Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 Hadith
Hadith
Imam Muslim : 41
حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ رُشَيْدٍ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ يَعْنِي ابْنَ مُسْلِمٍ عَنْ ابْنِ جَابِرٍ قَالَ حَدَّثَنِي عُمَيْرُ بْنُ هَانِئٍ قَالَ حَدَّثَنِي جُنَادَةُ بْنُ أَبِي أُمَيَّةَ حَدَّثَنَا عُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَالَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ وَأَنَّ عِيسَى عَبْدُ اللَّهِ وَابْنُ أَمَتِهِ وَكَلِمَتُهُ أَلْقَاهَا إِلَى مَرْيَمَ وَرُوحٌ مِنْهُ وَأَنَّ الْجَنَّةَ حَقٌّ وَأَنَّ النَّارَ حَقٌّ أَدْخَلَهُ اللَّهُ مِنْ أَيِّ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ الثَّمَانِيَةِ شَاءَ و حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ حَدَّثَنَا مُبَشِّرُ بْنُ إِسْمَعِيلَ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ عَنْ عُمَيْرِ بْنِ هَانِئٍ فِي هَذَا الْإِسْنَادِ بِمِثْلِهِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ أَدْخَلَهُ اللَّهُ الْجَنَّةَ عَلَى مَا كَانَ مِنْ عَمَلٍ وَلَمْ يَذْكُرْ مِنْ أَيِّ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ الثَّمَانِيَةِ شَاءَ
आमकां सांगलां [दाऊद बिन रुसायद] आमकां सांगलां [अल-वालीद] -म्हळ्यार इब्न मुसलमान- [इब्न जाबीर] कडल्यान ताणें सांगलां, सांगलां [उमैर बिन हानी'] ताणें सांगलें, आमकां सांगलां [जुनादा बिन अबू उमय्याह] आमकां सांगलां [उबादा बिन अश-शमीत] ताणें म्हणलां, ‘रसुलुल्लाह सल्लाहु अलैहि वसल्लम हांणी म्हणलां: 'जो कोण दोन कालिमा शहादा म्हणटा, म्हळ्यार: फकत अल्ला सोडल्यार खंयचोच देव ना -जाका पुजा करपाचो अधिकार आसा- ताका सहभागी ना आनी मुहंमद, ताचो सेवक आनी दूत, गवाय दिता की मुहंमद, ताचो सेवक आनी दूत, अल्लाचो सेवक, ताच्या नोकराचो पूत आनी अल्लाचें उतर -पैगंबर इसा अस- जें ताणें मरियम्मा आनी ताच्या आत्म्याचेर दवरलें, स्वर्ग खरो आनी नरकय खरे, जंय अल्ला आपल्याक जाय आशिल्ल्या स्वर्गाच्या आठ दारांतल्या एका दारांतल्यान स्वर्गांत वचपाक सोदपी लोकांक प्रवेश करतलो’. आनी [अहमद बिन इब्राहिम अद-दौराकी] हांणी आमकां [मुबासीर बिन इस्मायल] कडल्यान [अल-औजाई] कडल्यान [उमैर बिन हानी’] कडल्यान ह्या इसनादांत तत्सम लोकां वांगडा सांगलां, फकत ताणें म्हणलां, ‘अल्लान ताका आपल्या कर्तुबा प्रमाण प्रवेश केलो’, ‘ताका जाय आशिल्ल्या आठ दारांतल्यान प्रवेश केलो’ अशें म्हणनासतना.
Hadith
Imam Muslim : 42
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنْ ابْنِ مُحَيْرِيزٍ عَنْ الصُّنَابِحِيِّ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ أَنَّهُ قَالَ دَخَلْتُ عَلَيْهِ وَهُوَ فِي الْمَوْتِ فَبَكَيْتُ فَقَالَ مَهْلًا لِمَ تَبْكِي فَوَاللَّهِ لَئِنْ اسْتُشْهِدْتُ لَأَشْهَدَنَّ لَكَ وَلَئِنْ شُفِّعْتُ لَأَشْفَعَنَّ لَكَ وَلَئِنْ اسْتَطَعْتُ لَأَنْفَعَنَّكَ ثُمَّ قَالَ وَاللَّهِ مَا مِنْ حَدِيثٍ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَكُمْ فِيهِ خَيْرٌ إِلَّا حَدَّثْتُكُمُوهُ إِلَّا حَدِيثًا وَاحِدًا وَسَوْفَ أُحَدِّثُكُمُوهُ الْيَوْمَ وَقَدْ أُحِيطَ بِنَفْسِي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ شَهِدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ النَّارَ
[कुतैबा बिन सईद] हाणें आमकां [लैथ] [इब्न अजलान] कडल्यान [मुहम्मद बिन याह्या बिन हब्बन] कडल्यान [इब्न मुहैरीज] कडल्यान [अश-शुनाबीही] कडल्यान [उबादा बिन अश-शमीत] कडल्यान सांगलें की ताणें सांगलें, ‘तो दुयेंत आसतना हांव ताका भेट दितालो, आनी हांव रडलो’. ताणें म्हणलें, धर, कित्याक रडटा? अल्लाचो कसम, हांव शहीद जालो जाल्यार तुजे खातीर गवाय दितलों आनी तुजे खातीर बिनती केल्यार तुजे खातीर विनवणी करतलों आनी शक्य जाल्यार तुका फायदो जातलो.’ मागीर ताणें म्हणलें, ‘अल्लाचो कसम, हांवें अल्लाच्या दूत (स.अ.व.) कडल्यान आयकल्ली खंयचीच हदीस तुमकां बरी ना पूण ती तुमकां सांगतलों, फकत एक हदीस सोडल्यार आनी आयज तुमकां सांगतलों. आनी खरेंच, हांवें तें आत्मसात केलां. अल्लाचो दूत (स.अ.व.) म्हणटालो अशें हांवें आयकलें: ‘कोणें अल्ला सोडून हेर खंयचोच देव - उपासनेक पात्र - ना आनी मुहंमद हो अल्लाचो दूत आसा अशी गवाय दिता जाल्यार अल्ला ताचे खातीर नरक नक्कीच मना करतलो’.
