Imam Abu Dawud (الامام ابو داود) - 4590 Hadith
Hadith
Imam Abu Dawud : 201
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ حَدَّثَنَا الْأَفْلَتُ بْنُ خَلِيفَةَ قَالَ حَدَّثَتْنِي جَسْرَةُ بِنْتُ دَجَاجَةَ قَالَتْ سَمِعْتُ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا تَقُولُجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَوُجُوهُ بُيُوتِ أَصْحَابِهِ شَارِعَةٌ فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ وَجِّهُوا هَذِهِ الْبُيُوتَ عَنْ الْمَسْجِدِ ثُمَّ دَخَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ يَصْنَعْ الْقَوْمُ شَيْئًا رَجَاءَ أَنْ تَنْزِلَ فِيهِمْ رُخْصَةٌ فَخَرَجَ إِلَيْهِمْ بَعْدُ فَقَالَ وَجِّهُوا هَذِهِ الْبُيُوتَ عَنْ الْمَسْجِدِ فَإِنِّي لَا أُحِلُّ الْمَسْجِدَ لِحَائِضٍ وَلَا جُنُبٍقَالَ أَبُو دَاوُد هُوَ فُلَيْتٌ الْعَامِرِيُّ
Al à dit [Musaddad] al à dit [Abdul Wahid ben Ziyad] al à dit [Al-Aflat ben Califa] al à dit; Dopo vêmi contât [Jasrah bint Dajajah] e disè; O ai sintût [Aisyah] Radliallahu Anha dî; Il Rasulullah al rivà, intant che lis puartis di cjase dal so amì a jerin viertis e leadis ae moschee. Duncje al disè: “Spostâ lis puartis di cjase par no viodi la moschee!” Dopo il Profete sallallaahu alaihi wasallam al jentrà inte moschee, e i compagns no vevin ancjemò fat nuie cu la sperance che e rivàs une rivelazion che e varès dât lôr solêf. Duncje al vignì fûr a cjatâju e al disè: Spostâ lis puartis des vôs cjasis par no frontâ o no jentrâ in contat cu la moschee, parcè che no permeti di jentrâ inte moschee pes personis che a son menstruadis e ancje pes personis che a son junub. Abu Daud al disè; Al è Fulait Al-Amiri.
Hadith
Imam Abu Dawud : 202
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ زِيَادٍ الْأَعْلَمِ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ أَبِي بَكْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ فِي صَلَاةِ الْفَجْرِ فَأَوْمَأَ بِيَدِهِ أَنْ مَكَانَكُمْ ثُمَّ جَاءَ وَرَأْسُهُ يَقْطُرُ فَصَلَّى بِهِمْحَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ وَقَالَ فِي أَوَّلِهِ فَكَبَّرَ وَقَالَ فِي آخِرِهِ فَلَمَّا قَضَى الصَّلَاةَ قَالَ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ وَإِنِّي كُنْتُ جُنُبًا قَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ الزُّهْرِيُّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ فَلَمَّا قَامَ فِي مُصَلَّاهُ وَانْتَظَرْنَا أَنْ يُكَبِّرَ انْصَرَفَ ثُمَّ قَالَ كَمَا أَنْتُمْ قَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ أَيُّوبُ وَابْنُ عَوْنٍ وَهِشَامٌ عَنْ مُحَمَّدٍ مُرْسَلًا عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَكَبَّرَ ثُمَّ أَوْمَأَ بِيَدِهِ إِلَى الْقَوْمِ أَنْ اجْلِسُوا فَذَهَبَ فَاغْتَسَلَ وَكَذَلِكَ رَوَاهُ مَالِكٌ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ أَبِي حَكِيمٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَبَّرَ فِي صَلَاةٍ قَالَ أَبُو دَاوُد وَكَذَلِكَ حَدَّثَنَاه مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبَانُ عَنْ يَحْيَى عَنْ الرَّبِيعِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ كَبَّرَ
A nus è stât contât che [Musa bin Isma’il] al à contât [Hammad] di [Ziyad Al-A’lam] di [Al-Hasan] di [Abu Bakrah] che il Messazîr di Allah al jentrà inte moschee pe preiere dal Fajr. Po dopo al fasè sintî ai siei amìs cun lis sôs mans di restâ dulà che a jerin. Po dopo al vignì, intant che il so cjâf al sgorlave di aghe - dal bagn -, po dopo al preà par puartâju. Al à contât [Osman ben Abi Syaibah] al à contât [Yazid ben Harun] al à contât [Hammad ben Salamah] cul so isnad e il significât dal prin hadith, al à menzonât al inizi; Dopo al disè takbir, e al disè ae fin; Cuant che al finì di preâ, al disè; “Di sigûr o soi dome un uman, e pardabon o jeri junub”. Abu Daud al disè; Narât di [Az-Zuhri] di [Abu Salama bin Abdurrahman] di [Abu Hurairah] al disè; Cuant che al si alçà par preâ, e o spetavin che al diseve il takbir, di colp al partì e al disè; ‘Stâ dulà che tu sês’. Abu Daud al disè; e contât di [Ayyub] e [Ibn Aun] e [Hsyam] di [Mohammed] intun murâl dal Profete. Al menzonà; Al disè il takbir, daspò di colp al fasè segn cun la man par che la congregazion e si cjatassi a stâ. Dopo al le a fâ la douce. Compagn, al è stât contât di [Malik] di [Isma’il bin Abu Hakim] di [Atha bin Yasar] che il Rasulullah al à dit il takbir intune preiere. Abu Daud al disè; Compagn, [Musulman bin Ibrahim] al à contât [Aban] di [Yahya] di [Ar-Rabi’ bin Mohammed] dal Profete, che al à dit takbir.
