Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 Hadith
Hadith
Imam Muslim : 141
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ الدَّوْرَقِيُّ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا حُصَيْنٌ حَدَّثَنَا أَبُو ظِبْيَانَ قَالَ سَمِعْتُ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدِ بْنِ حَارِثَةَ يُحَدِّثُ قَالَ بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْحُرَقَةِ مِنْ جُهَيْنَةَ فَصَبَّحْنَا الْقَوْمَ فَهَزَمْنَاهُمْ وَلَحِقْتُ أَنَا وَرَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ رَجُلًا مِنْهُمْ فَلَمَّا غَشِينَاهُ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَكَفَّ عَنْهُ الْأَنْصَارِيَّ وَطَعَنْتُهُ بِرُمْحِي حَتَّى قَتَلْتُهُ قَالَ فَلَمَّا قَدِمْنَا بَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لِي يَا أُسَامَةُ أَقَتَلْتَهُ بَعْدَ مَا قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّمَا كَانَ مُتَعَوِّذًا قَالَ فَقَالَ أَقَتَلْتَهُ بَعْدَ مَا قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ قَالَ فَمَا زَالَ يُكَرِّرُهَا عَلَيَّ حَتَّى تَمَنَّيْتُ أَنِّي لَمْ أَكُنْ أَسْلَمْتُ قَبْلَ ذَلِكَ الْيَوْمِ
Ба мо хабар додааст [Яъқуб ад-Даврақи] ба мо хабар додааст [Ҳусайм] ба мо хабар додааст [Ҳушайн] ба мо хабар додааст [Абу Длибён] гуфт: «Ман шунидам, ки [Усома бин Зайд бин Ҳорис] мегӯяд, ӯ гуфт: «Расули Худо моро ба Ҳурақа, яке аз минтақаҳои Ҷуҳайна, фиристодааст». Сипас, субҳ мо ба онҳо ҳамла кардем, то он даме ки онҳоро мағлуб кардем, баъд аз он як марди ансор ва ман бо як марди онҳо вохӯрдем. Вақте ки мо ба ӯ наздик шудем, ӯ гуфт: «ЛО ИЛОҲА ИЛЛОҲУ - Худое нест, ки ба ҷуз Аллоҳ сазовори ибодат бошад». Пас, марди ансор аз куштани ӯ худдорӣ кард, дар ҳоле ки ман ӯро бо найзаам задам, то он даме ки ӯро куштам». Усома гуфт: «Вақте ки мо расидем, ин ҳодиса ба Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) расид, пас ӯ ба ман гуфт: «Эй Усома, оё ту ӯро пас аз он ки гуфт: «Ло Аллоҳ худое нест, ки сазовори ибодат бошад», куштӣ?» Ман гуфтам: «Эй Паёмбари Худо, ӯ инро танҳо барои сипар гуфтааст». Ровӣ гуфт: «Паёмбари Худо гуфт: «Оё ту ӯро баъд аз гуфтани ин сухан куштӣ?» Усома гуфт: «Ва ӯ инро ба ман такрор мекард, то он даме ки орзу мекардам, ки дар он вақт ислом наоварда бошам».
Hadith
Imam Muslim : 142
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ خِرَاشٍ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَاصِمٍ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ أَنَّ خَالِدًا الْأَثْبَجَ ابْنَ أَخِي صَفْوَانَ بْنِ مُحْرِزٍ حَدَّثَ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ مُحْرِزٍ أَنَّهُ حَدَّثَ أَنَّ جُنْدَبَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الْبَجَلِيَّ بَعَثَ إِلَى عَسْعَسِ بْنِ سَلَامَةَ زَمَنَ فِتْنَةِ ابْنِ الزُّبَيْرِ فَقَالَ اجْمَعْ لِي نَفَرًا مِنْ إِخْوَانِكَ حَتَّى أُحَدِّثَهُمْ فَبَعَثَ رَسُولًا إِلَيْهِمْ فَلَمَّا اجْتَمَعُوا جَاءَ جُنْدَبٌ وَعَلَيْهِ بُرْنُسٌ أَصْفَرُ فَقَالَ تَحَدَّثُوا بِمَا كُنْتُمْ تَحَدَّثُونَ بِهِ حَتَّى دَارَ الْحَدِيثُ فَلَمَّا دَارَ الْحَدِيثُ إِلَيْهِ حَسَرَ الْبُرْنُسَ عَنْ رَأْسِهِ فَقَالَ إِنِّي أَتَيْتُكُمْ وَلَا أُرِيدُ أَنْ أُخْبِرَكُمْ عَنْ نَبِيِّكُمْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَ بَعْثًا مِنْ الْمُسْلِمِينَ إِلَى قَوْمٍ مِنْ الْمُشْرِكِينَ وَإِنَّهُمْ الْتَقَوْا فَكَانَ رَجُلٌ مِنْ الْمُشْرِكِينَ إِذَا شَاءَ أَنْ يَقْصِدَ إِلَى رَجُلٍ مِنْ الْمُسْلِمِينَ قَصَدَ لَهُ فَقَتَلَهُ وَإِنَّ رَجُلًا مِنْ الْمُسْلِمِينَ قَصَدَ غَفْلَتَهُ قَالَ وَكُنَّا نُحَدَّثُ أَنَّهُ أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ فَلَمَّا رَفَعَ عَلَيْهِ السَّيْفَ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَقَتَلَهُ فَجَاءَ الْبَشِيرُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهُ فَأَخْبَرَهُ حَتَّى أَخْبَرَهُ خَبَرَ الرَّجُلِ كَيْفَ صَنَعَ فَدَعَاهُ فَسَأَلَهُ فَقَالَ لِمَ قَتَلْتَهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوْجَعَ فِي