Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 හදීස්
හදීස්
Imam Muslim : 41
حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ رُشَيْدٍ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ يَعْنِي ابْنَ مُسْلِمٍ عَنْ ابْنِ جَابِرٍ قَالَ حَدَّثَنِي عُمَيْرُ بْنُ هَانِئٍ قَالَ حَدَّثَنِي جُنَادَةُ بْنُ أَبِي أُمَيَّةَ حَدَّثَنَا عُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَالَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ وَأَنَّ عِيسَى عَبْدُ اللَّهِ وَابْنُ أَمَتِهِ وَكَلِمَتُهُ أَلْقَاهَا إِلَى مَرْيَمَ وَرُوحٌ مِنْهُ وَأَنَّ الْجَنَّةَ حَقٌّ وَأَنَّ النَّارَ حَقٌّ أَدْخَلَهُ اللَّهُ مِنْ أَيِّ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ الثَّمَانِيَةِ شَاءَ و حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ حَدَّثَنَا مُبَشِّرُ بْنُ إِسْمَعِيلَ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ عَنْ عُمَيْرِ بْنِ هَانِئٍ فِي هَذَا الْإِسْنَادِ بِمِثْلِهِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ أَدْخَلَهُ اللَّهُ الْجَنَّةَ عَلَى مَا كَانَ مِنْ عَمَلٍ وَلَمْ يَذْكُرْ مِنْ أَيِّ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ الثَّمَانِيَةِ شَاءَ
[දාවුද් බින් රුසියායිඩ්] අපට [අල්-වලීද්] - එනම් ඉබ්නු මුස්ලිම් - [ඉබ්නු ජබීර්] ගෙන් ඔහු මෙසේ පැවසීය, [උමයිර් බින් හනි] අපට මෙසේ පැවසීය, [ජුනාදා බින් අබු උමයියා] අපට [උබාදා බින් අෂ්-ෂමිත්] ඔහු මෙසේ පැවසීය, 'රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්] අපට මෙසේ පැවසීය: 'කවුරුන් හෝ කාලිමා ෂහදා දෙකක් පවසන අතර, එනම්: අල්ලාහ් හැර වෙනත් දෙවියෙකු නැත - නැමදීමට අයිතියක් ඇති - ඔහුට සහකරුවෙකු නැත, සහ ඔහුගේ සේවකයා සහ දූතයා වන මුහම්මද්, ඔහුගේ සේවකයා සහ දූතයා, ඊසා නබිතුමා අල්ලාහ්ගේ සේවකයා බවත්, ඔහුගේ සේවකයාගේ පුත්‍රයා බවත්, අල්ලාහ්ගේ වචනය බවත් සාක්ෂි දරයි - ඊසා නබිතුමා - ඔහු මරියම් සහ ඔහුගේ ආත්මය මත තැබූ බවත්, ස්වර්ගය සත්‍ය වන අතර නිරය ද සත්‍ය වේ, එහිදී අල්ලාහ් තමා කැමති ස්වර්ගයේ අට දොරටු වලින් එකක් හරහා ස්වර්ගයට ඇතුළු වන අයව ඇතුළත් කරයි'. තවද [අහ්මද් බින් ඉබ්‍රාහිම් අද්-දෞරාකි] [අල්-අවුසායි] [උමයිර් බින් හනී] ගෙන් [මුබසිස්යිර් බින් ඉස්මයිල්] මෙම ඉස්නාද්හි සමාන ඒවා සමඟ අපට පවසා ඇත, ඔහු පැවසුවේ, 'අල්ලාහ් ඔහුගේ ක්‍රියාවන් අනුව ඔහුට ඇතුළු වීමට සැලැස්වූ' බවයි, 'ඔහු කැමති ස්වර්ගයේ දොරටු අටෙන් එකකින් ඇතුළු විය' යනුවෙන් නොකියයි.
හදීස්
Imam Muslim : 42
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنْ ابْنِ مُحَيْرِيزٍ عَنْ الصُّنَابِحِيِّ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ أَنَّهُ قَالَ دَخَلْتُ عَلَيْهِ وَهُوَ فِي الْمَوْتِ فَبَكَيْتُ فَقَالَ مَهْلًا لِمَ تَبْكِي فَوَاللَّهِ لَئِنْ اسْتُشْهِدْتُ لَأَشْهَدَنَّ لَكَ وَلَئِنْ شُفِّعْتُ لَأَشْفَعَنَّ لَكَ وَلَئِنْ اسْتَطَعْتُ لَأَنْفَعَنَّكَ ثُمَّ قَالَ وَاللَّهِ مَا مِنْ حَدِيثٍ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَكُمْ فِيهِ خَيْرٌ إِلَّا حَدَّثْتُكُمُوهُ إِلَّا حَدِيثًا وَاحِدًا وَسَوْفَ أُحَدِّثُكُمُوهُ الْيَوْمَ وَقَدْ أُحِيطَ بِنَفْسِي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ شَهِدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ النَّارَ
[කුටයිබා බින් සයිඩ්] අපට [ලයිත්] [ඉබ්නු අජ්ලාන්] [මුහම්මද් බින් යායා බින් හබ්බාන්] [ඉබ්නු මුහයිරිස්] [අෂ්-ෂුනබිහි] [උබාදා බින් අෂ්-ෂාමිත්] වෙතින් ඔහු මෙසේ පැවසූ බව අපට වාර්තා කළේය. ඔහු මෙසේ පැවසීය, 'ඔහු අසනීප වූ විට මම ඔහුව බැලීමට ගියෙමි, මම ඇඬුවෙමි.' ඔහු මෙසේ පැවසීය, 'ඉන්න, ඔබ අඬන්නේ ඇයි? අල්ලාහ් මත දිවුරන්න, මම දිවි පිදුවහොත්, මම ඔබ වෙනුවෙන් සාක්ෂි දෙන්නෙමි, මම ඔබ වෙනුවෙන් මැදිහත් වුවහොත්, මම ඔබ වෙනුවෙන් මැදිහත් වන්නෙමි, මට හැකි නම්, මම ඔබට ප්‍රතිලාභ ලබා දෙන්නෙමි.' එවිට ඔහු මෙසේ පැවසීය, 'අල්ලාහ් මත දිවුරන්න, අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන්ගෙන් ඔබට හොඳ හදීසයක් මා අසා නැත, නමුත් මම එය ඔබට කියන්නම්, එක් හදීසයක් හැර, මම අද ඔබට කියන්නම්. ඇත්ත වශයෙන්ම, මම එය අවශෝෂණය කර ඇත්තෙමි. අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ මෙසේ පවසනු මම අසා ඇත්තෙමි: 'අල්ලාහ් හැර නැමදීමට සුදුසු වෙනත් දෙවියෙකු නොමැති බවත්, මුහම්මද් තුමාණන් අල්ලාහ්ගේ දූතයා බවත් සාක්ෂි දෙන ඕනෑම කෙනෙකුට අල්ලාහ් නිසැකවම නිරය තහනම් කරනු ඇත'.