Hadith
Imam Abu Dawud : 203
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا الزُّبَيْدِيُّ ح و حَدَّثَنَا عَيَّاشُ بْنُ الْأَزْرَقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ يُونُسَ ح و حَدَّثَنَا مَخْلَدُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ خَالِدٍ إِمَامُ مَسْجِدِ صَنْعَاءَ حَدَّثَنَا رَبَاحٌ عَنْ مَعْمَرٍ ح و حَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ الْفَضْلِ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ كُلُّهُمْ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَأُقِيمَتْ الصَّلَاةُ وَصَفَّ النَّاسُ صُفُوفَهُمْ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا قَامَ فِي مَقَامِهِ ذَكَرَ أَنَّهُ لَمْ يَغْتَسِلْ فَقَالَ لِلنَّاسِ مَكَانَكُمْ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى بَيْتِهِ فَخَرَجَ عَلَيْنَا يَنْطُفُ رَأْسُهُ وَقَدْ اغْتَسَلَ وَنَحْنُ صُفُوفٌوَهَذَا لَفْظُ ابْنُ حَرْبٍ وَقَالَ عَيَّاشٌ فِي حَدِيثِهِ فَلَمْ نَزَلْ قِيَامًا نَنْتَظِرُهُ حَتَّى خَرَجَ عَلَيْنَا وَقَدْ اغْتَسَلَ
Al à dit [Amru bin Usman] al à dit [Mohammed bin Harb] al à contât [Az-Zubaidi] l’Hadith. E al à contât che [Ayyasi bin Al-Azraq] al à contât [Ibnu Wahb] dal Hadith di [Yunus]. E al à contât [Makhlad bin Khalid] al à contât [Ibrahim bin Khalid, Imam de Moschee di Shan’a] al à contât [Rabah] dal [Ma’mar] Al-Hadith. E al à contât [Mu’ammal bin Al-Fadl] al à contât [Al-Walid] di [Al-Auza’i] dut di [Az-Zuhri] di [Abu Salama] di [Abu Hurairah] al à dit; Une volte l’iqamat pe preiere al jere stât dit e la congregazion e si jere metude in file par meti lis lôr filis, daspò al rivà il Profete. Daspò jessi stât al so puest, al ricuardà che nol veve fat la douce. Duncje al disè ae congregazion: ‘Stâ dulà che tu sês’. Dopo al tornà a cjase sô. Dopo di chel al vignì fûr viers di nô, intant che la aghe e sgorlave sul cjâf dal bagnâ, e o jerin in file. Cheste e je la pronunciazion di Ibn Harb. Ayyasy al à dit tal so hadith; O restàrin in pins a spietâlu fin che al tornà a cjatânus dopo vê fat il bagn.
Hadith
Imam Abu Dawud : 204
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ خَالِدٍ الْخَيَّاطُ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ الْعُمَرِيُّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ الْقَاسِمِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الرَّجُلِ يَجِدُ الْبَلَلَ وَلَا يَذْكُرُ احْتِلَامًا قَالَ يَغْتَسِلُ وَعَنْ الرَّجُلِ يَرَى أَنَّهُ قَدْ احْتَلَمَ وَلَا يَجِدُ الْبَلَلَ قَالَ لَا غُسْلَ عَلَيْهِ فَقَالَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ الْمَرْأَةُ تَرَى ذَلِكَ أَعَلَيْهَا غُسْلٌ قَالَ نَعَمْ إِنَّمَا النِّسَاءُ شَقَائِقُ الرِّجَالِ
Al à dit [Qutaibah bin Said] al à dit [Hammad bin Khalid Al-Khyyath] al à dit [Abdullah Al-’Umari] di [Ubaidullah] di [Al-Qasim] di [Aisyah] al à dit; Al Rasulullah Sallallahu alaihi wasallam al fo domandât une volte di un om che si cjatave bagnât intant che nol si ricuardà di vê someât, al rispuindè: ‘Al à di fâ il bagn’. E i fo ancje domandât di un om che al someave ma nol si cjatave bagnât, al rispuindè: ‘Nol à di fâ il bagn’. Alore Umm Sulaim lu domandà; Lis feminis a sumin come i oms, a àn ancje di fâ il bagn? Lui al rispuindè: ‘Sì, invezit lis feminis a son fradis dai oms’.
