුසයියාබ්] ගෙන් සහ [ස්යු'බා] ගෙන් [අල්-හකාම්] ගෙන් [අබු ජ'ෆාර්] ගෙන් වාර්තා විය. අල්-අලා' නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් පැවසූ අතර, ෂු'බා විසින් අබු ජ'ෆාර් වෙත තහවුරු කරන ලදී: ඔබ සෑම සලාතයක් සඳහාම වෝද් කළ යුතුය.
Imam Abu Dawud : 262
حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا أَبُو بِشْرٍ عَنْ عِكْرِمَةِ أَنَّ أُمَّ حَبِيبَةَ بِنْتَ جَحْشٍاسْتُحِيضَتْ فَأَمَرَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ تَنْتَظِرَ أَيَّامَ أَقْرَائِهَا ثُمَّ تَغْتَسِلُ وَتُصَلِّي فَإِنْ رَأَتْ شَيْئًا مِنْ ذَلِكَ تَوَضَّأَتْ وَصَلَّتْ
[සියාද් බින් අයුබ්] අපට පවසා ඇත්තේ [හුසයිම්] [ඉක්රිමා] තුමාගෙන් [අබු බිසීර්] අපට පවසා ඇති බවයි. උම් හබීබා බින්ත් ජහ්සි මුස්තහද්ලා, පසුව නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් ඇයට ඇගේ ඔසප් දින එනතෙක් බලා සිට ස්නානය කර යාච්ඤා කරන ලෙස නියෝග කළේය. ඔහු ඉස්තිහාදා රුධිරය දුටුවහොත්, පිරිසිදු කර යාච්ඤා කරන්න.
Imam Abu Dawud : 263
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ عَنْ رَبِيعَةَأَنَّهُ كَانَ لَا يَرَى عَلَى الْمُسْتَحَاضَةِ وُضُوءًا عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ إِلَّا أَنْ يُصِيبَهَا حَدَثٌ غَيْرُ الدَّمِ فَتَوَضَّأُقَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا قَوْلُ مَالِكٍ يَعْنِي ابْنَ أَنَسٍ
මුස්තාහාද් කාන්තාවන් සෑම සලාතයකදීම වන්ධ්යාකරණය කළ යුතු යැයි ඔහු නොසිතන බවත්, ඔවුන්ට රුධිරය හැර වෙනත් හදාත් නොමැති නම් ඔවුන් වන්ධ්යාකරණය කළ යුතු බවත් [අබ්දුල්ලාහ් බින් වහබ්] [රබියා] තුමාගෙන් [අල්-ලයිට්ස්] අපට [අබ්දුල්ලාහ් බින් සයූබා] අපට පවසා ඇති බව අපට දන්වා ඇත. අබු දාවුද් මෙසේ පැවසීය; මේවා මලික් බින් අනස්ගේ වචන වේ.
Imam Abu Dawud : 264
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ أَخْبَرَنَا حَمَّادٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أُمِّ الْهُذَيْلِ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ وَكَانَتْ بَايَعَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْكُنَّا لَا نَعُدُّ الْكُدْرَةَ وَالصُّفْرَةَ بَعْدَ الطُّهْرِ شَيْئًاحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ بِمِثْلِهِ قَالَ أَبُو دَاوُد أُمُّ الْهُذَيْلِ هِيَ حَفْصَةُ بِنْتُ سِيرِينَ كَانَ ابْنُهَا اسْمُهُ هُذَيْلٌ وَاسْمُ زَوْجِهَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ
[මුසා බින් ඉස්මායිල්] අපට [කටාදා] සිට [උම්මු අල්-හුඩ්සයිල්] සිට [උම්මු අල්-හුඩ්සයිල්] සිට [උම්මු අල්-අතියා] දක්වා [හම්මාඩ්] අපට පවසා ඇත - ඇය රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්ට පක්ෂපාතීත්වය පොරොන්දු වූ කාන්තාවක් - ඔහු පැවසීය; ඔසප් වීමේ පිරිසිදුකමෙන් පසු වලාකුළු සහිත හෝ කහ පැහැති රුධිරය - ඔසප් රුධිරය ලෙස අපි නොසලකමු. [මුසද්දාඩ්] අපට පවසා ඇත [ඉස්මයිල්] අපට [මුහම්මද් බින් සිරින්] සිට [උම්මු අතියා] දක්වා [අයියුබ්] අපට පවසා ඇත. අබු දාවුද් පැවසීය; උම් හුඩ්සයිල් හෆ්ෂා බින්ට් සිරින්, ඇගේ දරුවාගේ නම හුඩ්සයිල් සහ ඇගේ සැමියා අබ්දුර් රහ්මාන් ය.
Imam Abu Dawud : 265
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا مُعَلَّى بْنُ مَنْصُورٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُسْهِرٍ عَنْ الشَّيْبَانِيِّ عَنْ عِكْرِمَةَ قَالَكَانَتْ أُمُّ حَبِيبَةَ تُسْتَحَاضُ فَكَانَ زَوْجُهَا يَغْشَاهَاقَالَ أَبُو دَاوُد و قَالَ يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ مُعَلَّى ثِقَةٌ وَكَانَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ لَا يَرْوِي عَنْهُ لِأَنَّهُ كَانَ يَنْظُرُ فِي الرَّأْيِ
[ඉබ්රාහිම් බින් කාලිඩ්] අපට [අලි බින් මුෂීර්] [අෂ්-සයිබානි] [ඉක්රිමා] වෙතින් [මුඅල්ලා බින් මන්ෂුර්] අපට පවසා ඇති බව ඔහු පැවසීය; උම් හබීබා කිසි විටෙකත් ඉස්තිහාදා සහ ඇගේ සැමියා ඇය සමඟ ලිංගික සම්බන්ධතා පවත්වා නැත. අබු දාවුද් පැවසීය; යහ්යා බින් මයියින් පැවසීය; මුඅල්ලා ත්සිකාහි කථකයා වූ නමුත් අහමඩ් බින් හන්බල් ඔහුගෙන් කථනය නොකළේ ඔහු - මුඅල්ලා - සමහර විට ගැටළු තාර්කිකව බැලූ බැවිනි.
Imam Abu Dawud : 266
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي سُرَيْجٍ الرَّازِيُّ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْجَهْمِ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ أَبِي قَيْسٍ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ حَمْنَةَ بِنْتِ جَحْشٍأَنَّهَا كَانَتْ مُسْتَحَاضَةً وَكَانَ زَوْجُهَا يُجَامِعُهَا
[අහ්මද් බින් අබි සුරයිජ් අර්-රාසි] අපට පවසා ඇත්තේ [අබ්දුල්ලාහ් බින් අල්-ජහ්ම්] [අම්රු බින් අබි කයිස්] [ඉක්රිමා] හි [අෂිම්] හි [හම්නා බින්ත් ජහ්සි] ගැන අපට පවසා ඇති බවත්, ඇය විවේක ගන්නා බවත්, ඇගේ සැමියා ඇය සමඟ ලිංගික සම්බන්ධතා දිගටම පැවැත්වූ බවත්ය.
Imam Abu Dawud : 267
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ أَخْبَرَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى عَنْ أَبِي سَهْلٍ عَنْ مُسَّةَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ قَالَتْكَانَتْ النُّفَسَاءُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَقْعُدُ بَعْدَ نِفَاسِهَا أَرْبَعِينَ يَوْمًا أَوْ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً وَكُنَّا نَطْلِي عَلَى وُجُوهِنَا الْوَرْسَ تَعْنِي مِنْ الْكَلَفِ
[අහමද් බින් යූනුස්] අපට පවසා ඇති පරිදි [සුහයිර්] අපට පවසා ඇති පරිදි [අබු සහ්ල්] [මුසා] [උම්මු සලාමා] වෙතින් [අලි බින් අබ්දුල් අ'ලා] අපට පවසා ඇති පරිදි ඔහු මෙසේ පැවසීය: නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන්ගේ කාලයේ දරු ප්රසූතියෙන් පසු කාන්තාවන් දින හතළිහක් හෝ රාත්රී හතළිහක් තමන්වම පාලනය කර ගත්හ. අපි අපගේ මුහුණු මත කුඩු ආලේප කළෙමු.