හදීස්
Imam Muslim : 43
حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ الْأَزْدِيُّ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَ كُنْتُ رِدْفَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ إِلَّا مُؤْخِرَةُ الرَّحْلِ فَقَالَ يَا مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ قُلْتُ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ ثُمَّ سَارَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ يَا مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ قُلْتُ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ ثُمَّ سَارَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ يَا مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ قُلْتُ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ قَالَ هَلْ تَدْرِي مَا حَقُّ اللَّهِ عَلَى الْعِبَادِ قَالَ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّ حَقَّ اللَّهِ عَلَى الْعِبَادِ أَنْ يَعْبُدُوهُ وَلَا يُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا ثُمَّ سَارَ سَاعَةً قَالَ يَا مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ قُلْتُ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ قَالَ هَلْ تَدْرِي مَا حَقُّ الْعِبَادِ عَلَى اللَّهِ إِذَا فَعَلُوا ذَلِكَ قَالَ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ أَنْ لَا يُعَذِّبَهُمْ
[හද්දාබ් බින් කාලිඩ් අල්-අස්දි] අපට [හම්මාම්] අපට [කටාදා] අපට [අනස් බින් මලික්] [මුඅද්ස් බින් ජබල්] ගෙන් මෙසේ පැවසීය: 'නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් සමඟ ගමනක යෙදුණු පසු, මා සහ ඔහු අතර වාහනයේ සෑදලය හැර වෙනත් කිසිදු වෙන්වීමක් නොතිබුණි. ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ඕ මුඅද්ස් බින් ජබල්!' මම දිගටම පිළිතුරු දුන්නා, 'මම ඔබේ ඇමතුම ඉටු කරනවා, ඕ අල්ලාහ්ගේ දූතයා'. අපි අපේ ගමන දිගටම කරගෙන ගියා. ඉන්පසු ඔහු නැවතත් කතා කළා: 'ඕ මුඅද්ස් බින් ජබල්!' මම පිළිතුරු දුන්නා, 'මම ඔබේ ඇමතුම ඉටු කරනවා, ඕ අල්ලාහ්ගේ දූතයා'. අපි අපේ ගමන දිගටම කරගෙන ගියා, පසුව ඔහු නැවතත් කතා කළා: 'ඕ මුඅද්ස් බින් ජබල්!' මම පිළිතුරු දුන්නා, 'මම ඔබේ ඇමතුම පිළිගෙන තිබෙනවා, ඕ අල්ලාහ්ගේ දූතයා'. ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'මිනිසුන් අල්ලාහ් කෙරෙහි කළ යුතුකම් ඔබ දන්නවාද?' මම පිළිතුරු දුන්නා, 'අල්ලාහ් සහ ඔහුගේ දූතයා හොඳින්ම දන්නවා'. ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'එය ඔහුට නමස්කාර කිරීම සහ ඔහු සමඟ හවුල්කරුවන් තබා නොගැනීමයි'. ඔහු නැවතත් 'ඕ මුආද්ස් බින් ජබල්!' යැයි ඇමතූ විට අපි ටික වේලාවක් අපගේ ගමන දිගටම කරගෙන ගියෙමු. මම පිළිතුරු දුන්නෙමි, 'අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, මම ඔබේ කැඳවීම ඉටු කරමි'. නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ: 'මා කලින් පැවසූ දේවල් කරන විට මිනිසුන් කෙරෙහි අල්ලාහ්ගේ යුතුකම් මොනවාදැයි ඔබ දන්නවාද?' මම පිළිතුරු දුන්නෙමි, 'අල්ලාහ් සහ ඔහුගේ දූතයා හොඳින්ම දනී'. අවසානයේ ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'අල්ලාහ් ඔවුන්ට වධ හිංසා නොකරනු ඇත'.
හදීස්
Imam Muslim : 44
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ سَلَّامُ بْنُ سُلَيْمٍ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَ كُنْتُ رِدْفَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى حِمَارٍ يُقَالُ لَهُ عُفَيْرٌ قَالَ فَقَالَ يَا مُعَاذُ تَدْرِي مَا حَقُّ اللَّهِ عَلَى الْعِبَادِ وَمَا حَقُّ الْعِبَادِ عَلَى اللَّهِ قَالَ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّ حَقَّ اللَّهِ عَلَى الْعِبَادِ أَنْ يَعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا يُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَحَقُّ الْعِبَادِ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ لَا يُعَذِّبَ مَنْ لَا يُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلَا أُبَشِّرُ النَّاسَ قَالَ لَا تُبَشِّرْهُمْ فَيَتَّكِلُوا
"මම අල්ලාහ්ගේ දූතයා සමඟ උෆයිර් නම් බූරුවෙකු පිට නැගී සිටියෙමි" යනුවෙන් [අබු බකර් බින් අබු සයිබා] අපට [අබු ඉස්හාක්] [අම්රු බින් මයිමුන්] [මුආද්ස් බින් ජබාල්] ගෙන් [අබු අල්-අහ්වාෂ් සල්ලාම් බින් සුලෙයිම්] අපට [අබු අල්-අහ්වාෂ් සල්ලාම් බින් සුලෙයිම්] අපට [මුආද්ස් බින් ජබාල්] ගෙන් [අබුඅල්-අහ්වාෂ් සල්ලාම් බින් සුලෙයිම්] අපට පැවසූ බව අපට දන්වා ඇත. ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ඕ මුආද්ස්, සේවකයෙකුට අල්ලාහ්ගේ අයිතිය කුමක්ද සහ සේවකයෙකුට අල්ලාහ්ට ඇති අයිතිය කුමක්ද යන්න ඔබ දන්නවාද'. මුආද්ස් මෙසේ පැවසීය, 'මම එවිට පිළිතුරු දුන්නෙමි, 'අල්ලාහ් සහ ඔහුගේ දූතයා වඩා හොඳින් දනී'. ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ඇත්ත වශයෙන්ම, සේවකයින් කෙරෙහි අල්ලාහ්ගේ අයිතිය නම් ඔබ අල්ලාහ්ට නමස්කාර කිරීම සහ ඔහුට කිසිවක් මග නොහැරීමයි, තවද අල්ලාහ් කෙරෙහි සේවකයාට ඇති අයිතිය නම් කිසිවක් මග නොහැරිය හැකි කිසිවෙකු විසින් ඔබට වධ හිංසා නොකළ යුතුය'. මුආද්ස් මෙසේ පැවසීය, 'ඊට පසු මම මෙසේ කීවෙමි, 'අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, මට මෙය මිනිසුන්ට වාර්තා කළ නොහැකිද?' ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය: 'ඔවුන් එය මත විශ්වාසය තබන ලෙස ඔවුන්ට නොකියන්න'.'