الْمُسْلِمِينَ وَقَتَلَ فُلَانًا وَفُلَانًا وَسَمَّى لَهُ نَفَرًا وَإِنِّي حَمَلْتُ عَلَيْهِ فَلَمَّا رَأَى السَّيْفَ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَقَتَلْتَهُ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَكَيْفَ تَصْنَعُ بِلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ إِذَا جَاءَتْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَغْفِرْ لِي قَالَ وَكَيْفَ تَصْنَعُ بِلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ إِذَا جَاءَتْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ فَجَعَلَ لَا يَزِيدُهُ عَلَى أَنْ يَقُولَ كَيْفَ تَصْنَعُ بِلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ إِذَا جَاءَتْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
Ба мо [Аҳмад бин ал-Ҳасан бин Хиросӣ] ба мо [Амр бин Ашим] ба мо [Муътамир] ба мо гуфт: «Ман шунидам, ки [падарам] гуфтааст, ки [Холид ал-Атсбаҷ] писари бародарам Шафвон бин Муҳриз аз [Шафон бин Муҳриз] нақл кардааст, ки ӯ гуфтааст, ки дар замони тӯҳмати Ибни Зубайр, [Ҷундаб бин Абдуллоҳ ал-Баҷалӣ] як бор ба Асъас бин Салама паёмбар фиристод ва гуфт: «Баъзе аз бародарони худро ҷамъ кунед, то ман ба онҳо хабаре бигӯям». Пас яке аз онҳоро назди онҳо фиристод ва вақте ки онҳо ҷамъ шуданд, Ҷундаб бо сарпӯши зард омад ва гуфт: «Дар бораи он чизе, ки шумо ҳамеша дар борааш гап мезанед, сӯҳбат кунед», то он даме ки байни онҳо сӯҳбат сурат гирифт. Ва вақте ки сӯҳбат ба ӯ расид, сарпӯши худро кашид ва гуфт: «Ман назди шумо наомадаам, бе он ки қасди расонидани хабар аз Паёмбари шумо дошта бошам». Дар ҳақиқат, Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) як бор аз мусалмонон ба сӯи мушрикон паёмбаре фиристод. Ва онҳо воқеан рӯ ба рӯ буданд, то ҷое ки агар яке аз мушрикон мехост мусалмонеро барои куштан ҳадаф қарор диҳад, ӯ албатта ӯро мекушад ва инчунин мусалмоне, ки дар ҳолати ногаҳонӣ буд, метавонист ӯро ҳадаф қарор диҳад. Ӯ гуфт: «Ва ба мо ҳодисаи Усома ибни Зайдро гуфтанд, ки вақте шамшерашро бардошт, ногаҳон мушрике гуфт: «Ҳеҷ худое нест, ки сазовори ибодат аст, ба ҷуз Аллоҳ», аммо ӯ боз ҳам ӯро кушт. Пас Башир назди Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) омад, то шикоят кунад ва аз ӯ дар ин бора пурсад. Ӯ ба ӯ дар бораи ин ва он чизе, ки он мард карда буд, нақл кард. Сипас Усомаро даъват кард ва аз ӯ пурсид: «Чаро ӯро куштӣ?» Ӯ ҷавоб дод: «Эй Паёмбари Худо, ӯ мусалмононро озор додааст, фалонӣ ва фалониро куштааст ва номе ба ӯ гуфтааст ва дар ҳақиқат аз ӯ кина доштааст, аммо вақте ки шамшери маро дид, гуфт: «Ба ҷуз Аллоҳ худое сазовори ибодат нест». Расулуллоҳ (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) боз пурсид: «Оё ту он касе ҳастӣ, ки ӯро куштӣ?» Ӯ ҷавоб дод: «Бале». Ӯ боз пурсид: «Пас, агар рӯзи қиёмат барои талаб кардани масъулият биёяд, бо ҷумлаи «Ба ҷуз Аллоҳ худое сазовори ибодат нест» чӣ кор мекунӣ?»
Hadith
Imam Muslim : 143
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا يَحْيَى وَهُوَ الْقَطَّانُ ح و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ وَابْنُ نُمَيْرٍ كُلُّهُمْ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ح و حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى وَاللَّفْظُ لَهُ قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ حَمَلَ عَلَيْنَا السِّلَاحَ فَلَيْسَ مِنَّا
Ба мо [Зуҳайр бин Ҳарб] ва [Муҳаммад бин ал-Мусанна] гуфтанд, ки ба мо [Яҳё, яъне Қатсон] нақл кардаанд. -дар ривояти дигар омадааст -Ва ба мо [Абу Бакр бин Абу Шайба] ба мо [Абу Усома] ва [Ибни Нумайр] ҳама чизро аз [Убайдуллоҳ] аз [Нофиъ] аз [Ибни Умар] аз Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам нақл кардааст. -дар ривояти дигар омадааст -Ва ба мо [Яҳё бин Яҳё] гуфт ва лафаҷ аз они ӯ буд, гуфт: "Ман онро пеш аз [Молик] хондам; аз [Нофиъ] аз [Ибни Умар], ки Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам гуфтанд: "Ҳар кӣ шамшер биёварад, то ба мо ҳамла кунад, пас ӯ аз гурӯҳи мо нест".
