Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 හදීස්
හදීස්
Imam Muslim : 1141
و حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَمْرٌو النَّاقِدُ كُلُّهُمْ عَنْ ابْنِ عُيَيْنَةَ قَالَ عَمْرٌو حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَجْمَعُ بَيْنَ الْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ إِذَا جَدَّ بِهِ السَّيْرُ
තවද [Yahya bin Yahya] සහ [Qutaibah bin Said] සහ [Abu Bakr bin Abu Syaibah] සහ ['Amru An Naqid], සියල්ල [Ibn 'Uyainah] වෙතින් අපට පවසා ඇත. ['අම්රු] පැවසීය; [සුෆියාන්] අපට [අස් සුහ්රි] සිට [සාලිම්] සිට [ඔහුගේ පියාගෙන්] පවසා ඇත, මම වරක් රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණෝ මාග්‍රිබ් සහ ඉෂා අතර තරණය කරනු දුටුවෙමි.
හදීස්
Imam Muslim : 1142
و حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا ابْنَ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ أَبَاهُ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَعْجَلَهُ السَّيْرُ فِي السَّفَرِ يُؤَخِّرُ صَلَاةَ الْمَغْرِبِ حَتَّى يَجْمَعَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ صَلَاةِ الْعِشَاءِ
තවද [හර්මලා බින් යාහ්යා] මට [ඉබ්නු වහබ්] [යූනුස්] [ඉබ්නු ෂිහාබ්] ගෙන් මට පැවසූ බව මට දන්වා ඇත; [සලීම් බින් අබ්දුල්ලාහ්] [ඔහුගේ පියා] මෙසේ පැවසූ බව මට දන්වා ඇත: "රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමා තම ගමන ඉක්මන් කළ විට, ඔහු සලාතය ඉෂා සලාතය සමඟ ඒකාබද්ධ කරන තෙක් මග්රිබ් සලාතය අවසන් කරන බව මම දුටුවෙමි."
හදීස්
Imam Muslim : 1143
و حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا الْمُفَضَّلُ يَعْنِي ابْنَ فَضَالَةَ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا ارْتَحَلَ قَبْلَ أَنْ تَزِيغَ الشَّمْسُ أَخَّرَ الظُّهْرَ إِلَى وَقْتِ الْعَصْرِ ثُمَّ نَزَلَ فَجَمَعَ بَيْنَهُمَا فَإِنْ زَاغَتْ الشَّمْسُ قَبْلَ أَنْ يَرْتَحِلَ صَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ رَكِبَ
[Qutaibah bin Said] අපට [Almufadhdhal] අපට [Ibnu Shihab] ගෙන් [Anas bin Malik] ගෙන් [Almufadhdhal] එනම් ඉබ්නු Fadhalah ට [Uqail] ගෙන් [Anas bin Malik] ගෙන් ඔහු මෙසේ පැවසීය: අතීතයේදී, රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්, ඔහු හිරු ඇලවීමට පෙර සෆාර් ගමනක් ගියේ නම්, පසුව ඔහු තම මධ්‍යහ්න සලාතය අස්ර් වේලාව දක්වා අවසන් කර, පසුව නතර වූ අතර ඔහුට ඒ දෙක අතර බහු වචන තිබුණි. කෙසේ වෙතත්, ඔහු ගමන් කරන අතර හිරු ඇලවී ඇත්නම්, ඔහු මුලින්ම දහවල් සලාතය ඉටු කර පසුව ඔහුගේ වාහනයට ගොඩ වේ.
හදීස්
Imam Muslim : 1144
و حَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ حَدَّثَنَا شَبَابَةُ بْنُ سَوَّارٍ الْمَدَايِنِيُّ حَدَّثَنَا لَيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ عُقَيْلِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَنَسٍ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَجْمَعَ بَيْنَ الصَّلَاتَيْنِ فِي السَّفَرِ أَخَّرَ الظُّهْرَ حَتَّى يَدْخُلَ أَوَّلُ وَقْتِ الْعَصْرِ ثُمَّ يَجْمَعُ بَيْنَهُمَا
තවද [අම්රු අන්කිද්] අපට [සියාබාබා බින් සුවර් අල් මදායිනි] අපට [ලයිට්ස් බින් සාද්] [උකයිල් බින් කාලිඩ්] [අනස්] වෙතින් [අස් සුහ්රි] වෙතින් අපට [ලයිට්ස් බින් සාද්] අපට පැවසූ බව ඔහු මට පැවසීය: 'නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමා ගමනක යෙදී සිටියදී සලාත දෙකක් බහු වචන කිරීමට අවශ්‍ය වූ විට, ඔහු අසර් වේලාව ආරම්භ වන තෙක් දහවල් සලාතය අවසන් කර, පසුව සලාත දෙක බහු වචන වචන ලෙස එකතු කළේය.'