හදීස්
Imam Muslim : 45
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي حَصِينٍ وَالْأَشْعَثِ بْنِ سُلَيْمٍ أَنَّهُمَا سَمِعَا الْأَسْوَدَ بْنَ هِلَالٍ يُحَدِّثُ عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا مُعَاذُ أَتَدْرِي مَا حَقُّ اللَّهِ عَلَى الْعِبَادِ قَالَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ أَنْ يُعْبَدَ اللَّهُ وَلَا يُشْرَكَ بِهِ شَيْءٌ قَالَ أَتَدْرِي مَا حَقُّهُمْ عَلَيْهِ إِذَا فَعَلُوا ذَلِكَ فَقَالَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ أَنْ لَا يُعَذِّبَهُمْ حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ بْنُ زَكَرِيَّاءَ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ عَنْ زَائِدَةَ عَنْ أَبِي حَصِينٍ عَنْ الْأَسْوَدِ بْنِ هِلَالٍ قَالَ سَمِعْتُ مُعَاذًا يَقُولُا دَعَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَجَبْتُهُ فَقَالَ هَلْ تَدْرِي مَا حَقُّ اللَّهِ عَلَى النَّاسِ نَحْوَ حَدِيثِهِمْ
[මුහම්මද් බින් අල්-මුට්සන්නා] සහ [ඉබ්නු බෂියාාර්] අපට පැවසූ බව [ඉබ්නු අල්-මුට්සන්නා] අපට පැවසූ බව [මුහම්මද් බින් ජ'ෆර්] අපට පැවසූ බව [අබු හුෂයින්] සහ [අල්-අසියාත් බින් සුලයිම්] ගෙන් [සියුබා] අපට පැවසූ බව ඔහු පැවසීය. ඔවුන් දෙදෙනාම [අල්-අස්වද් බින් හිලාල්] [මුඅද්ස් බින් ජබල්] ගෙන් ඇසූ බව ඔහු පැවසීය. ඔහු මෙසේ පැවසීය. 'රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මෙසේ පැවසීය: 'ඕ මුඅද්ස්, අල්ලාහ්ට සේවකයින් කෙරෙහි ඇති අයිතිවාසිකම් මොනවාදැයි ඔබ දන්නවාද?' මුඅද්ස් පිළිතුරු දුන්නේය. 'අල්ලාහ් සහ ඔහුගේ දූතයා වඩා හොඳින් දනී'. ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'එනම්, අල්ලාහ් ඔහුට කිසිවක් සම්බන්ධ නොකර නමස්කාර කරනු ලැබේ.' ඉන්පසු ඔහු නැවතත් මෙසේ පැවසීය: 'එසේ නම් මිනිසුන් අල්ලාහ් කෙරෙහි ඇති අයිතිය කුමක්ද?' මුඅද්ස් පිළිතුරු දුන්නේය, 'අල්ලාහ් සහ ඔහුගේ දූතයා වඩා හොඳින් දනී'. ඉන්පසු ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'අල්ලාහ් ඔහුට වධ හිංසා නොකරනු ඇත'. [අල් කාසිම් බින් සකාරියා] අපට [හුසේන්] [සයිදා] වෙතින් [අබු හුෂයින්] වෙතින් [අල් අස්වද් බින් හිලාල්] වෙතින් අපට [අල් කාසිම්] අපට [අල් අස්වද් බින් හිලාල්] වෙතින් ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ මට කතා කළ බව [මුආද්ස්] පවසන බව මට ඇසිණි, එබැවින් මම ඔහුට පිළිතුරු දුන්නෙමි. ඔහු ඇසුවේය: 'අල්ලාහ්ට මිනිසුන් කෙරෙහි ඇති අයිතිය කුමක්ද ... ඔවුන්ගේ හදීස් පවසන පරිදි'.
හදීස්
Imam Muslim : 46
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ الْحَنَفِيُّ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو كَثِيرٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ قَالَ كُنَّا قُعُودًا حَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَنَا أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ فِي نَفَرٍ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ بَيْنِ أَظْهُرِنَا فَأَبْطَأَ عَلَيْنَا وَخَشِينَا أَنْ يُقْتَطَعَ دُونَنَا وَفَزِعْنَا فَقُمْنَا فَكُنْتُ أَوَّلَ مَنْ فَزِعَ فَخَرَجْتُ أَبْتَغِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَيْتُ حَائِطًا لِلْأَنْصَارِ لِبَنِي النَّجَّارِ فَدُرْتُ بِهِ هَلْ أَجِدُ لَهُ بَابًا فَلَمْ أَجِدْ فَإِذَا رَبِيعٌ يَدْخُلُ فِي جَوْفِ حَائِطٍ مِنْ بِئْرٍ خَارِجَةٍ وَالرَّبِيعُ الْجَدْوَلُ فَاحْتَفَزْتُ كَمَا يَحْتَفِزُ الثَّعْلَبُ فَدَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَقُلْتُ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ مَا شَأْنُكَ قُلْتُ كُنْتَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا فَقُمْتَ فَأَبْطَأْتَ عَلَيْنَا فَخَشِينَا أَنْ تُقْتَطَعَ دُونَنَا فَفَزِعْنَا فَكُنْتُ أَوَّلَ مِنْ فَزِعَ فَأَتَيْتُ هَذَا الْحَائِطَ فَاحْتَفَزْتُ كَمَا يَحْتَفِزُ الثَّعْلَبُ وَهَؤُلَاءِ النَّاسُ وَرَائِي فَقَالَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ وَأَعْطَانِي نَعْلَيْهِ قَالَ اذْهَبْ بِنَعْلَيَّ هَاتَيْنِ فَمَنْ لَقِيتَ مِنْ وَرَاءِ هَذَا الْحَائِطِ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ فَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ فَكَانَ أَوَّلَ مَنْ لَقِيتُ عُمَرُ فَقَالَ مَا هَاتَانِ النَّعْلَانِ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ فَقُلْتُ هَاتَانِ نَعْلَا رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَنِي بِهِمَا مَنْ لَقِيتُ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ بَشَّرْتُهُ بِالْجَنَّةِ فَضَرَبَ عُمَرُ بِيَدِهِ بَيْنَ ثَدْيَيَّ فَخَرَرْتُ لِاسْتِي فَقَالَ ارْجِعْ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ فَرَجَعْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَجْهَشْتُ بُكَاءً وَرَكِبَنِي عُمَرُ فَإِذَا هُوَ عَلَى أَثَرِي فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا لَكَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ قُلْتُ لَقِيتُ عُمَرَ فَأَخْبَرْتُهُ بِالَّذِي بَعَثْتَنِي بِهِ فَضَرَبَ بَيْنَ ثَدْيَيَّ ضَرْبَةً خَرَرْتُ لِاسْتِي قَالَ ارْجِعْ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ يَا عُمَرُ مَا حَمَلَكَ عَلَى مَا فَعَلْتَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي أَبَعَثْتَ أَبَا هُرَيْرَةَ بِنَعْلَيْكَ مَنْ لَقِيَ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ بَشَّرَهُ بِالْجَنَّةِ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَلَا تَفْعَلْ فَإِنِّي أَخْشَى أَنْ يَتَّكِلَ النَّاسُ عَلَيْهَا فَخَلِّهِمْ يَعْمَلُونَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَلِّهِمْ
[සුහයිර් බින් හාර්බ්] අපට [උමර් බින් යූනුස් අල්-හනාෆි] අපට [ඉක්රිමා බින් අම්මාර්] අපට මෙසේ පැවසීය, [අබු කතීර්] අපට [අබු හුරෙයිරා] අපට මෙසේ පැවසීය, 'සටනකදී අපි අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමා වටා වාඩි වී සිටියෙමු, අප සමඟ අබු බකර් සහ උමර් ද සිටියහ. පසුව ඔහු අප හැර ගොස් අප වෙත ආපසු පැමිණීමට ප්‍රමාද විය, එවිට අපි ඔහුව සතුරා විසින් අල්ලා ගනු ඇතැයි හෝ යම් විපතක් සිදුවනු ඇතැයි අපි බිය වූවෙමු. අපි සියල්ලෝම ඉතා කනස්සල්ලට පත්ව සිටි අතර, ඔහු ගැන වඩාත්ම කනස්සල්ලට පත්ව සිටියේ මමයි. එබැවින් මම නැඟිට අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් සෙවීමට පිටතට ගියෙමි, එවිට මම බානු නජ්ජාර්හි අන්සාර්වරුන්ට අයත් උයනකට පැමිණියෙමි. දොරටුවක් සොයා ගැනීමේ බලාපොරොත්තුවෙන් මම එය වට කළෙමි, නමුත් මට එකක් සොයාගත නොහැකි විය. උයනෙන් පිටත සිට ගලා යන දිය පහරක් උයනේ කොනකින් ඇතුළු විය. එබැවින් මම එයට ඇතුළු වීමට උත්සාහ කළේ වීසල් පටු සිදුරක් හරහා ඇතුළු වීමට උත්සාහ කරන විටය. මම නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන් ද සොයා ගත්තෙමි. ඔහු කෑ ගැසුවේය: 'අබු හුරෙයිරා!' මම පිළිතුරු දුන්නා, 'ඔව්, අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි'. මොකක්ද වැරැද්ද?', ඔහු ඇසුවේය. මම පිළිතුරු දුන්නා, 'හොඳයි, ඕ දූතයාණෙනි, ඔබ අප සමඟ සිටියා, පසුව හදිසියේම ඔබ අප හැර ගොස් එතරම් කාලයක් ආපසු නොපැමිණි නිසා අපි ඔබේ ආරක්ෂාව ගැන බොහෝ කනස්සල්ලට පත්ව සිටියෙමු, විශේෂයෙන් මම, ඕ දූතයාණෙනි. ඉතින් මම ෆෙරෙට් එකක් වැනි ඉතා පටු සිදුරකින් මෙම උයනට ඇතුළු වීමට උත්සාහ කළ අතර, ඔවුන් - අනෙක් මිතුරන් - මගේ පිටුපසින් සිටියහ. ඔහු මට ඔහුගේ සෙරෙප්පු දෙක දුන් බව පවසමින්: 'ඕ අබු හුරෙයිරා, මගේ මේ සෙරෙප්පු දෙක ගන්න, මේ උයන පිටුපස ඔබ හමුවන ඕනෑම අයෙකු අල්ලාහ් හැර වෙනත් දෙවියෙකු නොමැති බවට සාක්ෂි දෙනු ඇත - ඔහුට නමස්කාර කිරීමට අයිතියක් ඇත - ඔහු තම හදවතේ මෙම විශ්වාසය රෝපණය කර ඇත, එබැවින් ඔහුට ස්වර්ගය පිළිබඳ ශුභාරංචිය දෙන්න'. අහම්බෙන් මාව මුණගැසුණු පළමු පුද්ගලයා උමර් ය, එබැවින් ඔහු ඇසුවේ, 'ඕ අබු හුරෙයිරා, ඒ සෙරෙප්පු දෙකේ ඇති වැරැද්ද කුමක්ද?' ' 'මේවා අල්ලාහ්ගේ දූතයාණන්ගේ සෙරෙප්පු දෙකයි' මම පිළිතුරු දුන්නා. ඔහු මට ඒවා රැගෙන ගොස් මාව මුණගැසෙන පළමු පුද්ගලයාට ස්වර්ගය පිළිබඳ ශුභාරංචිය පවසන ලෙස අණ කළා. අල්ලාහ් හැර වෙනත් දෙවියෙකු නොමැති බව ඔහු සාක්ෂි දෙන අතර, ඔහු එය ඔහුගේ හදවතින් විශ්වාස කරයි.' එබැවින් උමර් මගේ පපුව මැදට - මගේ සූර්ය ප්ලෙක්සස් - ඔහුගේ අතින් මට පහර දුන්නා - මම බිම වැටෙන තුරු, පසුව, 'ආපසු යන්න, ඕ අබු හුරයිරා!' කියා පැවසුවා. එබැවින් මම කඳුළු වළක්වා ගත් මුහුණකින් අල්ලාහ්ගේ දූතයා වෙත ආපසු ගිය අතර, උමර් ද මා පසුපස එන බව පෙනී ගියා. වහාම අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ ඇසුවා: 'ඕ අබු හුරයිරා, ඔබට මොකද වෙලා තියෙන්නේ?' මම පිළිතුරු දුන්නා, 'මම උමර්ව මුණගැසුණා, පසුව ඔබ මට අණ කළ දේ මම ඔහුට දැනුම් දුන්නා, නමුත් හදිසියේම ඔහු මට සූර්ය ප්ලෙක්සස් එකේම තදින් පහර දුන්නා, මම බිම වැටෙන තුරු, පසුව ඔහු කිව්වා, 'ආපසු යන්න!' කියලා. ' එවිට අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ: 'ඕ උමර්, ඔබ එසේ කළේ ඇයි?' උමර් පිළිතුරු දෙමින්, 'ඕ අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, ඔබ අබු හුරෙයිරා ඔබේ සෙරෙප්පු දෙක සමඟ යවා ඔහු මුණගැසුණු පළමු පුද්ගලයාට ස්වර්ගය පිළිබඳ ශුභාරංචිය ප්‍රකාශ කරන ලෙස ඔහුට කීවාද? ඔහු තම හදවතේ ස්ථිර විශ්වාසයකින් අල්ලාහ් හැර වෙනත් දෙවියෙකු නොමැති බව සාක්ෂි දුන් විට?' ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය: 'ඔව්, ඒක හරි'. උමර් පැවසුවේ, 'අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, ඔබ එසේ නොකිරීම හොඳය, මන්ද ඇත්ත වශයෙන්ම මිනිසුන් ඔහු මත යැපෙනු ඇතැයි මම ඉතා කනස්සල්ලට පත්ව සිටිමි, ඔවුන් යහපත් ක්‍රියා කිරීමට ඉඩ දෙනු ඇත'. රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් අබු හුරෙයිරාට මෙසේ පැවසීය: 'මෙම හදීසය නොදැන ඔවුන්ට ඉඩ දෙන්න-'.
හදීස්
Imam Muslim : 47
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ أَخْبَرَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ قَتَادَةَ قَالَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ رَدِيفُهُ عَلَى الرَّحْلِ قَالَ يَا مُعَاذُ قَالَ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ قَالَ يَا مُعَاذُ قَالَ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ قَالَ يَا مُعَاذُ قَالَ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ قَالَ مَا مِنْ عَبْدٍ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ إِلَّا حَرَّمَهُ اللَّهُ عَلَى النَّارِ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلَا أُخْبِرُ بِهَا النَّاسَ فَيَسْتَبْشِرُوا قَالَ إِذًا يَتَّكِلُوا فَأَخْبَرَ بِهَا مُعَاذٌ عِنْدَ مَوْتِهِ تَأَثُّمًا
[ඉෂාක් බින් මන්සූර්] අපට [මුආද්ස් බින් හිෂාම්] කියා ඇති බව ඔහු අපට පවසා ඇති බව ඔහු පැවසීය, [කටාදා] සිට [මගේ පියාට] ඔහු අපට [අනස් බින් මලික්] අපට පවසා ඇති බව ඔහු පැවසීය, අල්ලාහ්ගේ නබිතුමා - එක් ගමනක - මුආද්ස් බින් ජබල් තම වාහනයේ නැගී සිටියදී, රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මෙසේ ඇමතූ බව අපට පැවසීය: 'ඕ මුආද්ස්!' මුආද්ස් පිළිතුරු දුන්නේය, 'මම ඔබේ ඇමතුම ඉටු කරමි, ඕ අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි'. රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් නැවතත් කැඳවීය: 'ඕ මුආද්ස්!' මම නැවතත් පිළිතුරු දුන්නෙමි, 'මම ඔබේ ඇමතුම ඉටු කරමි, ඕ අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි'. රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මෙසේ ඇමතීය: 'ඕ මුආද්ස්!' මම නැවතත් පිළිතුරු දුන්නෙමි, 'මම ඔබේ ඇමතුම ඉටු කරමි, ඕ අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි'. රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් මෙසේ ඇමතීය: 'ඕ මුආද්ස්!' මම නැවතත් පිළිතුරු දුන්නෙමි, 'මම ඔබේ ඇමතුම ඉටු කරමි, ඕ අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි'. එවිට රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමා මෙසේ පැවසීය: 'ආගමේ කාලිමා දෙක, එනම්: අල්ලාහ් හැර වෙනත් දෙවියෙකු නැත - නැමදීමට සුදුසු - සහ මුහම්මද් ඔහුගේ සේවකයා සහ පණිවිඩකරු බව පවසන ඕනෑම අයෙකු නිරයේ ගින්නෙන් ආරක්ෂා වනු ඇත'. එවිට මුආද්ස් මෙසේ පැවසීය, 'මට මේ කාරණය මිනිසුන්ට පැවසිය හැකිද එවිට ඔවුන් මෙම ශුභාරංචිය පතුරුවා හරිනු ඇත?' නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමා මෙසේ පැවසීය: 'ඔවුන් එසේ කළහොත්, ඔවුන් එය මත විශ්වාසය තබනු ඇත'. එවිට මුආද්ස් තම මරණයට පෙර පුවත පතුරුවා හැරියේ, හදීස් සඟවා තැබීමේ වරදට තමාට දොස් පැවරෙනු ඇතැයි යන බියෙනි.'