Hadith
Imam Muslim : 43
حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ الْأَزْدِيُّ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَ كُنْتُ رِدْفَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ إِلَّا مُؤْخِرَةُ الرَّحْلِ فَقَالَ يَا مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ قُلْتُ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ ثُمَّ سَارَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ يَا مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ قُلْتُ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ ثُمَّ سَارَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ يَا مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ قُلْتُ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ قَالَ هَلْ تَدْرِي مَا حَقُّ اللَّهِ عَلَى الْعِبَادِ قَالَ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّ حَقَّ اللَّهِ عَلَى الْعِبَادِ أَنْ يَعْبُدُوهُ وَلَا يُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا ثُمَّ سَارَ سَاعَةً قَالَ يَا مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ قُلْتُ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ قَالَ هَلْ تَدْرِي مَا حَقُّ الْعِبَادِ عَلَى اللَّهِ إِذَا فَعَلُوا ذَلِكَ قَالَ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ أَنْ لَا يُعَذِّبَهُمْ
आमकां सांगलां [हद्दाब बिन खालिद अल-अजदी] आमकां सांगलां [हम्मामान] आमकां सांगलां [कतादान] आमकां सांगलां [अनस बिन मलिक] [मुअदज बिन जबल] कडल्यान ताणें म्हणलां, ‘एकदां म्हाका प्रवासांत पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाचे वांगडा आयिल्लो, गाडयेची काठी सोडल्यार म्हजे आनी ताचे मदीं वेगळेपण नाशिल्लें. ताणें म्हणलें: ‘हे मुअदज बिन जबल!’. हांवें जाप दिवपाचें चालूच दवरलें, ‘हे अल्लाच्या दूत, तुजो उलो हांव पुराय करतां’. आमी आमचो प्रवास चालू दवरलो. मागीर ताणें परतून उलो मारलो: ‘हे मुअदज बिन जबल!’. हांवें जाप दिली, ‘हे अल्लाच्या दूत, तुजो उलो हांव पुराय करतां’. आमी आमचो प्रवास चालू दवरलो आनी मागीर ताणें परतून उलो मारलो: ‘हे मुअदज बिन जबल!’. हांवें परतून जाप दिली, ‘हे अल्लाचो दूत, तुजो उलो हांवें मान्य केला’. ताणें म्हणलें: ‘अल्ला कडेन मनशांचीं कर्तव्यां तुमकां खबर आसात?’. हांवें जाप दिली, ‘अल्ला आनी ताचो दूत सगळ्यांत चड जाणात’. ताणें म्हणलें: ‘म्हळ्यार ताची उपासना करप आनी ताचेकडेन भागीदार जोडप न्हय’. आमी कांय वेळ आमचो प्रवास चालू दवरलो तेन्ना ताणें परतून फोन केलो: ‘हे मुअदज बिन जबल!’. हांवें जाप दिली, ‘हे अल्लाच्या दूत, तुजो उलो हांव पुराय करतां’. पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें म्हणलें: 'हांवें आदीं सांगिल्लीं कामां करतात तेन्ना मनशां कडेन अल्लाचीं कर्तव्यां कितें तें तुमकां खबर आसा?' हांवें जाप दिली, ‘अल्ला आनी ताचो दूत सगळ्यांत चड जाणात’. निमाणें ताणें म्हणलें: ‘अल्ला तांकां त्रास दिवचो ना’.
Hadith
Imam Muslim : 44
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ سَلَّامُ بْنُ سُلَيْمٍ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَ كُنْتُ رِدْفَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى حِمَارٍ يُقَالُ لَهُ عُفَيْرٌ قَالَ فَقَالَ يَا مُعَاذُ تَدْرِي مَا حَقُّ اللَّهِ عَلَى الْعِبَادِ وَمَا حَقُّ الْعِبَادِ عَلَى اللَّهِ قَالَ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّ حَقَّ اللَّهِ عَلَى الْعِبَادِ أَنْ يَعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا يُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَحَقُّ الْعِبَادِ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ لَا يُعَذِّبَ مَنْ لَا يُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلَا أُبَشِّرُ النَّاسَ قَالَ لَا تُبَشِّرْهُمْ فَيَتَّكِلُوا
आमकां सांगलां [अबू बकर बिन अबू स्यायबा] हांणी आमकां सांगलां [अबू अल-अहवाश सल्लम बिन सुलेम] कडल्यान [अबू इशाक] कडल्यान [अमरू बिन मैमुन] कडल्यान [मुअदज बिन जबल] कडल्यान ताणें म्हणलां, ‘हांव अल्लाच्या दूता वांगडा उफायर नांवाच्या गाढवाचेर बसून आशिल्लो’. उपरांत ताणें म्हणलें: ‘हे मुअद्ज, तुका खबर आसा काय नोकराचेर अल्लाचो हक्क कितें आनी नोकराचो अल्लाक कितलो हक्क आसा’. मुअदज म्हणालो, ‘हांवें मागीर जाप दिली, ‘अल्ला आनी ताचो दूत चड जाणात’. ताणें म्हणलें: ‘खरें म्हणल्यार, नोकरांचेर अल्लाचो हक्क म्हळ्यार तुमी अल्लाची पुजा करतात आनी ताची खंयच्याच गजालीन शिर्क करिनात आनी नोकराचो अल्लाचेर हक्क म्हणल्यार, कोणाकूय ताका कांयच शिर्क करिना जाल्यार ताका त्रास दिवचो न्हय’. मुअदज म्हणालो, ‘हांवें मागीर म्हणलें, ‘हे अल्लाचो दूत, हांव लोकांक हें कळोवंक शकना? ' ताणें जाप दिली: 'ते ताचेर आदारून रावतात अशें सांगूं नाकात'.
