Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 Hadith
Hadith
Imam Muslim : 81
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ وَوَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّى تُؤْمِنُوا وَلَا تُؤْمِنُوا حَتَّى تَحَابُّوا أَوَلَا أَدُلُّكُمْ عَلَى شَيْءٍ إِذَا فَعَلْتُمُوهُ تَحَابَبْتُمْ أَفْشُوا السَّلَامَ بَيْنَكُمْ و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ أَنْبَأَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا تَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّى تُؤْمِنُوا بِمِثْلِ حَدِيثِ أَبِي مُعَاوِيَةَ وَوَكِيعٍ
Ба мо [Абу Бакр бин Абу Шайба] ба мо [Абу Муъовия] ва [Воки] аз [ал-Аъмосӣ] ба [Абу Солеҳ] аз [Абу Ҳурайра] нақл кардааст, ки ӯ гуфт: «Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд: «Шумо то он даме, ки имон наоред, ба биҳишт намедароед ва то он даме, ки якдигарро дӯст надоред, имон намеоред. Ман мехоҳам, ки шумо ба ман чизеро нишон диҳед, ки агар онро анҷом диҳед, якдигарро дӯст медоред. Дар байни худ салом диҳед». Ва ба ман гуфт, ки [Зуҳайр бин Ҳарб] ба мо [Ҷарир] аз [ал-Аъмосӣ] бо ин санад мавъиза кардааст. Ӯ гуфт: «Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) гуфт: «Қасам ба он касе, ки ҷони ман дар дасти Ӯст, шумо то он даме, ки имон наоред, ба биҳишт намедароед», чунон ки дар ҳадиси Абу Муъовия ва Вакиъ омадааст.
Hadith
Imam Muslim : 82
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ الْمَكِّيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ قُلْتُ لِسُهَيْلٍ إِنَّ عَمْرًا حَدَّثَنَا عَنْ الْقَعْقَاعِ عَنْ أَبِيكَ قَالَ وَرَجَوْتُ أَنْ يُسْقِطَ عَنِّي رَجُلًا قَالَ فَقَالَ سَمِعْتُهُ مِنْ الَّذِي سَمِعَهُ مِنْهُ أَبِي كَانَ صَدِيقًا لَهُ بِالشَّامِ ثُمَّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ سُهَيْلٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ تَمِيمٍ الدَّارِيِّ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الدِّينُ النَّصِيحَةُ قُلْنَا لِمَنْ قَالَ لِلَّهِ وَلِكِتَابِهِ وَلِرَسُولِهِ وَلِأَئِمَّةِ الْمُسْلِمِينَ وَعَامَّتِهِمْ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ حَدَّثَنَا ابْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ تَمِيمٍ الدَّارِيِّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِهِ و حَدَّثَنِي أُمَيَّةُ بْنُ بِسْطَامَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ يَعْنِي ابْنَ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا رَوْحٌ وَهُوَ ابْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا سُهَيْلٌ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ سَمِعَهُ وَهُوَ يُحَدِّثُ أَبَا صَالِحٍ عَنْ تَمِيمٍ الدَّارِيِّ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِهِ
Ба мо [Муҳаммад бин Аббод ал-Маккӣ] ба мо [Суфён] нақл кардааст - гуфт ӯ, ман ба Суҳайл гуфтам - ки [Амр] ба мо аз [ал-Қаъқо] нақл кардааст, аз [падари шумо] гуфт ӯ, ва умедворам, ки як ривояткунанда аз ман пайдо мешавад. Амр гуфт: "Сипас Қаъқо гуфт: "Ман инро аз касе шунидам, ки падарам як бор аз ӯ шунида буд - ӯ дӯсти ӯ дар Шом буд." Сипас ба мо [Суфён] аз [Суҳайл] аз [Ато бин Язид] аз [Тамим ад-Дорӣ] гуфтанд, ки Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам гуфтаанд: "Дин насиҳат аст". Мо мепурсем: "Насиҳат барои кӣ?" Ӯ ҷавоб дод: "Барои Аллоҳ, китоби Ӯ, паёмбари Ӯ ва пешвоёни мусалмонон ва инчунин мардуми онҳо". Ба мо нақл кардааст [Муҳаммад бин Ҳотим] ба мо нақл кардааст [Ибни Маҳдӣ] ба мо нақл кардааст [Суфён] аз [Суҳайл бин Абу Солеҳ] аз [Ато бин Язид ал-Лайтсӣ] аз [Тамим ад-Дорӣ] аз Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам бо монанди ин, Ва ба мо нақл кардааст [Умайя бин Бистом] ба мо нақл кардааст [Язид] - яъне Ибни Зурайъ - ба мо нақл кардааст [Рауҳ] - яъне Ибни Қосим - ба мо нақл кардааст [Суҳайл] аз [Ато бин Язид] шунидааст - вақте ки Ато ба Абу Солеҳ нақл кард - аз [Тамим ад-Дорӣ] аз Паёмбари Худо саллаллоҳу алайҳи ва саллам, чунон ки ҳадис аст.
