Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith
Hadith
Imam Abu Dawud : 261
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ مُحَمَّدٍ يَعْنِي بْنَ عَمْرٍو حَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ أَبِي حُبَيْشٍأَنَّهَا كَانَتْ تُسْتَحَاضُ فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَانَ دَمُ الْحَيْضِ فَإِنَّهُ دَمٌ أَسْوَدُ يُعْرَفُ فَإِذَا كَانَ ذَلِكَ فَأَمْسِكِي عَنْ الصَّلَاةِ فَإِذَا كَانَ الْآخَرُ فَتَوَضَّئِي وَصَلِّيقَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى وَحَدَّثَنَا بِهِ ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ حِفْظًا فَقَالَ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ فَاطِمَةَ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرُوِيَ عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَشُعْبَةَ عَنْ الْحَكَمِ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ قَالَ الْعَلَاءُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَوْقَفَهُ شُعْبَةُ عَلَى أَبِي جَعْفَرٍ تَوَضَّأُ لِكُلِّ صَلَاةٍ
Al à dit [Mohammed bin Al-Mutsanna] al à dit [Ibnu Abi Adi] di [Mohammed bin Amru] al à dit a mi [Ibnu Shihab] di [Urwah bin Az-Zubair] di [Fathimah bint Abi Hubaisy] che une volte e je stade une vore biele. neri, come dit in cognossût -des feminis-. Se il sanc al risulte cussì, alore lassâ la preiere. Se il sanc al è di un colôr diferent, alore fâ la abluzion e preâ’. Abu Daud al disè; [Ibn Al-Mutsana] al à dit; Dopo vêlu contât a nô [Ibn Abi Adi] par cûr, al disè; Di [Urwah] di [Aisyah] che e je Fatime. Abu Daud al disè; E al è stât contât di [Al-Alabin Al-Musayyab] e [Syu’bah] di [Al-Hakam] di [Abu Ja’far]. Al à dit Al-'Ala' dal Profete, e al è stât confermât di Shuba a Abu Ja'far; Tu âs di fâ la abluzion par ogni preiere.
Hadith
Imam Abu Dawud : 262
حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا أَبُو بِشْرٍ عَنْ عِكْرِمَةِ أَنَّ أُمَّ حَبِيبَةَ بِنْتَ جَحْشٍاسْتُحِيضَتْ فَأَمَرَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ تَنْتَظِرَ أَيَّامَ أَقْرَائِهَا ثُمَّ تَغْتَسِلُ وَتُصَلِّي فَإِنْ رَأَتْ شَيْئًا مِنْ ذَلِكَ تَوَضَّأَتْ وَصَلَّتْ
Al à contât [Ziyad bin Ayyub] al à contât [Husyaim] al à contât [Abu Bisyr] di [Ikrimah] che Umm Habibah e à dit Jahsy, il Profete al à ordinât di spietâ i siei dîs menstruâi, daspò di fâ il bagn e di preâ. Se al viôt sanc di istihadhah, alore fâ la abluzion e preâ.
Hadith
Imam Abu Dawud : 263
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ عَنْ رَبِيعَةَأَنَّهُ كَانَ لَا يَرَى عَلَى الْمُسْتَحَاضَةِ وُضُوءًا عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ إِلَّا أَنْ يُصِيبَهَا حَدَثٌ غَيْرُ الدَّمِ فَتَوَضَّأُقَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا قَوْلُ مَالِكٍ يَعْنِي ابْنَ أَنَسٍ
A nus è stât dit [Abdul Malik bin Syu’bah] al à dit [Abdullah bin Wahb] al à dit [Al-Laits] di [Rabi’ah] che nol crôt che lis feminis mustahad a àn di fâ l’abluzion a ogni preiere fûr che se a àn hadats diviers dal sanc, daspò a àn di fâ l’abluzion. Abu Daud al disè; Chestis a son lis peraulis di Malik bin Anas.
Hadith
Imam Abu Dawud : 264
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ أَخْبَرَنَا حَمَّادٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أُمِّ الْهُذَيْلِ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ وَكَانَتْ بَايَعَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْكُنَّا لَا نَعُدُّ الْكُدْرَةَ وَالصُّفْرَةَ بَعْدَ الطُّهْرِ شَيْئًاحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ بِمِثْلِهِ قَالَ أَبُو دَاوُد أُمُّ الْهُذَيْلِ هِيَ حَفْصَةُ بِنْتُ سِيرِينَ كَانَ ابْنُهَا اسْمُهُ هُذَيْلٌ وَاسْمُ زَوْجِهَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ
Al à contât che [Musa bin Isma’il] al à contât [Hammad] di [Qatadah] di [Ummu Al-Hudzail] di [Ummu ‘Athiyyah] -e e je une femine che e à impegnât lealtât al Rasulullah sallâllahu ai wasallam-, al à dit; No considerin il sanc che al è nûl o gjalât dopo la purece de menstruazion come -sanc menstruâl-. Al à dit [Musaddad] Al à dit [Ismail] al à dit [Ayyub] di [Mohammed bin Sirin] di [Ummu Athiyah] cun simii. Abu Daud al disè; Umm Hudzail e je Hafshah Bint Sirin, il so frut al si clame Hudzail e il so om al è Abdurrahman.
Hadith
Imam Abu Dawud : 265
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا مُعَلَّى بْنُ مَنْصُورٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُسْهِرٍ عَنْ الشَّيْبَانِيِّ عَنْ عِكْرِمَةَ قَالَكَانَتْ أُمُّ حَبِيبَةَ تُسْتَحَاضُ فَكَانَ زَوْجُهَا يَغْشَاهَاقَالَ أَبُو دَاوُد و قَالَ يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ مُعَلَّى ثِقَةٌ وَكَانَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ لَا يَرْوِي عَنْهُ لِأَنَّهُ كَانَ يَنْظُرُ فِي الرَّأْيِ
Al à dit [Ibrahim ben Khalid] al à dit [Mualla ben Manshur] di [Ali ben Mushir] di [Ash-Syaibani] di [Ikrimah] al à dit; Umm Habibah e no à mai fat Istihadhah e il so om al continuà a vê relazions sessuâls cun jè. Abu Daud al disè; Yahya ben Ma’in al à dit; Mu’alla al jere il naradôr dal tsiqah, ma Ahmad bin Hanbal nol narave di lui parcè che lui - Mu’alla - cualchi volte al cjalave i problemis in mût logjic.
