Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 Hadith
Hadith
Imam Muslim : 1
وَهُوَ الْأَثَرُ الْمَشْهُورُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ حَدَّثَ عَنِّي بِحَدِيثٍ يُرَى أَنَّهُ كَذِبٌ فَهُوَ أَحَدُ الْكَاذِبِينَ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ الْحَكَمِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدَبٍ ح و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ أَيْضًا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ شُعْبَةَ وَسُفْيَانَ عَنْ حَبِيبٍ عَنْ مَيْمُونِ بْنِ أَبِي شَبِيبٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَلِكَ
Ва ӯ ассори машҳури Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам буд: «Ҳар касе аз ман ҳадисе ривоят кунад, ки дурӯғ гуфта шудааст, пас ӯ - ровӣ - яке аз он дурӯғгӯён аст». Ба мо [Абу Бакр бин Абу Шайба] ба мо [Вакӣ] аз [Шуъба] аз [Ал-Ҳакам] аз [Абдурраҳмон бин Абу Лайло] аз [Самура бин Ҷундаб] нақл кардааст. -дар ривояти дигар зикр шудааст - ва ба мо низ гуфта шудааст, ки [Абу Бакр бин Абу Шайба] ба мо [Вакӣ] аз [Шуъба] ва [Суфён] аз [Ҳабиб] аз [Маймун бин Абу Шайба] аз [Муғира бин Шайба] нақл кардааст, ҳарду гуфтанд: «Расули Худо саллаллоҳу алайҳи ва саллам дар ин бора гуфтаанд».
Hadith
Imam Muslim : 2
و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ عَنْ شُعْبَةَ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ أَنَّهُ سَمِعَ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَخْطُبُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَكْذِبُوا عَلَيَّ فَإِنَّهُ مَنْ يَكْذِبْ عَلَيَّ يَلِجْ النَّارَ
Ва ба мо [Абу Бакр бин Абу Шайба] ба мо [Ғундар] аз [Шуъба] нақл кардааст - дар ривояти дигар зикр шудааст - Ва ба мо [Муҳаммад бин ал-Мутсанна] ва [Ибни Бассиёр] ҳарду гуфтаанд, ки ба мо [Муҳаммад бин Ҷаъфар] ба мо [Шуъба] аз [Мансур] аз [Рибъӣ бин Ҳиросӣ] нақл кардааст, ки ӯ мавъизаи [Алиро] шунидааст, гуфт: «Расули Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд: «Ба номи ман дурӯғ нагӯед, зеро ҳар кӣ ба номи ман дурӯғ гӯяд, ҳатман ба дӯзах хоҳад рафт».
Hadith
Imam Muslim : 3
و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ يَعْنِي ابْنَ عُلَيَّةَ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ قَالَ إِنَّهُ لَيَمْنَعُنِي أَنْ أُحَدِّثَكُمْ حَدِيثًا كَثِيرًا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ تَعَمَّدَ عَلَيَّ كَذِبًا فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنْ النَّارِ
[Зуҳайр бин Ҳарб] ба мо [Исмоил] — яъне Ибни Улайя — аз [Абдулазиз бин Шуҳайб] аз [Анас бин Молик] ривоят кардааст, ки ӯ гуфтааст: «Дар ҳақиқат, чизе, ки маро аз нақл кардани ҳадисҳои зиёд ба шумо бозмедорад, ин аст, ки Паёмбари Худо (с) фармуданд: «Ҳар кӣ қасдан дар бораи ман дурӯғ гӯяд, бигзор ҷои худро дар оташи дӯзах омода кунад».
Hadith
Imam Muslim : 4
و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ الْغُبَرِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ أَبِي حَصِينٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّدًا فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنْ النَّارِ
Ба мо [Муҳаммад бин Убайд ал-Ғубарӣ] ба мо [Абу Авона] аз [Абу Ҳошин] аз [Абу Солеҳ] аз [Абу Ҳурайра] ривоят кардааст, ки ӯ гуфт: «Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд: «Ҳар кӣ ба номи ман дурӯғ гӯяд, бигзор ҷои худро аз дӯзах ишғол кунад».
Hadith
Imam Muslim : 5
و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ رَبِيعَةَ قَالَ أَتَيْتُ الْمَسْجِدَ وَالْمُغِيرَةُ أَمِيرُ الْكُوفَةِ قَالَ فَقَالَ الْمُغِيرَةُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ كَذِبًا عَلَيَّ لَيْسَ كَكَذِبٍ عَلَى أَحَدٍ فَمَنْ كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّدًا فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنْ النَّارِ و حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ قَيْسٍ الْأَسْدِيُّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ الْأَسَدِيِّ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِهِ وَلَمْ يَذْكُرْ إِنَّ كَذِبًا عَلَيَّ لَيْسَ كَكَذِبٍ عَلَى أَحَدٍ
Ба мо [Муҳаммад бин Абдуллоҳ бин Нумайр] ба мо [падарам] ба мо [Саид бин Убайд] ба мо [Алӣ бин Рабиъа] гуфт: «Ман ба масҷид рафтам, дар ҳоле ки Муғира, волии Куфа буд». Ӯ гуфт: «Сипас [Муғира] гуфт: «Ман шунидам, ки Паёмбари Худо (с) мегуфт: «Ба ростӣ, дурӯғ гуфтан ба номи ман бо дурӯғ гуфтан ба номи каси дигар баробар нест, ҳар кӣ қасдан ба номи ман дурӯғ гӯяд, бигзор ҷои худро аз дӯзах ишғол кунад». Ва ба ман [Алӣ бин Ҳуҷр ас-Саъдӣ] ба мо [Алӣ бин Мушир] ба мо [Муҳаммад бин Қайс ал-Асдӣ] аз [Алӣ бин Рабиъа ал-Асдӣ] аз [Алӣ Муғира бин Шуъба] аз Паёмбар (с) бо чунин ҳадис нақл кардааст, танҳо ӯ нагуфтааст: «Ба ростӣ, дурӯғ гуфтан ба номи ман бо дурӯғ гуфтан ба номи кас баробар нест».
Hadith
Imam Muslim : 6
و حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنَا أَبِي ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ خُبَيْبِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ حَفْصِ بْنِ عَاصِمٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَفَى بِالْمَرْءِ كَذِبًا أَنْ يُحَدِّثَ بِكُلِّ مَا سَمِعَ و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حَفْصٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ خُبَيْبِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ حَفْصِ بْنِ عَاصِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِ ذَلِكَ
Ва ба мо [Убайдуллоҳ бин Муъоз ал-Анборӣ] ба мо [падарам] нақл кардааст - дар ривояти дигар зикр шудааст - ва ба мо [Муҳаммад бин ал-Мусанна] ба мо [Абдурраҳмон бин Маҳдӣ] нақл кардааст, ҳардуи онҳо гуфтанд, ба мо [Шуъба] аз [Хубайб бин Абдурраҳмон] аз [Ҳафш бин Ашим] гуфтаанд: "Расули Худо (с) фармуд: "Барои касе кофист, ки дурӯғгӯ ҳисобида шавад, агар ӯ ҳар чизеро, ки шунидааст, нақл кунад". Ба мо [Абу Бакр бин Абу Шайба] ба мо [Алӣ бин Ҳафш] ба мо [Шуъба] аз [Хубайб бин Абдурраҳмон] аз [Ҳафш бин Ашим] аз [Абу Ҳурайра] аз Паёмбар (с) бо ҳамон ҳадис ривоят кардааст".