Hadith
Imam Muslim : 144
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَابْنُ نُمَيْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا مُصْعَبٌ وَهُوَ ابْنُ الْمِقْدَامِ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ عَنْ إِيَاسِ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ سَلَّ عَلَيْنَا السَّيْفَ فَلَيْسَ مِنَّا
Ба мо [Абу Бакр бин Абу Шайба] ва [Ибни Нумайр] гуфтаанд, ки ба мо [Мусъаб] - яъне Ибни Миқдом - ба мо [Икрима бин Аммор] аз [Иёс бин Салама] аз [падараш] аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) гуфтааст: «Ҳар кӣ шамшер кашид, то ба мо ҳамла кунад, пас ӯ аз гурӯҳи мо нест».
Hadith
Imam Muslim : 145
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَرَّادٍ الْأَشْعَرِيُّ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالُوا حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ بُرَيْدٍ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ حَمَلَ عَلَيْنَا السِّلَاحَ فَلَيْسَ مِنَّا
Онҳо ба мо [Абу Бакр бин Абу Шайба] ва [Абдуллоҳ бин Баррод ал-Ашъарӣ] нақл кардаанд ва [Абу Қурайб] гуфтанд, ки онҳо ба мо [Абу Усома] аз [Бурайд] аз [Абу Бурда] аз [Абу Мусо] аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ривоят кардаанд, ки ӯ фармудааст: «Ҳар касе, ки шамшерро барои ҳамла ба мо равона кунад, пас ӯ аз гурӯҳи мо нест».
Hadith
Imam Muslim : 146
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ وَهُوَ ابْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْقَارِيُّ ح و حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ مُحَمَّدُ بْنُ حَيَّانَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي حَازِمٍ كِلَاهُمَا عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ حَمَلَ عَلَيْنَا السِّلَاحَ فَلَيْسَ مِنَّا وَمَنْ غَشَّنَا فَلَيْسَ مِنَّا
Ба мо [Қутобия бин Саъид] ба мо [Яъқуб] - яъне Ибни Абдурраҳмон ал-Қори - нақл кардааст. - дар ривояти дигар гуфта шудааст - Ва ба мо [Абул-Аҳваш Муҳаммад бин Ҳайён] ба мо [Ибни Абу Ҳозим] ҳарду аз [Суҳайл бин Абу Солеҳ] аз [падараш] аз [Абу Ҳурайра] ривоят кардааст, ки Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд: «Ҳар кӣ шамшер биёварад, то ба мо ҳамла кунад, пас ӯ аз гурӯҳи мо нест. Ва ҳар кӣ моро фиреб диҳад, пас ӯ аз мо нест».
Hadith
Imam Muslim : 147
و حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ وَقُتَيْبَةُ وَابْنُ حُجْرٍ جَمِيعًا عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ جَعْفَرٍ قَالَ ابْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ قَالَ أَخْبَرَنِي الْعَلَاءُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّ عَلَى صُبْرَةِ طَعَامٍ فَأَدْخَلَ يَدَهُ فِيهَا فَنَالَتْ أَصَابِعُهُ بَلَلًا فَقَالَ مَا هَذَا يَا صَاحِبَ الطَّعَامِ قَالَ أَصَابَتْهُ السَّمَاءُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أَفَلَا جَعَلْتَهُ فَوْقَ الطَّعَامِ كَيْ يَرَاهُ النَّاسُ مَنْ غَشَّ فَلَيْسَ مِنِّي
Ва ба мо [Яҳё бин Айюб] ва [Қутайба] ва [Ибни Ҳуҷр] ҳама аз [Исмоил бин Ҷаъфар], [Ибни Айюб] гуфтаанд, ба мо [Исмоил] гуфтаанд, ба ман [ал-Ало] гуфтаанд, аз [падараш] аз [Абу Ҳурайра] гуфтаанд, ки Паёмбари Худо аз назди тӯдаи хӯрок гузашт, сипас дасташро дар он гузошт, сипас дасташро ба чизе тар расонд, пас пурсид: «Ин чист, эй соҳиби хӯрок?» Соҳиб ҷавоб дод: «Эй Паёмбари Худо, хӯрок дар зери оби борон монд». Ӯ гуфт: «Чаро онро дар бахши хӯрок намегузоред, то мардум онро бубинанд. Ҳар кӣ фиреб диҳад, аз гурӯҳи мо нест».
Hadith
Imam Muslim : 148
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ ح و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ وَوَكِيعٌ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي جَمِيعًا عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَ مِنَّا مَنْ ضَرَبَ الْخُدُودَ أَوْ شَقَّ الْجُيُوبَ أَوْ دَعَا بِدَعْوَى الْجَاهِلِيَّةِ هَذَا حَدِيثُ يَحْيَى وَأَمَّا ابْنُ نُمَيْرٍ وَأَبُو بَكْرٍ فَقَالَا وَشَقَّ وَدَعَا بِغَيْرِ أَلِفٍ و حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَعَلِيُّ بْنُ خَشْرَمٍ قَالَا حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ جَمِيعًا عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَقَالَا وَشَقَّ وَدَعَا
Ба мо нақл кардааст [Яҳё бин Яҳё] ба мо [Абу Муъовия] нақл кардааст. -дар ривояти дигар гуфта шудааст- Ва ба мо нақл кардааст [Абу Бакр бин Абу Шайба] ба мо [Абу Муъовия] ва [Воқӣ] нақл кардааст. -дар ривояти дигар гуфта шудааст- Ва пас аз он ки [Ибни Нумайр] ба мо [падарам] ҳама чизро аз [ал-Аъмосӣ] аз [Абдуллоҳ бин Мурра] аз [Масруқ] аз [Абдуллоҳ] нақл кардааст, гуфт: «Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд: «Аз гурӯҳи мо нест, ки одамон рухсораҳояшонро зананд, ҷайбҳояшонро даранд ё бо дуоҳои мардуми ҷоҳилият намоз гузоранд». Ин ҳадиси [Яҳё] аст. Дар мавриди [Ибни Нумайр] ва [Абу Бакр] ҳарду гуфтанд: «Партофтани ва бе алиф-» Ва ба мо нақл кардааст [Усмон бин Абу Шайба] ба мо [Ҷарир] нақл кардааст». -Дар ривояти дигар омадааст, ки Дон ба мо [Исҳоқ бин Иброҳим] ва [Алӣ бин Қасир] ҳарду гуфтанд, ки ба мо [Исо бин Юнус] ҳама чизро аз [ал-Аъмосӣ] бо ин иснод нақл кардааст ва ҳарду зикр карданд: "Ва пора кард ва дуо кард".