Imam Abu Dawud : 268
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ يَعْنِي حُبِّي حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ يُونُسَ بْنِ نَافِعٍ عَنْ كَثِيرِ بْنِ زِيَادٍ قَالَ حَدَّثَتْنِي الْأَزْدِيَّةُ يَعْنِي مُسَّةَ قَالَتْحَجَجْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى أُمِّ سَلَمَةَ فَقُلْتُ يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ إِنَّ سَمُرَةَ بْنَ جُنْدُبٍ يَأْمُرُ النِّسَاءَ يَقْضِينَ صَلَاةَ الْمَحِيضِ فَقَالَتْ لَا يَقْضِينَ كَانَتْ الْمَرْأَةُ مِنْ نِسَاءِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَقْعُدُ فِي النِّفَاسِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً لَا يَأْمُرُهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِقَضَاءِ صَلَاةِ النِّفَاسِقَالَ مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ حَاتِمٍ وَاسْمُهَا مُسَّةُ تُكْنَى أُمَّ بُسَّةَ قَالَ أَبُو دَاوُد كَثِيرُ بْنُ زِيَادٍ كُنْيَتُهُ أَبُو سَهْلٍ
[අල්-හසන් බින් යාහ්යා] අපට [මුහම්මද් බින් හාතිම්, එනම් හබ්බි] අපට [යුනුස් බින් නෆි'] ගෙන් [කට්සිර් බින් සියාද්] ගෙන් [අබ්දුල්ලාහ් බින් අල්-මුබාරක්] අපට [කට්සිර් බින් සියාද්] ගෙන් [අල්-අස්දියා, එනම් මුසා] ගෙන් [අල්-අස්දියා] ගෙන් ඔහු අපට මෙසේ පැවසීය; මම වරක් හජ් ඉටු කළෙමි, පසුව මම [උම්මු සලාමා] හමුවී මෙසේ කීවෙමි; ඕ උම්මුල් මුක්මිනින්, ඇත්ත වශයෙන්ම සමුරා බින් ජුන්ඩබ් කාන්තාවන්ට ඔසප් කාලය තුළ ඉතිරිව තිබූ සලාතයන් සඳහා වන්දි ගෙවන ලෙස නියෝග කළේය. එබැවින් උම් සලාමා මෙසේ පැවසුවාය: ඔවුන් ඒ සඳහා වන්දි ගෙවිය යුතු නැත, අතීතයේ දී නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන්ගේ භාර්යාවන්ගේ බිරිඳක් ප්රසව කාලය තුළ රාත්රී හතළිහක් යාච්ඤා නොකළ අතර, ප්රසව කාන්තාවන්ගේ යාච්ඤා සඳහා වන්දි ගෙවන ලෙස නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් ඔහුට නියෝග කළේ නැත. මුහම්මද් බින් හාතිම් මෙසේ පැවසීය; ඇගේ නම මුසා, කුනියා උම් බස්සා. අබු දාවුද් මෙසේ පැවසීය. කට්සීර් බින් සියාද් යනු අබු සහල් ය.
Imam Abu Dawud : 269
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو الرَّازِيُّ حَدَّثَنَا سَلَمَةُ يَعْنِي ابْنَ الْفَضْلِ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ إِسْحَقَ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ سُحَيْمٍ عَنْ أُمَيَّةَ بِنْتِ أَبِي الصَّلْتِ عَنْ امْرَأَةٍ مِنْ بَنِي غِفَارٍ قَدْ سَمَّاهَا لِي قَالَتْأَرْدَفَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى حَقِيبَةِ رَحْلِهِ قَالَتْ فَوَاللَّهِ لَمْ يَزَلْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الصُّبْحِ فَأَنَاخَ وَنَزَلْتُ عَنْ حَقِيبَةِ رَحْلِهِ فَإِذَا بِهَا دَمٌ مِنِّي فَكَانَتْ أَوَّلُ حَيْضَةٍ حِضْتُهَا قَالَتْ فَتَقَبَّضْتُ إِلَى النَّاقَةِ وَاسْتَحْيَيْتُ فَلَمَّا رَأَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا بِي وَرَأَى الدَّمَ قَالَ مَا لَكِ لَعَلَّكِ نَفِسْتِ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَأَصْلِحِي مِنْ نَفْسِكِ ثُمَّ خُذِي إِنَاءً مِنْ مَاءٍ فَاطْرَحِي فِيهِ مِلْحًا ثُمَّ اغْسِلِي مَا أَصَابَ الْحَقِيبَةَ مِنْ الدَّمِ ثُمَّ عُودِي لِمَرْكَبِكِ قَالَتْ فَلَمَّا فَتَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْبَرَ رَضَخَ لَنَا مِنْ الْفَيْءِقَالَتْ وَكَانَتْ لَا تَطَّهَّرُ مِنْ حَيْضَةٍ إِلَّا جَعَلَتْ فِي طَهُورِهَا مِلْحًا وَأَوْصَتْ بِهِ أَنْ يُجْعَلَ فِي غُسْلِهَا حِينَ مَاتَتْ
[මුහම්මද් බින් අම්රු අර්-රාසි] අපට [සලාමා බින් අල්-ෆද්ල්] අපට [මුහම්මද් බින් ඉෂාක්] [සුලෙයිමාන් බින් සුහයිම්] [උමයියා බින්ට් අබි අෂ්-ෂාල්ට්] [බානි ගිෆාර්හි කාන්තාවක්] ගේ නම මට සඳහන් කළ බව ඔහු පැවසීය; රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් වරක් මාව ඔහුගේ අශ්වයාගේ බෑගයේ - ස්පර්ශ නොකර - රැගෙන ගියේය. අල්ලාහ්ගේ නාමයෙන්, රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් ෆජ්ර් වේලාව දක්වා ඇවිද ගියේය, පසුව ඔහු ගොරවන අතර මම ඔහුගේ අශ්වයාගේ බෑගයෙන් එළියට ගත්තෙමි. බෑගයෙන් රුධිරය පිටවන බව පෙනී ගියේය. එය මගේ පළමු ඔසප් වීම විය. ඔහු පවසයි; ඉතින් මම ඔටුවාට පැන්නා, මම ලැජ්ජාවට පත් වුණා. රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මට සිදු වූ දේ දැක රුධිරය දුටු විට, ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ඔබට මොකද වෙලා තියෙන්නේ, ඔබට ඔසප් වීමද?' මම පිළිතුරු දුන්නා; ඔව්. ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ඔබ පිරිසිදු වී වතුරෙන් පිරුණු භාජනයක් ගන්න, ඉන්පසු එයට ලුණු දමන්න, පසුව ලේ වලින් පැල්ලම් ඇති භාණ්ඩ මල්ල සෝදා, පසුව ඔබේ අශ්වාරෝහක ස්ථානයට ආපසු යන්න'. ඔහු මෙසේ පවසයි; රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් කයිබාර් යුද්ධය ජයග්රහණය කළ විට, ඔහු අපට යුද්ධයේ කොල්ලකෑම් කිහිපයක් ලබා දුන්නේය. ඔහු මෙසේ පවසයි; ඇය ඔසප් වීමෙන් පවිත්ර නොවූයේ ඇයව පවිත්ර කිරීම සඳහා වතුරට ලුණු දැමීම පමණක් වන අතර ඇය මිය ගිය විට එය ඇගේ නාන ස්ථානයේ තැබීමට පොරොන්දු විය.
