Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 හදීස්
හදීස්
Imam Muslim : 881
و حَدَّثَنِي حَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا الثَّوْرِيُّ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ رَجُلًا نَشَدَ فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ مَنْ دَعَا إِلَى الْجَمَلِ الْأَحْمَرِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا وَجَدْتَ إِنَّمَا بُنِيَتْ الْمَسَاجِدُ لِمَا بُنِيَتْ لَهُ
"[හජ්ජාජ් බින් අෂ්-සයීර්] අපට [අබ්දුර්රාසාක්] අපට [අත්ස්-සෞරි] [අල්කාමා බින් මර්ට්සාද්] [සුලෙයිමාන් බින් බුරයිදා] [ඔහුගේ පියා] ගෙන් අපට [අත්ස්-සෞරි] අපට [ඔහුගේ පියා] ගෙන් [අල්කාමා බින් මර්ට්සාද්] ගෙන් [සුලෙයිමාන් බින් බුරයිදා] ගෙන් [ඔහුගේ පියා] ගෙන් [අත්ස්-සෞරි] අපට [ඔහුගේ පියා] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [අත්ස්-සෞරිඅත්ස්-සෞරි] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [අත්ස්-සෞරි] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [අත්ස්-සෞරි] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [අත්ස්-සෞරි] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු] ගෙන් [ඔහු
හදීස්
Imam Muslim : 882
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ أَبِي سِنَانٍ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا صَلَّى قَامَ رَجُلٌ فَقَالَ مَنْ دَعَا إِلَى الْجَمَلِ الْأَحْمَرِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا وَجَدْتَ إِنَّمَا بُنِيَتْ الْمَسَاجِدُ لِمَا بُنِيَتْ لَهُ حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ شَيْبَةَ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ عَنْ ابْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ جَاءَ أَعْرَابِيٌّ بَعْدَ مَا صَلَّى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاةَ الْفَجْرِ فَأَدْخَلَ رَأْسَهُ مِنْ بَابِ الْمَسْجِدِ فَذَكَرَ بِمِثْلِ حَدِيثِهِمَا قَالَ مُسْلِم هُوَ شَيْبَةُ بْنُ نَعَامَةَ أَبُو نَعَامَةَ رَوَى عَنْهُ مِسْعَرٌ وَهُشَيْمٌ وَجَرِيرٌ وَغَيْرُهُمْ مِنْ الْكُوفِيِّينَ
[අබු බකර් බින් අබි සයිබා] අපට [වකී] [අබු සිනාන්] [අල්කාමා බින් මර්ට්සාද්] [සුලෙයිමාන් බින් බුරයිදා] [ඔහුගේ පියා] ගෙන් අපට [වකී]] අපට පවසා ඇත. නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහිවසල්ලම් තුමා යාච්ඤා කරන අතරතුර, මිනිසෙකු නැඟිට, 'නැතිවූ රතු ඔටුවාට මට පෙන්විය හැක්කේ කාටද?' එබැවින් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහිවසල්ලම් තුමා මෙසේ පැවසීය, 'ඔබට එය නොලැබෙනු ඇතැයි මම බලාපොරොත්තු වෙමි, මන්ද පල්ලි ඉදිකර ඇත්තේ ඔවුන් සඳහා විශේෂයෙන් අදහස් කරන ලද ප්රතිලාභ සඳහා පමණි'. [කුටයිබා බින් සයිද්] [ජරීර්] [මුහම්මද් බින් සයයිබා] [අල්කාමා බින් මර්ට්සාද්] [ඔහුගේ පියා] ගෙන් අපට [ඉබ්නු බුරයිදා] [මුහම්මද් බින් සයයිබා] [ජරීර්] අපට පවසා ඇති බව ඔහු පැවසීය. ඔහු මෙසේ පැවසීය. 'නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහිවසල්ලම් තුමා උදෑසන යාච්ඤාව කළ පසු බෙඩොයින් කෙනෙක් පැමිණියේය, පසුව ඔහු පල්ලියේ දොර හරහා තම හිස තැබුවේය'. ඉන්පසු ඔහු දෙවන හදීසයට සමාන හදීසයක් සඳහන් කළේය. මුස්ලිම්වරයා මෙසේ පැවසීය, 'ඔහු සයිබා බින් නාමා, අබු නාමා. මිසාර්, හුසයයිම්, ජරීර් සහ ඔවුන් හැර කුෆා හි වාර්තාකරුවන්ගෙන් තවත් අය ඔහුගෙන් විස්තර කළහ'.
හදීස්
Imam Muslim : 883
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا قَامَ يُصَلِّي جَاءَهُ الشَّيْطَانُ فَلَبَسَ عَلَيْهِ حَتَّى لَا يَدْرِيَ كَمْ صَلَّى فَإِذَا وَجَدَ ذَلِكَ أَحَدُكُمْ فَلْيَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ حَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ وَهُوَ ابْنُ عُيَيْنَةَ قَالَ ح و حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ عَنْ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ كِلَاهُمَا عَنْ الزُّهْرِيِّ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ
"ඔබගෙන් කෙනෙකු සලාතය ඉටු කරන විට, යක්ෂයා ඔහු වෙත පැමිණ, ඔහුට කොපමණ රකඅත් තිබේදැයි නොදන්නා තෙක් ඔහුගේ භක්තිය අවුල් කරයි" යනුවෙන් අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් පැවසූ බව [යාහ්යා බින් යාහ්යා] අපට පවසා ඇත. එබැවින් ඔබගෙන් කෙනෙකුට මෙය හමු වුවහොත්, ඔහු දෙවරක් සුජූද් කර, එක් වරක් වාඩි වීමට ඉඩ දෙන්න" යනුවෙන් අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් පැවසූ බව මම කියෙව්වෙමි. [අම්රු අන්-නකිඩ්] සහ [සුහයිර් බින් හාර්බ්] යන දෙදෙනාම මට විස්තර කර ඇත, [සුෆියාන්, ඔහු ඉබ්නු උයෙයිනා] අපට විස්තර කර ඇත, - තවත් මාර්ගයකින් - සහ [අල්-ලයිට්ස් බින් සාද්] වෙතින් [කුටයිබා බින් සයිද්] සහ [මුහම්මද් බින් රූම්] යන දෙදෙනාම [අස්-සුහ්රි] වෙතින් මෙම ඉස්නාද් සමඟ විස්තර කර ඇත. උදාහරණයක් ලෙස හදීස්.
