Shiga Musulunci, danna nan
Islam Al-Haq: Qur'ani da Hadisi
(Musulunci na Gaskiya)
Free Download / Sauke kyauta

Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 Hadisi

Hadisi

Imam Muslim : 1081

و حَدَّثَنِي إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ مَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَا وَصَاحِبٌ لِي فَلَمَّا أَرَدْنَا الْإِقْفَالَ مِنْ عِنْدِهِ قَالَ لَنَا إِذَا حَضَرَتْ الصَّلَاةُ فَأَذِّنَا ثُمَّ أَقِيمَا وَلْيَؤُمَّكُمَا أَكْبَرُكُمَا و حَدَّثَنَاه أَبُو سَعِيدٍ الْأَشَجُّ حَدَّثَنَا حَفْصٌ يَعْنِي ابْنَ غِيَاثٍ حَدَّثَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَزَادَ قَالَ الْحَذَّاءُ وَكَانَا مُتَقَارِبَيْنِ فِي الْقِرَاءَةِ

Kuma ya gaya min [Ishaq bin Ibrahim Al Hanzhali] ya gaya mana [Abdul Wahhab Ats Tsaqafi] daga [Khalid Al Khadza`] daga [Abu Qilabah] daga [Malik bin Huwairits] ya ce; Na haɗu da Annabi sallallahu 'alaihi wasallam tare da wani abokina. Lokacin da muke shirin komawa gida, sai ya ce: "Idan lokacin sallah ya yi, to ku yi kiran sallah, ku yi sallah. Wanda ke da ikon zama limami shi ne mafi girma a cikinku." Kuma ya gaya mana [Abu Said Al Asyajj] ya gaya mana [Hafs wato Ibn Ghiyats] ya gaya mana [Khalid Al Khadza`] da wannan sandar, ya ƙara kaɗan, in ji Al Khadza`; dukkansu (wato Malik bin Huwairits da abokansa) a cikin karatun kusan iri ɗaya ne (a mataki ɗaya).

Hadisi

Imam Muslim : 1082

حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى قَالَا أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ وَأَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ أَنَّهُمَا سَمِعَا أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ حِينَ يَفْرُغُ مِنْ صَلَاةِ الْفَجْرِ مِنْ الْقِرَاءَةِ وَيُكَبِّرُ وَيَرْفَعُ رَأْسَهُ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ ثُمَّ يَقُولُ وَهُوَ قَائِمٌ اللَّهُمَّ أَنْجِ الْوَلِيدَ بْنَ الْوَلِيدِ وَسَلَمَةَ بْنَ هِشَامٍ وَعَيَّاشَ بْنَ أَبِي رَبِيعَةَ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ اللَّهُمَّ اشْدُدْ وَطْأَتَكَ عَلَى مُضَرَ وَاجْعَلْهَا عَلَيْهِمْ كَسِنِي يُوسُفَ اللَّهُمَّ الْعَنْ لِحْيَانَ وَرِعْلًا وَذَكْوَانَ وَعُصَيَّةَ عَصَتْ اللَّهَ وَرَسُولَهُ ثُمَّ بَلَغَنَا أَنَّهُ تَرَكَ ذَلِكَ لَمَّا أُنْزِلَ { لَيْسَ لَكَ مِنْ الْأَمْرِ شَيْءٌ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَإِنَّهُمْ ظَالِمُونَ } و حَدَّثَنَاه أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَمْرٌو النَّاقِدُ قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ إِلَى قَوْلِهِ وَاجْعَلْهَا عَلَيْهِمْ كَسِنِي يُوسُفَ وَلَمْ يَذْكُرْ مَا بَعْدَهُ

Ya bani labari (Abu At Thahir) da (Harmalah bin Yahya) dukkansu suka ce; ya sanar da mu [Ibnu Wahb] ya ba ni labari [Yunus bn Yazid] daga [Ibn Shihab] ya ce; ya ba ni labari (Saidu bin Musayyab) da (Abu Salamah bn Abdurrahman bn Auf) dukkansu sun ji [Abu Hurairah] yana cewa; “Lokacin da Manzon Allah Sallallahu Alaihi Wasallama ya yi sallar asuba, wato bayan ya karanta ya dauki takbir ya daga kai, sai ya karanta “Sami’allahu Liman Hamidah. "Rabbanaa walakal hamdu." Sannan ya sake karantawa yana nan a tsaye, wato: ALLAAHUMMA ANJI ALWALID BIN WALID WA SALAMAH BIN HISHAM, WA AYYASY BIN ABU RABIAH, WAL MUSTADH'AFIINA MINAL MUL'MINIINA, ALLAAHUMMASY DUD WATH'ATHAKA 'ALAA MALHASAR'A, ALLAAHUMMAL'AN LIHYAANA WARI'LAN WADZAKWANA WA'USHAYYAH ASHATALLAAHA WARASUULAHU (Ya Allah ka tseratar da Walid bin Walid da Salamah bn Hisham da Ayyasy bn Abu Rabiah da raunanan muminai, ya Allah ka qarfafa azabar ka akan Mudhar, ka sanya musu lokutan yunwa kamar ta Yunusa, Allah da la'antar Yusuf, da wanda ya la'anci Yusuf, ya la'ananne, ya la'ananne, ya Allah, ya tsine musu. sun saba wa Allah da Manzonsa.” Sai labari ya zo mana cewa ya bar Sallah (qunut), daidai. lokacin da ayar ta sauka "Ba ruwanku ko Allah ya gafarta musu ko ya hukunta su, a gaskiya su mutane ne marasa adalci (QS. Ali Imran 128), An gaya mana [Abu Bakr bin Abu Syaibah] da [Amru An Naqid], dukansu sun ce; ya gaya mana [Ibn 'Uyainah] daga [Az Zuhri] daga [Sa'id bin Musayyab] daga [Abu Hurairah] daga Annabi sallallahu alaihi wasallam zuwa maganarsa: "Ya Allah, ka sanya su su yi laushi kamar shekarun Yusufu marasa ƙarfi." Kuma bai ambaci jumlar ba bayan haka.

Hadisi

Imam Muslim : 1083

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مِهْرَانَ الرَّازِيُّ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ حَدَّثَهُمْ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَنَتَ بَعْدَ الرَّكْعَةِ فِي صَلَاةٍ شَهْرًا إِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ يَقُولُ فِي قُنُوتِهِ اللَّهُمَّ أَنْجِ الْوَلِيدَ بْنَ الْوَلِيدِ اللَّهُمَّ نَجِّ سَلَمَةَ بْنَ هِشَامٍ اللَّهُمَّ نَجِّ عَيَّاشَ بْنَ أَبِي رَبِيعَةَ اللَّهُمَّ نَجِّ الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ اللَّهُمَّ اشْدُدْ وَطْأَتَكَ عَلَى مُضَرَ اللَّهُمَّ اجْعَلْهَا عَلَيْهِمْ سِنِينَ كَسِنِي يُوسُفَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ ثُمَّ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَرَكَ الدُّعَاءَ بَعْدُ فَقُلْتُ أُرَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ تَرَكَ الدُّعَاءَ لَهُمْ قَالَ فَقِيلَ وَمَا تُرَاهُمْ قَدْ قَدِمُوا و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ يَحْيَى عَنْ أَبِي سَلَمَةَ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَمَا هُوَ يُصَلِّي الْعِشَاءَ إِذْ قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ ثُمَّ قَالَ قَبْلَ أَنْ يَسْجُدَ اللَّهُمَّ نَجِّ عَيَّاشَ بْنَ أَبِي رَبِيعَةَ ثُمَّ ذَكَرَ بِمِثْلِ حَدِيثِ الْأَوْزَاعِيِّ إِلَى قَوْلِهِ كَسِنِي يُوسُفَ وَلَمْ يَذْكُرْ مَا بَعْدَهُ