Hadith
Imam Abu Dawud : 205
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا عَنْبَسَةُ حَدَّثَنَا يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ قَالَ عُرْوَةُ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ أُمَّ سُلَيْمٍ الْأَنْصَارِيَّةَ هِيَ أُمُّ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَا يَسْتَحْيِي مِنْ الْحَقِّ أَرَأَيْتَ الْمَرْأَةَ إِذَا رَأَتْ فِي النَّوْمِ مَا يَرَى الرَّجُلُ أَتَغْتَسِلُ أَمْ لَا قَالَتْ عَائِشَةُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ فَلْتَغْتَسِلْ إِذَا وَجَدَتْ الْمَاءَ قَالَتْ عَائِشَةُ فَأَقْبَلْتُ عَلَيْهَا فَقُلْتُ أُفٍّ لَكِ وَهَلْ تَرَى ذَلِكَ الْمَرْأَةُ فَأَقْبَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ تَرِبَتْ يَمِينُكِ يَا عَائِشَةُ وَمِنْ أَيْنَ يَكُونُ الشَّبَهُقَالَ أَبُو دَاوُد وَكَذَلِكَ رَوَى عُقيْلٌ وَالزُّبَيْدِيُّ وَيُونُسُ وَابْنُ أَخِي الزُّهْرِيِّ عَنْ الزُّهْرِيِّ وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي الْوَزِيرِ عَنْ مَالِكٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ وَوَافَقَ الزُّهْرِيُّ مُسَافِعًا الْحَجَبِيَّ قَالَ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ وَأَمَّا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ فَقَالَ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ أَنَّ أُمَّ سُلَيْمٍ جَاءَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Al à dit [Ahmad bin Salih] al à dit [‘Anbasah] al à dit [Yunus] di [Ibn Shihab] al à dit; [Urwah] al à dit di [Aisyah] che Umm Sulaim Al Ansariah - la mari di Anas bin Malik - e à dit; O Messaçâr di Allah, invezit Allah Azza wa Jalla nol si vergogne de veretât. Ce pensis se une femine e somee come un om, e à ancje di fâ il bagn o no? Aisha e disè; Duncje il Profete al à dit: ‘Sì, lassâlu fâ il bagn cuant che al cjape il semen’. Aisha e disè; Duncje o mi rivoltì a lui e o disè: Ah, a son ancje lis feminis cussì? Duncje il Rasulullah al si rivolzè a me e al disè: “O Aisyah, alore di dulà che e je vignude la someance dal frut?” Abu Daud al disè; Compagn, al è stât contât di [Uqail] e [Az-Zubaidi] e [Yunus] e [Ibn Akhi Az-Zuhri] di [Az-Zuhri], e [Ibrahim bin Abu Al-Wazir] di [Malik] di [Az-Zuhri]. Az-Zuhri al corispuint a [Musafi’ Al-Hazami] che al à dit di [Urwah] di [Aisyah]. Par ce che al rivuarde [Hsyam bin Urwah] al à dit di [Urwah] di [Zainab bint Abu Salama] di [Ummu Salama] che Ummu Salama e je vignude al Rasulullah.