Hadith
Imam Muslim : 7
و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي أَيُّوبَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو هَانِئٍ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ مُسْلِمِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ سَيَكُونُ فِي آخِرِ أُمَّتِي أُنَاسٌ يُحَدِّثُونَكُمْ مَا لَمْ تَسْمَعُوا أَنْتُمْ وَلَا آبَاؤُكُمْ فَإِيَّاكُمْ وَإِيَّاهُمْ
Ва ба мо [Муҳаммад бин Абдуллоҳ бин Нумайр] ва [Зуҳайр бин Ҳарб] гуфтааст, ба мо [Абдуллоҳ бин Язид] гуфтааст, ба ман [Саъид бин Абу Айюб] гуфтааст, ба ман [Абу Ҳонӣ] гуфтааст, аз [Абу Усмон Муслим бин Ясор] аз [Абу Ҳурайра] аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) гуфтааст: «Дар охири уммати ман касоне хоҳанд буд, ки ба шумо ҳадисе мегӯянд, ки шумо нашунидаед ва на падаронатон. Пас, шумо аз он дурӣ ҷӯед ва онҳо аз он дурӣ меҷӯянд».
Hadith
Imam Muslim : 8
و حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَرْمَلَةَ بْنِ عِمْرَانَ التُّجِيبِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو شُرَيْحٍ أَنَّهُ سَمِعَ شَرَاحِيلَ بْنَ يَزِيدَ يَقُولُ أَخْبَرَنِي مُسْلِمُ بْنُ يَسَارٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَكُونُ فِي آخِرِ الزَّمَانِ دَجَّالُونَ كَذَّابُونَ يَأْتُونَكُمْ مِنْ الْأَحَادِيثِ بِمَا لَمْ تَسْمَعُوا أَنْتُمْ وَلَا آبَاؤُكُمْ فَإِيَّاكُمْ وَإِيَّاهُمْ لَا يُضِلُّونَكُمْ وَلَا يَفْتِنُونَكُمْ
Ба ман [Ҳармала бин Яҳё бин Абдуллоҳ бин Ҳармала бин Имрон ат-Туҷибӣ] гуфтааст, ба мо [Ибни Ваҳб] гуфтааст, ба мо [Абу Шурайҳ] гуфтааст, ки шунидааст, ки [Шараҳил бин Язид] гуфтааст, ба ман [Муслим бин Ясор] гуфтааст, ки шунидааст, ки [Абу Ҳурайра] гуфтааст: «Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуд: «Дар охири замон дурӯғгӯёни Даҷҷол ба шумо ҳадисҳоеро меоранд, ки шумо нашунидаед ва падаронатон низ нашунидаанд. Пас, аз онҳо дурӣ ҷӯед ва аз онҳо дурӣ ҷӯед. Онҳо шуморо гумроҳ карда наметавонанд ва ба шумо тӯҳмат карда наметавонанд».
Hadith
Imam Muslim : 9
حَدَّثَنِي أَبُو خَيْثَمَةَ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ كَهْمَسٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ ح و حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ وَهَذَا حَدِيثُهُ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا كَهْمَسٌ عَنْ ابْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ قَالَ كَانَ أَوَّلَ مَنْ قَالَ فِي الْقَدَرِ بِالْبَصْرَةِ مَعْبَدٌ الْجُهَنِيُّ فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَحُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحِمْيَرِيُّ حَاجَّيْنِ أَوْ مُعْتَمِرَيْنِ فَقُلْنَا لَوْ لَقِينَا أَحَدًا مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلْنَاهُ عَمَّا يَقُولُ هَؤُلَاءِ فِي الْقَدَرِ فَوُفِّقَ لَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ دَاخِلًا الْمَسْجِدَ فَاكْتَنَفْتُهُ أَنَا وَصَاحِبِي أَحَدُنَا عَنْ يَمِينِهِ وَالْآخَرُ عَنْ شِمَالِهِ فَظَنَنْتُ أَنَّ صَاحِبِي سَيَكِلُ الْكَلَامَ إِلَيَّ فَقُلْتُ أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِنَّهُ قَدْ ظَهَرَ قِبَلَنَا نَاسٌ يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ وَيَتَقَفَّرُونَ الْعِلْمَ وَذَكَرَ مِنْ شَأْنِهِمْ وَأَنَّهُمْ يَزْعُمُونَ أَنْ لَا قَدَرَ وَأَنَّ الْأَمْرَ أُنُفٌ قَالَ فَإِذَا لَقِيتَ أُولَئِكَ فَأَخْبِرْهُمْ أَنِّي بَرِيءٌ مِنْهُمْ وَأَنَّهُمْ بُرَآءُ مِنِّي وَالَّذِي يَحْلِفُ بِهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ لَوْ أَنَّ لِأَحَدِهِمْ مِثْلَ أُحُدٍ ذَهَبًا فَأَنْفَقَهُ مَا قَبِلَ اللَّهُ مِنْهُ حَتَّى يُؤْمِنَ بِالْقَدَرِ ثُمَّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ إِذْ طَلَعَ عَلَيْنَا رَجُلٌ شَدِيدُ بَيَاضِ الثِّيَابِ شَدِيدُ سَوَادِ الشَّعَرِ لَا يُرَى عَلَيْهِ أَثَرُ السَّفَرِ وَلَا يَعْرِفُهُ مِنَّا أَحَدٌ حَتَّى جَلَسَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَسْنَدَ رُكْبَتَيْهِ إِلَى رُكْبَتَيْهِ وَوَضَعَ كَفَّيْهِ عَلَى فَخِذَيْهِ وَقَالَ يَا مُحَمَّدُ أَخْبِرْنِي عَنْ الْإِسْلَامِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْإِسْلَامُ أَنْ تَشْهَدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتُقِيمَ الصَّلَاةَ وَتُؤْتِيَ الزَّكَاةَ وَتَصُومَ رَمَضَانَ وَتَحُجَّ الْبَيْتَ إِنْ اسْتَطَعْتَ إِلَيْهِ سَبِيلًا قَالَ صَدَقْتَ قَالَ فَعَجِبْنَا لَهُ يَسْأَلُهُ وَيُصَدِّقُهُ قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنْ الْإِيمَانِ قَالَ أَنْ تُؤْمِنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَتُؤْمِنَ بِالْقَدَرِ خَيْرِهِ وَشَرِّهِ قَالَ صَدَقْتَ قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنْ الْإِحْسَانِ قَالَ أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ كَأَنَّكَ تَرَاهُ فَإِنْ لَمْ تَكُنْ تَرَاهُ فَإِنَّهُ يَرَاكَ قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنْ السَّاعَةِ قَالَ مَا الْمَسْئُولُ عَنْهَا بِأَعْلَمَ مِنْ السَّائِلِ قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنْ أَمَارَتِهَا قَالَ أَنْ تَلِدَ الْأَمَةُ رَبَّتَهَا وَأَنْ تَرَى الْحُفَاةَ الْعُرَاةَ الْعَالَةَ رِعَاءَ الشَّاءِ يَتَطَاوَلُونَ فِي الْبُنْيَانِ قَالَ ثُمَّ انْطَلَقَ فَلَبِثْتُ مَلِيًّا ثُمَّ قَالَ لِي يَا عُمَرُ أَتَدْرِي مَنْ السَّائِلُ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّهُ جِبْرِيلُ أَتَاكُمْ يُعَلِّمُكُمْ دِينَكُمْ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ الْغُبَرِيُّ وَأَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ وَأَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ قَالُوا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ مَطَرٍ الْوَرَّاقِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ قَالَ لَمَّا تَكَلَّمَ مَعْبَدٌ بِمَا تَكَلَّمَ بِهِ فِي شَأْنِ الْقَدَرِ أَنْكَرْنَا ذَلِكَ قَالَ فَحَجَجْتُ أَنَا وَحُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحِمْيَرِيُّ حَجَّةً وَسَاقُوا الْحَدِيثَ بِمَعْنَى حَدِيثِ كَهْمَسٍ وَإِسْنَادِهِ وَفِيهِ بَعْضُ زِيَادَةٍ وَنُقْصَانُ أَحْرُفٍ و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ غِيَاثٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ وَحُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَا لَقِينَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ فَذَكَرْنَا الْقَدَرَ وَمَا يَقُولُونَ فِيهِ فَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ كَنَحْوِ حَدِيثِهِمْ عَنْ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفِيهِ شَيْءٌ مِنْ زِيَادَةٍ وَقَدْ نَقَصَ مِنْهُ شَيْئًا و حَدَّثَنِي حَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِنَحْوِ حَدِيثِهِمْ
Ба ман [Абу Ҳайсама Зуҳайр бин Ҳарб] ба мо [Вакӣ]-ро аз [Каҳмос] аз [Абдуллоҳ бин Бурайда] аз [Яҳё бин Яъмар] нақл кардааст. -дар ривояти дигар омадааст - Ва ба мо [Убайдуллоҳ бин Муъоз ал-Анборӣ] нақл кардааст ва ин ҳадис аст, ба мо [падарам] ба мо [Каҳмос]-ро аз [Ибни Бурайда] аз [Яҳё бин Яъмар] нақл кардааст, ӯ гуфт: "Шахсе, ки аввалин шуда дар бораи тақдир дар Басра баҳс кард, Маъбад ал-Ҷуҳанӣ буд, аз ин рӯ ман ва Ҳумайд бин Абдурраҳмон ал-Ҳимярӣ ба Ҳаҷ ё Умра рафтем, сипас гуфтем: "Агар мо бо яке аз ёрони Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) вохӯрем, аз ӯ дар бораи чизе, ки онҳо дар бораи тақдир гуфтаанд, мепурсем". Пас, ба [Абдуллоҳ бин Умар] аз ҷониби Аллоҳ барои мо тавфиқ дода шуд, вақте ки ӯ ба масҷид ворид мешуд. Сипас ман ва дӯстам бо ӯ рӯ ба рӯ шудем, яке аз мо дар тарафи росташ ва дигаре дар тарафи чапаш. Сипас ман фикр кардам, ки дӯстам аз номи ман сухан мегӯяд, бинобар ин гуфтам: «Эй Абу Абдурраҳмон, мо қавмеро дидем, ки Қуръонро мехонанд ва дониш меҷӯянд ва сипас иддао мекунанд, ки тақдир вуҷуд надорад ва масъалаи онҳо нав аст - пеш аз тақдир ё дониши Худо нест -». Пас [Абдуллоҳ ибни Умар] ҷавоб дод: «Вақте ки бо ин одамон вохӯрдед, ба онҳо хабар деҳ, ки ман аз онҳо озодам ва онҳо аз ман озоданд. Ва ба он касе, ки бандагони Худо ба ӯ савганд мехӯранд, агар яке аз шумо тиллое мисли кӯҳи Уҳуд харҷ кунад, садақааш қабул намешавад, то он даме, ки ба тақдир, ҳам некӣ ва ҳам бадӣ, имон наорад». Ӯ гуфт: «Сипас ӯ ба нақл кардани ҳадис шурӯъ кард ва гуфт: [Умар ибни Хаттоб] гуфт: «Мо як бор бо Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) будем ва марде назди мо омад, ки либосҳояш хеле сафед, мӯйҳояш хеле сиёҳ буданд ва ҳеҷ нишонаи сафар дар ӯ намоён набуд». Ҳеҷ яке аз мо ӯро нашинохтем, то он даме ки ӯ назди Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) омад ва зонуяшро ба зонуяш такя дод ва гуфт: «Эй Муҳаммад, маро дар бораи Ислом хабар деҳ?» Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ҷавоб дод: «Шаҳодат додан ба он ки ҳеҷ худое ҷуз Аллоҳ нест ва Муҳаммад банда ва фиристодаи Ӯст, намоз хондан, закот додан ва рӯза доштани моҳи Рамазон ва зиёрати Хонаи Худо, агар имкони сафар ба онро дошта бошӣ». Ӯ гуфт: «Ту ҳақ ҳастӣ». Умар гуфт: «Пас мо аз ӯ ҳайрон шудем, зеро ӯ дар ин бора пурсид ва онро тасдиқ кард». Ӯ боз пурсид: «Дар бораи ин имон ба ман хабар деҳ?» Ӯ ҷавоб дод: «Ту ба Аллоҳ, фариштагонаш, китобҳояш, паёмбаронаш, рӯзи қиёмат ва тақдири неку бад имон дорӣ». Ӯ гуфт: «Ту ҳақ ҳастӣ». Ӯ пурсид: «Дар бораи эҳсон ба ман хабар деҳ?» Ӯ ҷавоб дод: «Ту Аллоҳро чунон ибодат мекунӣ, ки гӯё Ӯро мебинӣ, пас агар Ӯро набинӣ, Ӯ туро мебинад». Ӯ боз пурсид: «Рӯзи қиёмат кай хоҳад буд?» Ӯ ҷавоб дод: «Шахсе, ки аз ӯ пурсида мешавад, аз касе, ки пурсидааст, беҳтар намедонад». Ӯ пурсид: «Пас, дар бораи нишонаҳо ба ман бигӯед?» Ӯ ҷавоб дод: «Агар ғуломе фарзанди соҳибашро таваллуд кунад ва шумо шахсеро бубинед, ки пойлуч, урён, камбағал, чӯпони буз аст, аммо дар сохтани биноҳо фахр мекунад». Сипас ӯ рафт. Пас ман ҳанӯз ҳайрон шудам, сипас ӯ гуфт: «Эй Умар, оё медонӣ, ки саволдиҳанда кист?» Ман ҷавоб додам: «Аллоҳ ва паёмбараш беҳтар медонанд». Ӯ гуфт: «Ин Ҷабраил аст, ки назди шумо омадааст, то ба шумо дониши динии шуморо омӯзонад». Ба мо [Муҳаммад бин Убайд ал-Ғубарӣ] ва [Абу Комил ал-Ҷаҳдарӣ] гуфта шудааст ва [Аҳмад бин Абда] гуфтанд, ки ба мо [Ҳаммад бин Язид] аз [Матҳар ал-Варрақ] аз [Абдуллоҳ бин Бурайда] аз [Яҳё бин Яъмар] гуфтааст: «Вақте ки Маъбад чизе гуфт, ки дар бораи масъалаи тақдир сухан гуфт, мо онро инкор кардем». Боз гуфт: «Сипас ман бо Ҳумайд бин Абдурраҳмон ал-Ҳимярӣ ҳаҷ кардам». Сипас онҳо ҳадисро бо маънои ҳадиси Қаҳмас зикр карданд. Он дорои баъзе ҳарфҳои иловагӣ ва гумшуда мебошад. Ва ба мо [Муҳаммад ибни Ҳотим] ба мо [Яҳё ибни Саъид ал-Қассон] ба мо [Усмон ибни Ғиёс] ба мо [Абдуллоҳ ибни Бурайда] аз [Яҳё ибни Яъмар] ва [Ҳумайд ибни Абдурраҳмон] нақл кардааст, ки ҳардуи онҳо гуфтанд: «Мо бо [Абдуллоҳ ибни Умар] вохӯрдем, сипас дар бораи тақдир ва андешаи онҳо дар бораи он сӯҳбат кардем, сипас ӯ ҳадисро ҳамон тавре ки онҳо аз [Умар] ривоят кардаанд, нақл кард, аз Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам ва дар он ҷамъ ва тарҳ вуҷуд дорад». Ва ба мо [Ҳаҷҷоҷ ибни Шаъир] ба мо [Муътамир] ба мо [ал-Муътамир] аз [падараш] аз [Яҳё ибни Яъмар] аз [Ибни Умар] аз [Умар] аз Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам бо мисолҳои ҳадисашон нақл кардааст».