Hadith
Imam Muslim : 149
حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ مُوسَى الْقَنْطَرِيُّ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ أَنَّ الْقَاسِمَ بْنَ مُخَيْمِرَةَ حَدَّثَهُ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو بُرْدَةَ بْنُ أَبِي مُوسَى قَالَ وَجِعَ أَبُو مُوسَى وَجَعًا فَغُشِيَ عَلَيْهِ وَرَأْسُهُ فِي حَجْرِ امْرَأَةٍ مِنْ أَهْلِهِ فَصَاحَتْ امْرَأَةٌ مِنْ أَهْلِهِ فَلَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يَرُدَّ عَلَيْهَا شَيْئًا فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ أَنَا بَرِيءٌ مِمَّا بَرِئَ مِنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَرِئَ مِنْ الصَّالِقَةِ وَالْحَالِقَةِ وَالشَّاقَّةِ
Ба мо [Ҳакам бин Мусо ал-Қантарӣ] ба мо [Яҳё бин Ҳамза] аз [Абдурраҳмон бин Язид бин Ҷобир] нақл кардааст, ки [ал-Қосим бин Мухаймира] ба ӯ гуфтааст, ӯ гуфт; ба мо [Абу Бурда бин Абу Мусо] гуфт: «Абу Мусо дард ҳис кард, то он даме ки беҳуш шуд, дар ҳоле ки сараш дар зонуи зане аз хонаводааш буд, зан бо овози баланд дод зад, дар ҳоле ки ӯ - Абу Мусо - наметавонист коре кунад - зеро беҳуш шуд. Вақте ки ӯ ба худ омад, [Абу Мусо] гуфт: «Ман худро аз амале, ки Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) аз он даст кашида буд, ҷудо мекунам. Дар ҳақиқат, Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) аз заноне, ки ҳангоми рух додани мусибат дод мезаданд ва мӯи худро мебуриданд ва либосҳояшонро медаронданд, дурӣ меҷуст».
Hadith
Imam Muslim : 150
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ وَإِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ قَالَا أَخْبَرَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا أَبُو عُمَيْسٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا صَخْرَةَ يَذْكُرُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ وَأَبِي بُرْدَةَ بْنِ أَبِي مُوسَى قَالَا أُغْمِيَ عَلَى أَبِي مُوسَى وَأَقْبَلَتْ امْرَأَتُهُ أُمُّ عَبْدِ اللَّهِ تَصِيحُ بِرَنَّةٍ قَالَا ثُمَّ أَفَاقَ قَالَ أَلَمْ تَعْلَمِي وَكَانَ يُحَدِّثُهَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَنَا بَرِيءٌ مِمَّنْ حَلَقَ وَسَلَقَ وَخَرَقَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُطِيعٍ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ حُصَيْنٍ عَنْ عِيَاضٍ الْأَشْعَرِيِّ عَنْ امْرَأَةِ أَبِي مُوسَى عَنْ أَبِي مُوسَى عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ح و حَدَّثَنِيهِ حَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا دَاوُدُ يَعْنِي ابْنَ أَبِي هِنْدٍ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ مُحْرِزٍ عَنْ أَبِي مُوسَى عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ح و حَدَّثَنِي الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ عَنْ أَبِي مُوسَى عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَذَا الْحَدِيثِ غَيْرَ أَنَّ فِي حَدِيثِ عِيَاضٍ الْأَشْعَرِيِّ قَالَ لَيْسَ مِنَّا وَلَمْ يَقُلْ بَرِيءٌ
Ба мо [Абд ибни Ҳумайд] ва [Исҳоқ ибни Маншур] нақл кардааст, ба мо [Ҷаъфар ибни Авн] нақл кардааст, ба мо [Абу Умайс] ҳарду гуфтаанд: «Ман аз [Абу Шаҳраҳ] аз [Абдураҳмон ибни Язид] шунидам ва [Абу Бурда ибни Абу Мусо] ҳарду гуфтанд: «[Абу Мусо] беҳуш шуд, ҳамсараш Умми Абдуллоҳ ӯро бо фарёди ҳаяҷоновар истиқбол кард». Ҳарду суханонашонро идома доданд: «Вақте ки ба худ омад, гуфт: «Оё намедонӣ - қонуни гиря-», сипас ба ӯ гуфт, ки Паёмбари Худо гуфтааст: «Ман худро аз касоне, ки мӯи худро метарошанд, фарёд мезананд ва либосҳояшонро медаранд, ҷудо мекунам». Ба мо [Абдуллаҳ ибни Мутӣ] нақл кардааст, ба мо [Ҳусайм] аз [Ҳусайн] аз [Иёзул-Ашъарӣ] аз [ҳамсари Абу Мусо] аз [Абу Мусо] аз Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам нақл кардааст. -дар таърихи дигар зикр шудааст-». Ва ба мо [Ҳаҷҷоҷ бин аш-Шайъир] нақл кардааст, ба мо [Абдуш-Шамад] нақл кардааст, гуфт ӯ, ба мо [падарам] ба мо [Довуд] - яъне Ибни Абу Ҳинд - ба мо [Ошим] аз [Шафвон бин Муҳриз] аз [Абу Мусо] аз Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам нақл кардааст. -дар ривояти дигар зикр шудааст- Ва ба мо [Ҳасан бин Алӣ ал-Ҳулвонӣ] ба мо [Абдуш-Шамад] ба ман [Шуъба] аз [Абдулмалик бин Умайр] аз [Рибъӣ бин Ҳиросӣ] аз [Абу Мусо] аз Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам бо ин ҳадис нақл кардааст, танҳо дар ҳадиси Иёзул-Ашъарӣ гуфтааст: "На аз гурӯҳе, ки мо ҳастем". Ва нагуфтааст: "Роҳ диҳед".