Hadith
Imam Abu Dawud : 206
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَاأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَغْتَسِلُ مِنْ إِنَاءٍ وَاحِدٍ هُوَ الْفَرَقُ مِنْ الْجَنَابَةِقَالَ أَبُو دَاوُد وَرَوَى ابْنُ عُيَيْنَةَ نَحْوَ حَدِيثِ مَالِكٍ قَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَتْ كُنْتُ أَغْتَسِلُ أَنَا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ إِنَاءٍ وَاحِدٍ فِيهِ قَدْرُ الْفَرَقِ قَالَ أَبُو دَاوُد سَمِعْت أَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ يَقُولُ الْفَرَقُ سِتَّةُ عَشَرَ رِطْلًا وَسَمِعْتُهُ يَقُولُ صَاعُ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ خَمْسَةُ أَرْطَالٍ وَثُلُثٌ قَالَ فَمَنْ قَالَ ثَمَانِيَةُ أَرْطَالٍ قَالَ لَيْسَ ذَلِكَ بِمَحْفُوظٍ قَالَ و سَمِعْت أَحْمَدَ يَقُولُ مَنْ أَعْطَى فِي صَدَقَةِ الْفِطْرِ بِرِطْلِنَا هَذَا خَمْسَةَ أَرْطَالٍ وَثُلُثًا فَقَدْ أَوْفَى قِيلَ الصَّيْحَانِيُّ ثَقِيلٌ قَالَ الصَّيْحَانِيُّ أَطْيَبُ قَالَ لَا أَدْرِي
Al è stât contât di [Abdullah bin Maslamah Al-Qa’nabi] di [Malik] di [Ibnu Syihab] di [Urwah] di [Aisyah Radliallahu Anha] che il Profete Wasallam al doprave par bagnâ il so junub cun aghe di un vâs, ven a stâi un Faraq. Abu Daud al disè; E contât di [Ibn Uyainah] come il hadith di Malik. Abu Daud al disè; [Ma’mar] al disè; di [Az-Zuhri] in chest hadith, Aisyah e à dit; O ai fat il bagn di une vâs che e veve dentri cirche un Faraq di aghe. Abu Daud al disè; O ai sintût dî une volte Ahmad bin Hanbal; Un Faraq al è sedis rits. E o ai ancje sintût dî; Sha' Ibn Abi Dzi'b al è cinc tierçs dal ritl. Abu Dawud al domandà; Cui al à dit 8 al detai? Al rispuindè; Chest nol è memorizât. Abu Daud al disè; O ai ancje sintût dî di Ahmed bin Hanbal; Cui che al paie la zakat fitrah cun la dimension di cinc tierçs de cuantitât al detai, al è stât compiût. Cualchidun al domandà; Lis datis di Shaihani a son pesantis. Al domandà indaûr; Lis datis di Shaihani a son miôrs? Al rispuindè; No lu sai.
Hadith
Imam Abu Dawud : 207
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَقَ أَخْبَرَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ صُرَدٍ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍأَنَّهُمْ ذَكَرُوا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْغُسْلَ مِنْ الْجَنَابَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَّا أَنَا فَأُفِيضُ عَلَى رَأْسِي ثَلَاثًا وَأَشَارَ بِيَدَيْهِ كِلْتَيْهِمَا
A nus è stât contât [Abdullah bin Muhammad An-Nufaili] al à contât [Zuhair] al à contât [Abu Ishaq] al à contât [Sulaiman bin Shurad] di [Jubair bin Muth’im] che i compagns une volte a fevelavin di bagnâ il junub dongje di Rasul. Duncje il Rasulullah al disè: ‘Par ce che al rivuarde me, o vierzi aghe sul cjâf trê voltis’. E al fasè segns cun dutis dôs lis mans.
Hadith
Imam Abu Dawud : 208
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ عَنْ حَنْظَلَةَ عَنْ الْقَاسِمِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اغْتَسَلَ مِنْ الْجَنَابَةِ دَعَا بِشَيْءٍ مِنْ نَحْوِ الْحِلَابِ فَأَخَذَ بِكَفَّيْهِ فَبَدَأَ بِشِقِّ رَأْسِهِ الْأَيْمَنِ ثُمَّ الْأَيْسَرِ ثُمَّ أَخَذَ بِكَفَّيْهِ فَقَالَ بِهِمَا عَلَى رَأْسِهِ
Al à dit [Mohammed bin Al-Mutsana] al à dit [Abu Ashim] di [Hanzhala] di [Al-Qasim] di [Aisyah] al à dit; Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam cuant che al faseve il bagn dal junub, al domandà alc - un recipient di aghe - grant come un puest par esprimi il lat. Dopo al cjapà aghe cun dutis dôs lis mans, al scomençà de bande diestre dal cjâf, daspò de bande çampe. Dopo di chel, al cjapà plui aghe cun dutis dôs lis mans, daspò la sburtà parsore dal cjâf.
