Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 Hadith
Hadith
Imam Muslim : 121
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عُمَرَ الْمَكِّيُّ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ الْفَزَارِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو يَعْفُورٍ عَنْ الْوَلِيدِ بْنِ الْعَيْزَارِ عَنْ أَبِي عَمْرٍو الشَّيْبَانِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَيُّ الْأَعْمَالِ أَقْرَبُ إِلَى الْجَنَّةِ قَالَ الصَّلَاةُ عَلَى مَوَاقِيتِهَا قُلْتُ وَمَاذَا يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَالَ بِرُّ الْوَالِدَيْنِ قُلْتُ وَمَاذَا يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَالَ الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ
Ба мо хабар додааст [Муҳаммад ибни Абу Умар ал-Маккӣ] ба мо хабар додааст [Марвон ал-Фазорӣ] ба мо хабар додааст [Абу Яъфур] аз [ал-Валид ибни ал-Айзар] аз [Абу Амру аш-Шайбонӣ] аз [Абдуллоҳ ибни Масъуд] гуфт: «Ман пурсидам: «Эй Паёмбари Худо, кадом амал ба биҳишт наздиктар аст?» Ӯ ҷавоб дод: «Намозро дар вақти муайян бихонед». Боз пурсидам: «Ва боз чӣ, эй Паёмбари Худо?» Ӯ ҷавоб дод: «Ба ҳарду волидайн содиқ бошед». Боз пурсидам: «Ва чӣ, эй Паёмбари Худо?» Ӯ ҷавоб дод: «Ҷиҳод дар роҳи Худо».
Hadith
Imam Muslim : 122
و حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْوَلِيدِ بْنِ الْعَيْزَارِ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا عَمْرٍو الشَّيْبَانِيَّ قَالَ حَدَّثَنِي صَاحِبُ هَذِهِ الدَّارِ وَأَشَارَ إِلَى دَارِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ الْأَعْمَالِ أَحَبُّ إِلَى اللَّهِ قَالَ الصَّلَاةُ عَلَى وَقْتِهَا قُلْتُ ثُمَّ أَيٌّ قَالَ ثُمَّ بِرُّ الْوَالِدَيْنِ قُلْتُ ثُمَّ أَيٌّ قَالَ ثُمَّ الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنِي بِهِنَّ وَلَوْ اسْتَزَدْتُهُ لَزَادَنِي حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَهُ وَزَادَ وَأَشَارَ إِلَى دَارِ عَبْدِ اللَّهِ وَمَا سَمَّاهُ لَنَا
Ва ба мо [Убайдуллоҳ бин Муъоз ал-Анборӣ] ба мо [Шуъба] аз [ал-Валид бин ал-Айзар] ба мо [Шуъба] хабар додааст, ки ӯ [Абу Амр аш-Шайбонӣ] шунидааст, ки ӯ гуфт, ба ман соҳиби ин хонаро нақл кардааст - ва ӯ ба хонаи [Абдуллоҳ] ишора карда, гуфт: "Ман аз Расули Худо (с) пурсидам: "Амолае, ки Аллоҳ аз ҳама бештар дӯст медорад, чист?" Ӯ ҷавоб дод: "Дар вақти муайян намоз бихон". Ман пурсидам: "Баъд чӣ?" Ӯ ҷавоб дод: "Ба ҳарду волидайн содиқ". Ман пурсидам: "Баъд чӣ?" Ӯ ҷавоб дод: "Ҷиҳод дар роҳи Аллоҳ". Абдуллоҳ бин Масъуд гуфт: "Ӯ ба ман ҳама чизро гуфт, агар ман бештар талаб кунам, ҳатман бештар илова мекунад". [Муҳаммад бин Бассиёр] ба мо [Муҳаммад бин Ҷаъфар] ба мо [Шуъба] бо ин иснод низ хабар додааст. Ва ӯ афзуд: «Ва ба хонаи Абдуллоҳ ишора кард», аммо номи ӯро ба мо нагуфт.
Hadith
Imam Muslim : 123
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْحَسَنِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي عَمْرٍو الشَّيْبَانِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَفْضَلُ الْأَعْمَالِ أَوْ الْعَمَلِ الصَّلَاةُ لِوَقْتِهَا وَبِرُّ الْوَالِدَيْنِ
Ба мо гуфта шудааст, ки [Усмон ибни Абу Шайба] ба мо [Ҷарир] аз [Ҳасан ибни Убайдуллоҳ] аз [Абу Амр аш-Шайбонӣ] аз [Абдуллоҳ] аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) гуфтааст: «Муҳимтарин амалҳо - ё амалҳо - намоз дар вақти дуруст ва меҳрубонӣ ба волидайн аст».