Hadith
Imam Muslim : 151
و حَدَّثَنِي شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَسْمَاءَ الضُّبَعِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا مَهْدِيٌّ وَهُوَ ابْنُ مَيْمُونٍ حَدَّثَنَا وَاصِلٌ الْأَحْدَبُ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ حُذَيْفَةَ أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ رَجُلًا يَنُمُّ الْحَدِيثَ فَقَالَ حُذَيْفَةُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ نَمَّامٌ
Ва ба мо [Шайбон бин Фарух] ва [Абдуллоҳ бин Муҳаммад бин Асмоъ ад-Длубайӣ] гуфтаанд, ки ба мо [Маҳдӣ] — яъне Ибни Маймун — ба мо [Восилул-Аҳдаб] аз [Абу Воил] аз [Ҳузайфа] гуфтааст, ки ба ӯ расидааст, ки марде бо ҳам сӯҳбат мекунад, сипас Ҳузайфа гуфт: «Ман шунидам, ки Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) мегуфт: «Касоне, ки дӯст медоранд бо якдигар муқобилат кунанд, ба биҳишт дохил намешаванд».
Hadith
Imam Muslim : 152
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ إِسْحَقُ أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هَمَّامِ بْنِ الْحَارِثِ قَالَ كَانَ رَجُلٌ يَنْقُلُ الْحَدِيثَ إِلَى الْأَمِيرِ فَكُنَّا جُلُوسًا فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ الْقَوْمُ هَذَا مِمَّنْ يَنْقُلُ الْحَدِيثَ إِلَى الْأَمِيرِ قَالَ فَجَاءَ حَتَّى جَلَسَ إِلَيْنَا فَقَالَ حُذَيْفَةُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ قَتَّاتٌ
Ба мо [Алӣ бин Ҳуҷр ас-Саъдӣ] нақл кардааст ва [Исҳоқ бин Иброҳим] гуфтааст, ки [Исҳоқ] ба мо [Ҷарир] нақл кардааст, аз [Мансур] аз [Иброҳим] аз [Ҳаммом бин ал-Ҳорис] ӯ гуфт: «Марде аз сӯҳбате бо амир нақл кард, дар ҳоле ки мо дар масҷид нишаста будем. Пас мардум гуфтанд: «Ин шахсест, ки сӯҳбатро ба амир нақл кардааст». Ровӣ гуфт: «Пас ӯ омад ва рӯ ба рӯи мо нишаст». [Ҳузойфа] сипас гуфт: «Ман аз Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) шунидам, ки мегуфт: «Мӯйлабони гӯсфанд ба биҳишт дохил намешаванд».
Hadith
Imam Muslim : 153
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ وَوَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ ح و حَدَّثَنَا مِنْجَابُ بْنُ الْحَارِثِ التَّمِيمِيُّ وَاللَّفْظُ لَهُ أَخْبَرَنَا ابْنُ مُسْهِرٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هَمَّامِ بْنِ الْحَارِثِ قَالَ كُنَّا جُلُوسًا مَعَ حُذَيْفَةَ فِي الْمَسْجِدِ فَجَاءَ رَجُلٌ حَتَّى جَلَسَ إِلَيْنَا فَقِيلَ لِحُذَيْفَةَ إِنَّ هَذَا يَرْفَعُ إِلَى السُّلْطَانِ أَشْيَاءَ فَقَالَ حُذَيْفَةُ إِرَادَةَ أَنْ يُسْمِعَهُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ قَتَّاتٌ
Ба мо [Абу Бакр бин Абу Шайба] ба мо [Абу Муъовия] ва [Воки] аз [ал-Аъмасӣ] нақл кардааст. -дар ривояти дигар омадааст - Ва ба мо [Минҷаб бин ал-Ҳорис ат-Тамимӣ] нақл кардааст ва лафоҷ ба ӯ тааллуқ дорад, ба мо [Ибни Мушир] аз [ал-Аъмасӣ] аз [Иброҳим] аз [Ҳаммом бин ал-Ҳорис] нақл кардааст, ки ӯ гуфт: "Мо бо Ҳузайфа дар масҷид нишаста будем, пас марде омад ва рӯ ба рӯи мо нишаст. Сипас ба Ҳузайфа гуфтанд: "Ба ростӣ, ин шахс ба мақомот хабар овард". Пас [Ҳузойфа] бо нияти шунидани ин гуфт: "Ман шунидам, ки Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) мегуфт: "Касоне, ки дӯст медоранд бо ҳамдигар муқобилат кунанд, ба биҳишт дохил намешаванд".
