Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadísz
Hadísz
Imam Abu Dawud : 261
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ مُحَمَّدٍ يَعْنِي بْنَ عَمْرٍو حَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ أَبِي حُبَيْشٍأَنَّهَا كَانَتْ تُسْتَحَاضُ فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَانَ دَمُ الْحَيْضِ فَإِنَّهُ دَمٌ أَسْوَدُ يُعْرَفُ فَإِذَا كَانَ ذَلِكَ فَأَمْسِكِي عَنْ الصَّلَاةِ فَإِذَا كَانَ الْآخَرُ فَتَوَضَّئِي وَصَلِّيقَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى وَحَدَّثَنَا بِهِ ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ حِفْظًا فَقَالَ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ فَاطِمَةَ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرُوِيَ عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَشُعْبَةَ عَنْ الْحَكَمِ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ قَالَ الْعَلَاءُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَوْقَفَهُ شُعْبَةُ عَلَى أَبِي جَعْفَرٍ تَوَضَّأُ لِكُلِّ صَلَاةٍ
[Muhammad bin Al-Mutsanna] azt mondta nekünk [Ibnu Abi Adi]-nak [Muhammad bin Amru-tól], [Ibnu Shihab]-nak [Urwah bin Az-Zubair-tól] [Fathimah bint Abi Hubaisy-tól], hogy egyszer muszáj volt, a Próféta (béke legyen vele) azt mondta neki: „Amikor a menstruációs vér fekete, ahogy azt a nők mondják, akkor hagyd abba az imát. Ha a vér más színű, akkor mosakodj le és imádkozz.” Abu Dawud azt mondta; [Ibn Al-Mutsanna] azt mondta; Miután kívülről elmesélte nekünk [Ibn Abi Adi-nak], azt mondta: [Urwah-tól] [Aisyah-tól, hogy ez Fatima. Abu Dawud azt mondta; És ezt [Al-'Ala`bin Al-Musayyab] és [Syu'bah] narrálta [Al-Hakam] és [Abu Ja'far]. Mondta az Al-'Ala'-t Shallallahu Alaihi Wasallam Próféta, és Su'bah megerősítette Abu Ja'farnak: Minden imához mosakodást kell végezned.
Hadísz
Imam Abu Dawud : 262
حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا أَبُو بِشْرٍ عَنْ عِكْرِمَةِ أَنَّ أُمَّ حَبِيبَةَ بِنْتَ جَحْشٍاسْتُحِيضَتْ فَأَمَرَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ تَنْتَظِرَ أَيَّامَ أَقْرَائِهَا ثُمَّ تَغْتَسِلُ وَتُصَلِّي فَإِنْ رَأَتْ شَيْئًا مِنْ ذَلِكَ تَوَضَّأَتْ وَصَلَّتْ
Azt mondta nekünk [Ziyad bin Ayyub], [Husyaim] pedig azt mondta nekünk [Abu Bisyr] [Ikrimából], hogy Umm Habibah bint Jahsy mustahadlah, a Próféta (béke legyen vele) azt mondta neki, hogy várja meg a menstruációs napjait, aztán fürödjön meg és imádkozzon. Ha vért lát, akkor mosakodjon le és imádkozzon.
Hadísz
Imam Abu Dawud : 263
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ عَنْ رَبِيعَةَأَنَّهُ كَانَ لَا يَرَى عَلَى الْمُسْتَحَاضَةِ وُضُوءًا عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ إِلَّا أَنْ يُصِيبَهَا حَدَثٌ غَيْرُ الدَّمِ فَتَوَضَّأُقَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا قَوْلُ مَالِكٍ يَعْنِي ابْنَ أَنَسٍ
Azt mondták nekünk, hogy [Abdul Malik bin Syu'bah] azt mondta nekünk, hogy [Abdullah bin Wahb] azt mondta nekünk [Al-Laits]-nak [Rabi'ah-tól], hogy nem gondolja, hogy a mustahad nőknek minden imánál mosakodást kell végezniük, kivéve, ha van más hadatjuk a véren kívül, akkor meg kell mosakodniuk. Abu Dawud azt mondta: Ezek Malik bin Anas szavai.
Hadísz
Imam Abu Dawud : 264
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ أَخْبَرَنَا حَمَّادٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أُمِّ الْهُذَيْلِ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ وَكَانَتْ بَايَعَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْكُنَّا لَا نَعُدُّ الْكُدْرَةَ وَالصُّفْرَةَ بَعْدَ الطُّهْرِ شَيْئًاحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ بِمِثْلِهِ قَالَ أَبُو دَاوُد أُمُّ الْهُذَيْلِ هِيَ حَفْصَةُ بِنْتُ سِيرِينَ كَانَ ابْنُهَا اسْمُهُ هُذَيْلٌ وَاسْمُ زَوْجِهَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ
Azt mondta nekünk [Musa bin Isma'il], hogy [Hammad] [Qatadah-ból], az [Ummu Al-Hudzail-ból], az [Ummu 'Athiyyah-ból] - és ő egy nő, aki hűséget esküdött Rasulullah sallallaahu alaihi wasallam-nak -, azt mondta: A menstruáció tisztasága után zavaros vagy sárgás vért nem tekintjük menstruációs vérnek. Azt mondta nekünk [Musaddad], hogy [Ismail] azt mondta nekünk [Ayyub-ból] [Muhammad bin Sirin-ből], az [Ummu Athiyah-ból] és hasonlókról. Abu Dawud azt mondta: Umm Hudzail Hafshah bint Sirin, a gyermeke Hudzail, a férje pedig Abdurrahman.
Hadísz
Imam Abu Dawud : 265
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا مُعَلَّى بْنُ مَنْصُورٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُسْهِرٍ عَنْ الشَّيْبَانِيِّ عَنْ عِكْرِمَةَ قَالَكَانَتْ أُمُّ حَبِيبَةَ تُسْتَحَاضُ فَكَانَ زَوْجُهَا يَغْشَاهَاقَالَ أَبُو دَاوُد و قَالَ يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ مُعَلَّى ثِقَةٌ وَكَانَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ لَا يَرْوِي عَنْهُ لِأَنَّهُ كَانَ يَنْظُرُ فِي الرَّأْيِ
[Ibrahim bin Khalid] elmondta nekünk [Mu'alla bin Manshur]-t [Ali bin Mushir-tól] [Ash-Syaibani-tól] [Ikrimah-tól] azt mondta; Umm Habibah soha nem végzett Istihadhát, és a férje továbbra is szexuális kapcsolatot létesített vele. Abu Dawud azt mondta; Yahya bin Ma'in azt mondta; Mu'alla volt a tsiqah narrátora, de Ahmad bin Hanbal nem tőle narrált, mert ő - Mu'alla - néha logikusan vizsgálta a problémákat.
Hadísz
Imam Abu Dawud : 266
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي سُرَيْجٍ الرَّازِيُّ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْجَهْمِ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ أَبِي قَيْسٍ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ حَمْنَةَ بِنْتِ جَحْشٍأَنَّهَا كَانَتْ مُسْتَحَاضَةً وَكَانَ زَوْجُهَا يُجَامِعُهَا
Azt mondta nekünk [Ahmad bin Abi Suraij Ar-Razi], hogy [Abdullah bin Al-Jahm] azt mondta nekünk [Amru bin Abi Qais] [Ashimból] és [Ikrimahból] [Hamnah bint Jahsyról], hogy ő pihent, és a férje továbbra is szexuális kapcsolatot létesített vele.
Hadísz
Imam Abu Dawud : 267
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ أَخْبَرَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى عَنْ أَبِي سَهْلٍ عَنْ مُسَّةَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ قَالَتْكَانَتْ النُّفَسَاءُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَقْعُدُ بَعْدَ نِفَاسِهَا أَرْبَعِينَ يَوْمًا أَوْ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً وَكُنَّا نَطْلِي عَلَى وُجُوهِنَا الْوَرْسَ تَعْنِي مِنْ الْكَلَفِ
Azt mondta nekünk [Ahmad bin Yunus], [Zuhair] azt mondta nekünk [Ali bin Abdul A'la], [Abu Sahltól], [Mussától], [Ummu Salamahtól], hogy a Rasulullah (béke legyen vele) idejében a szülés utáni nők negyven napig vagy negyven éjszakáig visszafogták magukat. És púdert szórtunk az arcunkra.
Hadísz
Imam Abu Dawud : 268
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ يَعْنِي حُبِّي حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ يُونُسَ بْنِ نَافِعٍ عَنْ كَثِيرِ بْنِ زِيَادٍ قَالَ حَدَّثَتْنِي الْأَزْدِيَّةُ يَعْنِي مُسَّةَ قَالَتْحَجَجْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى أُمِّ سَلَمَةَ فَقُلْتُ يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ إِنَّ سَمُرَةَ بْنَ جُنْدُبٍ يَأْمُرُ النِّسَاءَ يَقْضِينَ صَلَاةَ الْمَحِيضِ فَقَالَتْ لَا يَقْضِينَ كَانَتْ الْمَرْأَةُ مِنْ نِسَاءِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَقْعُدُ فِي النِّفَاسِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً لَا يَأْمُرُهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِقَضَاءِ صَلَاةِ النِّفَاسِقَالَ مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ حَاتِمٍ وَاسْمُهَا مُسَّةُ تُكْنَى أُمَّ بُسَّةَ قَالَ أَبُو دَاوُد كَثِيرُ بْنُ زِيَادٍ كُنْيَتُهُ أَبُو سَهْلٍ
Azt mondta nekünk [Al-Hasan bin Yahya], hogy [Muhammad bin Hatim, nevezetesen a férje] azt mondta nekünk [Abdullah bin Al-Mubarak]-nak [Yunus bin Nafi'-tól] [Katsir bin Ziyad-tól], azt mondta; Miután elmondta nekem [Al-Azdiyyah-nak, nevezetesen Mussah-nak], azt mondta: Egyszer elvégeztem a haddzsot, majd találkoztam [Ummu Salamah-val], és azt mondtam: Ó, Ummul Mukminin, valóban, Samurah bin Jundub megparancsolta a nőknek, hogy pótolják az elmaradt imákat a menstruáció ideje alatt. Tehát Umm Salamah azt mondta: Nem kell pótolniuk, korábban a Próféta feleségeinek egyik felesége, Sallallahu Alaihi Wasallam, nem imádkozott a szülés utáni időszakban, negyven éjszakán át, és a Próféta, Sallallahu Alaihi Wasallam nem parancsolta meg neki, hogy pótolja a szülés utáni nők imáit. Muhammad bin Hatim azt mondta: Mussahnak hívták, kuniyah Umm Bassának. Abu Dawud mondta; Katsir bin Ziyad Abu Sahl volt.
Hadísz
Imam Abu Dawud : 269
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو الرَّازِيُّ حَدَّثَنَا سَلَمَةُ يَعْنِي ابْنَ الْفَضْلِ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ إِسْحَقَ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ سُحَيْمٍ عَنْ أُمَيَّةَ بِنْتِ أَبِي الصَّلْتِ عَنْ امْرَأَةٍ مِنْ بَنِي غِفَارٍ قَدْ سَمَّاهَا لِي قَالَتْأَرْدَفَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى حَقِيبَةِ رَحْلِهِ قَالَتْ فَوَاللَّهِ لَمْ يَزَلْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الصُّبْحِ فَأَنَاخَ وَنَزَلْتُ عَنْ حَقِيبَةِ رَحْلِهِ فَإِذَا بِهَا دَمٌ مِنِّي فَكَانَتْ أَوَّلُ حَيْضَةٍ حِضْتُهَا قَالَتْ فَتَقَبَّضْتُ إِلَى النَّاقَةِ وَاسْتَحْيَيْتُ فَلَمَّا رَأَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا بِي وَرَأَى الدَّمَ قَالَ مَا لَكِ لَعَلَّكِ نَفِسْتِ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَأَصْلِحِي مِنْ نَفْسِكِ ثُمَّ خُذِي إِنَاءً مِنْ مَاءٍ فَاطْرَحِي فِيهِ مِلْحًا ثُمَّ اغْسِلِي مَا أَصَابَ الْحَقِيبَةَ مِنْ الدَّمِ ثُمَّ عُودِي لِمَرْكَبِكِ قَالَتْ فَلَمَّا فَتَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْبَرَ رَضَخَ لَنَا مِنْ الْفَيْءِقَالَتْ وَكَانَتْ لَا تَطَّهَّرُ مِنْ حَيْضَةٍ إِلَّا جَعَلَتْ فِي طَهُورِهَا مِلْحًا وَأَوْصَتْ بِهِ أَنْ يُجْعَلَ فِي غُسْلِهَا حِينَ مَاتَتْ
Elmondta nekünk [Muhammad bin Amru Ar-Razi], hogy [Szalama bin Al-Fadll] elmondta nekünk [Muhammad bin Ishaq]-ot [Szulejmán bin Szuhaim-tól], [Umayyah bint Abi Ash-Shalt-tól], [Egy Bani Ghifar-i nőtől], akinek a nevét megemlítette nekem, azt mondta: „Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam egyszer a lovasállata táskájában vitt – anélkül, hogy hozzáért volna –.” Allahra mondom, Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam tovább sétált a Fajr idejéig, akkor felordított, és kiszálltam a lovasállata táskájából. Kiderült, hogy vér folyik a táskából. Ez volt az első menstruációm.” Azt mondja: „Úgyhogy felugrottam a tevére, és zavarban voltam.” Amikor Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam látta, mit tapasztalok, és vért látott, azt mondta: „Mi bajod, menstruálsz?” Azt válaszoltam: „Igen.” Azt mondta: „Mosakodj meg, majd fogj egy vízzel teli edényt, tegyél bele sót, majd mosd el a vérrel szennyezett tárgyakkal teli zsákot, és térj vissza a lovaglóhelyedre.” Azt mondja: „Amikor Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam (béke legyen vele) megnyerte a khaibari háborút, adott nekünk a hadizsákmány egy részét.” Azt mondja: „Nem tisztította meg magát a menstruációtól, csak annyit tett, hogy sót tett a vízbe, hogy megtisztuljon, és megígérte, hogy a fürdőhelyére teszi, amikor meghal.”