Hadith
Imam Muslim : 83
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ وَأَبُو أُسَامَةَ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسٍ عَنْ جَرِيرٍ قَالَ بَايَعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى إِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَالنُّصْحِ لِكُلِّ مُسْلِمٍ
Ба мо [Абу Бакр бин Абу Шайба] ривоят шудааст, ки [Абдуллоҳ бин Нумайр] ва [Абу Усома] аз [Исмоил бин Абу Холид] аз [Қайс] аз [Ҷарир] ба мо ривоят кардаанд, ки ӯ гуфтааст: «Ман бо Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) байъат кардам, ки намозро барпо кунам, закот диҳам ва ба ҳар мусалмон насиҳат кунам».
Hadith
Imam Muslim : 84
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَابْنُ نُمَيْرٍ قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلَاقَةَ سَمِعَ جَرِيرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُا بَايَعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى النُّصْحِ لِكُلِّ مُسْلِمٍ
Ба мо [Абу Бакр бин Абу Шайба] ва [Зуҳайр бин Ҳарб] ва [Ибни Нумайр] гуфтаанд, ки ба мо [Суфён] аз [Зиёд бин Илоқа] гуфта шудааст, ки ӯ [Ҷарир бин Абдуллоҳ]-ро шунидааст, ки мегӯяд: «Ман ба Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) байъат медиҳам, то ба ҳар як мусалмон насиҳат диҳам».
Hadith
Imam Muslim : 85
حَدَّثَنَا سُرَيْجُ بْنُ يُونُسَ وَيَعْقُوبُ الدَّوْرَقِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ سَيَّارٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ جَرِيرٍ قَالَ بَايَعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى السَّمْعِ وَالطَّاعَةِ فَلَقَّنَنِي فِيمَا اسْتَطَعْتَ وَالنُّصْحِ لِكُلِّ مُسْلِمٍ قَالَ يَعْقُوبُ فِي رِوَايَتِهِ قَالَ حَدَّثَنَا سَيَّارٌ
Ба мо [Сурайҷ бин Юнус] ва [Яъқуб ад-Даврақӣ] нақл кардааст, ки ҳарду гуфтаанд, ба мо [Ҳусайм] аз [Сайёр] аз [аш-Шаъбӣ] аз [Ҷарир] нақл кардааст, ки ӯ гуфт: «Ман ба Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) байъат додам, ки гӯш кунам ва итоат кунам, пас ӯ маро дар он чизе, ки метавонистам бигӯям, роҳнамоӣ кард - ҷумларо гуфт - ва ба ҳар мусалмон насиҳат диҳам». Яъқуб дар таърихи худ зикр карда, гуфтааст: «Сайёр ба мо нақл кардааст».
Hadith
Imam Muslim : 86
حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عِمْرَانَ التُّجِيبِيُّ أَنْبَأَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَلَمَةَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَسَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ يَقُولَانِ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَزْنِي الزَّانِي حِينَ يَزْنِي وَهُوَ مُؤْمِنٌ وَلَا يَسْرِقُ السَّارِقُ حِينَ يَسْرِقُ وَهُوَ مُؤْمِنٌ وَلَا يَشْرَبُ الْخَمْرَ حِينَ يَشْرَبُهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَأَخْبَرَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ كَانَ يُحَدِّثُهُمْ هَؤُلَاءِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ثُمَّ يَقُولُا وَكَانَ أَبُو هُرَيْرَةَ يُلْحِقُ مَعَهُنَّ وَلَا يَنْتَهِبُ نُهْبَةً ذَاتَ شَرَفٍ يَرْفَعُ النَّاسُ إِلَيْهِ فِيهَا أَبْصَارَهُمْ حِينَ يَنْتَهِبُهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌ و حَدَّثَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ جَدِّي قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَزْنِي الزَّانِي وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ بِمِثْلِهِ يَذْكُرُ مَعَ ذِكْرِ النُّهْبَةِ وَلَمْ يَذْكُرْ ذَاتَ شَرَفٍ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ وَأَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِ حَدِيثِ أَبِي بَكْرٍ هَذَا إِلَّا النُّهْبَةَ و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مِهْرَانَ الرَّازِيُّ قَالَ أَخْبَرَنِي عِيسَى بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ ابْنِ الْمُسَيَّبِ وَأَبِي سَلَمَةَ وَأَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِ حَدِيثِ عُقَيْلٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَذَكَرَ النُّهْبَةَ وَلَمْ يَقُلْ ذَاتَ شَرَفٍ و حَدَّثَنِي حَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ الْمُطَّلِبِ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ سُلَيْمٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ مَوْلَى مَيْمُونَةَ وَحُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي الدَّرَاوَرْدِيَّ عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُلُّ هَؤُلَاءِ بِمِثْلِ حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ غَيْرَ أَنَّ الْعَلَاءَ وَصَفْوَانَ بْنَ سُلَيْمٍ لَيْسَ فِي حَدِيثِهِمَا يَرْفَعُ النَّاسُ إِلَيْهِ فِيهَا أَبْصَارَهُمْ وَفِي حَدِيثِ هَمَّامٍ يَرْفَعُ إِلَيْهِ الْمُؤْمِنُونَ أَعْيُنَهُمْ فِيهَا وَهُوَ حِينَ يَنْتَهِبُهَا مُؤْمِنٌ وَزَادَ وَلَا يَغُلُّ أَحَدُكُمْ حِينَ يَغُلُّ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَإِيَّاكُمْ إِيَّاكُمْ
Ба ман [Ҳармала ибни Яҳё ибни Абдуллоҳ ибни Имрон ат-Туҷибӣ] ба мо [Ибни Ваҳҳоб] нақл кардааст, гуфт ӯ, ба мо [Юнус] аз [Ибни Шиҳоб] нақл кардааст, гуфт ӯ гуфт: «Шунидаам, ки [Абу Салама ибни Абдурраҳмон] ва [Саъид ибни Мусайяб] ҳарду мегӯянд, [Абу Ҳурайра] гуфт: «Ба ростӣ, Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд: «Мӯъмин вақте зино мекунад, мӯъмин номида намешавад, мӯъмин вақте дуздӣ мекунад, мӯъмин номида намешавад». [Ибни Сайҳоб] гуфт: «[Абдулмалик ибни Абубакр ибни Абдурраҳмон] ба ман хабар дод, ки [Абу Бакр] ба онҳо аз [Абу Ҳурайра] нақл кардааст, сипас гуфт: «Абу Ҳурайра дар ҷумлаҳои ҳадис ин ҷумларо дохил кардааст: «Ва ин шахси бузурге нест, ки дуздӣ кунад, ки мардум ба он нигоҳ кунанд, вақте ки дуздӣ мекунанд, ӯро мӯъмин меноманд». Ва ба ман [Абдулмалик ибни Шуъайб ибни ал-Лайтс ибни Саъд] нақл кардааст, ба ман [падарам] аз [бобоям] нақл кардааст, ба ман [Уқайл ибни Холид] гуфтааст, ба ман [Абу Бакр ибни Абдурраҳмон ибни ал-Ҳорис ибни Ҳишом] аз [Абу Ҳурайра] гуфтааст, ки ӯ гуфт: «Ба ростӣ, Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд: «Барои зинокор ҷоиз нест, ки зино кунад...» сипас ӯ ҳадисро, ки дар ҳадиси боло оварда шудааст, идома медиҳад. Ӯ «қурбонӣ»-ро зикр мекунад, аммо «мардуми ашроф»-ро зикр намекунад. [Ибни Шиҳоб] гуфт, ки ӯ ба ман [Саъд ибни ал-Мусаййиб] ва [Абу Салама ибни Абдурраҳмон] аз [Абу Ҳурайра] аз Расули Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) бо чизе монанди ин ҳадиси Абу Бакр, ба ҷуз ибораи «қурбонӣ». Ва ӯ ба ман [Муҳаммад ибни Миҳрони Розӣ] гуфт, ки ӯ гуфт, ба мо гуфт, ки [Исо ибни Юнус] ба мо [Аузоӣ] аз Зуҳрӣ аз [Ибни Мусайяб] ва [Абу Салама] ва [Абубакр ибни Абдурраҳмон ибни Ҳоритс ибни Ҳишомила] аз Паёмбари Худо (Саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи) ривоят кардааст. Уқойл аз Зуҳри, Абубакр ибни Абдурраҳмон, аз Абуҳурайра ва аз Абуҳурайра, дар ҳадисе, ки аз “ғасб” омадааст, аммо “мардуми шариф”-ро зикр намекунад. Ва ба ман гуфтаанд, ки [Ҳасан бин Алӣ ал-Ҳулвонӣ] ба мо [Яъқуб бин Иброҳим] ба мо [Абдул Азиз бин ал-Мутталиб] аз [Шафвон бин Сулайм] аз [Ато бин Ясор] бандаи собиқи Маймуна ва [Ҳумайд бин Абдурраҳмон] аз [Абу Ҳурайра] аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) нақл кардааст. - дар ривояти дигар омадааст - Ва ба мо [Муҳаммад бин Рофеъ] ба мо гуфтааст, ки [Абдурраззоқ] ба мо [Маъмар] аз [Ҳаммом бин Мунаббиҳ] аз [Абу Ҳурайра] аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) нақл кардааст. Ба мо нақл кардааст, ки [Қутайба бин Саъид] ба мо [Абдул Азиз] - яъне ад-Даровардӣ - аз [ал-Алоъ бин Абдурраҳмон] аз [падараш] аз [Абу Ҳурайра] аз Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам - нақл кардааст, ҳамаи ривоятҳои онҳо мисли ҳадиси Зуҳрӣ аст, танҳо дар ҳадиси ал-Алоъ ва Шафвон бин Сулайм ҷумлае нест, ки "мардум нигоҳи худро ба ӯ равона карданд", дар ҳоле ки дар ҳадиси Ҳаммом ҷумлае ҳаст, ки "мӯъминон нигоҳи худро ба ӯ равона мекунанд, дар ҳоле ки ин корро мекунанд, ӯро мӯъмин меноманд". Ва ӯ афзуд: "Ва ҳеҷ яке аз шумо хиёнат намекунад, вақте ки ин корро мекунад, ӯро мӯъмин меноманд. Пас, эҳтиёт бошед, шумо бачаҳо".