An ruwaito mana [Muhammad bin Mihran Ar Razi] daga [Al Walid bin Muslim] daga [Auza'i] daga [Yahya bin Abu Kathir] daga [Abu Salamah] cewa [Abu Huraira] ya gaya musu cewa Annabi sallallahu alaihi wasallam ya yi qunut bayan ya yi sujada a cikin sallah na tsawon wata guda. Bayan ya gama karantawa sami'allahu Liman Hamidah, sai ya karanta a cikin addu'arsa cewa: ALLAAHUMMA ANJI ALWALIIDA BIN ALWALIID, ALLAAHUMMA NAJJI SALMAH BIN HISYAM, ALLAAHUMMA NAJJI AYYASY BIN ABI RABIAH, ALLAAHUMMA NAJJI ALMUSTADH'AFIINA MINAL MUHAMMADU, MINAL MUHAMMAD, ALLAAHUMMA NAJJI ALMUSTADH'AFIINA MINAL MUHAMMADU'' MUDHARR, ALLAAHUMMAJ'ALHAA ALAIHIM INIINA KASIINII YUUSUFA (Ya Allah ka tseratar da Walid bin Walid, Ya Allah ka tseratar da Salmah bn Hisham, Ya Allah ka tseratar da Ayyasy bn Abu Rabiah, Ya Allah ka tseratar da wadanda aka zalunta daga Muminai, Ya Allah ka sanya azabar ka a kan Mudhar, Ya Allah ka sa a yi ta fama da yunwar shekaru Yusufu). Abu Hurairah ya ce; Sai na ga Manzon Allah sallallahu alaihi wasallam yana barin sallar qunut ɗinsa. Na ce; "Gwargwadon sanina, Manzon Allah sallallahu alaihi wasallam ya bar sallar qunut bayan haka." Abu Hurairah ya ce; "An ruwaito cewa nan take aka halaka su a lokacin." Kuma an gaya mini [Zuhair bin Harb] ya gaya mana [Husain bin Muhammad] ya gaya mana [Syaiban] daga [Yahya] daga [Abu Salamah], cewa an ruwaito musu [Abu Hurairah] cewa a lokacin sallar magariba, Manzon Allah sallallahu alaihi wasallam, daidai bayan ya ce sami'allahu Liman Hamidah, kafin ya yi sujada ya karanta addu'ar "ALLAAHUMMA NAJJI AYYASY BIN ABI RABIAH (Ya Allah, sai dai Ayyasy bin Abu Rabiah), sannan ya ambaci hadisin Auza'i har zuwa kalmominsa "Kamar shekarun yunwar Yusufu," kuma bai ambaci jumlar ba bayan haka.

Hadisi

Imam Muslim : 1084

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُا وَاللَّهِ لَأُقَرِّبَنَّ بِكُمْ صَلَاةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ أَبُو هُرَيْرَةَ يَقْنُتُ فِي الظُّهْرِ وَالْعِشَاءِ الْآخِرَةِ وَصَلَاةِ الصُّبْحِ وَيَدْعُو لِلْمُؤْمِنِينَ وَيَلْعَنُ الْكُفَّارَ

An ba mu labari [Muhammad bin Al Mutsanna] ya ba mu labari [Mu'adh bin Hisham] ya ba ni labari [mahaifina] daga [Yahya bin Abu Kathir], ya ce; ya ba mu labari [Abu Salamah bin Abdurrahman], ya ji [Abu Hurairah] yana cewa: "Wallahi, zan yi ƙoƙarin kusantar da ku zuwa ga addu'ar Manzon Allah sallallahu alaihi wasallam." Sai Abu Hurairah ya yi qunuti a cikin addu'o'in Azhur, Isha'i da Subuh, yana addu'ar alheri ga muminai kuma yana la'antar kafirai.

Hadisi

Imam Muslim : 1085

و حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ دَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الَّذِينَ قَتَلُوا أَصْحَابَ بِئْرِ مَعُونَةَ ثَلَاثِينَ صَبَاحًا يَدْعُو عَلَى رِعْلٍ وَذَكْوَانَ وَلِحْيَانَ وَعُصَيَّةَ عَصَتْ اللَّهَ وَرَسُولَهُ قَالَ أَنَسٌ أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي الَّذِينَ قُتِلُوا بِبِئْرِ مَعُونَةَ قُرْآنًا قَرَأْنَاهُ حَتَّى نُسِخَ بَعْدُ أَنْ بَلِّغُوا قَوْمَنَا أَنْ قَدْ لَقِينَا رَبَّنَا فَرَضِيَ عَنَّا وَرَضِينَا عَنْهُ

Kuma ya gaya mana [Yahya bin Yahya], ya ce; Na karanta a gaban [Malik] daga [Ishaq bin Abdullah bin Abu Talhah] daga [Anas bin Malik], ya ce; Manzon Allah sallallahu alaihi wasallam ya yi addu'ar bala'i ga mutanen da suka kashe sahabbai a Bi'r Ma'unah na tsawon kwanaki talatin kowace safiya, ya yi addu'ar hatsari ga kabilun Ri'il, Dzakwan, da Lihyan da Ushayyah waɗanda suka saba wa Allah da Manzonsa." Anas ya ci gaba da cewa; "Allah Azza wa Jalla ya saukar da ayoyin Alƙur'ani ga sahabbai da aka kashe a Bi'r Ma'unah shine abin da muke karantawa akai-akai, har sai da aka fassara ayar zuwa mansukh daga baya. Ayar tana karanta AN BALLIGHU QAUMANAA AN QAD LAQIINAA RABBANAA FARADLIYA ANNAA WARADLIINAA 'ANHU, (Ku sanar da mutanenmu cewa mun haɗu da Ubangijinmu, kuma yana yarda da mu, kuma muna yarda da Shi).

Hadisi

Imam Muslim : 1086

و حَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدٍ قَالَ قُلْتُ لِأَنَسٍ هَلْ قَنَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي صَلَاةِ الصُّبْحِ قَالَ نَعَمْ بَعْدَ الرُّكُوعِ يَسِيرًا

Kuma ya gaya mini [Amru An Naqid] da [Zuhair bin Harb], dukansu suka ce; ya gaya mana [Ismail] daga [Ayyub] daga [Muhammad] ya ce; na tambayi [Anas]; "Shin Annabi sallallahu alaihi wasallam ya taɓa yin barci da asuba?" Anas ya amsa; "To, ɗan lokaci kaɗan bayan yin ruku'u."

Hadisi

Imam Muslim : 1087

و حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ وَأَبُو كُرَيْبٍ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى وَاللَّفْظُ لِابْنِ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي مِجْلَزٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَنَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَهْرًا بَعْدَ الرُّكُوعِ فِي صَلَاةِ الصُّبْحِ يَدْعُو عَلَى رِعْلٍ وَذَكْوَانَ وَيَقُولُ عُصَيَّةُ عَصَتْ اللَّهَ وَرَسُولَهُ

Kuma ya gaya min ['Ubaidullah bin Mu'adz Al 'Anbari] da [Abu Kuraib] da [Ishaq bin Ibrahim] da [Muhammad bin Abdul A'la] yayin da lafadz nasa na Mu'adz ne, ya gaya mana [Mu'tamir bin Sulaiman] daga [mahaifinsa] daga [Abu Mijlaz] daga [Anas bin Malik] ya ce: Manzon Allah sallallahu alaihi wasallam ya yi qunut na tsawon wata guda bayan ya yi sujada a sallar asuba, ya yi addu'ar halaka kabilar Ri'il, Dzakwan, ya ce: "Kabilar Ushayyah ta yi rashin biyayya ga Allah da Manzonsa (ma'anar 'asha' a zahiri tana nufin rashin biyayya - pended)."