Hadith
Imam Abu Dawud : 266
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي سُرَيْجٍ الرَّازِيُّ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْجَهْمِ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ أَبِي قَيْسٍ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ حَمْنَةَ بِنْتِ جَحْشٍأَنَّهَا كَانَتْ مُسْتَحَاضَةً وَكَانَ زَوْجُهَا يُجَامِعُهَا
Al à contât [Ahmad bin Abi Suraij Ar-Razi] al à contât che [Amru bin Abi Qais] di [Ashim] di [Ikrimah] su [Hamnah bint Jahsy], che jê e veve di riposâ, e che il so om al continuave a vê relazions sessuâls cun sô.
Hadith
Imam Abu Dawud : 267
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ أَخْبَرَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى عَنْ أَبِي سَهْلٍ عَنْ مُسَّةَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ قَالَتْكَانَتْ النُّفَسَاءُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَقْعُدُ بَعْدَ نِفَاسِهَا أَرْبَعِينَ يَوْمًا أَوْ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً وَكُنَّا نَطْلِي عَلَى وُجُوهِنَا الْوَرْسَ تَعْنِي مِنْ الْكَلَفِ
Al à dit [Ahmad ben Yunus] al à dit [Zuhair] al à dit [Ali ben Abdul A’la] di [Abu Sahl] di [Mussah] di [Ummu Salamah] al à dit; Lis feminis che a jerin postpart vie pal timp dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam a si frenave par cuarante dîs o cuarante gnots. E o metìn polvar su la muse.
Hadith
Imam Abu Dawud : 268
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ يَعْنِي حُبِّي حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ يُونُسَ بْنِ نَافِعٍ عَنْ كَثِيرِ بْنِ زِيَادٍ قَالَ حَدَّثَتْنِي الْأَزْدِيَّةُ يَعْنِي مُسَّةَ قَالَتْحَجَجْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى أُمِّ سَلَمَةَ فَقُلْتُ يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ إِنَّ سَمُرَةَ بْنَ جُنْدُبٍ يَأْمُرُ النِّسَاءَ يَقْضِينَ صَلَاةَ الْمَحِيضِ فَقَالَتْ لَا يَقْضِينَ كَانَتْ الْمَرْأَةُ مِنْ نِسَاءِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَقْعُدُ فِي النِّفَاسِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً لَا يَأْمُرُهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِقَضَاءِ صَلَاةِ النِّفَاسِقَالَ مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ حَاتِمٍ وَاسْمُهَا مُسَّةُ تُكْنَى أُمَّ بُسَّةَ قَالَ أَبُو دَاوُد كَثِيرُ بْنُ زِيَادٍ كُنْيَتُهُ أَبُو سَهْلٍ
Al à dit [Al-Hasan bin Yahya] al à dit [Mohammed bin Hatim, ven a stâi om] al à dit [Abdullah bin Al-Mubarak] di [Yunus bin Nafi’] di [Katsir bin Ziyad] al à dit; Dopo vêmi contât [Al-Azdiyya, ven a stâi Mussah] al disè; O ai fat une volte il Hajj, daspò o ai cjatât [Ummu Salamah] e o ai dit; O Ummul Mukminin, invezit Samura bin Jundub e ordenà aes feminis di compensâ lis preieris - che a jerin stadis lassadis indaûr - vie pal periodi de menstruazion. Cussì Um Salama e disè; A no àn di compensâlu, prime une femine des feminis dal Profete, Sallallahu Alaihi Wasallam, no preave vie pal periodi postpart, par cuarante gnots, e il Profete, Sallallahu Alaihi Wasallam, nol veve ordinât di compensâ lis preieris des feminis postpartum. Mohammed bin Hatim al à dit; Il so non al jere Mussah e si clamave Umm Bassah. Abu Daud al disè; Katsir ben Ziyad al jere Abu Sahl.
Hadith
Imam Abu Dawud : 269
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو الرَّازِيُّ حَدَّثَنَا سَلَمَةُ يَعْنِي ابْنَ الْفَضْلِ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ إِسْحَقَ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ سُحَيْمٍ عَنْ أُمَيَّةَ بِنْتِ أَبِي الصَّلْتِ عَنْ امْرَأَةٍ مِنْ بَنِي غِفَارٍ قَدْ سَمَّاهَا لِي قَالَتْأَرْدَفَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى حَقِيبَةِ رَحْلِهِ قَالَتْ فَوَاللَّهِ لَمْ يَزَلْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الصُّبْحِ فَأَنَاخَ وَنَزَلْتُ عَنْ حَقِيبَةِ رَحْلِهِ فَإِذَا بِهَا دَمٌ مِنِّي فَكَانَتْ أَوَّلُ حَيْضَةٍ حِضْتُهَا قَالَتْ فَتَقَبَّضْتُ إِلَى النَّاقَةِ وَاسْتَحْيَيْتُ فَلَمَّا رَأَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا بِي وَرَأَى الدَّمَ قَالَ مَا لَكِ لَعَلَّكِ نَفِسْتِ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَأَصْلِحِي مِنْ نَفْسِكِ ثُمَّ خُذِي إِنَاءً مِنْ مَاءٍ فَاطْرَحِي فِيهِ مِلْحًا ثُمَّ اغْسِلِي مَا أَصَابَ الْحَقِيبَةَ مِنْ الدَّمِ ثُمَّ عُودِي لِمَرْكَبِكِ قَالَتْ فَلَمَّا فَتَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْبَرَ رَضَخَ لَنَا مِنْ الْفَيْءِقَالَتْ وَكَانَتْ لَا تَطَّهَّرُ مِنْ حَيْضَةٍ إِلَّا جَعَلَتْ فِي طَهُورِهَا مِلْحًا وَأَوْصَتْ بِهِ أَنْ يُجْعَلَ فِي غُسْلِهَا حِينَ مَاتَتْ
Al à contât [Mohammed bin Amru Ar-Razi] al à contât [Salamah bin Al-Fadll] al à contât [Mohammed bin Ishaq] di [Sulaiman bin Suhaim] di [Umayyah bin Abi Ash-Shalt] di [Une femine di Bani Ghifar] che al à dit che al à un non; Il Rasulullah Sallam al mi à puartât une volte inte sachete dal so animâl di cjaval -cence tocjâlu-. Par Allah, il Rasulullah al continuà a cjaminâ fin al timp di Fajr, daspò al rugnà e o jessì de sachete dal so animâl a cjaval. Al è vignût fûr che al vignive fûr sanc de sachete. Al fo il me prin periodi. Al dîs; Duncje o saltà sul camêl e o mi vergognà. Cuant che il Rasulullah al viodè ce che o jeri daûr a provâ e al viodè sanc, al disè: ‘Cje che al è mâl cun te, tu âs la menstruazion?’. O ai rispuindût; Sì. Al disè: ‘Fâsi netâsi daspò cjapâ un vas plen di aghe, daspò meti dentri il sâl, daspò lâ a lavâ la sachete di ogjets che a son maculâts di sanc, daspò tornâ tal puest di cjaval’. Al dîs; Cuant che il Rasulullah al vincè la vuere di Khaibar, al ne dâ un pôc dal spoi de vuere. Al dîs; jê e no si purificave de menstruazion infûr di meti il sâl inte aghe par purificâle e e prometè di metilu tal so puest di bagn cuant che e murì.
