Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 Hadith
Hadith
Imam Muslim : 121
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عُمَرَ الْمَكِّيُّ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ الْفَزَارِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو يَعْفُورٍ عَنْ الْوَلِيدِ بْنِ الْعَيْزَارِ عَنْ أَبِي عَمْرٍو الشَّيْبَانِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَيُّ الْأَعْمَالِ أَقْرَبُ إِلَى الْجَنَّةِ قَالَ الصَّلَاةُ عَلَى مَوَاقِيتِهَا قُلْتُ وَمَاذَا يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَالَ بِرُّ الْوَالِدَيْنِ قُلْتُ وَمَاذَا يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَالَ الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ
अस्मान् [मुहम्मदबिन् अबू उमर अल-मक्की] इत्यस्मै कथितं यत् [मरवान अल-फजारी] [अबू याफुर] अस्मान् [अल-वालिद बिन् अल-ऐजर] इत्यस्मात् [अबू अम्रु अश-स्याबानी] इत्यस्मात् [अब्दुल्लाह बिन् मसूद] इत्यस्मात् अस्मान् प्रति वर्णितवान् यत् सः अवदत् यत्, 'अहं पृष्टवान्, 'हे अल्लाहस्य पैगम्बरः, कः मृतः जन्नतस्य समीपस्थः अस्ति?' सः अवदत्- 'प्रार्थना नियतसमये' इति । अहं पुनः पृष्टवान् - किं च हे अल्लाहस्य नबी? सः अवदत्- 'मातृपितृणां प्रति कर्तव्यनिष्ठः' इति। अहं पुनः पृष्टवान् - किं च हे अल्लाहस्य नबी? सः अवदत् - 'अल्लाहस्य मार्गे जिहादः'' इति ।
Hadith
Imam Muslim : 122
و حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْوَلِيدِ بْنِ الْعَيْزَارِ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا عَمْرٍو الشَّيْبَانِيَّ قَالَ حَدَّثَنِي صَاحِبُ هَذِهِ الدَّارِ وَأَشَارَ إِلَى دَارِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ الْأَعْمَالِ أَحَبُّ إِلَى اللَّهِ قَالَ الصَّلَاةُ عَلَى وَقْتِهَا قُلْتُ ثُمَّ أَيٌّ قَالَ ثُمَّ بِرُّ الْوَالِدَيْنِ قُلْتُ ثُمَّ أَيٌّ قَالَ ثُمَّ الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنِي بِهِنَّ وَلَوْ اسْتَزَدْتُهُ لَزَادَنِي حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَهُ وَزَادَ وَأَشَارَ إِلَى دَارِ عَبْدِ اللَّهِ وَمَا سَمَّاهُ لَنَا
तथा [उबैदुल्लाह बिन् मुअद् अल-अनबरी] अस्मान् अवदत् [मम पिता] अस्मान् [शु'बाह] [अल-वालिद बिन अल-ऐजर] इत्यस्मात् अवदत् यत् सः [अबू अम्र अश-शैबानी] इत्यस्य वचनं श्रुतवान्, अस्य गृहस्य स्वामी मां अवदत् - तथा च सः [अब्दुल्लाहस्य] गृहं दर्शितवान् -, सः अवदत्, 'मया अल्लाहस्य दूतं (शान्तिं च आशीर्वादं च पृष्टम् अल्लाहः तस्य उपरि भवतु), 'अल्लाहस्य कृते कः कर्म सर्वाधिकं प्रियः अस्ति?' सः अवदत्- 'प्रार्थना नियतसमये' इति । अहं पृष्टवान् - तर्हि किम् ? सः अवदत्- 'मातृपितृणां प्रति कर्तव्यनिष्ठः' इति। अहं पृष्टवान् - तर्हि किम् ? सः अवदत् - 'अल्लाहस्य मार्गे जिहादः' इति । अब्दुल्ला बिन् मसूदः अवदत् यत्, 'सः तत् सर्वं मां अवदत्, यदि अहं तस्मै अधिकं योजयितुं पृच्छामि तर्हि सः अधिकं योजयिष्यति' इति। [मुहम्मद बिन् बश्यार] अस्मान् अवदत् [मुहम्मद बिन् जा'फर] अस्मान् [शु'बाह] एतया संचरणशृङ्खलायाः सह अवदत्, एतस्य सदृशम्। सः च अपि अवदत्, 'सः च अब्दुल्लाहस्य गृहं दर्शितवान्, 'किन्तु सः अस्मान् स्वनाम न उक्तवान्' इति।
Hadith
Imam Muslim : 123
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْحَسَنِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي عَمْرٍو الشَّيْبَانِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَفْضَلُ الْأَعْمَالِ أَوْ الْعَمَلِ الصَّلَاةُ لِوَقْتِهَا وَبِرُّ الْوَالِدَيْنِ
अस्मान् [उस्मान बिन् अबू शैबाह] [जरीर] इत्यस्मात् [अल्-हसन बिन उबैदुल्लाह] इत्यस्मात् [अबु अम्र अश-शैबानी] इत्यस्मात् [अब्दुल्लाह] इत्यस्मात् नबी (स.अ.व.) इत्यस्मात् नबी (स.अ.व.) इत्यस्मात् कथितं यत् - 'उत्तमानि कर्माणि स्वनियतसमये प्रार्थनां कर्तुं, मातापितृणां प्रति कर्तव्यं च भवति।'
Hadith
Imam Muslim : 124