Hadith
Imam Muslim : 45
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي حَصِينٍ وَالْأَشْعَثِ بْنِ سُلَيْمٍ أَنَّهُمَا سَمِعَا الْأَسْوَدَ بْنَ هِلَالٍ يُحَدِّثُ عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا مُعَاذُ أَتَدْرِي مَا حَقُّ اللَّهِ عَلَى الْعِبَادِ قَالَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ أَنْ يُعْبَدَ اللَّهُ وَلَا يُشْرَكَ بِهِ شَيْءٌ قَالَ أَتَدْرِي مَا حَقُّهُمْ عَلَيْهِ إِذَا فَعَلُوا ذَلِكَ فَقَالَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ أَنْ لَا يُعَذِّبَهُمْ حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ بْنُ زَكَرِيَّاءَ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ عَنْ زَائِدَةَ عَنْ أَبِي حَصِينٍ عَنْ الْأَسْوَدِ بْنِ هِلَالٍ قَالَ سَمِعْتُ مُعَاذًا يَقُولُا دَعَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَجَبْتُهُ فَقَالَ هَلْ تَدْرِي مَا حَقُّ اللَّهِ عَلَى النَّاسِ نَحْوَ حَدِيثِهِمْ
आमकां सांगलां [मुहंमद बिन अल-मुत्सन्ना] आनी [इब्न बश्यार], [इब्न अल-मुत्सन्ना] म्हणालो, आमकां सांगलां [मुहंमद बिन जा'फर] हांणी आमकां [स्यूबाह] [अबू हुशैन] आनी [अल-असीअत बिन सुलेम] कडल्यान सांगलां की दोगांयनी [अल-असवद बिन हिलाल] [मुअद्ज बिन] कडल्यान सांगिल्लें आयकलां जबल] ताणें म्हणलें, 'रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम म्हणालो: 'हे मुअदज, तुका खबर आसा अल्लाक नोकरांचेर खंयचे हक्क आसात?' मुअदज हाणें जाप दिली, ‘अल्ला आनी ताचो दूत चड जाणात’. ताणें म्हणलें: ‘म्हळ्यार अल्लाक ताची कांयच संगत करिनासतना ताची पुजा करतात. मागीर ताणें परतून म्हणलें: ‘तेन्ना मनशांक अशें केल्यार अल्लाचेर कितें हक्क आसा?’. मुअदज हाणें जाप दिली, ‘अल्ला आनी ताचो दूत चड जाणात’. उपरांत ताणें म्हणलें: ‘अल्ला ताका त्रास दिवचो ना’. आमकां सांगलां [अल कासिम बिन जकारीया] आमकां [हुसेनाक] [जैदा] कडल्यान [अबू हुशैन] कडल्यान [अल असवद बिन हिलाल] कडल्यान सांगलां ताणें म्हणलें; हांवें आयकलें [मुअद्ज] म्हणटा, ‘अल्लाच्या दूत सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हांणी म्हाका आपयलो, देखून हांवें ताका जाप दिली. ताणें विचारलें: ‘अल्लाक मनशांचेर कितें हक्क आसा...जशें तांच्या हदीसांत सांगलां’.
Hadith
Imam Muslim : 46
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ الْحَنَفِيُّ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو كَثِيرٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ قَالَ كُنَّا قُعُودًا حَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَنَا أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ فِي نَفَرٍ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ بَيْنِ أَظْهُرِنَا فَأَبْطَأَ عَلَيْنَا وَخَشِينَا أَنْ يُقْتَطَعَ دُونَنَا وَفَزِعْنَا فَقُمْنَا فَكُنْتُ أَوَّلَ مَنْ فَزِعَ فَخَرَجْتُ أَبْتَغِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَيْتُ حَائِطًا لِلْأَنْصَارِ لِبَنِي النَّجَّارِ فَدُرْتُ بِهِ هَلْ أَجِدُ لَهُ بَابًا فَلَمْ أَجِدْ فَإِذَا رَبِيعٌ يَدْخُلُ فِي جَوْفِ حَائِطٍ مِنْ بِئْرٍ خَارِجَةٍ وَالرَّبِيعُ الْجَدْوَلُ فَاحْتَفَزْتُ كَمَا يَحْتَفِزُ الثَّعْلَبُ فَدَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَقُلْتُ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ مَا شَأْنُكَ قُلْتُ كُنْتَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا فَقُمْتَ فَأَبْطَأْتَ عَلَيْنَا فَخَشِينَا أَنْ تُقْتَطَعَ دُونَنَا فَفَزِعْنَا فَكُنْتُ أَوَّلَ مِنْ فَزِعَ فَأَتَيْتُ هَذَا الْحَائِطَ فَاحْتَفَزْتُ كَمَا يَحْتَفِزُ الثَّعْلَبُ وَهَؤُلَاءِ النَّاسُ وَرَائِي فَقَالَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ وَأَعْطَانِي نَعْلَيْهِ قَالَ اذْهَبْ بِنَعْلَيَّ هَاتَيْنِ فَمَنْ لَقِيتَ مِنْ وَرَاءِ هَذَا الْحَائِطِ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ فَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ فَكَانَ أَوَّلَ مَنْ لَقِيتُ عُمَرُ فَقَالَ مَا هَاتَانِ النَّعْلَانِ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ فَقُلْتُ هَاتَانِ نَعْلَا رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَنِي بِهِمَا مَنْ لَقِيتُ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ بَشَّرْتُهُ بِالْجَنَّةِ فَضَرَبَ عُمَرُ بِيَدِهِ بَيْنَ ثَدْيَيَّ فَخَرَرْتُ لِاسْتِي فَقَالَ ارْجِعْ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ فَرَجَعْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَجْهَشْتُ بُكَاءً وَرَكِبَنِي عُمَرُ فَإِذَا هُوَ عَلَى أَثَرِي فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا لَكَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ قُلْتُ لَقِيتُ عُمَرَ فَأَخْبَرْتُهُ بِالَّذِي بَعَثْتَنِي بِهِ فَضَرَبَ بَيْنَ ثَدْيَيَّ ضَرْبَةً خَرَرْتُ لِاسْتِي قَالَ ارْجِعْ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ يَا عُمَرُ مَا حَمَلَكَ عَلَى مَا فَعَلْتَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي أَبَعَثْتَ أَبَا هُرَيْرَةَ بِنَعْلَيْكَ مَنْ لَقِيَ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ بَشَّرَهُ بِالْجَنَّةِ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَلَا تَفْعَلْ فَإِنِّي أَخْشَى أَنْ يَتَّكِلَ النَّاسُ عَلَيْهَا فَخَلِّهِمْ يَعْمَلُونَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَلِّهِمْ
[झुहैर बिन हरब] आमकां सांगलें [उमर बिन युनुस अल-हनाफी] आमकां सांगलें [इकरीमा बिन अम्मर] म्हणालो, [अबू कथिर] आमकां सांगलें [अबू हुरैरा] म्हणालो, ‘एक झुजांत आमी अल्लाच्या दूता (स.अ.व.) भोंवतणी बसलेले, आनी आमचे वांगडा अबू बकर आनी उमर आशिल्ले. मागीर तो आमकां सोडून आमच्या कडेन परत येवपाक कळाव जालो, जो मेरेन ताका दुस्मानान धरतलो वा कांय संकश्ट येतलो असो भंय आमकां दिसलो ना. आमी सगळ्यांक खूब हुस्को आशिल्लो आनी ताचो चड हुस्को आशिल्लो तो हांव. देखून हांव उठलो आनी बानू नज्जराच्या अंसाराच्या बागेंत येय मेरेन अल्लाचो दूत (स.अ.व.) सोदपाक भायर सरलो. प्रवेशदार मेळटलो अशी आस्त बाळगून हांवें ताचे भोंवतणीं भोंवडी केली, पूण प्रवेश मेळूंक ना. आनी बागेच्या एका कोनशाकल्यान भितर सरपी बागे भायल्यान एक व्हाळ व्हांवतालो. देखून हांवें तातूंत भितर सरपाचो यत्न केलो, जशें एक व्हीसल अरुंद बुराकांतल्यान भितर सरपाचो यत्न करता. आनी म्हाका पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम लेगीत मेळ्ळो. ताणें मोर्चा काडलो: ‘अबू हुरैरा! ' हांवें जाप दिली, 'होय, हे अल्लाचो दूत'. कितें जालां?’, ताणें विचारलें. हांवें जाप दिली, ‘बरें हे दूत, तूं आमचे वांगडा आशिल्लो, मागीर अचकीत तूं आमकां सोडून गेलो आनी इतलो वेळ परत आयलो ना की तुज्या सुरक्षेचो आमकां खूब हुस्को जालो, खास करून म्हाका हे दूत. देखून हांवें ह्या बागेंत फेरेट सारके सामके अरुंद बुराकांतल्यान भितर सरपाचो यत्न केलो आनी ते - हेर इश्ट - म्हज्या फाटल्यान आशिल्ले. म्हणटना ताणें म्हाका आपलीं दोन चप्पलां दिलीं: ‘हे अबू हुरैरा, म्हजीं हीं दोन चप्पलां घेयात, आनी ह्या बागे फाटल्यान कोणाक मेळटलो तो गवाय दितलो की अल्ला सोडून हेर खंयचोच देव ना - जाका पुजपाचो अधिकार आसा - आनी ताणें हो विस्वास ताच्या काळजांत रोयला, देखून ताका स्वर्गाची बरी खबर दिवची’. आनी योगायोगान म्हाका मेळिल्लो पयलो मनीस उमर, देखून ताणें विचारलें, ‘ते दोन चप्पलांत कितें जालां हे अबू हुरैरा? ' हांवें जाप दिली, 'ह्यो अल्लाच्या दूताच्यो (स.अ.व.) हांचीं दोन चप्पलां, ताणें म्हाका तीं व्हरून म्हाका मेळपी पयल्या मनशाक परदीसाची बरी खबर दिवपाचो आदेश दिलो, जाल्यार तो अल्ला सोडून पुजेक पात्र देव ना अशी गवाय दिता आनी तो काळजान ताचेर विस्वास दवरता.' देखून उमरान म्हाका म्हज्या छातीच्या मदीं - म्हज्या सौर प्लेक्ससांत - हातान मारलो, हांव सकयल पडटले मेरेन, मागीर म्हणलें, ‘परत वच, हे अबू हुरैरा! ' म्हणून हांव दुकां आडावपी तोंड करून परत अल्लाच्या दूता कडेन गेलो आनी उमरूय म्हजे फाटल्यान आशिल्लो अशें कळ्ळें. रोखडेंच अल्लाच्या दूतान (स.अ.व.) विचारलें: ‘हे अबू हुरैरा तुका कितें वायट आसा? ' हांवें जाप दिली, 'हांव उमराक मेळ्ळां, मागीर तुवें म्हाका कितें आज्ञा केल्या तें हांवें ताका कळयलें, पूण अचकीत ताणें म्हाका सकयल पडटले मेरेन सौर प्लेक्ससांतच खर मारलो, उपरांत ताणें म्हणलें, परत वच! ' म्हणून अल्लाच्या दूतान (स.अ.व.) म्हणलें: 'हे उमर, तुवें तशें कित्याक केलें? ’ उमरान जाप दिली, ‘हे अल्लाचो दूत, तुवें अबू हुरैराक तुज्या दोन चप्पलां वांगडा धाडलो आनी ताका सांगलें, ताका मेळिल्ल्या पयल्या मनशाक स्वर्गाची बरी खबर दिवची, तेन्ना ताणें गवाय दिली की अल्ला सोडल्यार कोणूच देव ना - पुजेक पात्र - ताच्या काळजांत घट्ट विस्वास दवरून? ' ताणें जाप दिली: 'होय, बरोबर'. उमर म्हणालो, ‘तुमी तशें करप ना जाल्यार बरें, हे अल्लाचो दूत, कारण खरें म्हणल्यार लोक ताचेर आदारून रावपाचे, आनी तांकां बरीं कामां करपाक दिवपाचो म्हाका खूब हुस्को आसा’. रसुलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हांणी -अबू हुरैरा-पेन्टाक- म्हणलें: 'तांकां -ही हदीस कळनासतना- ''.
Hadith
Imam Muslim : 47
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ أَخْبَرَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ قَتَادَةَ قَالَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ رَدِيفُهُ عَلَى الرَّحْلِ قَالَ يَا مُعَاذُ قَالَ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ قَالَ يَا مُعَاذُ قَالَ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ قَالَ يَا مُعَاذُ قَالَ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ قَالَ مَا مِنْ عَبْدٍ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ إِلَّا حَرَّمَهُ اللَّهُ عَلَى النَّارِ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلَا أُخْبِرُ بِهَا النَّاسَ فَيَسْتَبْشِرُوا قَالَ إِذًا يَتَّكِلُوا فَأَخْبَرَ بِهَا مُعَاذٌ عِنْدَ مَوْتِهِ تَأَثُّمًا
आमकां सांगलां [इशाक बिन मंसूर] आमकां सांगलां [मुअदज बिन हिशाम] ताणें सांगलें, आमकां सांगलां [म्हज्या बापायक] [कतादांतल्यान] ताणें सांगलें, आमकां सांगलां [अनस बिन मलिक] की अल्लाचो पैगंबर -एक प्रवासांत-, मुअदज बिन जबल आपल्या वाहनांत बसून आसतना, रसुलुल्ला सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम मागीर म्हणलें: ‘ओ मुअद्झ!’ अशें म्हण्टात. मुअद्ज हाणें जाप दिली, ‘हे अल्लाचो दूत, तुजो उलो हांव पुराय करतां’. रसुलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें परतून उलो मारलो: ‘हे मुअद्ज!’. हांवें परतून जाप दिली, ‘हे अल्लाच्या दूत, तुजो उलो हांव पुराय करतां’. रसुलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें म्हणलें: ‘हे मुअदज!’. हांवें परतून जाप दिली, ‘हे अल्लाच्या दूत, तुजो उलो हांव पुराय करतां’. रसुलुल्ला सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें मागीर म्हणलें: ‘जो कोण पंथाच्यो दोन कलिमा म्हणटलो, म्हळ्यार: अल्ला सोडून हेर खंयचोच देव - उपासनेक पात्र - ना आनी मुहंमद हो ताचो सेवक आनी दूत आसा, तो नरकाच्या उज्यापसून सुरक्षीत जातलो हें निश्चीत’. मागीर मुअद्ज म्हणालो, ही गजाल लोकांक सांगूंक शकता, जाका लागून तांणी ही बरी खबर पातळावची? पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें म्हळां: ‘ते -केरले- जाल्यार मागीर ते ताचेर आदारून आसतले’. मागीर मुअदज हाणें मरणापयलीं ही खबर पातळायली, -हदीस लिपोवन दवरपाचो दोश ताका भोगचो पडटलो असो हुस्को करून-'.