Hadith
Imam Muslim : 10
و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ جَمِيعًا عَنْ ابْنِ عُلَيَّةَ قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي حَيَّانَ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا بَارِزًا لِلنَّاسِ فَأَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الْإِيمَانُ قَالَ أَنْ تُؤْمِنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكِتَابِهِ وَلِقَائِهِ وَرُسُلِهِ وَتُؤْمِنَ بِالْبَعْثِ الْآخِرِ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الْإِسْلَامُ قَالَ الْإِسْلَامُ أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ وَلَا تُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَتُقِيمَ الصَّلَاةَ الْمَكْتُوبَةَ وَتُؤَدِّيَ الزَّكَاةَ الْمَفْرُوضَةَ وَتَصُومَ رَمَضَانَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الْإِحْسَانُ قَالَ أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ كَأَنَّكَ تَرَاهُ فَإِنَّكَ إِنْ لَا تَرَاهُ فَإِنَّهُ يَرَاكَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَتَى السَّاعَةُ قَالَ مَا الْمَسْئُولُ عَنْهَا بِأَعْلَمَ مِنْ السَّائِلِ وَلَكِنْ سَأُحَدِّثُكَ عَنْ أَشْرَاطِهَا إِذَا وَلَدَتْ الْأَمَةُ رَبَّهَا فَذَاكَ مِنْ أَشْرَاطِهَا وَإِذَا كَانَتْ الْعُرَاةُ الْحُفَاةُ رُءُوسَ النَّاسِ فَذَاكَ مِنْ أَشْرَاطِهَا وَإِذَا تَطَاوَلَ رِعَاءُ الْبَهْمِ فِي الْبُنْيَانِ فَذَاكَ مِنْ أَشْرَاطِهَا فِي خَمْسٍ لَا يَعْلَمُهُنَّ إِلَّا اللَّهُ ثُمَّ تَلَا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ { إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْأَرْحَامِ وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَاذَا تَكْسِبُ غَدًا وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ } قَالَ ثُمَّ أَدْبَرَ الرَّجُلُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رُدُّوا عَلَيَّ الرَّجُلَ فَأَخَذُوا لِيَرُدُّوهُ فَلَمْ يَرَوْا شَيْئًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا جِبْرِيلُ جَاءَ لِيُعَلِّمَ النَّاسَ دِينَهُمْ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ حَدَّثَنَا أَبُو حَيَّانَ التَّيْمِيُّ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَهُ غَيْرَ أَنَّ فِي رِوَايَتِهِ إِذَا وَلَدَتْ الْأَمَةُ بَعْلَهَا يَعْنِي السَّرَارِيَّ
Ва ба мо [Абу Бакр бин Абу Шайба] ва [Зуҳайр бин Ҳарб] ҳама чизро аз [Ибни Улайя] нақл кардааст, [Зуҳайр] гуфтааст, ба мо [Исмоил бин Иброҳим] аз [Абу Ҳайён] аз [Абу Зуръа бин Амр бин Ҷарир] аз [Абу Ҳурайра] гуфтааст: «Расули Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) рӯзе дар назди мардум буд, ки марде назди ӯ омад ва пурсид: «Эй Паёмбари Худо, имон чист?» Ӯ ҷавоб дод: «Ба Худо, фариштагонаш, китобаш, ба мулоқоти Ӯ, ба паёмбаронаш ва ба рӯзи қиёмат имон меорӣ». Ӯ пурсид: «Эй Паёмбари Худо, ислом чист?» Ӯ ҷавоб дод: «Ислом ин аст, ки Худоро ибодат кунӣ ва ба Ӯ ҳеҷ чизро шарик наорӣ, намозҳои фарзро бихонӣ, закоти воҷибро бидиҳӣ ва дар моҳи Рамазон рӯза гирӣ». Ӯ боз пурсид: «Эй Паёмбари Худо, эҳсон чист?» Ӯ ҷавоб дод: «Шумо Худоро чунон ибодат мекунед, ки гӯё Ӯро мебинед, пас агар Ӯро набинед, Ӯ шуморо мебинад». Ӯ боз пурсид: «Эй Паёмбари Худо, рӯзи қиёмат кай хоҳад буд?» Ӯ ҷавоб дод: «Ҳеҷ касе, ки аз ӯ дар ин бора пурсида мешавад, ҷавобро аз касе, ки пурсидааст, беҳтар намедонад, аммо ман ба шумо дар бораи нишонаҳо нақл мекунам; яъне вақте ки як зани хизматгор соҳибашро таваллуд мекунад. Ин яке аз нишонаҳост. — Дуюм, агар шахси урён ва пойлуч пешвои башарият шавад. Ин яке аз нишонаҳост. — Сеюм, агар чӯпонони буз дар сохтани биноҳо бо ҳамдигар рақобат кунанд. Ин яке аз нишонаҳо дар панҷ нишона аст, онро касе ҷуз Аллоҳ намедонад», сипас ӯ (с) ин оятро хонд: «Дар ҳақиқат, Аллоҳ илми рӯзи қиёматро танҳо бо Ӯст; ва Ӯст, ки борон мефиристад ва медонад, ки дар батни модар чӣ ҳаст. Ва ҳеҷ кас наметавонад бо итминон бидонад, ки фардо чӣ кор хоҳад кард. Ва ҳеҷ кас наметавонад бидонад, ки дар куҷои замин хоҳад мурд». Албатта, Аллоҳ доно ва огоҳ аст -Сураи Луқмон: 34-. Сипас он мард боз рафт. Пас Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам гуфт: "Он мардро назди ман даъват кунед". Пас онҳо боз даъват карданро сар карданд, аммо чизеро надиданд. Пас Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам гуфт: "Ин Ҷибрил аст, ӯ омадааст, то ба мардум дар бораи динашон таълим диҳад". Ба мо [Муҳаммад бин Абдуллоҳ бин Нумайр] ба мо [Муҳаммад бин Бисир] ба мо [Абу Ҳайён ат-Таймӣ] бо ин санад ҳадисе ба монанди ин нақл кардааст, танҳо дар ривоят ҷумлае ҳаст: "Вақте ки хизматгорон шавҳарони худро, яъне канизаконро таваллуд мекунанд".
