Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 Hadith
Hadith
Imam Muslim : 61
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ طَعْمَ الْإِيمَانِ مَنْ كَانَ يُحِبُّ الْمَرْءَ لَا يُحِبُّهُ إِلَّا لِلَّهِ وَمَنْ كَانَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا وَمَنْ كَانَ أَنْ يُلْقَى فِي النَّارِ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ أَنْ يَرْجِعَ فِي الْكُفْرِ بَعْدَ أَنْ أَنْقَذَهُ اللَّهُ مِنْهُ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ أَنْبَأَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ أَنْبَأَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِنَحْوِ حَدِيثِهِمْ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ مِنْ أَنْ يَرْجِعَ يَهُودِيًّا أَوْ نَصْرَانِيًّا
Ба мо [Муҳаммад бин ал-Мутсанна] ва [Ибни Басиёр] гуфтанд, ба мо [Муҳаммад бин Ҷаъфар] гуфт, ба мо [Шуъба] гуфт, ӯ гуфт: Ман шунидам, ки [Қатода] аз [Анас] ҳадис ривоят кардааст, ӯ гуфт: "Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд: "Агар онҳо дар инсон бошанд, ширинии имонро хоҳад чашид; касе, ки дигареро дӯст дорад, ӯро ҷуз барои Худо дӯст намедорад, касеро, ки Худо ва Расулаш ӯро аз ин ду бештар дӯст медоранд, ва касе, ки пас аз наҷоти Худо аз он ки ба куфр баргардад, ба оташ партофта шавад." Ба мо гуфт: "Исҳоқ бин Маншур" гуфт, ба мо гуфт, ки [ан-Надлар бин Сумайл] гуфт, ба мо [Ҳаммад] гуфт, ба [Собит] аз [Анас] гуфт: "Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) мувофиқи ҳадиси онҳо гуфтаанд, танҳо ӯ гуфтааст: "Ба ҷои он ки ӯ яҳудӣ ё масеҳӣ баргардад".
Hadith
Imam Muslim : 62
و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ ح و حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ كِلَاهُمَا عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ أَنَسٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُؤْمِنُ عَبْدٌ وَفِي حَدِيثِ عَبْدِ الْوَارِثِ الرَّجُلُ حَتَّى أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ أَهْلِهِ وَمَالِهِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ
Ва ба ман [Зуҳайр бин Ҳарб] ба мо [Исмоил бин Улайя] нақл кардааст. -дар ривояти дигар омадааст -ва ба мо [Шайбон бин Абу Шайба] ба мо [Абдул Ворис] ҳарду аз [Абдул Азиз] ва аз [Анас] нақл кардааст, ки гуфт: «Расули Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуд: «Ҳеҷ бандае нест, ки ба касе имон оварад -ва ба ҳадиси Абдул Ворис «мард»- то он даме, ки маро аз оила ва сарват ва ҳамаи одамон бештар дӯст надорад».
Hadith
Imam Muslim : 63
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ وَلَدِهِ وَوَالِدِهِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ
Ба мо [Муҳаммад бин ал-Мутсанна] ва [Ибни Басиёр] нақл кардааст, ба мо [Муҳаммад бин Ҷаъфар] ба мо [Шуъба] нақл кардааст, гуфт ӯ, ман шунидам, ки [Қатода] аз [Анас бин Молик] ривоят кардааст, гуфт ӯ, ки: «Расули Худо, саллаллоҳу алайҳи ва саллам, фармуданд: «Ҳеҷ яке аз шумо имон намеорад, то он даме, ки ман аз фарзандон, волидон ва одамон бештар маҳбуб нашавам».
Hadith
Imam Muslim : 64
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى يُحِبَّ لِأَخِيهِ أَوْ قَالَ لِجَارِهِ مَا يُحِبُّ لِنَفْسِهِ
Ба мо [Муҳаммад бин ал-Мутсанна] ва [Ибни Басиёр] нақл кардааст, ба мо [Муҳаммад бин Ҷаъфар] ба мо [Шуъба] нақл кардааст, гуфт ӯ гуфт: Ман шунидам, ки [Қатода] аз [Анас бин Молик] аз Паёмбар [саллаллоҳу алайҳи ва саллам] ривоят кардааст, ки ӯ гуфт: "Ҳеҷ яке аз шумо имон намеорад, то он даме, ки барои бародараш дӯстӣ накунад, ё нагӯяд, ки барои ҳамсояаш ҳамон тавре ки танҳо барои худаш дӯст медорад".