හදීස්
Imam Muslim : 48
حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ يَعْنِي ابْنَ الْمُغِيرَةِ قَالَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ حَدَّثَنِي مَحْمُودُ بْنُ الرَّبِيعِ عَنْ عِتْبَانَ بْنِ مَالِكٍ قَالَ قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَلَقِيتُ عِتْبَانَ فَقُلْتُ حَدِيثٌ بَلَغَنِي عَنْكَ قَالَ أَصَابَنِي فِي بَصَرِي بَعْضُ الشَّيْءِ فَبَعَثْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنِّي أُحِبُّ أَنْ تَأْتِيَنِي فَتُصَلِّيَ فِي مَنْزِلِي فَأَتَّخِذَهُ مُصَلًّى قَالَ فَأَتَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ شَاءَ اللَّهُ مِنْ أَصْحَابِهِ فَدَخَلَ وَهُوَ يُصَلِّي فِي مَنْزِلِي وَأَصْحَابُهُ يَتَحَدَّثُونَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ أَسْنَدُوا عُظْمَ ذَلِكَ وَكُبْرَهُ إِلَى مَالِكِ بْنِ دُخْشُمٍ قَالُوا وَدُّوا أَنَّهُ دَعَا عَلَيْهِ فَهَلَكَ وَوَدُّوا أَنَّهُ أَصَابَهُ شَرٌّ فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصَّلَاةَ وَقَالَ أَلَيْسَ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ قَالُوا إِنَّهُ يَقُولُ ذَلِكَ وَمَا هُوَ فِي قَلْبِهِ قَالَ لَا يَشْهَدُ أَحَدٌ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ فَيَدْخُلَ النَّارَ أَوْ تَطْعَمَهُ قَالَ أَنَسٌ فَأَعْجَبَنِي هَذَا الْحَدِيثُ فَقُلْتُ لِابْنِي اكْتُبْهُ فَكَتَبَهُ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ نَافِعٍ الْعَبْدِيُّ حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَ حَدَّثَنِي عِتْبَانُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّهُ عَمِيَ فَأَرْسَلَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ تَعَالَ فَخُطَّ لِي مَسْجِدًا فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَاءَ قَوْمُهُ وَنُعِتَ رَجُلٌ مِنْهُمْ يُقَالُ لَهُ مَالِكُ بْنُ الدُّخْشُمِ ثُمَّ ذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ سُلَيْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ
[සයිබාන් බින් ෆාරුක්] අපට [සුලෙයිමාන්] - එනම් ඉබ්නු අල්-මුගිරා - කියා අපට කීවේය, [තාබිත්] [අනස් බින් මලික්] ගෙන් අපට ඔහු කීවේය, [මහ්මුද් බින් අර්-රබී'] [ඉත්බාන් බින් මලික්] ගෙන් අපට ඔහු මෙසේ කීවේය, 'මම මෙඩිනාවට ආවා, පසුව මම ඉට්බාන්ව මුණගැසුණා. ඊට පස්සේ මම ඔහුගෙන් හදීසයක් කියන්න කිව්වා'. ඔහු මෙසේ පැවසීය, 'මගේ ඇස්වලට විවිධ දේවල් ඇති කරන රෝගයක් බලපෑවා, මම අල්ලාහ්ගේ දූතයා වෙත පණිවිඩකරුවෙකු යැව්වා, ඔහු මා සමඟ නිවසට යාච්ඤා කිරීමට පැමිණෙන තෙක් මම ඇත්තටම බලා සිටි බව පැවසුවා, ඒ නිසා මම එය යාච්ඤා ස්ථානයක් බවට පත් කළා'. ඉත්බාන් නැවතත් මෙසේ පැවසීය, 'එවිට රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් පැමිණීමට කැමති සහචරයින් සමඟ පැමිණි අතර ඔහු නිවසට ඇතුළු විය. සහචරයින් එකිනෙකා අතර කතා කරමින් සිටියදී, ඔවුන්ගෙන් සමහරක් මලික් බින් දුක්සියුම්ගේ කුහකකම ගැන සාකච්ඡා කරමින් සිටියදී, ඔහු සලාතය ස්ථාපිත කළේය. සහචරයින් පැවසුවේ, අල්ලාහ්ගේ දූතයා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් මලික් බින් දුක්සියුම්ට සිදු වේවායි යාච්ඤා කරනු ඇතැයි තමන් බලාපොරොත්තු වන බවයි. ඔහුට විපතක් සිදුවනු ඇතැයි ඔවුන් ද ප්‍රාර්ථනා කළහ. යාච්ඤාවෙන් පසු, ඔහු මෙසේ ඇසුවේය: "ඔහු ෂහාදාවේ වාක්‍ය දෙක කීවේ නැද්ද, එනම්: අල්ලාහ් හැර නමස්කාර කිරීමට සුදුසු දෙවියෙකු නැත, මම අල්ලාහ්ගේ දූතයා වෙමි?" සහචරයින් පිළිතුරු දුන්නේ, "ඔහු එය පැවසුවේ ඔහුගේ මුඛයෙන් පමණි, නමුත් ඔහුගේ හදවතින් නොවේ." ඔහු මෙසේ පැවසීය: "නමස්කාරයට සුදුසු දෙවියෙකු නැත, මම අල්ලාහ්ගේ දූතයා යැයි පවසන කිසිවෙකු, පසුව ගින්නට ඇතුළු වන්නේ නැත, නැතහොත් එය රස බලන්නේ නැත." අනස් මෙසේ පැවසීය, "මෙම හදීසය මා මවිතයට පත් කළේය. එබැවින් මම මගේ පුතාට, 'එය ලියා තබන්න' යැයි කීවෙමි, එවිට ඔහු එය ලියා තැබුවේය." [අබු බකර් බින් නෆි අල්-අබ්දි] අපට පවසා ඇත [බහ්ස්] අපට පවසා ඇත [හම්මාඩ්] අපට [සබිත්] [අනස්] ගෙන් අපට [ඉත්බාන් බින් මලික්] තුමා අන්ධ බව අපට පවසා ඇති බැවින් ඔහු රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් වෙත පණිවිඩකරුවෙකු යවා, 'කරුණාකර මෙහි එන්න - ඕ රසූලුල්ලාහ්-, එවිට එය මට යාඥා කරන ස්ථානයක් විය හැකිය' යනුවෙන් පැවසීය. එබැවින් රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තම සගයන් සමඟ පැමිණියේය, පසුව ඔහු ඔවුන්ගෙන් මලික් බින් අද්-දුක්සියුම් ලෙස හැඳින්වූ මිනිසෙකුගේ නරක ගුණාංග ගැන සඳහන් කළේය... පසුව ඔහු සුලෙයිමාන් බින් අල්-මුගිරාගේ හදීස් වැනි දෙයක් සඳහන් කළේය.