Hadith
Imam Muslim : 87
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ سُلَيْمَانَ عَنْ ذَكْوَانَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَزْنِي الزَّانِي حِينَ يَزْنِي وَهُوَ مُؤْمِنٌ وَلَا يَسْرِقُ حِينَ يَسْرِقُ وَهُوَ مُؤْمِنٌ وَلَا يَشْرَبُ الْخَمْرَ حِينَ يَشْرَبُهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌ وَالتَّوْبَةُ مَعْرُوضَةٌ بَعْدُ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ ذَكْوَانَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَفَعَهُ قَالَ لَا يَزْنِي الزَّانِي ثُمَّ ذَكَرَ بِمِثْلِ حَدِيثِ شُعْبَةَ
Ба мо нақл кардааст [Муҳаммад бин ал-Мутсанна] ба мо нақл кардааст [Ибни Абу Ади] аз [Шуъба] аз [Сулаймон] аз [Заквон] аз [Абу Ҳурайра] гуфтааст: «Дар ҳақиқат, Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд: «Зинокор ҳангоми зино кардан мӯъмин номида мешавад ва дузд ҳангоми дуздӣ мӯъмин номида мешавад ва касе, ки зино мекунад, мӯъмин номида мешавад. Нӯшидани шароб ҳангоми нӯшидан муъмин номида мешавад. Дар айни замон, дари тавба ҳамеша боз хоҳад буд». Ба мо нақл кардааст [Муҳаммад бин Рофи] ба мо нақл кардааст [Абдурраззоқ] ба мо нақл кардааст [Суфён] аз [ал-Аъмасӣ] аз [Заквон] аз [Абу Ҳурайра] ки Ӯро мехонад. Ӯ гуфт: «Зинокор ҳангоми зино кардан нест», сипас ҳадиси Шуъбаро зикр кард.
Hadith
Imam Muslim : 88
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ ح و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْبَعٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ كَانَ مُنَافِقًا خَالِصًا وَمَنْ كَانَتْ فِيهِ خَلَّةٌ مِنْهُنَّ كَانَتْ فِيهِ خَلَّةٌ مِنْ نِفَاقٍ حَتَّى يَدَعَهَا إِذَا حَدَّثَ كَذَبَ وَإِذَا عَاهَدَ غَدَرَ وَإِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ وَإِذَا خَاصَمَ فَجَرَ غَيْرَ أَنَّ فِي حَدِيثِ سُفْيَانَ وَإِنْ كَانَتْ فِيهِ خَصْلَةٌ مِنْهُنَّ كَانَتْ فِيهِ خَصْلَةٌ مِنْ النِّفَاقِ
Ба мо нақл кардааст [Абу Бакр бин Абу Шайба] ба мо [Абдуллоҳ бин Нумайр] нақл кардааст. -дар ривояти дигар гуфта шудааст- Ва ӯ ба мо нақл кардааст [Ибни Нумайр] ба мо нақл кардааст [падарам] ба мо [ал-Аъмасӣ] нақл кардааст. -дар ривояти дигар гуфта шудааст- Ва ба мо нақл кардааст [Зуҳайр бин Ҳарб] ба мо [Воқӣ] ба мо [Суфён] аз [ал-Аъмасӣ] аз [Абдуллоҳ бин Мурраҳ] аз [Масруқ] аз [Абдуллоҳ бин Амр] гуфтааст: «Расули Худо (с) фармуд: «Чаҳор чиз ҳаст, ки ҳар кас ин чор чизро дошта бошад, дар ӯ бошад, пас ӯ шахси мунофиқи ҳақиқӣ мешавад ва агар яке аз хислатҳои ин чор чиз дар ӯ бошад, пас ӯ як хислати нифоқро дорад, то он даме ки онро тарк кунад: агар сухан гӯяд, ҳамеша дурӯғ мегӯяд, агар паймон бандад, онро вайрон мекунад, агар ваъда диҳад, ҳамеша онро вайрон мекунад ва агар мухолифат кунад, маккор аст». Танҳо дар ҳадиси Суфён омадааст, ки «Агар ӯ яке аз ин хислатҳоро дошта бошад, пас ӯ яке аз хислатҳои нифоқро дорад».