Hadith
Imam Muslim : 65
و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا يُؤْمِنُ عَبْدٌ حَتَّى يُحِبَّ لِجَارِهِ أَوْ قَالَ لِأَخِيهِ مَا يُحِبُّ لِنَفْسِهِ
Ба мо [Зуҳайр бин Ҳарб] ба мо [Яҳё бин Саид] аз [Ҳусайн ал-Муаллим] аз [Қатода] аз [Анас] аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) ривоят кардааст, ки ӯ гуфт: «Қасам ба Зоте, ки ҷони ман дар дасти Ӯст, ҳеҷ банда имон намеорад, то он даме, ки барои ҳамсояаш дӯстӣ накунад, ё нагӯяд: «Барои бародараш ҳамон тавре ки барои худаш дӯст медорад».
Hadith
Imam Muslim : 66
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ جَمِيعًا عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ جَعْفَرٍ قَالَ ابْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ قَالَ أَخْبَرَنِي الْعَلَاءُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ مَنْ لَا يَأْمَنُ جَارُهُ بَوَائِقَهُ
Ба мо [Яҳё бин Айюб] ва [Қутайба бин Саъид] ва [Алӣ бин Ҳуҷр] ҳамаи онҳоро аз [Исмоил бин Ҷаъфар] нақл кардааст, [Ибни Айюб] гуфтааст, ба мо [Исмоил] гуфтааст, ба мо [ал-Аъло] аз [падараш] аз [Абу Ҳурайра] гуфтааст, ки Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд: «Ба биҳишт касе, ки ҳамсоягонаш аз осеб эмин набошанд, дохил намешавад».
Hadith
Imam Muslim : 67
حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى أَنْبَأَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلْيَقُلْ خَيْرًا أَوْ لِيَصْمُتْ وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلْيُكْرِمْ جَارَهُ وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلْيُكْرِمْ ضَيْفَهُ
Ӯ ба мо [Ҳармала бин Яҳё] ба мо [Ибни Ваҳҳоб] гуфт, ӯ ба ман [Юнус] аз [Ибни Шиҳоб] аз [Абу Салама бин Абдурраҳмон] аз [Абу Ҳурайра] аз Паёмбари Худо [саллаллоҳу алайҳи ва саллам] гуфт: «Ҳар кӣ ба Худо ва рӯзи қиёмат имон дорад, пас сухани нек бигӯяд ё хомӯш бошад. Ва ҳар кӣ ба Худо ва рӯзи қиёмат имон дорад, бояд ҳамсояи худро эҳтиром кунад. Ва ҳар кӣ ба Худо ва рӯзи қиёмат имон дорад, бояд меҳмонони худро эҳтиром кунад».
Hadith
Imam Muslim : 68
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ أَبِي حُصَيْنٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلَا يُؤْذِي جَارَهُ وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلْيُكْرِمْ ضَيْفَهُ وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلْيَقُلْ خَيْرًا أَوْ لِيَسْكُتْ و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِ حَدِيثِ أَبِي حَصِينٍ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فَلْيُحْسِنْ إِلَى جَارِهِ
Ба мо [Абу Бакр бин Абу Шайба] ба мо [Абу ал-Аҳваш] аз [Абу Ҳушайн] аз [Абу Солеҳ] аз [Абу Ҳурайра] нақл кардааст, ки ӯ гуфт: «Паёмбари Худо [саллаллоҳу алайҳи ва саллам] фармуданд: «Ҳар кӣ ба Худо ва рӯзи қиёмат имон дорад, набояд ба ҳамсояаш озор расонад. Ва ҳар кӣ ба Худо ва рӯзи қиёмат имон дорад, бояд меҳмононашро эҳтиром кунад. Ва ҳар кӣ ба Худо ва рӯзи қиёмат имон дорад, бояд суханони нек бигӯяд ё хомӯш бошад». Ва ба мо гуфта шудааст, ки [Исҳоқ бин Иброҳим] ба мо [Исо бин Юнус] аз [ал-Аъмасӣ] аз [Абу Солеҳ] аз [Абу Ҳурайра] гуфтааст: «Паёмбар [саллаллоҳу алайҳи ва саллам] мисли ҳадиси Абу Ҳушайн гуфтаанд, танҳо ӯ гуфт: «Ва бояд ба ҳамсоягонаш некӣ кунад».