හදීස්
Imam Muslim : 884
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ حَدَّثَهُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا نُودِيَ بِالْأَذَانِ أَدْبَرَ الشَّيْطَانُ لَهُ ضُرَاطٌ حَتَّى لَا يَسْمَعَ الْأَذَانَ فَإِذَا قُضِيَ الْأَذَانُ أَقْبَلَ فَإِذَا ثُوِّبَ بِهَا أَدْبَرَ فَإِذَا قُضِيَ التَّثْوِيبُ أَقْبَلَ يَخْطُرُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَنَفْسِهِ يَقُولُ اذْكُرْ كَذَا اذْكُرْ كَذَا لِمَا لَمْ يَكُنْ يَذْكُرُ حَتَّى يَظَلَّ الرَّجُلُ إِنْ يَدْرِي كَمْ صَلَّى فَإِذَا لَمْ يَدْرِ أَحَدُكُمْ كَمْ صَلَّى فَلْيَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو عَنْ عَبْدِ رَبِّهِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الشَّيْطَانَ إِذَا ثُوِّبَ بِالصَّلَاةِ وَلَّى وَلَهُ ضُرَاطٌ فَذَكَرَ نَحْوَهُ وَزَادَ فَهَنَّاهُ وَمَنَّاهُ وَذَكَّرَهُ مِنْ حَاجَاتِهِ مَا لَمْ يَكُنْ يَذْكُرُ
[මුහම්මද් බින් අල්-මුට්සන්නා] අපට පවසා ඇත [මුආද්ස් බින් හිෂාම්] [මගේ පියා] [යාහ්යා බින් අබි කට්සිර්] ගෙන් [අබු සලාමා බින් අබ්දුර් රහ්මාන්] අපට පවසා ඇති බව අපට පවසා ඇත [අබු හුරෙයිරා රදියල්ලාහුඅන්හු] ඔවුන්ට පවසා ඇති බව නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහිවසල්ලම් තුමා පැවසූ බව අපට පවසා ඇත, 'සලාතයට කැඳවීම ප්රකාශ කළ විට, පසුව සාතන් ඉවතට හැරී, ඔහු සලාතයට කැඳවීම නොඇසූ පරිදි දුර්ගන්ධය ඇති කළේය. සලාතයට කැඳවීම අවසන් වූ විට, ඔහු මුහුණට මුහුණ ලා ඉදිරියට පැමිණියේය. ඔහුට සලාතය පිරිනමන විට, ඔහු හැරී ගියේය. ඉකාමා කියවා අවසන් වූ විට, ඔහු මාර්ගයට පැමිණ, පුද්ගලයෙකු සහ ඔහුගේ ආශාවන් අතර ගමන් කරයි. ඔහු මෙසේ පැවසීය, 'එය මතක තබා ගන්න, ඔහු කලින් මතක තබා නොගත් දෙයක් සඳහා එය මතක තබා ගන්න, එවිට මිනිසා සෑම විටම ඔහු කොපමණ රකඅත් යාච්ඤා කළාදැයි නොදනී.' ඉතින් ඔබගෙන් කෙනෙකු කොපමණ රකඅත් සලාතය කරනවාදැයි නොදන්නේ නම්, ඔහු දෙවරක් සුජූද් කර එක් වරක් වාඩි වේවා. [හර්මලා බින් යාහ්යා] අපට [ඉබ්නු වහබ්] [අම්රු] [අබ්දු රබ්බිහ් බින් සයිද්] [අබු හුරෙයිරා රා] [අබ්දුර් රහ්මාන් අල්-අ'රාජ්] [අම්රු] ගෙන් [අබු හුරෙයිරා රා] ගෙන් [අබ්දුර් රහ්මාන් අල්-අ'රාජ්] ගෙන් [අම්රු] මට [හර්මලා බින් යාහ්යා] මට පවසා ඇති බව අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහිවසල්ලම්) තුමා පැවසූ බව මට පවසා ඇත, 'ඇත්ත වශයෙන්ම, යක්ෂයා සලාතය ඉකාමා පවසන විට, ඔහු ඉවතට හැරෙන අතර ඔහුට ගුද මාර්ගයක් ඇති වේ'. ඉන්පසු ඔහු මෙවැනි හදීසයක් උදාහරණයක් ලෙස සඳහන් කළේය. තවද ඔහු තවදුරටත් මෙසේ පැවසීය, 'ඔහු ඔහුව සතුටු කර, ඔහුට සිහින ලබා දුන් අතර, ඔහු කලින් මතක තබා නොගත් ඔහුගේ සමහර ආශාවන් ඔහුට මතක් කර දුන්නේය'.
හදීස්
Imam Muslim : 885
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ابْنِ بُحَيْنَةَ قَالَ صَلَّى لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَكْعَتَيْنِ مِنْ بَعْضِ الصَّلَوَاتِ ثُمَّ قَامَ فَلَمْ يَجْلِسْ فَقَامَ النَّاسُ مَعَهُ فَلَمَّا قَضَى صَلَاتَهُ وَنَظَرْنَا تَسْلِيمَهُ كَبَّرَ فَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ قَبْلَ التَّسْلِيمِ ثُمَّ سَلَّمَ
"වරක් අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහිවසල්ලම්) තුමා අපට [යාහ්යා බින් යාහ්යා] තුමාට පැවසූ පසු, මම [මලික්] තුමාට [ඉබ්නු ෂිහාබ්] තුමාගෙන් [අබ්දුල්ලාහ් බින් බුහයිනා] තුමාගෙන් කටපාඩම් කළ දේ තැන්පත් කළෙමි, ඔහු මෙසේ පැවසීය, 'වරක් අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහිවසල්ලම්) තුමා අපට යාච්ඤාව මෙහෙයවීය. රකඅත් දෙකකට පසු, ඔහු වහාම වාඩි නොවී නැගී සිටියේය - ආරම්භක තස්යාහුද් -, සහ සභාවද ඔහු පසුපස නැගී සිටියේය. යාච්ඤාව අවසන් වූ විට, අපි ඔහු සුබ පැතුම් පවසන තෙක් බලා සිටියෙමු, ඔහු තක්බීර් පැවසූ බවත්, පසුව සුබ පැතුම්ට පෙර වාඩි වී සිටියදී දෙවරක් සුජූද් කළ බවත්, පසුව ඔහු සුබ පැතුම් පැවසූ බවත් පෙනී ගියේය."
හදීස්
Imam Muslim : 886
و حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ قَالَ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ رُمْحٍ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ابْنِ بُحَيْنَةَ الْأَسْدِيِّ حَلِيفِ بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَامَ فِي صَلَاةِ الظُّهْرِ وَعَلَيْهِ جُلُوسٌ فَلَمَّا أَتَمَّ صَلَاتَهُ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ يُكَبِّرُ فِي كُلِّ سَجْدَةٍ وَهُوَ جَالِسٌ قَبْلَ أَنْ يُسَلِّمَ وَسَجَدَهُمَا النَّاسُ مَعَهُ مَكَانَ مَا نَسِيَ مِنْ الْجُلُوسِ
තවද [කුටයිබා බින් සඊද්] අපට [ලයිට්ස්] ගැන පවසා ඇති බව ඔහු පැවසීය, - තවත් විස්තර මාර්ගයක් හරහා - සහ [ඉබ්නු රූම්] අපට [අල්-ලයිට්ස්] [ඉබ්නු ෂිහාබ්] [අල්-අ'රාජ්] [අබ්දුල්ලාහ් බින් බුහයිනා අල්-අස්ඩි] ගෙන් අපට පවසා ඇති බව අපට පවසා ඇත, එනම් බානි අබ්දුල් මුත්තලිබ්ට පක්ෂපාතී බවට දිවුරුම් දුන් මිතුරෙකු වන], 'අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ වරක් දහවල් සලාතය යාච්ඤා කළ අතර, එම සලාතය අතරතුර ඔහු වහාම නැගී සිටියේය, ඔහු වාඩි වී සිටිය යුතුව තිබුණත් - මුල් තස්යාහුද් -. එබැවින් ඔහු ප්රමාණවත් ලෙස - රකඅත් හතරක් - යාච්ඤා කළ විට, ඔහු දෙවරක් සුජූද් කළේය, ඔහු සුජූද් කරන සෑම අවස්ථාවකම තක්බීර් කියෙව්වේය, එනම්, ආචාර කිරීමට පෙර වාඩි වන විට. මිනිසුන් ද ඔහු සමඟ එක්ව සුජූද් කළහ, එය අමතක වී තිබූ මුල් තස්යාහුද් සඳහා ආදේශකයක් විය'.