Imam Abu Dawud : 270
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ أَخْبَرَنَا سَلَّامُ بْنُ سُلَيْمٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُهَاجِرٍ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْدَخَلَتْ أَسْمَاءُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ تَغْتَسِلُ إِحْدَانَا إِذَا طَهُرَتْ مِنْ الْمَحِيضِ قَالَ تَأْخُذُ سِدْرَهَا وَمَاءَهَا فَتَوَضَّأُ ثُمَّ تَغْسِلُ رَأْسَهَا وَتَدْلُكُهُ حَتَّى يَبْلُغَ الْمَاءُ أُصُولَ شَعْرِهَا ثُمَّ تُفِيضُ عَلَى جَسَدِهَا ثُمَّ تَأْخُذُ فِرْصَتَهَا فَتَطَّهَّرُ بِهَا قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ أَتَطَهَّرُ بِهَا قَالَتْ عَائِشَةُ فَعَرَفْتُ الَّذِي يَكْنِي عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ لَهَا تَتَبَّعِينَ بِهَا آثَارَ الدَّمِحَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ أَخْبَرَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُهَاجِرٍ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا ذَكَرَتْ نِسَاءَ الْأَنْصَارِ فَأَثْنَتْ عَلَيْهِنَّ وَقَالَتْ لَهُنَّ مَعْرُوفًا وَقَالَتْ دَخَلَتْ امْرَأَةٌ مِنْهُنَّ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ فِرْصَةً مُمَسَّكَةً قَالَ مُسَدَّدٌ كَانَ أَبُو عَوَانَةَ يَقُولُ فِرْصَةً وَكَانَ أَبُو الْأَحْوَصِ يَقُولُ قَرْصَةً حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ أَخْبَرَنِي أَبِي عَنْ شُعْبَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ يَعْنِي ابْنَ مُهَاجِرٍ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ أَسْمَاءَ سَأَلَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَعْنَاهُ قَالَ فِرْصَةً مُمَسَّكَةً قَالَتْ كَيْفَ أَتَطَهَّرُ بِهَا قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ تَطَهَّرِي بِهَا وَاسْتَتِرِي بِثَوْبٍ وَزَادَ وَسَأَلَتْهُ عَنْ الْغُسْلِ مِنْ الْجَنَابَةِ فَقَالَ تَأْخُذِينَ مَاءَكِ فَتَطَّهَّرِينَ أَحْسَنَ الطُّهُورِ وَأَبْلَغَهُ ثُمَّ تَصُبِّينَ عَلَى رَأْسِكِ الْمَاءَ ثُمَّ تَدْلُكِينَهُ حَتَّى يَبْلُغَ شُؤُونَ رَأْسِكِ ثُمَّ تُفِيضِينَ عَلَيْكِ الْمَاءَ قَالَ وَقَالَتْ عَائِشَةُ نِعْمَ النِّسَاءُ نِسَاءُ الْأَنْصَارِ لَمْ يَكُنْ يَمْنَعُهُنَّ الْحَيَاءُ أَنْ يَسْأَلْنَ عَنْ الدِّينِ وَأَنْ يَتَفَقَّهْنَ فِيهِ
[උස්මාන් බින් අබී සයිබා] අපට [සලාම් බින් සුලෙයිම්] [ඉබ්රාහිම් බින් මුහාජිර්] [ෂාෆියා බින්ත් සයිබා] [අයිසියා] වෙතින් අපට මෙසේ පැවසීය: අස්මා වරක් අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) වෙත පැමිණි අතර, පසුව ඔහු මෙසේ පැවසීය: අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) අපෙන් කෙනෙකු ඔසප් වීමෙන් පිරිසිදු වූ විට අපි ස්නානය කරන්නේ කෙසේද? ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ඔහු බිදාරා කොළ ගෙන, ඒවා ජලයට මිශ්ර කර, පසුව පිරිසිදු කිරීම සිදු කර, පසුව ඔහුගේ හිස සෝදා, ජලය ඔහුගේ හිසකෙස් මුල්වලට විනිවිද යන පරිදි එය අතුල්ලමින්, පසුව ඔහු තම ශරීරය පුරා ජලය වත් කළේය. ඉන්පසු, රෙද්දක් ගෙන එයින් සෝදා ගත්තේය.' අස්මා මෙසේ පැවසීය; අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණෙනි, මම මෙම රෙද්දෙන් මා පිරිසිදු කරගන්නේ කෙසේද? අයිෂා මෙසේ පැවසුවාය: නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන්ගේ උපහාසයේ තේරුම මම දනිමි, එබැවින් මම එය ඔහුට පැහැදිලි කළෙමි; ඔබ රුධිරය පිට වූ රෙදි අතුල්ලන්න. [මුසද්දාද් බින් මුසර්හාද්] අපට [අයිසියා] වෙතින් [ෂාෆියා බින්ත් සයිබා] වෙතින් [අබු 'අවානා] අපට [අයිසියා] වෙතින් [අබු 'අවානා] අපට පවසා ඇත. ඔහු අන්සාර් කාන්තාවන්ගේ තත්වය ගැන පැවසූ බවත්, පසුව ඔහු ඔවුන්ට ප්රශංසා කළේ “ඔවුන් කරුණාවන්තයි” කියා බවත් ඔහු පැවසීය. ඔහු මෙසේ පැවසීය. ඔවුන් අතර කාන්තාවක් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් වෙත පැමිණියාය. එවිට මෙම හදීසයේ කථකයා ඉහත ආකාරයටම හදීසය සඳහන් කළාය, ඇය පමණක් පැවසුවාය; ඔහු මෙසේ පැවසීය, '... සුවඳ විලවුන් සුවඳැති රෙදි කැබැල්ලක්'. මුසද්දාද් පැවසීය; අබු 'අවානා පැවසීය; ෆිර්ෂා - රෙදි කැබැල්ලක්-. මේ අතර, අබු අල්-අහ්වාෂ් පැවසීය; කිර්ෂා. [උබයිදුල්ලාහ් බින් මුආද්ස් අල්-අන්බාරි] [මගේ පියා] [ස්යුබා] සිට [ඉබ්රාහිම් බින් මුහාජිර්] සිට [ෂාෆියා බින්ත් සයිබා] [අයිසියා] දක්වා [මගේ පියා] මට පැවසූ බව අපට පවසා ඇත. අස්මා වරක් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්ගෙන් අර්ථයේ අර්ථය සමඟ ඇසූ විට, ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'සුවඳ විලවුන් ආලේප කරන ලද රෙදි කැබැල්ලක්'. අස්මා ඇසුවාය; මම මෙම රෙද්දෙන් පවිත්ර වන්නේ කෙසේද? ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය; 'සුබ්හානල්ලාහ්, එයින් ඔබව පවිත්ර කර ඔබේ රහස්ය කොටස් රෙද්දකින් ආවරණය කරන්න'. ඔහු තවදුරටත් පැවසීය; අස්මා ජුනුබ් ස්නානය ගැන ද විමසූ බැවින් ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය; එබැවින් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහිවසල්ලම් පිළිතුරු දුන්නේය: 'ජලය ගන්න, පසුව හොඳින් හා පරිපූර්ණ ලෙස පිරිසිදු කරන්න. ඉන්පසු, ඔබේ හිස අතුල්ලමින් වතුර වත් කරන්න, එවිට ජලය හිසකෙස් පාදයට ඒකාකාරව ළඟා වේ. ඉන්පසු ඔබේ ශරීරය පුරා නැවත වතුර වත් කරන්න. මෙම හදීසයේ කථකයා පැවසුවේ, අයිෂා මෙසේ පැවසීය; හොඳම කාන්තාවන් අන්සාර් කාන්තාවන් ය, ඔවුන් ආගම ගැන විමසීමට සහ එය තවදුරටත් අධ්යයනය කිරීමට ලැජ්ජා නැත.