Hadísz
Imam Abu Dawud : 270
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ أَخْبَرَنَا سَلَّامُ بْنُ سُلَيْمٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُهَاجِرٍ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْدَخَلَتْ أَسْمَاءُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ تَغْتَسِلُ إِحْدَانَا إِذَا طَهُرَتْ مِنْ الْمَحِيضِ قَالَ تَأْخُذُ سِدْرَهَا وَمَاءَهَا فَتَوَضَّأُ ثُمَّ تَغْسِلُ رَأْسَهَا وَتَدْلُكُهُ حَتَّى يَبْلُغَ الْمَاءُ أُصُولَ شَعْرِهَا ثُمَّ تُفِيضُ عَلَى جَسَدِهَا ثُمَّ تَأْخُذُ فِرْصَتَهَا فَتَطَّهَّرُ بِهَا قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ أَتَطَهَّرُ بِهَا قَالَتْ عَائِشَةُ فَعَرَفْتُ الَّذِي يَكْنِي عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ لَهَا تَتَبَّعِينَ بِهَا آثَارَ الدَّمِحَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ أَخْبَرَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُهَاجِرٍ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا ذَكَرَتْ نِسَاءَ الْأَنْصَارِ فَأَثْنَتْ عَلَيْهِنَّ وَقَالَتْ لَهُنَّ مَعْرُوفًا وَقَالَتْ دَخَلَتْ امْرَأَةٌ مِنْهُنَّ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ فِرْصَةً مُمَسَّكَةً قَالَ مُسَدَّدٌ كَانَ أَبُو عَوَانَةَ يَقُولُ فِرْصَةً وَكَانَ أَبُو الْأَحْوَصِ يَقُولُ قَرْصَةً حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ أَخْبَرَنِي أَبِي عَنْ شُعْبَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ يَعْنِي ابْنَ مُهَاجِرٍ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ أَسْمَاءَ سَأَلَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَعْنَاهُ قَالَ فِرْصَةً مُمَسَّكَةً قَالَتْ كَيْفَ أَتَطَهَّرُ بِهَا قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ تَطَهَّرِي بِهَا وَاسْتَتِرِي بِثَوْبٍ وَزَادَ وَسَأَلَتْهُ عَنْ الْغُسْلِ مِنْ الْجَنَابَةِ فَقَالَ تَأْخُذِينَ مَاءَكِ فَتَطَّهَّرِينَ أَحْسَنَ الطُّهُورِ وَأَبْلَغَهُ ثُمَّ تَصُبِّينَ عَلَى رَأْسِكِ الْمَاءَ ثُمَّ تَدْلُكِينَهُ حَتَّى يَبْلُغَ شُؤُونَ رَأْسِكِ ثُمَّ تُفِيضِينَ عَلَيْكِ الْمَاءَ قَالَ وَقَالَتْ عَائِشَةُ نِعْمَ النِّسَاءُ نِسَاءُ الْأَنْصَارِ لَمْ يَكُنْ يَمْنَعُهُنَّ الْحَيَاءُ أَنْ يَسْأَلْنَ عَنْ الدِّينِ وَأَنْ يَتَفَقَّهْنَ فِيهِ
Azt mondta nekünk [Uszmán bin Abi Szjáiba], hogy [Szallam bin Szulejmán] azt mondta [Ibrahim bin Muhadzsirtól], [Sáfijja bint Szjáibahtól], [Aisjántól], hogy azt mondta: Aszmá egyszer elment Allah áldása és békéje legyen vele, és azt mondta: Ó, Allah Küldötte, hogyan fürdessünk meg valakit, aki tiszta a menstruációtól? Azt mondta: „Vett bidara leveleket, összekeverte vízzel, majd megmosakodott, megmosta a fejét, bedörzsölte úgy, hogy a víz a haj tövéig hatoljon, majd az egész testére öntötte a vizet. Ezután fogott egy kendőt, és mosakodjon meg vele.” Aszmá azt mondta: „Ó, Allah Küldötte, hogyan tisztíthatom meg magam ezzel a kendővel?” Áisá azt mondta: „Tudom, mit jelent a Allah áldása és békéje legyen vele, ezért elmagyaráztam neki: Dörzsöld be a kendőt ott, ahol a vér jött ki.” [Musaddad bin Musarhad] elmondta nekünk [Abu 'Awanah]-nak [Ibrahim bin Muhajir]-tól, [Shafiyyah bint Syaibah]-tól és [Aisyah-tól], hogy mesélt az anszár nők helyzetéről, majd hízelgett nekik azzal, hogy: Kedvesek. És azt mondta: Egy nő jött közülük Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallamhoz, majd ennek a hadísznak a narrátora ugyanúgy említette a hadíszt, mint fentebb, csak ő azt mondta; azt mondta: '. . Egy darab illatosított kendő'. Musaddad azt mondta; Abu 'Awanah azt mondta: Firsah -egy darab kendő-. Eközben Abu Al-Ahwash azt mondta: Qirshah. Azt mondták nekünk, hogy [Ubaidullah bin Mu'adz Al-'Anbari] azt mondta nekem [apámnak] a [Syu'bah-tól], [Ibrahim bin Muhajir-tól], [Shafiyyah bint Syaibah-tól], [Aisyah-tól], hogy Asma` egyszer megkérdezte a Prófétát (béke legyen vele) a szó jelentéséről. Azt mondta: "Egy darab illatosított ruhadarab". Asma` megkérdezte: "Hogyan tisztíthatom meg magam ezzel a kendővel?" Azt válaszolta: "Subhanallah, tisztítsd meg magad ezzel, és fedd be a nemi szervedet egy kendővel". Hozzátette: "Asma` a dzsunub fürdőzésről is kérdezett, ezért azt válaszolta: Tehát a Rasulullah (béke legyen vele) így válaszolt: "Vegyél vizet, majd mosakodj meg jól és tökéletesen. Ezután önts vizet a fejedre, miközben dörzsölöd, hogy a víz egyenletesen elérje a haj tövét. Ezután önts újra vizet az egész testedre." Ennek a hadísznak a narrátora azt mondta: Aisyah azt mondta: A legjobb nők az anszár nők, nem szégyellik a vallásról kérdezni és tovább tanulmányozni.