Hadith
Imam Muslim : 124
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ إِسْحَقُ أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ وَقَالَ عُثْمَانُ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُرَحْبِيلَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ الذَّنْبِ أَعْظَمُ عِنْدَ اللَّهِ قَالَ أَنْ تَجْعَلَ لِلَّهِ نِدًّا وَهُوَ خَلَقَكَ قَالَ قُلْتُ لَهُ إِنَّ ذَلِكَ لَعَظِيمٌ قَالَ قُلْتُ ثُمَّ أَيٌّ قَالَ ثُمَّ أَنْ تَقْتُلَ وَلَدَكَ مَخَافَةَ أَنْ يَطْعَمَ مَعَكَ قَالَ قُلْتُ ثُمَّ أَيٌّ قَالَ ثُمَّ أَنْ تُزَانِيَ حَلِيلَةَ جَارِكَ
Ба мо [Усмон бин Абу Шайба] ва [Исҳоқ бин Иброҳим] гуфт: [Исҳоқ] ба мо [Ҷарир] ва [Усмон] гуфт: [Ҷарир] ба мо [Мансур] аз [Абу Воил] аз [Амр бин Шураҳбил] аз [Абдуллоҳ] гуфт: «Ман аз Расули Худо (с) пурсидам: «Бузургтарин гуноҳ дар назди Аллоҳ чист?» Паёмбари Худо (с) ҷавоб дод: «Ту барои Аллоҳ шарик месозӣ, дар ҳоле ки Ӯ туро офаридааст». Ман гуфтам: «Албатта, чунин гуноҳ бузург аст. Пас боз чӣ?» Ӯ гуфт: «Сипас писаратро куштӣ, зеро метарсидӣ, ки ӯ бо ту хӯрок мехӯрад». Ман боз пурсидам: «Сипас боз чӣ?» Паёмбари Худо (с) гуфт: «Ту бо зани ҳамсояат зино кардӣ».
Hadith
Imam Muslim : 125
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ جَمِيعًا عَنْ جَرِيرٍ قَالَ عُثْمَانُ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُرَحْبِيلَ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ قَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الذَّنْبِ أَكْبَرُ عِنْدَ اللَّهِ قَالَ أَنْ تَدْعُوَ لِلَّهِ نِدًّا وَهُوَ خَلَقَكَ قَالَ ثُمَّ أَيٌّ قَالَ أَنْ تَقْتُلَ وَلَدَكَ مَخَافَةَ أَنْ يَطْعَمَ مَعَكَ قَالَ ثُمَّ أَيٌّ قَالَ أَنْ تُزَانِيَ حَلِيلَةَ جَارِكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ تَصْدِيقَهَا { وَالَّذِينَ لَا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ وَلَا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَا يَزْنُونَ وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ يَلْقَ أَثَامًا }
Ба мо [Усмон бин Абу Шайба] ва [Исҳоқ бин Иброҳим] ҳама чизро аз [Ҷарир] нақл кардааст, [Усмон] гуфт, ба мо [Ҷарир] аз [ал-Аъмосӣ] аз [Абу Воил] аз [Амру бин Шураҳбил] гуфт, [Абдуллоҳ] гуфт: «Марде гуфт: «Эй Паёмбари Худо, бузургтарин гуноҳ дар назди Аллоҳ чист?» Ӯ ҷавоб дод: «Ту бо Аллоҳ рақобат мекунӣ, дар ҳоле ки Ӯ туро офаридааст». Ӯ пурсид: «Пас чӣ?» Ӯ ҷавоб дод: «Ту писаратро куштӣ, зеро метарсидӣ, ки ӯ бо ту хӯрок мехӯрад?» Ӯ пурсид: «Пас чӣ?» Ӯ ҷавоб дод: «Ту бо зани ҳамсояат зино мекунӣ». Сипас Аллоҳ ҳамчун далели ҳақиқати ин оят ин оятро нозил кард: «-Ва инчунин касоне, ки бо Аллоҳ чизеро ибодат намекунанд ва ҷонеро, ки Аллоҳ манъ кардааст, ба ҷуз ба роҳе, ки шариат иҷозат додааст, намекушанд ва зино намекунанд. Ҳар кӣ ин корро анҷом диҳад, барои гуноҳонаш ҷазо хоҳад гирифт-» -С. А; Фурқон: 68-.
Hadith
Imam Muslim : 126
حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ بُكَيْرِ بْنِ مُحَمَّدٍ النَّاقِدُ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ عَنْ سَعِيدٍ الْجُرَيْرِيِّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي بَكْرَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كُنَّا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَلَا أُنَبِّئُكُمْ بِأَكْبَرِ الْكَبَائِرِ ثَلَاثًا الْإِشْرَاكُ بِاللَّهِ وَعُقُوقُ الْوَالِدَيْنِ وَشَهَادَةُ الزُّورِ أَوْ قَوْلُ الزُّورِ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُتَّكِئًا فَجَلَسَ فَمَا زَالَ يُكَرِّرُهَا حَتَّى قُلْنَا لَيْتَهُ سَكَتَ
Ба ман [Амр ибни Муҳаммад ибни Букайр ибни Муҳаммад ан-Нақид] ба мо [Исмоил ибни Улайя] аз [Саъид ал-Ҷурайҷӣ] ба мо [Абдурраҳмон ибни Абу Бакра] аз [падараш] гуфт: «Вақте ки мо бо Паёмбари Худо [саллаллоҳу алайҳи ва саллам] будем, ӯ гуфт: «Оё ба шумо бузургтарин гуноҳро бигӯям?» Ин се чиз аст: саркашӣ аз Аллоҳ, нофармонии волидайн ва шаҳодати бардурӯғ додан ё суханони бардурӯғ гуфтан». Дар он вақт ӯ ба пушт такя карда нишаст. Ӯ суханонашро такрор мекард, то он даме ки мо гуфтем: «Умедворам, ки бозистад».