හදීස්
Imam Muslim : 1145
و حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ وَعَمْرُو بْنُ سَوَّادٍ قَالَا أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنِي جَابِرُ بْنُ إِسْمَعِيلَ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَنَسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا عَجِلَ عَلَيْهِ السَّفَرُ يُؤَخِّرُ الظُّهْرَ إِلَى أَوَّلِ وَقْتِ الْعَصْرِ فَيَجْمَعُ بَيْنَهُمَا وَيُؤَخِّرُ الْمَغْرِبَ حَتَّى يَجْمَعَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ الْعِشَاءِ حِينَ يَغِيبُ الشَّفَقُ
[අබු තාහිර්] සහ [අම්රු බින් සව්වාද්] යන දෙදෙනාම මට මෙසේ පැවසූහ; [ඉබ්නු වහබ්] අපට [ජාබීර් බින් ඉස්මයිල්] [උකයිල්] [ඉබ්නු ෂිහාබ්] [අනස්] වෙතින් [නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්] තුමාණන්ගෙන් [ජාබීර් බින් ඉස්මයිල්] මට මෙසේ පැවසූහ. ඔහු තම ගමන ඉක්මන් කළ විට, පසුව ඔහු අසර් වේලාව ආරම්භ වන තෙක් දහවල් සලාතය අවසන් කරයි, පසුව ඔහු දෙක අතර බහු වචන කරයි, ඔහු මග්රිබ් ද අවසන් කරයි, ඔහු ඉෂා සමඟ බහු වචන කරන තෙක් "රතු මෙගා අතුරුදහන් වන තුරු".
හදීස්
Imam Muslim : 1146
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ جَمِيعًا وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ جَمِيعًا فِي غَيْرِ خَوْفٍ وَلَا سَفَرٍ
යාහියා බින් යාහියා අපට මෙසේ පැවසීය: මම එය ඉබ්නු අබ්බාස්ගෙන් සයිඩ් බින් ජුබයිර්ගෙන් අබු සුබයිර්ගෙන් මාලික්ට දුන්නා. ඔහු මෙසේ පැවසීය. අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් දුහර් සහ අසර් සලාතයන් දෙකම සහ මග්රිබ් සහ ඉෂා සලාතයන් අතර සලාතයන් ඉටු කළේ බිය නිසා හෝ ගමන් කරන අතරතුර නොවේ.
හදීස්
Imam Muslim : 1147
و حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ وَعَوْنُ بْنُ سَلَّامٍ جَمِيعًا عَنْ زُهَيْرٍ قَالَ ابْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ جَمِيعًا بِالْمَدِينَةِ فِي غَيْرِ خَوْفٍ وَلَا سَفَرٍ قَالَ أَبُو الزُّبَيْرِ فَسَأَلْتُ سَعِيدًا لِمَ فَعَلَ ذَلِكَ فَقَالَ سَأَلْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ كَمَا سَأَلْتَنِي فَقَالَ أَرَادَ أَنْ لَا يُحْرِجَ أَحَدًا مِنْ أُمَّتِهِ
[අහ්මද් බින් යූනුස්] සහ [අවුන් බින් සලාම්] [සුහයිර්] ගෙන් අප සැමට විස්තර කර ඇත. [ඉබ්නු යූනුස්] මෙසේ පැවසීය; [සුහයිර්] [අබු සුබයිර්] [සයිද් බින් ජුබයිර්] [ඉබ්නු අබ්බාස්] ගෙන් [අබු සුබයිර්] අපට විස්තර කර ඇත. අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ බිය නිසා හෝ ගමන් කිරීම නිසා නොව මදීනාවේ දුහර් සහ අස්ර් සලාතයන් එකවරම යාච්ඤා කළහ. [අබු සුබයිර්] මෙසේ පැවසීය; 'මම [සයිද්] ගෙන් ඇසුවෙමි; 'ඔහු එසේ කළේ ඇයි?' ඔහු මෙසේ පැවසීය; ඔබ මගෙන් ඇසූ පරිදි මම [ඉබ්නු අබ්බාස්] ගෙන් ඇසුවෙමි, ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ඔහු තම ජනතාවගෙන් කිසිවෙකුට බරක් වීමට කැමති නොවීය.'