Imam Abu Dawud : 271
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ ح و حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ الْمَعْنَى وَاحِدٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُسَيْدَ بْنَ حُضَيْرٍ وَأُنَاسًا مَعَهُ فِي طَلَبِ قِلَادَةٍ أَضَلَّتْهَا عَائِشَةُ فَحَضَرَتْ الصَّلَاةُ فَصَلَّوْا بِغَيْرِ وُضُوءٍ فَأَتَوْا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرُوا ذَلِكَ لَهُ فَأُنْزِلَتْ آيَةُ التَّيَمُّمِزَادَ ابْنُ نُفَيْلٍ فَقَالَ لَهَا أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ يَرْحَمُكِ اللَّهُ مَا نَزَلَ بِكِ أَمْرٌ تَكْرَهِينَهُ إِلَّا جَعَلَ اللَّهُ لِلْمُسْلِمِينَ وَلَكِ فِيهِ فَرَجًا
[අබ්දුල්ලාහ් බින් මුහම්මද් අන්-නුෆයිලි] අපට [අබු මුආවියා] අල්-හදීස් පවසා ඇති බව අපට පවසා ඇත. තවද [උස්මාන් බින් අබි සයයිබා] අපට [අබ්දා] එම අර්ථයෙන් [හිස්යාම් බින් උර්වා] [ඔහුගේ පියා] [අයිසියා] වෙතින් ඔහු මෙසේ පැවසීය: නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් වරක් උසයිද් බින් හුඩ්ලෙයාර් සහ ඔහු සමඟ කිහිප දෙනෙකු අයිසියාගේ නැතිවූ මාලය සෙවීමට යැවීය. යාඥා කාලය පැමිණි පසු, ඔවුන් වතුර නොලැබුණු නිසා - පිරිසිදු කිරීම නොකර යාච්ඤා කළහ. පසුව ඔවුන් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් වෙත ආපසු පැමිණි විට, ඔවුන් ඔහුට මෙසේ පැවසූ විට, තයමුම් පිළිබඳ පදය පහළ විය. ඉබ්නු නුෆයිල් තවදුරටත් පැවසීය; එබැවින් උසයිද් බින් හුඩ්ලෙයාර් අයිසියාට මෙසේ පැවසීය: අල්ලාහ් ඔබට අනුකම්පා කරයි. ඔබ අකමැති කිසිවක් සිදු නොවේ, නමුත් අල්ලාහ් එය මුස්ලිම්වරුන්ට සහ ඔබට අවස්ථාවක් කර ඇත.
Imam Abu Dawud : 272
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ حَدَّثَهُ عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ أَنَّهُ كَانَ يُحَدِّثُأَنَّهُمْ تَمَسَّحُوا وَهُمْ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالصَّعِيدِ لِصَلَاةِ الْفَجْرِ فَضَرَبُوا بِأَكُفِّهِمْ الصَّعِيدَ ثُمَّ مَسَحُوا وُجُوهَهُمْ مَسْحَةً وَاحِدَةً ثُمَّ عَادُوا فَضَرَبُوا بِأَكُفِّهِمْ الصَّعِيدَ مَرَّةً أُخْرَى فَمَسَحُوا بِأَيْدِيهِمْ كُلِّهَا إِلَى الْمَنَاكِبِ وَالْآبَاطِ مِنْ بُطُونِ أَيْدِيهِمْحَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْمَهْرِيُّ وَعَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبٍ عَنْ ابْنِ وَهْبٍ نَحْوَ هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ قَامَ الْمُسْلِمُونَ فَضَرَبُوا بِأَكُفِّهِمْ التُّرَابَ وَلَمْ يَقْبِضُوا مِنْ التُّرَابِ شَيْئًا فَذَكَرَ نَحْوَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ الْمَنَاكِبَ وَالْآبَاطَ قَالَ ابْنُ اللَّيْثِ إِلَى مَا فَوْقَ الْمِرْفَقَيْنِ
[අහ්මද් බින් සාලිහ්] අපට පවසා ඇත්තේ [අබ්දුල්ලාහ් බින් වහබ්] [යූනුස්] [ඉබ්නු ෂිහාබ්] [උබයිදුල්ලාහ් බින් අබ්දුල්ලාහ් බින් උත්බා] [අම්මර් බින් යසීර්] ගෙන් තමාට පැවසූ බව ඔහු වරක් මට පැවසූ බව ඔහු මට පැවසුවා, ඔවුන් - සහචරයින් - අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් සමඟ සිටියදී ෆජ්ර් සලාතය ඉටු කිරීම සඳහා ටයමුම් සාමාජිකයින් බිම දූවිලි වලින් පිස දැමූ බව. ඔවුන් තම අත්ලෙන් දූවිලි තට්ටු කර, පසුව එක් වරක් ඔවුන්ගේ මුහුණු පිස දැමූ අතර, නැවත වරක් ඔවුන්ගේ අත්ලෙන් දූවිලි තට්ටු කර, ඔවුන්ගේ අත්වල ඇතුළත සිට උරහිස් සහ කිහිලි දක්වා එය ඔවුන්ගේ අත්වල අතුල්ලමින් සිටියහ. [සුලෙයිමාන් බින් දාවුද් අල්-මහ්රි] සහ [අබ්දුල් මලික් බින් සයූඅයිබ්] [ඉබ්නු වහබ්] ගෙන් අපට මෙම හදීසය මෙන් පවසා ඇත. ඔහු පවසන්නේ: මුස්ලිම්වරු තම අත්ල බිම අල්ලා නොගෙන බිම අත්පුඩි ගසති. ඉන්පසු ඔහු උරහිස් සහ කිහිලි ගැන සඳහන් නොකර ඒ හා සමාන හදීසයක් සඳහන් කළේය. ඉබ්නු අල්-ලයිත් පැවසුවේ "වැලමිටට ඉහළින්" යනුවෙනි.