Hadith
Imam Muslim : 89
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَاللَّفْظُ لِيَحْيَى قَالَا حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سُهَيْلٍ نَافِعُ بْنُ مَالِكِ بْنِ أَبِي عَامِرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ آيَةُ الْمُنَافِقِ ثَلَاثٌ إِذَا حَدَّثَ كَذَبَ وَإِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ وَإِذَا اؤْتُمِنَ خَانَ
Ба мо [Яҳё бин Айюб] ва [Қутайба бин Саъид] гуфта шудааст ва лафаз ба Яҳё тааллуқ дорад, ҳарду гуфтанд, ба мо [Исмоил бин Ҷаъфар] гуфтааст, ба мо [Абу Суҳайл Нофиъ бин Молик бин Абу Омир] аз [падараш] аз [Абу Ҳурайра] гуфтааст, ки Паёмбари Худо саллаллоҳу алайҳи ва саллам фармуданд: «Нишонаҳои мунофиқ се аст: агар сухан гӯяд, дурӯғ мегӯяд, агар ваъда диҳад, вафо намекунад ва агар ба ӯ амонат гузошта шавад, хиёнат мекунад».
Hadith
Imam Muslim : 90
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَقَ أَخْبَرَنَا ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ أَخْبَرَنِي الْعَلَاءُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَعْقُوبَ مَوْلَى الْحُرَقَةِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عَلَامَاتِ الْمُنَافِقِ ثَلَاثَةٌ إِذَا حَدَّثَ كَذَبَ وَإِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ وَإِذَا اؤْتُمِنَ خَانَ حَدَّثَنَا عُقْبَةُ بْنُ مُكْرَمٍ الْعَمِّيُّ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ قَيْسٍ أَبُو زُكَيْرٍ قَالَ سَمِعْتُ الْعَلَاءَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ يُحَدِّثُ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَقَالَ آيَةُ الْمُنَافِقِ ثَلَاثٌ وَإِنْ صَامَ وَصَلَّى وَزَعَمَ أَنَّهُ مُسْلِمٌ و حَدَّثَنِي أَبُو نَصْرٍ التَّمَّارُ وَعَبْدُ الْأَعْلَى بْنُ حَمَّادٍ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِ حَدِيثِ يَحْيَى بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ الْعَلَاءِ ذَكَرَ فِيهِ وَإِنْ صَامَ وَصَلَّى وَزَعَمَ أَنَّهُ مُسْلِمٌ
Ба мо нақл кардааст [Абу Бакр бин Исҳоқ] ба мо нақл кардааст [Ибни Абу Марям] ба мо нақл кардааст [Муҳаммад бин Ҷаъфар] гуфт, ба мо нақл кардааст [Ал-Ало бин Абдурраҳмон бин Яъқуб], ки ғуломи собиқи Ҳурақа буд, аз [падараш] аз [Абу Ҳурайра] гуфт, ки "Расули Худо (с) фармуд: "Аз нишонаҳои мунофиқ се чиз аст: агар сухан гӯяд, дурӯғ мегӯяд, агар ваъда диҳад, вафо намекунад ва агар ба ӯ амонат гузошта шавад, хиёнат мекунад." Ба мо нақл кардааст [Уқба бин Мукром ал-Аммӣ] ба мо нақл кардааст [Яҳё бин Муҳаммад бин Қайс Абу Зуҳайр] гуфт, ки ман шунидам, ки [Ал-Ало бин Абдурраҳмон] бо ин иснод ривоят мекунад, ки мегӯяд: "Нишонаҳои мунофиқ се чиз аст, ҳарчанд рӯза мегирад ва намоз мехонад ва иддао мекунад, ки мусалмон аст". Ва инро ба ман [Абу Назр ат-Таммар] нақл кардааст ва [Абдулъало бин Ҳаммод] ҳарду гуфтанд, ки [Ҳаммод бин Салама] ба мо [Довуд бин Абу Ҳинд] ба [Саид бин ал-Мусайяб] ба [Абу Ҳурайра] нақл кардааст, ки ӯ гуфт, ки Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи ва саллам дар ҳадиси Яҳё бин Муҳаммад гуфтаанд, аз ал-Ало дар он зикр кардааст: «Ва ҳарчанд рӯза мегирифт ва намоз мехонд ва иддао мекард, ки мусалмон аст».
Hadith
Imam Muslim : 91
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا كَفَّرَ الرَّجُلُ أَخَاهُ فَقَدْ بَاءَ بِهَا أَحَدُهُمَا
Ба мо гуфта шудааст, ки [Абу Бакр ибни Абу Шайба] ба мо [Муҳаммад ибни Бисир] ва [Абдуллоҳ ибни Нумайр] ба мо [Убайдуллоҳ ибни Умар] аз [Нофиъ] аз [Ибни Умар] гуфтааст, ки Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд: «Ҳар гоҳ марде ба бародари худ кофир шавад, пас яке аз он ду бо куфр бармегардад».