Hadith
Imam Abu Dawud : 270
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ أَخْبَرَنَا سَلَّامُ بْنُ سُلَيْمٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُهَاجِرٍ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْدَخَلَتْ أَسْمَاءُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ تَغْتَسِلُ إِحْدَانَا إِذَا طَهُرَتْ مِنْ الْمَحِيضِ قَالَ تَأْخُذُ سِدْرَهَا وَمَاءَهَا فَتَوَضَّأُ ثُمَّ تَغْسِلُ رَأْسَهَا وَتَدْلُكُهُ حَتَّى يَبْلُغَ الْمَاءُ أُصُولَ شَعْرِهَا ثُمَّ تُفِيضُ عَلَى جَسَدِهَا ثُمَّ تَأْخُذُ فِرْصَتَهَا فَتَطَّهَّرُ بِهَا قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ أَتَطَهَّرُ بِهَا قَالَتْ عَائِشَةُ فَعَرَفْتُ الَّذِي يَكْنِي عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ لَهَا تَتَبَّعِينَ بِهَا آثَارَ الدَّمِحَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ أَخْبَرَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُهَاجِرٍ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا ذَكَرَتْ نِسَاءَ الْأَنْصَارِ فَأَثْنَتْ عَلَيْهِنَّ وَقَالَتْ لَهُنَّ مَعْرُوفًا وَقَالَتْ دَخَلَتْ امْرَأَةٌ مِنْهُنَّ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ فِرْصَةً مُمَسَّكَةً قَالَ مُسَدَّدٌ كَانَ أَبُو عَوَانَةَ يَقُولُ فِرْصَةً وَكَانَ أَبُو الْأَحْوَصِ يَقُولُ قَرْصَةً حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ أَخْبَرَنِي أَبِي عَنْ شُعْبَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ يَعْنِي ابْنَ مُهَاجِرٍ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ أَسْمَاءَ سَأَلَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَعْنَاهُ قَالَ فِرْصَةً مُمَسَّكَةً قَالَتْ كَيْفَ أَتَطَهَّرُ بِهَا قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ تَطَهَّرِي بِهَا وَاسْتَتِرِي بِثَوْبٍ وَزَادَ وَسَأَلَتْهُ عَنْ الْغُسْلِ مِنْ الْجَنَابَةِ فَقَالَ تَأْخُذِينَ مَاءَكِ فَتَطَّهَّرِينَ أَحْسَنَ الطُّهُورِ وَأَبْلَغَهُ ثُمَّ تَصُبِّينَ عَلَى رَأْسِكِ الْمَاءَ ثُمَّ تَدْلُكِينَهُ حَتَّى يَبْلُغَ شُؤُونَ رَأْسِكِ ثُمَّ تُفِيضِينَ عَلَيْكِ الْمَاءَ قَالَ وَقَالَتْ عَائِشَةُ نِعْمَ النِّسَاءُ نِسَاءُ الْأَنْصَارِ لَمْ يَكُنْ يَمْنَعُهُنَّ الْحَيَاءُ أَنْ يَسْأَلْنَ عَنْ الدِّينِ وَأَنْ يَتَفَقَّهْنَ فِيهِ
Al à dit [Usman bin Abi Syaibah] al à dit [Salam bin Sulaim] di [Ibrahim bin Muhajir] di [Shafiyah bint Syaiba] di [Aisyah] al à dit; Asma` une volte al vignì al Rasulullah, alore al disè; O Messazîr di Allah, come fâs a bagnâ une di nô cuant che e je pure de menstruazion? Al disè: ‘Al cjapà lis fueis di bidara, lis messedà cun aghe, daspò al fasè la abluzion, daspò al si lavà il cjâf, al lu sfrutà in mût che la aghe e penetrave fin aes lidrîs dai siei cjavei, daspò al sburtà la aghe par dut il so cuarp. Dopo di chel, cjape une stofe e lave cun chê.’ Asma` e disè; O Messazîr di Allah, come o pues purificâmi cun cheste stofe? Aisha e disè; O cognos il significât dal sarcasmi dal Rasulullah, cussì o lu ai spiegât; Tu sfrutis la stofe dulà che al è vignût fûr il sanc. Al à contât [Musaddad bin Musarhad] al à contât [Abu ‘Awanah] di [Ibrahim bin Muhajir] di [Shafiyah bin Syaibah] di [Aisyah] che al à contât de cundizion des feminis Ansar, daspò al à flatât lis feminis disint; A àn bontât. E al disè; Une femine tra di lôr e rivà al Rasulullah, daspò il naradôr di chest Hadith al menzonà il Hadith tal stes mût che parsore, dome jê e disè; al disè, '. . Un toc di stofe profumade di profum’. Musadad al disè; Abu ‘Awana al disè; Firshah -toc di stofe-. Intant, Abu Al-Ahwash al à dit; Qirsa. A nus è stât contât che [Ubaidullah bin Mu’adz Al-’Anbari] al à dit [mi pari] di [Syu’bah] di [Ibrahim bin Muhajir] di [Shafiyyah bint Syaibah] di [Aisyah] che Asma’ une volte al domandà al Profete, che al veve dit: stofe che e je profumade’. Asma` e domandà; Cuant o pues purificâmi cun cheste stofe? Al rispuindè; ‘Subhanallah, purificati cun chel e cuvierzi lis vôs parts privadis cuntune stofe’. Al à zontât; Asma` al domandà ancje il bagn di junub, cussì al rispuindè; Duncje il Rasulullah al rispuindè: ‘Cjapâ aghe, daspò fâ l’abluzion ben e perfetementri. Dopo di chel, sburtâ aghe sul cjâf intant che si lu sfrute, in mût che la aghe e rivi in mût uniforme ae base dal cjavei. Po dopo sburtâ di gnûf aghe par dut il cuarp. Il naradôr di chest Hadith al à dit, Aisyah al à dit; Lis feminis miôrs a son lis feminis Ansar, a no si vergognin di domandâ de religjon e di studiâle di plui.