හදීස්
Imam Muslim : 887
و حَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ الزَّهْرَانِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَالِكٍ ابْنِ بُحَيْنَةَ الْأَزْدِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَامَ فِي الشَّفْعِ الَّذِي يُرِيدُ أَنْ يَجْلِسَ فِي صَلَاتِهِ فَمَضَى فِي صَلَاتِهِ فَلَمَّا كَانَ فِي آخِرِ الصَّلَاةِ سَجَدَ قَبْلَ أَنْ يُسَلِّمَ ثُمَّ سَلَّمَ
“එක් වරක් රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහිවසල්ලම් තුමා තම සලාතයේ තහියාත් හිඳ ගත යුතු ස්ථානයේ ඉරට්ටේ රකත් ගණනින් නැඟිට, සලාතය දිගටම කරගෙන ගියේය. සලාතය අවසානයේ ඔහු සලාතයට පෙර සුජූද් කර පසුව ආචාර කළේය.
හදීස්
Imam Muslim : 888
و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي خَلَفٍ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا شَكَّ أَحَدُكُمْ فِي صَلَاتِهِ فَلَمْ يَدْرِ كَمْ صَلَّى ثَلَاثًا أَمْ أَرْبَعًا فَلْيَطْرَحْ الشَّكَّ وَلْيَبْنِ عَلَى مَا اسْتَيْقَنَ ثُمَّ يَسْجُدُ سَجْدَتَيْنِ قَبْلَ أَنْ يُسَلِّمَ فَإِنْ كَانَ صَلَّى خَمْسًا شَفَعْنَ لَهُ صَلَاتَهُ وَإِنْ كَانَ صَلَّى إِتْمَامًا لِأَرْبَعٍ كَانَتَا تَرْغِيمًا لِلشَّيْطَانِ حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ وَهْبٍ حَدَّثَنِي عَمِّي عَبْدُ اللَّهِ حَدَّثَنِي دَاوُدُ بْنُ قَيْسٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَفِي مَعْنَاهُ قَالَ يَسْجُدُ سَجْدَتَيْنِ قَبْلَ السَّلَامِ كَمَا قَالَ سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ
තවද [මුහම්මද් බින් අහමඩ් බින් අබි කලෆ්] මට පැවසූ බව [මුසා බින් දාවුද්] අපට [සුලෙයිමාන් බින් බිලාල්] [සයිද් බින් අස්ලම්] [අත' බින් යසාර්] [අබු සායිද් අල්-කුද්රි] ගෙන් අපට පැවසූ බව ඔහු පැවසීය, 'අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහිවසල්ලම්) තුමා මෙසේ පැවසූහ, 'ඔබගෙන් කෙනෙකු තම සලාතයේදී පසුබට වන්නේ නම් සහ කොපමණ රකඅත් ප්රමාණයක් දන්නේ නැත්නම් ඔහු සලාත කරන්නේ නම්, රකඅත් තුනක් හෝ හතරක් පසුව සැකයන් දුරු කර, ස්ථිර දේ - එනම් කුඩා දේ ගන්න. ඉන්පසු සුබ පැතීමට පෙර දෙවරක් සුජූද් කරන්න. ඔහු රකඅත් පහක් සලාත කළ බව පෙනී ගියහොත්, ඔහුගේ සුජූද් ඔහුගේ සලාතය ඉටු කළේය. තවද සලාතය සැබවින්ම රකඅත් හතරක් බව පෙනී ගියහොත්, සුජූද් දෙක සාතන්ට අපහාසයකි''. [අහ්මද් බින් අබ්දුර් රහ්මාන් බින් වහබ්] මට [මගේ මාමා වන අබ්දුල්ලා] [සයිද් බින් අස්ලම්] ගෙන් [දාවුද් බින් කයිස්] හට මෙම ඉස්නාද් එක සමඟ සහ එහි අර්ථයෙන්, 'ආචාර කිරීමට පෙර දෙවරක් සුජූද් කරන්න' යනුවෙන් මට පැවසූ බව මට පැවසුවා. නැතහොත් සලමොන් පැවසූ පරිදි.'
හදීස්
Imam Muslim : 889
و حَدَّثَنَا عُثْمَانُ وَأَبُو بَكْرِ ابْنَا أَبِي شَيْبَةَ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ جَمِيعًا عَنْ جَرِيرٍ قَالَ عُثْمَانُ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِبْرَاهِيمُ زَادَ أَوْ نَقَصَ فَلَمَّا سَلَّمَ قِيلَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَحَدَثَ فِي الصَّلَاةِ شَيْءٌ قَالَ وَمَا ذَاكَ قَالُوا صَلَّيْتَ كَذَا وَكَذَا قَالَ فَثَنَى رِجْلَيْهِ وَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ فَقَالَ إِنَّهُ لَوْ حَدَثَ فِي الصَّلَاةِ شَيْءٌ أَنْبَأْتُكُمْ بِهِ وَلَكِنْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ أَنْسَى كَمَا تَنْسَوْنَ فَإِذَا نَسِيتُ فَذَكِّرُونِي وَإِذَا شَكَّ أَحَدُكُمْ فِي صَلَاتِهِ فَلْيَتَحَرَّ الصَّوَابَ فَلْيُتِمَّ عَلَيْهِ ثُمَّ لِيَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ حَدَّثَنَاه أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا ابْنُ بِشْرٍ قَالَ ح و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ كِلَاهُمَا عَنْ مِسْعَرٍ عَنْ مَنْصُورٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَفِي رِوَايَةِ ابْنِ بِشْرٍ فَلْيَنْظُرْ أَحْرَى ذَلِكَ لِلصَّوَابِ وَفِي رِوَايَةِ وَكِيعٍ فَلْيَتَحَرَّ الصَّوَابَ و حَدَّثَنَاه عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ حَدَّثَنَا وُهَيْبُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ بِهَذَا الْإِسْنَادِ و قَالَ مَنْصُورٌ فَلْيَنْظُرْ أَحْرَى ذَلِكَ لِلصَّوَابِ حَدَّثَنَاه إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ الْأُمَوِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَقَالَ فَلْيَتَحَرَّ الصَّوَابَ حَدَّثَنَاه مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مَنْصُورٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَقَالَ فَلْيَتَحَرَّ أَقْرَبَ ذَلِكَ إِلَى الصَّوَابِ حَدَّثَنَاه يَحْيَى بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا فُضَيْلُ بْنُ عِيَاضٍ عَنْ مَنْصُورٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَقَالَ فَلْيَتَحَرَّ الَّذِي يَرَى أَنَّهُ الصَّوَابُ حَدَّثَنَاه ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ الصَّمَدِ عَنْ مَنْصُورٍ بِإِسْنَادِ هَؤُلَاءِ وَقَالَ فَلْيَتَحَرَّ الصَّوَابَ
තවද එය අපට [උස්මාන්] සහ [අබු බකර්] යන අබු සයිබාගේ පුතුන් දෙදෙනාටම මෙන්ම [ඉෂාක් බින් ඉබ්රාහිම්] සියල්ලන්ටම [ජරීර්] [උස්මාන්] ගෙන් වාර්තා කර ඇත, [මන්සූර්] [ඉබ්රාහිම්] [අල්කාමා] ගෙන් [ජරීර්] අපට [ජරීර්] [අබ්දුල්ලාහ්] තුමාණන් මෙසේ පැවසීය, 'රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහිවසල්ලම් යාච්ඤා කරයි - ඉබ්රාහිම් පැවසීය - නියමිත ප්රමාණයට වඩා අඩු හෝ වැඩි රක්අත්. ඔහු ඔහුට ආචාර කළ විට, ඔහුගෙන් විමසන ලදී, 'අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි! සලාතයේ යම් වෙනස්කම් තිබේද?' නබිතුමා ඇසුවේය, 'ඒ ඔබේ ප්රශ්නය කුමක්ද?' ඔවුන් පිළිතුරු දුන්නේ, 'ඔබ මෙසේ, මෙසේ සහ මෙසේ යාච්ඤා කරන්න' යනුවෙනි. ඉන්පසු ඔහු තම පාද දෙකම කිබ්ලා දෙසට මුහුණ ලා ඇති බව නිගමනය කර, පසුව දෙවරක් සුජූද් කර, පසුව ඔහුට ආචාර කළේය. ඉන්පසු ඔහු තම මුහුණ අප දෙසට හරවා, 'ඇත්ත වශයෙන්ම, සලාතයේ ක්රමයේ වෙනසක් තිබේ නම්, ඇත්ත වශයෙන්ම මම ඔබ සැමට දන්වන්නෙමි' යනුවෙන් පැවසීය. "මම ඔබට වැරදි ලෙස අමතක කළ හැකි ආකාරයටම - වැරදි ලෙස - අමතක කළ හැකි මිනිසෙකු පමණයි. එබැවින්, මම අමතක කළහොත්, මට මතක් කරන්න. සලාතය අතරතුර රකඅත් ගණන පිළිබඳව ඔබට සැකයක් ඇත්නම්, නිවැරදි යැයි නිශ්චිත දේ - එනම් කුඩා ප්රමාණය - ගෙන එය සම්පූර්ණ කරන්න, පසුව දෙවරක් සුජූද් කරන්න''. ඒ ගැන අපට පැවසීමෙන් පසු [අබු කුරෙයිබ්] [ඉබ්නු බිසීර්] අපට පවසා ඇත්තේ, - තවත් විස්තර මාර්ගයක් හරහා - සහ [මුහම්මද් බින් හාතිම්] මට පවසා ඇත්තේ [වාකි'] දෙදෙනාම [මන්සූර්] සිට [මිසාර්] දක්වා මෙම ඉස්නාද් සමඟ විස්තර කර ඇති බවත්, ඉබ්නු බිසීර් කතුවරයා සමඟ කළ විස්තරයේ, 'එබැවින් ඔහු සත්යයට වඩාත් සුදුසු තැනැත්තා දෙස බලත්වා' කියාය. මේ අතර, වාකිගේ ඉතිහාසයේ, 'එබැවින් ඔහු සත්යයට ඇලී සිටීමට ඉඩ දෙන්න'. ඒ ගැන අපට පැවසූ පසු [අබ්දුල්ලාහ් බින් අබ්දුර්රහ්මාන් අද්-දාරිමි] අපට [යාහ්යා බින් හසන්] අපට [වුහයිබ් බින් කාලිඩ්] අපට [මන්සූර්] මෙම ඉස්නාද් සමඟ පැවසූ බව පැවසූ අතර මන්සූර් මෙසේ පැවසීය, 'එසේ නම් ඔහු සත්යය වඩාත් නිවැරදි අය දෙස බලමු'. ඒ ගැන අපට පැවසූ පසු [ඉෂාක් බින් ඉබ්රාහිම්] අපට [උබයිද් බින් සයිද් අල්-උමාවි] අපට [මන්සූර්] සිට [සුෆ්යාන්] මෙම ඉස්නාද් සමඟ අපට පවසා ඇති අතර ඔහු මෙසේ පැවසීය, 'එබැවින් ඔහු සත්යයට ඇලී සිටිය යුතුය'. ඒ ගැන අපට පැවසූ පසු [මුහම්මද් බින් අල්-මුට්සන්නා] අපට [මුහම්මද් බින් ජෆාර්] අපට [මුහම්මද් බින් ජෆාර්] අපට [මන්සූර්] සිට [සියුබා] මෙම ඉස්නාද් සමඟ අපට පවසා ඇති අතර ඔහු මෙසේ පැවසීය, 'එබැවින් ඔහු සත්යයට සමීප දේට ඇලී සිටිය යුතුය'. ඒ ගැන අපට පැවසූ පසු [යාහ්යා බින් යාහ්යා] [මන්සූර්] හි ෆුදයිල් බින් ඉයාද්] මෙම ඉස්නාද් සමඟ අපට පවසා ඇති අතර, ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'එබැවින් ඔහු සත්ය යැයි දකින දේට ඇලී සිටිය යුතුය'. ඒ ගැන අපට පැවසූ පසු [ඉබ්නු අබී උමර්] [මන්සූර්] හි [අබ්දුල් අසීස් බින් අබ්දුෂ් ෂමාද්] ඔවුන්ගේ ඉස්නාද් සමඟ අපට පවසා ඇති අතර, ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'එබැවින් ඔහු සත්යයට ඇලී සිටිය යුතුය'.
හදීස්
Imam Muslim : 890
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْحَكَمِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى الظُّهْرَ خَمْسًا فَلَمَّا سَلَّمَ قِيلَ لَهُ أَزِيدَ فِي الصَّلَاةِ قَالَ وَمَا ذَاكَ قَالُوا صَلَّيْتَ خَمْسًا فَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ
[උබයිදුල්ලාහ් බින් මුඅද්ස් අල්-අන්බාරි] අපට පවසා ඇති පරිදි [මගේ පියා] [ස්යුබා] [අල්-හකම්] [ඉබ්රාහිම්] [අල්කාමා] [අබ්දුල්ලාහ්] වෙතින් [අල්-හකාම්] වෙතින් [අබ්දුල්ලා] වෙතින් අපට පවසා ඇත. 'නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහිවසල්ලම් - එක් වරක් - ෂුර් සලාතයේ රකඅත් පහක් යාච්ඤා කළ බව. ඔහු හලෝ පැවසූ විට, 'අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, සලාතයේ රකඅත් වැඩි වෙනවාද?' ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය, 'ඒ ඇයි?' ඔවුන් පිළිතුරු දුන්නේ, 'ඔබ රකඅත් පහක් යාච්ඤා කරන්න' කියායි. එවිට නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහිවසල්ලම් දෙවරක් සුජූද් කළේය.