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ إِسْحَقُ أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ وَقَالَ عُثْمَانُ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُرَحْبِيلَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ الذَّنْبِ أَعْظَمُ عِنْدَ اللَّهِ قَالَ أَنْ تَجْعَلَ لِلَّهِ نِدًّا وَهُوَ خَلَقَكَ قَالَ قُلْتُ لَهُ إِنَّ ذَلِكَ لَعَظِيمٌ قَالَ قُلْتُ ثُمَّ أَيٌّ قَالَ ثُمَّ أَنْ تَقْتُلَ وَلَدَكَ مَخَافَةَ أَنْ يَطْعَمَ مَعَكَ قَالَ قُلْتُ ثُمَّ أَيٌّ قَالَ ثُمَّ أَنْ تُزَانِيَ حَلِيلَةَ جَارِكَ
[उस्मान बिन अबू शैबाह] तथा [इशक बिन इब्राहिम] अस्मान् अवदन् [इशाक] अस्मान् [जरिर] अवदत्, तथा च [उस्मान्] अवदत्, [जरीर] अस्मान् [मंशुर] तः [अबू वैल] तः [अम्र बिन शूरहबिल] तः [अब्दुल्लाह] तः अवदत् सः अवदत्, 'मया अल्लाहस्य दूतं (स.अ.व.) पृष्टम्, 'अल्लाहस्य दृष्टौ कः पापः सर्वाधिकः अस्ति?' अल्लाहस्य दूतः (स.अ.व.) अवदत् यत् - 'भवन्तः अल्लाहस्य सह भागीदारं स्थापयन्ति - शिर्क - यदा सः भवन्तं सृष्टवान्।' अहं अवदम्-ननु तादृशं पापं खलु महत् पापम्। अथ किम् ?' स आह-तदा त्वं पुत्रं हन्ति भया यत् सः त्वया सह खादिष्यति इति। अहं पुनः पृष्टवान् - तर्हि किम् ? अल्लाहस्य रसूलुल्लाह (स.अ.व.) । उक्तवान् - त्वं प्रतिवेशिनः भार्यायाः सह व्यभिचारं करोषि।
Hadith
Imam Muslim : 125
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ جَمِيعًا عَنْ جَرِيرٍ قَالَ عُثْمَانُ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُرَحْبِيلَ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ قَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الذَّنْبِ أَكْبَرُ عِنْدَ اللَّهِ قَالَ أَنْ تَدْعُوَ لِلَّهِ نِدًّا وَهُوَ خَلَقَكَ قَالَ ثُمَّ أَيٌّ قَالَ أَنْ تَقْتُلَ وَلَدَكَ مَخَافَةَ أَنْ يَطْعَمَ مَعَكَ قَالَ ثُمَّ أَيٌّ قَالَ أَنْ تُزَانِيَ حَلِيلَةَ جَارِكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ تَصْدِيقَهَا { وَالَّذِينَ لَا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ وَلَا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَا يَزْنُونَ وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ يَلْقَ أَثَامًا }
[उस्मान बिन् अबू शैबाह] तथा [इशक बिन इब्राहिम] सर्वे अस्मान् [जरीरतः] कथयन्ति स्म, [उस्मान्] अवदत्, [जरीर] अस्मान् [अल्-अ'माशतः] [अबू वैल] इत्यस्मात् [अम्रु बिन् शूरहबिल] इत्यस्मात् अवदत् सः अवदत्, [अब्दुल्लाहः] अवदत्, 'एकः मनुष्यः अवदत्, 'हे अल्लाहस्य दूत, अल्लाहस्य दृष्टौ किं महत्तमं पापम् अस्ति'। सः अवदत् - 'भवन्तः अन्येषां कृते आह्वानं कुर्वन्ति यत् ते अल्लाहेन सह मिलितुं शक्नुवन्ति यदा सः भवन्तं सृष्टवान्' इति। सः अपृच्छत् - तर्हि किम् ? स प्रत्युवाच त्वया पुत्रं त्वया सह भोजनं करिष्यति इति भयात् हता? सः अपृच्छत् - तर्हि किम् ? सः अवदत् - 'त्वया प्रतिवेशिनः भार्यायाः सह व्यभिचारः कृतः' इति । ततः तस्य सत्यतायाः प्रमाणरूपेण अल्लाहः एतत् श्लोकं प्रकटितवान् यत् '-ये च अल्लाहेन सह अन्यस्य कस्यचित् पूजां न कुर्वन्ति तथा च अल्लाहेन निषिद्धं आत्मानं न हन्ति, विहाय न्याय्यशरीयतमार्गेण व्यभिचारं न कुर्वन्ति। यः तत् करोति तस्य पापस्य प्रतिकारः भविष्यति- ' -Qs. एकः; अल-फुरकान : 68-।
Hadith
Imam Muslim : 126
حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ بُكَيْرِ بْنِ مُحَمَّدٍ النَّاقِدُ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ عَنْ سَعِيدٍ الْجُرَيْرِيِّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي بَكْرَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كُنَّا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَلَا أُنَبِّئُكُمْ بِأَكْبَرِ الْكَبَائِرِ ثَلَاثًا الْإِشْرَاكُ بِاللَّهِ وَعُقُوقُ الْوَالِدَيْنِ وَشَهَادَةُ الزُّورِ أَوْ قَوْلُ الزُّورِ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُتَّكِئًا فَجَلَسَ فَمَا زَالَ يُكَرِّرُهَا حَتَّى قُلْنَا لَيْتَهُ سَكَتَ