Hadith
Imam Muslim : 154
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالُوا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُدْرِكٍ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ خَرَشَةَ بْنِ الْحُرِّ عَنْ أَبِي ذَرٍّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثَلَاثَةٌ لَا يُكَلِّمُهُمْ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ وَلَا يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ قَالَ فَقَرَأَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثَ مِرَارًا قَالَ أَبُو ذَرٍّ خَابُوا وَخَسِرُوا مَنْ هُمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الْمُسْبِلُ وَالْمَنَّانُ وَالْمُنَفِّقُ سِلْعَتَهُ بِالْحَلِفِ الْكَاذِبِ
Ба мо [Абу Бакр бин Абу Шайба] ва [Муҳаммад бин ал-Мутсанна] ва [Ибни Басиёр] гуфтанд, ба мо [Муҳаммад бин Ҷаъфар] аз [Шуъба] аз [Алӣ бин Мудрик] аз [Абу Зуръа] аз [Хорсия бин ал-Ҳурр] аз [Абу Зарр] аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) гуфтанд: «Се гурӯҳе аз мардум, ки Аллоҳ дар рӯзи қиёмат бо онҳо сухан намегӯяд, онҳоро намебинад, гуноҳонашонро пок намекунад ва азоби дардноке хоҳанд дошт». Абу Зар боз гуфт: «Расули Аллоҳ (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) онро се маротиба хонд». Абу Зар гуфт: «Онҳо ноком ва мағлуб шуданд, онҳо кистанд, эй Паёмбари Худо?» Ӯ ҷавоб дод: «Одамоне, ки исбол мекунанд - либосҳои худро дароз мекунанд -, касоне, ки дӯст медоранд бо гуфтани он - ба хотири риё - ва касоне, ки молро бо савгандҳои бардурӯғ мефурӯшанд».
Hadith
Imam Muslim : 155
و حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ خَلَّادٍ الْبَاهِلِيُّ حَدَّثَنَا يَحْيَى وَهُوَ الْقَطَّانُ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ الْأَعْمَشُ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُسْهِرٍ عَنْ خَرَشَةَ بْنِ الْحُرِّ عَنْ أَبِي ذَرٍّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثَلَاثَةٌ لَا يُكَلِّمُهُمْ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ الْمَنَّانُ الَّذِي لَا يُعْطِي شَيْئًا إِلَّا مَنَّهُ وَالْمُنَفِّقُ سِلْعَتَهُ بِالْحَلِفِ الْفَاجِرِ وَالْمُسْبِلُ إِزَارَهُ و حَدَّثَنِيهِ بِشْرُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ عَنْ شُعْبَةَ قَالَ سَمِعْتُ سُلَيْمَانَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَقَالَ ثَلَاثَةٌ لَا يُكَلِّمُهُمْ اللَّهُ وَلَا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ وَلَا يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ
Ва ба мо нақл кардааст, ки [Абу Бакр бин Халлод ал-Боҳилӣ] ба мо [Яҳё] - яъне Қассон - ба мо нақл кардааст, ки [Суфён] ба мо [Сулаймон ал-Аъмосӣ] аз [Сулаймон бин Мушир] аз [Хорасия бин ал-Ҳурр] аз [Абу Зарр] аз Паёмбар (с) гуфт: «Се нафар ҳастанд, ки Аллоҳ онҳоро дар рӯзи қиёмат ба сухан гуфтан даъват накардааст: касоне, ки дӯст медоранд, ки садақа кунанд, ба ҷуз аз гуфтани он - ба хотири риё -, касоне, ки моли худро бо савгандҳои бардурӯғ мефурӯшанд ва касоне, ки исбол мекунанд - либосҳои худро дароз мекунанд». Ва ба мо нақл кардааст, ки [Бишр бин Холид] ба мо [Муҳаммад] - яъне Ибни Ҷаъфар - аз [Шуъба] гуфт: «Ман [Сулаймонро] бо ин иснод шунидам ва зикр кард: «Се нафар буданд, ки Аллоҳ онҳоро ба сухан гуфтан даъват накардааст ва ба онҳо нигоҳ накардааст ва онҳоро пок накардааст». Ва барои онҳо азоби дардноке хоҳад буд».
Hadith
Imam Muslim : 156
و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثَةٌ لَا يُكَلِّمُهُمْ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا يُزَكِّيهِمْ قَالَ أَبُو مُعَاوِيَةَ وَلَا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ شَيْخٌ زَانٍ وَمَلِكٌ كَذَّابٌ وَعَائِلٌ مُسْتَكْبِرٌ
Ва ба мо гуфта шудааст, ки [Абу Бакр бин Абу Шайба] ба мо [Вакӣ] ва [Абу Муовия] аз [ал-Аъмосӣ] аз [Абу Ҳозим] аз [Абу Ҳурайра] гуфт: «Паёмбари Худо саллаллоҳу алайҳи ва саллам гуфт: «Се нафар ҳастанд, ки Аллоҳ онҳоро дар рӯзи қиёмат ба сухан гуфтан даъват намекунад ва онҳоро пок намекунад». Абу Муовия гуфт: «Ва ба онҳо нигоҳ накардааст. Ва онҳоро азоби дардноке интизор аст: яъне волидони зинокор, пешвоёни дурӯғгӯ ва камбағалони мутакаббир».