හදීස්
Imam Muslim : 49
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ أَبِي عُمَرَ الْمَكِّيُّ وَبِشْرُ بْنُ الْحَكَمِ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ وَهُوَ ابْنُ مُحَمَّدٍ الدَّرَاوَرْدِيُّ عَنْ يَزِيدَ بْنِ الْهَادِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ ذَاقَ طَعْمَ الْإِيمَانِ مَنْ رَضِيَ بِاللَّهِ رَبًّا وَبِالْإِسْلَامِ دِينًا وَبِمُحَمَّدٍ رَسُولًا
[මුහම්මද් බින් යාහ්යා බින් අබු උමර් අල්-මක්කි] සහ [බිසීර් බින් අල්-හකම්] යන දෙදෙනාම අපට පවසා ඇති පරිදි, [අබ්දුල් අසීස්] - එනම් ඉබ්නු මුහම්මද් අද්-දරවර්ඩි - [යාසිද් බින් අල්-හාද්] වෙතින් [මුහම්මද් බින් ඉබ්‍රාහිම්] වෙතින් [අමීර් බින් සාද්] වෙතින් [අල්-අබ්බාස් බින් අබ්දුල් මුත්තලිබ්] වෙතින් අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ මෙසේ පැවසූ බව ඔහු අසා ඇති බව අපට පවසා ඇත: 'අල්ලාහ් රබ් ලෙසත්, ඉස්ලාමය ආගමක් ලෙසත්, මුහම්මද් තුමා දූතයෙකු ලෙසත් සතුටු වන පුද්ගලයෙකු නම්, ඔහු ඇදහිල්ලේ සතුට රස විඳියි'.
හදීස්
Imam Muslim : 50
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْإِيمَانُ بِضْعٌ وَسَبْعُونَ شُعْبَةً وَالْحَيَاءُ شُعْبَةٌ مِنْ الْإِيمَانِ
[උබයිදුල්ලාහ් බින් සයිද්] සහ [අබ්දුල් බින් හුමයිඩ්] යන දෙදෙනාම අපට පැවසූහ, [අබු අමීර් අල්-අකාදි] අපට [සුලෙයිමාන් බින් බිලාල්] [අබ්දුල්ලාහ් බින් දිනාර්] [අබු සාලිහ්] [අබු හුරෙයිරා] නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන්ගෙන් අපට පැවසූහ, ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'විශ්වාසයට ශාඛා හැත්තෑ තුනේ සිට හැත්තෑ නවය දක්වා ඇත, ලැජ්ජාව ඇදහිල්ලට ඇතුළත් වේ'.
හදීස්
Imam Muslim : 51
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ سُهَيْلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْإِيمَانُ بِضْعٌ وَسَبْعُونَ أَوْ بِضْعٌ وَسِتُّونَ شُعْبَةً فَأَفْضَلُهَا قَوْلُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَدْنَاهَا إِمَاطَةُ الْأَذَى عَنْ الطَّرِيقِ وَالْحَيَاءُ شُعْبَةٌ مِنْ الْإِيمَانِ
[සුහයිර් බින් හර්බ්] අපට [ජරීර්] [සුහයිල්] වෙතින් [අබ්දුල්ලාහ් බින් දිනාර්] වෙතින් [අබු සාලිහ්] වෙතින් [අබු හුරෙයිරා] වෙතින් ඔහු මෙසේ පැවසීය, 'අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ: 'විශ්වාසයට ශාඛා හැත්තෑ තුනේ සිට හැත්තෑ නවය දක්වා හෝ ශාඛා හැට තුනේ සිට හැට නවය දක්වා ඇත. ඒවායින් හොඳම ප්‍රකාශය වන්නේ, 'ලා ඉල්ලල්ලාහු - අල්ලාහ් හැර නැමදීමට සුදුසු දෙවියෙකු නැත -' යන්නයි. ඒවායින් පහත්ම දෙය නම් මාර්ගයෙන් හානිකර දෙයක් ඉවත් කිරීමයි. නිහතමානීකම ඇදහිල්ලේ කොටසකි.'
හදීස්
Imam Muslim : 52
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَمْرٌو النَّاقِدُ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا يَعِظُ أَخَاهُ فِي الْحَيَاءِ فَقَالَ الْحَيَاءُ مِنْ الْإِيمَانِ حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَقَالَ مَرَّ بِرَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ يَعِظُ أَخَاهُ
අපි [අබු බකර් බින් අබු සයිබා] සහ [අම්රු අන්-නකිඩ්] සහ [සුහයිර් බින් හාර්බ්] ට පවසා ඇති පරිදි, ඔවුන් [සුෆ්යාන් බින් උයෙයිනා] [අස්-සුහ්රි] [සාලිම්] ගෙන් [ඔහුගේ පියා] ගෙන් අපට පවසා ඇති පරිදි, නබිතුමා තම සහෝදරයාට ලැජ්ජාවෙන් සිටි නිසා ඔහුට අවවාද කරන බව අසා ඇති බවත්, එබැවින් ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ලැජ්ජාව ඇදහිල්ලේ කොටසකි'. [අබ්දුර්රාසාක්] අපට පවසා ඇති පරිදි [අස්-සුහ්රි] ගෙන් [අබ්දුර්රාසාක්] අපට පවසා ඇති පරිදි [අස්-සුහ්රි] ගෙන් [මමර්] ට මෙම සනද් එකකින් මෙසේ පවසා ඇත, 'ඔහු අන්සාර්වරුන්ගෙන් තම සහෝදරයාට උපදෙස් දෙන මිනිසෙකු පසුකර ගියේය'.
හදීස්
Imam Muslim : 53
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا السَّوَّارِ يُحَدِّثُ أَنَّهُ سَمِعَ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ يُحَدِّثُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ الْحَيَاءُ لَا يَأْتِي إِلَّا بِخَيْرٍ فَقَالَ بُشَيْرُ بْنُ كَعْبٍ إِنَّهُ مَكْتُوبٌ فِي الْحِكْمَةِ أَنَّ مِنْهُ وَقَارًا وَمِنْهُ سَكِينَةً فَقَالَ عِمْرَانُ أُحَدِّثُكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتُحَدِّثُنِي عَنْ صُحُفِكَ
"ලැජ්ජාව යහපත හැර අන් කිසිවක් ගෙන නොඑනු ඇත" යනුවෙන් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන්ගෙන් පැවසූ බව [මුහම්මද් බින් අල්-මුත්සන්නා] සහ [මුහම්මද් බින් බෂ්යාර්] අපට පැවසූ අතර ලෆාජ් ඉබ්නු අල්-මුත්සන්නාට අයත් බව ඔවුන් දෙදෙනාම පැවසූහ, [මුහම්මද් බින් ජ'ෆාර්] අපට [කටාදා] සිට [සියුබා] අපට පැවසූ බව ඔහු පැවසීය, '[ඉම්රාන් බින් හුෂයින්] නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන්ගෙන් පැවසූ බව මම අසා ඇත්තෙමි, ඔහු මෙසේ පැවසීය: 'ලැජ්ජාව යහපත හැර අන් කිසිවක් ගෙන එන්නේ නැත'. බුසයිර් බින් ක'අබ් පැවසීය, 'ලැජ්ජාවෙන් බලය සහ සන්සුන්කම ඇති බව ප්‍රඥාවෙන් ලියා ඇත'. එබැවින් [ඉම්රාන්] පැවසුවේ, 'මම ඔබට රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන්ගෙන් - හදීස්- කියන්නම්, ඔබ - කරුණාකර - ඔබේ පිටු වල ඇති දේ මට කියන්න'.