Hadith
Imam Muslim : 127
و حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ حَدَّثَنَا خَالِدٌ وَهُوَ ابْنُ الْحَارِثِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَنَسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْكَبَائِرِ قَالَ الشِّرْكُ بِاللَّهِ وَعُقُوقُ الْوَالِدَيْنِ وَقَتْلُ النَّفْسِ وَقَوْلُ الزُّورِ
Ва ба мо [Яҳё бин Ҳабиб ал-Ҳорисӣ] ба мо [Холид] - яъне Ибни Ҳорис - ба мо [Шуъба] ба мо [Убайдуллоҳ бин Абу Бакр] аз [Анас] ба мо [Ҳикоят кардааст] аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) дар бораи гуноҳони кабира, ӯ гуфт: «Ширк ба Аллоҳ, нофармонии волидайн, куштани нафс ва суханони дурӯғ».
Hadith
Imam Muslim : 128
و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْوَلِيدِ بْنِ عَبْدِ الْحَمِيدِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَ ذَكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْكَبَائِرَ أَوْ سُئِلَ عَنْ الْكَبَائِرِ فَقَالَ الشِّرْكُ بِاللَّهِ وَقَتْلُ النَّفْسِ وَعُقُوقُ الْوَالِدَيْنِ وَقَالَ أَلَا أُنَبِّئُكُمْ بِأَكْبَرِ الْكَبَائِرِ قَالَ قَوْلُ الزُّورِ أَوْ قَالَ شَهَادَةُ الزُّورِ قَالَ شُعْبَةُ وَأَكْبَرُ ظَنِّي أَنَّهُ شَهَادَةُ الزُّورِ
Ва ба мо хабар додааст [Муҳаммад бин ал-Валид бин Абдулҳамид] ба мо хабар додааст [Муҳаммад бин Ҷаъфар] ба мо хабар додааст [Шуъба] гуфт ӯ, ба мо хабар додааст [Убайдуллоҳ бин Абу Бакр] гуфт ӯ: «Ман шунидам [Анас бин Молик] мегуфт: «Паёмбари Худо саллаллоҳу алайҳи ва саллам дар бораи гуноҳони кабира зикр кардааст, ё аз ӯ дар бораи гуноҳони кабира пурсида шудааст, пас ӯ гуфт: «Ширк ба Худо, мекушад рӯҳ, нофармонии волидайн», сипас боз гуфт: «Мехоҳед, ки ман шуморо дар бораи бузургтарин гуноҳон огоҳ кунам?» боз гуфт: «Суханони дурӯғ», ё гуфт: «Шаҳодати бардурӯғ». [Шуъба] гуфт: «Қатътарин гумони ман «шаҳодати бардурӯғ» аст».
Hadith
Imam Muslim : 129
حَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الْأَيْلِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ عَنْ ثَوْرِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَبِي الْغَيْثِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اجْتَنِبُوا السَّبْعَ الْمُوبِقَاتِ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا هُنَّ قَالَ الشِّرْكُ بِاللَّهِ وَالسِّحْرُ وَقَتْلُ النَّفْسِ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَأَكْلُ مَالِ الْيَتِيمِ وَأَكْلُ الرِّبَا وَالتَّوَلِّي يَوْمَ الزَّحْفِ وَقَذْفُ الْمُحْصِنَاتِ الْغَافِلَاتِ الْمُؤْمِنَاتِ
Ба ман гуфтанд, ки [Ҳорун бин Саъид ал-Айлӣ] ба мо [Ибни Ваҳҳоб] нақл кардааст, ӯ гуфт, ба мо [Сулаймон бин Билол] аз [Саур бин Зайд] аз [Абулғайтс] аз [Абу Ҳурайра] ривоят кардааст, ки Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд: «Аз ҳафт гуноҳе, ки метавонанд боиси ҳалокат шаванд, парҳез кунед». Ба ӯ гуфтанд: «Эй Паёмбари Худо, ҳафт гуноҳ кадомҳоянд?» Ӯ ҷавоб дод: «Гуноҳи шарик овардан ба Худо, ҷодугарӣ, куштани ҷонҳое, ки Аллоҳ куштани онҳоро ба ҷуз ҳақ манъ кардааст, хӯрдани моли ятимҳо, хӯрдани рибо, фирор аз майдони ҷанг ва айбдор кардани занони мӯъмини некӯкор ба зино».