Hadith
Imam Muslim : 69
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ جَمِيعًا عَنْ ابْنِ عُيَيْنَةَ قَالَ ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرٍو أَنَّهُ سَمِعَ نَافِعَ بْنَ جُبَيْرٍ يُخْبِرُ عَنْ أَبِي شُرَيْحٍ الْخُزَاعِيِّ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلْيُحْسِنْ إِلَى جَارِهِ وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلْيُكْرِمْ ضَيْفَهُ وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلْيَقُلْ خَيْرًا أَوْ لِيَسْكُتْ
Ба мо [Зуҳайр бин Ҳарб] ва [Муҳаммад бин Абдуллоҳ бин Нумайр] нақл кардааст, ки ҳамаи онҳо аз [Ибни Уяйна] гуфтаанд, ки [Нумайр] ба мо [Суфён] ва [Амр] гуфтааст, ки ӯ [Нофиъ бин Ҷубайр]-ро аз [Абу Сурайҳ ал-Хузоъӣ] шунидааст, ки Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд: «Ҳар кӣ ба Худо ва рӯзи қиёмат имон дорад, бояд ба ҳамсоягонаш некӣ кунад. Ҳар кӣ ба Худо ва рӯзи қиёмат имон дорад, бояд меҳмононашро гиромӣ дорад. Ва ҳар кӣ ба Худо ва рӯзи қиёмат имон дорад, бояд сухани нек бигӯяд ё хомӯш бошад».
Hadith
Imam Muslim : 70
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ كِلَاهُمَا عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ وَهَذَا حَدِيثُ أَبِي بَكْرٍ قَالَ أَوَّلُ مَنْ بَدَأَ بِالْخُطْبَةِ يَوْمَ الْعِيدِ قَبْلَ الصَّلَاةِ مَرْوَانُ فَقَامَ إِلَيْهِ رَجُلٌ فَقَالَ الصَّلَاةُ قَبْلَ الْخُطْبَةِ فَقَالَ قَدْ تُرِكَ مَا هُنَالِكَ فَقَالَ أَبُو سَعِيدٍ أَمَّا هَذَا فَقَدْ قَضَى مَا عَلَيْهِ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ رَأَى مِنْكُمْ مُنْكَرًا فَلْيُغَيِّرْهُ بِيَدِهِ فَإِنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَبِلِسَانِهِ فَإِنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَبِقَلْبِهِ وَذَلِكَ أَضْعَفُ الْإِيمَانِ حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ رَجَاءٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ وَعَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ فِي قِصَّةِ مَرْوَانَ وَحَدِيثِ أَبِي سَعِيدٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِ حَدِيثِ شُعْبَةَ وَسُفْيَانَ
Ба мо [Абу Бакр бин Абу Шайба] ба мо [Вакӣ] аз [Суфён] нақл кардааст. -дар ривояти дигар гуфта шудааст - Ва ба мо [Муҳаммад бин ал-Мутсанна] ба мо [Суъба] ҳам аз [Қайс бин Муслим] аз [Ториқ бин Шиҳоб] нақл кардааст ва ин ҳадиси Абу Бакр аст: "Аввалин шахсе, ки дар рӯзи Ҳари Рая пеш аз барпо шудани намози Ҳари Рая хутба гуфт, Марвон буд." Сипас марде бархост ва ба ӯ гуфт: "Намози ид бояд пеш аз хондани хутба хонда шавад." Марвон ҷавоб дод: "Ба ростӣ, бисёре аз он чизе, ки дар хутба аст, аз байн рафтааст." Сипас [Абу Саид] гуфт: "Ба ростӣ, ин шахс тасмим гирифтааст, ки ин корро кунад, чунон ки ман як бор аз Паёмбари Худо (с) шунидам: "Ҳар касе аз шумо бадиро дид, бояд онро бо дасташ боздорад. Агар натавонад, бояд онро бо забон боздорад, агар натавонад, бояд онро бо дил боздорад." Ин заифтарин имон аст. Ба мо [Абу Қурайб Муҳаммад бин ал-Ало] нақл кардааст, ба мо [Абу Муъовия] ба мо [ал-Аъмасӣ] аз [Исмоил бин Раҷа] аз [падараш] аз [Абу Саъид ал-Худрӣ] аз [Қайс бин Муслим] аз [Ториқ бин Шиҳоб] аз [Абу Саъид ал-Худрӣ] дар достони Марвон ва ҳадиси Абу Саъид аз Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам, ба монанди ҳадиси Шуъба ва Суфён.