Hadisi

Imam Muslim : 1088

و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ أَسَدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا أَنَسُ بْنُ سِيرِينَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَنَتَ شَهْرًا بَعْدَ الرُّكُوعِ فِي صَلَاةِ الْفَجْرِ يَدْعُو عَلَى بَنِي عُصَيَّةَ

Kuma an gaya min [Muhammad bin Hatim] ya gaya mana [Bahz bin Asad] ya gaya mana [Hammad bin Salamah] ya gaya mana [Anas bin Sirin] daga [Anas bin Malik], cewa Manzon Allah sallallahu alaihi wasallam ya taɓa yin sallar qunut na tsawon wata guda bayan ya yi ruku'u a sallar asuba, sai ya yi addu'ar halaka Bani Ushayyah."

Hadisi

Imam Muslim : 1089

و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَ سَأَلْتُهُ عَنْ الْقُنُوتِ قَبْلَ الرُّكُوعِ أَوْ بَعْدَ الرُّكُوعِ فَقَالَ قَبْلَ الرُّكُوعِ قَالَ قُلْتُ فَإِنَّ نَاسًا يَزْعُمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَنَتَ بَعْدَ الرُّكُوعِ فَقَالَ إِنَّمَا قَنَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَهْرًا يَدْعُو عَلَى أُنَاسٍ قَتَلُوا أُنَاسًا مِنْ أَصْحَابِهِ يُقَالُ لَهُمْ الْقُرَّاءُ

Kuma an gaya mana [Abu Bakr bin Abu Syaibah] da [Abu Kuraib], dukansu sun ce; ya gaya mana [Abu Mu'awiyah] daga [Ashim] daga [Anas], kalmar 'Ashim; Na taɓa tambayar Anas game da sallar qunut, shin kafin ko bayan ruku'u ne?, Anas ya amsa; "Kafin ruku'u." Ashim ya ce; Na ce; "Amma mutane suna tsammanin Manzon Allah sallallahu alaihi wasallam ya yi qunut bayan ruku'u." Anas ya amsa; "Manzon Allah sallallahu alaihi wasallam ne kawai ya yi qunut na tsawon wata guda, ya yi addu'ar halaka ga mutanen da suka kashe abokansa waɗanda ake yi wa lakabi da Al Qurra' (Ahlul Qur'an)."

Hadisi

Imam Muslim : 1090

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَاصِمٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا يَقُولُا مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَدَ عَلَى سَرِيَّةٍ مَا وَجَدَ عَلَى السَّبْعِينَ الَّذِينَ أُصِيبُوا يَوْمَ بِئْرِ مَعُونَةَ كَانُوا يُدْعَوْنَ الْقُرَّاءَ فَمَكَثَ شَهْرًا يَدْعُو عَلَى قَتَلَتِهِمْ و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا حَفْصٌ وَابْنُ فُضَيْلٍ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ كُلُّهُمْ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ أَنَسٍ عَنْ النَّبِيِّ بِهَذَا الْحَدِيثِ يَزِيدُ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ

Ya gaya mana [Ibn Abu Umar] ya gaya mana [Sufyan] daga [Ashim] ya ce; Na ji [Anas] yana cewa; "Ban taɓa ganin Manzon Allah sallallahu alaihi wasallam yana fushi haka ba saboda asarar sojojinsa, kamar yadda ya yi fushi lokacin da ya rasa saba'in daga cikin sahabbansa waɗanda aka kashe a lokacin waki'ar Bi'ru Ma'unah, waɗannan sahabbai saba'in ana kiransu Qurra' (Ahlul Qur'an), don haka tsawon wata guda yana addu'a ga mutanen da suka kashe shi." Kuma ya gaya mana [Abu Kuraib] ya gaya mana [Hafs] kuma [Ibn Fudlail] (kuma ya ba da labari daga wata hanya) ya gaya mana [Ibn Abu Umar] ya gaya mana [Marwan] komai daga [Ashim] daga [Anas] daga Annabi sallallahu alaihi wasallam da hadisi kamar haka, kuma kowannensu yana ƙara wa ɗayan."

Hadisi

Imam Muslim : 1091

و حَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ حَدَّثَنَا الْأَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَنَتَ شَهْرًا يَلْعَنُ رِعْلًا وَذَكْوَانَ وَعُصَيَّةَ عَصَوْا اللَّهَ وَرَسُولَهُ و حَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ حَدَّثَنَا الْأَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُوسَى بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَنَسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِنَحْوِهِ

Kuma ya gaya mana [Amru An Naqid] ya gaya mana [Al Aswad bin 'Amir] ya gaya mana [Syu'bah] daga [Qatadah] daga [Anas], cewa Annabi sallallahu alaihi wasallam ya yi addu'o'in qunut na tsawon wata guda don ya la'anci Ri'il, Dzakwan da 'Ushayyah waɗanda suka saba wa Allah da Manzonsa." ('Ashaa a zahiri tana nufin rashin biyayya - pent). Kuma ya gaya mana [Amru An Naqid] ya gaya mana [Al Aswad bin 'Amir] ya gaya mana [Syu'bah] daga [Musa bin Anas] daga [Anas] daga Annabi sallallahu alaihi wasallam.

Hadisi

Imam Muslim : 1092

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَنَتَ شَهْرًا يَدْعُو عَلَى أَحْيَاءٍ مِنْ أَحْيَاءِ الْعَرَبِ ثُمَّ تَرَكَهُ

"Ya gaya mana [Muhammad bin Al Mutsanna] ya gaya mana [Abdurrahman] ya gaya mana [Hisyam] daga [Qatadah] daga [Anas] cewa Manzon Allah sallallahu alaihi wasallam ya yi sallar "qunut" na tsawon wata guda, ya yi addu'ar halaka wasu mazauna ƙauyen Larabawa, bayan haka ya bar ta."

Hadisi

Imam Muslim : 1093

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ أَبِي لَيْلَى قَالَ حَدَّثَنَا الْبَرَاءُ بْنُ عَازِبٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقْنُتُ فِي الصُّبْحِ وَالْمَغْرِبِ

Ya gaya mana [Muhammad bin Al Mutsanna] da [Ibn Basyar], dukkansu sun ce; ya gaya mana [Muhammad bin Ja'afar] ya gaya mana [Syu'bah] daga [Amru bin Murrah], ya ce; "Na ji [Ibn Abu Laila] yana cewa; ya gaya mana [Al Barra' bin 'Azib], cewa Manzon Allah sallallahu alaihi wasallam ya taɓa yin qunut a lokacin alfijir da magariba."

Hadisi

Imam Muslim : 1094

و حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ الْبَرَاءِ قَالَ قَنَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْفَجْرِ وَالْمَغْرِبِ

Kuma ya gaya mana [Ibnu Numair] ya gaya mana [mahaifina] ya gaya mana [Sufyan] daga [Amru bin Murrah] daga [Abdurrahman bin Abu Laila] daga [Al Barra'i] ya ce: "Annabi sallallahu alaihi wasallam ya taɓa yin qunuti a lokacin sallar asuba da magariba."