मम [अम्र बिन् मुहम्मद बिन् बुकैर बिन् मुहम्मद अन-नकीद] इत्यस्मै कथितं यत् [इस्माइल बिन् उलाय्यः] अस्मान् [सैद-अल्-जुरैजी] इत्यस्मात् अवदत् यत् [अब्दुर्रहमान बिन् अबू बकरः] अस्मान् [तस्य पितुः] इत्यस्मात् अवदत् यत् सः अवदत् यत्, 'यदा वयं अल्लाहस्य दूतस्य (अल्लाहस्य शान्तिः, अल्लाहस्य आशीर्वादः च तस्य उपरि भवतु) सह आसन्, तदा सः अवदत् - 'किं अहं न वदामि।' त्वं प्रमुखपापानां महत्तमस्य विषये?' ते त्रीणि वस्तूनि सन्ति- अल्लाहस्य सहभागिनः, मातापितृणां अवज्ञा, मिथ्यासाक्ष्यं वा मिथ्यावचनं वा।' तस्मिन् समये सः पृष्ठतः अवलम्ब्य उपविष्टः आसीत् । सः यावत् वयं 'निवर्ततु' इति अवदमः तावत् यावत् वचनं पुनः पुनः वदति स्म।
Hadith
Imam Muslim : 127
و حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ حَدَّثَنَا خَالِدٌ وَهُوَ ابْنُ الْحَارِثِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَنَسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْكَبَائِرِ قَالَ الشِّرْكُ بِاللَّهِ وَعُقُوقُ الْوَالِدَيْنِ وَقَتْلُ النَّفْسِ وَقَوْلُ الزُّورِ
तथा [याह्या बिन हबीब अल-हरिथी] अस्मान् अवदत् [खालिद] - अर्थात् इब्न अल-हरिथ - अस्मान् अवदत् [शुबाह] अस्मान् [उबैदुल्लाह बिन् अबू बकर] [अनस] इत्यस्मात् [अनस] इत्यस्मात् नबी सल्लल्लाहु अलैहि वस्ल्लम इत्यस्मात् प्रमुखपापानां विषये अवदत्, सः अवदत्: 'अल्लाहस्य सहभागिनः सङ्गतिं कर्तुं, मातापितृणां अवज्ञां कर्तुं, आत्मानं मारयितुं च मिथ्यावचनं वदन्' इति ।
Hadith
Imam Muslim : 128
و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْوَلِيدِ بْنِ عَبْدِ الْحَمِيدِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَ ذَكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْكَبَائِرَ أَوْ سُئِلَ عَنْ الْكَبَائِرِ فَقَالَ الشِّرْكُ بِاللَّهِ وَقَتْلُ النَّفْسِ وَعُقُوقُ الْوَالِدَيْنِ وَقَالَ أَلَا أُنَبِّئُكُمْ بِأَكْبَرِ الْكَبَائِرِ قَالَ قَوْلُ الزُّورِ أَوْ قَالَ شَهَادَةُ الزُّورِ قَالَ شُعْبَةُ وَأَكْبَرُ ظَنِّي أَنَّهُ شَهَادَةُ الزُّورِ
तथा [मुहम्मद बिन अल-वालिद बिन अब्दुल हामिद] अस्मान् अवदत् [मुहम्मद बिन जा'फर] अस्मान् अवदत् [शुबाह] सः अवदत्, अस्मान् अवदत् [उबैदुल्लाह बिन अबू बकर] सः अवदत्, 'मया श्रुतवान् [अनस बिन् मलिक] इत्यनेन उक्तं यत्, 'अल्लाहस्य दूतः (अल्लाहस्य शान्तिः अल्लाहस्य आशीर्वादः च तस्य उपरि) प्रमुखपापानां उल्लेखं कृतवान्, अथवा प्रमुखपापानां विषये पृष्टः, अतः सः अवदत् - 'अल्लाहस्य सहभागिनः सङ्गतिः, आत्मानं मारयितुं, मातापितृणां अवज्ञां करणं' ततः पुनः अवदत्, 'किं अहं भवन्तं प्रमुखपापानां विषये सूचयिष्यामि?' पुनः उक्तवान्-अनृतम्, अथवा सः अवदत्- 'मिथ्यासाक्ष्यम्' इति। [शु'बाहः] अवदत्, 'मम प्रबलतमः शङ्का 'मिथ्यासाक्ष्यम्' इति।
Hadith
Imam Muslim : 129
حَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الْأَيْلِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ عَنْ ثَوْرِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَبِي الْغَيْثِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اجْتَنِبُوا السَّبْعَ الْمُوبِقَاتِ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا هُنَّ قَالَ الشِّرْكُ بِاللَّهِ وَالسِّحْرُ وَقَتْلُ النَّفْسِ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَأَكْلُ مَالِ الْيَتِيمِ وَأَكْلُ الرِّبَا وَالتَّوَلِّي يَوْمَ الزَّحْفِ وَقَذْفُ الْمُحْصِنَاتِ الْغَافِلَاتِ الْمُؤْمِنَاتِ
मम [हारून बिन् सैइद अल-ऐली] इत्यस्मै कथितं यत् [इब्न वहाबः] अवदत्, अस्मान् [सुलेमान बिन बिलाल] [थौर बिन् जैद] इत्यस्मात् [अबू अल-गैत्] इत्यस्मात् [अबू हुरैरा] इत्यस्मात् प्रति कथितं यत् अल्लाहस्य दूतः (अल्लाहस्य अल्लाहः अल्लाहः तस्य उपरि भवतु) उक्तवान् यत् - 'सप्त पापाः परिहरन्तु ये विनाशं प्रति गच्छन्ति।' तस्मै उक्तं यत्, हे अल्लाहस्य दूत, सप्त पापाः के सन्ति? सः अवदत् - 'अल्लाहस्य सहभागिनः, जादूटोणः, अधिकारं विहाय यस्य आत्मानं अल्लाहेन वधं निषिद्धं तस्य वधः, अनाथानाम् सम्पत्तिः सेवनं, सूदं सेवनं, युद्धक्षेत्रात् पलायनं, विश्वासिनां स्त्रियाः व्यभिचारस्य आरोपः च।
Hadith
Imam Muslim : 130