Hadísz
Imam Abu Dawud : 271
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ ح و حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ الْمَعْنَى وَاحِدٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُسَيْدَ بْنَ حُضَيْرٍ وَأُنَاسًا مَعَهُ فِي طَلَبِ قِلَادَةٍ أَضَلَّتْهَا عَائِشَةُ فَحَضَرَتْ الصَّلَاةُ فَصَلَّوْا بِغَيْرِ وُضُوءٍ فَأَتَوْا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرُوا ذَلِكَ لَهُ فَأُنْزِلَتْ آيَةُ التَّيَمُّمِزَادَ ابْنُ نُفَيْلٍ فَقَالَ لَهَا أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ يَرْحَمُكِ اللَّهُ مَا نَزَلَ بِكِ أَمْرٌ تَكْرَهِينَهُ إِلَّا جَعَلَ اللَّهُ لِلْمُسْلِمِينَ وَلَكِ فِيهِ فَرَجًا
Azt mondta nekünk [Abdullah bin Muhammad An-Nufailí], hogy elmondta nekünk [Abu Muawiyah] az Al-Hadíszt. És azt mondta nekünk [Uthman bin Abi Syaibah], hogy ugyanazzal a jelentéssel mondta el nekünk ['Abdah], [Hisyam bin Urwah]-tól, [apjától], [Aisyah-tól], azt mondta: Rasululah Sallallahu Alaihi Wasallam egyszer elküldte Usaid bin Hudlairt és néhány embert vele, hogy keressék meg Aisyah elveszett nyakláncát. Miután elérkezett az ima ideje, úgy imádkoztak, hogy nem végeztek mosakodást - mert nem volt vizük -. Aztán amikor visszatértek Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallamhoz, ezt mondták neki, majd lejött a tayamumról szóló vers. Ibnu Nufail hozzátette: Szóval Usaid bin Hudlair azt mondta Aisyah-nak: Allah irgalmazzon neked. Semmi sem történik, amit nem akarsz, de Allah lehetőséget adott a muszlimoknak és nektek.
Hadísz
Imam Abu Dawud : 272
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ حَدَّثَهُ عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ أَنَّهُ كَانَ يُحَدِّثُأَنَّهُمْ تَمَسَّحُوا وَهُمْ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالصَّعِيدِ لِصَلَاةِ الْفَجْرِ فَضَرَبُوا بِأَكُفِّهِمْ الصَّعِيدَ ثُمَّ مَسَحُوا وُجُوهَهُمْ مَسْحَةً وَاحِدَةً ثُمَّ عَادُوا فَضَرَبُوا بِأَكُفِّهِمْ الصَّعِيدَ مَرَّةً أُخْرَى فَمَسَحُوا بِأَيْدِيهِمْ كُلِّهَا إِلَى الْمَنَاكِبِ وَالْآبَاطِ مِنْ بُطُونِ أَيْدِيهِمْحَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْمَهْرِيُّ وَعَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبٍ عَنْ ابْنِ وَهْبٍ نَحْوَ هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ قَامَ الْمُسْلِمُونَ فَضَرَبُوا بِأَكُفِّهِمْ التُّرَابَ وَلَمْ يَقْبِضُوا مِنْ التُّرَابِ شَيْئًا فَذَكَرَ نَحْوَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ الْمَنَاكِبَ وَالْآبَاطَ قَالَ ابْنُ اللَّيْثِ إِلَى مَا فَوْقَ الْمِرْفَقَيْنِ
[Ahmad bin Salih] azt mondta nekünk, hogy [Abdullah bin Wahb] azt mondta nekem [Yunus] [Ibn Shihabtól] [Ubaidullah bin Abdillah bin Utbahtól], akit [Ammar bin Yasir] mondott el neki, hogy egyszer azt mondta nekem, hogy ők – a társak – a föld porával törölték meg a tayamum tagjait, hogy elvégezzék a fajr imát, miközben a Prófétával (béke legyen vele) voltak. Tenyerükkel megtörölték a port, majd egyszer megtörölték az arcukat, majd ismét tenyerükkel megtörölték a port, és továbbra is a kezükre dörzsölték, egészen a vállukig és a hónaljukig, a tenyerük belsejétől kiindulva. [Sulaiman bin Dawud Al-Mahri] és [Abdul Malik bin Syu'aib] azt mondta nekünk [Ibn Wahbtól], hogy ilyen hadísz van. Azt mondja: A muszlimok a földre tapsolnak anélkül, hogy a földet a legkevésbé sem érintenék. Majd egy hasonló hadíszt említett a vállak és a hónalj említése nélkül. Ibn Al-Layth azt mondta: „Könyök fölé.”