Hadith
Imam Muslim : 71
حَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ وَأَبُو بَكْرِ بْنُ النَّضْرِ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ وَاللَّفْظُ لِعَبْدٍ قَالُوا حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ عَنْ الْحَارِثِ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْمِسْوَرِ عَنْ أَبِي رَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا مِنْ نَبِيٍّ بَعَثَهُ اللَّهُ فِي أُمَّةٍ قَبْلِي إِلَّا كَانَ لَهُ مِنْ أُمَّتِهِ حَوَارِيُّونَ وَأَصْحَابٌ يَأْخُذُونَ بِسُنَّتِهِ وَيَقْتَدُونَ بِأَمْرِهِ ثُمَّ إِنَّهَا تَخْلُفُ مِنْ بَعْدِهِمْ خُلُوفٌ يَقُولُونَ مَا لَا يَفْعَلُونَ وَيَفْعَلُونَ مَا لَا يُؤْمَرُونَ فَمَنْ جَاهَدَهُمْ بِيَدِهِ فَهُوَ مُؤْمِنٌ وَمَنْ جَاهَدَهُمْ بِلِسَانِهِ فَهُوَ مُؤْمِنٌ وَمَنْ جَاهَدَهُمْ بِقَلْبِهِ فَهُوَ مُؤْمِنٌ وَلَيْسَ وَرَاءَ ذَلِكَ مِنْ الْإِيمَانِ حَبَّةُ خَرْدَلٍ قَالَ أَبُو رَافِعٍ فَحَدَّثْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ فَأَنْكَرَهُ عَلَيَّ فَقَدِمَ ابْنُ مَسْعُودٍ فَنَزَلَ بِقَنَاةَ فَاسْتَتْبَعَنِي إِلَيْهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ يَعُودُهُ فَانْطَلَقْتُ مَعَهُ فَلَمَّا جَلَسْنَا سَأَلْتُ ابْنَ مَسْعُودٍ عَنْ هَذَا الْحَدِيثِ فَحَدَّثَنِيهِ كَمَا حَدَّثْتُهُ ابْنَ عُمَرَ قَالَ صَالِحٌ وَقَدْ تُحُدِّثَ بِنَحْوِ ذَلِكَ عَنْ أَبِي رَافِعٍ و حَدَّثَنِيهِ أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَقَ بْنِ مُحَمَّدٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ أَخْبَرَنِي الْحَارِثُ بْنُ الْفُضَيْلِ الْخَطْمِيُّ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ عَنْ أَبِي رَافِعٍ مَوْلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا كَانَ مِنْ نَبِيٍّ إِلَّا وَقَدْ كَانَ لَهُ حَوَارِيُّونَ يَهْتَدُونَ بِهَدْيِهِ وَيَسْتَنُّونَ بِسُنَّتِهِ مِثْلَ حَدِيثِ صَالِحٍ وَلَمْ يَذْكُرْ قُدُومَ ابْنِ مَسْعُودٍ وَاجْتِمَاعِ ابْنِ عُمَرَ مَعَهُ
