Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 Hadith
Hadith
Imam Muslim : 1
وَهُوَ الْأَثَرُ الْمَشْهُورُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ حَدَّثَ عَنِّي بِحَدِيثٍ يُرَى أَنَّهُ كَذِبٌ فَهُوَ أَحَدُ الْكَاذِبِينَ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ الْحَكَمِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدَبٍ ح و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ أَيْضًا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ شُعْبَةَ وَسُفْيَانَ عَنْ حَبِيبٍ عَنْ مَيْمُونِ بْنِ أَبِي شَبِيبٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَلِكَ
आनी तो पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाचो फामाद असार आशिल्लो, ‘जो कोण म्हजे कडल्यान हदीस सांगता, जी फट अशें म्हण्टात, मागीर तो - कथनकार - त्या फटींग लोकां मदलो एक’. आमकां सांगलां [अबू बकर बिन अबू स्यायबा] हांणी आमकां [वाकी’] कडल्यान [स्यूबाह] कडल्यान [अल हकाम] कडल्यान [अब्दुररहमान बिन अबू लैला] कडल्यान [समुरा बिन जुंदाब] कडल्यान सांगलां. -दुसऱ्या रिवायतांत ताचो उल्लेख केला- आनी आमकांय सांगला [अबू बकर बिन अबू स्यायबा] हाणें आमकां [वाकी’] [स्यूबाह] कडल्यान आनी [सुफयान] कडल्यान [हबीब] कडल्यान [मैमुन बिन अबू स्याबीब] कडल्यान [अल-मुघीरा बिन स्यूबाह] कडल्यान दोगांयनी म्हणलां, ‘रसुलुल्लाह सल्लाहु ‘अलैहि वसल्लमान हे विशीं सांगलें’.
Hadith
Imam Muslim : 2
و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ عَنْ شُعْبَةَ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ أَنَّهُ سَمِعَ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَخْطُبُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَكْذِبُوا عَلَيَّ فَإِنَّهُ مَنْ يَكْذِبْ عَلَيَّ يَلِجْ النَّارَ
आनी आमकां सांगलां [अबू बकर बिन अबू स्यायबा] हांणी आमकां [घुंडराक] [स्यूबाह] कडल्यान सांगलां -दुसऱ्या रिवायतांत ताचो उल्लेख केला- आनी आमकां सांगलां [मुहम्मद बिन अल मुत्सन्ना] आनी [इब्न बस्स्यार] दोगांयनी सांगलां, आमकां सांगलां [मुहम्मद बिन जा'फर बिन] हांणी आमकां [श्यूबाह] [मंसूर] कडल्यान [रिब'ई कडल्यान सांगलां हिरासी] [अली] उपदेश करताना आयकून ताणें म्हणलें, ‘अल्लाचो दूत (स.अ.व.) म्हणालो: ‘म्हज्या नांवान फट उलोवंक नाकात, कारण जो कोण म्हज्या नांवान फट उलयता तो नरकांत वचतलो’.
Hadith
Imam Muslim : 3
و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ يَعْنِي ابْنَ عُلَيَّةَ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ قَالَ إِنَّهُ لَيَمْنَعُنِي أَنْ أُحَدِّثَكُمْ حَدِيثًا كَثِيرًا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ تَعَمَّدَ عَلَيَّ كَذِبًا فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنْ النَّارِ
[झुहैर बिन हर्ब] हांणी आमकां [इस्माइल] - म्हळ्यार इब्न उलय्याह - [अब्दुल अझीज बिन शुहाइब] कडल्यान [अनस बिन मलिक] कडल्यान सांगलां की ताणें म्हणलें, ‘खरें म्हणल्यार म्हाका तुमकां जायत्यो हदीस सांगपाक आडखळ घालपी गजाल म्हळ्यार अल्लाचो दूत सल्लाहु अलैहि वस्लाम म्हणालो: ‘जो कोण मुद्दाम म्हजे विशीं फट उलयता, ताणें ताची सुवात घेवची उजो.''
Hadith
Imam Muslim : 4
و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ الْغُبَرِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ أَبِي حَصِينٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّدًا فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنْ النَّارِ
आमकां सांगलां [मुहम्मद बिन उबैद अल-घुबरी] आमकां [अबू अवानाह] कडल्यान [अबू हाशीन] कडल्यान [अबू सालीह] कडल्यान [अबू हुरैरा] कडल्यान सांगलां ताणें म्हणलां, ‘अल्लाच्या दूत सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम म्हणालो: ‘जो कोण म्हज्या नांवान फट उलयता, ताणें नरकांतल्यान आपली सुवात घेवची’.