Hadith
Imam Muslim : 48
حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ يَعْنِي ابْنَ الْمُغِيرَةِ قَالَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ حَدَّثَنِي مَحْمُودُ بْنُ الرَّبِيعِ عَنْ عِتْبَانَ بْنِ مَالِكٍ قَالَ قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَلَقِيتُ عِتْبَانَ فَقُلْتُ حَدِيثٌ بَلَغَنِي عَنْكَ قَالَ أَصَابَنِي فِي بَصَرِي بَعْضُ الشَّيْءِ فَبَعَثْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنِّي أُحِبُّ أَنْ تَأْتِيَنِي فَتُصَلِّيَ فِي مَنْزِلِي فَأَتَّخِذَهُ مُصَلًّى قَالَ فَأَتَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ شَاءَ اللَّهُ مِنْ أَصْحَابِهِ فَدَخَلَ وَهُوَ يُصَلِّي فِي مَنْزِلِي وَأَصْحَابُهُ يَتَحَدَّثُونَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ أَسْنَدُوا عُظْمَ ذَلِكَ وَكُبْرَهُ إِلَى مَالِكِ بْنِ دُخْشُمٍ قَالُوا وَدُّوا أَنَّهُ دَعَا عَلَيْهِ فَهَلَكَ وَوَدُّوا أَنَّهُ أَصَابَهُ شَرٌّ فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصَّلَاةَ وَقَالَ أَلَيْسَ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ قَالُوا إِنَّهُ يَقُولُ ذَلِكَ وَمَا هُوَ فِي قَلْبِهِ قَالَ لَا يَشْهَدُ أَحَدٌ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ فَيَدْخُلَ النَّارَ أَوْ تَطْعَمَهُ قَالَ أَنَسٌ فَأَعْجَبَنِي هَذَا الْحَدِيثُ فَقُلْتُ لِابْنِي اكْتُبْهُ فَكَتَبَهُ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ نَافِعٍ الْعَبْدِيُّ حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَ حَدَّثَنِي عِتْبَانُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّهُ عَمِيَ فَأَرْسَلَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ تَعَالَ فَخُطَّ لِي مَسْجِدًا فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَاءَ قَوْمُهُ وَنُعِتَ رَجُلٌ مِنْهُمْ يُقَالُ لَهُ مَالِكُ بْنُ الدُّخْشُمِ ثُمَّ ذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ سُلَيْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ
आमकां सांगलां [स्यायबान बिन फररुख] आमकां सांगलां [सुलेमान] - म्हळ्यार इब्न अल-मुगीरा - ताणें सांगलें, आमकां [थाबीत] सांगलां [अनस बिन मलिक] कडल्यान ताणें सांगलें, आमकां सांगलां [महमूद बिन अर-रबी’] [इतबान बिन मलिक] कडल्यान ताणें म्हणलें, ‘हांव मदीनाक आयलों, मागीर इबानाक मेळ्ळो. मागीर हांवें ताका एक हदीस सांगपाक सांगलें'. ताणें म्हणलें, ‘म्हज्या दोळ्यांक एके तरेचो रोग जालो जाका लागून जायत्यो गजाली निर्माण जाल्यो, हांवें अल्लाच्या दूत सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाचे कडेन दूत धाडलो आनी ताणें सांगलें की हांव खरेंच ताच्या घरांत म्हजे वांगडा नमाज करपाक येवपाची वाट पळयता, देखून हांवें ती नमाजाची सुवात केली’. इटबान परतून म्हणलें, मागीर रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम येवपाची इत्सा आशिल्ल्या सहाबां वांगडा पावलो आनी तो घरांत भितर सरत रावलो. ताणें ही नमाज स्थापन केली, जाल्यार सहाबा अजूनय आपसांत उलयताले, तातूंतले कांय जाण मलिक बिन दुख्सियमाच्या पाखंडीपणाचेर भासाभास करताले. सहबायांनी म्हणलें, अल्लाचो दूत (स.अ.व.) मलिक बिन दुख्स्यूम ताचेर पडचो अशी प्रार्थना करतलो अशी आस्त तांकां आशिल्ली. ताचेर एक संकश्ट येवचो अशीय तांची इत्सा आशिल्ली. नमाज सोंपतकच ताणें विचारलें: "ताणें शहादाचीं दोन वाक्यां म्हणलीं नात, तीं अशीं: अल्ला सोडून पुजेक पात्र ना आनी हांव अल्लाचो दूत अशें?" सहाबायांनी जाप दिली, "ताणें फकत तोंडान सांगलें पूण काळजांत न्हय." ताणें म्हळें: "जो कोणूच 'पूजेक पात्र ना, आनी हांव अल्लाचो दूत अशें म्हणटा, तो मागीर उज्यांत भितर सरना, वा ताची चव घेना." अनसान म्हणलें, "ही हदीस म्हाका अजापीत केली. देखून हांवें म्हज्या पुताक म्हणलें, 'बरोवप' आनी ताणें ती बरयली." आमकां सांगलां [अबू बकर बिन नाफी’ अल-अब्दी] आमकां सांगलां [बहज] आमकां सांगलां [हम्माद] आमकां [त्साबीत] सांगलां [अनास] ताणें सांगलें, आमकां सांगलां [इतबान बिन मलिक] की तो कुड्डो आशिल्लो, देखून ताणें रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाका दूत धाडलो की, ‘कृपा करून हांगा येयात -ओ रसुलुल्लाह-, म्हणजे ती म्हजे खातीर नमाजाची सुवात जावंक शकता’. देखून रसुलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वस्लाम आपल्या साथीदारांक घेवन आयलो, मागीर तांणी तातूंतल्यान एका मनशाच्या वायट गूणांचो उल्लेख केलो जाका मलिक बिन अद-दुखस्यूम म्हणटाले... मागीर ताणें सुलेमान बिन अल-मुघिराच्या हदीसा सारके कितें तरी सांगले’.