Imam Abu Dawud : 273
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي خَلَفٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى النَّيْسَابُورِيُّ فِي آخَرِينَ قَالُوا حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ أَخْبَرَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَرَّسَ بِأَوَّلَاتِ الْجَيْشِ وَمَعَهُ عَائِشَةُ فَانْقَطَعَ عِقْدٌ لَهَا مِنْ جَزْعِ ظَفَارِ فَحُبِسَ النَّاسُ ابْتِغَاءَ عِقْدِهَا ذَلِكَ حَتَّى أَضَاءَ الْفَجْرُ وَلَيْسَ مَعَ النَّاسِ مَاءٌ فَتَغَيَّظَ عَلَيْهَا أَبُو بَكْرٍ وَقَالَ حَبَسْتِ النَّاسَ وَلَيْسَ مَعَهُمْ مَاءٌ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى عَلَى رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رُخْصَةَ التَّطَهُّرِ بِالصَّعِيدِ الطَّيِّبِ فَقَامَ الْمُسْلِمُونَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَضَرَبُوا بِأَيْدِيهِمْ إِلَى الْأَرْضِ ثُمَّ رَفَعُوا أَيْدِيَهُمْ وَلَمْ يَقْبِضُوا مِنْ التُّرَابِ شَيْئًا فَمَسَحُوا بِهَا وُجُوهَهُمْ وَأَيْدِيَهُمْ إِلَى الْمَنَاكِبِ وَمِنْ بِطُونِ أَيْدِيهِمْ إِلَى الْآبَاطِزَادَ ابْنُ يَحْيَى فِي حَدِيثِهِ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فِي حَدِيثِهِ وَلَا يَعْتَبِرُ بِهَذَا النَّاسُ قَالَ أَبُو دَاوُد وَكَذَلِكَ رَوَاهُ ابْنُ إِسْحَقَ قَالَ فِيهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَذَكَرَ ضَرْبَتَيْنِ كَمَا ذَكَرَ يُونُسُ وَرَوَاهُ مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ ضَرْبَتَيْنِ و قَالَ مَالِكٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمَّارٍ وَكَذَلِكَ قَالَ أَبُو أُوَيْسٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ وَشَكَّ فِيهِ ابْنُ عُيَيْنَةَ قَالَ مَرَّةً عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ أَوْ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَمَرَّةً قَالَ عَنْ أَبِيهِ وَمَرَّةً قَالَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ اضْطَرَبَ ابْنُ عُيَيْنَةَ فِيهِ وَفِي سَمَاعِهِ مِنْ الزُّهْرِيِّ وَلَمْ يَذْكُرْ أَحَدٌ مِنْهُمْ فِي هَذَا الْحَدِيثِ الضَّرْبَتَيْنِ إِلَّا مَنْ سَمَّيْتُ
අපි [මුහම්මද් බින් අහමඩ් බින් අබි කලෆ්] සහ [මුහම්මද් බින් යාහ්යා අන්-නයිසබුරි] යන අයට වෙනත් වාර්තාකරුවන්ට පවසා ඇති බව ඔවුන් පැවසූහ; [යාකුබ්] අපට පවසා ඇත්තේ [සාලිහ්] සිට [ඉබ්නු ෂිහාබ්] සිට [මගේ පියා] [අම්මාර් බින් යසීර්] සිට [උබයිදුල්ලාහ් බින් අබ්දුල්ලා] මට පැවසූයේ [අම්මාර් බින් යසීර්] සිට [ඉබ්නු අබ්බාස්] සිට [උබයිදුල්ලාහ් බින් අබ්දුල්ලා] මට පැවසූ බවයි. අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) වරක් රාත්රියේ අවසානයේ අව්වලතුල් ජයිසි හි ගමනක යෙදී සිටියදී - එය මදීනාව අසල ස්ථානයක නමකි - ඔහු අයිසියා සමඟ සිටියේය. එවිට අයිසියාගේ ෂිෆාර් පබළු වලින් සාදන ලද මාලය කපා දමා නැති විය. මේ නිසා, ජලය නොමැති වුවද, අලුයම වන තුරු මාලය සොයමින් ජනතාව සිරවී සිටියහ. එබැවින් අබු බකර් අයිසියා සමඟ කෝපයට පත් වී මෙසේ පැවසීය: “ඔබ බොහෝ දෙනෙකු රඳවාගෙන ඇත, ඔවුන්ට ජලය නොමැති විට. එබැවින් අල්ලාහ් තආලා අල්ලාහ්ගේ දූතයා වන සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් වෙත රුක්ෂා - සැහැල්ලුව - යහපත් - ශුද්ධ වූ පසෙහි දූවිලි වලින් පවිත්ර කිරීම පිළිබඳ හෙළිදරව් කිරීම් පහළ කළේය. එබැවින් මුස්ලිම්වරු අල්ලාහ්ගේ දූතයා වන සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් සමඟ නැගී සිටියහ, පසුව ඔවුන් තම දෑත් බිමට තට්ටු කළහ, පසුව ඔවුන් ඒවා සුළු දූවිලි අල්ලා නොගෙන ඔසවා ගත්හ, පසුව ඔවුන් ඒවා ඔවුන්ගේ මුහුණුවල සහ අත්වල උරහිස් දක්වා සහ අත්වල ඇතුළත සිට කිහිලි දක්වා අතුල්ලමින් සිටියහ. ඉබ්නු යාහ්යා ඔහුගේ හදීස් ඉතිහාසයේ එකතු කළේය; ඉබ්නු ෂිහාබ් ඔහුගේ හදීස්හි මෙසේ පැවසීය; මිනිසුන් මෙම හදීසය නොසලකති. අබු දාවුද් පැවසීය; එලෙසම [ඉබ්නු ඉෂාක්] විසින් [ඉබ්නු අබ්බාස්] විසින් ඔහුට පැවසූ බව විස්තර කරන ලදී; ජෝනා සඳහන් කළ පරිදි ඔහු බිමට තට්ටු දෙකක් ගැන සඳහන් කරයි. [මාමර්] විසින් [අස්-සුහ්රි] විසින් බිමට තට්ටු දෙකක් ගැන විස්තර කරන ලදී. [මලික්] විසින් මෙසේ පැවසීය; [අස්-සුහ්රි] වෙතින් [උබයිදුල්ලාහ් බින් අබ්දුල්ලා] [ඔහුගේ පියා] [අම්මර්] වෙතින්. එලෙසම [අබු උවයිස්] [අස්-සුහ්රි] ගෙන් පැවසූ අතර [ඉබ්නු උයෙයිනා] මෙම හදීසයේ දී පසුබට විය, වරක් ඔහු [උබයිදුල්ලාහ්] ගෙන් [ඔහුගේ පියා] ගෙන් හෝ [උබයිදුල්ලාහ්] ගෙන් [ඉබ්නු අබ්බාස්] ගෙන් සහ වරක් ඔහු ඉබ්නු අබ්බාස් ගෙන් පැවසීය. ඉබ්නු උයෙයිනා මුද්ල්දල්තාරිබ් ඔහුට සහ අස්-සුහ්රිගෙන් ඇසූ විට - සෙලවූ අතර, මෙම හදීසයේ කථිකයන්ගෙන් කිසිවෙකු මා සඳහන් කළ පුද්ගලයා හැර දෙවරක් අත්පුඩි ගසන බව සඳහන් කළේ නැත.
Imam Abu Dawud : 274
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْأَنْبَارِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ الضَّرِيرُ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ شَقِيقٍ قَالَكُنْتُ جَالِسًا بَيْنَ عَبْدِ اللَّهِ وَأَبِي مُوسَى فَقَالَ أَبُو مُوسَى يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَرَأَيْتَ لَوْ أَنَّ رَجُلًا أَجْنَبَ فَلَمْ يَجِدْ الْمَاءَ شَهْرًا أَمَا كَانَ يَتَيَمَّمُ فَقَالَ لَا وَإِنْ لَمْ يَجِدْ الْمَاءَ شَهْرًا فَقَالَ أَبُو مُوسَى فَكَيْفَ تَصْنَعُونَ بِهَذِهِ الْآيَةِ الَّتِي فِي سُورَةِ الْمَائِدَةِ{ فَلَمْ تَجِدُوا مَاءً فَتَيَمَّمُوا صَعِيدًا طَيِّبًا }فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ لَوْ رُخِّصَ لَهُمْ فِي هَذَا لَأَوْشَكُوا إِذَا بَرَدَ عَلَيْهِمْ الْمَاءُ أَنْ يَتَيَمَّمُوا بِالصَّعِيدِ فَقَالَ لَهُ أَبُو مُوسَى وَإِنَّمَا كَرِهْتُمْ هَذَا لِهَذَا قَالَ نَعَمْ فَقَالَ لَهُ أَبُو مُوسَى أَلَمْ تَسْمَعْ قَوْلَ عَمَّارٍ لِعُمَرَ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَاجَةٍ فَأَجْنَبْتُ فَلَمْ أَجِدَ الْمَاءَ فَتَمَرَّغْتُ فِي الصَّعِيدِ كَمَا تَتَمَرَّغُ الدَّابَّةُ ثُمَّ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ أَنْ تَصْنَعَ هَكَذَا فَضَرَبَ بِيَدِهِ عَلَى الْأَرْضِ فَنَفَضَهَا ثُمَّ ضَرَبَ بِشِمَالِهِ عَلَى يَمِينِهِ وَبِيَمِينِهِ عَلَى شِمَالِهِ عَلَى الْكَفَّيْنِ ثُمَّ مَسَحَ وَجْهَهُفَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ أَفَلَمْ تَرَ عُمَرَ لَمْ يَقْنَعْ بِقَوْلِ عَمَّارٍ