[Амр ан-Нақид] ва [Абубакр бин ан-Назр] ва [Абд бин Ҳумайд] ба мо ривоят кардаанд ва лафз ба Абдурраҳмон тааллуқ дорад. Онҳо гуфтанд: [Яъқуб бин Иброҳим бин Саъд] ба мо ривоят кардааст, ӯ гуфт: [падарам] ба мо ривоят кардааст, аз [Солиҳ бин Кайсон] аз [ал-Ҳорис] аз [Ҷаъфар бин Абдуллоҳ бин ал-Ҳакам] аз [Абдурраҳмон бин ал-Мисвар] аз [Абу Рофиъ] аз [Абдуллоҳ бин Масъуд] ки Паёмбари Худо (с) фармуданд: «Ҳеҷ паёмбаре аз ҷониби Аллоҳ пеш аз ӯ ба қавме фиристода нашудааст, ки ӯ ҳимоятгарон ва ёрон дошт, ки ба суннат часпида ва дастуроти ӯро пайравӣ мекарданд, сипас баъд аз онҳо қавме омаданд, ки он чиро мегуфтанд, ки намекарданд ва он чиро, ки ба онҳо фармон дода нашуда буд, анҷом медоданд. Ҳар кӣ бо дасташ бар зидди онҳо ҷиҳод кунад, мӯъмин аст, ҳар кӣ бо забонаш бар зидди онҳо ҷиҳод кунад, мӯъмин аст, ҳар кӣ бо дилаш бар зидди онҳо ҷиҳод кунад, мӯъмин аст ва баъд аз ин имон ба андозаи як дона хардал вуҷуд надорад». Абу Рофеъ гуфт: «Сипас ман ба Абдуллоҳ ибни Умар гуфтам, аммо ӯ маро рад кард». Вақте ки Ибни Масъуд омад ва дар Қаноъ истод, Абдуллоҳ ибни Умар аз паси ман омад ва маро ба пайравӣ аз Ибни Масъуд даъват кард, пас вақте ки мо нишастем, ман аз Ибни Масъуд дар бораи ин ҳадис пурсидам, ӯ ба ман ҳадисро нақл кард, чунон ки ман онро ба Ибни Умар гуфтам. Солеҳ гуфт: «Дар ҳақиқат, аз Абу Рофеъ чунин ривоят шудааст». Ва ба мо ривоят шудааст, ки [Абу Бакр бин Исҳоқ бин Муҳаммад] ба мо хабар додааст [Ибни Абу Марям] ба мо хабар додааст [Абдул Азиз бин Муҳаммад] гуфт, ки ба ман [Ал-Ҳорис бин ал-Фудлайл ал-Ҳасмӣ] аз [Ҷаъфар бин Абдуллоҳ бин ал-Ҳакам] аз [Абдурраҳмон бин Мисвар бин Махрама] аз [Абу Рофиъ], ки бандаи собиқи Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам буд, аз [Абдуллоҳ бин Масъуд] хабар додааст, ки Паёмбари Худо саллаллоҳу алайҳи ва саллам фармуданд: «Ҳеҷ паёмбаре нест, ки ӯро васие дорад, ки бо ҳидояти худ ҳидоят меҷӯяд ва суннатро бо суннати худ мегирад», чунон ки ҳадиси Солеҳ аст, аммо дар он аз омадани Ибни Масъуд ва ҷамъ омадани Ибни Умар бо ӯ зикр нашудааст».