Hadith
Imam Muslim : 49
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ أَبِي عُمَرَ الْمَكِّيُّ وَبِشْرُ بْنُ الْحَكَمِ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ وَهُوَ ابْنُ مُحَمَّدٍ الدَّرَاوَرْدِيُّ عَنْ يَزِيدَ بْنِ الْهَادِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ ذَاقَ طَعْمَ الْإِيمَانِ مَنْ رَضِيَ بِاللَّهِ رَبًّا وَبِالْإِسْلَامِ دِينًا وَبِمُحَمَّدٍ رَسُولًا
आमकां सांगलां [मुहम्मद बिन याह्या बिन अबू उमर अल-मक्की] आनी [बिसीर बिन अल-हकम] दोगांयनी सांगलां, आमकां सांगलां [अब्दुल अझीज] -म्हळ्यार इब्न मुहंमद अद-दरावर्दी- कडल्यान [यजीद बिन अल-हद] कडल्यान [मुहम्मद बिन इब्राहिम] कडल्यान [अमीर बिन साआद] कडल्यान [अल-अब्बास बिन अब्दुल मुत्तलिब] कडल्यान ताणें आयकलां की ताणें आयकलां अल्लाचो दूत सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें म्हळां: ‘जो मनीस अल्लाक रब्ब आनी इस्लाम धर्म आनी मुहंमद दूत म्हूण खोशी जाता, मागीर ताणें भावार्थाची खोस चखल्या’.
Hadith
Imam Muslim : 50
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْإِيمَانُ بِضْعٌ وَسَبْعُونَ شُعْبَةً وَالْحَيَاءُ شُعْبَةٌ مِنْ الْإِيمَانِ
आमकां सांगलां [उबैदुल्ला बिन सईद] आनी [अब्द बिन हुमैद] दोगांयनी सांगलां, सांगलां [अबू अमीर अल-अकादी] आमकां सांगलां [सुलेमान बिन बिलाल] कडल्यान [अब्दुल्ला बिन दिनार] कडल्यान [अबू सालीह] कडल्यान [अबू हुरैरा] कडल्यान पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कडल्यान, ताणें म्हणलां: ‘ईमानाक तेसत्तर आसा एकोणसत्तर फांटे, आनी लज भावार्थांत आस्पावता'.
Hadith
Imam Muslim : 51
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ سُهَيْلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْإِيمَانُ بِضْعٌ وَسَبْعُونَ أَوْ بِضْعٌ وَسِتُّونَ شُعْبَةً فَأَفْضَلُهَا قَوْلُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَدْنَاهَا إِمَاطَةُ الْأَذَى عَنْ الطَّرِيقِ وَالْحَيَاءُ شُعْبَةٌ مِنْ الْإِيمَانِ
[झुहैर बिन हर्ब] हाणें आमकां [जरीर] [सुहैल] कडल्यान [अब्दुल्ला बिन दिनार] कडल्यान [अबू सालीह] कडल्यान [अबू हुरैरा] कडल्यान ताणें म्हळां, ‘अल्लाच्या दूतान (स.अ.व.) म्हळां: ‘विश्वासांत तेहत्तर ते एकोणसत्तर फांटे आसतात, वा तेसठ ते एकोणसठ फांटे आसतात. तातूंतलें सगळ्यांत बरें हें विधान, ला इल्लाहु - अल्ला सोडल्यार पूजेक पात्र देव ना -. आनी तातूंतलो सगळ्यांत सकयलो म्हणल्यार मार्गांतल्यान हानीकारक कितें तरी काडून उडोवप. आनी विनयशीलताय हो भावार्थाचोच एक भाग.’ अशें म्हण्टात.
Hadith
Imam Muslim : 52
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَمْرٌو النَّاقِدُ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا يَعِظُ أَخَاهُ فِي الْحَيَاءِ فَقَالَ الْحَيَاءُ مِنْ الْإِيمَانِ حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَقَالَ مَرَّ بِرَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ يَعِظُ أَخَاهُ
आमी [अबू बकर बिन अबू स्यायबा] आनी [अमरू अन-नकीद] आनी [झुहैर बिन हरब] हांकां सांगलां, तांणी आमकां [सुफयान बिन उयना] [अझ-झुहरी] कडल्यान [सलीम] कडल्यान [ताच्या बापाय कडल्यान] सांगलां, की पैगंबरान एका मनशान आपल्या भावाक लज जाल्ल्यान सल्लो दितना आयकला, देखून ताणें म्हणलें: ‘लज हो भावार्थाचो भाग’. आमकां सांगलां [अब्द बिन हुमैद] आमकां सांगलां [अब्दुर्रज्जाक] आमकां [माममार] [अझ-झुहरी] कडल्यान ह्या सनादान सांगलां, ‘तो अंसारांतल्या एका मनशा कडेन गेलो जो आपल्या भावाक सल्लो दितालो’.
Hadith
Imam Muslim : 53
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا السَّوَّارِ يُحَدِّثُ أَنَّهُ سَمِعَ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ يُحَدِّثُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ الْحَيَاءُ لَا يَأْتِي إِلَّا بِخَيْرٍ فَقَالَ بُشَيْرُ بْنُ كَعْبٍ إِنَّهُ مَكْتُوبٌ فِي الْحِكْمَةِ أَنَّ مِنْهُ وَقَارًا وَمِنْهُ سَكِينَةً فَقَالَ عِمْرَانُ أُحَدِّثُكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتُحَدِّثُنِي عَنْ صُحُفِكَ
आमकां सांगलां [मुहंमद बिन अल-मुत्सन्ना] आनी [मुहंमद बिन बश्यार] आनी लफाझ इब्न अल-मुत्सन्नाचो, दोगांयनी सांगलें, आमकां सांगलां [मुहम्मद बिन जाफरान] आमकां सांगलां [स्यूबाह] [कताद] कडल्यान ताणें म्हणलें, ‘हांवें आयकलां [अबू अस साववर] सांगता, की ताणें [इमरान बिन हुशान] सांगिल्लें आयकलां पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाचे कडल्यान, ताणें म्हळें: ‘लज बऱ्या सोडून हेर कितेंच हाडना’. बुसायर बिन काब हाणें म्हणलें, ‘लजेंतल्यान अधिकार आनी शांतताय येता अशें बुद्धीन बरयलां’. देखून [इमरान] म्हणलें, ‘हांव तुमकां रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाचे कडल्यान -हदीस- सांगतलों, आनी तुमी -कृपा करून- तुमच्या पानांनी कितें आसा तें सांगात’.