Hadith
Imam Muslim : 11
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ عُمَارَةَ وَهُوَ ابْنُ الْقَعْقَاعِ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَلُونِي فَهَابُوهُ أَنْ يَسْأَلُوهُ فَجَاءَ رَجُلٌ فَجَلَسَ عِنْدَ رُكْبَتَيْهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الْإِسْلَامُ قَالَ لَا تُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا وَتُقِيمُ الصَّلَاةَ وَتُؤْتِي الزَّكَاةَ وَتَصُومُ رَمَضَانَ قَالَ صَدَقْتَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الْإِيمَانُ قَالَ أَنْ تُؤْمِنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكِتَابِهِ وَلِقَائِهِ وَرُسُلِهِ وَتُؤْمِنَ بِالْبَعْثِ وَتُؤْمِنَ بِالْقَدَرِ كُلِّهِ قَالَ صَدَقْتَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الْإِحْسَانُ قَالَ أَنْ تَخْشَى اللَّهَ كَأَنَّكَ تَرَاهُ فَإِنَّكَ إِنْ لَا تَكُنْ تَرَاهُ فَإِنَّهُ يَرَاكَ قَالَ صَدَقْتَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَتَى تَقُومُ السَّاعَةُ قَالَ مَا الْمَسْئُولُ عَنْهَا بِأَعْلَمَ مِنْ السَّائِلِ وَسَأُحَدِّثُكَ عَنْ أَشْرَاطِهَا إِذَا رَأَيْتَ الْمَرْأَةَ تَلِدُ رَبَّهَا فَذَاكَ مِنْ أَشْرَاطِهَا وَإِذَا رَأَيْتَ الْحُفَاةَ الْعُرَاةَ الصُّمَّ الْبُكْمَ مُلُوكَ الْأَرْضِ فَذَاكَ مِنْ أَشْرَاطِهَا وَإِذَا رَأَيْتَ رِعَاءَ الْبَهْمِ يَتَطَاوَلُونَ فِي الْبُنْيَانِ فَذَاكَ مِنْ أَشْرَاطِهَا فِي خَمْسٍ مِنْ الْغَيْبِ لَا يَعْلَمُهُنَّ إِلَّا اللَّهُ ثُمَّ قَرَأَ { إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْأَرْحَامِ وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَاذَا تَكْسِبُ غَدًا وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ } قَالَ ثُمَّ قَامَ الرَّجُلُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رُدُّوهُ عَلَيَّ فَالْتُمِسَ فَلَمْ يَجِدُوهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا جِبْرِيلُ أَرَادَ أَنْ تَعَلَّمُوا إِذْ لَمْ تَسْأَلُوا
Ба мо нақл кардааст [Зуҳайр бин Ҳарб] ба мо нақл кардааст [Ҷарир] аз [Умара] - яъне Ибни Қаъқоъ - аз [Абу Зуръа] аз [Абу Ҳурайра] гуфт: «Расули Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) гуфт: «Шумо аз ман мепурсед». Аммо онҳо метарсиданд ва аз пурсидан аз ӯ худдорӣ мекарданд. Пас, марде омад ва дар пеши зонуҳояш нишаст, он мард пурсид: «Эй Паёмбари Худо, ислом чист?» Ӯ ҷавоб дод: «Ислом ин аст, ки ба Худо ҳеҷ чизро шарик насозӣ, намоз бихонӣ, закот диҳӣ ва дар моҳи Рамазон рӯза гирӣ». Ӯ гуфт: «Ту дуруст мегӯӣ». Сипас боз пурсид: «Эй Паёмбари Худо, имон чист?» Ӯ ҷавоб дод: «Ту ба Худо, фариштагони Ӯ, китоби Ӯ, ба ҳодисаи мулоқот бо Ӯ, ба паёмбарони Ӯ ва ба рӯзи қиёмат ва ба тақдири ҳама имон меоварӣ». Ӯ гуфт: «Ту дуруст мегӯӣ». Сипас боз пурсид: «Эй Расули Худо, эҳсон чист?» Ӯ ҷавоб дод: «Шумо аз Худои Хосият метарсед, гӯё Ӯро мебинед, пас агар Ӯро набинед, Ӯ шуморо мебинад». Ӯ гуфт: «Ту ҳақ ҳастӣ». Сипас боз пурсид: «Эй Расули Худо, рӯзи қиёмат кай хоҳад буд?» Ӯ ҷавоб дод: «Ҳеҷ касе, ки дар ин бора пурсида мешавад, ҷавобро аз касе, ки пурсидааст, беҳтар намедонад, аммо ман ба шумо дар бораи нишонаҳо нақл мекунам; яъне вақте ки шумо ғуломеро мебинед, ки соҳибашро таваллуд мекунад. Ин яке аз нишонаҳост. Дуюм, агар шумо бубинед, ки як шахси луч, кар ва гунг пешвои инсонҳо дар рӯи замин мешавад. Ин яке аз нишонаҳост. Сеюм, агар шумо бубинед, ки чӯпонон бо ҳамдигар дар сохтани биноҳо ба баландиҳо рақобат мекунанд. Ин яке аз нишонаҳо дар панҷ нишонаи ғайб аст, онро касе ҷуз Аллоҳ намедонад». Сипас хонд: «Ба дурустӣ, Аллоҳ, танҳо бо Ӯ илми рӯзи қиёмат аст». Ва Ӯст, ки борон мефиристад ва медонад, ки дар батни модар чӣ ҳаст. Ва ҳеҷ кас наметавонад - бо итминон - фардо чӣ кор хоҳад кард. Ва ҳеҷ кас намедонад, ки дар куҷои замин хоҳад мурд. Дар ҳақиқат, Аллоҳ доно ва доно аст - -Сураи Луқмон: 34-. Сипас он мард бархост - истеъфо дод - ва Паёмбари Худо саллаллоҳу алайҳи ва саллам гуфт: "Ӯро назди ман бихон!" Пас ӯро ҷустуҷӯ карданд, аммо ӯро наёфтанд. Сипас Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) гуфт: "Ин мард Ҷабраил аст, ки мехоҳад динро омӯзад, зеро шумо намепурсед."