හදීස්
Imam Muslim : 891
و حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ عَنْ الْحَسَنِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ أَنَّهُ صَلَّى بِهِمْ خَمْسًا ح حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْحَسَنِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سُوَيْدٍ قَالَ صَلَّى بِنَا عَلْقَمَةُ الظُّهْرَ خَمْسًا فَلَمَّا سَلَّمَ قَالَ الْقَوْمُ يَا أَبَا شِبْلٍ قَدْ صَلَّيْتَ خَمْسًا قَالَ كَلَّا مَا فَعَلْتُ قَالُوا بَلَى قَالَ وَكُنْتُ فِي نَاحِيَةِ الْقَوْمِ وَأَنَا غُلَامٌ فَقُلْتُ بَلَى قَدْ صَلَّيْتَ خَمْسًا قَالَ لِي وَأَنْتَ أَيْضًا يَا أَعْوَرُ تَقُولُ ذَاكَ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَانْفَتَلَ فَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَمْسًا فَلَمَّا انْفَتَلَ تَوَشْوَشَ الْقَوْمُ بَيْنَهُمْ فَقَالَ مَا شَأْنُكُمْ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ زِيدَ فِي الصَّلَاةِ قَالَ لَا قَالُوا فَإِنَّكَ قَدْ صَلَّيْتَ خَمْسًا فَانْفَتَلَ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ قَالَ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ أَنْسَى كَمَا تَنْسَوْنَ وَزَادَ ابْنُ نُمَيْرٍ فِي حَدِيثِهِ فَإِذَا نَسِيَ أَحَدُكُمْ فَلْيَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ
තවද [ඉබ්නු නුමෙයාර්] අපට [අල්-හසන් බින් උබයිදුල්ලාහ්] [ඉබ්රාහිම්] [අල්කාමා] වෙතින් [ඉබ්නු ඉද්රිස්] අපට පවසා ඇති බව අපට දන්වා ඇත. --තවත් විස්තරයක් හරහා-- [උස්මාන් බින් අබි සයයිබා] සහ ලෆාෂ් ඔහුගේ බව අපට පවසා ඇති අතර, [ඉබ්රාහිම් බින් සුවයිඩ්] වෙතින් [අල්-හසන් බින් උබයිදුල්ලාහ්] [ජරීර්] අපට පවසා ඇති පරිදි, 'ෂුහූර් සලාතයේ [අල්කමා] අපට රකඅත් පහක් ඉටු කළේය, ඔහු සුබ පැතුම් පැවසූ විට, ජනතාවක් මෙසේ පැවසූහ, 'ඕ අබු සිබ්ල්, ඔබ රකඅත් පහක් ඉටු කළේය. රකත්!'. ඔහු පිළිතුරු දුන්නේ, 'එසේ නොවේ, මම එය කළේ නැහැ' කියාය. ඔවුන් පිළිතුරු දුන්නේ, 'ඔව්, ඔබ එය කළා' කියාය. කථකයා පැවසුවේ, 'මම ජනතාවකගේ සුජූද් කරමින් සිටියෙමි, මම තවමත් කුඩා දරුවෙකි.' මම කිව්වා, 'ඔව් ඔයා රකඅත් පහක් සලාත් කළා' කියලා. එයා මට කිව්වා, 'ඔව්, ඔයාත් එහෙම කියනවාද?' මම කිව්වා, 'ඔව්' කියලා. ඊට පස්සේ එයා හැරිලා ගියා, ඊට පස්සේ දෙපාරක් සුජූද් කළා, ඊට පස්සේ හලෝ කිව්වා. ඊට පස්සේ එයා කිව්වා, ['අබ්දුල්ලාහ්] කිව්වා, 'රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහිවසල්ලම්' කිව්වා, අපිට රකඅත් පහක් මෙහෙයවමින්. එයා කිව්වා, 'ඔයාට මොකද වෙලා තියෙන්නේ?' කියලා. එයා කිව්වා, 'අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, සලාතයට රකඅත් එකතු කළාද?' එයා කිව්වා, 'නැහැ' කියලා. එයා කිව්වා, 'ඇත්තටම ඔයා රකඅත් පහක් සලාත් කළා' කියලා. ඊට පස්සේ එයා ආපහු හැරිලා දෙපාරක් නැමී, ඊට පස්සේ හලෝ කිව්වා. ඊට පස්සේ එයා කිව්වා, 'මම ඔයාට අමතක කරන්න පුළුවන් වගේ අමතක කරන්න පුළුවන් සාමාන්ය මිනිසෙක්' කියලා. ඉබ්නු නුමෙයාර් ඔහුගේ හදීසයේ මෙසේ පැවසීය, "ඔබගෙන් කෙනෙකුට අමතක වුවහොත්, ඔහුට දෙවරක් සුජූද් කරන්න දෙන්න."
හදීස්
Imam Muslim : 892
و حَدَّثَنَاه عَوْنُ بْنُ سَلَّامٍ الْكُوفِيُّ أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ النَّهْشَلِيُّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْأَسْوَدِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَمْسًا فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَزِيدَ فِي الصَّلَاةِ قَالَ وَمَا ذَاكَ قَالُوا صَلَّيْتَ خَمْسًا قَالَ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ أَذْكُرُ كَمَا تَذْكُرُونَ وَأَنْسَى كَمَا تَنْسَوْنَ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْ السَّهْوِ
තවද [අවුන් බින් සල්ලාම් අල්-කුෆි] අපට [අබු බකර් අන්-නහ්සියාලි] [ඔහුගේ පියා] [අබ්දුල්ලා] ගෙන් [අබ්දුල්ලා] ගෙන් අපට [අබු බකර් අන්-නහ්සියාලි] මෙසේ පැවසූ බව අපට දන්වා ඇත. ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, සලාතයට රක්අත් පහක් යාච්ඤා කළාද?' එවිට අපි මෙසේ ඇසුවෙමු. 'එසේ නොවේ' යනුවෙන් ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය. ඔවුන් මෙසේ පැවසූහ. 'ඔබ රක්අත් පහක් යාච්ඤා කළා'. ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'මම ඔබ මෙන් සාමාන්ය මිනිසෙක්, ඔබ මතක තබා ගන්නා ආකාරයට මට මතක තබා ගත හැකිය, ඔබ අමතක කරන ආකාරයට මටත් අමතක කළ හැකිය'. ඉන්පසු ඔහු සහ්වි සඳහා දෙවරක් සුජූද් කළේය'.