Hadith
Imam Muslim : 130
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ الْهَادِ عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مِنْ الْكَبَائِرِ شَتْمُ الرَّجُلِ وَالِدَيْهِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَهَلْ يَشْتِمُ الرَّجُلُ وَالِدَيْهِ قَالَ نَعَمْ يَسُبُّ أَبَا الرَّجُلِ فَيَسُبُّ أَبَاهُ وَيَسُبُّ أُمَّهُ فَيَسُبُّ أُمَّهُ و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ جَمِيعًا عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ شُعْبَةَ ح و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ كِلَاهُمَا عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَهُ
Ба мо [Қутайба бин Саъид] ба мо [ал-Лайтс] аз [Ибни Ҳод] аз [Саъд бин Иброҳим] аз [Ҳумайд бин Абдурраҳмон] аз [Абдуллоҳ бин Амр бин ал-Ош] гуфта шудааст, ки Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд: «Аз ҷумлаи гуноҳони бузург ин аст, ки мард падару модарашро маломат кунад». Саҳобагон пурсиданд: «Эй Паёмбари Худо, оё мумкин аст, ки мард падару модарашро маломат кунад?» Ӯ ҷавоб дод: «Бале. Ӯ падари касеро маломат мекунад ва сипас шахс падарашро маломат мекунад, сипас модарашро маломат мекунад, сипас шахс модарашро маломат мекунад». Ва ба мо [Абу Бакр бин Абу Шайба] ва [Муҳаммад бин ал-Мутсанна] ва [Ибни Бассиёр] ҳама чизро аз [Муҳаммад бин Ҷаъфар] аз [Шуъба] нақл кардааст. -Дар ривояти дигар омадааст, ки - Ва ба мо хабар додааст, ки [Муҳаммад бин Ҳотим] ба мо хабар додааст, ки [Яҳё бин Саъид] ба мо [Суфён] ҳардуро [Саъд бин Иброҳим] бо ин иснод мисли он ҳадис нақл кардааст.
Hadith
Imam Muslim : 131
و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ دِينَارٍ جَمِيعًا عَنْ يَحْيَى بْنِ حَمَّادٍ قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ حَمَّادٍ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبَانَ بْنِ تَغْلِبَ عَنْ فُضَيْلٍ الْفُقَيْمِيِّ عَنْ إِبْرَاهِيمَ النَّخَعِيِّ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ مِنْ كِبْرٍ قَالَ رَجُلٌ إِنَّ الرَّجُلَ يُحِبُّ أَنْ يَكُونَ ثَوْبُهُ حَسَنًا وَنَعْلُهُ حَسَنَةً قَالَ إِنَّ اللَّهَ جَمِيلٌ يُحِبُّ الْجَمَالَ الْكِبْرُ بَطَرُ الْحَقِّ وَغَمْطُ النَّاسِ
Ва ба мо [Муҳаммад бин ал-Мутсанна] ва [Муҳаммад бин Башёр] ва [Иброҳим бин Динор] ҳама чизро аз [Яҳё бин Ҳаммод], [Ибни ал-Мутсанна] гуфт, ба мо [Яҳё бин Ҳаммод], ба мо [Шуъба], аз [Абон бин Тағлиб], аз [Фудулайл ал-Фуқаймӣ], аз [Иброҳим ан-Нахаъӣ], аз [Алқама], аз [Абдуллоҳ бин Масъуд], аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам), гуфт: «Касе, ки дар дилаш ба андозаи донаи хардал такаббур дорад, ба биҳишт дохил намешавад». Марде пурсид: «Дар асл, мардон дӯст медоранд, ки либос ва пойафзоли онҳо зебо бошад - оё ин худписандӣ ҳисобида мешавад -?» Ӯ ҷавоб дод: «Ба ростӣ, Аллоҳ некӯ аст ва некиро дӯст медорад, такаббур ҳақиқатро рад мекунад ва инсонро паст мезанад».
Hadith
Imam Muslim : 132
حَدَّثَنَا مِنْجَابُ بْنُ الْحَارِثِ التَّمِيمِيُّ وَسُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ كِلَاهُمَا عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُسْهِرٍ قَالَ مِنْجَابٌ أَخْبَرَنَا ابْنُ مُسْهِرٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَدْخُلُ النَّارَ أَحَدٌ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ حَبَّةِ خَرْدَلٍ مِنْ إِيمَانٍ وَلَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ أَحَدٌ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ حَبَّةِ خَرْدَلٍ مِنْ كِبْرِيَاءَ
Ба мо [Минҷоб бин ал-Ҳорис ат-Тамимӣ] ва [Сувайд бин Саъд] ҳарду аз [Алӣ бин Мушир] нақл кардааст, [Минҷоб] гуфтааст, ба мо [Ибни Мушир] аз [ал-Аъмосӣ] аз [Иброҳим] аз [Алқама] аз [Абдуллоҳ] нақл кардааст, ки ӯ гуфт: «Расули Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд: «Касе, ки дар қалбаш ба андозаи донаи хардал имон бошад, ба дӯзах намеравад ва касе, ки қалбаш ба андозаи донаи хардал ғурур бошад, ба биҳишт намедарояд».
Hadith
Imam Muslim : 133
و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبَانَ بْنِ تَغْلِبَ عَنْ فُضَيْلٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ مِنْ كِبْرٍ
Ва ба мо гуфта шудааст, ки [Муҳаммад бин Басиёр] ба мо гуфтааст, ки [Абу Довуд] ба мо гуфтааст, ки [Шуъба] аз [Абон бин Тағлиб] аз [Фудлайл] аз [Иброҳим] аз [Алқама] аз [Абдуллоҳ] аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) гуфтааст: «Ҳеҷ касе, ки дар қалбаш ба андозаи зарра кибр бошад, ба биҳишт дохил намешавад».
Hadith
Imam Muslim : 134
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي وَوَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ شَقِيقٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ وَكِيعٌ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ و قَالَ ابْنُ نُمَيْرٍ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ مَاتَ يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا دَخَلَ النَّارَ وَقُلْتُ أَنَا وَمَنْ مَاتَ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا دَخَلَ الْجَنَّةَ
Ба мо [Муҳаммад ибни Абдуллоҳ ибни Нумайр] ба мо [падарам] ва [Воки] аз [ал-Аъмосӣ] аз [Сақиқ] аз [Абдуллоҳ], Вакиъ гуфт: «Расулуллоҳ алайҳиссалом гуфтанд», дар ҳоле ки Ибни Нумайр гуфт: «Ман шунидам, ки Расулуллоҳ алайҳиссалом мегуфт: «Ҳар кӣ дар ҳолате бимирад, ки чизеро бо Аллоҳ шарик кунад, ба дӯзах меравад». Ва ман гуфтам: «Ман ва касе, ки бе шарики Аллоҳ бимирад, албатта ба биҳишт медароем».
Hadith
Imam Muslim : 135
و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ جَابِرٍ قَالَ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الْمُوجِبَتَانِ فَقَالَ مَنْ مَاتَ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا دَخَلَ الْجَنَّةَ وَمَنْ مَاتَ يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا دَخَلَ النَّارَ
Ва ба мо [Абу Бакр бин Абу Шайба] ва [Абу Қурайб] гуфтаанд, ки [Абу Муъовия] ба мо [ал-Аъмосӣ] ба [Абу Суфён] ба [Ҷобир] гуфтааст: «Марде назди Паёмбари Худо [саллаллоҳу алайҳи ва саллам] омад ва гуфт: «Эй Паёмбари Худо, чизе, ки моро водор мекунад, чизи дигаре аст? Агар ту бо чизе аз Аллоҳ шарик кунӣ, бояд ба биҳишт равӣ ва касе, ки дар ҳоле бимирад, ки Аллоҳро бо чизе куфр гӯяд, бояд ба дӯзах равад».
Hadith
Imam Muslim : 136
و حَدَّثَنِي أَبُو أَيُّوبَ الْغَيْلَانِيُّ سُلَيْمَانُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ وَحَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا قُرَّةُ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ حَدَّثَنَا جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ لَقِيَ اللَّهَ لَا يُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا دَخَلَ الْجَنَّةَ وَمَنْ لَقِيَهُ يُشْرِكُ بِهِ دَخَلَ النَّارَ قَالَ أَبُو أَيُّوبَ قَالَ أَبُو الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ و حَدَّثَنِي إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ أَخْبَرَنَا مُعَاذٌ وَهُوَ ابْنُ هِشَامٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بِمِثْلِهِ
Ва ба ман [Абу Айюб ал-Ғайлонӣ, Сулаймон бин Абдуллоҳ] ва [Ҳаҷҷоҷ бин аш-Шайъир] гуфтаанд, ки ҳардуи онҳо гуфтаанд, ки [Абдулмалик бин Амр] ба мо [Қуръон]-ро аз [Абуаз-Зубайр] гуфтаанд, ба мо [Ҷобир бин Абдуллоҳ] гуфтаанд: «Ман аз Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) шунидам, ки мегуфт: «Касоне, ки мемиранд, бе он ки Худоро шарик оваранд, албатта ба биҳишт меравед ва касе, ки бо Худо дар ҳолате мемирад, ки Худоро шарик оваред, албатта ба дӯзах меравад». [Абу Айюб] гуфт; [Абуаз-Зубайр] аз [Ҷобир] гуфт: «Ман аз Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) шунидам, ки мегуфт: «Касоне, ки мемиранд, бе он ки Худоро шарик оваранд, вомехӯранд». Ва ба ман гуфтаанд, ки [Исҳоқ бин Маншур] ба мо [Муъоз] - яъне Ибни Ҳишом - хабар додааст, ки ӯ гуфт, ки [падарам] ба ман хабар додааст, аз [Абуаз-Зубайр] ба [Ҷобир], ки Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) гуфтаанд, чунон ки дар ҳадис омадааст.