Hadith
Imam Muslim : 54
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ إِسْحَقَ وَهُوَ ابْنُ سُوَيْدٍ أَنَّ أَبَا قَتَادَةَ حَدَّثَ قَالَ كُنَّا عِنْدَ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ فِي رَهْطٍ مِنَّا وَفِينَا بُشَيْرُ بْنُ كَعْبٍ فَحَدَّثَنَا عِمْرَانُ يَوْمَئِذٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْحَيَاءُ خَيْرٌ كُلُّهُ قَالَ أَوْ قَالَ الْحَيَاءُ كُلُّهُ خَيْرٌ فَقَالَ بُشَيْرُ بْنُ كَعْبٍ إِنَّا لَنَجِدُ فِي بَعْضِ الْكُتُبِ أَوْ الْحِكْمَةِ أَنَّ مِنْهُ سَكِينَةً وَوَقَارًا لِلَّهِ وَمِنْهُ ضَعْفٌ قَالَ فَغَضِبَ عِمْرَانُ حَتَّى احْمَرَّتَا عَيْنَاهُ وَقَالَ أَلَا أَرَانِي أُحَدِّثُكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتُعَارِضُ فِيهِ قَالَ فَأَعَادَ عِمْرَانُ الْحَدِيثَ قَالَ فَأَعَادَ بُشَيْرٌ فَغَضِبَ عِمْرَانُ قَالَ فَمَا زِلْنَا نَقُولُ فِيهِ إِنَّهُ مِنَّا يَا أَبَا نُجَيْدٍ إِنَّهُ لَا بَأْسَ بِهِ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا النَّضْرُ حَدَّثَنَا أَبُو نَعَامَةَ الْعَدَوِيُّ قَالَ سَمِعْتُ حُجَيْرَ بْنَ الرَّبِيعِ الْعَدَوِيَّ يَقُولُ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَ حَدِيثِ حَمَّادِ بْنِ زَيْدٍ
[याह्या बिन हबीब अल-हरित] [इशहाक] कडल्यान आमकां [हम्मद बिन जैद] - म्हळ्यार इब्न सुवैद - [अबू कतादा] हाणें एक हदीस सांगली अशें सांगलें, ताणें म्हणलें, ‘आमी इमरान बिन हुसेना वांगडा एका गटांत आशिल्ले, आनी आमच्या मदीं बुसायर बिन का’ब आशिल्लो, देखून [इमरान बिन हुसेन], त्या वेळार, आमकां संबंदीत आशिल्लो, ताणें म्हणलें, ‘The Messenger of अल्ला शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें म्हणलें: ‘लज हें सगळें बरें’. वा ताणें म्हणलें, ‘लज हें सगळें बरें’. देखून बुसायर बिन काब हाणें म्हणलें, ‘खरेंच कांय पुस्तकांनी वा बुद्धींत आमकां दिसता की लजयेंतल्यान अल्लाच्या मुखार शांतताय आनी अधिकार येता आनी लजयेंतल्यान दुबळेपण येता’. देखून इमरान दोळे तांबडे जायसर राग आयलो आनी म्हणपाक लागलो, 'हांव तुका अल्लाच्या दूता कडल्यान सांगतां आनी तूं ताका विरोध करता हें कित्याक पळयता!' अबू कतादा हाणें म्हणलें, ‘म्हळ्यार इमरान हदीस परतून केली’. अबू कतादान म्हणलें, ‘आनी बुस्यायरानय परतून परतून सांगलें, जाका लागून इमरान राग आयलो’. अबू कतदान फुडें म्हणलें, ‘म्हळ्यार आमी हे विशीं सांगत रावतात, कारण हीं उतरां आमचे कडल्यान येतात, हे अबू नुजैद. तें बरें'. आमकां सांगलां [इशाक बिन इब्राहिम] आमकां सांगलां [अन-नदलर] आमकां सांगलां [अबू नअमाह अल-अदावी] ताणें म्हणलां, हांवें आयकलां [हुजैर बिन अर-रबी’ अल-अदावी] कडल्यान [इमरान बिन हुशैन] कडल्यान पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाचे कडल्यान हम्मद बिन जैदाची हदीस सारकिल्यां कडेन म्हणटात.
Hadith
Imam Muslim : 55
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ ح و حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ جَمِيعًا عَنْ جَرِيرٍ ح و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ كُلُّهُمْ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الثَّقَفِيِّ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قُلْ لِي فِي الْإِسْلَامِ قَوْلًا لَا أَسْأَلُ عَنْهُ أَحَدًا بَعْدَكَ وَفِي حَدِيثِ أَبِي أُسَامَةَ غَيْرَكَ قَالَ قُلْ آمَنْتُ بِاللَّهِ فَاسْتَقِمْ
आमकां सांगलां [अबू बकर बिन अबू सियाबा] आनी [अबू कुरैब] दोगांयनी सांगलां, आमकां सांगलां [इब्न नुमैर]. -दुसऱ्या रिवायतांत सांगलां- आनी आमकां [कुतैबा बिन सईद] आनी [इशाक बिन इब्राहिम] हांकां [जरीर] कडल्यान सगळें सांगलां. -दुसऱ्या रिवायतांत सांगलां- आनी आमकां सांगून [अबू कुरैब] आमकां [अबू उसामा] कडल्यान [हिस्यम बिन उर्वाह] कडल्यान [ताच्या बापाय कडल्यान] [सुफयान बिन अब्दुल्ला अतस-त्साफी] कडल्यान सगळें सांगिल्लें ताणें म्हणलें, 'हांवें म्हणलें, 'हे अल्लाचो दूत, इस्लामांत म्हाका एक म्हण सांग, जी तुज्या उपरांत हांवें कोणाकूच विचारली ना -आनी अबूच्या हदीसांत उसामाह- तुज्या बगर'. देखून ताणें जाप दिली: ‘म्हणून हांव अल्लाचेर विस्वास दवरतां’ आनी मागीर इस्तीकामा करात’.