Hadith
Imam Abu Dawud : 271
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ ح و حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ الْمَعْنَى وَاحِدٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُسَيْدَ بْنَ حُضَيْرٍ وَأُنَاسًا مَعَهُ فِي طَلَبِ قِلَادَةٍ أَضَلَّتْهَا عَائِشَةُ فَحَضَرَتْ الصَّلَاةُ فَصَلَّوْا بِغَيْرِ وُضُوءٍ فَأَتَوْا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرُوا ذَلِكَ لَهُ فَأُنْزِلَتْ آيَةُ التَّيَمُّمِزَادَ ابْنُ نُفَيْلٍ فَقَالَ لَهَا أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ يَرْحَمُكِ اللَّهُ مَا نَزَلَ بِكِ أَمْرٌ تَكْرَهِينَهُ إِلَّا جَعَلَ اللَّهُ لِلْمُسْلِمِينَ وَلَكِ فِيهِ فَرَجًا
Al à contât [Abdullah bin Mohammed An-Nufaili] al à contât [Abu Muawiyah] l’Hadith. E al à contât [Osman ben Abi Syaibah] al à contât [‘Abdah] cul stes significât, di [Hsyam ben Urwah] di [so pari] di [Aisyah] al à dit; Une volte al mandà Usaid bin Hudlair e tantis personis cun lui a cirî la colane pierdude di Aisyah. Dopo che al rivà il timp de preiere, a preavin cence fâ la abluzion - parcè che no cjapavin aghe -. Po dopo, cuant che a son tornâts al Rasulullah, a i àn dit chest, al è vignût jù il verset sul tayamum. Ibnu Nufail al à zontât; Duncje Usaid bin Hudlair al disè a Aisyah; Che Allah al dâ pietât su di te. Nissune robe e sucêt che no volês, ma Allah al à fat di jê une oportunitât pai musulmans e par te.
Hadith
Imam Abu Dawud : 272
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ حَدَّثَهُ عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ أَنَّهُ كَانَ يُحَدِّثُأَنَّهُمْ تَمَسَّحُوا وَهُمْ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالصَّعِيدِ لِصَلَاةِ الْفَجْرِ فَضَرَبُوا بِأَكُفِّهِمْ الصَّعِيدَ ثُمَّ مَسَحُوا وُجُوهَهُمْ مَسْحَةً وَاحِدَةً ثُمَّ عَادُوا فَضَرَبُوا بِأَكُفِّهِمْ الصَّعِيدَ مَرَّةً أُخْرَى فَمَسَحُوا بِأَيْدِيهِمْ كُلِّهَا إِلَى الْمَنَاكِبِ وَالْآبَاطِ مِنْ بُطُونِ أَيْدِيهِمْحَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْمَهْرِيُّ وَعَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبٍ عَنْ ابْنِ وَهْبٍ نَحْوَ هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ قَامَ الْمُسْلِمُونَ فَضَرَبُوا بِأَكُفِّهِمْ التُّرَابَ وَلَمْ يَقْبِضُوا مِنْ التُّرَابِ شَيْئًا فَذَكَرَ نَحْوَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ الْمَنَاكِبَ وَالْآبَاطَ قَالَ ابْنُ اللَّيْثِ إِلَى مَا فَوْقَ الْمِرْفَقَيْنِ
Al à dit [Ahmad bin Salih] al à dit [Abdullah bin Wahb] al à dit [Yunus] di [Ibn Shihab] di [Ubaidullah bin Abdillah bin Utbah] al à dit di [Ammar bin Yasir] che une volte al mi à dit, che a -i compagns di- tiere par fâ la preiere dal Fajr, intant che a jerin cul Profete. A bativin il polvar cui palms des lôr mans, daspò a si asciugavin la muse une volte, daspò a bativin il polvar cui palms des lôr mans une altre volte, e a continuavin a sfrutâlu su lis lôr mans fin aes spallis e aes ascelis di dentri des lôr mans. Al à contât [Suleiman ben Dawud Al-Mahri] e [Abdul Malik ben Siu’aib] di [Ibn Wahb] come chest hadith. Al dîs; I musulmans a batin lis mans par tiere cence tignî par tiere par nuie. Po dopo al menzonà un hadith cussì cence menzonâ lis spalis e lis ascelis. Ibn Al-Laits al à dit; Fin parsore dal cuidot.