Hadith
Imam Muslim : 72
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي ح و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ كُلُّهُمْ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ ح و حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ عَنْ إِسْمَعِيلَ قَالَ سَمِعْتُ قَيْسًا يَرْوِي عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ قَالَ أَشَارَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ نَحْوَ الْيَمَنِ فَقَالَ أَلَا إِنَّ الْإِيمَانَ هَهُنَا وَإِنَّ الْقَسْوَةَ وَغِلَظَ الْقُلُوبِ فِي الْفَدَّادِينَ عِنْدَ أُصُولِ أَذْنَابِ الْإِبِلِ حَيْثُ يَطْلُعُ قَرْنَا الشَّيْطَانِ فِي رَبِيعَةَ وَمُضَرَ
Ба мо нақл кардааст [Абу Бакр бин Абу Шайба] ба мо [Абу Усома] нақл кардааст. -дар ривояти дигар гуфта шудааст- Ва ӯ ба мо нақл кардааст [Ибни Нумайр] ба мо [падарам] нақл кардааст. -дар ривояти дигар гуфта шудааст- Ва ба мо нақл кардааст [Абу Курайб] ба мо [Ибни Идрис] ҳама чизро аз [Исмоил бин Абу Холид] нақл кардааст. -дар ривояти дигар зикр шудааст- Ва ба мо [Яҳё бин Ҳабиб ал-Ҳорисӣ] нақл кардааст ва лафоҷ ба ӯ тааллуқ дорад, ба мо [Муътамир] аз [Исмоил] нақл кардааст. Ӯ гуфт: "Ман шунидам, ки [Қайс] аз [Абу Масъуд] ривоят кардааст, ӯ гуфт: "Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) бо дасташ ба сӯи Яман ишора кард ва гуфт: "Дар хотир доред, ки имон дар ин ҷост - Яман - дар ҳоле ки дар чӯпоне, ки овози баландеро дар наздикии пояи думи шутур баланд мекард, вақте ки дар Бани Рабиъа ва Бани Мудлар як ҷуфт шохи шайтон пайдо шуд."
Hadith
Imam Muslim : 73
حَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ الزَّهْرَانِيُّ أَنْبَأَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَ أَهْلُ الْيَمَنِ هُمْ أَرَقُّ أَفْئِدَةً الْإِيمَانُ يَمَانٍ وَالْفِقْهُ يَمَانٍ وَالْحِكْمَةُ يَمَانِيَةٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ ح و حَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ يُوسُفَ الْأَزْرَقُ كِلَاهُمَا عَنْ ابْنِ عَوْنٍ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِهِ
Ба мо нақл кардааст [Абу ар-Рабиъ аз-Заҳронӣ] ба мо нақл кардааст [Ҳаммад] ба мо нақл кардааст [Айюб] ба мо нақл кардааст [Муҳаммад] аз [Абу Ҳурайра] гуфт: "Расули Худо (с) гуфт: "Мардуми Яман омадаанд, онҳо нармдилтарин мардуманд. Имон дар мардуми Яман аст. Фиқҳ низ дар байни мардуми Яман вуҷуд дорад. Ҳикмат низ дар мардуми Яман аст". Ба мо нақл кардааст [Муҳаммад бин ал-Мутсанно] ба мо [Ибни Абу Ади] гуфт. -дар ривояти дигар гуфта шудааст- Ва ба мо гуфтааст [Амру ан-Нақид] ба мо [Исҳоқ бин Юсуф ал-Азрақ] ҳарду аз [Ибни Авн] аз [Муҳаммад] аз [Абу Ҳурайра] гуфт: "Расули Худо (с) мисли ин ҳадис гуфтааст".
Hadith
Imam Muslim : 74
و حَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ وَحَسَنٌ الْحُلْوَانِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ وَهُوَ ابْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنْ الْأَعْرَجِ قَالَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَاكُمْ أَهْلُ الْيَمَنِ هُمْ أَضْعَفُ قُلُوبًا وَأَرَقُّ أَفْئِدَةً الْفِقْهُ يَمَانٍ وَالْحِكْمَةُ يَمَانِيَةٌ
Ва ба мо [Амру ан-Нақид] нақл кардам ва [Ҳасан ал-Ҳулвонӣ] ҳарду гуфтанд, ки ба мо [Яъқуб] - яъне Ибни Иброҳим бин Саъд - ба мо [падарам] нақл кардам аз [Солеҳ] аз [ал-Аъроҷ] ӯ гуфт, ки [Абу Ҳурайра] гуфт: «Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) гуфт: «Мардуми Яман омадаанд, онҳо нармдилтарин мардуманд. Фиқҳ дар байни мардуми Яман вуҷуд дорад. Ҳикмат низ бо мардуми Яман аст».