[මුහම්මද් බින් සුලෙයිමාන් අල්-අන්බාරි] [අල්-අමාසි] [සියාකික්] වෙතින් [අබු මුආවියා අද්ල්-ද්ලරීර්] අපට මෙසේ පැවසීය: මම වරක් අබ්දුල්ලා සහ අබු මූසා අතර වාඩි වී සිටියෙමි. එවිට [අබු මූසා] මෙසේ පැවසීය; ඕ අබු අබ්දුර් රහ්මාන්! යමෙකු ජුන්බ්හි සිටියදී මාසයක් ජලය නොලැබුනේ නම්, ඔහුට ටයමුම් කිරීමට සිදු නොවන බව ඔබ දැන සිටියාද? අබ්දුල්ලා පිළිතුරු දුන්නේය; නැත, ඔහුට මාසයක් ජලය නොලැබුණත්. එවිට අබු මූසා මෙසේ පැවසීය; සූරත් අල්-මයිදාහි අඩංගු පදය කෙරෙහි ඔබේ ආකල්පය කුමක්ද? එනම් -එහි තේරුම-: '... එවිට ඔබට ජලය නොලැබේ, පසුව හොඳ -පිරිසිදු-දූවිලි වලින් ටයමුම් කරන්න'. -ප්රශ්න. අල්මයිදා 6-, එබැවින් අබ්දුල්ලා පිළිතුරු දුන්නේය; ඔවුන්ට මේ සම්බන්ධයෙන් සහනයක් ලබා දෙන්නේ නම්, ඔවුන් දූවිලි වලින් ටයමුම් කරනු ඇතැයි බිය වේ, ඔවුන්ට සීතල දැනේ නම් ඔවුන් ජලය භාවිතා කරනු ඇත. අබු මූසා ඔහුට මෙසේ පැවසීය; මේ හේතුව නිසා ඔබ මේ තයමුම් වලට කැමති නැති බව පෙනේ? අබ්දුල්ලා මෙසේ පැවසීය; ඔව්. අබු මූසා ඔහුට මෙසේ පැවසීය; [අම්මාර්] උමර්ට පැවසූ දේ ඔබ කවදාවත් අසා නැද්ද, එනම් රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම් වරක් මාව කාර්යයකට යැව්වා, පසුව මම ජුන්බ් වූ අතර වතුර ලබා ගැනීමට නොහැකි වූ නිසා, මම සතෙකු පෙරළෙනවාක් මෙන් බිම පෙරළුණා. ඉන්පසු මම නබි සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම් වෙත ගොස් මෙය ඔහුට දැනුම් දුන්නා, පසුව ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ඔබ මෙය කිරීම ප්රමාණවත්'. ඉන්පසු ඔහු තම අත් බිමට තට්ටු කළේය, පසුව පිඹිමින්, පසුව ඔහු තම දකුණු අත වම් අතෙන් සහ වම් අත දකුණු අත අත් දෙකෙහිම අතුල්ලමින්, පසුව ඔහුගේ මුහුණ අතුල්ලමින් සිටියේය. එබැවින් අබ්දුල්ලා අබු මූසාට මෙසේ පැවසීය: උමර් අම්මාර්ගේ වචනවලින් සෑහීමකට පත් නොවූ බව ඔබ දන්නේ නැද්ද?
Imam Abu Dawud : 275
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ الْعَبْدِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ أَبِي مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى قَالَكُنْتُ عِنْدَ عُمَرَ فَجَاءَهُ رَجُلٌ فَقَالَ إِنَّا نَكُونُ بِالْمَكَانِ الشَّهْرَ وَالشَّهْرَيْنِ فَقَالَ عُمَرُ أَمَّا أَنَا فَلَمْ أَكُنْ أُصَلِّي حَتَّى أَجِدَ الْمَاءَ قَالَ فَقَالَ عَمَّارٌ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَمَا تَذْكُرُ إِذْ كُنْتُ أَنَا وَأَنْتَ فِي الْإِبِلِ فَأَصَابَتْنَا جَنَابَةٌ فَأَمَّا أَنَا فَتَمَعَّكْتُ فَأَتَيْنَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ أَنْ تَقُولَ هَكَذَا وَضَرَبَ بِيَدَيْهِ إِلَى الْأَرْضِ ثُمَّ نَفَخَهُمَا ثُمَّ مَسَحَ بِهِمَا وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ إِلَى نِصْفِ الذِّرَاعِفَقَالَ عُمَرُ يَا عَمَّارُ اتَّقِ اللَّهَ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِنْ شِئْتَ وَاللَّهِ لَمْ أَذْكُرْهُ أَبَدًا فَقَالَ عُمَرُ كَلَّا وَاللَّهِ لَنُوَلِّيَنَّكَ مِنْ ذَلِكَ مَا تَوَلَّيْتَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا حَفْصٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ ابْنِ أَبْزَى عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ فِي هَذَا الْحَدِيثِ فَقَالَ يَا عَمَّارُ إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ هَكَذَا ثُمَّ ضَرَبَ بِيَدَيْهِ الْأَرْضَ ثُمَّ ضَرَبَ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى ثُمَّ مَسَحَ وَجْهَهُ وَالذِّرَاعَيْنِ إِلَى نِصْفِ السَّاعِدَيْنِ وَلَمْ يَبْلُغْ الْمِرْفَقَيْنِ ضَرْبَةً وَاحِدَةً قَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ وَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى وَرَوَاهُ جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى يَعْنِي عَنْ أَبِيهِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ سَلَمَةَ عَنْ ذَرٍّ عَنْ ابْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمَّارٍ بِهَذِهِ الْقِصَّةِ فَقَالَ إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ وَضَرَبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ إِلَى الْأَرْضِ ثُمَّ نَفَخَ فِيهَا وَمَسَحَ بِهَا وَجْهَهُ وَكَفَّيْهِ شَكَّ سَلَمَةُ وَقَالَ لَا أَدْرِي فِيهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ يَعْنِي أَوْ إِلَى الْكَفَّيْنِ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ سَهْلٍ الرَّمْلِيُّ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ يَعْنِي الْأَعْوَرَ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ بِإِسْنَادِهِ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ ثُمَّ نَفَخَ فِيهَا وَمَسَحَ بِهَا وَجْهَهُ وَكَفَّيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ أَوْ إِلَى الذِّرَاعَيْنِ قَالَ شُعْبَةُ كَانَ سَلَمَةُ يَقُولُ الْكَفَّيْنِ وَالْوَجْهَ وَالذِّرَاعَيْنِ فَقَالَ لَهُ مَنْصُورٌ ذَاتَ يَوْمٍ انْظُرْ مَا تَقُولَ فَإِنَّهُ لَا يَذْكُرُ الذِّرَاعَيْنِ غَيْرُكَ حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ قَالَ حَدَّثَنِي الْحَكَمُ عَنْ ذَرٍّ عَنْ ابْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمَّارٍ فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ فَقَالَ يَعْنِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ أَنْ تَضْرِبَ بِيَدَيْكَ إِلَى الْأَرْضِ فَتَمْسَحَ بِهِمَا وَجْهَكَ وَكَفَّيْكَ وَسَاقَ الْحَدِيثَ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ شُعْبَةُ عَنْ حُصَيْنٍ عَنْ أَبِي مَالِكٍ قَالَ سَمِعْتُ عَمَّارًا يَخْطُبُ بِمِثْلِهِ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ لَمْ يَنْفُخْ وَذَكَرَ حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ الْحَكَمِ فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ ضَرَبَ بِكَفَّيْهِ إِلَى الْأَرْضِ وَنَفَخَ
[මුහම්මද් බින් කට්සිර් අල්-අබ්දි] අපට [සලාමා බින් කුහයිල්] [අබු මලික්] [අබ්දුර් රහ්මාන් බින් අබ්සා] වෙතින් [සුෆියාන්] අපට මෙසේ පැවසීය: මම උමර් සමඟ සිටියෙමි, එවිට මිනිසෙක් පැමිණ මෙසේ පැවසීය: සමහර විට අපි මාසයක් හෝ දෙකක් ජලය නොමැති ස්ථානයක සිටිය හැකිය. එබැවින් උමර් මෙසේ පැවසීය: මම සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, මම වතුර සොයා ගන්නා තුරු මම යාඥා නොකරමි. එබැවින් [අම්මාර්] මෙසේ පැවසීය: 'ඕ අමිරුල් මුක්මිනින්, ඔබ සහ මම ඔටුවන් රංචු ගැසූ විට ඔබට මතක නැද්ද, පසුව අපි ජුන්බ්. මම සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, මම බිම පෙරළුණා. පසුව අපි නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් වෙත පැමිණි අතර මම ඔහුට මෙය සඳහන් කළෙමි, පසුව ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ඇත්ත වශයෙන්ම ඔබ මෙය කිරීම ප්රමාණවත්', පසුව ඔහු තම අත් බිමට තට්ටු කර, පසුව ඒවා මත පිඹිමින්, පසුව ඒවා ඔහුගේ මුහුණේ සහ ඔහුගේ අත් ඔහුගේ අත් මැද දක්වා අතුල්ලමින් පැවසීය. එවිට උමර් මෙසේ පැවසීය: ' ඕ අම්මාර්, අල්ලාහ්ට බිය වන්න. එබැවින් ඔහු මෙසේ පැවසීය; ඕ අමිරුල් මුක්මිනින්, අල්ලාහ් මත දිවුරමින්, ඔබ කැමති නම් මම එය සදහටම සඳහන් නොකරමි. උමර් මෙසේ පැවසීය; නැත, අල්ලාහ් මත දිවුරමින්, ඔබ කියන දේ අපි අත්හරින්නෙමු. [මුහම්මද් බින් අල්-අලා`] අපට පවසා ඇත [හෆ්ෂ්] අපට පවසා ඇත [සලාමා බින් කුහයිල්] [ඉබ්නු අබ්සා] [අම්මර් බින් යසීර්] වෙතින් [අල්-අමාසි] මෙම හදීසයේ සඳහන් වන්නේ ඔහු මෙසේ පැවසූ බවයි: 'ඕ අම්මාර්, ඇත්ත වශයෙන්ම ඔබට මෙය ප්රමාණවත්', පසුව ඔහු අත් දෙකම බිමට තට්ටු කළේය, පසුව එක් අතක් අනෙක් අත මත තට්ටු කළේය, පසුව ඔහුගේ මුහුණ සහ අත් දෙකම අත් දෙක මැද දක්වා සහ වැලමිට දක්වා නොව, එක් අත්පුඩියකින් අතුල්ලමින්. අබු දාවුද් මෙසේ පැවසීය; [වකී' [අල්-අමාසි] [සලාමා බින් කුහයිල්] [අබ්දුර් රහ්මාන් බින් අබ්සා] වෙතින් [වාකි' විසින් විස්තර කරන ලදී. [ජරීර්] [අල්-අමාසි] [සලාමා බින් කුහයිල්] [සයිද් බින් අබ්දුර් රහ්මාන් බින් අබ්සා] [ඔහුගේ පියා] ගෙන් මෙය විස්තර කළේය. [මුහම්මද් බින් බසිසාර්] අපට [මුහම්මද් බින් ජ'ෆාර්] අපට [සලාමා] [සලාමා] [සලාමා] [ඉබ්නු අබ්දිර් රහ්මාන් බින් අබ්සා] [ඔහුගේ පියා] [අම්මාර්] වෙතින් [සලාමා] [අලි බින් සහ්ල් අර්-රම්ලි] අපට [හජ්ජාජ් අල්-අ'වර්] අපට [සියු'බා] ඔහුගේ සනද් සමඟ මෙම හදීසය සමඟ අපට පවසා ඇති බව ඔහු පැවසීය; එවිට ඔහු එය පිඹිමින් ඔහුගේ මුහුණේ සහ ඔහුගේ අත්ලෙහි වැලමිට හෝ අත් දක්වා අතුල්ලමින් සිටියේය. සයු'බා පැවසීය; [සලාමා] පැවසීය; ඔහු අත්ල සහ මුහුණ සහ අත් දෙක. මන්සූර් දිනක් මෙසේ පැවසීය; ඔබ පවසන දේ බලන්න, ඇත්ත වශයෙන්ම කිසිවෙකු ඔබ හැර අත් දෙකක් සඳහන් කළේ නැත. [මුසද්දාද්] අපට [යාහ්යා] [ෂු'බා] ගෙන් අපට පැවසූ බව ඔහු පැවසීය; [අල්-හකම්] [අම්මර්] ගෙන් [ඔහුගේ පියා] ගෙන් [දාර්] ගෙන් මට පැවසීය; නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ: ඇත්ත වශයෙන්ම, ඔබ ඔබේ අත් බිමට තට්ටු කර ඔබේ මුහුණේ සහ ඔබේ අත්ලෙහි අතුල්ලමින් සිටීම ප්රමාණවත්ය. ඉන්පසු ඔහු හදීසය සඳහන් කළේය. අබු දාවුද් පැවසීය; [හුෂයින්] [අබු මලික්] වෙතින් [සියුබා] විසින් වාර්තා කරන ලද ඔහු මෙසේ පැවසීය: [අමර්] මෙම හදීසය වැනි දේශනයක් දේශනා කරනු මම වරක් අසා ඇත්තෙමි, නමුත් ඔහු පිඹීම ගැන සඳහන් කළේ නැත. තවද [හුසේන් බින් මුහම්මද්] මෙම හදීසයේ [අල්-හකම්] වෙතින් [සියුබා] වෙතින් සඳහන් කළේය; ඔහු තම අත් බිම තට්ටු කර පිඹින ලදී.
Imam Abu Dawud : 276
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمِنْهَالِ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عَزْرَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ قَالَسَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ التَّيَمُّمِ فَأَمَرَنِي ضَرْبَةً وَاحِدَةً لِلْوَجْهِ وَالْكَفَّيْنِ
[මුහම්මද් බින් මින්හාල්] අපට [යාසිද් බින් සුරායි] [සයීද්] සිට [කටාදා] සිට [අස්රා] සිට [සයීද් බින් අබ්දුර් රහ්මාන් බින් අබ්සා] සිට [ඔහුගේ පියා] [අම්මර් බින් යසීර්] දක්වා අපට පවසා ඇති බව ඔහු පැවසීය: මම වරක් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්ගෙන් තයම්මුම් ගැන විමසුවෙමි, එබැවින් ඔහු මට බිම එක් වරක් තට්ටු කර මගේ මුහුණේ සහ අත් දෙකෙහිම අතුල්ලන්නැයි අණ කළේය.
Imam Abu Dawud : 277
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا أَبَانُ قَالَ سُئِلَ قَتَادَةُ عَنْ التَّيَمُّمِ فِي السَّفَرِ فَقَالَ حَدَّثَنِي مُحَدِّثٌ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ
[මුසා බින් ඉස්මායිල්] අපට [අබාන්] තුමා අපට මෙසේ පැවසීය: [කටාදා] තුමාගෙන් වරක් ගමන් කරන විට තයම්මුම් ගැන විමසූ විට, ඔහු මෙසේ පැවසීය: [අෂ්-සයාබි] තුමාගෙන් [අම්මර් බින් යසීර්] තුමාගෙන් [අහ්-සයාබි] තුමාගෙන් [හදීස් විශේෂඥයෙක්] මට මෙසේ පැවසීය: අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ: “වැලමිට දෙකක් දක්වා”.