හදීස්
Imam Muslim : 1148
و حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ حَدَّثَنَا خَالِدٌ يَعْنِي ابْنَ الْحَارِثِ حَدَّثَنَا قُرَّةُ حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ جُبَيْرٍ حَدَّثَنَا ابْنُ عَبَّاسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَمَعَ بَيْنَ الصَّلَاةِ فِي سَفْرَةٍ سَافَرَهَا فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ فَجَمَعَ بَيْنَ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ وَالْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ قَالَ سَعِيدٌ فَقُلْتُ لِابْنِ عَبَّاسٍ مَا حَمَلَهُ عَلَى ذَلِكَ قَالَ أَرَادَ أَنْ لَا يُحْرِجَ أُمَّتَهُ
"[යාහ්යා බින් හබීබ් අල් හරිට්සි] අපට [කාලිද් එනම් ඉබ්නු අල් හාරිත්] අපට [කුර්ආනය] අපට [අබු සුබයිර්] අපට [සයිඩ් බින් ජුබයිර්] අපට [ඉබ්නු අබ්බාස්] අපට [අබු සුබයිර්] අපට [සයිඩ් බින් ජුබයිර්] අපට [ඉබ්නු අබ්බාස්] අපට පවසා ඇති බව අපට පවසා ඇත. අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තබුක් යුද්ධයේදී සෆාර් අතරතුර යාච්ඤා කළ විට, ඔහු ෂුහූර් සහ අස්ර්, මග්රිබ් සහ ඉෂා` අතර බහු වචන සෑදුවේය," [සයිඩ්] පැවසීය; එවිට මම [ඉබ්නු අබ්බාස්] ට ඇසුවෙමි; 'ඔහුට එය කිරීමට පෙලඹුණේ කුමක්ද? ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය; 'ඔහු තම ජනතාවට බරක් නොවීමට කැමති විය'.
හදීස්
Imam Muslim : 1149
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يُونُسَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ عَامِرٍ عَنْ مُعَاذٍ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ فَكَانَ يُصَلِّي الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ جَمِيعًا وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ جَمِيعًا
[අහමද් බින් අබ්දුල්ලාහ් බින් යූනුස්] අපට පවසා ඇති පරිදි [සුහයිර්] අපට පවසා ඇති පරිදි [අබු සුබයිර්] [අබු තුෆයිල් අමීර්] [මුඅද්ස්] වෙතින් ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'අපි තබුක් සටනේදී නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් සමඟ ගියෙමු, පසුව ඔහු දහවල් සහ අසර් සලාතය එකම වේලාවක ඉටු කළේය, මග්රිබ් සහ ඉෂා සලාතය එකම වේලාවක ඉටු කළේය'.
හදීස්
Imam Muslim : 1150
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ حَدَّثَنَا خَالِدٌ يَعْنِي ابْنَ الْحَارِثِ حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ حَدَّثَنَا عَامِرُ بْنُ وَاثِلَةَ أَبُو الطُّفَيْلِ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ قَالَ جَمَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ بَيْنَ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ وَبَيْنَ الْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ قَالَ فَقُلْتُ مَا حَمَلَهُ عَلَى ذَلِكَ قَالَ فَقَالَ أَرَادَ أَنْ لَا يُحْرِجَ أُمَّتَهُ