Hadith
Imam Muslim : 12
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ جَمِيلِ بْنِ طَرِيفِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الثَّقَفِيُّ عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ فِيمَا قُرِئَ عَلَيْهِ عَنْ أَبِي سُهَيْلٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ سَمِعَ طَلْحَةَ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ يَقُولُا جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَهْلِ نَجْدٍ ثَائِرُ الرَّأْسِ نَسْمَعُ دَوِيَّ صَوْتِهِ وَلَا نَفْقَهُ مَا يَقُولُ حَتَّى دَنَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا هُوَ يَسْأَلُ عَنْ الْإِسْلَامِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَمْسُ صَلَوَاتٍ فِي الْيَوْمِ وَاللَّيْلَةِ فَقَالَ هَلْ عَلَيَّ غَيْرُهُنَّ قَالَ لَا إِلَّا أَنْ تَطَّوَّعَ وَصِيَامُ شَهْرِ رَمَضَانَ فَقَالَ هَلْ عَلَيَّ غَيْرُهُ فَقَالَ لَا إِلَّا أَنْ تَطَّوَّعَ وَذَكَرَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الزَّكَاةَ فَقَالَ هَلْ عَلَيَّ غَيْرُهَا قَالَ لَا إِلَّا أَنْ تَطَّوَّعَ قَالَ فَأَدْبَرَ الرَّجُلُ وَهُوَ يَقُولُ وَاللَّهِ لَا أَزِيدُ عَلَى هَذَا وَلَا أَنْقُصُ مِنْهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَفْلَحَ إِنْ صَدَقَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ جَمِيعًا عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِي سُهَيْلٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَذَا الْحَدِيثِ نَحْوَ حَدِيثِ مَالِكٍ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَفْلَحَ وَأَبِيهِ إِنْ صَدَقَ أَوْ دَخَلَ الْجَنَّةَ وَأَبِيهِ إِنْ صَدَقَ
Ба мо [Қутайба бин Саид бин Ҷамил бин Сориф бин Абдуллоҳ ас-Сақафӣ] аз [Молик бин Анас] дар ривояте, ки аз болои ӯ хонда шудааст, аз [Абу Суҳайл] аз [падараш] шунидааст, ки ӯ [Салҳа бин Убайдуллоҳ]-ро шунидааст, ки мегӯяд: «Марде аз мардуми Наҷд, ки мӯяш рост истод, назди Расули Худо (с) омад, мо садои ӯро шунидем, аммо чизеро нафаҳмидем, ки ӯ гуфт. Инро бигӯ, то он даме ки ӯ ба Расули Худо (с) наздик шуд, маълум шуд, ки ӯ дар бораи Ислом мепурсид». Пас, Расули Худо (с) ҷавоб дод: «Ислом панҷ вақт намоз дар як шабу рӯз аст». Ӯ боз пурсид: «Оё ман ҳанӯз ҳам вазифаҳоеро ҷуз Ӯ дорам?» Ӯ ҷавоб дод: «Не, магар ин ки шумо намозҳои суннатиро нахонед ва дар моҳи Рамазон рӯза нагиред». Ӯ пурсид: «Оё ман ҳанӯз ҳам вазифаҳоеро ҷуз Ӯ дорам?» Ӯ ҷавоб дод: «Не, магар ин ки рӯзаи суннатӣ бигиред ва Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) дар бораи воҷибияти закот бар ӯ сухан гӯяд». Ӯ боз пурсид: «Оё ман ғайр аз Ӯ вазифаҳое дорам?» Ӯ ҷавоб дод: «Не, магар ин ки садақаҳои суннатӣ анҷом диҳед». Ровӣ гуфт: «Сипас он мард иҷозати худро гирифт ва гуфт: «Қасам ба Худо, ман аз ин бештар илова намекунам ва аз он кам намекунам». Пас Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) гуфтанд: «Агар воқеан ин корро кунад, хушбахт хоҳад буд». Ба мо [Яҳё бин Айюб] ва [Қутайба бин Саъд] ҳама чизро аз [Исмоил бин Ҷаъфар] аз [Абу Суҳайл] аз [падараш] аз [Талҳа бин Убайдуллоҳ] аз Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам бо ин ҳадис мисли ҳадиси Молик нақл кардааст, танҳо гуфтааст: «Расули Худо саллаллоҳу алайҳи ва саллам гуфтааст: «Агар ҳақ бошад, ба хотири падараш хушбахт хоҳад шуд», ё агар ҳақ бошад, ба хотири падараш ба биҳишт меравад».
Hadith
Imam Muslim : 13
حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ بُكَيْرٍ النَّاقِدُ حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ نُهِينَا أَنْ نَسْأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ شَيْءٍ فَكَانَ يُعْجِبُنَا أَنْ يَجِيءَ الرَّجُلُ مِنْ أَهْلِ الْبَادِيَةِ الْعَاقِلُ فَيَسْأَلَهُ وَنَحْنُ نَسْمَعُ فَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْبَادِيَةِ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ أَتَانَا رَسُولُكَ فَزَعَمَ لَنَا أَنَّكَ تَزْعُمُ أَنَّ اللَّهَ أَرْسَلَكَ قَالَ صَدَقَ قَالَ فَمَنْ خَلَقَ السَّمَاءَ قَالَ اللَّهُ قَالَ فَمَنْ خَلَقَ الْأَرْضَ قَالَ اللَّهُ قَالَ فَمَنْ نَصَبَ هَذِهِ الْجِبَالَ وَجَعَلَ فِيهَا مَا جَعَلَ قَالَ اللَّهُ قَالَ فَبِالَّذِي خَلَقَ السَّمَاءَ وَخَلَقَ الْأَرْضَ وَنَصَبَ هَذِهِ الْجِبَالَ آللَّهُ أَرْسَلَكَ قَالَ نَعَمْ قَالَ وَزَعَمَ رَسُولُكَ أَنَّ عَلَيْنَا خَمْسَ صَلَوَاتٍ فِي يَوْمِنَا وَلَيْلَتِنَا قَالَ صَدَقَ قَالَ فَبِالَّذِي أَرْسَلَكَ آللَّهُ أَمَرَكَ بِهَذَا قَالَ نَعَمْ قَالَ وَزَعَمَ رَسُولُكَ أَنَّ عَلَيْنَا زَكَاةً فِي أَمْوَالِنَا قَالَ صَدَقَ قَالَ فَبِالَّذِي أَرْسَلَكَ آللَّهُ أَمَرَكَ بِهَذَا قَالَ نَعَمْ قَالَ وَزَعَمَ رَسُولُكَ أَنَّ عَلَيْنَا صَوْمَ شَهْرِ رَمَضَانَ فِي سَنَتِنَا قَالَ صَدَقَ قَالَ فَبِالَّذِي أَرْسَلَكَ آللَّهُ أَمَرَكَ بِهَذَا قَالَ نَعَمْ قَالَ وَزَعَمَ رَسُولُكَ أَنَّ عَلَيْنَا حَجَّ الْبَيْتِ مَنْ اسْتَطَاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا قَالَ صَدَقَ قَالَ ثُمَّ وَلَّى قَالَ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لَا أَزِيدُ عَلَيْهِنَّ وَلَا أَنْقُصُ مِنْهُنَّ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَئِنْ صَدَقَ لَيَدْخُلَنَّ الْجَنَّةَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ هَاشِمٍ الْعَبْدِيُّ حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ قَالَ قَالَ أَنَسٌ كُنَّا نُهِينَا فِي الْقُرْآنِ أَنْ نَسْأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ شَيْءٍ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِهِ
Ба мо хабар додааст [Амр бин Муҳаммад бин Букайр ан-Нақид] ба мо хабар додааст [Ҳошим бин ал-Қосим Абу ан-Назр] ба мо хабар додааст [Сулаймон бин ал-Муғира] аз [Собит] аз [Анас бин Молик] гуфт: «Моро аз пурсидани чизе аз Паёмбари Худо (с) манъ карданд, яъне дар бораи омадани марде аз сокинони биёбон, ки доно буд, ки хирадманд буд, сипас ӯ пурсид, дар ҳоле ки мо онро шунидем, марде аз мардуми биёбон омад ва гуфт: «Эй Муҳаммад, паёмбари ту назди мо омад ва аз номи мо иддао кард, ки ту иддао кардаӣ, ки Аллоҳ туро фиристодааст». Паёмбар (с) ҷавоб дод: «Дуруст аст». Ӯ пурсид: «Кӣ осмонҳоро офаридааст?» Паёмбар (с) ҷавоб дод: «Аллоҳ». Ӯ пурсид: «Кӣ заминро офаридааст?» Паёмбар (с) ҷавоб дод: «Аллоҳ». Ӯ пурсид: «Кӣ ин кӯҳҳоро бунёд кардааст ва ҳар чизеро, ки дар онҳо офаридааст, офаридааст?» Ӯ ҷавоб дод: «Аллоҳ». Ӯ пурсид: «Пас, қасам ба он касе, ки осмонҳоро офарид, заминро офарид ва ин кӯҳҳоро устувор кард, оё шуморо Аллоҳ фиристодааст?» Ӯ ҷавоб дод: «Бале». Ӯ пурсид: «Паёмбари шумо иддао дорад, ки мо панҷ вақт намоз дар як шабу рӯз воҷиб ҳастем, оё ин дуруст аст?» Ӯ ҷавоб дод: «Дуруст аст». Ӯ пурсид: «Қасам ба он касе, ки шуморо фиристод, оё Аллоҳ ба шумо амр кардааст, ки ин корро кунед?» Ӯ ҷавоб дод: «Бале». Ӯ пурсид: «Паёмбари шумо иддао дорад, ки дар китоб рӯза гирифтани ҳар сол дар моҳи Рамазон воҷиб аст, оё ин дуруст аст?» Ӯ ҷавоб дод: «Бале». Ӯ пурсид: «Қасам ба он касе, ки шуморо фиристод, оё Аллоҳ ба шумо амр кардааст, ки ин корро кунед?» Ӯ ҷавоб дод: «Бале». Ӯ пурсид: «Паёмбари шумо иддао дорад, ки мо барои касоне аз мо, ки қодиранд роҳи Ӯро пайравӣ кунанд, воҷиб ҳастем, оё ин дуруст аст?» Ӯ ҷавоб дод: «Бале, дуруст аст». Сипас ӯ рӯй гардонд ва гуфт: «Қасам ба он Зоте, ки туро бо ҳақ фиристодааст, ман ба ин фарз чизе илова намекунам ва аз он кам намекунам». Пас Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) гуфтанд: «Агар он чизе, ки ӯ мегӯяд, рост бошад, ӯ воқеан ба биҳишт ворид мешавад». Ба мо [Абдуллоҳ ибни Ҳосим ал-Абдӣ] хабар дод, ба мо [Баҳз] ба мо [Сулаймон ибни Муғира] хабар дод, аз [Собит] гуфт, ки [Анас] гуфт: «Моро аз пурсидани чизе аз Қуръон аз Паёмбари Худо манъ карданд». Сипас ӯ ҳадисеро бо мисол овард.