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ الْهَادِ عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مِنْ الْكَبَائِرِ شَتْمُ الرَّجُلِ وَالِدَيْهِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَهَلْ يَشْتِمُ الرَّجُلُ وَالِدَيْهِ قَالَ نَعَمْ يَسُبُّ أَبَا الرَّجُلِ فَيَسُبُّ أَبَاهُ وَيَسُبُّ أُمَّهُ فَيَسُبُّ أُمَّهُ و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ جَمِيعًا عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ شُعْبَةَ ح و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ كِلَاهُمَا عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَهُ
[कुतैबा बिन सईद] अस्मान् [अल-लैथ] अस्मान् [इब्न अल-हद्] इत्यस्मात् [सअद बिन इब्राहिम] इत्यस्मात् [हुमैद बिन अब्दुररहमान] इत्यस्मात् [अब्दुल्लाह बिन् अम्रु बिन् अल-अस्] इत्यस्मात् कथितवान् यत् अल्लाहस्य दूतः (अल्लाहस्य अल्लाहः अल्लाहः तस्य उपरि भवतु) उक्तवान् यत् 'प्रमुखपापेषु एकः अस्ति यत् मनुष्यः स्वमातापितरौ पुनरुत्थानं करोति।' सहचराः पृष्टवन्तः - हे अल्लाहस्य दूत, 'किं मनुष्यः स्वमातापितरौ निन्दितुं शक्नोति?' सः प्रत्युवाच - आम् । कस्यचित् पितरं निन्दति, व्यक्तिः पितरं निन्दति, ततः मातरं निन्दति, ततः मातरं निन्दति।' तथा [अबू बकर बिन् अबू शैबाह] तथा [मुहम्मद बिन् अल-मुथन्ना] तथा [इब्न बश्यार] सर्वे अस्मान् [मुहम्मद बिन् जा'फर] इत्यस्मात् [शुबाह] इत्यस्मात् कथयन्ति। -अन्यस्मिन् कथने तस्य उल्लेखः अस्ति- अपि च [मुहम्मदबिन् हातिमः] अस्मान् अवदत्, [याह्या बिन् सईदः] अस्मान् अवदत्, [सुफ्यान्] अस्मान् अवदत्, तौ द्वौ अपि [सअद् बिन् इब्राहिमतः] हदीसवत् एतया संचरणशृङ्खलायाः सह।
Hadith
Imam Muslim : 131
و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ دِينَارٍ جَمِيعًا عَنْ يَحْيَى بْنِ حَمَّادٍ قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ حَمَّادٍ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبَانَ بْنِ تَغْلِبَ عَنْ فُضَيْلٍ الْفُقَيْمِيِّ عَنْ إِبْرَاهِيمَ النَّخَعِيِّ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ مِنْ كِبْرٍ قَالَ رَجُلٌ إِنَّ الرَّجُلَ يُحِبُّ أَنْ يَكُونَ ثَوْبُهُ حَسَنًا وَنَعْلُهُ حَسَنَةً قَالَ إِنَّ اللَّهَ جَمِيلٌ يُحِبُّ الْجَمَالَ الْكِبْرُ بَطَرُ الْحَقِّ وَغَمْطُ النَّاسِ
तथा [मुहम्मद बिन अल-मुथन्ना] तथा [मुहम्मद बिन बश्यार] तथा [इब्राहिम बिन दिनार] सर्वे अस्मान् [याह्या बिन हम्मद] इत्यस्मात् अवदन्, [इब्न अल-मुथन्ना] अवदत्, [याह्या बिन हम्मद] अस्मान् अवदत् [शुबाह] [इब्राहिम अन-नखाइमी] इत्यस्मात् [अबन बिन् तगलिब] इत्यस्मात् अवदत्। [अल्कामाह] तः [अब्दुल्लाह बिन् मसूद] तः पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम इत्यस्मात् सः अवदत् - 'कोऽपि स्वर्गं न प्रविशति यस्य हृदये दम्भस्य सर्षपस्य भारः भवति।' एकः पुरुषः पृष्टवान् - 'ननु पुरुषस्य वस्त्रं च पादुकं च सुन्दरं रोचते - किं एतत् दम्भं मन्यते ?' सः अवदत् - 'ननु अल्लाहः सुन्दरः अस्ति, सुन्दरं च प्रेम करोति, दम्भः सत्यं तिरस्कुर्वति, जनान् अवमानयति च।'
Hadith
Imam Muslim : 132
حَدَّثَنَا مِنْجَابُ بْنُ الْحَارِثِ التَّمِيمِيُّ وَسُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ كِلَاهُمَا عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُسْهِرٍ قَالَ مِنْجَابٌ أَخْبَرَنَا ابْنُ مُسْهِرٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَدْخُلُ النَّارَ أَحَدٌ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ حَبَّةِ خَرْدَلٍ مِنْ إِيمَانٍ وَلَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ أَحَدٌ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ حَبَّةِ خَرْدَلٍ مِنْ كِبْرِيَاءَ
[मिंजाब बिन अल-हरिथ अत-तमीमी] तथा [सुवैद बिन सईद] उभौ अस्मान् [अली बिन मुशीर] इत्यस्मात् कथितवान्, [मिंजाब] अवदत्, [इब्न मुशीर्] अस्मान् [अल्-अ'माश] इत्यस्मात् [इब्राहिम] इत्यस्मात् [अल्कामाह] इत्यस्मात् [अब्दुल्लाह] इत्यस्मात् अवदत् सः अवदत्, 'अल्लाहस्य दूतः (अल्लाहस्य शान्तिः तस्य उपरि) उक्तवान्: 'न कश्चित् नरकं प्रविशति यस्य हृदये श्रद्धायाः सर्षपस्य भारः अस्ति, न च कोऽपि स्वर्गं प्रविशति यस्य हृदये दम्भस्य सर्षपस्य भारः अस्ति।'