"තබුක් යුද්ධයේදී, රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමා ෂුහුර් සහ අස්ර් අතර, මග්රිබ් සහ ඉෂා අතර බහු වචනයක් සෑදුවේය" යනුවෙන් අපට [යාහ්යා බින් හබීබ්] අපට [කාලිද් එනම් ඉබ්නු අල් හාරිත්] අපට [කුර්රා බින් කාලිද්] අපට [අබු සුබයිර්] අපට [අමීර් බින් වත්සිලා අබු තුෆයිල්] අපට [මුආඩ්ස් බින් ජබල්] අපට පැවසූ බව අපට [යාහ්යා බින් හබීබ්] අපට [යාහ්යා බින් හබීබ්] අපට [යාහ්යා බින් හබීබ්] අපට [යාහ්යා බින් හබීබ්] අපට [යාහ්යා බින් හබීබ්] අපට [යාහ්යාබ්] අපට [යාහ්යාබ්] අපට [යාහ්යාබ්] අපට [යාහ්යාබ්] අපට [යාහ්යාබ්] අපට [යාහ්යාබ්] අපට [යාහ්යාබ්] අපට [යාහ්යාබ්] අපට [යාහ්යාබ්] අපට [යාහ්යාබ්] අපට [යාහ්යාබ්] අපට [යාහ්යාබ්] අපට [යාහ්යාබ්] අපට [යාහ්යාබ්] අපට [යාහ්යාබ්]] අපට [යාහ්යාබ්] අපට [යාහ්යාබ්] අපට [යාහ්යාබ්] අපට [යාහ්යාබ්]] අපට [යාහ්යාබ්] අපට [යාහ්යාබ්] අපට [යාහ්යාබ්]] අපට [යාහ්යාබ්] අපට [යාහ්යාබ්]ට
හදීස්
Imam Muslim : 1151
و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ ح و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ وَأَبُو سَعِيدٍ الْأَشَجُّ وَاللَّفْظُ لِأَبِي كُرَيْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ كِلَاهُمَا عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ جَمَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ وَالْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ بِالْمَدِينَةِ فِي غَيْرِ خَوْفٍ وَلَا مَطَرٍ فِي حَدِيثِ وَكِيعٍ قَالَ قُلْتُ لِابْنِ عَبَّاسٍ لِمَ فَعَلَ ذَلِكَ قَالَ كَيْ لَا يُحْرِجَ أُمَّتَهُ وَفِي حَدِيثِ أَبِي مُعَاوِيَةَ قِيلَ لِابْنِ عَبَّاسٍ مَا أَرَادَ إِلَى ذَلِكَ قَالَ أَرَادَ أَنْ لَا يُحْرِجَ أُمَّتَهُ
තවද [අබු බකර් බින් අබු සයිබා] සහ [අබු කුරෙයිබ්] යන දෙදෙනාම මෙසේ පැවසූහ; [අබු මුආවියා] අපට පවසා ඇත - සහ වෙනත් මාර්ගයකින් වාර්තා කර ඇත - [අබු කුරෙයිබ්] සහ [අබු සයිඩ් අල් අස්යාජ්] අපට පවසා ඇත, ලෆඩ්ස් අබු කුරෙයිබ්ට අයත් බව ඔවුන් දෙදෙනාම පැවසූහ; [අල් අ'මාසි] [හබීබ් බින් අබු තාබිත්] [ඉබ්නු අබ්බාස්] [සයිඩ් බින් ජුබයිර්] [අල් අ'මාසි] [වාකි'] අපට පවසා ඇත, දෙදෙනාම [ඉබ්නු අබ්බාස්] [සයිඩ් බින් ජුබයිර්] [අල් අ'මාසි] ඔහු මෙසේ පැවසීය; 'නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් වරක් මදීනාහි දහවල් සහ අස්ර්, මග්රිබ් සහ ඉෂා පැවසුවේ බිය නිසා හෝ වර්ෂාව නිසා නොවේ'. වාකි' හදීසයේ, ඔහු මෙසේ පැවසීය; මම ඉබ්නු අබ්බාස්ගෙන් ඇසුවෙමි; 'ඔහු එසේ කළේ ඇයි?' ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය; 'ඔහු තම ජනතාවට බරක් නොවීමට කැමති විය'.
හදීස්
Imam Muslim : 1152
و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَمْرٍو عَنْ جَابِرِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَمَانِيًا جَمِيعًا وَسَبْعًا جَمِيعًا قُلْتُ يَا أَبَا الشَّعْثَاءِ أَظُنُّهُ أَخَّرَ الظُّهْرَ وَعَجَّلَ الْعَصْرَ وَأَخَّرَ الْمَغْرِبَ وَعَجَّلَ الْعِشَاءَ قَالَ وَأَنَا أَظُنُّ ذَاكَ
තවද [අබු බකර් බින් අබු සයිබා] අපට [සුෆ්යාන් බින් උයෙයිනා] [අම්රු] [ජාබීර් බින් සයිද්] [ඉබ්නු අබ්බාස්] ගෙන් අපට [සුෆ්යාන් බින් උයෙයිනා] අපට මෙසේ පැවසීය: 'මම වරක් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් සමඟ වරකට රකඅත් අටක් සහ වරකට රකඅත් හතක් යාච්ඤා කළෙමි'. එවිට මම ඇසුවෙමි; 'ඕ අබු සියාත්සා, මා දන්නා පරිදි, ඔහු ෂුහූර් අවසන් කර අසර් ඉක්මන් කළේය, ඔහු මග්රිබ් අවසන් කර ඉෂා`` ඉක්මන් කළේය. අබු සියාත්සා පැවසුවේ, 'මා දන්නා පරිදි එය එසේමය' යනුවෙනි.