හදීස්
Imam Muslim : 893
و حَدَّثَنَا مِنْجَابُ بْنُ الْحَارِثِ التَّمِيمِيُّ أَخْبَرَنَا ابْنُ مُسْهِرٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَزَادَ أَوْ نَقَصَ قَالَ إِبْرَاهِيمُ وَالْوَهْمُ مِنِّي فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَزِيدَ فِي الصَّلَاةِ شَيْءٌ فَقَالَ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ أَنْسَى كَمَا تَنْسَوْنَ فَإِذَا نَسِيَ أَحَدُكُمْ فَلْيَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ ثُمَّ تَحَوَّلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ
තවද [මින්ජාබ් බින් අල්-හාරිට්ස් අට්-තමිමි] අපට [ඉබ්නු මුෂීර්] [අල්-අමාසි] [ඉබ්රාහිම්] [අල්කාමා] [අබ්දුල්ලා] වෙතින් [අල්-අ'මාසි] වෙතින් [අබ්දුල්ලා] වෙතින් [රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහිවසල්ලම් යාඥා කරයි, එවිට ඔහුට රකඅත් අතිරික්තයක් හෝ හිඟයක් ඇත] යනුවෙන් අපට පවසා ඇති බව අපට පවසා ඇත. ඉබ්රාහිම් මෙසේ පැවසීය, 'මෙම වැරදි උපකල්පනය මාගෙන් පැමිණියේය' - එනම් කතුවැකිය වැඩිද අඩුද යන්න ඉබ්රාහිම්ට විශ්වාස නැත - එවිට ඔහුගෙන් විමසන ලදී, 'අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, සලාතයට රකඅතක් එකතු කර තිබේද?' ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය, 'ඇත්ත වශයෙන්ම, මම ඔබ මෙන් සාමාන්ය මිනිසෙක් වන අතර ඔබට අමතක වන ආකාරයටම අමතක කළ හැකිය. ඔබගෙන් කෙනෙකු අමතක කළහොත්, ඔහු දෙවරක් සුජූද් කළ යුතුය'. ඒ අවස්ථාවේදී ඔහු වාඩි වී සිටියේය. පසුව ඔහු හැරී දෙවරක් සුජූද් කළේය.'
හදීස්
Imam Muslim : 894
و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ قَالَ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا حَفْصٌ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَجَدَ سَجْدَتَيْ السَّهْوِ بَعْدَ السَّلَامِ وَالْكَلَامِ
තවද [අබු බකර් බින් අබි සයිබා] සහ [අබු කුරෙයිබ්] යන දෙදෙනාම අපට පවසා ඇති පරිදි, [අබු මුආවියා] අපට පවසා ඇති පරිදි, ඔහු මෙසේ පැවසීය, - වෙනත් මාර්ගයකින් - [අල්-අමාසි] [ඉබ්රාහිම්] [අල්කාමා] [අබ්දුල්ලාහ්] [හෆ්ෂ්] සහ [අබු මුආවියා] [අබ්දුල්ලාහ්] [අල්-අමාසි] [අබ්දුල්ලාහ්] [අල්කාමා] [අල්-අමාසි] [ඉබ්රාහිම්] [හෆ්ෂ්] සහ [අබු මුආවියා] [අබ්දුල්ලාහ්] [අල්-අල්කාමා] [අබ්දුල්ලාහ්] [අල්-අ'මාසි] [අබ්දුල්ලාහ්] [අල්-අ'මාසි] [අබු මුආවියා] [අබු මුආවියා] [අහස්] නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහිවසල්ලම් තුමා ආචාර කිරීමෙන් හා කතා කිරීමෙන් පසු සහ්වි සඳහා දෙවරක් සුජූද් කළ බව අපට පවසා ඇත.
හදීස්
Imam Muslim : 895
و حَدَّثَنِي الْقَاسِمُ بْنُ زَكَرِيَّاءَ حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ الْجُعْفِيُّ عَنْ زَائِدَةَ عَنْ سُلَيْمَانَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ صَلَّيْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِمَّا زَادَ أَوْ نَقَصَ قَالَ إِبْرَاهِيمُ وَايْمُ اللَّهِ مَا جَاءَ ذَاكَ إِلَّا مِنْ قِبَلِي قَالَ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَحَدَثَ فِي الصَّلَاةِ شَيْءٌ فَقَالَ لَا قَالَ فَقُلْنَا لَهُ الَّذِي صَنَعَ فَقَالَ إِذَا زَادَ الرَّجُلُ أَوْ نَقَصَ فَلْيَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ قَالَ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ
තවද [අල්-කාසිම් බින් සකාරියා'] අපට [හුසේන් බින් අලි අල්-ජුෆි] [සයිදා] [සුලෙයිමාන්] [ඉබ්රාහිම්] [අල්කාමා] [අබ්දුල්ලා] වෙතින් මෙසේ පැවසූ බව මට දන්වා ඇත. ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'අපි රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහිවසල්ලම් සමඟ යාච්ඤා කළෙමු, සමහර විට ඔහුට අතිරික්තයක් තිබුණා විය හැකිය, සමහර විට ඔහුට අඩුපාඩුවක් තිබුණා විය හැකිය. ඉබ්රාහිම් මෙසේ පැවසීය: 'අල්ලාහ් මත දිවුරමින්, ඒ පුද්ගලයා මා ඉදිරිපිටින් මිස පැමිණියේ නැත'. ඔහු නැවතත් මෙසේ පැවසීය: 'අපි මෙසේ ඇසුවෙමු: 'අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, සලාතයේ අලුත් දෙයක් තිබේද?' ඔහු 'නැත' යනුවෙන් පිළිතුරු දුන්නේය. කථකයා මෙසේ පැවසීය: 'ඔහු කළ දෙයක් ගැන අපි ඔහුට පැවසුවෙමු, එබැවින් ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'මිනිසෙකුට අධික රක්අත් හෝ හිඟයක් තිබේ නම්, ඔහු දෙවරක් සුජූද් කළ යුතුය'. ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'එවිට ඔහු දෙවරක් සුජූද් කළේය'.