Hadith
Imam Muslim : 133
و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبَانَ بْنِ تَغْلِبَ عَنْ فُضَيْلٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ مِنْ كِبْرٍ
तथा [मुहम्मद बिन् बश्यार] अस्मान् अवदत्, [अबू दाऊद] अस्मान् अवदत्, [शुबाहः] अस्मान् अवदत्, [अबन बिन् तगलिब] इत्यस्मात् [फुदलैल] इत्यस्मात् [इब्राहिम] इत्यस्मात् [अल्कामाह] इत्यस्मात् [अब्दुल्लाह] इत्यस्मात् नबी सल्लल्लाहु अलैहि वस्ल्लम इत्यस्मात्, सः अवदत् - 'कोऽपि जन्नतं न प्रविशति यस्य हृदये धान्यस्य भारः अस्ति दम्भः ।'
Hadith
Imam Muslim : 134
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي وَوَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ شَقِيقٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ وَكِيعٌ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ و قَالَ ابْنُ نُمَيْرٍ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ مَاتَ يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا دَخَلَ النَّارَ وَقُلْتُ أَنَا وَمَنْ مَاتَ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا دَخَلَ الْجَنَّةَ
[मुहम्मद बिन अब्दुल्लाह बिन नुमैर] अस्मान् [मम पितुः] अवदत्, [अल्-अ'मासी] इत्यस्मात् [शकीक] इत्यस्मात् [अब्दुल्लाह] इत्यस्मात् [वाकी'] अवदत्, वाकी' अवदत्, 'अल्लाहस्य दूतः (स.अ.व.) उक्तवान्, यदा इब्न नुमैरः अवदत्, 'मया अल्लाहस्य दूतस्य (स.अ.व.) श्रुतम्। कथयतु- 'यः कश्चित् अल्लाहस्य किमपि संसर्गं कृत्वा म्रियते सः नरकं प्रविशति।' अहं च अवदम् - अहं च यः अल्लाहस्य किमपि सङ्गतिं विना म्रियते सः जन्नतं प्रविशति।'
Hadith
Imam Muslim : 135
و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ جَابِرٍ قَالَ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الْمُوجِبَتَانِ فَقَالَ مَنْ مَاتَ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا دَخَلَ الْجَنَّةَ وَمَنْ مَاتَ يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا دَخَلَ النَّارَ
तथा [अबू बकर बिन् अबू शैबाह] तथा [अबू कुरैब] उभौ अस्मान् अवदताम्, [अबु मुअवियाह] अस्मान् [अल्-अ'माश] इत्यस्मात् [अबू सुफियान्] इत्यस्मात् [जाबिर] इत्यस्मात् अवदत् सः अवदत्, 'एकः पुरुषः अल्लाहस्य दूतस्य (स.अ.व.) समीपम् आगत्य अवदत्, 'हे अल्लाहस्य दूत, किं किमपि अस्ति यत् अनिवार्यम् अस्ति - अन्यत् किमपि? -' सः अवदत् - 'यः अल्लाहस्य किमपि सङ्गतिं विना म्रियते सः जन्नतप्रवेशः अनिवार्यः, यः च अल्लाहस्य किमपि संसर्गं कृत्वा म्रियते सः नरकं प्रवेशः अनिवार्यः।'
Hadith
Imam Muslim : 136
و حَدَّثَنِي أَبُو أَيُّوبَ الْغَيْلَانِيُّ سُلَيْمَانُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ وَحَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا قُرَّةُ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ حَدَّثَنَا جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ لَقِيَ اللَّهَ لَا يُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا دَخَلَ الْجَنَّةَ وَمَنْ لَقِيَهُ يُشْرِكُ بِهِ دَخَلَ النَّارَ قَالَ أَبُو أَيُّوبَ قَالَ أَبُو الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ و حَدَّثَنِي إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ أَخْبَرَنَا مُعَاذٌ وَهُوَ ابْنُ هِشَامٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بِمِثْلِهِ
तथा [अबु अय्यूब अल-गैलानी सुलेमान बिन अब्दुल्लाह] तथा [हज्जाज बिन अश-स्यैर] उभौ अवदताम्, [अब्दुल मलिक बिन अमरू] अस्मान् [कुर्राह] [अबू अज़-जुबैर] इत्यस्मात् अवदत् अस्मान् [जाबिर बिन अब्दुल्लाह] अवदत् यत्, 'मया अल्लाहस्य दूतं (अल्लाहस्य शान्तिः तस्य उपरि भवतु) श्रुतवान् यत्: 'एकः यः अल्लाहस्य किमपि सङ्गं न कृत्वा मिलित्वा म्रियते सः जन्नतं प्रविशति, यः च मृतः - अल्लाहस्य मिलित्वा - तस्य किमपि सङ्गतिं कर्तुं अवस्थायां नरकं प्रविशति' इति। [अबु अय्यूब] उक्तवान्; [अबु अज्-जुबैर्] [जाबिर] इत्यस्मात् अवदत् । तथा च [इशाक बिन् मन्सुरः] मां अवदत् यत् [मुअद्] - अर्थात् इब्न हिशाम - उक्तवान्, सः मां [मम पितुः] [अबू अज्-जुबैर] इत्यस्मात् [जाबिरतः] अवदत् यत् नबी (स.अ.व.) उक्तवान्, हदीस इव