Hadith
Imam Muslim : 92
و حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ وَيَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ جَمِيعًا عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ جَعْفَرٍ قَالَ يَحْيَى بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ عُمَرَ يَقُولُا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّمَا امْرِئٍ قَالَ لِأَخِيهِ يَا كَافِرُ فَقَدْ بَاءَ بِهَا أَحَدُهُمَا إِنْ كَانَ كَمَا قَالَ وَإِلَّا رَجَعَتْ عَلَيْهِ
Ва ба мо [Яҳё бин Яҳё ат-Тамимӣ] ва [Яҳё бин Айюб] ва [Қутайба бин Саид] ва [Алӣ бин Ҳуҷр] ҳамаи онҳоро аз [Исмоил бин Ҷаъфар] нақл кардааст, [Яҳё бин Яҳё] гуфтааст, ба мо [Исмоил бин Ҷаъфар] аз [Абдуллоҳ бин Динор] гуфтааст, ки ӯ аз [Ибни Умар] шунидааст, ки мегӯяд: «Расули Худо (с) фармуд: «Ҳар кӣ ба бародараш: «Эй кофир», бигӯяд, пас яке аз он ду бо куфр баргаштааст, агар он чунон ки гуфтааст. Аммо агар не, сухан ба сӯи касе, ки онҳоро гуфтааст, бармегардад».
Hadith
Imam Muslim : 93
و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْمُعَلِّمُ عَنْ ابْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ أَنَّ أَبَا الْأَسْوَدِ حَدَّثَهُ عَنْ أَبِي ذَرٍّ أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَيْسَ مِنْ رَجُلٍ ادَّعَى لِغَيْرِ أَبِيهِ وَهُوَ يَعْلَمُهُ إِلَّا كَفَرَ وَمَنْ ادَّعَى مَا لَيْسَ لَهُ فَلَيْسَ مِنَّا وَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنْ النَّارِ وَمَنْ دَعَا رَجُلًا بِالْكُفْرِ أَوْ قَالَ عَدُوَّ اللَّهِ وَلَيْسَ كَذَلِكَ إِلَّا حَارَ عَلَيْهِ
Ва ба ман [Зуҳайр бин Ҳарб] ба мо [Абдуш-Шамад бин Абдул Ворис] ба мо [падарам] ба мо [Ҳусиён ал-Муаллим] аз [Ибни Бурайда] аз [Яҳё бин Яъмар] ба ӯ [Абуласвад] ба [Абу Зар] хабар додааст, ки ӯ аз Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) шунидааст, ки мефармуд: «Касе нест, ки шахси дигареро падари худ гӯяд, ҳарчанд медонад, ки ӯ падари ӯ нест, пас кофир шудааст. Ҳар касе, ки чизеро иддао мекунад, ки аз они ӯ нест, аз гурӯҳи мо нест ва бигзор ҷои худро аз дӯзах ишғол кунад. Ва ҳар касе, ки касеро куфу номад ё бигӯяд: «Эй душмани Худо», дар ҳоле ки чунин нест, магар ин ки ин суханон ба ӯ баргарданд».
Hadith
Imam Muslim : 94
حَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الْأَيْلِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو عَنْ جَعْفَرِ بْنِ رَبِيعَةَ عَنْ عِرَاكِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُا إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَرْغَبُوا عَنْ آبَائِكُمْ فَمَنْ رَغِبَ عَنْ أَبِيهِ فَهُوَ كُفْرٌ
Ба ман хабар додааст, ки [Ҳорун бин Саъид ал-Айлӣ] ба мо [Ибни Ваҳҳоб] гуфтааст, ки ӯ гуфт, ба мо [Амрӯ] аз [Ҷаъфар бин Рабиъа] аз [Ироқ бин Молик] гуфтааст, ки ӯ [Абу Ҳурайра]-ро шунидааст, ки мегӯяд: «Ба ростӣ, Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд: «Аз падарони худ нафрат накунед, ҳар ки аз падари худ нафрат кунад, кофир аст».