Hadísz
Imam Abu Dawud : 273
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي خَلَفٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى النَّيْسَابُورِيُّ فِي آخَرِينَ قَالُوا حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ أَخْبَرَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَرَّسَ بِأَوَّلَاتِ الْجَيْشِ وَمَعَهُ عَائِشَةُ فَانْقَطَعَ عِقْدٌ لَهَا مِنْ جَزْعِ ظَفَارِ فَحُبِسَ النَّاسُ ابْتِغَاءَ عِقْدِهَا ذَلِكَ حَتَّى أَضَاءَ الْفَجْرُ وَلَيْسَ مَعَ النَّاسِ مَاءٌ فَتَغَيَّظَ عَلَيْهَا أَبُو بَكْرٍ وَقَالَ حَبَسْتِ النَّاسَ وَلَيْسَ مَعَهُمْ مَاءٌ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى عَلَى رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رُخْصَةَ التَّطَهُّرِ بِالصَّعِيدِ الطَّيِّبِ فَقَامَ الْمُسْلِمُونَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَضَرَبُوا بِأَيْدِيهِمْ إِلَى الْأَرْضِ ثُمَّ رَفَعُوا أَيْدِيَهُمْ وَلَمْ يَقْبِضُوا مِنْ التُّرَابِ شَيْئًا فَمَسَحُوا بِهَا وُجُوهَهُمْ وَأَيْدِيَهُمْ إِلَى الْمَنَاكِبِ وَمِنْ بِطُونِ أَيْدِيهِمْ إِلَى الْآبَاطِزَادَ ابْنُ يَحْيَى فِي حَدِيثِهِ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فِي حَدِيثِهِ وَلَا يَعْتَبِرُ بِهَذَا النَّاسُ قَالَ أَبُو دَاوُد وَكَذَلِكَ رَوَاهُ ابْنُ إِسْحَقَ قَالَ فِيهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَذَكَرَ ضَرْبَتَيْنِ كَمَا ذَكَرَ يُونُسُ وَرَوَاهُ مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ ضَرْبَتَيْنِ و قَالَ مَالِكٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمَّارٍ وَكَذَلِكَ قَالَ أَبُو أُوَيْسٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ وَشَكَّ فِيهِ ابْنُ عُيَيْنَةَ قَالَ مَرَّةً عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ أَوْ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَمَرَّةً قَالَ عَنْ أَبِيهِ وَمَرَّةً قَالَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ اضْطَرَبَ ابْنُ عُيَيْنَةَ فِيهِ وَفِي سَمَاعِهِ مِنْ الزُّهْرِيِّ وَلَمْ يَذْكُرْ أَحَدٌ مِنْهُمْ فِي هَذَا الْحَدِيثِ الضَّرْبَتَيْنِ إِلَّا مَنْ سَمَّيْتُ
Elmondtuk [Muhammad bin Ahmad bin Abi Khalafnak] és [Muhammad bin Yahya An-Naisaburinak] más elbeszélőknek, akik ezt mondták: „Elmondta nekünk: [Yaqub] elmondta nekünk: [apámnak] [Salihtól], [Ibnu Shihabtól], [Ubaidullah bin Abdullahtól], [Ibnu Abbastól], [Ammar bin Yasirtól], hogy Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam egyszer egy éjszaka végén útközben megpihent Awwalatul Jaisyban – egy Medina közelében lévő hely nevében –, és Aisyah-val volt. Aztán Aisyah Zhifar gyöngyökből készült nyakláncát elvágták – és elveszett –. Emiatt az emberek hajnalig keresték a nyakláncot, pedig nem volt vizük. Abu Bakr ezért megharagudott Aisyah-ra, és azt mondta: „Sok embert tartóztattál fel, miközben nincs vizük.” Allah tehát kinyilatkoztatást küldött le Shallallahu Alaihi Wasallamnak a rukhshah-ról (könnyedségről) a jó (szent) föld porával történő megtisztulásról. A muszlimok felálltak Shallallahu Alaihi Wasallammal (béke legyen vele), tapsoltak a földre, majd felemelték a tenyerüket anélkül, hogy a legkisebb port is tartották volna bennük, és az arcukon és a kezeiken dörzsölték velük a vállukat, a tenyerük belsejétől a hónaljukig. Ibn Yahya hozzátette a hadísz történetében; Ibn Shihab azt mondta a hadíszában; Az emberek nem tartják ezt a hadíszt. Abu Dawud azt mondta; Hasonlóképpen, [Ibn Ishaq] elbeszélte, hogy [Ibn Abbász] azt mondta neki: Megemlít két kopogást a földre, ahogy Jónás is említette. És [Ma'mar] elbeszélte [Az-Zuhriból] két tapsolást a földre. [Malik] azt mondta: [Az-Zuhritól] [Ubaidullah bin Abdullahtól] [apjától] [Ammartól]. Hasonlóképpen [Abu Uwais] azt mondta [Az-Zuhritól], és [Ibn Uyainah] habozott ebben a hadíszban, egyszer azt mondta, hogy [Ubaidullahtól] [apjától] vagy [Ubaidullahtól] [Ibn Abbastól], és egyszer azt mondta, hogy Ibn Abbastól. Ibn Uyainah mudldltharib -rázza- őt és Az-Zuhri hallatán, és a hadíszban szereplő narrátorok egyike sem említett kétszeri tapsolást, kivéve az általam említett személyt.