Hadith
Imam Abu Dawud : 209
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ يَعْنِي ابْنَ مَهْدِيٍّ عَنْ زَائِدَةَ بْنِ قُدَامَةَ عَنْ صَدَقَةَ حَدَّثَنَا جُمَيْعُ بْنُ عُمَيْرٍ أَحَدُ بَنِي تَيْمِ اللَّهِ بْنِ ثَعْلَبَةَ قَالَدَخَلْتُ مَعَ أُمِّي وَخَالَتِي عَلَى عَائِشَةَ فَسَأَلَتْهَا إِحْدَاهُمَا كَيْفَ كُنْتُمْ تَصْنَعُونَ عِنْدَ الْغُسْلِ فَقَالَتْ عَائِشَةُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ وُضُوءَهُ لِلصَّلَاةِ ثُمَّ يُفِيضُ عَلَى رَأْسِهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ وَنَحْنُ نُفِيضُ عَلَى رُءُوسِنَا خَمْسًا مِنْ أَجْلِ الضُّفُرِ
Al à dit [Yacub bin Ibrahim] al à dit [Abdurrahman bin Mahdi] di [Za’ida bin Qudamah] di [Shadaqah] al à contât [Juma’i bin Umair] un dai Bani Taimillah bin Tsa’labah, al à dit; Mie mari e la mê agne e jo o vin cjatât une volte [‘Aisyah], daspò un dai doi al domandà; Come fâs la douce? Duncje Aisyah e rispuindè; Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à fat l’abluzion prin come che al fâs l’abluzion cuant che al vûl preâ, daspò al à sburtât aghe sul cjâf trê voltis, intant che nô - lis sôs feminis - o sburtavin aghe sul cjâf cinc voltis parcè che al jere un intric di cjavei.
Hadith
Imam Abu Dawud : 210
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ الْوَاشِحِيُّ وَمُسَدَّدٌ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اغْتَسَلَ مِنْ الْجَنَابَةِ قَالَ سُلَيْمَانُ يَبْدَأُ فَيُفْرِغُ بِيَمِينِهِ عَلَى شِمَالِهِ وَقَالَ مُسَدَّدٌ غَسَلَ يَدَيْهِ يَصُبُّ الْإِنَاءَ عَلَى يَدِهِ الْيُمْنَى ثُمَّ اتَّفَقَا فَيَغْسِلُ فَرْجَهُ وَقَالَ مُسَدَّدٌ يُفْرِغُ عَلَى شِمَالِهِ وَرُبَّمَا كَنَتْ عَنْ الْفَرْجِ ثُمَّ يَتَوَضَّأُ وُضُوءَهُ لِلصَّلَاةِ ثُمَّ يُدْخِلُ يَدَيْهِ فِي الْإِنَاءِ فَيُخَلِّلُ شَعْرَهُ حَتَّى إِذَا رَأَى أَنَّهُ قَدْ أَصَابَ الْبَشْرَةَ أَوْ أَنْقَى الْبَشْرَةَ أَفْرَغَ عَلَى رَأْسِهِ ثَلَاثًا فَإِذَا فَضَلَ فَضْلَةٌ صَبَّهَا عَلَيْهِ
Al à contât [Suleiman bin Harb Al-Wasyihi] e [Musaddad] che a disevin ducj i doi; Dopo vê contât [Hammad] di [Hisyam bin Urwah] di [so pari] di [Aisyah] al disè; Cuant che il Rasulullah al fasè un bagn di junub, Sulaiman al disè; Al scomençà vierzint aghe cun la man diestre inte man çampe. Musadad al disè; Al si lavà lis mans vierzint un vas inte man diestre. Alore ducj i doi a concuardarin di dî; Po dopo al si lavà i gjenitâi. Dopo di chel, al fasè la abluzion come se al ves di preâ, daspò al metè dutis dôs lis mans tal vâs, seguît di sflandôrâ i cjavei. Daspò che il Messazîr di Allah al fo sigûr che la sô piel e jere esponude ae aghe, al la sburtà parsore dal so cjâf trê voltis. Se al ven fûr che e reste ancjemò aghe, alore al la sburte di gnûf sul cjâf.
Hadith
Imam Abu Dawud : 211
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ الْبَاهِلِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ حَدَّثَنِي سَعِيدٌ عَنْ أَبِي مَعْشَرٍ عَنْ النَّخَعِيِّ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَغْتَسِلَ مِنْ الْجَنَابَةِ بَدَأَ بِكَفَّيْهِ فَغَسَلَهُمَا ثُمَّ غَسَلَ مَرَافِغَهُ وَأَفَاضَ عَلَيْهِ الْمَاءَ فَإِذَا أَنْقَاهُمَا أَهْوَى بِهِمَا إِلَى حَائِطٍ ثُمَّ يَسْتَقْبِلُ الْوُضُوءَ وَيُفِيضُ الْمَاءَ عَلَى رَأْسِهِ
Al à dit [Amru bin Ali Al-Bahili] al à dit [Mohammed bin Abi Adi] al à dit [Said] di [Abu Ma’syar] di [An-Nakha’i] di [Al-Aswad] di [Aisyah] al à dit; Cuant che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al voleve fâ un bagn di junub, al scomençà lavant lis palmis des sôs mans, daspò al lave la base des sôs mans, al netà i spazis jenfri di lôr e al sburtà aghe su di lôr. Daspò vê netât lis sôs mans, lis sfrutà cuintri dal mûr. Po dopo fâ la abluzion e vierzi aghe sul cjâf.