Imam Abu Dawud : 278
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ أَخْبَرَنَا أَبِي عَنْ جَدِّي عَنْ جَعْفَرِ بْنِ رَبِيعَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ هُرْمُزَ عَنْ عُمَيْرٍ مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُأَقْبَلْتُ أَنَا وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَسَارٍ مَوْلَى مَيْمُونَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى أَبِي الْجُهَيْمِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ الصِّمَّةِ الْأَنْصَارِيِّ فَقَالَ أَبُو الْجُهَيْمِ أَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَ بِئْرِ جَمَلٍ فَلَقِيَهُ رَجُلٌ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِ السَّلَامَ حَتَّى أَتَى عَلَى جِدَارٍ فَمَسَحَ بِوَجْهِهِ وَيَدَيْهِ ثُمَّ رَدَّ عَلَيْهِ السَّلَامَ
[අබ්දුල් මලික් බින් සයූඅයිබ් බින් අල්-ලයිට්ස්] අපට [මගේ පියා] [මගේ සීයා] [ජාෆර් බින් රබියා] [අබ්දුර් රහ්මාන් බින් හර්මුස්] [ඉබ්නු අබ්බාස්ගේ හිටපු සහචරයා] ගෙන් [උමයිර්] ඔහු වරක් මෙසේ කියනු ඇසූ බව අපට පවසා ඇත; මම වරක් මයිමුනාගේ හිටපු සහචරයා වූ අබ්දුල්ලා බින් යසාර් සමඟ නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්ගේ බිරිඳ අබු අල්-ජුහයිම් බින් අල්-හාරිට්ස් බින් අෂ්-ෂිම්මා අල්-අන්සාරි වෙත පැමිණ [අබු අල්-ජුහයිම්] යැයි කීවෙමි; වරක් රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් ජමාල්ගේ ළිඳට ගිය විට, එක් මිනිසෙක් ඔහු පසුකර ගොස් ඔහුට ආයුබෝවන් කීවේය, එබැවින් රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් ඔහුගේ ආචාරයට පිළිතුරු දුන්නේ නැත, ඔහු බිත්තියක් වෙත පැමිණ ඔහුගේ මුහුණ සහ අත් අතුල්ලමින්, පසුව ඔහුගේ ආචාරයට පිළිතුරු දුන්නේය.
Imam Abu Dawud : 279
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْمَوْصِلِيُّ أَبُو عَلِيٍّ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ ثَابِتٍ الْعَبْدِيُّ أَخْبَرَنَا نَافِعٌ قَالَانْطَلَقْتُ مَعَ ابْنِ عُمَرَ فِي حَاجَةٍ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فَقَضَى ابْنُ عُمَرَ حَاجَتَهُ فَكَانَ مِنْ حَدِيثِهِ يَوْمَئِذٍ أَنْ قَالَ مَرَّ رَجُلٌ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سِكَّةٍ مِنْ السِّكَكِ وَقَدْ خَرَجَ مِنْ غَائِطٍ أَوْ بَوْلٍ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ حَتَّى إِذَا كَادَ الرَّجُلُ أَنْ يَتَوَارَى فِي السِّكَّةِ ضَرَبَ بِيَدَيْهِ عَلَى الْحَائِطِ وَمَسَحَ بِهِمَا وَجْهَهُ ثُمَّ ضَرَبَ ضَرْبَةً أُخْرَى فَمَسَحَ ذِرَاعَيْهِ ثُمَّ رَدَّ عَلَى الرَّجُلِ السَّلَامَ وَقَالَ إِنَّهُ لَمْ يَمْنَعْنِي أَنْ أَرُدَّ عَلَيْكَ السَّلَامَ إِلَّا أَنِّي لَمْ أَكُنْ عَلَى طُهْرٍقَالَ أَبُو دَاوُد سَمِعْت أَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ يَقُولُ رَوَى مُحَمَّدُ بْنُ ثَابِتٍ حَدِيثًا مُنْكَرًا فِي التَّيَمُّمِ قَالَ ابْنُ دَاسَةَ قَالَ أَبُو دَاوُد لَمْ يُتَابَعْ مُحَمَّدُ بْنُ ثَابِتٍ فِي هَذِهِ الْقِصَّةِ عَلَى ضَرْبَتَيْنِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَوَوْهُ فِعْلَ ابْنِ عُمَرَ
[අහමද් බින් ඉබ්රාහිම් අල්-මෞෂිලි, අබු අලි] අපට [මුහම්මද් බින් තාබිත් අල්-අබ්දි] අපට [නෆි] පැවසූ බව අපට පවසා ඇත. ඔහු මෙසේ පැවසීය; මම ඉබ්නු උමර් සමඟ ඉබ්නු අබ්බාස් හමුවීමට ව්යාපාරික කටයුතු සඳහා ගියෙමි, පසුව [ඉබ්නු උමර්] ඒ අවස්ථාවේ ඔහුගේ සංවාදයේ අදහස් කළේ රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මළපහ කිරීම හෝ මුත්රා කිරීම අවසන් කර සිටියදී මාර්ගයක කෙනෙකු පසුකර යන බවයි, පසුව එම පුද්ගලයා ඔහුට ආයුබෝවන් කී නමුත් ඔහු මාර්ගයෙන් බොහෝ දුරින් සිටි නිසා එම පුද්ගලයා නොපෙනෙන තෙක් ඔහු සුබ පැතුමට පිළිතුරු දුන්නේ නැත, ඔහු අත් දෙකම බිත්තියට තට්ටු කළේය, පසුව ඔහු ඒ දෙකෙන්ම ඔහුගේ මුහුණ අතුල්ලමින්, පසුව ඔහු නැවතත් එක් අත්පුඩියකින් ඔහුට අත්පුඩි ගැසුවේය, පසුව ඔහු තම දෑත් අතුල්ලමින්, පසුව ඔහු එම පුද්ගලයාගේ සුබ පැතුමට පිළිතුරු දුන් අතර ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'මම පිරිසිදු තත්වයක නොසිටින නිසා මිස ඔබේ සුබ පැතුමට පිළිතුරු දීමට මට බාධාවක් නැත'. අබු දාවුද් පැවසීය; අහමඩ් බින් හම්බාල් පවසන බව මට ඇසුණි; මුහම්මද් බින් තාබිත් තයමුම් පිළිබඳ නපුරු හදීසයක් විස්තර කළේය. ඉබ්නු දාසා මෙසේ පැවසීය; අබු දාවුද් මෙසේ පැවසීය; මුහම්මද් බින් තාබිත් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන්ගේ අත්පුඩි දෙකක් පැවසීමෙන් මෙම කතාවෙන් තහවුරු නොවීය. තවද ඔවුන් ඉබ්නු උමර් කළ දේ විස්තර කළහ.
Imam Abu Dawud : 280
حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُسَافِرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَحْيَى الْبُرُلُّسِيُّ حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ عَنْ ابْنِ الْهَادِ أَنَّ نَافِعًا حَدَّثَهُ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْغَائِطِ فَلَقِيَهُ رَجُلٌ عِنْدَ بِئْرِ جَمَلٍ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَقْبَلَ عَلَى الْحَائِطِ فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَى الْحَائِطِ ثُمَّ مَسَحَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ ثُمَّ رَدَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الرَّجُلِ السَّلَامَ
[ජෆාර් බින් මුසාෆිර්] අපට පවසා ඇත්තේ [අබ්දුල්ලාහ් බින් යාහ්යා අල්-බුරුල්ලුසි] [හයිවා බින් සුරයිහ්] [ඉබ්නු අල්-හද්] ගෙන් [නෆි] [ඉබ්නු උමර්] ගෙන් තමාට පැවසූ බව අපට පවසා ඇති බවයි; රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මළපහ කිරීම අවසන් කළ පසු, ජමාල් ළිඳ අසලදී යමෙකු ඔහුව මුණගැසී ඔහුට ආයුබෝවන් කීවේය, නමුත් ඔහු බිත්තියක් සොයාගෙන අත් දෙකම බිත්තියට තබා, පසුව ඔහුගේ මුහුණ සහ අත් දෙකම අතුල්ලමින්, පසුව එම පුද්ගලයාගේ ආචාරයට පිළිතුරු දුන්නේය.