හදීස්
Imam Muslim : 896
حَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ جَمِيعًا عَنْ ابْنِ عُيَيْنَةَ قَالَ عَمْرٌو حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ سِيرِينَ يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُا صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِحْدَى صَلَاتَيْ الْعَشِيِّ إِمَّا الظُّهْرَ وَإِمَّا الْعَصْرَ فَسَلَّمَ فِي رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ أَتَى جِذْعًا فِي قِبْلَةِ الْمَسْجِدِ فَاسْتَنَدَ إِلَيْهَا مُغْضَبًا وَفِي الْقَوْمِ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرَ فَهَابَا أَنْ يَتَكَلَّمَا وَخَرَجَ سَرَعَانُ النَّاسِ قُصِرَتْ الصَّلَاةُ فَقَامَ ذُو الْيَدَيْنِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَقُصِرَتْ الصَّلَاةُ أَمْ نَسِيتَ فَنَظَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمِينًا وَشِمَالًا فَقَالَ مَا يَقُولُ ذُو الْيَدَيْنِ قَالُوا صَدَقَ لَمْ تُصَلِّ إِلَّا رَكْعَتَيْنِ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ وَسَلَّمَ ثُمَّ كَبَّرَ ثُمَّ سَجَدَ ثُمَّ كَبَّرَ فَرَفَعَ ثُمَّ كَبَّرَ وَسَجَدَ ثُمَّ كَبَّرَ وَرَفَعَ قَالَ وَأُخْبِرْتُ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ أَنَّهُ قَالَ وَسَلَّمَ حَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ الزَّهْرَانِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِحْدَى صَلَاتَيْ الْعَشِيِّ بِمَعْنَى حَدِيثِ سُفْيَانَ
[අම්රු අන්-නකිද්] සහ [සුහයිර් බින් හාර්බ්] [ඉබ්නු උයෙයිනා] ගෙන් විස්තර කර ඇති සියල්ල මට පැවසුවා [අම්රු], [සුෆ්යාන් බින් උයෙයිනා] අපට [අයියුබ්] ඔහු කිව්වා, [මුහම්මද් බින් සිරින්] කියනවා මට ඇහුණා, [අබු හුරෙයිරා රදියල්ලාහුඅන්හු] කියනවා මට ඇහුණා, 'රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහිවසල්ලම් අපට සවස යාච්ඤා දෙකෙන් එකකට, සමහරවිට ෂුහුර් හෝ අස්ර් යාච්ඤාවලට මඟ පෙන්වනවා. ඉන්පසු ඔහු රකඅත් දෙකකට ආයුබෝවන් කීවේය, පසුව ඔහු පල්ලියේ කිබ්ලා දෙසට ඉඳි ගසක් වෙත ගියේය, පසුව ඔහු කෝපයෙන් ගසට හේත්තු විය. සභාව අතර අබු බකර් සහ උමර් සිටියහ, නමුත් ඔවුන් දෙදෙනාම කතා කිරීමට බිය වූහ. ඉක්මන් කිරීමට කැමති අය 'සලාතය කෙටි කළා' යැයි කියමින් පිටතට පැමිණ ඇත. හදිසියේම ඩුල් යාදයින් නැඟිට, 'ඔව්, රසූලුල්ලාහ්!' යැයි කීවේය. සලාතය කෙටි කර තිබේද නැතහොත් ඔබට එය අමතක වී තිබේද? ' නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණෝ දකුණට සහ වමට බලා, 'දුල් යාදයින් පැවසූ දේ සත්යද?' ඔවුන් පිළිතුරු දුන්නේ, 'ඔව්, අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි! ඔබ රකඅත් දෙකක් පමණක් සලාත් කරන්න' යනුවෙනි. එවිට නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණෝ තවත් රකඅත් දෙකක් සලාත් කර, පසුව ඔහුට ආචාර කළහ. ඉන්පසු ඔහු තක්බීර් කීවේය, පසුව සුජූද් කළේය. පසුව තක්බීර් කියන්න, පසුව නැඟිටින්න. පසුව තක්බීර් කියන්න, පසුව නැවත සුජූද් කරන්න, ඉන්පසු තක්බීර් කරන්න, පසුව නැඟිටින්න.' ඔහු මෙසේ පැවසීය, '[ඉම්රාන් බින් හුෂයින්] ගෙන් [මට ආරංචියක් ලැබුණා] ඔහු 'හෙලෝ' යැයි පැවසූ බව. සුෆියාන් හදීසයට අනුව, [අබු අර්-රබී අස්-සහ්රානි] අපට [හම්මාඩ්] අපට [අයුබ්] [මුහම්මද්] තුමාගෙන් [අබු හුරෙයිරා] තුමාගෙන් [අබු හුරෙයිරා] තුමා අපට මෙසේ පැවසූ බව ඔහු පැවසීය. 'රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහිවසල්ලම්, සවස සලාත දෙකෙන් එකකදී අපට සලාතය ඉටු කළේය' යනුවෙන් ඔහු පැවසීය.
හදීස්
Imam Muslim : 897
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ دَاوُدَ بْنِ الْحُصَيْنِ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ مَوْلَى ابْنِ أَبِي أَحْمَدَ أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُا صَلَّى لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاةَ الْعَصْرِ فَسَلَّمَ فِي رَكْعَتَيْنِ فَقَامَ ذُو الْيَدَيْنِ فَقَالَ أَقُصِرَتْ الصَّلَاةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمْ نَسِيتَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُلُّ ذَلِكَ لَمْ يَكُنْ فَقَالَ قَدْ كَانَ بَعْضُ ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى النَّاسِ فَقَالَ أَصَدَقَ ذُو الْيَدَيْنِ فَقَالُوا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَتَمَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا بَقِيَ مِنْ الصَّلَاةِ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ بَعْدَ التَّسْلِيمِ و حَدَّثَنِي حَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ إِسْمَعِيلَ الْخَزَّازُ حَدَّثَنَا عَلِيٌّ وَهُوَ ابْنُ الْمُبَارَكِ حَدَّثَنَا يَحْيَى حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ مِنْ صَلَاةِ الظُّهْرِ ثُمَّ سَلَّمَ فَأَتَاهُ رَجُلٌ مِنْ بَنِي سُلَيْمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَقُصِرَتْ الصَّلَاةُ أَمْ نَسِيتَ وَسَاقَ الْحَدِيثَ و حَدَّثَنِي إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ شَيْبَانَ عَنْ يَحْيَى عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ بَيْنَا أَنَا أُصَلِّي مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاةَ الظُّهْرِ سَلَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الرَّكْعَتَيْنِ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي سُلَيْمٍ وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ
[කුටයිබා බින් සයිද්] [මලික් බින් අනස්] [දාවුද් බින් අල්-හුෂයින්] [අබු සුෆියාන්, මවුල ඉබ්නු අබි අහමඩ්] ගෙන් අපට [කුටයිබා බින් සයිද්] තුමාට [අබු සුෆ්යාන්, මවුල ඉබ්නු අබි අහමඩ්] තුමාගෙන් [මලික් බින් අනස්] තුමාගෙන් [දාවුද් බින් අල්-හුෂයින්] තුමා අපට මෙසේ පවසනු මට ඇසිණි, 'අල්ලාහ්ගේ දූතයා අපට අසර් සලාතයට නායකත්වය දුන්නේය. ඉන්පසු ඔහු රකඅත් දෙකකට සුබ පැතුම් කීවේය. එවිට දුල් යදීන් නැඟිට, 'සලාතය කස්ර් කර තිබේද, අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, නැතහොත් ඔබ අමතක කළාද?' එවිට රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහිවසල්ලම් මහතා, 'එසේ කිසිවක් සිදු නොවීය' යනුවෙන් පැවසීය. දුල් යදීන් මහතා, 'අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, එයින් සමහරක් සිදුවී ඇත' යනුවෙන් පැවසීය. එවිට රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහිවසල්ලම් මහතා ජනතාව දෙසට මුහුණ ලා 'දුල් යදීන් පැවසූ දේ සත්යද?' ඔවුන් පිළිතුරු දුන්නේ, 'ඔව්, අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි' යනුවෙනි. ඉන්පසු රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහිවසල්ලම් තුමා ඉතිරි රකඅත් සම්පූර්ණ කළ අතර, පසුව ආචාර කිරීමෙන් පසු වාඩි වී සිටියදී දෙවරක් සුජූද් කළේය. තවද ඔහු මට පැවසුවේ [හජ්ජාජ් බින් අෂ්-සයීර්] අපට [හරුන් බින් ඉස්මයිල් අල්-කසාස්] අපට [අලි] පැවසූ බවත්, ඉබ්නු අල්-මුබාරක්] අපට [යාහ්යා] අපට [අබු සලාමා] අපට [අබු හුරෙයිරා රදියල්ලාහුඅන්හු] අපට පැවසූ බවත්ය. 'අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ ෂුහූර් සලාමයේ රකඅත් දෙකක් යාච්ඤා කළ බවත්, පසුව ආයුබෝවන් කියන්න. එවිට බනී සුලෙයිම්හි මිනිසෙක් ඔහු වෙත පැමිණ, 'අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, ඔබ කස්ර්හි යාච්ඤා කළාද නැතහොත් ඔබට අමතක වී ගියාද?' යනුවෙන් ඇසීය. ඉන්පසු ඔහු හදීසය ගෙන ආවේය.' තවද [ඉෂාක් බින් මන්සූර්] [ශයිබාන්] [යහ්යා] [අබු සලාමා] [අබු හුරෙයිරා ර] ගෙන් [උබයිදුල්ලාහ් බින් මූසා] අපට පැවසූ බව මට දන්වා ඇත. ඔහු මෙසේ පැවසීය, 'අපි නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් සමඟ දහවල් සලාතය යාච්ඤා කළ විට, ඔහු රකඅත් දෙකේ සුබ පැතුම් කීවේය. එවිට බනී සුලෙයිම් වංශයේ මිනිසෙක් නැඟිට මෙම හදීසය විස්තර කළේය.