Hadith
Imam Muslim : 75
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ رَأْسُ الْكُفْرِ نَحْوَ الْمَشْرِقِ وَالْفَخْرُ وَالْخُيَلَاءُ فِي أَهْلِ الْخَيْلِ وَالْإِبِلِ الْفَدَّادِينَ أَهْلِ الْوَبَرِ وَالسَّكِينَةُ فِي أَهْلِ الْغَنَمِ
Яҳё ибни Яҳё ба мо нақл кардааст, ки ман онро дар ҳузури Молик хондам; аз Абуаз-Зинод, аз Аъроҷ, аз Абу Ҳурайра, ки Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд: «Қуллаи куфр дар шарқ аст - минтақаи маҷусиён - ва ғурур ва такаббур дар соҳибони аспҳо ва шутурҳое аст, ки онҳоро мечаронанд, яъне бодиянишинон, дар ҳоле ки оромӣ дар чӯпонони бузҳо аст - яъне мардуми Яман -».
Hadith
Imam Muslim : 76
و حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ وَقُتَيْبَةُ وَابْنُ حُجْرٍ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ جَعْفَرٍ قَالَ ابْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ قَالَ أَخْبَرَنِي الْعَلَاءُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْإِيمَانُ يَمَانٍ وَالْكُفْرُ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالسَّكِينَةُ فِي أَهْلِ الْغَنَمِ وَالْفَخْرُ وَالرِّيَاءُ فِي الْفَدَّادِينَ أَهْلِ الْخَيْلِ وَالْوَبَرِ
Ба мо [Яҳё бин Айюб] ва [Қутайба] ва [Ибни Ҳуҷр] аз [Исмоил бин Ҷаъфар] нақл кардааст, ки [Ибни Айюб] ба мо [Исмоил] нақл кардааст, ӯ гуфт, ба ман [Ал-Аъло] аз [падараш] аз [Абу Ҳурайра] нақл кардааст, ки Паёмбари Худо (с) фармуданд: «Имон дар Яман аст, куфр дар шарқ аст, яъне маҷусҳо, оромӣ дар бузчинҳо аст, яъне мардуми Яман, ва такаббур ва риё дар касонест, ки овози баланд мебароранд; чӯпонони асп ва шутур - бодиянишинон -».
Hadith
Imam Muslim : 77
و حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الْفَخْرُ وَالْخُيَلَاءُ فِي الْفَدَّادِينَ أَهْلِ الْوَبَرِ وَالسَّكِينَةُ فِي أَهْلِ الْغَنَمِ و حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ أَخْبَرَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَهُ وَزَادَ الْإِيمَانُ يَمَانٍ وَالْحِكْمَةُ يَمَانِيَةٌ
Ба мо [Ҳармала бин Яҳё] ба мо [Ибни Ваҳҳоб] гуфт, ба ман [Юнус] аз [Ибни Шиҳоб] гуфт, ба ман [Абу Салама бин Абдурраҳмон] гуфт, ки [Абу Ҳурайра] гуфт: «Ман аз Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) шунидам, ки мегуфт: «Ифтихор ва такаббур дар чӯпонон, яъне бодиянишинон аст, дар ҳоле ки сулҳ дар чӯпонони буз аст - яъне мардуми Яман -». Ва ба мо [Абдуллоҳ бин Абдурраҳмон ад-Доримӣ] ба мо [Абу Яман] ба мо [Шуъаиб] аз [аз-Зуҳрӣ] бо ин иснод, масалан, гуфт ва илова кард: «Имон бо яманиён ва ҳикмат бо яманиён аст».