Hadith
Imam Abu Dawud : 273
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي خَلَفٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى النَّيْسَابُورِيُّ فِي آخَرِينَ قَالُوا حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ أَخْبَرَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَرَّسَ بِأَوَّلَاتِ الْجَيْشِ وَمَعَهُ عَائِشَةُ فَانْقَطَعَ عِقْدٌ لَهَا مِنْ جَزْعِ ظَفَارِ فَحُبِسَ النَّاسُ ابْتِغَاءَ عِقْدِهَا ذَلِكَ حَتَّى أَضَاءَ الْفَجْرُ وَلَيْسَ مَعَ النَّاسِ مَاءٌ فَتَغَيَّظَ عَلَيْهَا أَبُو بَكْرٍ وَقَالَ حَبَسْتِ النَّاسَ وَلَيْسَ مَعَهُمْ مَاءٌ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى عَلَى رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رُخْصَةَ التَّطَهُّرِ بِالصَّعِيدِ الطَّيِّبِ فَقَامَ الْمُسْلِمُونَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَضَرَبُوا بِأَيْدِيهِمْ إِلَى الْأَرْضِ ثُمَّ رَفَعُوا أَيْدِيَهُمْ وَلَمْ يَقْبِضُوا مِنْ التُّرَابِ شَيْئًا فَمَسَحُوا بِهَا وُجُوهَهُمْ وَأَيْدِيَهُمْ إِلَى الْمَنَاكِبِ وَمِنْ بِطُونِ أَيْدِيهِمْ إِلَى الْآبَاطِزَادَ ابْنُ يَحْيَى فِي حَدِيثِهِ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فِي حَدِيثِهِ وَلَا يَعْتَبِرُ بِهَذَا النَّاسُ قَالَ أَبُو دَاوُد وَكَذَلِكَ رَوَاهُ ابْنُ إِسْحَقَ قَالَ فِيهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَذَكَرَ ضَرْبَتَيْنِ كَمَا ذَكَرَ يُونُسُ وَرَوَاهُ مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ ضَرْبَتَيْنِ و قَالَ مَالِكٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمَّارٍ وَكَذَلِكَ قَالَ أَبُو أُوَيْسٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ وَشَكَّ فِيهِ ابْنُ عُيَيْنَةَ قَالَ مَرَّةً عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ أَوْ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَمَرَّةً قَالَ عَنْ أَبِيهِ وَمَرَّةً قَالَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ اضْطَرَبَ ابْنُ عُيَيْنَةَ فِيهِ وَفِي سَمَاعِهِ مِنْ الزُّهْرِيِّ وَلَمْ يَذْكُرْ أَحَدٌ مِنْهُمْ فِي هَذَا الْحَدِيثِ الضَّرْبَتَيْنِ إِلَّا مَنْ سَمَّيْتُ
O vin contât [Mohammed ben Ahmad ben Abi Khalaf] e [Mohammed ben Yahya An-Naisaburi] a altris naradôrs, a disevin; Al à contât [Yaqub] al à contât [mio pari] di [Salih] di [Ibnu Shihab] al à contât [Ubaidullah bin Abdullah] di [Ibnu Abbas] di [Ammar bin Yasir] che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al si è riposât une volte intun viaç di gnot di mieç - e al jere cun Aisyah. Po dopo la colane di Aisyah fate di perlis di Zhifar e fo taiade -e pierdude-. Par chel, la int e jere blocade a cirî la colan fin al albierc, ancje se no vevin aghe. Cussì Abu Bakr al si inrabià cun Aisyah, e al disè; Tu âs detenût tantis personis, intant che a no àn aghe. Duncje Allah Ta’ala al à mandât jù une rivelazion al Rasulullah su la purificazion dal rukhshah cun la polvar de tiere buine. Cussì i musulmans a si levarin sù cun Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, daspò a bativin lis mans par tiere, daspò a ju alçavin cence tignî il plui piçul polvar, daspò a ju sfruçavin su la muse e lis mans fin aes spalis, e di dentri des mans fin aes ascelis. Ibn Yahya al à zontât te sô storie dal hadith; Ibn Shihab al à dit tal so hadith; La int no considere chest hadith. Abu Daud al disè; Compagn al è stât contât di [Ibn Ishaq] che al i à dit di [Ibn Abbas]; Al menzione doi robinets par tiere come menzonât di Jonah. E contât di [Ma’mar] di [Az-Zuhri] dôs batudis par tiere. [Malik] al disè; di [Az-Zuhri] di [Ubaidullah bin Abdullah] di [So pari] di [Ammar]. Compagn [Abu Uwais] al à dit di [Az-Zuhri] e [Ibn Uyainah] al à esitât in chest hadith, une volte al à dit di [Ubaidullah] di [so pari] o di [Ubaidullah] di [Ibn Abbas], e une volte al à dit di Ibn Abbas. Ibn Uyainah al à scuindût - scuindût - cuintri di lui e cuant che al à sintût Az-Zuhri, e nissun dai naradôrs di chest hadith al à menzonât dôs voltis bati lis mans gjavant la persone che o ai menzonât.