Hadith
Imam Muslim : 14
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ طَلْحَةَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو أَيُّوبَ أَنَّ أَعْرَابِيًّا عَرَضَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي سَفَرٍ فَأَخَذَ بِخِطَامِ نَاقَتِهِ أَوْ بِزِمَامِهَا ثُمَّ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوْ يَا مُحَمَّدُ أَخْبِرْنِي بِمَا يُقَرِّبُنِي مِنْ الْجَنَّةِ وَمَا يُبَاعِدُنِي مِنْ النَّارِ قَالَ فَكَفَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ نَظَرَ فِي أَصْحَابِهِ ثُمَّ قَالَ لَقَدْ وُفِّقَ أَوْ لَقَدْ هُدِيَ قَالَ كَيْفَ قُلْتَ قَالَ فَأَعَادَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَعْبُدُ اللَّهَ لَا تُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا وَتُقِيمُ الصَّلَاةَ وَتُؤْتِي الزَّكَاةَ وَتَصِلُ الرَّحِمَ دَعْ النَّاقَةَ و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بِشْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ وَأَبُوهُ عُثْمَانُ أَنَّهُمَا سَمِعَا مُوسَى بْنَ طَلْحَةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِ هَذَا الْحَدِيثِ
Ба мо [Муҳаммад бин Абдуллоҳ бин Нумайр] ба мо [падарам] ба мо [Амр бин Усмон] ба мо [Мусо бин Талҳа] гуфт, ба ман [Абу Айюб] гуфт, ки як бодиянишин дар сафари Паёмбари Худо [саллаллоҳу алайҳи ва саллам] монеъ шуд, сипас лаҷоми шутурашро ё лаҷоми онро гирифт ва гуфт: «Эй Расули Худо ё эй Муҳаммад, дар бораи чизе, ки маро ба биҳишт наздик мекунад ва аз дӯзах дур мекунад, ба ман хабар деҳ?» Ровӣ гуфт: «Пас Паёмбар [саллаллоҳу алайҳи ва саллам] истоданд ва ба ёронаш нигаристанд ва сипас гуфт: «Ба ӯ тавфик дода шудааст ё ҳидоят дода шудааст». Ӯ пурсид: «Шумо чӣ гуфтед?» Ровӣ гуфт: «Сипас ӯ онро такрор кард». Пас Паёмбар [саллаллоҳу алайҳи ва саллам] гуфт: «Худоро ибодат кунед, бо ҳеҷ чиз Ӯро озор надиҳед, намоз хонед, закот диҳед ва робитаи дӯстӣ барқарор кунед ва сипас шутурро тарк кунед». Ба мо [Муҳаммад бин Ҳотим] ва [Абдурраҳмон бин Бисир] нақл кардааст, ки ҳарду гуфтаанд, ба мо [Баҳз] ба мо [Шуъба] ба мо [Муҳаммад бин Усмон бин Абдуллоҳ бин Мавҳаб] ва падараш [Усмон] гуфтаанд, ки ҳардуи онҳо шунидаанд, ки [Мусо бин Талҳа] аз [Абу Айюб] аз Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам бо чизе монанди ин ҳадис нақл кардааст.
Hadith
Imam Muslim : 15
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ أَخْبَرَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ ح و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ مُوسَى بْنِ طَلْحَةَ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ دُلَّنِي عَلَى عَمَلٍ أَعْمَلُهُ يُدْنِينِي مِنْ الْجَنَّةِ وَيُبَاعِدُنِي مِنْ النَّارِ قَالَ تَعْبُدُ اللَّهَ لَا تُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا وَتُقِيمُ الصَّلَاةَ وَتُؤْتِي الزَّكَاةَ وَتَصِلُ ذَا رَحِمِكَ فَلَمَّا أَدْبَرَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنْ تَمَسَّكَ بِمَا أُمِرَ بِهِ دَخَلَ الْجَنَّةَ وَفِي رِوَايَةِ ابْنِ أَبِي شَيْبَةَ إِنْ تَمَسَّكَ بِهِ
Ба мо нақл кардааст [Яҳё бин Яҳё ат-Тамимӣ] ба мо нақл кардааст [Абул Аҳваш]. -дар ривояти дигар омадааст, ки - Ва ба мо гуфта шудааст, ки [Абу Бакр бин Абу Шайба] ба мо нақл кардааст [Абул Аҳваш] аз [Абу Исҳоқ] аз [Мӯсо бин Талҳа] аз [Абу Айюб] гуфт: «Марде назди Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) омад ва пурсид: «Ба ман амалеро нишон деҳ, ки маро ба биҳишт наздик мекунад ва маро аз дӯзах дур мекунад?» Ӯ ҷавоб дод: «Ту Худоро ибодат мекунӣ, ба Ӯ чизеро шарик намекунӣ, намоз мехонӣ, закот медиҳӣ ва бо оилаат робита барқарор мекунӣ». Вақте ки ӯ хайрухуш кард, Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) гуфт: «Агар ӯ ба он чизе, ки ба ӯ амр шудааст, вафо кунад, ҳатман ба биҳишт ворид мешавад». Ва дар ривояти [Ибни Абу Шайба] гуфта шудааст: «Агар ӯ ба он вафо кунад».