Hadith
Imam Muslim : 5
و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ رَبِيعَةَ قَالَ أَتَيْتُ الْمَسْجِدَ وَالْمُغِيرَةُ أَمِيرُ الْكُوفَةِ قَالَ فَقَالَ الْمُغِيرَةُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ كَذِبًا عَلَيَّ لَيْسَ كَكَذِبٍ عَلَى أَحَدٍ فَمَنْ كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّدًا فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنْ النَّارِ و حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ قَيْسٍ الْأَسْدِيُّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ الْأَسَدِيِّ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِهِ وَلَمْ يَذْكُرْ إِنَّ كَذِبًا عَلَيَّ لَيْسَ كَكَذِبٍ عَلَى أَحَدٍ
आमकां सांगलां [मुहंमद बिन अब्दुल्ला बिन नुमैर] आमकां सांगलां [म्हज्या बापायन] आमकां सांगलां [सैद बिन उबैद] आमकां सांगलां [अली बिन रबीआ] ताणें म्हणलां, ‘हांव मशिदींत गेल्लो जाल्यार अल-मुघीरा, कुफाचो गव्हर्नर. ताणें म्हणलें, ‘तेन्ना [अल-मुगिरा] म्हणालो, ‘हांवें अल्लाचो दूत सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम म्हणटा तें आयकलां: ‘खरें म्हणल्यार म्हज्या नांवान फट उलोवप आनी दुसऱ्याच्या नांवान फट उलोवप सारकें न्हय, जो कोण म्हज्या नांवान मुद्दाम फट उलयता, ताणें नरकांतल्यान आपली सुवात घेवची’. आनी म्हाका सांगलां [अली बिन हुजर स’दीन] आमकां सांगलां [अली बिन मुशीरान] आमकां सांगलां [मुहम्मद बिन कायस अल असदी] कडल्यान [अली बिन रबीअह अल असदी] कडल्यान [अल-मुगीरा बिन स्यूबाह] कडल्यान पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वस्लाम कडल्यान अशी हदीस, फकत ताणें म्हणलें ना, ‘खरेंच, म्हज्या नांवांत फट उलोवपी आसा कोणाच्याय नांवान फट उलोवप सारकें न्हय'.
Hadith
Imam Muslim : 6
و حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنَا أَبِي ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ خُبَيْبِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ حَفْصِ بْنِ عَاصِمٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَفَى بِالْمَرْءِ كَذِبًا أَنْ يُحَدِّثَ بِكُلِّ مَا سَمِعَ و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حَفْصٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ خُبَيْبِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ حَفْصِ بْنِ عَاصِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِ ذَلِكَ
आनी आमकां सांगलां [उबैदुल्ला बिन मुअदज अल अनबरी] आमकां सांगलां [म्हज्या बापायक] -दुसऱ्या रिवायतांत ताचो उल्लेख आसा-, आनी आमकां सांगलां [मुहम्मद बिन अल मुत्सन्ना] आमकां सांगलां [अब्दुररहमान बिन महदी] दोगांयनी सांगलें, आमकां सांगलां [श्यूबाह] कडल्यान [खुबैब बिन अब्दुररहमान] कडल्यान [हफश बिन अशिम] कडल्यान ताणें सांगलें, ‘रसुलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें म्हळां: ‘आपले आयकल्लें सगळें सांगल्यार मनशाक फट म्हणप पुरो’. आमकां सांगलां [अबू बकर बिन अबू स्यायबा] आमकां सांगलां [अली बिन हफश] हांणी आमकां [स्यूबाह] [खुबैब बिन अब्दुररहमान] कडल्यान [हफश बिन अशिम] कडल्यान [अबू हुरैरा] कडल्यान पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वस्लाम कडल्यान तेच हदीस कडेन सांगलां’.
Hadith
Imam Muslim : 7
و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي أَيُّوبَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو هَانِئٍ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ مُسْلِمِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ سَيَكُونُ فِي آخِرِ أُمَّتِي أُنَاسٌ يُحَدِّثُونَكُمْ مَا لَمْ تَسْمَعُوا أَنْتُمْ وَلَا آبَاؤُكُمْ فَإِيَّاكُمْ وَإِيَّاهُمْ
आनी आमकां सांगलां [मुहम्मद बिन अब्दुल्ला बिन नुमैर] आनी [झुहैर बिन हरब] दोगांयनी सांगलां, आमकां सांगलां [अब्दुल्ला बिन यजीद] ताणें सांगलें, म्हाका सांगलां [सैद बिन अबू अय्यूब] ताणें सांगलां, म्हाका सांगलां [अबू हानी’] कडल्यान [अबू उस्मान मुसलमान बिन यासर] कडल्यान [अबू हुरैरा] कडल्यान रसुलुल्ला सल्लल्लाहु अलैहि कडल्यान वसाल्लम, की ताणें म्हणलें: ‘अशें आसतलें म्हज्या उम्माच्या शेवटाक तुमकां एक हदीस सांगपी लोक आसतले, जी तुवें केन्नाच आयकूं ना आनी तुमच्या बापायनय आयकूं ना. म्हणजे तूं पयस राव आनी ते पयस रावतात'.