Hadisi

Imam Muslim : 1095

حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ الْمِصْرِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ اللَّيْثِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ أَبِي أَنَسٍ عَنْ حَنْظَلَةَ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ خُفَافِ بْنِ إِيمَاءٍ الْغِفَارِيِّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي صَلَاةٍ اللَّهُمَّ الْعَنْ بَنِي لِحْيَانَ وَرِعْلًا وَذَكْوَانَ وَعُصَيَّةَ عَصَوْا اللَّهَ وَرَسُولَهُ غِفَارُ غَفَرَ اللَّهُ لَهَا وَأَسْلَمُ سَالَمَهَا اللَّهُ

Kuma ya ce da ni (Abu Thahir Ahmad bin 'Amru bin Sarh Al Mishri) ya ce; ya gaya mana [Ibnu Wahb] daga [Al Lait] daga [Imran bin Abu Anas] daga [Hanzhalah bn Ali] daga [Khufaf bn Ima’ Al Ghifari] ya ce; Manzon Allah Sallallahu Alaihi Wasallama ya tava yin sallah a lokacin da yake addu'a tare da ALLAAHUMMAL'AN BANI LIHYAANA WARI'LAN WADZAKWAAN WA'USHAYATA, (Ya Allah ka la'anci Bani Lihyan, Ri'il da Bani Dzakwan da Ushayyah), saboda sun sabawa Allah da Manzonsa, da Gafarar Allah da Manzonsa, da Kabilar Annabi (SAW) shi."

Hadisi

Imam Muslim : 1096

و حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ وَقُتَيْبَةُ وَابْنُ حُجْرٍ قَالَ ابْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ قَالَ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدٌ وَهُوَ ابْنُ عَمْرٍو عَنْ خَالِدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَرْمَلَةَ عَنْ الْحَارِثِ بْنِ خُفَافٍ أَنَّهُ قَالَ قَالَ خُفَافُ بْنُ إِيمَاءٍ رَكَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ غِفَارُ غَفَرَ اللَّهُ لَهَا وَأَسْلَمُ سَالَمَهَا اللَّهُ وَعُصَيَّةُ عَصَتْ اللَّهَ وَرَسُولَهُ اللَّهُمَّ الْعَنْ بَنِي لِحْيَانَ وَالْعَنْ رِعْلًا وَذَكْوَانَ ثُمَّ وَقَعَ سَاجِدًا قَالَ خُفَافٌ فَجُعِلَتْ لَعْنَةُ الْكَفَرَةِ مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ قَالَ وَأَخْبَرَنِيهِ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ حَرْمَلَةَ عَنْ حَنْظَلَةَ بْنِ عَلِيِّ بْنِ الْأَسْقَعِ عَنْ خُفَافِ بْنِ إِيمَاءٍ بِمِثْلِهِ إِلَّا أَنَّهُ لَمْ يَقُلْ فَجُعِلَتْ لَعْنَةُ الْكَفَرَةِ مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ

Kuma ya gaya mana [Yahya bin Ayyub] da [Qutaibah] da [Ibn Hujr]. ya ce [Ibn Ayyub]; ya gaya mana [Ismail], ya ce; ya ba ni labari [Muhammad, wato Ibn 'Amru] daga [Khalid bin Abdullah bin Harmalah] daga [Al Harith bin Khifaf], ya ce; [Khufaf bin Ima'] ya ce; Manzon Allah sallallahu 'alaihi wasallam' ya sunkuya, sannan ya ɗaga kansa, sannan ya ce; "Ghifar, Allah ya gafarta masa, Aslam, Allah ya cece shi, 'Ushayyah, sun saba wa Allah da Manzonsa. Ya Allah, ka la'anci Banu Lihyan, ka la'anci Ri'il, da Dzakwan," Sai ya yi sujada." [Khufaf] ya ce; "An la'anci kafirai saboda hakan." An gaya mana [Yahya bin Ayyub] ya gaya mana [Ismail] ya ce; kuma na sanar da ni [Abdurrahman bin Harmalah] game da hadisin [Hanzhalah bin Ali bin Al Asqa`] daga [Khufaf bin Ima'] kamar hadisin da ke sama, amma bai ce: "To zai zama la'ana ga kafirai saboda hakan ba."

Hadisi

Imam Muslim : 1097

حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى التُّجِيبِيُّ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَفَلَ مِنْ غَزْوَةِ خَيْبَرَ سَارَ لَيْلَهُ حَتَّى إِذَا أَدْرَكَهُ الْكَرَى عَرَّسَ وَقَالَ لِبِلَالٍ اكْلَأْ لَنَا اللَّيْلَ فَصَلَّى بِلَالٌ مَا قُدِّرَ لَهُ وَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ فَلَمَّا تَقَارَبَ الْفَجْرُ اسْتَنَدَ بِلَالٌ إِلَى رَاحِلَتِهِ مُوَاجِهَ الْفَجْرِ فَغَلَبَتْ بِلَالًا عَيْنَاهُ وَهُوَ مُسْتَنِدٌ إِلَى رَاحِلَتِهِ فَلَمْ يَسْتَيْقِظْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا بِلَالٌ وَلَا أَحَدٌ مِنْ أَصْحَابِهِ حَتَّى ضَرَبَتْهُمْ الشَّمْسُ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَّلَهُمْ اسْتِيقَاظًا فَفَزِعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَيْ بِلَالُ فَقَالَ بِلَالٌ أَخَذَ بِنَفْسِي الَّذِي أَخَذَ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ بِنَفْسِكَ قَالَ اقْتَادُوا فَاقْتَادُوا رَوَاحِلَهُمْ شَيْئًا ثُمَّ تَوَضَّأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَمَرَ بِلَالًا فَأَقَامَ الصَّلَاةَ فَصَلَّى بِهِمْ الصُّبْحَ فَلَمَّا قَضَى الصَّلَاةَ قَالَ مَنْ نَسِيَ الصَّلَاةَ فَلْيُصَلِّهَا إِذَا ذَكَرَهَا فَإِنَّ اللَّهَ قَالَ { أَقِمْ الصَّلَاةَ لِذِكْرِي } قَالَ يُونُسُ وَكَانَ ابْنُ شِهَابٍ يَقْرَؤُهَا لِلذِّكْرَى

An gaya min [Harmalah bin Yahya At Tujibi] ya gaya mana [Ibnu Wahb] ya gaya min [Yunus] daga [Ibn Shihab] daga [Sa'id bin Musayyab] daga [Abu Hurairah], cewa lokacin da Manzon Allah sallallahu alaihi wasallam ya dawo daga yakin Khaibar, ya ci gaba da tafiya da daddare, lokacin da barci ya same shi, sai ya tsaya. Ya ce wa Bilal "Ya kamata ka kula da barcinmu a daren yau!" Bilal kuma ya yi addu'a gwargwadon iyawarsa, yayin da Manzon Allah sallallahu alaihi wasallam ya yi barci. Haka nan da abokansa. Da gari ya kusanto, Bilal ya jingina kan rakuminsa, da alama idanun Bilal sun yi nauyi sai ya yi barci, ya jingina da rakuminsa. Da safe Manzon Allah sallallahu alaihi wasallam bai farka ba tukuna, haka nan Bilal bai farka ba, kuma babu ɗaya daga cikin sahabbansa da ya farka har sai da hasken rana ya tashe su. Manzon Allah sallallahu alaihi wasallam shi ne farkon wanda ya farka. Manzon Allah sallallahu alaihi wasallam ya yi mamaki ya yi kira: "Kai Bilal!" Bilal ya amsa; "Ya Manzon Allah, raina ya kasance wanda ya riƙe ranka, saboda mahaifina da mahaifiyata a matsayin fansarka! Sai ya ce: "Mu jagoranci dabbobin hawanka." Sahabbai kuma suka jagoranci dabbobin hawansu, bayan ɗan lokaci Manzon Allah sallallahu alaihi wasallam ya yi alwala." Sai ya umarci Bilal da ya yi iƙamat ɗin sallar. Bayan haka ya jagoranci sallar asuba tare da su. Bayan sallar, sai ya ce: "Duk wanda ya manta da yin sallah, to ya yi lokacin da ka tuna, domin Allah Ta'ala ya ce, "Yi addu'ar addu'a don tunawa da ni." QS. Toha 14. Yunus ya ce; yayin da Ibn Shihab ya karanta shi da lidzdzikraa.