Hadith
Imam Abu Dawud : 274
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْأَنْبَارِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ الضَّرِيرُ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ شَقِيقٍ قَالَكُنْتُ جَالِسًا بَيْنَ عَبْدِ اللَّهِ وَأَبِي مُوسَى فَقَالَ أَبُو مُوسَى يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَرَأَيْتَ لَوْ أَنَّ رَجُلًا أَجْنَبَ فَلَمْ يَجِدْ الْمَاءَ شَهْرًا أَمَا كَانَ يَتَيَمَّمُ فَقَالَ لَا وَإِنْ لَمْ يَجِدْ الْمَاءَ شَهْرًا فَقَالَ أَبُو مُوسَى فَكَيْفَ تَصْنَعُونَ بِهَذِهِ الْآيَةِ الَّتِي فِي سُورَةِ الْمَائِدَةِ{ فَلَمْ تَجِدُوا مَاءً فَتَيَمَّمُوا صَعِيدًا طَيِّبًا }فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ لَوْ رُخِّصَ لَهُمْ فِي هَذَا لَأَوْشَكُوا إِذَا بَرَدَ عَلَيْهِمْ الْمَاءُ أَنْ يَتَيَمَّمُوا بِالصَّعِيدِ فَقَالَ لَهُ أَبُو مُوسَى وَإِنَّمَا كَرِهْتُمْ هَذَا لِهَذَا قَالَ نَعَمْ فَقَالَ لَهُ أَبُو مُوسَى أَلَمْ تَسْمَعْ قَوْلَ عَمَّارٍ لِعُمَرَ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَاجَةٍ فَأَجْنَبْتُ فَلَمْ أَجِدَ الْمَاءَ فَتَمَرَّغْتُ فِي الصَّعِيدِ كَمَا تَتَمَرَّغُ الدَّابَّةُ ثُمَّ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ أَنْ تَصْنَعَ هَكَذَا فَضَرَبَ بِيَدِهِ عَلَى الْأَرْضِ فَنَفَضَهَا ثُمَّ ضَرَبَ بِشِمَالِهِ عَلَى يَمِينِهِ وَبِيَمِينِهِ عَلَى شِمَالِهِ عَلَى الْكَفَّيْنِ ثُمَّ مَسَحَ وَجْهَهُفَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ أَفَلَمْ تَرَ عُمَرَ لَمْ يَقْنَعْ بِقَوْلِ عَمَّارٍ
Al à dit [Mohammed bin Suleiman Al-Anbari] al à dit [Abu Muawiyah Adl-Dlarir] di [Al-Amasy] di [Syaqiq] al à dit; O ai cjatât une volte jenfri Abdulah e Abu Musa. Alore [Abu Musa] al disè; O Abu Abdurrahman! Savevi che se un al fos in junub e nol cjapàs aghe par un mês, nol varès di fâ il tayamum? Abdullah al rispuindè; No, ancje se nol cjapà aghe par un mês. Alore Abu Musa al disè; Cuâl isal il to pont di viste viers il verset contignût inte Sure Al-Maidah? O sei -che al vûl dî-: '... alore no cjapis aghe, alore fâ il tayammum cuntune buine polvar -nete-'. -QS. Almaida 6-, Cussì Abdullah al rispuindè; Se a si dâ une clemence a rivuart di chest, si teme che a fasin il tayammum in polvar, se a si sintin frêt a dopraran aghe. Abu Musa i disè; Al ven fûr che no ti plâs chest tayamum par cheste reson? Abdullah al disè; Sì. Abu Musa i disè; No vevis mai sintût ce che [Ammar] al à dit a Umar, ven a stâi che une volte al mi à mandât in mission, daspò o jeri junub e no rivave a cjapâ aghe, cussì o mi sburtavi ator par tiere, come un animâl che al sburtave ator. Dopo o ai lât al Profete Sallallahu Alaihi Wasallam e o ai comunicât chest, daspò al à dit: ‘Al è avonde par te fâ chest’. Po dopo al batià lis mans par tiere, daspò al suflà, daspò al sfrutà la man diestre cu la man çampe e la man çampe cun la man diestre su dutis dôs lis palmis, daspò al sfrutà la muse. Cussì Abdulla al disè a Abu Musa; No savês che Umar nol jere sodisfat des peraulis di Ammar?
Hadith
Imam Abu Dawud : 275
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ الْعَبْدِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ أَبِي مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى قَالَكُنْتُ عِنْدَ عُمَرَ فَجَاءَهُ رَجُلٌ فَقَالَ إِنَّا نَكُونُ بِالْمَكَانِ الشَّهْرَ وَالشَّهْرَيْنِ فَقَالَ عُمَرُ أَمَّا أَنَا فَلَمْ أَكُنْ أُصَلِّي حَتَّى أَجِدَ الْمَاءَ قَالَ فَقَالَ عَمَّارٌ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَمَا تَذْكُرُ إِذْ كُنْتُ أَنَا وَأَنْتَ فِي الْإِبِلِ فَأَصَابَتْنَا جَنَابَةٌ فَأَمَّا أَنَا فَتَمَعَّكْتُ فَأَتَيْنَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ أَنْ تَقُولَ هَكَذَا وَضَرَبَ بِيَدَيْهِ إِلَى الْأَرْضِ ثُمَّ نَفَخَهُمَا ثُمَّ مَسَحَ بِهِمَا وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ إِلَى نِصْفِ الذِّرَاعِفَقَالَ عُمَرُ يَا عَمَّارُ اتَّقِ اللَّهَ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِنْ شِئْتَ وَاللَّهِ لَمْ أَذْكُرْهُ أَبَدًا فَقَالَ عُمَرُ كَلَّا وَاللَّهِ لَنُوَلِّيَنَّكَ مِنْ ذَلِكَ مَا تَوَلَّيْتَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا حَفْصٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ ابْنِ أَبْزَى عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ فِي هَذَا الْحَدِيثِ فَقَالَ يَا عَمَّارُ إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ هَكَذَا ثُمَّ ضَرَبَ بِيَدَيْهِ الْأَرْضَ ثُمَّ ضَرَبَ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى ثُمَّ مَسَحَ وَجْهَهُ وَالذِّرَاعَيْنِ إِلَى نِصْفِ السَّاعِدَيْنِ وَلَمْ يَبْلُغْ الْمِرْفَقَيْنِ ضَرْبَةً وَاحِدَةً قَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ وَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى وَرَوَاهُ جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى يَعْنِي عَنْ أَبِيهِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ سَلَمَةَ عَنْ ذَرٍّ عَنْ ابْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمَّارٍ بِهَذِهِ الْقِصَّةِ فَقَالَ إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ وَضَرَبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ إِلَى الْأَرْضِ ثُمَّ نَفَخَ فِيهَا وَمَسَحَ بِهَا وَجْهَهُ وَكَفَّيْهِ شَكَّ سَلَمَةُ وَقَالَ لَا أَدْرِي فِيهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ يَعْنِي أَوْ إِلَى الْكَفَّيْنِ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ سَهْلٍ الرَّمْلِيُّ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ يَعْنِي الْأَعْوَرَ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ بِإِسْنَادِهِ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ ثُمَّ نَفَخَ فِيهَا