Hadith
Imam Abu Dawud : 212
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ شَوْكَرٍ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ عُرْوَةَ الْهَمْدَانِيِّ حَدَّثَنَا الشَّعْبِيُّ قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَالَئِنْ شِئْتُمْ لَأُرِيَنَّكُمْ أَثَرَ يَدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْحَائِطِ حَيْثُ كَانَ يَغْتَسِلُ مِنْ الْجَنَابَةِ
Al à dit [Al-Hasan bin Syaukar] al à dit [Husyaim] di [Urwah Al-Hamdani] al à dit [Ash-Sya’bid’ah] al à dit; [Aisyah Radliallahu Anha] al à dit; Se tu âs bisugne, o ti mostrarò lis impronts des mans dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam sul mûr cuant che al si bagnà in junub.
Hadith
Imam Abu Dawud : 213
حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ سَالِمٍ عَنْ كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا ابْنُ عَبَّاسٍ عَنْ خَالَتِهِ مَيْمُونَةَ قَالَتْوَضَعْتُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلنَّبِيِّ غُسْلًا يَغْتَسِلُ مِنْ الْجَنَابَةِ فَأَكْفَأَ الْإِنَاءَ عَلَى يَدِهِ الْيُمْنَى فَغَسَلَهَا مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا ثُمَّ صَبَّ عَلَى فَرْجِهِ فَغَسَلَ فَرْجَهُ بِشِمَالِهِ ثُمَّ ضَرَبَ بِيَدِهِ الْأَرْضَ فَغَسَلَهَا ثُمَّ تَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ وَغَسَلَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ ثُمَّ صَبَّ عَلَى رَأْسِهِ وَجَسَدِهِ ثُمَّ تَنَحَّى نَاحِيَةً فَغَسَلَ رِجْلَيْهِ فَنَاوَلْتُهُ الْمِنْدِيلَ فَلَمْ يَأْخُذْهُ وَجَعَلَ يَنْفُضُ الْمَاءَ عَنْ جَسَدِهِفَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِإِبْرَاهِيمَ فَقَالَ كَانُوا لَا يَرَوْنَ بِالْمِنْدِيلِ بَأْسًا وَلَكِنْ كَانُوا يَكْرَهُونَ الْعَادَةَ قَالَ أَبُو دَاوُد قَالَ مُسَدَّدٌ قُلْتُ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ دَاوُدَ كَانُوا يَكْرَهُونَهُ لِلْعَادَةِ فَقَالَ هَكَذَا هُوَ وَلَكِنْ وَجَدْتُهُ فِي كِتَابِي هَكَذَا
Al à contât [Musaddad bin Musarhad] al à contât [Abdullah bin Dawud] di [Al-Amasy] di [Salim] di [Kuraib] al à contât [Ibn Abbas] di [sô agne, Maimunah] al à dit; O ai metût une volte la aghe dal bagn dal Profete par bagnâ il junub. Al sburtà il vas di aghe inte man diestre, daspò al lu lavà dôs o trê voltis, daspò al lu sburtà su lis sôs parts privadis e al lu lavà cu la man çampe, daspò al sfrutà lis mans par tiere, continuant a lavâlis. Daspò di chel, al sgjavà la bocje, al fasè un Istinsyaq e al interpretà un Istinsyaq. Po dopo si lave la muse e lis mans, daspò si sburte aghe sul cjâf e sul cuarp. Dopo al si trasferì intun altri puest e al si lavà i pîts. Dopo di chê, o ai cjapât un cjapiel, ma lui no lu à cjapât e al à scuindût la aghe dal so cuarp. O ai contât chest a Ibrahim, cussì al à dit; A pensin che al vadi ben doprâ un cjapiel, ma a no plase se chest al devente une abitudin. Abu Daud al disè; Musadad al disè; O ai dit a Abdullah ben Daud; A no plase - al è un pecjât doprâ un cjapiel come abitudin - ven a stâi, nol è un pecjât che la azion e vedi di -. Al dîs; Chest al è l’Hadith di Maimuna. Ma e je cussì che o lu ai cjatât tal me libri.