Hadísz
Imam Abu Dawud : 274
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْأَنْبَارِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ الضَّرِيرُ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ شَقِيقٍ قَالَكُنْتُ جَالِسًا بَيْنَ عَبْدِ اللَّهِ وَأَبِي مُوسَى فَقَالَ أَبُو مُوسَى يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَرَأَيْتَ لَوْ أَنَّ رَجُلًا أَجْنَبَ فَلَمْ يَجِدْ الْمَاءَ شَهْرًا أَمَا كَانَ يَتَيَمَّمُ فَقَالَ لَا وَإِنْ لَمْ يَجِدْ الْمَاءَ شَهْرًا فَقَالَ أَبُو مُوسَى فَكَيْفَ تَصْنَعُونَ بِهَذِهِ الْآيَةِ الَّتِي فِي سُورَةِ الْمَائِدَةِ{ فَلَمْ تَجِدُوا مَاءً فَتَيَمَّمُوا صَعِيدًا طَيِّبًا }فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ لَوْ رُخِّصَ لَهُمْ فِي هَذَا لَأَوْشَكُوا إِذَا بَرَدَ عَلَيْهِمْ الْمَاءُ أَنْ يَتَيَمَّمُوا بِالصَّعِيدِ فَقَالَ لَهُ أَبُو مُوسَى وَإِنَّمَا كَرِهْتُمْ هَذَا لِهَذَا قَالَ نَعَمْ فَقَالَ لَهُ أَبُو مُوسَى أَلَمْ تَسْمَعْ قَوْلَ عَمَّارٍ لِعُمَرَ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَاجَةٍ فَأَجْنَبْتُ فَلَمْ أَجِدَ الْمَاءَ فَتَمَرَّغْتُ فِي الصَّعِيدِ كَمَا تَتَمَرَّغُ الدَّابَّةُ ثُمَّ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ أَنْ تَصْنَعَ هَكَذَا فَضَرَبَ بِيَدِهِ عَلَى الْأَرْضِ فَنَفَضَهَا ثُمَّ ضَرَبَ بِشِمَالِهِ عَلَى يَمِينِهِ وَبِيَمِينِهِ عَلَى شِمَالِهِ عَلَى الْكَفَّيْنِ ثُمَّ مَسَحَ وَجْهَهُفَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ أَفَلَمْ تَرَ عُمَرَ لَمْ يَقْنَعْ بِقَوْلِ عَمَّارٍ
Azt mondta nekünk [Muhammad bin Szulejmán Al-Anbari], hogy [Abu Muawiyah Adl-Dlarir] [Al-Amasyból] [Syaqiqból] azt mondta: Egyszer Abdulah és Abu Musa között ültem. Akkor [Abu Musa] azt mondta: Ó, Abu Abdurrahman! Tudtad, hogy ha valaki dzsunubban van, és egy hónapig nem kap vizet, akkor nem kell tayammumot végeznie? Abdullah így válaszolt: Nem, még akkor sem, ha egy hónapig nem kap vizet. Akkor Abu Musa azt mondta: Mi a véleményed a Szúra Al-Maidah verséről? Nevezetesen - ami azt jelenti-: '...ha nem kapsz vizet, akkor jó -tiszta- porral végezd a tayammumot'. -QS. Almaidah 6-, Abdullah így válaszolt: Ha elnézőek lesznek ezzel kapcsolatban, félő, hogy porban fogják végezni a tayammumot, ha fáznak, vizet fognak használni. Abu Musa azt mondta neki: Kiderült, hogy ezért nem tetszik ez a tayamum? – kérdezte Abdullah; Igen. Abu Musa azt mondta neki: Soha nem hallottad, mit mondott [Ammar] Umarnak, nevezetesen, hogy Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam egyszer küldetéssel küldött engem, akkor dzsunub voltam, és nem kaptam vizet, ezért a földön fetrengtem, mint egy állat, amelyik hempereg. Aztán odamentem Sallallahu Alaihi Wasallam Prófétához, és ezt elmondtam neki, majd azt mondta: „Elég, ha ezt teszed”. Aztán tapsolt a földre, majd fújt, majd a jobb kezét a bal kezével, a bal kezét pedig a jobb kezével dörzsölte mindkét tenyerébe, végül pedig az arcát dörzsölte. Abdullah így szólt Abu Musához: Nem tudod, hogy Umar nem volt megelégedve Ammar szavaival?
Hadísz
Imam Abu Dawud : 275
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ الْعَبْدِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ أَبِي مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى قَالَكُنْتُ عِنْدَ عُمَرَ فَجَاءَهُ رَجُلٌ فَقَالَ إِنَّا نَكُونُ بِالْمَكَانِ الشَّهْرَ وَالشَّهْرَيْنِ فَقَالَ عُمَرُ أَمَّا أَنَا فَلَمْ أَكُنْ أُصَلِّي حَتَّى أَجِدَ الْمَاءَ قَالَ فَقَالَ عَمَّارٌ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَمَا تَذْكُرُ إِذْ كُنْتُ أَنَا وَأَنْتَ فِي الْإِبِلِ فَأَصَابَتْنَا جَنَابَةٌ فَأَمَّا أَنَا فَتَمَعَّكْتُ فَأَتَيْنَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ أَنْ تَقُولَ هَكَذَا وَضَرَبَ بِيَدَيْهِ إِلَى الْأَرْضِ ثُمَّ نَفَخَهُمَا ثُمَّ مَسَحَ بِهِمَا وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ إِلَى نِصْفِ الذِّرَاعِفَقَالَ عُمَرُ يَا عَمَّارُ اتَّقِ اللَّهَ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِنْ شِئْتَ وَاللَّهِ لَمْ أَذْكُرْهُ أَبَدًا فَقَالَ عُمَرُ كَلَّا وَاللَّهِ لَنُوَلِّيَنَّكَ مِنْ ذَلِكَ مَا تَوَلَّيْتَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا حَفْصٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ ابْنِ أَبْزَى عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ فِي هَذَا الْحَدِيثِ فَقَالَ يَا عَمَّارُ إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ هَكَذَا ثُمَّ ضَرَبَ بِيَدَيْهِ الْأَرْضَ ثُمَّ ضَرَبَ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى ثُمَّ مَسَحَ وَجْهَهُ وَالذِّرَاعَيْنِ إِلَى نِصْفِ السَّاعِدَيْنِ وَلَمْ يَبْلُغْ الْمِرْفَقَيْنِ ضَرْبَةً وَاحِدَةً قَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ وَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى وَرَوَاهُ جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى يَعْنِي عَنْ أَبِيهِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ سَلَمَةَ عَنْ ذَرٍّ عَنْ ابْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمَّارٍ بِهَذِهِ الْقِصَّةِ فَقَالَ إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ وَضَرَبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ إِلَى الْأَرْضِ ثُمَّ نَفَخَ فِيهَا وَمَسَحَ بِهَا وَجْهَهُ وَكَفَّيْهِ شَكَّ سَلَمَةُ وَقَالَ لَا أَدْرِي فِيهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ يَعْنِي أَوْ إِلَى الْكَفَّيْنِ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ سَهْلٍ الرَّمْلِيُّ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ يَعْنِي الْأَعْوَرَ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ بِإِسْنَادِهِ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ ثُمَّ نَفَخَ فِيهَا وَمَسَحَ بِهَا وَجْهَهُ وَكَفَّيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ أَوْ إِلَى الذِّرَاعَيْنِ قَالَ شُعْبَةُ كَانَ سَلَمَةُ يَقُولُ الْكَفَّيْنِ وَالْوَجْهَ وَالذِّرَاعَيْنِ فَقَالَ لَهُ مَنْصُورٌ ذَاتَ يَوْمٍ انْظُرْ مَا تَقُولَ فَإِنَّهُ لَا يَذْكُرُ الذِّرَاعَيْنِ غَيْرُكَ حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ قَالَ حَدَّثَنِي الْحَكَمُ عَنْ ذَرٍّ عَنْ ابْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمَّارٍ فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ فَقَالَ يَعْنِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ أَنْ تَضْرِبَ بِيَدَيْكَ إِلَى الْأَرْضِ فَتَمْسَحَ بِهِمَا وَجْهَكَ وَكَفَّيْكَ وَسَاقَ الْحَدِيثَ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ شُعْبَةُ عَنْ حُصَيْنٍ عَنْ أَبِي مَالِكٍ قَالَ سَمِعْتُ عَمَّارًا يَخْطُبُ بِمِثْلِهِ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ لَمْ يَنْفُخْ وَذَكَرَ حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ الْحَكَمِ فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ ضَرَبَ بِكَفَّيْهِ إِلَى الْأَرْضِ وَنَفَخَ
Azt mondta nekünk [Muhammad bin Katsir Al-'Abdi], aki azt mondta nekünk [Sufyan]-nak [Szalamah bin Kuhail-tól] [Abu Malik-tól] [Abdurrahman bin Abzától]: „Omarral voltam, aztán jött egy férfi, és azt mondta: Talán egy-két hónapig nincs víz.” Umar azt mondta: „Ami engem illet, nem fogok imádkozni, amíg nem találok vizet.” [Ammar] azt mondta: „Ó, Amirul Mukminin, nem emlékszel, amikor tevéket tereteltünk, aztán dzsunubot csináltunk? Ami engem illet, aztán a földön hemperegtem. Aztán odaértünk a Prófétához (béke legyen vele), és megemlítettem ezt neki, mire azt mondta: „Bizony, elég ezt tenned.” Aztán a földre csapta a kezét, majd rájuk lehelt, majd mindkettőt az arcához dörzsölte, és a kezeit a karjai közepéig. Akkor Umar azt mondta: „Ó, Ammar, féld Allahot!” Így szólt: „Ó, Amirul Mukminin, Allahra mondom, ha úgy kívánod, nem fogom örökre emlegetni.” Umar azt mondta: „Nem, Allahra mondom, elengedjük, amit mondasz.” Azt mondta nekünk [Muhammad bin Al-'Ala`], azt mondta nekünk [Hafsh], azt mondta nekünk [Al-Amasy]-t [Salamah bin Kuhail-tól] [Ibn Abzától] [Ammar bin Yasir-tól]. Ebben a hadíszban az áll, hogy azt mondta: „Ó, Ammar, bizony elég neked ez”, majd mindkét kezével a földre tapsolt, majd az egyik kezét a másikra tette, végül az arcát és mindkét kezét a két karja közepéig dörzsölte, de nem a könyökéig, egyetlen tapsolással. Abu Dawud azt mondta: És [Waki'] narrálta [Al-Amasy]-tól [Salamah bin Kuhail-tól] [Abdurrahman bin Abzától]. És ezt [Jarir] mesélte el [Al-Amasyból] [Salamah bin Kuhailból] [Said bin Abdurrahman bin Abzából], nevezetesen [az apjától]. Elmondta nekünk, hogy [Muhammad bin Basysyar] elmondta nekünk, hogy [Muhammad bin Ja'far] elmondta nekünk [Syu'bah]-nak [Salamahból] [Dzarrból] [Ibnu Abdirrahman bin Abzából] [az apjától] [Ammarból] ezzel a történettel, amelyet említett: Bizony, ez elég nektek, és a Próféta (béke legyen vele) tapsolt a földre, majd ráfújt, és az arcához és a tenyeréhez dörzsölte őket. Salama habozott és azt mondta: Nem tudom, hogy a könyökig vagy a tenyerig ér-e. Elmondta nekünk, hogy [Ali bin Sahl Ar-Ramli] elmondta nekünk, hogy [Hajjaj Al-A'war] elmondta nekünk [Syu'bah]-nak a sanadjával ezzel a hadísszal, azt mondta: Aztán Shallallahu Alaihi Wasallam megfújta, és az arcába és a tenyereibe dörzsölte, egészen a könyökéig vagy a karjaiig. Suba mondta; [Szalama] mondta; tenyere, arca és két karja van. Mansur egy nap azt mondta: Nézd, mit mondasz, valójában senki sem említett két kart rajtad kívül. Miután elmondta nekünk [Musaddad], azt mondta nekünk [Yahya]-nak [Suba]-tól, azt mondta: Elmondta nekem [Al-Hakam]-ot [Dzarr-tól] [Ibnu Abdirrahman bin Abzától] [az apjától] [Ammartól] ebben a hadíszban, amit említett; A Próféta, Sallallahu Alaihi Wasallam azt mondta: Valójában elég, ha tapsoltok a földre, és az arcotokhoz és a tenyereitekhez dörzsölitek őket. Aztán megemlítette a hadíszt. Abu Dawud azt mondta; És [Syu'bah] narrálta [Hushain]-tól [Abu Malik]-tól, azt mondta: Egyszer hallottam [Ammart] egy ehhez hasonló prédikációt mondani, csak a fújást nem említette. És [Husain ibn Muhammad] a [Syu'bah]-tól [Al-Hakam]-tól származó szavakat említette ebben a hadíszban: Tenyerével a földre csapott és fújt.
Hadísz
Imam Abu Dawud : 276
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمِنْهَالِ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عَزْرَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ قَالَسَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ التَّيَمُّمِ فَأَمَرَنِي ضَرْبَةً وَاحِدَةً لِلْوَجْهِ وَالْكَفَّيْنِ
Azt mondta nekünk [Muhammad bin Minhal], aki elmondta nekünk [Jazid bin Zurai']-t [Szaidtól], [Katadahtól], [Azrahtól], [Szaid bin Abdurrahman bin Abzától], [apjától], [Ammar bin Yasirtól] – mondta –, egyszer megkérdeztem a Prófétát (béke legyen vele) a tayammumról, mire azt mondta, hogy egyszer érintsem meg a földet, és dörzsöljem az arcomba és mindkét tenyerembe.
Hadísz
Imam Abu Dawud : 277
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا أَبَانُ قَالَ سُئِلَ قَتَادَةُ عَنْ التَّيَمُّمِ فِي السَّفَرِ فَقَالَ حَدَّثَنِي مُحَدِّثٌ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ
[Musa bin Isma'il] azt mondta nekünk, [Aban] azt mondta; [Qatadah-t] egyszer megkérdezték a tayammumról utazás közben, így azt mondta: Azt mondták nekem [egy hadísz szakértőnek] [Ash-Sya'bi-tól, [Abdurrahman bin Abzától] és [Ammar bin Yasir-tól], hogy Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam azt mondta: Két könyökig.