Hadith
Imam Muslim : 137
و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ وَاصِلٍ الْأَحْدَبِ عَنْ الْمَعْرُورِ بْنِ سُوَيْدٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا ذَرٍّ يُحَدِّثُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ أَتَانِي جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام فَبَشَّرَنِي أَنَّهُ مَنْ مَاتَ مِنْ أُمَّتِكَ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا دَخَلَ الْجَنَّةَ قُلْتُ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ قَالَ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ
तथा [मुहम्मद बिन् अल-मुथन्ना] तथा [इब्न बश्यार] अस्मान् प्रति वर्णितवन्तौ, [इब्न अल-मुथन्ना] अवदत्, [मुहम्मद बिन् जा'फर] अस्मान् प्रति वर्णितवान्, [शु'बाह] अस्मान् [वशिल अल-अहदाब] [अल्-मा'रुर् बिन् सुवैद] इत्यस्मात् कथितवान् सः अवदत्, 'मया [अबू धारर] इत्यस्मात् कथनं श्रुतम् नबी, अल्लाहः तस्मै आशीर्वादं ददातु, शान्तिं च ददातु, यत् सः अवदत् यत् - 'गब्रिएल (स.अ.व.) मम समीपम् आगत्य मम कृते सुसमाचारं दत्तवान् यत् भवतः उम्मायां यः कोऽपि अल्लाहस्य किमपि सङ्गतिं विना म्रियते सः स्वर्गं प्रविशति। अतः अहं पृष्टवान्- 'व्यभिचारं कृत्वा अपि चोरयति?' गेब्रियलः अवदत्, 'व्यभिचारं कृत्वा अपि चोरयति।'
Hadith
Imam Muslim : 138
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَأَحْمَدُ بْنُ خِرَاشٍ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ حَدَّثَنِي حُسَيْنٌ الْمُعَلِّمُ عَنْ ابْنِ بُرَيْدَةَ أَنَّ يَحْيَى بْنَ يَعْمَرَ حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَا الْأَسْوَدِ الدِّيلِيَّ حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَا ذَرٍّ حَدَّثَهُ قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ نَائِمٌ عَلَيْهِ ثَوْبٌ أَبْيَضُ ثُمَّ أَتَيْتُهُ فَإِذَا هُوَ نَائِمٌ ثُمَّ أَتَيْتُهُ وَقَدْ اسْتَيْقَظَ فَجَلَسْتُ إِلَيْهِ فَقَالَ مَا مِنْ عَبْدٍ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ ثُمَّ مَاتَ عَلَى ذَلِكَ إِلَّا دَخَلَ الْجَنَّةَ قُلْتُ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ قَالَ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ قُلْتُ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ قَالَ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ فِي الرَّابِعَةِ عَلَى رَغْمِ أَنْفِ أَبِي ذَرٍّ قَالَ فَخَرَجَ أَبُو ذَرٍّ وَهُوَ يَقُولُ وَإِنْ رَغِمَ أَنْفُ أَبِي ذَرٍّ
[जुहैर बिन् हरब] तथा [अहमद बिन् खिरास्] उभौ अस्मान् अवदताम्, [अब्द अश-शमद बिन् अब्द अल-वारिथ] अस्मान् अवदत्, [मम पिता] अवदत्, [हुसैन अल-मुअल्लीम्] अस्मान् [इब्न बुराइदाह] इत्यस्मात् अवदत् यत् [याह्या बिन् या'मर] तस्मै अवदत्, यत् [अबू अल-अस्वाद अद-दैलामी] तस्मै अवदत्, यत् [अबु धर्र्] तस्मै अवदत्, सः अवदत्, 'अहं नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम इत्यस्य समीपम् आगतः यदा सः सुप्तः आसीत्, सः च श्वेतशर्टं धारयति स्म। अथ यदा अहं तस्य समीपम् आगतः -पुनः-, सः अद्यापि सुप्तः आसीत्, ततः यदा अहं पुनः तस्य समीपम् आगतः तदा सः जागरितः आसीत्। अहं तदा तस्य सम्मुखं उपविष्टवान्, सः तदा अवदत्- 'कोऽपि सेवकः न वदति यत् 'अल्लाहं विहाय कोऽपि देवः -पूजनीयः - नास्ति', ततः सः तत् धारयन् म्रियते, परन्तु सः स्वर्गं प्रविशति।' अहं पृष्टवान् - 'व्यभिचारं कृत्वा अपि चोरयति' इति। सः प्रत्युवाच - व्यभिचारं कृत्वा अपि चोरयति' इति । अहं पृष्टवान् - 'व्यभिचारं कृत्वा अपि चोरयति' इति। सः प्रत्युवाच - व्यभिचारं कृत्वा अपि चोरयति' इति । त्रिवारं । ततः चतुर्थवारं सः अवदत्- 'अबु धाररः असहमतः अपि' इति। कथाकारः अवदत्- 'अबु धारर् बहिः गतः, यदा सः अवदत् यत् 'अबु धर्रः असहमतः अपि' इति।
Hadith
Imam Muslim : 139