Hadisi

Imam Muslim : 1098

و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ وَيَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ كِلَاهُمَا عَنْ يَحْيَى قَالَ ابْنُ حَاتِمٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ كَيْسَانَ حَدَّثَنَا أَبُو حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ عَرَّسْنَا مَعَ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ نَسْتَيْقِظْ حَتَّى طَلَعَتْ الشَّمْسُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَأْخُذْ كُلُّ رَجُلٍ بِرَأْسِ رَاحِلَتِهِ فَإِنَّ هَذَا مَنْزِلٌ حَضَرَنَا فِيهِ الشَّيْطَانُ قَالَ فَفَعَلْنَا ثُمَّ دَعَا بِالْمَاءِ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ وَقَالَ يَعْقُوبُ ثُمَّ صَلَّى سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ أُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَصَلَّى الْغَدَاةَ

Kuma ya ba ni labarin [Muhammad bin Hatim] da [Ya'kub bin Ibrahim Ad Dauraqi], dukkansu daga [Yahya]. [Ibn Hatim] ya ce; ya gaya mana [Yahya bin Said] ya gaya mana [Yazid bin Kisan] ya gaya mana [Abu Hazim] daga [Abu Hurairah] ya ce; Mun taɓa tsayawa a kan tafiya tare da Annabi sallallahu alaihi wasallam. Ba mu farka ba har sai da rana ta fito. Nan take Annabi sallallahu alaihi wasallam ya ce: "Kowannenku ya jagoranci dabbar da ke hawa da kansa, domin wannan wuri Shaiɗan ne ya ziyarce shi." Abu Hurairah ya ce; Mun yi abin da ya ce, sannan ya nemi ruwa, bayan ya yi alwala, ya yi raka'ar sallah. Ya'kub ya ce; Sannan ya yi sujada biyu. Bayan an yi iqamatin sallah, nan take ya yi sallar asuba."

Hadisi

Imam Muslim : 1099

و حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ يَعْنِي ابْنَ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَبَاحٍ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ قَالَ خَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّكُمْ تَسِيرُونَ عَشِيَّتَكُمْ وَلَيْلَتَكُمْ وَتَأْتُونَ الْمَاءَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ غَدًا فَانْطَلَقَ النَّاسُ لَا يَلْوِي أَحَدٌ عَلَى أَحَدٍ قَالَ أَبُو قَتَادَةَ فَبَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسِيرُ حَتَّى ابْهَارَّ اللَّيْلُ وَأَنَا إِلَى جَنْبِهِ قَالَ فَنَعَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَالَ عَنْ رَاحِلَتِهِ فَأَتَيْتُهُ فَدَعَمْتُهُ مِنْ غَيْرِ أَنْ أُوقِظَهُ حَتَّى اعْتَدَلَ عَلَى رَاحِلَتِهِ قَالَ ثُمَّ سَارَ حَتَّى تَهَوَّرَ اللَّيْلُ مَالَ عَنْ رَاحِلَتِهِ قَالَ فَدَعَمْتُهُ مِنْ غَيْرِ أَنْ أُوقِظَهُ حَتَّى اعْتَدَلَ عَلَى رَاحِلَتِهِ قَالَ ثُمَّ سَارَ حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ السَّحَرِ مَالَ مَيْلَةً هِيَ أَشَدُّ مِنْ الْمَيْلَتَيْنِ الْأُولَيَيْنِ حَتَّى كَادَ يَنْجَفِلُ فَأَتَيْتُهُ فَدَعَمْتُهُ فَرَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ مَنْ هَذَا قُلْتُ أَبُو قَتَادَةَ قَالَ مَتَى كَانَ هَذَا مَسِيرَكَ مِنِّي قُلْتُ مَا زَالَ هَذَا مَسِيرِي مُنْذُ اللَّيْلَةِ قَالَ حَفِظَكَ اللَّهُ بِمَا حَفِظْتَ بِهِ نَبِيَّهُ ثُمَّ قَالَ هَلْ تَرَانَا نَخْفَى عَلَى النَّاسِ ثُمَّ قَالَ هَلْ تَرَى مِنْ أَحَدٍ قُلْتُ هَذَا رَاكِبٌ ثُمَّ قُلْتُ هَذَا رَاكِبٌ آخَرُ حَتَّى اجْتَمَعْنَا فَكُنَّا سَبْعَةَ رَكْبٍ قَالَ فَمَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الطَّرِيقِ فَوَضَعَ رَأْسَهُ ثُمَّ قَالَ احْفَظُوا عَلَيْنَا صَلَاتَنَا فَكَانَ أَوَّلَ مَنْ اسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالشَّمْسُ فِي ظَهْرِهِ قَالَ فَقُمْنَا فَزِعِينَ ثُمَّ قَالَ ارْكَبُوا فَرَكِبْنَا فَسِرْنَا حَتَّى إِذَا ارْتَفَعَتْ الشَّمْسُ نَزَلَ ثُمَّ دَعَا بِمِيضَأَةٍ كَانَتْ مَعِي فِيهَا شَيْءٌ مَنْ مَاءٍ قَالَ فَتَوَضَّأَ مِنْهَا وُضُوءًا دُونَ وُضُوءٍ قَالَ وَبَقِيَ فِيهَا شَيْءٌ مِنْ مَاءٍ ثُمَّ قَالَ لِأَبِي قَتَادَةَ احْفَظْ عَلَيْنَا مِيضَأَتَكَ فَسَيَكُونُ لَهَا نَبَأٌ ثُمَّ أَذَّنَ بِلَالٌ بِالصَّلَاةِ فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ صَلَّى الْغَدَاةَ فَصَنَعَ كَمَا كَانَ يَصْنَعُ كُلَّ يَوْمٍ قَالَ وَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَكِبْنَا مَعَهُ قَالَ فَجَعَلَ بَعْضُنَا يَهْمِسُ إِلَى بَعْضٍ مَا كَفَّارَةُ مَا صَنَعْنَا بِتَفْرِيطِنَا فِي صَلَاتِنَا ثُمَّ قَالَ أَمَا لَكُمْ فِيَّ أُسْوَةٌ ثُمَّ قَالَ أَمَا إِنَّهُ لَيْسَ فِي النَّوْمِ تَفْرِيطٌ إِنَّمَا التَّفْرِيطُ عَلَى مَنْ لَمْ يُصَلِّ الصَّلَاةَ حَتَّى يَجِيءَ وَقْتُ الصَّلَاةِ الْأُخْرَى فَمَنْ فَعَلَ ذَلِكَ فَلْيُصَلِّهَا حِينَ يَنْتَبِهُ لَهَا فَإِذَا كَانَ الْغَدُ فَلْيُصَلِّهَا عِنْدَ وَقْتِهَا ثُمَّ قَالَ مَا تَرَوْنَ النَّاسَ صَنَعُوا قَالَ ثُمَّ قَالَ أَصْبَحَ النَّاسُ فَقَدُوا نَبِيَّهُمْ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَكُمْ لَمْ يَكُنْ لِيُخَلِّفَكُمْ وَقَالَ النَّاسُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَيْدِيكُمْ فَإِنْ يُطِيعُوا أَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ يَرْشُدُوا قَالَ فَانْتَهَيْنَا إِلَى النَّاسِ حِينَ امْتَدَّ النَّهَارُ وَحَمِيَ كُلُّ شَيْءٍ وَهُمْ يَقُولُونَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكْنَا عَطِشْنَا فَقَالَ لَا هُلْكَ عَلَيْكُمْ ثُمَّ قَالَ أَطْلِقُوا لِي غُمَرِي قَالَ وَدَعَا بِالْمِيضَأَةِ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصُبُّ وَأَبُو قَتَادَةَ يَسْقِيهِمْ فَلَمْ يَعْدُ أَنْ رَأَى النَّاسُ مَاءً فِي الْمِيضَأَةِ تَكَابُّوا عَلَيْهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْسِنُوا الْمَلَأَ كُلُّكُمْ سَيَرْوَى قَالَ فَفَعَلُوا فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصُبُّ وَأَسْقِيهِمْ حَتَّى مَا بَقِيَ غَيْرِي وَغَيْرُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثُمَّ صَبَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لِي اشْرَبْ فَقُلْتُ لَا أَشْرَبُ حَتَّى تَشْرَبَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ إِنَّ سَاقِيَ الْقَوْمِ آخِرُهُمْ شُرْبًا قَالَ فَشَرِبْتُ وَشَرِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَأَتَى النَّاسُ الْمَاءَ جَامِّينَ رِوَاءً قَالَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَبَاحٍ إِنِّي لَأُحَدِّثُ هَذَا الْحَدِيثَ فِي مَسْجِدِ الْجَامِعِ إِذْ قَالَ عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ انْظُرْ أَيُّهَا الْفَتَى كَيْفَ تُحَدِّثُ فَإِنِّي أَحَدُ الرَّكْبِ تِلْكَ اللَّيْلَةَ قَالَ قُلْتُ فَأَنْتَ أَعْلَمُ بِالْحَدِيثِ فَقَالَ مِمَّنْ أَنْتَ قُلْتُ مِنْ الْأَنْصَارِ قَالَ حَدِّثْ فَأَنْتُمْ أَعْلَمُ بِحَدِيثِكُمْ قَالَ فَحَدَّثْتُ الْقَوْمَ فَقَالَ عِمْرَانُ لَقَدْ شَهِدْتُ تِلْكَ اللَّيْلَةَ وَمَا شَعَرْتُ أَنَّ أَحَدًا حَفِظَهُ كَمَا حَفِظْتُهُ