Hadith
Imam Muslim : 56
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحِ بْنِ الْمُهَاجِرِ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ أَبِي الْخَيْرِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو أَنَّ رَجُلًا سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ الْإِسْلَامِ خَيْرٌ قَالَ تُطْعِمُ الطَّعَامَ وَتَقْرَأُ السَّلَامَ عَلَى مَنْ عَرَفْتَ وَمَنْ لَمْ تَعْرِفْ
आमकां सांगलां [कुतैबा बिन सईद] आमकां [लैट्स] सांगलां. -दुसऱ्या रिवायतांत सांगलां- आनी आमकां सांगलां की [मुहम्मद बिन रुमह बिन अल-मुहाजिर] हाणें आमकां [अल-लैतस] [यजीद बिन अबू हबीब] कडल्यान [अबू अल-खैर] कडल्यान [अब्दुल्ला बिन अमरू] कडल्यान कळयलां की एका मनशान रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हांकां विचारलें, ‘खंयचो इस्लाम सगळ्यांत बरो?’. ताणें जाप दिली: ‘तुमी वळखतात आनी वळखनाशिल्ल्या लोकांक जेवण दितात आनी नमस्कार करतात’.
Hadith
Imam Muslim : 57
و حَدَّثَنَا أَبُو الطَّاهِرِ أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ الْمِصْرِيُّ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ أَبِي الْخَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ يَقُولُا إِنَّ رَجُلًا سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ الْمُسْلِمِينَ خَيْرٌ قَالَ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ
आमकां [अबू अथ-थाहिर अहमद बिन अमरू बिन अब्दुल्ला बिन अमरू बिन सरह अल-मिश्री] हांणी आमकां [इब्न वहाब] कडल्यान [अमरू बिन अल-हरीथ] कडल्यान [अबू अल-खैर] कडल्यान [यजीद बिन अबू हबीब] कडल्यान [अबू अल-खैर] कडल्यान कळयलां की ताणें [अब्दुल्ला बिन अम्रू बिन अल-आश] दोगांयनी ‘खरेंच एक मनीस विचारलें’ अशें सांगिल्लें आयकलां अल्लाचो दूत सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम, ‘खंयच्या प्रकारचो मुसलमान सगळ्यांत बरो?’. ताणें जाप दिली: ‘तो मुसलमान, जाचे जिबेंतल्यान आनी हातांतल्यान हेरांक सुरक्षीतताय दिसता.’
Hadith
Imam Muslim : 58
حَدَّثَنَا حَسَنٌ الْحُلْوَانِيُّ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ جَمِيعًا عَنْ أَبِي عَاصِمٍ قَالَ عَبْدٌ أَنْبَأَنَا أَبُو عَاصِمٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا الزُّبَيْرِ يَقُولُ سَمِعْتُ جَابِرًا يَقُولُا سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ
आमकां [हसन अल-हुलवानी] आनी [अब्द बिन हुमैद] सगळ्यांक [अबू अशिम] कडल्यान सांगलां, [अब्द] हांणी म्हणलां, आमकां [अबू आशीम] [इब्न जुरैज] कडल्यान कळयलां की ताणें [अबू अझ-झुबैर] म्हणिल्लें आयकलां, ‘हांवें [जबीर] म्हणटा तें आयकलां, ‘हांवें पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम म्हणटा: 'मुसलमान -खरो- म्हळ्यार तो जो हेर मुसलमान आपल्या तोंडाच्या आनी हाताच्या -धोक्यांतल्यान- सुरक्षीत दवरतात'.
Hadith
Imam Muslim : 59
و حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الْأُمَوِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا أَبُو بُرْدَةَ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ بْنِ أَبِي مُوسَى عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الْإِسْلَامِ أَفْضَلُ قَالَ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ و حَدَّثَنِيهِ إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعِيدٍ الْجَوْهَرِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ قَالَ حَدَّثَنِي بُرَيْدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ قَالَ سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ الْمُسْلِمِينَ أَفْضَلُ فَذَكَرَ مِثْلَهُ
आनी आमकां सांगलां [सैद बिन याह्या बिन सैयद अल-उमावी] ताणें सांगलें, सांगलां [म्हज्या बापायन] आमकां सांगलां [अबू बुर्दा बिन अब्दुल्ला बिन अबू बुर्दाह बिन अबू मूसा] कडल्यान [अबू बुर्दाह] कडल्यान [अबू मूसा] ताणें म्हणलें, हांवें म्हणलें, ‘हे अल्लाचो दूत, इस्लामांत कोण सगळ्यांत म्हत्वाचो?’. ताणें जाप दिली: ‘जो मुसलमान ताच्या तोंडी अपमानांतल्यान आनी हाताच्या त्रासांतल्यान सुरक्षीत आसात’. आनी ताणें म्हाका सांगलें [इब्राहिम बिन सईद अल जुहैरी] म्हाका सांगलें [अबू उसामा] ताणें सांगलें, ताणें म्हाका [बुरेद बिन अब्दुल्ला] ह्या सनाडान सांगलें, ताणें म्हणलें, ‘रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वस्लामाक एक फावट विचारलें, ‘मुसलमानांतलो सगळ्यांत म्हत्वाचो मनीस कोण? मागीर ताणें अशे तरेची हदीस सांगली'.
Hadith
Imam Muslim : 60
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَمُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ أَبِي عُمَرَ وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ جَمِيعًا عَنْ الثَّقَفِيِّ قَالَ ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثَلَاثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ بِهِنَّ حَلَاوَةَ الْإِيمَانِ مَنْ كَانَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا وَأَنْ يُحِبَّ الْمَرْءَ لَا يُحِبُّهُ إِلَّا لِلَّهِ وَأَنْ يَكْرَهَ أَنْ يَعُودَ فِي الْكُفْرِ بَعْدَ أَنْ أَنْقَذَهُ اللَّهُ مِنْهُ كَمَا يَكْرَهُ أَنْ يُقْذَفَ فِي النَّارِ
आमकां सांगलां [इशाक बिन इब्राहिम] आनी [मुहम्मद बिन याह्या बिन अबू उमर] आनी [मुहम्मद बिन बस्स्यार] तांकां सगळ्यांक [अतस-त्साफी] कडल्यान सांगलां [इब्न अबू उमर] हांणी आमकां [अब्दुल वहाहाब] [अय्यूब] कडल्यान [अबू किलाबा] कडल्यान [अनास] कडल्यान पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि कडल्यान अल्लाम, ताणें म्हणलें, ‘तीन गजाली कोणांत आसल्यार मागीर तो गोडसाण श्रद्धेची चव घेतलो; ज्या मनशाचो अल्ला आनी ताचो दूत हेरां परस चड मोग करतात, अल्ला खातीर सोडल्यार ताचो मोग करिनाशिल्ल्या मनशाचो मोग करता आनी अल्लान ताका तातूंतल्यान वाचयल्या उपरांत कुफरांत परत येवपाचो तिरस्कार करता, तितलोच नरकांत वचपाचो तिरस्कार करता’.