Hadith
Imam Muslim : 78
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَخْبَرَنَا أَبُو الْيَمَانِ عَنْ شُعَيْبٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ جَاءَ أَهْلُ الْيَمَنِ هُمْ أَرَقُّ أَفْئِدَةً وَأَضْعَفُ قُلُوبًا الْإِيمَانُ يَمَانٍ وَالْحِكْمَةُ يَمَانِيَةٌ السَّكِينَةُ فِي أَهْلِ الْيَمَنِ وَالْفَخْرُ وَالْخُيَلَاءُ فِي الْفَدَّادِينَ أَهْلِ الْوَبَرِ قِبَلَ مَطْلِعِ الشَّمْسِ
Ба мо гуфта шудааст, ки [Абдуллоҳ ибни Абдурраҳмон] ба мо [Абул Ямон] аз [Суъаиб] аз [аз-Зуҳрӣ] ба мо [Саид ибни Мусайяб] гуфтааст, ки [Абу Ҳурайра] гуфтааст: «Ман аз Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) шунидам, ки мегуфт: «Мардуми Яман омадаанд, онҳо нармтарин мардум ва заифтарин дилҳоянд. Имон дар мардуми Яман, ҳикмат дар мардуми Яман ва сулҳ дар мардуми Яман аст. Дар айни замон, ғурур ва такаббур дар чӯпонон ва бодиянишинон, яъне самте, ки офтоб тулӯъ мекунад, аст».
Hadith
Imam Muslim : 79
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَاكُمْ أَهْلُ الْيَمَنِ هُمْ أَلْيَنُ قُلُوبًا وَأَرَقُّ أَفْئِدَةً الْإِيمَانُ يَمَانٍ وَالْحِكْمَةُ يَمَانِيَةٌ رَأْسُ الْكُفْرِ قِبَلَ الْمَشْرِقِ و حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَلَمْ يَذْكُرْ رَأْسُ الْكُفْرِ قِبَلَ الْمَشْرِقِ و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ ح و حَدَّثَنِي بِشْرُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَ حَدِيثِ جَرِيرٍ وَزَادَ وَالْفَخْرُ وَالْخُيَلَاءُ فِي أَصْحَابِ الْإِبِلِ وَالسَّكِينَةُ وَالْوَقَارُ فِي أَصْحَابِ الشَّاءِ
Ба мо [Абу Бакр бин Абу Шайба] ва [Абу Қурайб] гуфтанд, ба мо [Абу Муъовия] аз [ал-Аъмасӣ] аз [Абу Солеҳ] аз [Абу Ҳурайра] гуфтанд: «Расули Худо (с) гуфт: Мардуми Яман назди шумо омадаанд, онҳо нармтарин мардум ва нармтарин дил ҳастанд. Имон дар яманиҳо ва ҳикмат дар яманиҳост, дар ҳоле ки асли куфр дар шарқ - маҷусҳост». Ва ба мо [Қутайба бин Саъд] ва [Зуҳайр бин Ҳарб] гуфтанд, ки ба мо [Ҷарир] аз [ал-Аъмасӣ] бо ин санад гуфтанд ва ӯ зикр накард, ки «Нуқтаи куфр дар самти шарқ аст». Ва ба мо [Муҳаммад бин ал-Мутсанна] ба мо [Ибни Абу Аъдӣ] гуфт. -дар ривояти дигар зикр шудааст- Ва ба мо гуфтааст [Бисир бин Холид] ба мо [Муҳаммад] - яъне Ибни Ҷаъфар - нақл кардааст, ки ҳарду гуфтаанд, ба мо [Шуъба] аз [ал-Аъмосӣ] бо ин санад мисли ҳадиси Ҷарир нақл кардааст ва афзуд: «Иғроб ва такаббур дар шутурбонон аст, дар ҳоле ки оромӣ дар бузбонон аст».
Hadith
Imam Muslim : 80
و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحَارِثِ الْمَخْزُومِيُّ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غِلَظُ الْقُلُوبِ وَالْجَفَاءُ فِي الْمَشْرِقِ وَالْإِيمَانُ فِي أَهْلِ الْحِجَازِ
Ва ба мо [Исҳоқ бин Иброҳим] ба мо [Абдуллоҳ бин ал-Ҳорис ал-Махзумӣ] аз [Ибни Ҷурайҷ] нақл кардааст, ки ӯ гуфт, ба мо [Абу аз-Зубайр] нақл кардааст, ки ӯ [Ҷобир бин Абдуллоҳ]-ро шунидааст, ки мегӯяд: «Паёмбари Худо саллаллоҳу алайҳи ва саллам фармуданд: «Дилҳои сахт ва хушк бо аҳли Машриқ ҳастанд, дар ҳоле ки имон бо аҳли Ҳиҷоз аст».