Hadith
Imam Muslim : 8
و حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَرْمَلَةَ بْنِ عِمْرَانَ التُّجِيبِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو شُرَيْحٍ أَنَّهُ سَمِعَ شَرَاحِيلَ بْنَ يَزِيدَ يَقُولُ أَخْبَرَنِي مُسْلِمُ بْنُ يَسَارٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَكُونُ فِي آخِرِ الزَّمَانِ دَجَّالُونَ كَذَّابُونَ يَأْتُونَكُمْ مِنْ الْأَحَادِيثِ بِمَا لَمْ تَسْمَعُوا أَنْتُمْ وَلَا آبَاؤُكُمْ فَإِيَّاكُمْ وَإِيَّاهُمْ لَا يُضِلُّونَكُمْ وَلَا يَفْتِنُونَكُمْ
म्हाका सांगलां [हरमला बिन याह्या बिन अब्दुल्ला बिन हरमला बिन इमरान अत-तुजीबी] ताणें सांगलां, आमकां सांगलां [इब्न वहब] ताणें सांगलां, आमकां सांगलां [अबू स्युराईह] की ताणें [स्याराहिल बिन यजीद] सांगिल्लें आयकलां, म्हाका सांगलां [मुसलमान बिन यासर] की ताणें [अबू हुरैरा] म्हणटा तें आयकलां, ‘अल्लाचो दूत (शांत आनी अल्लाहाचे बरकत ताचेर आसूं) म्हणालो: ‘आसां आसतलो काळाच्या शेवटाक दज्जाल फटींग लोक तुमकां अशीं हदीस हाडटले, जीं तुमी केन्नाच आयकूं नात आनी तुमच्या बापायनूय केन्नाच आयकूं नात. देखून तांचे पासून पयस रावचें आनी तांचे पासून पयस रावचें. ते तुमकां चुकीची वाट दाखोवंक शकनात आनी तुमची निंदा करपाकय शकनात’.
Hadith
Imam Muslim : 9
حَدَّثَنِي أَبُو خَيْثَمَةَ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ كَهْمَسٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ ح و حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ وَهَذَا حَدِيثُهُ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا كَهْمَسٌ عَنْ ابْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ قَالَ كَانَ أَوَّلَ مَنْ قَالَ فِي الْقَدَرِ بِالْبَصْرَةِ مَعْبَدٌ الْجُهَنِيُّ فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَحُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحِمْيَرِيُّ حَاجَّيْنِ أَوْ مُعْتَمِرَيْنِ فَقُلْنَا لَوْ لَقِينَا أَحَدًا مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلْنَاهُ عَمَّا يَقُولُ هَؤُلَاءِ فِي الْقَدَرِ فَوُفِّقَ لَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ دَاخِلًا الْمَسْجِدَ فَاكْتَنَفْتُهُ أَنَا وَصَاحِبِي أَحَدُنَا عَنْ يَمِينِهِ وَالْآخَرُ عَنْ شِمَالِهِ فَظَنَنْتُ أَنَّ صَاحِبِي سَيَكِلُ الْكَلَامَ إِلَيَّ فَقُلْتُ أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِنَّهُ قَدْ ظَهَرَ قِبَلَنَا نَاسٌ يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ وَيَتَقَفَّرُونَ الْعِلْمَ وَذَكَرَ مِنْ شَأْنِهِمْ وَأَنَّهُمْ يَزْعُمُونَ أَنْ لَا قَدَرَ وَأَنَّ الْأَمْرَ أُنُفٌ قَالَ فَإِذَا لَقِيتَ أُولَئِكَ فَأَخْبِرْهُمْ أَنِّي بَرِيءٌ مِنْهُمْ وَأَنَّهُمْ بُرَآءُ مِنِّي وَالَّذِي يَحْلِفُ بِهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ لَوْ أَنَّ لِأَحَدِهِمْ مِثْلَ أُحُدٍ ذَهَبًا فَأَنْفَقَهُ مَا قَبِلَ اللَّهُ مِنْهُ حَتَّى يُؤْمِنَ بِالْقَدَرِ ثُمَّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ إِذْ طَلَعَ عَلَيْنَا رَجُلٌ شَدِيدُ بَيَاضِ الثِّيَابِ شَدِيدُ سَوَادِ الشَّعَرِ لَا يُرَى عَلَيْهِ أَثَرُ السَّفَرِ وَلَا يَعْرِفُهُ مِنَّا أَحَدٌ حَتَّى جَلَسَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَسْنَدَ رُكْبَتَيْهِ إِلَى رُكْبَتَيْهِ وَوَضَعَ كَفَّيْهِ عَلَى فَخِذَيْهِ وَقَالَ يَا مُحَمَّدُ أَخْبِرْنِي عَنْ الْإِسْلَامِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْإِسْلَامُ أَنْ تَشْهَدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتُقِيمَ الصَّلَاةَ وَتُؤْتِيَ الزَّكَاةَ وَتَصُومَ رَمَضَانَ وَتَحُجَّ الْبَيْتَ إِنْ اسْتَطَعْتَ إِلَيْهِ سَبِيلًا قَالَ صَدَقْتَ قَالَ فَعَجِبْنَا لَهُ يَسْأَلُهُ وَيُصَدِّقُهُ قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنْ الْإِيمَانِ قَالَ أَنْ تُؤْمِنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَتُؤْمِنَ بِالْقَدَرِ خَيْرِهِ وَشَرِّهِ قَالَ صَدَقْتَ قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنْ الْإِحْسَانِ قَالَ أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ كَأَنَّكَ تَرَاهُ فَإِنْ لَمْ تَكُنْ تَرَاهُ فَإِنَّهُ يَرَاكَ قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنْ السَّاعَةِ قَالَ مَا الْمَسْئُولُ عَنْهَا بِأَعْلَمَ مِنْ السَّائِلِ قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنْ أَمَارَتِهَا قَالَ أَنْ تَلِدَ الْأَمَةُ رَبَّتَهَا وَأَنْ تَرَى الْحُفَاةَ الْعُرَاةَ الْعَالَةَ رِعَاءَ الشَّاءِ يَتَطَاوَلُونَ فِي الْبُنْيَانِ قَالَ ثُمَّ انْطَلَقَ فَلَبِثْتُ مَلِيًّا ثُمَّ قَالَ لِي يَا عُمَرُ أَتَدْرِي مَنْ السَّائِلُ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّهُ جِبْرِيلُ أَتَاكُمْ يُعَلِّمُكُمْ دِينَكُمْ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ الْغُبَرِيُّ وَأَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ وَأَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ قَالُوا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ مَطَرٍ الْوَرَّاقِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ قَالَ لَمَّا تَكَلَّمَ مَعْبَدٌ بِمَا تَكَلَّمَ بِهِ فِي شَأْنِ الْقَدَرِ أَنْكَرْنَا ذَلِكَ قَالَ فَحَجَجْتُ أَنَا وَحُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحِمْيَرِيُّ حَجَّةً وَسَاقُوا الْحَدِيثَ بِمَعْنَى حَدِيثِ كَهْمَسٍ وَإِسْنَادِهِ وَفِيهِ بَعْضُ زِيَادَةٍ وَنُقْصَانُ أَحْرُفٍ و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ غِيَاثٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ وَحُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَا لَقِينَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ فَذَكَرْنَا الْقَدَرَ وَمَا يَقُولُونَ فِيهِ فَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ كَنَحْوِ حَدِيثِهِمْ عَنْ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفِيهِ شَيْءٌ مِنْ زِيَادَةٍ وَقَدْ نَقَصَ مِنْهُ شَيْئًا و حَدَّثَنِي حَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِنَحْوِ حَدِيثِهِمْ