හදීස්
Imam Muslim : 898
و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ جَمِيعًا عَنْ ابْنِ عُلَيَّةَ قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ خَالِدٍ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى الْعَصْرَ فَسَلَّمَ فِي ثَلَاثِ رَكَعَاتٍ ثُمَّ دَخَلَ مَنْزِلَهُ فَقَامَ إِلَيْهِ رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ الْخِرْبَاقُ وَكَانَ فِي يَدَيْهِ طُولٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَذَكَرَ لَهُ صَنِيعَهُ وَخَرَجَ غَضْبَانَ يَجُرُّ رِدَاءَهُ حَتَّى انْتَهَى إِلَى النَّاسِ فَقَالَ أَصَدَقَ هَذَا قَالُوا نَعَمْ فَصَلَّى رَكْعَةً ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ
තවද [අබු බකර් බින් අබි සයිබා] සහ [සුහයිර් බින් හාර්බ්] යන සියල්ලන්ම [ඉබ්නු උලයියා] ගෙන් [සුහයිර්] ගෙන් අපට දන්වා ඇති අතර, [කාලිඩ්] ගෙන් [අබු කිලාබා] ගෙන් [අබු අල්-මුහල්ලාබ්] ගෙන් [ඉම්රාන් බින් හුෂයින්] ගෙන් [ඉස්මායිල් බින් ඉබ්රාහිම්] ගෙන් [අබු අල්-මුහල්ලාබ්] ගෙන් [ඉම්රාන් බින් හුෂයින්] ගෙන් අපට දන්වා ඇත. අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහිවසල්ලම්) තුමා අසර් සලාතය ඉටු කළ බවත්, පසුව තුන්වන රකඅතට සුබ පැතූ බවත්, පසුව නිවසට ඇතුළු වූ බවත් අපට දන්වා ඇත. එවිට අල්-කිර්බාක් නම් මිනිසෙක් ඔහු දෙසට දෑත් දිගු කර, 'අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි' යනුවෙන් විමසමින් සිටියේය. පසුව ඔහු කළ දෙයක් සඳහන් කළේය. එවිට අල්ලාහ්ගේ දූතයා කෝපයෙන් පිටතට පැමිණ, ඔහුගේ හිස්වැස්ම ජනතාව දෙසට නතර වන තුරු ඇදගෙන, 'මේ පුද්ගලයා කියන දේ ඇත්තද?' යැයි ඇසීය. ඔවුන් පිළිතුරු දුන්නේ, 'ඔව්, ඒක හරි' කියාය. ඉන්පසු ඔහු එක් රකඅතක් සලාතය ඉටු කර, පසුව සලාම් පවසා, පසුව දෙවරක් සුජූද් කර, පසුව සලාම් පැවසීය.
හදීස්
Imam Muslim : 899
و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ حَدَّثَنَا خَالِدٌ وَهُوَ الْحَذَّاءُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ الْحُصَيْنِ قَالَ سَلَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ثَلَاثِ رَكَعَاتٍ مِنْ الْعَصْرِ ثُمَّ قَامَ فَدَخَلَ الْحُجْرَةَ فَقَامَ رَجُلٌ بَسِيطُ الْيَدَيْنِ فَقَالَ أَقُصِرَتْ الصَّلَاةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَخَرَجَ مُغْضَبًا فَصَلَّى الرَّكْعَةَ الَّتِي كَانَ تَرَكَ ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْ السَّهْوِ ثُمَّ سَلَّمَ
තවද [ඉෂාක් බින් ඉබ්රාහිම්] අපට පවසා ඇත්තේ [අබ්දුල් වහබ් අට්ස්-සකාෆි] අපට [කාලිද්, ඔහු අල්-හඩ්ස්ඩ්සා] [අබු කිලාබා] [අබු අල්-මුහල්ලාබ්] [ඉම්රාන් බින් අල්-හුෂයින්] වෙතින් අපට පවසා ඇති බවයි. ඔහු මෙසේ පැවසීය, 'අල්ලාහ්ගේ දූතයා අසර් සලාතයේ තුන්වන රකඅතට සුබ පැතුම් කීවේය, පසුව නැඟිට කාමරයට ඇතුළු විය. එවිට මිනිසෙක් තම දෑත් විහිදුවා, 'අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, සලාතය කස්ර්හි තිබේද?' 'ඉන්පසු ඔහු කෝපයෙන් පිටතට පැමිණ, පසුව ඔහු ඉතිරි කළ රකඅතය යාච්ඤා කළේය, පසුව යාච්ඤා කළේය, පසුව සහ්වි සුජූද් කර දෙවරක් සලාම් කළේය' යනුවෙන් ඇසීය.
හදීස්
Imam Muslim : 900
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى كُلُّهُمْ عَنْ يَحْيَى الْقَطَّانِ قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ عَنْ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقْرَأُ الْقُرْآنَ فَيَقْرَأُ سُورَةً فِيهَا سَجْدَةٌ فَيَسْجُدُ وَنَسْجُدُ مَعَهُ حَتَّى مَا يَجِدُ بَعْضُنَا مَوْضِعًا لِمَكَانِ جَبْهَتِهِ
[සුහයිර් බින් හාර්බ්] සහ [උබයිදුල්ලාහ් බින් සයිද්] සහ [මුහම්මද් බින් අල්-මුට්සන්නා] යන සියල්ලන්ම [යාහ්යා අල්-කත්තාන්] [සුහයිර්] විසින් මට පැවසූ බව ඔහු පැවසීය, [උබයිදුල්ලාහ්] විසින් [යාහ්යා බින් සයිද්] අපට පැවසූ බව ඔහු පැවසීය, [ඉබ්නු උමර්] විසින් [නෆි] මට පැවසූ බව ඔහු පැවසීය, නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් වරක් අල්-කුර්ආනය කියවා, පසුව සජ්දා වාක්යය අඩංගු ලිපිය කියවා, පසුව ඔහු සුජූද් කළේය, අපෙන් සමහරෙකුට ඔහුගේ නළල මත සුජූද් කිරීමට ස්ථානයක් නොලැබෙන තෙක් අපිද ඔහු සමඟ සුජූද් කළෙමු.