Hadith
Imam Muslim : 16
و حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَقَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ أَعْرَابِيًّا جَاءَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ دُلَّنِي عَلَى عَمَلٍ إِذَا عَمِلْتُهُ دَخَلْتُ الْجَنَّةَ قَالَ تَعْبُدُ اللَّهَ لَا تُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا وَتُقِيمُ الصَّلَاةَ الْمَكْتُوبَةَ وَتُؤَدِّي الزَّكَاةَ الْمَفْرُوضَةَ وَتَصُومُ رَمَضَانَ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا أَزِيدُ عَلَى هَذَا شَيْئًا أَبَدًا وَلَا أَنْقُصُ مِنْهُ فَلَمَّا وَلَّى قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَنْظُرَ إِلَى رَجُلٍ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَلْيَنْظُرْ إِلَى هَذَا
Ва ба ман [Абубакр бин Исҳоқ] ба мо [Аффон] ба мо [Яҳё бин Саъид] аз [Абу Зуръа] аз [Абу Ҳурайра] гуфт, ки як бодиянишин назди Паёмбари Худо [саллаллоҳу алайҳи ва саллам] омад ва гуфт: «Эй Паёмбари Худо [саллаллоҳу алайҳи ва саллам], ба ман нишон деҳ, ки агар ман онҳоро иҷро кунам, кадом амалҳоро мекунам? Оё ман ба биҳишт меравам?» Ӯ ҷавоб дод: «Ту Худоро ибодат мекунӣ, ба Ӯ чизеро шарик намекунӣ, намозҳои фарзро мехонӣ, закоти фарзро мепардозӣ ва дар моҳи Рамазон рӯза мегирӣ». Ӯ гуфт: «Қасам ба он касе, ки ҷони ман дар дасти Ӯст, ман ба ин як зарра ҳам илова намекунам ва аз он кам намекунам». Вақте ки ӯ хайрухуш кард, Паёмбари Худо [саллаллоҳу алайҳи ва саллам] гуфт: «Ҳар кӣ хоҳад марде аз аҳли биҳиштро бубинад, бигзор ба ӯ нигоҳ кунад».
Hadith
Imam Muslim : 17
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ وَاللَّفْظُ لِأَبِي كُرَيْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ جَابِرٍ قَالَ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ النُّعْمَانُ بْنُ قَوْقَلٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ إِذَا صَلَّيْتُ الْمَكْتُوبَةَ وَحَرَّمْتُ الْحَرَامَ وَأَحْلَلْتُ الْحَلَالَ أَأَدْخُلُ الْجَنَّةَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ و حَدَّثَنِي حَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ وَالْقَاسِمُ بْنُ زَكَرِيَّاءَ قَالَا حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ شَيْبَانَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ وَأَبِي سُفْيَانَ عَنْ جَابِرٍ قَالَ قَالَ النُّعْمَانُ بْنُ قَوْقَلٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِمِثْلِهِ وَزَادَا فِيهِ وَلَمْ أَزِدْ عَلَى ذَلِكَ شَيْئًا
«Ба мо [Абу Бакр ибни Абу Шайба] ва [Абу Қурайб]-ро нақл кардааст ва лафажняи Абу Қурайб, ки ҳардуи онҳо гуфтанд, ба мо [Абу Муъовия]-ро нақл кардааст аз [ал-Аъмосӣ] аз [Абу Суфён] аз [Ҷобир] гуфт: «Нӯъмон ибни Қавқал назди Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) омад ва пурсид: «Эй Паёмбари Худо, шумо чӣ фикр мекунед, вақте ки ман намози фарзро адо кунам, аз ҳаром манъ кунам ва аз ҳалол иҷозат диҳам, оё ман ба биҳишт меравам?» Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ҷавоб доданд: «Бале». Ва ба ман [Ҳаҷҷоҷ бин аш-Шайъир] ва [ал-Қосим бин Закариё] ҳарду гуфтанд: "Ба мо [Убайдуллоҳ бин Мусо] аз [Шайбон] аз [ал-Аъмосӣ] аз [Абу Солеҳ] ва [Абу Суфён] аз [Ҷобир] нақл кардааст." Ӯ гуфт: "Нӯъмон бин Қавқал бо чунин хабар гуфт: "Эй Паёмбари Худо", танҳо илова кард: "Ва ман як зарра ҳам ба ин илова намекунам".
Hadith
Imam Muslim : 18
و حَدَّثَنِي سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَعْيَنَ حَدَّثَنَا مَعْقِلٌ وَهُوَ ابْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ أَنَّ رَجُلًا سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَرَأَيْتَ إِذَا صَلَّيْتُ الصَّلَوَاتِ الْمَكْتُوبَاتِ وَصُمْتُ رَمَضَانَ وَأَحْلَلْتُ الْحَلَالَ وَحَرَّمْتُ الْحَرَامَ وَلَمْ أَزِدْ عَلَى ذَلِكَ شَيْئًا أَأَدْخُلُ الْجَنَّةَ قَالَ نَعَمْ قَالَ وَاللَّهِ لَا أَزِيدُ عَلَى ذَلِكَ شَيْئًا
Ба ман [Салама бин Сябиб] ривоят шудааст, ки [Ҳасан бин Аъён] ба мо [Маъқил] - яъне Ибни Убайдуллоҳ - аз [Абу аз Зубайр] аз [Ҷобир] нақл кардааст, ки марде аз Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) пурсид: «Шумо чӣ фикр мекунед, агар ман намозҳои фарзиро бихонам, рӯзаи Рамазонро рӯза гирам, ҳалолро ҳалол гардонам ва ҳаромро манъ кунам, аммо ба он чизе илова накунам, оё ба биҳишт дохил мешавам?» Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ҷавоб дод: «Бале». Ӯ гуфт: «Қасам ба Худо, ман ба ин чизе илова намекунам».
Hadith
Imam Muslim : 19
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ الْهَمْدَانِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ يَعْنِي سُلَيْمَانَ بْنَ حَيَّانَ الْأَحْمَرَ عَنْ أَبِي مَالِكٍ الْأَشْجَعِيِّ عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بُنِيَ الْإِسْلَامُ عَلَى خَمْسَةٍ عَلَى أَنْ يُوَحَّدَ اللَّهُ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَصِيَامِ رَمَضَانَ وَالْحَجِّ فَقَالَ رَجُلٌ الْحَجُّ وَصِيَامُ رَمَضَانَ قَالَ لَا صِيَامُ رَمَضَانَ وَالْحَجُّ هَكَذَا سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Ба мо [Муҳаммад ибни Абдуллоҳ ибни Нумайр ал-Ҳамдонӣ] ба мо [Абу Холид] - яъне Сулаймон ибни Ҳайён ал-Аҳмар - аз [Абу Молик ал-Осиҷоъӣ] аз [Саъд ибни Убайда] аз [Ибни Умар] аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) нақл кардааст, ки ӯ гуфтааст: «Ислом бар панҷ асос бунёд ёфтааст: Яъне, ин ки Аллоҳро муттаҳид созад, намоз бихонад, закот диҳад, рӯзаи моҳи Рамазон ва ҳаҷ». Марде пурсид: «Ҳаҷ ва баъд рӯзаи моҳи Рамазон чист?» Ӯ ҷавоб дод: «Не, рӯзаи моҳи Рамазон ва баъд ҳаҷ». Ман инро аз Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) шунидам.
Hadith
Imam Muslim : 20
و حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ عُثْمَانَ الْعَسْكَرِيُّ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ زَكَرِيَّاءَ حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ طَارِقٍ قَالَ حَدَّثَنِي سَعْدُ بْنُ عُبَيْدَةَ السُّلَمِيُّ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بُنِيَ الْإِسْلَامُ عَلَى خَمْسٍ عَلَى أَنْ يُعْبَدَ اللَّهُ وَيُكْفَرَ بِمَا دُونَهُ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَحَجِّ الْبَيْتِ وَصَوْمِ رَمَضَانَ
Ба мо [Саҳл бин Усмон ал-Аскарӣ] ба мо [Яҳё бин Закариё] ба мо [Саъд бин Ториқ] гуфт, ба ман [Саъд бин Убайда ас-Суламӣ] аз [Ибни Умар] аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) гуфт: «Ислом бар панҷ асос бунёд ёфтааст: Яъне ибодати Аллоҳ ва бадном кардани дигар чизҳо, барпо доштани намоз, адо кардани закот, зиёрати Байтуллоҳ ва рӯза доштани моҳи Рамазон».