හදීස්
Imam Muslim : 54
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ إِسْحَقَ وَهُوَ ابْنُ سُوَيْدٍ أَنَّ أَبَا قَتَادَةَ حَدَّثَ قَالَ كُنَّا عِنْدَ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ فِي رَهْطٍ مِنَّا وَفِينَا بُشَيْرُ بْنُ كَعْبٍ فَحَدَّثَنَا عِمْرَانُ يَوْمَئِذٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْحَيَاءُ خَيْرٌ كُلُّهُ قَالَ أَوْ قَالَ الْحَيَاءُ كُلُّهُ خَيْرٌ فَقَالَ بُشَيْرُ بْنُ كَعْبٍ إِنَّا لَنَجِدُ فِي بَعْضِ الْكُتُبِ أَوْ الْحِكْمَةِ أَنَّ مِنْهُ سَكِينَةً وَوَقَارًا لِلَّهِ وَمِنْهُ ضَعْفٌ قَالَ فَغَضِبَ عِمْرَانُ حَتَّى احْمَرَّتَا عَيْنَاهُ وَقَالَ أَلَا أَرَانِي أُحَدِّثُكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتُعَارِضُ فِيهِ قَالَ فَأَعَادَ عِمْرَانُ الْحَدِيثَ قَالَ فَأَعَادَ بُشَيْرٌ فَغَضِبَ عِمْرَانُ قَالَ فَمَا زِلْنَا نَقُولُ فِيهِ إِنَّهُ مِنَّا يَا أَبَا نُجَيْدٍ إِنَّهُ لَا بَأْسَ بِهِ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا النَّضْرُ حَدَّثَنَا أَبُو نَعَامَةَ الْعَدَوِيُّ قَالَ سَمِعْتُ حُجَيْرَ بْنَ الرَّبِيعِ الْعَدَوِيَّ يَقُولُ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَ حَدِيثِ حَمَّادِ بْنِ زَيْدٍ
[යාහ්යා බින් හබීබ් අල්-හාරිත්] [ඉෂාක්] - එනම් ඉබ්නු සුවයිඩ් - [අබු කටාදා] හදීසයක් පැවසූ බව අපට වාර්තා කළේය, ඔහු මෙසේ පැවසීය, 'අපි ඉම්රාන් බින් හුසේන් සමඟ කණ්ඩායමක් ලෙස සිටියෙමු, අප අතර බුසියාර් බින් ක'බ් ද සිටියේය, එබැවින් [ඉම්රාන් බින් හුසේන්], ඒ අවස්ථාවේ, අපට සම්බන්ධ වෙමින්, ඔහු මෙසේ පැවසීය, 'අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෝ මෙසේ පැවසූහ: 'ලැජ්ජාව සියල්ල හොඳයි'. නැතහොත් ඔහු මෙසේ පැවසීය, 'ලැජ්ජාව සියල්ල හොඳයි'. එබැවින් බුසියාර් බින් ක'බ් මෙසේ පැවසීය, 'ඇත්ත වශයෙන්ම, සමහර පොත්වල හෝ ප්‍රඥාවේ ලැජ්ජාවෙන් අල්ලාහ් ඉදිරියේ සන්සුන්කම සහ අධිකාරිය පැමිණෙන බවත්, ලැජ්ජාවෙන් දුර්වලතාවයක් ඇති බවත් අපට පෙනේ'. එබැවින් ඉම්රාන් කෝපයට පත් වූ අතර ඔහුගේ ඇස් රතු වී, 'මම ඔබට අල්ලාහ්ගේ දූතයාගෙන් කියන බව මට පෙනෙන්නේ ඇයි, ඔබ ඔහුට පටහැනි වන්නේ ඇයි!' අබු කටාදා මෙසේ පැවසීය, 'ඉම්රාන් හදීසය නැවත නැවතත් කීවේය'. "බුසයිර් ද එය නැවත නැවතත් පැවසූ නිසා ඉම්රාන් කෝපයට පත් විය" යනුවෙන් අබු කටාදා පැවසීය. අබු කටාදා තවදුරටත් මෙසේ පැවසීය. "ඉන්ද්‍රාන් කෝපයට පත් වන පරිදි අපි ඒ ගැන කතා කරමින් සිටිමු, මන්ද මේ වචන අපෙන් එන බැවිනි, ඕ අබු නුජයිද්. ඒක හොඳයි". [ඉෂාක් බින් ඉබ්‍රාහිම්] අපට පවසා ඇති බව [අන්-නද්ලර්] අපට පවසා ඇති බව [අබු න'මා අල්-අදාවි] අපට පවසා ඇති බව ඔහු පැවසීය, "හම්මද් බින් සයිද්ගේ හදීස් වැනි නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්ගෙන් [හුජයිර් බින් අර්-රබි' අල්-අදාවි] [ඉම්රාන් බින් හුෂයින්] ගෙන් [හුජයිර් බින් අර්-රබි' අල්-අදාවි] පවසනු මම අසා ඇත්තෙමි" යනුවෙන් පැවසීය.
හදීස්
Imam Muslim : 55
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ ح و حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ جَمِيعًا عَنْ جَرِيرٍ ح و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ كُلُّهُمْ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الثَّقَفِيِّ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قُلْ لِي فِي الْإِسْلَامِ قَوْلًا لَا أَسْأَلُ عَنْهُ أَحَدًا بَعْدَكَ وَفِي حَدِيثِ أَبِي أُسَامَةَ غَيْرَكَ قَالَ قُلْ آمَنْتُ بِاللَّهِ فَاسْتَقِمْ
[අබු බකර් බින් අබු සයිබා] සහ [අබු කුරෙයිබ්] යන දෙදෙනාම අපට [ඉබ්නු නුමෙයාර්] අපට පැවසූ බව පැවසූහ. - තවත් වාර්තාවක එය සඳහන් වේ- තවද [කුටයිබා බින් සයිද්] සහ [ඉෂාක් බින් ඉබ්‍රාහිම්] [ජරීර්] ගෙන් සියල්ල අපට පවසා ඇත. - තවත් වාර්තාවක එය සඳහන් වේ- තවද [අබු කුරෙයිබ්] [හිස්යාම් බින් උර්වා] ගෙන් [ඔහුගේ පියා] [සුෆ්යාන් බින් අබ්දුල්ලා අට්ස්-සකාෆි] ගෙන් [අබු උසාමා] සියල්ල අපට පැවසූ බව අපට පැවසූ පසු ඔහු මෙසේ පැවසීය, 'මම මෙසේ කීවෙමි, 'අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, ඔබෙන් පසු කිසිවෙකුගෙන් සහ ඔබ හැර අබු උසාමාගේ හදීසයෙන් මම ඉස්ලාමයේ කිසිවක් ගැන විමසුවේ නැත'. එවිට ඔහු මෙසේ පිළිතුරු දුන්නේය: 'මම අල්ලාහ්ව විශ්වාස කරමි' යැයි පවසන්න, ඉන්පසු ඉස්තිකාමා කරන්න'.