Hadith
Imam Muslim : 95
حَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ حَدَّثَنَا هُشَيْمُ بْنُ بَشِيرٍ أَخْبَرَنَا خَالِدٌ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ قَالَ لَمَّا ادُّعِيَ زِيَادٌ لَقِيتُ أَبَا بَكْرَةَ فَقُلْتُ لَهُ مَا هَذَا الَّذِي صَنَعْتُمْ إِنِّي سَمِعْتُ سَعْدَ بْنَ أَبِي وَقَّاصٍ يَقُولُا سَمِعَ أُذُنَايَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَقُولُ مَنْ ادَّعَى أَبًا فِي الْإِسْلَامِ غَيْرَ أَبِيهِ يَعْلَمُ أَنَّهُ غَيْرُ أَبِيهِ فَالْجَنَّةُ عَلَيْهِ حَرَامٌ فَقَالَ أَبُو بَكْرَةَ وَأَنَا سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Ба мо [Амр ан-Нақид] ба мо [Ҳусайм бин Басир] ба мо [Холид] аз [Абу Усмон] нақл кардааст, ки ӯ гуфт: «Вақте ки Зиёд падар эълон шуд, ман бо Абу Бакра вохӯрдам, сипас ба ӯ гуфтам: «Чӣ кор мекунӣ! Дар ҳақиқат, ман шунидам, ки [Саъд бин Абу Ваққош] мегӯяд: «Ду гӯшам аз Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам шунидааст, ки ӯ гуфт: «Ҳар касе, ки дар Ислом шахси дигареро падари худ эълон кунад, ҳарчанд ӯ падари ӯ нест ва инчунин медонад, ки ӯ падари ӯ нест, пас биҳишт барояш ҳаром аст». Пас [Абу Бакра] гуфт: «Ва ман низ инро аз Паёмбари Худо саллаллоҳу алайҳи ва саллам шунидам».
Hadith
Imam Muslim : 96
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ زَكَرِيَّاءَ بْنِ أَبِي زَائِدَةَ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ سَعْدٍ وَأَبِي بَكْرَةَ كِلَاهُمَا يَقُولُا سَمِعَتْهُ أُذُنَايَ وَوَعَاهُ قَلْبِي مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ ادَّعَى إِلَى غَيْرِ أَبِيهِ وَهُوَ يَعْلَمُ أَنَّهُ غَيْرُ أَبِيهِ فَالْجَنَّةُ عَلَيْهِ حَرَامٌ
Ба мо гуфта шудааст, ки [Абу Бакр ибни Абу Шайба] ба мо [Яҳё ибни Закариё ибни Абу Зайда] ва [Абу Муовия] аз [Ошим] аз [Абу Усмон] аз [Саъд] ва [Абу Бакра] ҳарду гуфтанд: «Гӯшҳоям инро шуниданд ва дилам онро аз Муҳаммад саллаллоҳу алайҳи ва саллам фаро гирифта буд, ки ӯ гуфт: «Ҳар кӣ шахси дигареро падари худ донад, ҳарчанд медонад, ки ӯ падари ӯ нест, пас биҳишт барояш ҳаром аст».
Hadith
Imam Muslim : 97
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكَّارِ بْنِ الرَّيَّانِ وَعَوْنُ بْنُ سَلَّامٍ قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ طَلْحَةَ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ كُلُّهُمْ عَنْ زُبَيْدٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سِبَابُ الْمُسْلِمِ فُسُوقٌ وَقِتَالُهُ كُفْرٌ قَالَ زُبَيْدٌ فَقُلْتُ لِأَبِي وَائِلٍ أَنْتَ سَمِعْتَهُ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ يَرْوِيهِ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَعَمْ وَلَيْسَ فِي حَدِيثِ شُعْبَةَ قَوْلُ زُبَيْدٍ لِأَبِي وَائِلٍ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَابْنُ الْمُثَنَّى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ مَنْصُورٍ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْأَعْمَشِ كِلَاهُمَا عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِهِ
Ба мо [Муҳаммад бин Баккар бин ар-Райён] ва [Аун бин Саллам] гуфтанд, ки ба мо [Муҳаммад бин Талҳа] гуфтанд. -дар ривояти дигар омадааст- Ва ба мо [Муҳаммад бин ал-Мутсанна] ба мо [Абдурраҳмон бин Маҳдӣ] ба мо [Суфён] гуфтааст. -дар ривояти дигар омадааст- Ва ба мо [Муҳаммад бин ал-Мутсанна] ба мо [Муҳаммад бин Ҷаъфар] ба мо [Суъба] гуфтааст, ки ҳар яки онҳо аз [Зубайд] аз [Абу Воил] аз [Абдуллоҳ бин Масъуд] омадаанд, ки ӯ гуфт: "Расули Худо (с) фармуд: "Дашном додани мусалмон фисқ аст ва куштани ӯ куфр аст". Зубайд гуфт: "Сипас ман ба Абу Воил гуфтам: "Оё ту инро аз Абдуллоҳ шунидӣ, ки ӯ аз Паёмбари Худо (с) ривоят кардааст?" Абу Воил ҷавоб дод: «Бале», ҳарчанд дар ҳадиси Шуъба чизе нест, ки Зубайд ба Абу Воил гуфта бошад. Инро ба мо [Абу Бакр бин Абу Шайба] ва [Ибну ал-Мутсанна] аз [Муҳаммад бин Ҷаъфар] аз [Шуъба] аз [Мансур] нақл кардаанд. -дар ривояти дигар гуфта шудааст - Ва ба мо [Ибни Нумайр] ба мо [Аффон] ба мо [Шуъба] аз [ал-Аъмосӣ] нақл кардааст, ки ҳарду аз [Абу Воил] аз [Абдуллоҳ] аз Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам, мисли ҳадис мебошанд.
Hadith
Imam Muslim : 98
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ جَمِيعًا عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ شُعْبَةَ ح و حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُدْرِكٍ سَمِعَ أَبَا زُرْعَةَ يُحَدِّثُ عَنْ جَدِّهِ جَرِيرٍ قَالَ قَالَ لِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ اسْتَنْصِتْ النَّاسَ ثُمَّ قَالَ لَا تَرْجِعُوا بَعْدِي كُفَّارًا يَضْرِبُ بَعْضُكُمْ رِقَابَ بَعْضٍ و حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ وَاقِدِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِهِ
Ба мо [Абу Бакр бин Абу Шайба] ва [Муҳаммад бин ал-Мутсанна] ва [Ибни Басиёр] ҳама чизро аз [Муҳаммад бин Ҷаъфар] аз [Шуъба] нақл кардааст. -дар ривояти дигар омадааст - Ва ба мо [Убайдуллоҳ бин Муъоз] ва лафози ӯ, ба мо [падарам] ба мо [Шуъба] аз [Алӣ бин Мудрик] нақл кардааст, ки ӯ [Абу Зуръа]-ро аз бобояш [Ҷарир] шунидааст, ки мегӯяд: "Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) дар Ҳаҷ Вадоъ ба ман гуфт: "Ором бошед, мардум!" Сипас гуфт: "Баъд аз марги ман ба куфр барнагардед, пас баъзе аз шумо гардани дигаронро мебуред". Ва ба мо [Убайдуллоҳ бин Муъоз] ба мо [падарам] ба мо [Шуъба] аз [Воқид бин Муҳаммад] аз [падараш] аз [Ибни Умар] аз Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам бо чунин ҳадис нақл кардааст.
Hadith
Imam Muslim : 99
و حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو بَكْرِ بْنُ خَلَّادٍ الْبَاهِلِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ وَاقِدِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَاهُ يُحَدِّثُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ وَيْحَكُمْ أَوْ قَالَ وَيْلَكُمْ لَا تَرْجِعُوا بَعْدِي كُفَّارًا يَضْرِبُ بَعْضُكُمْ رِقَابَ بَعْضٍ حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ قَالَ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ أَنَّ أَبَاهُ حَدَّثَهُ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِ حَدِيثِ شُعْبَةَ عَنْ وَاقِدٍ
Ва ба мо [Абу Бакр бин Абу Шайба] ва [Абу Бакр бин Халлод ал-Боҳилӣ] нақл кардааст, ки ҳарду ба мо [Муҳаммад бин Ҷаъфар] ба мо [Шуъба] аз [Воқид бин Муҳаммад бин Зайд] нақл кардааст, ки ӯ [падараш] аз [Абдуллоҳ бин Умар] аз Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам шунидааст, ки ӯ саллаллоҳу алайҳи ва саллам вақте ки Ҳоҷӣ Вадоъ гуфт: «Вой бар шумо», ё гуфт: «Вой бар шумо, пас аз марги ман ба куфр барнагардед, баъзе аз шумо гардани дигаронро мебуред». Ва ба мо [Ҳармала бин Яҳё] ба мо [Абдуллоҳ бин Ваҳб] нақл кардааст, ки ӯ гуфт: «Ба ман [Умар бин Муҳаммад] гуфтааст, ки [падараш] ба ӯ аз [Ибни Умар] аз Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам, мисли ҳадиси Шуъба, аз [Воқид].
Hadith
Imam Muslim : 100
و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا أَبِي وَمُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ كُلُّهُمْ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اثْنَتَانِ فِي النَّاسِ هُمَا بِهِمْ كُفْرٌ الطَّعْنُ فِي النَّسَبِ وَالنِّيَاحَةُ عَلَى الْمَيِّتِ
Ва ба мо гуфта шудааст, ки [Абу Бакр бин Абу Шайба] ба мо [Абу Муъовия] гуфтааст. -дар ривояти дигар гуфта шудааст, ки Дон ба мо [Ибни Нумайр] гуфтааст ва лафаз ба ӯ тааллуқ дорад. Ва пас аз он ки ба мо [падарам] ва [Муҳаммад бин Убайд] ҳама чизро аз [ал-Аъмосӣ] аз [Абу Солеҳ] аз [Абу Ҳурайра] нақл кард, ӯ гуфт: "Расули Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд: "Дар инсонҳо ду чиз вуҷуд дорад, ки онҳоро кофир мекунад: рад кардани насаб ва мотам гирифтан барои мурда".