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ وَاللَّفْظُ مُتَقَارِبٌ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَدِيِّ بْنِ الْخِيَارِ عَنْ الْمِقْدَادِ بْنِ الْأَسْوَدِ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ إِنْ لَقِيتُ رَجُلًا مِنْ الْكُفَّارِ فَقَاتَلَنِي فَضَرَبَ إِحْدَى يَدَيَّ بِالسَّيْفِ فَقَطَعَهَا ثُمَّ لَاذَ مِنِّي بِشَجَرَةٍ فَقَالَ أَسْلَمْتُ لِلَّهِ أَفَأَقْتُلُهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بَعْدَ أَنْ قَالَهَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَقْتُلْهُ قَالَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ قَدْ قَطَعَ يَدِي ثُمَّ قَالَ ذَلِكَ بَعْدَ أَنْ قَطَعَهَا أَفَأَقْتُلُهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَقْتُلْهُ فَإِنْ قَتَلْتَهُ فَإِنَّهُ بِمَنْزِلَتِكَ قَبْلَ أَنْ تَقْتُلَهُ وَإِنَّكَ بِمَنْزِلَتِهِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ كَلِمَتَهُ الَّتِي قَالَ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَا أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ مُوسَى الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ جَمِيعًا عَنْ الزُّهْرِيِّ بِهَذَا الْإِسْنَادِ أَمَّا الْأَوْزَاعِيُّ وَابْنُ جُرَيْجٍ فَفِي حَدِيثِهِمَا قَالَ أَسْلَمْتُ لِلَّهِ كَمَا قَالَ اللَّيْثُ فِي حَدِيثِهِ وَأَمَّا مَعْمَرٌ فَفِي حَدِيثِهِ فَلَمَّا أَهْوَيْتُ لِأَقْتُلَهُ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ و حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ اللَّيْثِيُّ ثُمَّ الْجُنْدَعِيُّ أَنَّ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ عَدِيِّ بْنِ الْخِيَارِ أَخْبَرَهُ أَنَّ الْمِقْدَادَ بْنَ عَمْرِو بْنِ الْأَسْوَدِ الْكِنْدِيَّ وَكَانَ حَلِيفًا لِبَنِي زُهْرَةَ وَكَانَ مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ إِنْ لَقِيتُ رَجُلًا مِنْ الْكُفَّارِ ثُمَّ ذَكَرَ بِمِثْلِ حَدِيثِ اللَّيْثِ
[कुतैबा बिन् सईद] अस्मान् [लैथ] अवदत्। -अन्यस्मिन् कथने तस्य उल्लेखः अस्ति- तथा च [मुहम्मद बिन् रुम्ह] अस्मान् अवदत् यत् शब्दाः अतीव समानाः सन्ति। [लैथ्] अस्मान् [इब्न शिहाब] इत्यस्मात् [अता' बिन् यजीद अल-लैथी] इत्यस्मात् [उबैदुल्लाह बिन् आदि बिन् अल-खियार्] इत्यस्मात् [अल्-मिक्दाद बिन् अल-अस्वाद्] इत्यस्मात् अवदत् यत् सः तस्मै अवदत् यत् सः अवदत्, 'हे अल्लाहस्य दूत, यदि अहं काफिराणां मध्ये कञ्चन पुरुषं मिलित्वा, ते च मां आक्रम्य मम एकं हस्तं स्वखड्गैः छिनन्ति। ततः सः मम पलायनं कृत्वा वृक्षस्य पृष्ठतः शरणं गच्छति', ततः तत् कृतवान् व्यक्तिः अवदत् यत् अहं अल्लाहस्य समक्षं समर्पणं करोमि। हे अल्लाहस्य दूत, तस्य तत् वाक्यं - तौहिद- इति उक्तस्य अनन्तरं मया तस्य वधः युक्तः वा?' अल्लाहस्य दूतः अवदत्- 'तं मा मारयन्तु' इति। मिक्दादः आक्षेपं कृतवान्, 'हे अल्लाहस्य दूत! सः पुरुषः मम हस्तं छित्त्वा, तत् छित्त्वा सः -इच्छया- उक्तवान्! अहं तं मारयितुं शक्नोमि वा ?' अल्लाहस्य दूतः (स.अ.व.) अवदत् यत् - 'तं मा हन्तु, यदि भवन्तः तं पुरुषं हन्ति तर्हि सः भवतः वधात् पूर्वं भवतः सदृशः भविष्यति, यदा भवतः तत् शब्दं वक्तुं पूर्वं तस्य समाने एव स्थाने आसीत् - अर्थात् अविश्वासः-' इति। [इशाक बिन् इब्राहिम] तथा [अब्द बिन् हुमैद] उभौ अवदताम्, [अब्दुर-रज्जाक] अस्मान् अवदत् सः अवदत्, [मा'मार] अस्मान् अवदत्। -अन्यस्मिन् कथने तस्य उल्लेखः अस्ति- अपि च [इशाक बिन् मूसा अल-अन्सारी] अस्मान् [अल-वालिद बिन् मुस्लिम] [अल-औजै] इत्यस्मात् अवदत्। -अन्यस्मिन् कथने तस्य उल्लेखः अस्ति- तथा च [मुहम्मद बिन् रफी'] अस्मान् अवदत् [अब्दुर-रज्जाक] अस्मान् [इब्न जुरैज] सर्वान् [अज-जुहरी] इत्यस्मात् एतया संचरणशृङ्खलया सह अवदत्। अल-अवजाई, इब्न जुरैज च इति विषये तेषां हदीसेषु सः अवदत् यत् अहं अल्लाहस्य समक्षं आत्मनः समर्पणं करोमि’ यथा अल-लैथः स्वस्य हदीसे अवदत्। मा'मरस्य विषये तु तस्य हदीसे उल्लेखितम् अस्ति यत् 'यदा मया तं मारयितुम् अभिप्रायः आसीत् तदा सः अवदत् यत् 'अल्लाह-अतिरिक्तः कोऽपि देवः नास्ति' इति । तथा च अस्मान् [हरमाला बिन् याह्या] इत्यस्मै कथितं यत् [इब्न वहाबः] अवदत्, [युनुस्] [इब्न शिहाब] इत्यस्मात् मां अवदत् यत् [अथा' बिन् यजीद अल-लैथि अल-जुण्डाई] मम कृते अवदत् यत् [अब्दुल्लाह बिन् आदि बिन् अल-खियार्] तस्मै अवदत् यत् [अल्-मिक्दाद बिन् अम्रु बिन् अल-अस्वाद अल-किण्डी] - सः एकः अस्ति बनु जुहराहस्य मित्रं, तथा च सः तेषु सहचरेषु अन्यतमः आसीत् ये अल्लाहस्य दूतेन (स.अ.व.) सह बदरयुद्धे भागं गृहीतवन्तः - अवदत्, 'हे अल्लाहस्य दूत, यदि अहं काफिराणां मध्ये कञ्चन पुरुषं मिलामि तर्हि भवतः किं मतम्? ' ततः सः अल-लैट्सस्य हदीसे इव उल्लेखितवान्' इति।