Hadith
Imam Abu Dawud : 214
حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عِيسَى الْخُرَاسَانِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ عَنْ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ شُعْبَةَ قَالَ إِنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ كَانَ إِذَا اغْتَسَلَ مِنْ الْجَنَابَةِ يُفْرِغُ بِيَدِهِ الْيُمْنَى عَلَى يَدِهِ الْيُسْرَى سَبْعَ مِرَارٍ ثُمَّ يَغْسِلُ فَرْجَهُ فَنَسِيَ مَرَّةً كَمْ أَفْرَغَ فَسَأَلَنِي كَمْ أَفْرَغْتُ فَقُلْتُ لَا أَدْرِي فَقَالَ لَا أُمَّ لَكَ وَمَا يَمْنَعُكَ أَنْ تَدْرِيَ ثُمَّ يَتَوَضَّأُ وُضُوءَهُ لِلصَّلَاةِ ثُمَّ يُفِيضُ عَلَى جِلْدِهِ الْمَاءَ ثُمَّ يَقُولُ هَكَذَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَطَهَّرُ
Al à dit [Husain bin Isa Al-Khurasani] al à dit [Ibn Abi Fudaik] di [Ibn Abi Dzi’b] di [Syu’bah] al à dit; In fat, [Ibn Abbas] cuant che al fâs il bagn dal junub, al vierç aghe cu la man diestre su la man çampe siet voltis e daspò al lave i siei gjenitâi. A un ciert pont al dismenteà cuantis voltis che lu veve lavât, cussì al mi domandà; Cuantis voltis o lu ai lavât? O ai rispuindût: no lu so! Al dîs; Cje che ti impedìs di savêlu? Dopo al fasè l’abluzion come che al fâs la abluzion pe preiere, daspò al sburtà aghe sul so cuarp, daspò al disè; Chest al è cemût che il Profete al si è purificât.
Hadith
Imam Abu Dawud : 215
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ بْنُ جَابِرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُصْمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَكَانَتْ الصَّلَاةُ خَمْسِينَ وَالْغُسْلُ مِنْ الْجَنَابَةِ سَبْعَ مِرَارٍ وَغَسْلُ الْبَوْلِ مِنْ الثَّوْبِ سَبْعَ مِرَارٍ فَلَمْ يَزَلْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْأَلُ حَتَّى جُعِلَتْ الصَّلَاةُ خَمْسًا وَالْغُسْلُ مِنْ الْجَنَابَةِ مَرَّةً وَغَسْلُ الْبَوْلِ مِنْ الثَّوْبِ مَرَّةً
Al à dit [Qutaibah bin Said] al à dit [Ayyub bin Jabir] di [Abdullah bin ‘Ushm] di [Abdullah bin Umar] al à dit; Tal inizi il comandament al jere di preâ cincuante voltis, bagnâ il junub siet voltis, lâ a lavâ i vistîts maculâts di urine siet voltis. Po dopo, il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al continuà a domandâ sostign fin che tal ultin al preà dome cinc voltis al dì, al si bagnà une volte e al lavà i vistîts maculâts di urine une volte.
Hadith
Imam Abu Dawud : 216
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ حَدَّثَنِي الْحَارِثُ بْنُ وَجِيهٍ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ دِينَارٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ تَحْتَ كُلِّ شَعْرَةٍ جَنَابَةً فَاغْسِلُوا الشَّعْرَ وَأَنْقُوا الْبَشَرَقَالَ أَبُو دَاوُد الْحَارِثُ بْنُ وَجِيهٍ حَدِيثُهُ مُنْكَرٌ وَهُوَ ضَعِيفٌ
Al à dit [Nashr ben Ali] al à dit a mi [Al-Harits ben Wajih] al à dit [Malik ben Dinar] di [Mohammed ben Sirin] di [Abu Hurairah] al à dit; Il Rasulullah al à dit; In fat, sot di ogni cjavei al è un junub, duncje lavâ i cjavei e lavâ la piel. Abu Daud al disè; Il hadith di Al-Harits bin Wajih al jere mâl e lui al jere un daif.
Hadith
Imam Abu Dawud : 217
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا عَطَاءُ بْنُ السَّائِبِ عَنْ زَاذَانَ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ تَرَكَ مَوْضِعَ شَعْرَةٍ مِنْ جَنَابَةٍ لَمْ يَغْسِلْهَا فُعِلَ بِهَا كَذَا وَكَذَا مِنْ النَّارِقَالَ عَلِيٌّ فَمِنْ ثَمَّ عَادَيْتُ رَأْسِي ثَلَاثًا وَكَانَ يَجُزُّ شَعْرَهُ
Al à dit [Musa bin Isma’il] al à dit [Hammad] al à dit [Atha bin As-Sa’ib] di [Zadzan] di [Ali Radliallahu Anhu] che il Rasulullah al à dit; ‘Cui che al lasse i cjavei cuant che al bagne il junub, e nol lu lave, alore al sarà tratât cun lôr cussì e cussì dal fûc dal infier’. Ali al disè; Duncje o mi taià i cjavei dal cjâf trê voltis. Al si barbà il cjâf.