Hadith
Imam Muslim : 157
و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَهَذَا حَدِيثُ أَبِي بَكْرٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثٌ لَا يُكَلِّمُهُمْ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ وَلَا يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ رَجُلٌ عَلَى فَضْلِ مَاءٍ بِالْفَلَاةِ يَمْنَعُهُ مِنْ ابْنِ السَّبِيلِ وَرَجُلٌ بَايَعَ رَجُلًا بِسِلْعَةٍ بَعْدَ الْعَصْرِ فَحَلَفَ لَهُ بِاللَّهِ لَأَخَذَهَا بِكَذَا وَكَذَا فَصَدَّقَهُ وَهُوَ عَلَى غَيْرِ ذَلِكَ وَرَجُلٌ بَايَعَ إِمَامًا لَا يُبَايِعُهُ إِلَّا لِدُنْيَا فَإِنْ أَعْطَاهُ مِنْهَا وَفَى وَإِنْ لَمْ يُعْطِهِ مِنْهَا لَمْ يَفِ و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ ح و حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَمْرٍو الْأَشْعَثِيُّ أَخْبَرَنَا عَبْثَرٌ كِلَاهُمَا عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَهُ غَيْرَ أَنَّ فِي حَدِيثِ جَرِيرٍ وَرَجُلٌ سَاوَمَ رَجُلًا بِسِلْعَةٍ و حَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرٍو عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ أُرَاهُ مَرْفُوعًا قَالَ ثَلَاثَةٌ لَا يُكَلِّمُهُمْ اللَّهُ وَلَا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ رَجُلٌ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ بَعْدَ صَلَاةِ الْعَصْرِ عَلَى مَالِ مُسْلِمٍ فَاقْتَطَعَهُ وَبَاقِي حَدِيثِهِ نَحْوُ حَدِيثِ الْأَعْمَشِ
Ва ин ҳадисро [Абу Бакр бин Абу Шайба] ба мо ривоят кардааст ва [Абу Қурайб] ҳардуи онҳо гуфтаанд, ки [Абу Муъовия] ба мо ривоят кардааст, аз [ал-Аъмосӣ] аз [Абу Солеҳ] аз [Абу Ҳурайра] ва ин ҳадиси Абу Бакр аст, ки ӯ гуфт: «Паёмбари Худо саллаллоҳу алайҳи ва саллам фармуд: «Се гурӯҳ ҳастанд, ки Аллоҳ онҳоро ба сухан гуфтан даъват намекунад, ба онҳо нигоҳ намекунад, онҳоро пок намекунад ва барои онҳо азобе дарднок аст: Марде, ки дар биёбони Саҳрои Кабир об боқӣ мондааст, дар ҳоле ки мусофиронро аз гирифтани он манъ кардааст, марде, ки молро ба дигарон пас аз аср мефурӯхт ва ба номи Аллоҳ савганд ёд кард, ки сармояе, ки молро харида буд, чунин аст, ки харидор ба ӯ бовар кард, ҳарчанд ӯ бовар накард. Дуюм, марде, ки ба раҳбаре байъат мекунад, ки ба ӯ байъат намекунад, балки барои корҳои дунё, агар раҳбар ба ӯ чизе диҳад, пас ваъдаи вафодориашро иҷро мекунад ва агар не, пас ба он вафо намекунад». Ва [Зуҳайр бин Ҳарб] ба мо [Ҷарир] нақл кардааст. -дар ривояти дигар зикр шудааст- Ва [Саид бин Амр ал-Ашъатсӣ] ба мо [Абтсар] ҳардуи онҳоро аз [ал-Аъмаш] бо ин иснод нақл кардааст, ба ҳамин монанд, танҳо дар ҳадиси Ҷарир зикр шудааст, ки "марде аз марди дигар мол харидуфурӯш кард". Ва [Амр ан-Нақид] ба мо [Суфён] аз [Амр] аз [Абӯ Солеҳ] аз [Абӯ Ҳурайра] нақл кардааст, ки ӯ гуфт: "Ман фикр мекунам, ки ӯ марфуъ аст", ӯ гуфт: "Се нафар ҳастанд, ки Аллоҳ бо онҳо сухан намегӯяд, ба онҳо нигоҳ намекунад ва барои онҳо азобе дарднок аст: марде, ки пас аз намози аср дар бораи моли мусалмон қасам мехӯрад, сипас онро мегирад". Ва боқимондаи ҳадис мисли ҳадиси ал-Аъмаш аст.