හදීස්
Imam Muslim : 1153
و حَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ الزَّهْرَانِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى بِالْمَدِينَةِ سَبْعًا وَثَمَانِيًا الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ
තවද [අබු රබී අස් සහ්රානි] අපට [හම්මාද් බින් සයිද්] [අම්රු බින් දිනාර්] [ජාබීර් බින් සයිද්] [ඉබ්නු අබ්බාස්] ගෙන් අපට [හම්මාද් බින් සයිද්] තුමා පවසා ඇත්තේ, රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් වරක් මදීනාවේ සිටියදී දහවල් සහ අස්ර්, මග්රිබ් සහ ඉෂාහ් යන රක්අත් හත සහ අට යාච්ඤා කළ බවයි.
හදීස්
Imam Muslim : 1154
و حَدَّثَنِي أَبُو الرَّبِيعِ الزَّهْرَانِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ الزُّبَيْرِ بْنِ الْخِرِّيتِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ قَالَ خَطَبَنَا ابْنُ عَبَّاسٍ يَوْمًا بَعْدَ الْعَصْرِ حَتَّى غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَبَدَتْ النُّجُومُ وَجَعَلَ النَّاسُ يَقُولُونَ الصَّلَاةَ الصَّلَاةَ قَالَ فَجَاءَهُ رَجُلٌ مِنْ بَنِي تَمِيمٍ لَا يَفْتُرُ وَلَا يَنْثَنِي الصَّلَاةَ الصَّلَاةَ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ أَتُعَلِّمُنِي بِالسُّنَّةِ لَا أُمَّ لَكَ ثُمَّ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَمَعَ بَيْنَ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ وَالْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ شَقِيقٍ فَحَاكَ فِي صَدْرِي مِنْ ذَلِكَ شَيْءٌ فَأَتَيْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ فَسَأَلْتُهُ فَصَدَّقَ مَقَالَتَهُ
[අබු රබී අස් සහ්රානි] [හම්මද්] [සුබයිර් බින් කිර්රිත්] [අබ්දුල්ලා බින් සියාකික්] ගෙන් අපට මෙසේ පවසා ඇත: එක් දිනක් [ඉබ්නු අබ්බාස්] අප ඉදිරියේ කතාවක් කළේය, එනම් අෂාර්ට පසුව හිරු බැස ගොස් තරු පෙනෙන්නට පටන් ගන්නා තෙක්, එවිට ජනතාව කෑ ගැසූහ: 'යාච්ඤා කරන්න, යාච්ඥා කරන්න!' වැඩි කල් නොගොස් කිසිදා අලස නොවූ සහ කිසිදා කම්මැලි නොවූ මිනිසෙක් බානි තමීම්ගෙන් පැමිණියේය; 'යාච්ඤා කරන්න, යාච්ඥා කරන්න'. ඉබ්නු අබ්බාස් පැවසීය: 'ඔබ මට සුන්නාහ්ව උගන්වන්න යනවාද, ඔබට විපතක්!' ඊළඟට ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'මම වරක් අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ සුහ්ර් සහ අස්ර්, මග්රිබ් සහ ඉෂා අතර බහු වචන දුටුවෙමි'. [අබ්දුල්ලා බින් සියාකික්] පැවසීය; ඉතින් මගේ හදවතේ යමක් කරදර කරමින් තිබුණි, එබැවින් මම [අබු හුරෙයිරා] හමුවී මෙම ගැටලුව ගැන ඔහුගෙන් ඇසුවෙමි, ඔහු ඉබ්නු අබ්බාස්ගේ වචන තහවුරු කළ බව පෙනී ගියේය.