وَمَسَحَ بِهَا وَجْهَهُ وَكَفَّيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ أَوْ إِلَى الذِّرَاعَيْنِ قَالَ شُعْبَةُ كَانَ سَلَمَةُ يَقُولُ الْكَفَّيْنِ وَالْوَجْهَ وَالذِّرَاعَيْنِ فَقَالَ لَهُ مَنْصُورٌ ذَاتَ يَوْمٍ انْظُرْ مَا تَقُولَ فَإِنَّهُ لَا يَذْكُرُ الذِّرَاعَيْنِ غَيْرُكَ حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ قَالَ حَدَّثَنِي الْحَكَمُ عَنْ ذَرٍّ عَنْ ابْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمَّارٍ فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ فَقَالَ يَعْنِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ أَنْ تَضْرِبَ بِيَدَيْكَ إِلَى الْأَرْضِ فَتَمْسَحَ بِهِمَا وَجْهَكَ وَكَفَّيْكَ وَسَاقَ الْحَدِيثَ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ شُعْبَةُ عَنْ حُصَيْنٍ عَنْ أَبِي مَالِكٍ قَالَ سَمِعْتُ عَمَّارًا يَخْطُبُ بِمِثْلِهِ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ لَمْ يَنْفُخْ وَذَكَرَ حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ الْحَكَمِ فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ ضَرَبَ بِكَفَّيْهِ إِلَى الْأَرْضِ وَنَفَخَ
Al à dit [Mohammed bin Katsir Al-‘Abdi] al à dit [Sufyan] di [Salamah bin Kuhail] di [Abu Malik] di [Abdurrahman bin Abza] al à dit; O jeri cun Umar, alore al vignì un om e al disè; Forsit o jerin intun lûc dulà che no je aghe par un o doi mês. Cussì al disè Umar; Par ce che al rivuarde me, no prearò fintant che no cjatarò aghe. Cussì [Ammar] al disè; ‘O Amirul Mukminin, no ti ricuardis cuant che tu e jo o cjaçavin i camêi, daspò o junubìn. Par ce che al rivuarde me, alore o mi sburtavi par tiere. Dopo o jerin rivâts al Profete sallallaahu alaihi wasallam e o lu menzonà chest, daspò al disè: ‘Invezit al è avonde par te fâ chest’, daspò al batià lis mans par tiere, daspò al suflà su di lôr, daspò al lis sfrutà sedi su la muse sedi lis mans fin al mieç dai siei braçs. Alore Umar al disè; O Ammar, vê pôre di Allah. Cussì al disè; O Amirul Mukminin, par Allah, se tu âs bisugne no lu menzionarò par simpri. Umar al disè; No, par Allah, o lassarìn lâ ce che tu disès. Al à contât [Mohammed bin Al-'Ala`] al à contât [Hafsh] al à contât [Al-Amasy] di [Salamah bin Kuhail] di [Ibn Abza] di [Ammar bin Yasir] in chest hadith al è dit che al à dit: 'O Ammar, di fat al è avonde par te il both ator la man su lui come chest'. al batià une man su chê altre, daspò al sfrutà la muse e dutis dôs lis mans fin al mieç dai doi braçs. e no fin al cuidot, cuntune batude. Abu Daud al disè; E al è stât contât di [Waki’] di [Al-Amasy] di [Salamah bin Kuhail] di [Abdurrahman bin Abza]. E al è stât contât di [Jarir] di [Al-Amasy] di [Salamah bin Kuhail] di [Dit bin Abdurrahman bin Abza] ven a stâi di [so pari]. Al à contât [Mohammed bin Basyyar] al à contât [Mohammed bin Jafar] al à contât [Syu’bah] di [Salamah] di [Dzarr] di [Ibnu Abdirrahman bin Abza] di [So pari] di [Ammar] cun cheste storie, menzonade; Invezit, chest al è avonde par te, e il Profete sallallaahu alaihi wasallam al batià lis mans par tiere, daspò al suflà su di lôr e al sfrutà su la sô muse e su lis palmis, Salamah al esità e al disè; No so se al rive al cuidot o al palm de man. Al à dit [Ali bin Sahl Ar-Ramli] al à dit [Hajjaj Al-A’war] al à dit [Syu’bah] cul so sanad cun chest hadith, al à dit; Po dopo al lu suflà e al lu sfrutà su la muse e lis palmis des sôs mans fin ai cuidots o ai braçs. Shuba al disè; [Salama] al disè; al palme e la muse e doi braçs. Mansur un dì al disè; Vardâ ce che tu disès, in realtât nissun al à menzonât doi braçs infûr di te. Dopo vê contât che [Musaddad] al veve contât [Yahya] di [Shu’bah] al disè; Al à contât [Al-Hakam] di [Zarr] di [Ibnu Abdirrahman bin Abza] di [So pari] di [Ammar] in chest hadith che al à menzonât; Il Profete Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: Di fat, al è avonde che tu batis lis mans par tiere e tu lis sfrutis su la muse e su lis palmis des mans. Po dopo al menzonà il hadith. Abu Daud al disè; E contât di [Syu’bah] di [Hushain] di [Abu Malik] al disè; O ai sintût une volte [Ammar] predicâ un sermon come chest hadith, dome lui nol menzonave il suflâ. E [Husain bin Mohammed] al à menzonât di [Syu’bah] di [Al-Hakam] in chest hadith che al à menzonât; Al batià lis mans par tiere e al suflà.
Hadith
Imam Abu Dawud : 276
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمِنْهَالِ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عَزْرَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ قَالَسَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ التَّيَمُّمِ فَأَمَرَنِي ضَرْبَةً وَاحِدَةً لِلْوَجْهِ وَالْكَفَّيْنِ
Al à contât [Mohammed bin Minhal] al à contât [Yazid bin Zurai’] di [Said] di [Qatadah] di [‘Azrah] di [Dit bin Abdurrahman bin Abza] di [So pari] di [Ammar bin Yasir] al à dit; O ai domandât une volte al Profete Sallallahu Alaihi Wasallam il tayammum, cussì al mi à ordenât di bati par tiere une volte e di sfrutâle su la mê muse e su dutis dôs lis mans.
Hadith
Imam Abu Dawud : 277
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا أَبَانُ قَالَ سُئِلَ قَتَادَةُ عَنْ التَّيَمُّمِ فِي السَّفَرِ فَقَالَ حَدَّثَنِي مُحَدِّثٌ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ
Al à dit [Musa bin Isma’il] al à dit [Aban] al à dit; [Qatadah] al fo domandât une volte dal tayammum cuant che al viazave, cussì al disè; Mi è stât contât [un espert di hadith] di [Ash-Sya’bi] di [Abdurrahman bin Abza] di [Ammar bin Yasir] che il Rasulullah al à dit: Fin a doi cuidots.