Hadith
Imam Muslim : 140
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الْأَحْمَرُ ح و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ كِلَاهُمَا عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي ظِبْيَانَ عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ وَهَذَا حَدِيثُ ابْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَرِيَّةٍ فَصَبَّحْنَا الْحُرَقَاتِ مِنْ جُهَيْنَةَ فَأَدْرَكْتُ رَجُلًا فَقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَطَعَنْتُهُ فَوَقَعَ فِي نَفْسِي مِنْ ذَلِكَ فَذَكَرْتُهُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَقَتَلْتَهُ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّمَا قَالَهَا خَوْفًا مِنْ السِّلَاحِ قَالَ أَفَلَا شَقَقْتَ عَنْ قَلْبِهِ حَتَّى تَعْلَمَ أَقَالَهَا أَمْ لَا فَمَا زَالَ يُكَرِّرُهَا عَلَيَّ حَتَّى تَمَنَّيْتُ أَنِّي أَسْلَمْتُ يَوْمَئِذٍ قَالَ فَقَالَ سَعْدٌ وَأَنَا وَاللَّهِ لَا أَقْتُلُ مُسْلِمًا حَتَّى يَقْتُلَهُ ذُو الْبُطَيْنِ يَعْنِي أُسَامَةَ قَالَ قَالَ رَجُلٌ أَلَمْ يَقُلْ اللَّهُ { وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّى لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَيَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ } فَقَالَ سَعْدٌ قَدْ قَاتَلْنَا حَتَّى لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَأَنْتَ وَأَصْحَابُكَ تُرِيدُونَ أَنْ تُقَاتِلُوا حَتَّى تَكُونُ فِتْنَةٌ
[अबु बकर बिन् अबू शैबाह] अस्मान् अवदत् [अबू खालिद अल-अहमर] अस्मान् अवदत्। -अन्यस्मिन् कथने तस्य उल्लेखः अस्ति- अपि च [अबू कुरैबः] [इशाक बिन इब्राहिम] च अस्मान् [अबू मुअवियाह] इत्यस्मात् [अल-अ'माश] इत्यस्मात् [अबु द्लियन्] इत्यस्मात् [उसामाह बिन् जैद] इत्यस्मात् [अबू द्लिब्यान्] इत्यस्मात् [उसामाह बिन् जैद] इत्यस्मात् उक्तवन्तौ तथा च इब्न अबू शैबा इत्यस्य हदीसः अस्ति, सः अवदत्, 'अल्लाहस्य दूतः सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमः अस्मान् सेनायाम् प्रेषितवान्। एकदा प्रातःकाले वयं अल-हुरुकात्-नगरम् आगताः, यत् जुहैना-क्षेत्रे एकं स्थानम् अस्ति । तदा अहं एकं पुरुषं मिलितवान्, सः पुरुषः तदा LAA ILAAHA ILLALLAHU - अल्लाहं विहाय पूजनीयः कोऽपि देवः नास्ति - इति पाठितवान्, परन्तु तदपि अहं तं छूरेण मारितवान्। तदा मया तस्य कारणेन मयि बाधा अनुभूता, अतः अहं अल्लाहस्य दूतस्य समक्षं घटनां कथितवान्। ततः अल्लाहस्य दूतः पृष्टवान् यत् - 'ला इलाहा इल्लाहु-पाठं कृतवान् व्यक्तिं त्वया किमर्थं मारितः? ' अहं प्रत्युवाच, 'हे अल्लाहस्य दूत! खलु खड्गस्य डुलभयात् सः पुरुषः एवम् उक्तवान्।' अल्लाहस्य दूतः पुनः पृष्टवान् यत् - 'किं भवता तस्य वक्षःस्थलं छित्त्वा ज्ञातं यत् सः वास्तवमेव कालिमाशहादत् उक्तवान् वा न वा?' अल्लाहस्य दूतः मां तत् प्रश्नं पुनः पुनः वदति स्म यावत् अहं न चिन्तितवान् यत् अहं तस्मिन् समये एव इस्लामधर्मं स्वीकृतवान्' इति। उसामा पुनः कथयति स्म यत्, 'सद् इत्यनेन उक्तं यत्, 'अल्लाहस्य कसम, अहं मुसलमानं तावत्पर्यन्तं न मारयिष्यामि, यावत् सः लघु उदरयुक्तेन व्यक्तिना उसामाह इत्यनेन न मारितः' इति। उसामा पुनः अवदत्, 'एकः पुरुषः पृष्टवान्, 'किं अल्लाहः न अवदत् यत् 'तथा च तान् युद्धं कृतवान् यावत् फीतना न भवति, केवलं अल्लाहस्य कृते धर्मं च कुरुत' -Qs. अल अनफालः ३८-। अतः स'दः अवदत् यत् 'ननु वयं तान् युद्धं कुर्मः यथा अधिकः फितनाः न भवति, परन्तु भवन्तः भवतः सहचराः च तान् युद्धं कुर्वन्ति येन फितनाहः भवति' इति।