Hadísz
Imam Abu Dawud : 278
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ أَخْبَرَنَا أَبِي عَنْ جَدِّي عَنْ جَعْفَرِ بْنِ رَبِيعَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ هُرْمُزَ عَنْ عُمَيْرٍ مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُأَقْبَلْتُ أَنَا وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَسَارٍ مَوْلَى مَيْمُونَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى أَبِي الْجُهَيْمِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ الصِّمَّةِ الْأَنْصَارِيِّ فَقَالَ أَبُو الْجُهَيْمِ أَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَ بِئْرِ جَمَلٍ فَلَقِيَهُ رَجُلٌ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِ السَّلَامَ حَتَّى أَتَى عَلَى جِدَارٍ فَمَسَحَ بِوَجْهِهِ وَيَدَيْهِ ثُمَّ رَدَّ عَلَيْهِ السَّلَامَ
[Abdul Malik bin Syu'aib bin Al-Laits] elmondta nekünk, [apámnak], [nagyapámnak], [Ja'far bin Rabi'ah-nak], [Abdurrahman bin Hurmuz-nak], [Umair-nak, Ibn Abbas volt társának], hogy egyszer hallotta őt ezt mondani: Egyszer Abdullah bin Yasarral, Maimunah volt társával, a Próféta (béke legyen vele) feleségével mentem Abu Al-Juhaim bin Al-Harits bin Ash-Shimmah Al-Ansarihoz, és azt mondtam [Abu Al-Juhaimnak]: Egyszer a Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam elment a Jamal-kúthoz, majd egy férfi elment mellette, és köszönt neki. Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam nem válaszolt a köszönésére, amíg egy falhoz nem ért, és megdörzsölte az arcát és a kezét, akkor válaszolt a köszönésére.
Hadísz
Imam Abu Dawud : 279
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْمَوْصِلِيُّ أَبُو عَلِيٍّ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ ثَابِتٍ الْعَبْدِيُّ أَخْبَرَنَا نَافِعٌ قَالَانْطَلَقْتُ مَعَ ابْنِ عُمَرَ فِي حَاجَةٍ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فَقَضَى ابْنُ عُمَرَ حَاجَتَهُ فَكَانَ مِنْ حَدِيثِهِ يَوْمَئِذٍ أَنْ قَالَ مَرَّ رَجُلٌ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سِكَّةٍ مِنْ السِّكَكِ وَقَدْ خَرَجَ مِنْ غَائِطٍ أَوْ بَوْلٍ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ حَتَّى إِذَا كَادَ الرَّجُلُ أَنْ يَتَوَارَى فِي السِّكَّةِ ضَرَبَ بِيَدَيْهِ عَلَى الْحَائِطِ وَمَسَحَ بِهِمَا وَجْهَهُ ثُمَّ ضَرَبَ ضَرْبَةً أُخْرَى فَمَسَحَ ذِرَاعَيْهِ ثُمَّ رَدَّ عَلَى الرَّجُلِ السَّلَامَ وَقَالَ إِنَّهُ لَمْ يَمْنَعْنِي أَنْ أَرُدَّ عَلَيْكَ السَّلَامَ إِلَّا أَنِّي لَمْ أَكُنْ عَلَى طُهْرٍقَالَ أَبُو دَاوُد سَمِعْت أَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ يَقُولُ رَوَى مُحَمَّدُ بْنُ ثَابِتٍ حَدِيثًا مُنْكَرًا فِي التَّيَمُّمِ قَالَ ابْنُ دَاسَةَ قَالَ أَبُو دَاوُد لَمْ يُتَابَعْ مُحَمَّدُ بْنُ ثَابِتٍ فِي هَذِهِ الْقِصَّةِ عَلَى ضَرْبَتَيْنِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَوَوْهُ فِعْلَ ابْنِ عُمَرَ
Azt mondta nekünk [Ahmad bin Ibrahim Al-Maushili, Abu Ali], hogy [Muhammad bin Thabit Al-'Abdi] azt mondta nekünk [Nafi'], hogy azt mondta: „Üzleti ügyben mentem Ibn Umarral, hogy találkozzam Ibn Abbásszal, majd [Ibnu Umar] azt mondta, hogy a beszélgetés alatt azt értette, hogy valaki elhaladt Rasulullah Sallallahu alaihi wasallam mellett az úton, miközben ő éppen befejezte a székletürítést vagy a vizelést, majd a személy köszöntötte, de nem válaszolt a köszönésre, amíg az illető szinte láthatatlanná nem vált, mert messze volt az úttól, mindkét kezét a falhoz csapta, majd mindkettőjével megdörzsölte az arcát, majd ismét tapsolt az egyikkel, majd megdörzsölte a karját, majd válaszolt a személy köszönésére, és azt mondta: „Semmi sem akadályoz meg abban, hogy válaszoljak az üdvözlésre, csak az, hogy nem vagyok tiszta állapotban.” Abu Dawud azt mondta: „Hallottam Ahmad bin Hambalt ezt mondani; Muhammad bin Thabit egy gonosz hadíszt mesélt el a tayammummal kapcsolatban. Ibn Dasah azt mondta; Abu Dawud azt mondta; Muhammad bin Thabitet nem erősítették meg ebben a történetben a Próféta (béke legyen vele) két tapsa. És elmesélték, mit tett Ibn Umar.
Hadísz
Imam Abu Dawud : 280
حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُسَافِرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَحْيَى الْبُرُلُّسِيُّ حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ عَنْ ابْنِ الْهَادِ أَنَّ نَافِعًا حَدَّثَهُ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْغَائِطِ فَلَقِيَهُ رَجُلٌ عِنْدَ بِئْرِ جَمَلٍ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَقْبَلَ عَلَى الْحَائِطِ فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَى الْحَائِطِ ثُمَّ مَسَحَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ ثُمَّ رَدَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الرَّجُلِ السَّلَامَ
[Ja'far bin Musafir] azt mondta nekünk, hogy [Abdullah bin Yahya Al-Burullusi] azt mondta nekünk [Haiwah bin Syuraih]-tól [Ibnu Al-Hadtól], hogy [Nafi'] azt mondta neki [Ibn Umartól], hogy azt mondta: Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam éppen befejezte a székletürítést, aztán valaki találkozott vele a Jamal-kútnál, és köszönt neki, de Shallallahu Alaihi Wasallam nem válaszolt a köszönésére, amíg meg nem talált egy falat, majd mindkét kezét a falra nem tette, majd megdörzsölte az arcát és mindkét kezét, és válaszolt a személy köszönésére.