Kuma an ba mu labari [Syaiban bin Farukh] ya ba mu labari [Sulaiman Ibn Al Mughirah], ya ba mu labari [Tsabit] daga [Abdullah bin Rabah] daga [Abu Qatadah] ya ce; Manzon Allah (Sallallahu Alaihi Wasallam) ya taɓa yi mana jawabi, ya ce; "Ku tuna, yanzu kuna tafiya cikin lokacin maraice da dare, kuma za ku isa bazara gobe, in Allah Ya yarda." Sai sahabbai suka tafi, babu ɗaya daga cikin sahabbai da ya jingina (hawa) tare da abokinsa. Abu Qatadah ya ce: "Lokacin da Manzon Allah (Sallallahu Alaihi Wasallam) ya tafi har zuwa tsakar dare, - lokacin da nake kusa da shi - sai ya zama cewa barci ya fara kama Manzon Allah (Sallallahu Alaihi Wasallam) har jikinsa ya yi kama da yana rawa daga dabbarsa. Sai na je wurinsa, na miƙe jikinsa na tallafa masa daga ƙasa da fatan kada in tashe shi har sai ya zauna a kan dabbarsa yadda ya kamata." Abu Qatadah ya ci gaba; Bayan haka ya tafi, lokacin da yawancin dare ya wuce, jikinsa ya sake karkata a cikin motarsa, sai na sake miƙe jikinsa ta hanyar tallafa masa daga ƙasa, don kada in tashe shi. Ya ci gaba da tafiya, lokacin da lokacin sahur (lokacin kafin alfijir ya iso) ya yi, jikinsa ya yi ta girgiza fiye da girgiza ta farko da ta biyu, har sai da ya kusa faɗuwa. Sai na je wurinsa, na sa shi barci na tallafa masa daga ƙarƙashinsa. Bayan ɗan lokaci sai ya ɗaga kansa ya tambaye shi: "Wane ne wannan?" Na amsa; "Ni ne Abu Qatadah" ya tambaya: "Tun yaushe kake kallona a tafiyata?" Na amsa; "Tun jiya da daddare," ya ce: "Allah Ya kare ka koyaushe saboda ka kiyaye annabinSa." Sannan ya tambaya: "Shin kana ganin ba mu ganuwa ga wasu mutane?" sannan ya sake tambaya: "Ka ga wani abu kuma?" Na amsa; "Ga mahayi," na sake cewa; "Ga wani mahayi nan," har sai da muka taru aka tara mahaya bakwai." Abu Qatadah ya ce; Da alama Manzon Allah (SAW) ya yi ƙoƙarin kauce wa hanya yayin da yake jingina kansa, sai ya yi umarni: "Don Allah ku kiyaye sallarmu!" Kuma farkon wanda ya farka shine Manzon Allah (SAW), lokacin da hasken rana ya bayyana a bayansa. Abu Qatadah ya ce; sai muka farka cikin mamaki. Ya ce: "Ku hau kanku duka." Sai muka ci gaba da tafiyarmu muna cikin motarmu, lokacin da rana ta yi sama kaɗan, sai ya sauka ya nemi jirgin ruwa da ke ɗauke da ɗan ruwa da na kawo don yin alwala, Manzon Allah (SAW) ya yi alwala da wani alwala na musamman, amma har yanzu akwai ɗan ruwa kaɗan. Bayan haka ya umarci Abu Qatadah: "Ku kula da ruwan alwalarku, domin wata rana jirgin ruwanku zai zama tatsuniya!" Sai Bilal ya kira kiran sallah. Bayan haka Manzon Allah (SAW) ya yi raka'a biyu, sannan ya ci gaba da sallar asuba, sai ya yi hakan yayin da yake yana yi kowace rana." Abu Qatadah ya ci gaba; Manzon Allah sallallahu alaihi wasallam ya hau doki muka kuma hau doki tare da shi, lokacin da muka yi wa juna rada; "Menene kaffaratinmu don kawo karshen sallah a lokacinta?" Sai ya ce: "Ba ni misali a gare ku ba?" sannan ya ce: "Ba a ce kawo karshen sallah (rashin girman kai) ba domin ya yi barci, sai dai ya raina (addu'a) ga waɗanda ba sa yin sallah har sai lokacin wata sallah ya yi. Saboda haka, duk wanda ya yi haka, ya yi addu'a lokacin da yake cikin hankali. Kuma gobe ya kamata ya yi gwargwadon iko a kan lokaci." Sai Abdullah ya tambaya: "Me kuke tsammanin sahabbai suka yi?" Abu Qatadah ya amsa; "Bayan haka sahabbai suka rasa annabinsu." Sai Abubakar da Umar suka yi ihu; "Manzon Allah sallallahu alaihi wasallam yana bayanku, kuma bai bar ku ba!" Sai wasu daga cikin sahabbai suka ce: "A'a, Manzon Allah sallallahu alaihi wasallam yana gabanku." Da sun yi biyayya ga Abubakar da Umar, da ba su ɓace ba. Abu Qatadah ya ci gaba; "Don haka mun sami damar cim ma dukkan sahabbai lokacin da rana take da zafi sosai kuma komai yana da zafi, sai suka yi gunaguni; "Ya Manzon Allah, abin kunya ne cewa muna jin ƙishirwa." Ya amsa: "A'a, ba za a cutar da ku ba!" Sai ya ce: "Ku ba ni ƙaramin akwati na!" sannan ya nemi a ba shi akwati don yin alwala. Sai Manzon Allah sallallahu alaihi wasallam ya zuba ruwa, yayin da Abu Qatadah ya ba sahabbai abin sha. Da sahabbai suka ga ruwa yana zuba daga cikin kwandon, sai suka yi karo, sai Manzon Allah sallallahu alaihi wasallam ya ce: "Ku yi alheri, domin duk za ku sha har sai kun gamsu." A ƙarshe sun cika umarninsa, yayin da Manzon Allah (SAW) ya ci gaba da zuba ruwa yayin da Abu Qatadah ke raba wa sahabbai abin sha har sai babu wanda ya rage sai ni da Manzon Allah (SAW). Sai Manzon Allah (SAW) ya zuba shi yana cewa: "Don Allah a sha." Na amsa; "Ba zan sha ba sai ka sha, ya Manzon Allah!" Ya ce: "Wanda ya ba da abin sha shi ne zai zama na ƙarshe da zai sha." Abu Qatadah ya ce; "Don haka na sha kuma Manzon Allah (SAW) shi ma ya sha." Abu Qatadah ya ci gaba; "Sai abokai suka zo wurin ruwan suka gamsu saboda sun cika da abin sha." Abdullah bin Rabah ya ce; "Hakika, zan isar da wannan hadisin a cikin babban masallaci. Ba zato ba tsammani [Imran bin Hushin] ya ce; "Ka fara bincike, ya saurayi, yadda za ka isar da shi, domin ni ɗaya ne daga cikin mahaya a daren." Abdullah bin Rabah ya ce; "Na tambaya; "To, ka san ƙarin bayani game da wannan hadisin." Imran ya tambaya; "Daga ina kake?" Na amsa; "Daga Ansar." Imran ya ce; "To, ka isar da hadisin, domin ka fi sanin hadisinka." Abdullah ya ce; "Bayan haka na isar da hadisin ga mutane." Imran ya ce: "Na shaida abubuwan da suka faru a wannan daren, kuma babu wanda zai iya tunawa da su fiye da yadda nake tunawa da su."