Hadith
Imam Muslim : 137
و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ وَاصِلٍ الْأَحْدَبِ عَنْ الْمَعْرُورِ بْنِ سُوَيْدٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا ذَرٍّ يُحَدِّثُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ أَتَانِي جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام فَبَشَّرَنِي أَنَّهُ مَنْ مَاتَ مِنْ أُمَّتِكَ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا دَخَلَ الْجَنَّةَ قُلْتُ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ قَالَ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ
Ва ба мо [Муҳаммад бин ал-Мутсанна] ва [Ибни Башёр], [Ибни ал-Мутсанна] гуфт, ба мо [Муҳаммад бин Ҷаъфар] ба мо [Шуъба] аз [Вошилул-Аҳдаб] аз [Маърур бин Сувайд] гуфт: «Ман [Абу Зарр]-ро аз Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам шунидам, ки гуфт: «Ҷибрил алайҳиссалом назди ман омад ва ба ман башорат дод, ки ҳар касе аз қавми шумо бимирад ва бо ҳеҷ чиз Худоро озор надиҳад, ҳатман ба биҳишт дохил мешавад». Пас ман пурсидам: «Ҳарчанд зино карда ва дуздӣ карда бошад?» Ҷабрил ҷавоб дод: «Ҳарчанд зино карда ва дуздӣ карда бошад».
Hadith
Imam Muslim : 138
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَأَحْمَدُ بْنُ خِرَاشٍ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ حَدَّثَنِي حُسَيْنٌ الْمُعَلِّمُ عَنْ ابْنِ بُرَيْدَةَ أَنَّ يَحْيَى بْنَ يَعْمَرَ حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَا الْأَسْوَدِ الدِّيلِيَّ حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَا ذَرٍّ حَدَّثَهُ قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ نَائِمٌ عَلَيْهِ ثَوْبٌ أَبْيَضُ ثُمَّ أَتَيْتُهُ فَإِذَا هُوَ نَائِمٌ ثُمَّ أَتَيْتُهُ وَقَدْ اسْتَيْقَظَ فَجَلَسْتُ إِلَيْهِ فَقَالَ مَا مِنْ عَبْدٍ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ ثُمَّ مَاتَ عَلَى ذَلِكَ إِلَّا دَخَلَ الْجَنَّةَ قُلْتُ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ قَالَ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ قُلْتُ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ قَالَ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ فِي الرَّابِعَةِ عَلَى رَغْمِ أَنْفِ أَبِي ذَرٍّ قَالَ فَخَرَجَ أَبُو ذَرٍّ وَهُوَ يَقُولُ وَإِنْ رَغِمَ أَنْفُ أَبِي ذَرٍّ
Ба мо [Зуҳайр бин Ҳарб] ва [Аҳмад бин Хиросӣ] нақл кардааст, ба мо [Абдуш-Шамод бин Абдулворис] ба мо [падарам] гуфтааст, ба мо [Ҳусайн ал-Муаллим] аз [Ибни Бурайда] гуфтааст, ки [Яҳё бин Яъмар] ба ӯ гуфтааст, ки [Абуласвад ад-Дайламӣ] ба ӯ гуфтааст, ки [Абу Зар] ба ӯ гуфтааст, ӯ гуфт: «Ман назди Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) омадам, ки дар он вақт хоб буд ва либоси сафед пӯшида буд. Вақте ки ман боз назди ӯ омадам, ӯ ҳанӯз хоб буд, вақте ки ман боз назди ӯ омадам, ӯ бедор буд. Сипас ман рӯ ба рӯи ӯ нишастам, ӯ гуфт: «Ҳеҷ бандае нест, ки бигӯяд: «Ло илоҳа иллаллоҳ, ҷуз Аллоҳ худое шоистаи ибодат нест», сипас бо часпидан ба он бимирад, балки ӯ ҳатман ба биҳишт дохил мешавад». Ман пурсидам: «Ҳарчанд зино кунад ва дуздӣ кунад». Ӯ ҷавоб дод: «Ҳарчанд зино кунад ва дуздӣ кунад». Ман пурсидам: «Ҳарчанд зино кунад ва дуздӣ кунад». Ӯ ҷавоб дод: «Ҳарчанд зино кунад ва дуздӣ кунад». Се маротиба. Сипас, бори чорум гуфт: «Ҳарчанд Абу Зар розӣ набошад». Ровӣ гуфт: «Абу Зар берун омад, дар ҳоле ки ӯ гуфт: «Ҳарчанд Абу Зар розӣ набошад».