හදීස්
Imam Muslim : 56
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحِ بْنِ الْمُهَاجِرِ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ أَبِي الْخَيْرِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو أَنَّ رَجُلًا سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ الْإِسْلَامِ خَيْرٌ قَالَ تُطْعِمُ الطَّعَامَ وَتَقْرَأُ السَّلَامَ عَلَى مَنْ عَرَفْتَ وَمَنْ لَمْ تَعْرِفْ
[කුටයිබා බින් සඊද්] අපට [ලයිට්ස්] ගැන පවසා ඇති බව අපට පවසා ඇත. - තවත් විස්තරයක එය සඳහන් වේ- [මුහම්මද් බින් රූම් බින් අල්-මුහාජිර්] අපට [අල්-ලයිට්ස්] [යාසිඩ් බින් අබු හබීබ්] [අබු අල්-කයිර්] [අබ්දුල්ලාහ් බින් අම්රු] වෙතින් [අබ්දුල්ලාහ් බින් අම්රු] වෙතින් [අල්-ලයිට්ස්] අපට වාර්තා කර ඇති බව අපට දන්වා ඇත. එක් මිනිසෙක් රසූලුල්ලාහ් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්ගෙන් 'කුමන ඉස්ලාමය හොඳමද?' යනුවෙන් විමසූ බව ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය: 'ඔබ දන්නා සහ නොදන්නා අයට ඔබ ආහාර ලබා දී ආචාර කරයි'.
හදීස්
Imam Muslim : 57
و حَدَّثَنَا أَبُو الطَّاهِرِ أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ الْمِصْرِيُّ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ أَبِي الْخَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ يَقُولُا إِنَّ رَجُلًا سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ الْمُسْلِمِينَ خَيْرٌ قَالَ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ
[අබුඅත්-තාහිර් අහමඩ් බින් අම්රු බින් අබ්දුල්ලා බින් අම්රු බින් සර්හ් අල්-මිෂ්රි] අපට [ඉබ්නු වහබ්] [අම්රු බින් අල්-හාරිත්] [යාසිඩ් බින් අබු හබීබ්] [අබු අල්-කයිර්] ගෙන් [අබ්දුල්ලාහ් බින් අම්රු බින් අල්-අෂ්] දෙදෙනාම මෙසේ පවසනු ඇසූ බව අපට දන්වා ඇත. 'ඇත්ත වශයෙන්ම මිනිසෙක් අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන්ගෙන්, 'වඩා හොඳ මුස්ලිම් වර්ගය කුමක්ද?' යනුවෙන් විමසීය. ඔහු පිළිතුරු දුන්නේ: 'ඔහු මුස්ලිම්වරයෙකුගේ දිවෙන් සහ අතින් අන් අයට ආරක්ෂිත බවක් දැනේ.'
හදීස්
Imam Muslim : 58
حَدَّثَنَا حَسَنٌ الْحُلْوَانِيُّ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ جَمِيعًا عَنْ أَبِي عَاصِمٍ قَالَ عَبْدٌ أَنْبَأَنَا أَبُو عَاصِمٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا الزُّبَيْرِ يَقُولُ سَمِعْتُ جَابِرًا يَقُولُا سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ
"[හසන් අල්-හුල්වානි] සහ [අබ්දුල් බින් හුමයිඩ්] යන සියල්ලන්ම [අබු අෂිම්] ගෙන් අපට [අබු අෂ්-සුබයිර්] ගෙන් දැනුම් දී ඇති බව [අබු අෂ්-සුබයිර්] ගෙන් අපට [අබු අෂ්-අෂිම්] ගෙන් වාර්තා වී ඇත, ඔහු [අබු අෂ්-සුබයිර්] ගෙන් මෙසේ ඇසූ බව අපට වාර්තා වී ඇත, '[ජාබීර්] මෙසේ පවසනු මම අසා ඇත්තෙමි, 'මුස්ලිම්වරයෙකු - සැබෑ කෙනෙකු - යනු අනෙක් මුස්ලිම්වරුන් තම මුඛයේ සහ අත්වල අනතුරු වලින් ආරක්ෂා කරන තැනැත්තා ය' යනුවෙන් නබි (සල්) තුමාණන් පවසනු මම අසා ඇත්තෙමි.'
හදීස්
Imam Muslim : 59
و حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الْأُمَوِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا أَبُو بُرْدَةَ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ بْنِ أَبِي مُوسَى عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الْإِسْلَامِ أَفْضَلُ قَالَ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ و حَدَّثَنِيهِ إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعِيدٍ الْجَوْهَرِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ قَالَ حَدَّثَنِي بُرَيْدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ قَالَ سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ الْمُسْلِمِينَ أَفْضَلُ فَذَكَرَ مِثْلَهُ
ඔහු [සයිද් බින් යාහ්යා බින් සයිඩ් අල්-උමාවි] අපට මෙසේ පැවසීය, [මගේ පියා] අපට මෙසේ පැවසීය [අබු බුර්දා] සිට [අබු මූසා] දක්වා [අබු බුර්දා] සිට [අබු මුසා] දක්වා [අබු බුර්දා] දක්වා ඔහු මෙසේ පැවසීය, 'මම ඇසුවෙමි, 'අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි, ඉස්ලාමයේ වැදගත්ම තැනැත්තා කවුද?' ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය: 'මුස්ලිම්වරුන් ඔහුගේ වාචික අපහාසවලින් සහ ඔහුගේ අත්වල හිරිහැරවලින් ආරක්ෂා වන තැනැත්තා'. ඔහු [ඉබ්‍රාහිම් බින් සයිඩ් අල්-ජුහයිරි] මට මෙසේ පැවසීය, ඔහු [අබු උසාමා] මට මෙසේ පැවසීය, ඔහු මෙසේ පැවසීය, 'මුස්ලිම්වරුන් අතර වැදගත්ම පුද්ගලයා කවුද? ඉන්පසු ඔහු මෙවැනි හදීසයක් සඳහන් කළේය'.
හදීස්
Imam Muslim : 60
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَمُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ أَبِي عُمَرَ وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ جَمِيعًا عَنْ الثَّقَفِيِّ قَالَ ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثَلَاثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ بِهِنَّ حَلَاوَةَ الْإِيمَانِ مَنْ كَانَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا وَأَنْ يُحِبَّ الْمَرْءَ لَا يُحِبُّهُ إِلَّا لِلَّهِ وَأَنْ يَكْرَهَ أَنْ يَعُودَ فِي الْكُفْرِ بَعْدَ أَنْ أَنْقَذَهُ اللَّهُ مِنْهُ كَمَا يَكْرَهُ أَنْ يُقْذَفَ فِي النَّارِ
[ඉෂාක් බින් ඉබ්‍රාහිම්] සහ [මුහම්මද් බින් යාහ්යා බින් අබු උමර්] සහ [මුහම්මද් බින් බසිසාර්] යන සියල්ලන්ම [අත්-සකාෆි] ගෙන් අපට [ඉබ්නු අබු උමර්] අපට [අබ්දුල් වහබ්] [අයුබ්] ගෙන් [අබු කිලාබා] ගෙන් [අනාස්] ගෙන් නබි සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් තුමාණන්ගෙන් අපට මෙසේ පැවසීය, ඔහු මෙසේ පැවසීය, 'කාරණා තුනක් යමෙකු තුළ තිබේ නම් ඔහු ඇදහිල්ලේ මිහිරියාව රස විඳිනු ඇත; අල්ලාහ් සහ ඔහුගේ දූතයා අන් කිසිවෙකුට වඩා ආදරය කරන, අල්ලාහ් වෙනුවෙන් හැර ඔහු ආදරය නොකරන කෙනෙකුට ආදරය කරන සහ අල්ලාහ් ඔහුව එයින් බේරා ගත් පසු නිරයට යාමට අකමැති තරම් අවිශ්වාසයට නැවත පැමිණීමට අකමැති පුද්ගලයා'.