Hadith
Imam Abu Dawud : 278
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ أَخْبَرَنَا أَبِي عَنْ جَدِّي عَنْ جَعْفَرِ بْنِ رَبِيعَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ هُرْمُزَ عَنْ عُمَيْرٍ مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُأَقْبَلْتُ أَنَا وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَسَارٍ مَوْلَى مَيْمُونَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى أَبِي الْجُهَيْمِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ الصِّمَّةِ الْأَنْصَارِيِّ فَقَالَ أَبُو الْجُهَيْمِ أَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَ بِئْرِ جَمَلٍ فَلَقِيَهُ رَجُلٌ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِ السَّلَامَ حَتَّى أَتَى عَلَى جِدَارٍ فَمَسَحَ بِوَجْهِهِ وَيَدَيْهِ ثُمَّ رَدَّ عَلَيْهِ السَّلَامَ
Al à contât che [Abdul Malik bin Syu’aib bin Al-Laits] al à contât [mi pari] di [mi nono] di [Ja’far bin Rabi’ah] di [Abdurrahman bin Hurmuz] di [Umair, ex compagn di Ibn Abbas] che une volte lu veve sintût dî; O ai vignût une volte cun Abdullah bin Yasar, ex compagn di Maimuna, femine dal Profete, a Abu Al-Juhaim bin Al-Harits bin Ash-Shimmah Al-Ansari e o ai dit [Abu Al-Juhaim]; Une volte il Rasulullah Wasallam al le al poç di Jamal, daspò un om al passà dilunc di lui e i disè ciao, cussì il Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam nol rispuindè al so salût fintant che nol rivà a un mûr e al si sfrutà la muse e lis mans, daspò al rispuindè al so salût.
Hadith
Imam Abu Dawud : 279
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْمَوْصِلِيُّ أَبُو عَلِيٍّ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ ثَابِتٍ الْعَبْدِيُّ أَخْبَرَنَا نَافِعٌ قَالَانْطَلَقْتُ مَعَ ابْنِ عُمَرَ فِي حَاجَةٍ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فَقَضَى ابْنُ عُمَرَ حَاجَتَهُ فَكَانَ مِنْ حَدِيثِهِ يَوْمَئِذٍ أَنْ قَالَ مَرَّ رَجُلٌ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سِكَّةٍ مِنْ السِّكَكِ وَقَدْ خَرَجَ مِنْ غَائِطٍ أَوْ بَوْلٍ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ حَتَّى إِذَا كَادَ الرَّجُلُ أَنْ يَتَوَارَى فِي السِّكَّةِ ضَرَبَ بِيَدَيْهِ عَلَى الْحَائِطِ وَمَسَحَ بِهِمَا وَجْهَهُ ثُمَّ ضَرَبَ ضَرْبَةً أُخْرَى فَمَسَحَ ذِرَاعَيْهِ ثُمَّ رَدَّ عَلَى الرَّجُلِ السَّلَامَ وَقَالَ إِنَّهُ لَمْ يَمْنَعْنِي أَنْ أَرُدَّ عَلَيْكَ السَّلَامَ إِلَّا أَنِّي لَمْ أَكُنْ عَلَى طُهْرٍقَالَ أَبُو دَاوُد سَمِعْت أَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ يَقُولُ رَوَى مُحَمَّدُ بْنُ ثَابِتٍ حَدِيثًا مُنْكَرًا فِي التَّيَمُّمِ قَالَ ابْنُ دَاسَةَ قَالَ أَبُو دَاوُد لَمْ يُتَابَعْ مُحَمَّدُ بْنُ ثَابِتٍ فِي هَذِهِ الْقِصَّةِ عَلَى ضَرْبَتَيْنِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَوَوْهُ فِعْلَ ابْنِ عُمَرَ
Al à dit [Ahmed ben Ibrahim Al-Maushili, Abu Ali] al à dit [Mohammed ben Tabit Al-‘Abdi] al à dit [Nafi’] al à dit; O ai lât cun Ibnu Umar par afârs par cjatâ Ibn Abbas, daspò [Ibnu Umar] al à dit che ce che al voleve dî inte sô conversazion in chel timp al jere che al jere cualchidun che al passave Rasulullah Sallallahu alaihi wasallam suntune strade intant che lui al veve apena finît di defecâ o urinâ, daspò la persone che e rispuindeve e no jere dacuardi. lontan de strade, al batià dutis dôs lis mans cuintri dal mûr daspò al si sfrutà la muse cun dutis dôs, daspò al batià di gnûf cuntun batiât, daspò al sfrutà i braçs, daspò al rispuindè al salût de persone e al disè: 'Nissune robe mi impedìs di rispuindi al to salût fûr che parcè che no son in stât di purece'. Abu Daud al disè; O ai sintût dî di Ahmed bin Hambal; Mohammed bin Tabit al à contât un hadith cjatîf rispiet al tayammum. Ibn Dasah al disè; Abu Daud al disè; Mohammed bin Thabit nol fo confermât in cheste storie disint dôs batudis dal Profete. E a àn contât ce che al à fat Ibn Umar.
Hadith
Imam Abu Dawud : 280
حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُسَافِرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَحْيَى الْبُرُلُّسِيُّ حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ عَنْ ابْنِ الْهَادِ أَنَّ نَافِعًا حَدَّثَهُ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْغَائِطِ فَلَقِيَهُ رَجُلٌ عِنْدَ بِئْرِ جَمَلٍ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَقْبَلَ عَلَى الْحَائِطِ فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَى الْحَائِطِ ثُمَّ مَسَحَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ ثُمَّ رَدَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الرَّجُلِ السَّلَامَ
Al à dit [Ja’far bin Musafir] al à dit [Abdullah bin Yahya Al-Burullusi] al à dit [Haiwah bin Syuraih] di [Ibnu Al-Had] che [Nafi’] al à contât di [Ibn Umar] al à dit; Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al veve apene finît di defecâ, daspò cualchidun lu cjatà dongje dal poç Jamal e lui al i disè ciao, ma lui Shallallahu Alaihi Wasallam nol rispuindè al so salût fintant che nol cjatà un mûr daspò al metè dutis dôs lis mans sul mûr, daspò al si sfrutà la muse e dutis dôs lis mans al rispuindè ae persone.