Hadith
Imam Muslim : 158
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو سَعِيدٍ الْأَشَجُّ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَتَلَ نَفْسَهُ بِحَدِيدَةٍ فَحَدِيدَتُهُ فِي يَدِهِ يَتَوَجَّأُ بِهَا فِي بَطْنِهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَالِدًا مُخَلَّدًا فِيهَا أَبَدًا وَمَنْ شَرِبَ سَمًّا فَقَتَلَ نَفْسَهُ فَهُوَ يَتَحَسَّاهُ فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَالِدًا مُخَلَّدًا فِيهَا أَبَدًا وَمَنْ تَرَدَّى مِنْ جَبَلٍ فَقَتَلَ نَفْسَهُ فَهُوَ يَتَرَدَّى فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَالِدًا مُخَلَّدًا فِيهَا أَبَدًا و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ ح و حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَمْرٍو الْأَشْعَثِيُّ حَدَّثَنَا عَبْثَرٌ ح و حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ حَدَّثَنَا خَالِدٌ يَعْنِي ابْنَ الْحَارِثِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ كُلُّهُمْ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَهُ وَفِي رِوَايَةِ شُعْبَةَ عَنْ سُلَيْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ ذَكْوَانَ
Инро ба мо [Абу Бакр бин Абу Шайба] ва [Абу Саъид ал-Осиёҷ] гуфтаанд, ки [Воки] ба мо [ал-Аъмосӣ] ва [Абу Солеҳ] ва [Абу Ҳурайра] гуфтаанд: «Паёмбари Худо [саллаллоҳу алайҳи ва саллам] фармуданд: «Ҳар кӣ худро бо оҳане бикушад ва сипас бо оҳане, ки дар дасташ аст, шикамашро дар дӯзах мезанад ва пайваста азоб мекашад ва абадӣ дар дӯзах хоҳад монд. Ҳар кӣ худро бо нӯшидани заҳр бикушад, дар дӯзах пайваста он заҳрро мечашад ва дар он дӯзах абадӣ хоҳад монд. Ҳамчунин ҳар кӣ худро бо ҷаҳидан аз болои кӯҳ бикушад, пайваста ба дӯзах ғӯтавар мешавад, то худро бикушад ва абадӣ дар он дӯзах хоҳад монд». Ва ба мо [Зуҳайр бин Ҳарб] ба мо [Ҷарир] хабар додааст. -дар ривояти дигар гуфта шудааст - Ва ба мо [Саъид бин Амру ал-Осиёҷӣ] ба мо [Абтсар] хабар додааст. -дар ривояти дигар омадааст- Ва ба мо нақл кардааст, ки [Яҳё бин Ҳабиб ал-Ҳорисӣ] ба мо [Холид] -яъне Ибни ал-Ҳорис - ба мо [Шуъба] ҳама чизро бо ин санад, масалан, нақл кардааст. Ва дар ривояти [Шуъба] аз [Сулаймон] ӯ гуфт: Ман [Заквон]-ро шунидам.
Hadith
Imam Muslim : 159
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ سَلَّامِ بْنِ أَبِي سَلَّامٍ الدِّمَشْقِيُّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ أَنَّ أَبَا قِلَابَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ ثَابِتَ بْنَ الضَّحَّاكِ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ بَايَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ وَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ بِمِلَّةٍ غَيْرِ الْإِسْلَامِ كَاذِبًا فَهُوَ كَمَا قَالَ وَمَنْ قَتَلَ نَفْسَهُ بِشَيْءٍ عُذِّبَ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَيْسَ عَلَى رَجُلٍ نَذْرٌ فِي شَيْءٍ لَا يَمْلِكُهُ
Ба мо гуфта шудааст, ки [Яҳё бин Яҳё] ба мо [Муъовия бин Саллам бин Абу Саллам ад-Димасқӣ] аз [Яҳё бин Абу Қасир] гуфтааст, ки [Абу Қилоба] ба ӯ гуфтааст, ки [Собит бин Ад-Даҳҳок] ба ӯ гуфтааст, ки Паёмбари Худо дар зери дарахте ба ӯ байъат кардааст. Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд: «Ҳар кӣ ба дин қасам хӯрад, ба ҷуз он ки ислом дурӯғ аст, пас вазъият ҳамон тавре аст, ки ӯ гуфтааст. Ҳар кӣ худро бо чизе - асбобе - бикушад, дар рӯзи қиёмат бо он асбоб азоб дода мешавад. Мард сазовор нест, ки бо чизе, ки надорад, қасам хӯрад».
Hadith
Imam Muslim : 160
حَدَّثَنِي أَبُو غَسَّانَ الْمِسْمَعِيُّ حَدَّثَنَا مُعَاذٌ وَهُوَ ابْنُ هِشَامٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو قِلَابَةَ عَنْ ثَابِتِ بْنِ الضَّحَّاكِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَيْسَ عَلَى رَجُلٍ نَذْرٌ فِيمَا لَا يَمْلِكُ وَلَعْنُ الْمُؤْمِنِ كَقَتْلِهِ وَمَنْ قَتَلَ نَفْسَهُ بِشَيْءٍ فِي الدُّنْيَا عُذِّبَ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَمَنْ ادَّعَى دَعْوَى كَاذِبَةً لِيَتَكَثَّرَ بِهَا لَمْ يَزِدْهُ اللَّهُ إِلَّا قِلَّةً وَمَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينِ صَبْرٍ فَاجِرَةٍ
Ба мо [Абу Ғассон ал-Мисмоӣ] ба мо [Муъоз] - яъне Ибни Ҳишом - гуфта шудааст, ӯ гуфт, ӯ ба мо [падарам] аз [Яҳё бин Абу Қасир] гуфтааст, ӯ гуфт, ӯ ба мо [Абу Қилоба] аз [Собит бин Ад-Даҳҳок] аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) гуфтааст: «Марде сазовори савганд бо чизе нест, ки надошта бошад ва лаънат кардани мӯъмин мисли куштани ӯ аст. Ҳар касе, ки дар ин дунё бо асбобе мекушад, дар рӯзи қиёмат бо он асбоб азоб дода мешавад. Ҳар касе, ки бо даъвоҳои бардурӯғ иддао кунад, ки нархи молро бо он боло мебарад, бешубҳа Аллоҳ онро зиёд намекунад, балки танҳо нархро коҳиш медиҳад. Ва ҳар касе, ки бо савганди шаъбор - савганде, ки соҳибашро аз содир кардани ҷиноятҳо ва корҳои зишт бозмедорад - ба чизе савганд хӯрад».