Hadith
Imam Muslim : 139
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ وَاللَّفْظُ مُتَقَارِبٌ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَدِيِّ بْنِ الْخِيَارِ عَنْ الْمِقْدَادِ بْنِ الْأَسْوَدِ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ إِنْ لَقِيتُ رَجُلًا مِنْ الْكُفَّارِ فَقَاتَلَنِي فَضَرَبَ إِحْدَى يَدَيَّ بِالسَّيْفِ فَقَطَعَهَا ثُمَّ لَاذَ مِنِّي بِشَجَرَةٍ فَقَالَ أَسْلَمْتُ لِلَّهِ أَفَأَقْتُلُهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بَعْدَ أَنْ قَالَهَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَقْتُلْهُ قَالَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ قَدْ قَطَعَ يَدِي ثُمَّ قَالَ ذَلِكَ بَعْدَ أَنْ قَطَعَهَا أَفَأَقْتُلُهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَقْتُلْهُ فَإِنْ قَتَلْتَهُ فَإِنَّهُ بِمَنْزِلَتِكَ قَبْلَ أَنْ تَقْتُلَهُ وَإِنَّكَ بِمَنْزِلَتِهِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ كَلِمَتَهُ الَّتِي قَالَ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَا أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ مُوسَى الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ جَمِيعًا عَنْ الزُّهْرِيِّ بِهَذَا الْإِسْنَادِ أَمَّا الْأَوْزَاعِيُّ وَابْنُ جُرَيْجٍ فَفِي حَدِيثِهِمَا قَالَ أَسْلَمْتُ لِلَّهِ كَمَا قَالَ اللَّيْثُ فِي حَدِيثِهِ وَأَمَّا مَعْمَرٌ فَفِي حَدِيثِهِ فَلَمَّا أَهْوَيْتُ لِأَقْتُلَهُ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ و حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ اللَّيْثِيُّ ثُمَّ الْجُنْدَعِيُّ أَنَّ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ عَدِيِّ بْنِ الْخِيَارِ أَخْبَرَهُ أَنَّ الْمِقْدَادَ بْنَ عَمْرِو بْنِ الْأَسْوَدِ الْكِنْدِيَّ وَكَانَ حَلِيفًا لِبَنِي زُهْرَةَ وَكَانَ مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ إِنْ لَقِيتُ رَجُلًا مِنْ الْكُفَّارِ ثُمَّ ذَكَرَ بِمِثْلِ حَدِيثِ اللَّيْثِ
Ба мо нақл кардааст [Қутайба бин Саъид] ба мо [Лайтс] нақл кардааст. -Дар ривояти дигар гуфта шудааст, ки Дон ба мо нақл кардааст, ки [Муҳаммад бин Рум] ва лафаз ба ҳам наздиканд ва монанданд. Ба мо [Лайтс] аз [Ибни Шиҳоб] аз [Ато бин Язид ал-Лайтсӣ] аз [Убайдуллоҳ бин Ади бин ал-Хиёр] аз [ал-Миқдод бин ал-Асвад] ривоят шудааст, ки ӯ ба ӯ хабар додааст, ки ӯ гуфт: "Эй Расули Худо, агар ман бо марде аз гурӯҳи кофирон вохӯрдам, сипас онҳо ба ман ҳамла карданд ва яке аз дастҳоямро бо шамшераш буриданд, чӣ фикр мекунед?" Пас ӯ аз ман гурехт ва дар паси дарахт пинҳон шуд, сипас шахсе, ки ин корро кардааст, гуфт: "Ман худро барои Худо таслим кардам. Эй Расули Худо, оё ман метавонам ӯро пас аз он ки ӯ ин ибораро - тавҳид - гуфт - бикушам?" Паёмбари Худо гуфт: "Ӯро накушед". Миқдод ҷавоб дод: "Эй Расули Худо! Он мард дасти маро бурида буд ва баъд аз буридан - тасодуфан - гуфт! Оё ман метавонам ӯро бикушам?' Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ҷавоб доданд: "Ӯро накушед, агар шумо мардро бикушед, пас ӯ пеш аз куштани шумо мисли шумо хоҳад буд, дар ҳоле ки шумо пеш аз гуфтани ин суханон дар мавқеи ӯ будед - яъне кофир -". Ба мо [Исҳоқ бин Иброҳим] ва [Абд бин Ҳумайд] гуфтанд, ба мо [Абдурраззоқ] гуфтанд, ба мо [Маъмар] гуфтанд. -дар ривояти дигар гуфта шудааст - Ва ба мо [Исҳоқ бин Мусо ал-Ансорӣ] ба мо [ал-Валид бин Муслим] аз [ал-Аузоъӣ] гуфт. -дар ривояти дигар гуфта шудааст - Ва ба мо [Муҳаммад бин Рофиъ] гуфт, ба мо [Абдурраззоқ] ба мо [Ибни Ҷурайҷ] ҳама чизро аз [аз-Зуҳрӣ] бо ин иснод гуфтааст. Аммо ал-Авзоъӣ ва Ибни Ҷурайҷ дар ҳадиси дуюмашон гуфтаанд: «Ман худро ба Аллоҳ таслим кардам», чунон ки ал-Лайтс дар ҳадиси худ гуфтааст. Дар мавриди Маъмар дар ҳадиси худ гуфта шудааст: «Вақте ки мехостам ӯро бикушам, ӯ гуфт: «Ба ҷуз Аллоҳ худое нест, ки сазовори ибодат бошад». Ва ба мо [Ҳармала бин Яҳё] ба мо [Ибни Ваҳҳоб] гуфт, ба ман [Юнус] аз [Ибни Шиҳоб] гуфт, ба ман [Ато бин Язид ал-Лайси ал-Ҷундаъӣ] гуфт, ки [Абдуллоҳ бин Ади бин ал-Хиёр] ба ӯ гуфтааст, ки [ал-Миқдод бин Амр бин ал-Асвад ал-Кинди] - ӯ муттаҳиди фарзандони Зуҳра буд ва ӯ яке аз саҳобагон буд, ки дар ҷанги Бадр бо Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) иштирок карда буд - гуфт: "Эй Паёмбари Худо, агар бо марде аз кофирон вохӯрам, чӣ фикр мекунед?" Сипас ӯ ҳадиси Лайтсро зикр кард.