හදීස්
Imam Muslim : 1155
و حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا عِمْرَانُ بْنُ حُدَيْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ الْعُقَيْلِيِّ قَالَ قَالَ رَجُلٌ لِابْنِ عَبَّاسٍ الصَّلَاةَ فَسَكَتَ ثُمَّ قَالَ الصَّلَاةَ فَسَكَتَ ثُمَّ قَالَ الصَّلَاةَ فَسَكَتَ ثُمَّ قَالَ لَا أُمَّ لَكَ أَتُعَلِّمُنَا بِالصَّلَاةِ وَكُنَّا نَجْمَعُ بَيْنَ الصَّلَاتَيْنِ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
[ඉබ්නු අබු උමර්] අපට පවසා ඇති බව [වාකි] අපට පවසා ඇති බව [අබ්දුල්ලාහ් බින් සියාකික් අල් 'උකයිලි] ගෙන් [ඉම්රාන් බින් හුදෙයිර්] අපට පවසා ඇති බව ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'මිනිසෙක් වරක් [ඉබ්නු අබ්බාස්] ට 'යාච්ඤා කරන්න, යාච්ඥා කරන්න' යැයි කීවේය. ඉබ්නු අබ්බාස් නිහඬ විය. මිනිසා නැවතත් කීවේය; 'යාච්ඤා කරන්න!' ඉබ්නු අබ්බාස් නැවතත් නිහඬ විය. මිනිසා නැවතත් කීවේය; 'යාච්ඤා කරන්න!' ඉබ්නු අබ්බාස් නැවතත් නිහඬ විය. එවිට ඉබ්නු අබ්බාස් මෙසේ පැවසීය: 'ඔබ අපට යාච්ඥා කිරීමට උගන්වනවාද? ඇත්ත වශයෙන්ම, නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන්ගේ කාලයේ අපි යාඥා දෙකක් ඒකාබද්ධ කළෙමු.
හදීස්
Imam Muslim : 1156
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ وَوَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ عُمَارَةَ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ لَا يَجْعَلَنَّ أَحَدُكُمْ لِلشَّيْطَانِ مِنْ نَفْسِهِ جُزْءًا لَا يَرَى إِلَّا أَنَّ حَقًّا عَلَيْهِ أَنْ لَا يَنْصَرِفَ إِلَّا عَنْ يَمِينِهِ أَكْثَرُ مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْصَرِفُ عَنْ شِمَالِهِ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ وَعِيسَى بْنُ يُونُسَ ح و حَدَّثَنَاه عَلِيُّ بْنُ خَشْرَمٍ أَخْبَرَنَا عِيسَى جَمِيعًا عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَهُ
[අබු බුකයිර් බින් අබු සයිබා] අපට [අබු මුආවියා] සහ [වාකි] [අල් අමාසි] [අල් අ'මාසි] [අල් අස්වද්] [අබ්දුල්ලා] වෙතින් අපට මෙසේ පැවසීය: 'ඔබගෙන් කිසිවෙකු යක්ෂයාට ඔහුගේ යාච්ඤාවට බාධා කිරීමට සුළු අවස්ථාවක්වත් ලබා නොදෙන්න, එවිට ඔහුගේ දකුණු පැත්තෙන් හැර කිසිවෙකු පිටව නොයනු ඇත, තවද නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් ඔහුගේ වම් පැත්තෙන් පිටව යන බව මම දුටුවේ නැත'. [ඉෂාක් බින් ඉබ්‍රාහිම්] අපට [ජරීර්] සහ [ඊසා බින් යූනුස්] අපට පැවසූ බව අපට පවසා ඇත - එය වෙනත් මාර්ගයකින් විස්තර කර ඇත - [අලි බින් කසිරාම්] අපට [ඊසා] අපට පවසා ඇති බව අපට පවසා ඇත, ඔවුන් සියල්ලන්ම [අල් අ'මාසි] වෙතින් මේ ආකාරයෙන් සනද් සමඟ.
හදීස්
Imam Muslim : 1157
و حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ السُّدِّيِّ قَالَ سَأَلْتُ أَنَسًا كَيْفَ أَنْصَرِفُ إِذَا صَلَّيْتُ عَنْ يَمِينِي أَوْ عَنْ يَسَارِي قَالَ أَمَّا أَنَا فَأَكْثَرُ مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْصَرِفُ عَنْ يَمِينِهِ
[කුටයිබා බින් සයිඩ්] අපට [අස් සුදි] තුමාගෙන් [අබු 'අවානා] අපට මෙසේ පැවසීය: 'මම වරක් [අනස්] තුමාගෙන් ඇසුවෙමි; 'සලාතයෙන් ඉවත් වන විට මා කළ යුත්තේ කුමක්ද, මම දකුණට හෝ වමට ගමන් කළ යුතුද?' ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය; 'බොහෝ විට මම නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් ඔහුගේ දකුණු පසින් ගමන් කරන ආකාරය දුටුවෙමි.'