Hadith
Imam Abu Dawud : 218
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَقَ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَغْتَسِلُ وَيُصَلِّي الرَّكْعَتَيْنِ وَصَلَاةَ الْغَدَاةِ وَلَا أَرَاهُ يُحْدِثُ وُضُوءًا بَعْدَ الْغُسْلِ
Al à dit [Abdullah bin Mohammed An-Nufaili] al à dit [Zuhair] al à dit [Abu Ishaq] di [Al-Aswad] di [Aisyah] al à dit; Il Rasulullah al faseve la douce, daspò al faseve la preiere de Sunnah Qabliyah de matine - dôs rakâs e la preiere de matine. E no lu viodevi rinovâ la sô abluzion dopo vê fat il bagn.
Hadith
Imam Abu Dawud : 219
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَابْنُ السَّرْحِ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ أَيُّوبَ بْنِ مُوسَى عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَافِعٍ مَوْلَى أُمِّ سَلَمَةَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَأَنَّ امْرَأَةً مِنْ الْمُسْلِمِينَ وَقَالَ زُهَيْرٌ أَنَّهَا قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي امْرَأَةٌ أَشُدُّ ضُفُرَ رَأْسِي أَفَأَنْقُضُهُ لِلْجَنَابَةِ قَالَ إِنَّمَا يَكْفِيكِ أَنْ تَحْفِنِي عَلَيْهِ ثَلَاثًا وَقَالَ زُهَيْرٌ تُحْثِي عَلَيْهِ ثَلَاثَ حَثَيَاتٍ مِنْ مَاءٍ ثُمَّ تُفِيضِي عَلَى سَائِرِ جَسَدِكِ فَإِذَا أَنْتِ قَدْ طَهُرْتِحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ حَدَّثَنَا ابْنُ نَافِعٍ يَعْنِي الصَّائِغَ عَنْ أُسَامَةَ عَنْ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ أَنَّ امْرَأَةً جَاءَتْ إِلَى أُمِّ سَلَمَةَ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَتْ فَسَأَلْتُ لَهَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَعْنَاهُ قَالَ فِيهِ وَاغْمِزِي قُرُونَكِ عِنْدَ كُلِّ حَفْنَةٍ
Al à contât [Zuhair bin Harb] e [Ibn As-Sarh] che a disevin ducj i doi; Al à dit [Sufyan bin ‘Uyainah] di [Ayub bin Musa] di [Said bin Abu Said] di [Abdullah bin Rafi’, ex compagn di Ummu Salamah] di [Ummu Salamah] che e jere une femine dai musulmans, al à dit [Zuhair]; che al domandà; O Messazîr di Allah, pardabon o soi une femine che e lee i cjavei intun toc. O ai di tirâlu vie cuant che o faso la douce? Al rispuindè: Al è avonde che tu sburtis aghe trê voltis su di jê, daspò sburtale su dut il cuarp, daspò tu sês pur. Al à contât [Ahmad bin Amru bin As-Sarh] al à contât [Ibnu Nafi’ Ash-Sha’igh] di [Usamah] di [Al-Maqburi] di [Ummu Salamah] che e jere une femine che e je vignude a Um Salamah cun chest hadith. Al dîs; Cussì o ai domandât al Profete sallam su la femine, cul significât, che i à menzonât; “E sburtâ i tôs panins ogni volte che tu vierzis -aghe-”.
Hadith
Imam Abu Dawud : 220
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ نَافِعٍ عَنْ الْحَسَنِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَتْ إِحْدَانَا إِذَا أَصَابَتْهَا جَنَابَةٌ أَخَذَتْ ثَلَاثَ حَفَنَاتٍ هَكَذَا تَعْنِي بِكَفَّيْهَا جَمِيعًا فَتَصُبُّ عَلَى رَأْسِهَا وَأَخَذَتْ بِيَدٍ وَاحِدَةٍ فَصَبَّتْهَا عَلَى هَذَا الشِّقِّ وَالْأُخْرَى عَلَى الشِّقِّ الْآخَرِ
Al à dit [Nashr bin Ali] al à dit [Abdullah bin Dawud] di [Amru bin Suwaid] di [Aisyah bint Thalhah] di [Aisyah Radliallahu Anha] al à dit; O vin fat une volte la douce, intant che o vevin une stofe leade ator dal cjâf e o jerin cul Rasulullah, intun stât di halal e muhrim.