Hadisi

Imam Muslim : 1100

و حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ صَخْرٍ الدَّارِمِيُّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ حَدَّثَنَا سَلْمُ بْنُ زَرِيرٍ الْعُطَارِدِيُّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا رَجَاءٍ الْعُطَارِدِيَّ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَ كُنْتُ مَعَ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَسِيرٍ لَهُ فَأَدْلَجْنَا لَيْلَتَنَا حَتَّى إِذَا كَانَ فِي وَجْهِ الصُّبْحِ عَرَّسْنَا فَغَلَبَتْنَا أَعْيُنُنَا حَتَّى بَزَغَتْ الشَّمْسُ قَالَ فَكَانَ أَوَّلَ مَنْ اسْتَيْقَظَ مِنَّا أَبُو بَكْرٍ وَكُنَّا لَا نُوقِظُ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ مَنَامِهِ إِذَا نَامَ حَتَّى يَسْتَيْقِظَ ثُمَّ اسْتَيْقَظَ عُمَرُ فَقَامَ عِنْدَ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَعَلَ يُكَبِّرُ وَيَرْفَعُ صَوْتَهُ بِالتَّكْبِيرِ حَتَّى اسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا رَفَعَ رَأْسَهُ وَرَأَى الشَّمْسَ قَدْ بَزَغَتْ قَالَ ارْتَحِلُوا فَسَارَ بِنَا حَتَّى إِذَا ابْيَضَّتْ الشَّمْسُ نَزَلَ فَصَلَّى بِنَا الْغَدَاةَ فَاعْتَزَلَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ لَمْ يُصَلِّ مَعَنَا فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا فُلَانُ مَا مَنَعَكَ أَنْ تُصَلِّيَ مَعَنَا قَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَصَابَتْنِي جَنَابَةٌ فَأَمَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَيَمَّمَ بِالصَّعِيدِ فَصَلَّى ثُمَّ عَجَّلَنِي فِي رَكْبٍ بَيْنَ يَدَيْهِ نَطْلُبُ الْمَاءَ وَقَدْ عَطِشْنَا عَطَشًا شَدِيدًا فَبَيْنَمَا نَحْنُ نَسِيرُ إِذَا نَحْنُ بِامْرَأَةٍ سَادِلَةٍ رِجْلَيْهَا بَيْنَ مَزَادَتَيْنِ فَقُلْنَا لَهَا أَيْنَ الْمَاءُ قَالَتْ أَيْهَاهْ أَيْهَاهْ لَا مَاءَ لَكُمْ قُلْنَا فَكَمْ بَيْنَ أَهْلِكِ وَبَيْنَ الْمَاءِ قَالَتْ مَسِيرَةُ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ قُلْنَا انْطَلِقِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ وَمَا رَسُولُ اللَّهِ فَلَمْ نُمَلِّكْهَا مِنْ أَمْرِهَا شَيْئًا حَتَّى انْطَلَقْنَا بِهَا فَاسْتَقْبَلْنَا بِهَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهَا فَأَخْبَرَتْهُ مِثْلَ الَّذِي أَخْبَرَتْنَا وَأَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا مُوتِمَةٌ لَهَا صِبْيَانٌ أَيْتَامٌ فَأَمَرَ بِرَاوِيَتِهَا فَأُنِيخَتْ فَمَجَّ فِي الْعَزْلَاوَيْنِ الْعُلْيَاوَيْنِ ثُمَّ بَعَثَ بِرَاوِيَتِهَا فَشَرِبْنَا وَنَحْنُ أَرْبَعُونَ رَجُلًا عِطَاشٌ حَتَّى رَوِينَا وَمَلَأْنَا كُلَّ قِرْبَةٍ مَعَنَا وَإِدَاوَةٍ وَغَسَّلْنَا صَاحِبَنَا غَيْرَ أَنَّا لَمْ نَسْقِ بَعِيرًا وَهِيَ تَكَادُ تَنْضَرِجُ مِنْ الْمَاءِ يَعْنِي الْمَزَادَتَيْنِ ثُمَّ قَالَ هَاتُوا مَا كَانَ عِنْدَكُمْ فَجَمَعْنَا لَهَا مِنْ كِسَرٍ وَتَمْرٍ وَصَرَّ لَهَا صُرَّةً فَقَالَ لَهَا اذْهَبِي فَأَطْعِمِي هَذَا عِيَالَكِ وَاعْلَمِي أَنَّا لَمْ نَرْزَأْ مِنْ مَائِكِ فَلَمَّا أَتَتْ أَهْلَهَا قَالَتْ لَقَدْ لَقِيتُ أَسْحَرَ الْبَشَرِ أَوْ إِنَّهُ لَنَبِيٌّ كَمَا زَعَمَ كَانَ مِنْ أَمْرِهِ ذَيْتَ وَذَيْتَ فَهَدَى اللَّهُ ذَاكَ الصِّرْمَ بِتِلْكَ الْمَرْأَةِ فَأَسْلَمَتْ وَأَسْلَمُوا حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ أَخْبَرَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ حَدَّثَنَا عَوْفُ بْنُ أَبِي جَمِيلَةَ الْأَعْرَابِيُّ عَنْ أَبِي رَجَاءٍ الْعُطَارِدِيِّ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ الْحُصَيْنِ قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَسَرَيْنَا لَيْلَةً حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ قُبَيْلَ الصُّبْحِ وَقَعْنَا تِلْكَ الْوَقْعَةَ الَّتِي لَا وَقْعَةَ عِنْدَ الْمُسَافِرِ أَحْلَى مِنْهَا فَمَا أَيْقَظَنَا إِلَّا حَرُّ الشَّمْسِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِ سَلْمِ بْنِ زَرِيرٍ وَزَادَ وَنَقَصَ وَقَالَ فِي الْحَدِيثِ فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَرَأَى مَا أَصَابَ النَّاسَ وَكَانَ أَجْوَفَ جَلِيدًا فَكَبَّرَ وَرَفَعَ صَوْتَهُ بِالتَّكْبِيرِ حَتَّى اسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِشِدَّةِ صَوْتِهِ بِالتَّكْبِيرِ فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَكَوْا إِلَيْهِ الَّذِي أَصَابَهُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا ضَيْرَ ارْتَحِلُوا وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ

Kuma ya gaya min [Ahmad bin Said bin Sakhr Ad Darimi] ya gaya mana [Ubaidullah bin Abdul Majid], ya gaya mana [Salam bin Zarir Al 'Utharidi], ya ce; Na ji [Abu Raja' Al 'Utharidi] daga [Imran bin Hushin] yana cewa; Na kasance tare da Annabi sallallahu alaihi wasallam a kan tafiya, har sai da muka shiga darenmu. Da gari ya waye, muka tsaya a kan hanyarmu, a bayyane yake ba mu iya riƙe idanunmu masu gajiya ba (muna barci) har sai da rana ta fito." Imran ya ci gaba; "Kuma farkon wanda ya farka shine Abubakar. Kuma ba mu taɓa tayar da Annabi sallallahu alaihi wasallam daga barcinsa ba har sai da ya farka da kansa. Bayan haka, Umar ya farka, ya tsaya kusa da Annabi sallallahu alaihi wasallam ya yi takbir yana ɗaga muryarsa har sai da Annabi sallallahu alaihi wasallam ya farka. Da ya ɗaga kansa, ya ga rana ta fito, sai ya ce: "Ku tafi." Sai ya ci gaba da tafiyarsa tare da mu, bayan rana ta yi fari, sai ya tsaya ya yi sallar asuba tare da mu. Sai ya zama akwai wanda ya ware kansa daga abokansa. Bai zo ya yi sallah tare da mu ba. Bayan salla, Manzon Allah sallallahu alaihi wasallam ya tambayi abokin: "Ya Fulani, me zai hana ka yi sallah tare da mu?" Ya amsa; "Ya Annabi, ina cikin junub." Manzon Allah sallallahu alaihi wasallam ya umarce shi da ya yi tayammum a saman ƙasa. Bayan haka ya yi addu'a. Sannan ya umarce ni da in shiga motar nan da nan don neman ruwa. A lokacin mun ji ƙishirwa. Yayin da muke tafiya, ba zato ba tsammani wata mata ta miƙe ƙafafunta tsakanin mizadah, wadda tankin ruwa ne mai hawa biyu. Muka ce wa matar; "Ina ruwa yake?" matar ta amsa; "Kai, kai, ba ku da ruwa?" muka amsa; "Yaya nisan iyalinku daga bazara?" Ya amsa, "Tafiyar yini da dare ɗaya." Muka ce, "Ku je wurin Manzon Allah (tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi)!" Ya amsa, "Wane ne Manzon Allah?" Ba mu iya sarrafa al'amuran matar ba har sai da muka kai ta gaban Manzon Allah (tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi). Sai ya tambaye ta, sai ta gaya masa asalinta kamar yadda ta gaya mana. Ta gaya masa cewa ita ce mai kula da wasu marayu. Sannan ya yi umarni a yi wa raƙumin da ke ɗauke da ruwa gunaguni. Da bakinsa, ya fesa ruwa a cikin ruwan da ke fitowa daga cikin tasoshin fata guda biyu na sama, sannan ya yayyafa shi a tsakanin raƙuman da ke ɗauke da ruwa. A lokacin mun yi gaggawar sha, mu arba'in ne daga cikinmu waɗanda duk muke jin ƙishirwa, har sai da muka gamsu, muka kuma sami damar cika dukkan tasoshinmu da jerikanmu (da ruwan), mun kuma sami damar wanke abokanmu. Amma ba mu ba wa raƙuminmu ruwan ba saboda kusan ya fashe. Muna nufin ruwan da ke fitowa daga mizadah guda biyu. Sannan ya ce: "Ku tattara abin da kuka kawo!" Sai muka tattara kayan da muka kawo a matsayin kyauta ga matar, waɗanda suka haɗa da dabino, igiya, da nama. Sai ya ce wa matar: "Ki koma gida, ki yi amfani da waɗannan kayan ga iyalanki, da sanin cewa ba mu rage ruwan da kika kawo ba ko kaɗan!" Lokacin da matar ta haɗu da iyalinta, ta ce: "Hakika, kin sami mutumin da ya fi sihiri a duniya, ko shi annabi ne kamar yadda yake faɗa? Daga cikin labaransa akwai irin waɗannan da makamantansu." A bayyane yake Allah ya yi wa ƙauye jagora ta hanyar wannan matar, har ta musulunta, kuma su ma suka musulunta." Ya gaya mana [Ishaq bin Ibrahim Al Hanzhali] ya gaya mana [An Nadlr bin Syumail] ya gaya mana [Auf bin Abu Jamilah Al A'rabi] daga [Abu Raja' Al 'Atharidi] daga [Imran bin Hushin], ya ce; mun taɓa kasancewa tare da Annabi sallallahu alaihi wasallam a kan tafiya. Wata dare, muna tafiya har zuwa ƙarshen dare, ɗan lokaci kafin wayewar gari, muka tsaya. Kuma babu wani tsayawa (hutu) ga matafiyi da ya fi tsayawa (hutu) a lokacin, babu wanda ya tashe mu sai hasken rana mai zafi." Sannan ya gabatar da hadisin bisa ga hadisin Salam bin Zarir tare da ƙari da ragi. Ya ce a cikin hadisinsa; "Lokacin da Umar bin Khattab ya farka, sai ya gano cewa wani bala'i ya afka wa sahabbansa. Mutum ne mai girma da ƙarfi, nan take ya yi takbir har sai da Manzon Allah sallallahu alaihi wasallam ya farka saboda ƙarar takbir. Lokacin da Manzon Allah sallallahu alaihi wasallam ya farka, sahabbansa suka yi masa korafi game da wani abu da suka fuskanta. Manzon Allah sallallahu alaihi wasallam kawai ya ce: "Ba matsala, ci gaba da tafiyarka..." sai mai ba da labari ya ba da hadisin."