හදීස්
Imam Muslim : 1158
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ السُّدِّيِّ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَنْصَرِفُ عَنْ يَمِينِهِ
[අබු බකර් බින් අබු සයිබා] සහ [සුහයිර් බින් හාර්බ්] යන දෙදෙනාම [අනස්] වෙතින් [සුෆියාන්] වෙතින් [අස් සුදි] වෙතින් [වාකි' අපට පැවසූ බව අපට දන්වා ඇත. නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් දකුණු පැත්තෙන් සලාතය අත්හැරියහ.
හදීස්
Imam Muslim : 1159
و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ أَبِي زَائِدَةَ عَنْ مِسْعَرٍ عَنْ ثَابِتِ بْنِ عُبَيْدٍ عَنْ ابْنِ الْبَرَاءِ عَنْ الْبَرَاءِ قَالَ كُنَّا إِذَا صَلَّيْنَا خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْبَبْنَا أَنْ نَكُونَ عَنْ يَمِينِهِ يُقْبِلُ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ قَالَ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ رَبِّ قِنِي عَذَابَكَ يَوْمَ تَبْعَثُ أَوْ تَجْمَعُ عِبَادَكَ و حَدَّثَنَاه أَبُو كُرَيْبٍ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ مِسْعَرٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَلَمْ يَذْكُرْ يُقْبِلُ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ
"අපි අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන්ගේ පිටුපසින් යාච්ඤා කරන්නේ නම්, ඔහුගේ දකුණු පසින් සිටීමට අපි කැමතියි, එවිට ඔහු අපට මුහුණ දෙන පරිදි" යනුවෙන් [අබු කුරෙයිබ්] අපට පවසා ඇත. අල් කුරෙයිබ් මෙසේ පැවසීය; "ඔහු 'රබ්බි කිනී 'අද්සාඅබක යූමා තබ්අත්සු අව් තජ්මා' ඉබාදාදක - මාගේ ස්වාමීනි, ඔබ මාව නැඟිටුවන විට හෝ ඔබ ඔබේ සේවකයන් එක්රැස් කරන විට ඔබේ වධයෙන් මාව ආරක්ෂා කරන්න" යන යාච්ඤාව පවසනු මම අසා ඇත්තෙමි. [අබු කුරෙයිබ්] සහ [සුහයිර් බින් හාර්බ්] දෙදෙනාම [මිසාර්] සිට [වාකි' අපට මෙවැනි සනද් එකකින් පැවසූ බව අපට පවසා ඇත, නමුත් ඔහු 'ඔහු ඔහුගේ මුහුණෙන් අපට මුහුණ දුන්' යන කර්තෘ ගැන සඳහන් කළේ නැත.
හදීස්
Imam Muslim : 1160
و حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ وَرْقَاءَ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا أُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَلَا صَلَاةَ إِلَّا الْمَكْتُوبَةُ و حَدَّثَنِيهِ مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ وَابْنُ رَافِعٍ قَالَا حَدَّثَنَا شَبَابَةُ حَدَّثَنِي وَرْقَاءُ بِهَذَا الْإِسْنَادِ
[අහමද් බින් හන්බල්] අපට පවසා ඇත [මුහම්මද් බින් ජ'ෆාර්] අපට පවසා ඇත [සයුබා] [වර්කා' වෙතින්] [අම්රු බින් දිනාර්] [අතා`බින් යසාර්] [අබු හුරයිරා] වෙතින් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන්ගෙන්, ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ඉකාමාත් පවසා තිබේ නම්, අනිවාර්ය සලාතය හැර වෙනත් සලාතයක් නොමැත'. [මුහම්මද් බින් හාතිම්] සහ [ඉබ්නු රාෆි] යන දෙදෙනාම පැවසූ බව අපට පවසා ඇත; [ෂබාබා] අපට පවසා ඇත්තේ මේ ආකාරයෙන් සනද් සමඟ [වර්කා' මට පැවසූ බවයි.