Hadith
Imam Muslim : 140
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الْأَحْمَرُ ح و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ كِلَاهُمَا عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي ظِبْيَانَ عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ وَهَذَا حَدِيثُ ابْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَرِيَّةٍ فَصَبَّحْنَا الْحُرَقَاتِ مِنْ جُهَيْنَةَ فَأَدْرَكْتُ رَجُلًا فَقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَطَعَنْتُهُ فَوَقَعَ فِي نَفْسِي مِنْ ذَلِكَ فَذَكَرْتُهُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَقَتَلْتَهُ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّمَا قَالَهَا خَوْفًا مِنْ السِّلَاحِ قَالَ أَفَلَا شَقَقْتَ عَنْ قَلْبِهِ حَتَّى تَعْلَمَ أَقَالَهَا أَمْ لَا فَمَا زَالَ يُكَرِّرُهَا عَلَيَّ حَتَّى تَمَنَّيْتُ أَنِّي أَسْلَمْتُ يَوْمَئِذٍ قَالَ فَقَالَ سَعْدٌ وَأَنَا وَاللَّهِ لَا أَقْتُلُ مُسْلِمًا حَتَّى يَقْتُلَهُ ذُو الْبُطَيْنِ يَعْنِي أُسَامَةَ قَالَ قَالَ رَجُلٌ أَلَمْ يَقُلْ اللَّهُ { وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّى لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَيَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ } فَقَالَ سَعْدٌ قَدْ قَاتَلْنَا حَتَّى لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَأَنْتَ وَأَصْحَابُكَ تُرِيدُونَ أَنْ تُقَاتِلُوا حَتَّى تَكُونُ فِتْنَةٌ
Ба мо [Абу Бакр бин Абу Шайба] ба мо [Абу Холид ал-Аҳмар] нақл кардааст. -дар ривояти дигар омадааст - Ва ба мо [Абу Қурайб] ва [Исҳоқ бин Иброҳим] аз [Абу Муъовия] ҳарду аз [ал-Аъмасӣ] аз [Абу Длибён] аз [Усома бин Зайд] нақл кардааст ва ин ҳадиси Ибни Абу Шайба аст, ки ӯ гуфт: "Расули Худо моро бо лашкар фиристод. Як субҳ мо ба Ҳуруқот, ки дар минтақаи Ҷуҳайна ҷойгир аст, расидем. Сипас бо марде вохӯрдам, он мард гуфт: "ЛО ИЛОҲА ИЛЛОҲУ" - "Ҳеҷ худое сазовори ибодат нест, ҷуз Аллоҳ" - аммо ман бо корд ӯро задам. Сипас эҳсос кардам, ки дар дохили ман аз ин сабаб мушкиле вуҷуд дорад, бинобар ин ин ҳодисаро ба Паёмбари Худо нақл кардам. Сипас Паёмбар пурсид: "Чаро шумо касонеро, ки "Ло илоҳа иллоҳ" гуфтаанд, мекушед?" Ман ҷавоб додам: "Эй Паёмбари Худо!" Дар асл, мард ин суханро аз тарси шамшер гуфт." Паёмбар боз пурсид: "Оё синаи ӯро кушодӣ, то бидонӣ, ки оё ӯ дар ҳақиқат калимаи шаҳодатро гуфтааст ё не?" Паёмбар ин саволро ба ман такрор кард ва ман фикр кардам, ки дар он вақт нав ба ислом гардам." Усома боз нақл кард: "Саъд гуфта буд: "Қасам ба Худо, ман мусалмонеро намекушам, то он даме, ки ӯро касе, ки шиками хурд дорад, яъне Усома, накушад." Усома боз гуфт: "Марде пурсид: "Оё Аллоҳ нагуфтааст: "Ва бо онҳо биҷангед, то дигар тӯҳмат набошад ва динро танҳо барои Аллоҳ қарор диҳед..." (Сураи Анфол: 38). Пас Саъд ҷавоб дод: "Ба ростӣ, мо бо онҳо биҷангидем, то тӯҳмат нашавад, аммо ту ва саҳобагонат бо онҳо биҷангиданд, то тӯҳмат кунанд."