म्हाका सांगलां [अबू खैत्सामाह जुहैर बिन हरब] हांणी आमकां [वाकी'] कडल्यान [कहमास] कडल्यान [अब्दुल्ला बिन बुराइदा] कडल्यान [याह्या बिन या'मार] कडल्यान सांगलां. -दुसऱ्या रिवायतांत सांगलां- आनी आमकां सांगलां [उबैदुल्ला बिन मुअदज अल-अनबरी] आनी ही हदीस, आमकां सांगलां [म्हज्या बापायन] आमकां [कहमा] [इब्न बुरैदा] कडल्यान [याह्या बिन या'मर] कडल्यान सांगलां ताणें म्हणलां, 'बसरा हांगा पयलेच खेपे नशीबाचेर भासाभास केल्लो मनीस मा'बाद अल-जुहानी आशिल्लो, देखून हांव आनी हुमैद बिन.' अब्दुररहमान अल-हिम्यारी हज वा उमराक गेलो, मागीर आमी म्हणलें, ‘अल्लाच्या दूत सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाच्या एका साथीदाराक मेळ्ळो जाल्यार मागीर तांणी सांगिल्ल्या नशीबा संबंदीत कितें तरी विचारताले’. देखून [अब्दुल्ला बिन उमर] आमकां तौफीक -अल्लान- दिलो, तो मशिदींत भितर सरताना. मागीर हांव आनी म्हजो इश्ट ताका तोंड दिलो, आमचो एकलो ताच्या उजव्यान आनी दुसरो ताच्या उजव्यान. मागीर म्हाका दिसलें, म्हजो इश्ट म्हजे खातीर उलयतलो, देखून हांवें म्हणलें, ‘हे अबू अब्दुरहमान, खरेंच, आमी पळयलां एक लोक कुराण वाचून गिन्यान सोदतात, आनी मागीर नशीब ना, आनी तांची गजाल नवी आसा असो दावो करता - ताचे आदीं नशीब वा अल्लाचें गिन्यान ना -’ म्हणून [अब्दुल्ला इब्न उमर] हांणी जाप दिली, ‘जेन्ना तुमी ह्या लोकांक मेळटले तेन्ना तांकां कळोवचें की हांव तांकां मुक्त आसां, आनी ते म्हजे कडल्यान मुक्त आसात अशें. आनी ज्या मनशाच्या नांवान अल्लाचे सेवक सोपूत घेतात, तुमच्यांतल्या एका मनशान उहुद पर्वता सारकें भांगर खर्च केलें जाल्यार तो बऱ्या-वायट नशीबाचेर विस्वास दवरना मेरेन ताचो दानधर्म मान्य जावचो ना.’ ताणें म्हणलें, ‘तेन्ना ताणें हदीस सांगपाक सुरवात केली आनी म्हणलें, [‘उमर बिन अल-खत्ताब] म्हणालो, ‘आमी एक फावट अल्लाच्या दूता (स.अ.व.) कडेन आशिल्ले, आनी आमचे कडेन एक मनीस आयलो, ताचे कपडे सामके धवे, केंस सामके काळे, आनी ताचेर प्रवासाचे कसलेच निशाण दिसनाशिल्ले. आमच्यांतल्या खंयच्याच मनशान ताका वळखलो ना, जो मेरेन तो पैगंबर (स.अ.व.) हाचे कडेन येवन आपलो गुडघो आपल्या गुडघ्याक तेंकयलो आनी म्हणलें, ‘हे मुहंमद, म्हाका इस्लामा विशीं म्हायती दिवची?’. अल्लाचो दूत (स.अ.व.) हाणें जाप दिली: ‘अल्ला सोडून हेर कोणूच देव ना आनी मुहंमद हो ताचो सेवक आनी दूत, नमाज स्थापन करप, जकात दिवप आनी रमजान उपास करप आनी घरांत भोंवपाक मेळ्ळें जाल्यार घराची यात्रे करप अशी गवाय दिवप’. ताणें म्हणलें, ‘तुमी बरोबर सांगतात’. उमर म्हणालो, 'म्हळ्यार ताणें ताचेर विचारलें आनी पुष्टी केली म्हणून आमी ताचेर अजापीत जाले.' ताणें परत विचारलें, ‘ह्या भावार्था विशीं सांग? ' ताणें जाप दिली: 'तुमी अल्लाचेर, ताच्या देवदूतांचेर, ताच्या पुस्तकांचेर, ताच्या दूतांचेर, निमाणो दीसाचेर आनी बऱ्या आनी वायट नशीबाचेर विस्वास दवरतात'. ताणें म्हणलें, ‘तुमी बरोबर सांगतात’. ताणें विचारलें, इहसानाची गजाल सांग? ' ताणें जाप दिली: 'तुमी अल्लाक पळयता भशेन उपासना करतात, मागीर ताका दिसना जाल्यार खरेंच तो तुमकां पळयता'. ताणें परत विचारलें, निमाणो दीस केन्ना जातलो? ' ताणें जाप दिली: 'विचारिल्ल्या मनशाक विचारपी मनशापरस चड खबर ना.' ताणें विचारलें, ‘तेन्ना सांगात चिन्नां विशीं? ' ताणें जाप दिली: 'गुलाम आपल्या धनयाच्या भुरग्याक जल्म दिता आनी उक्त्या पांयांनी, नग्न, गरीब, बोकड्यांचो पोसपी, पूण इमारती बांदपाचो अभिमान बाळगपी मनीस दिसलो'. मागीर तो गेलो. म्हणजे म्हाका अजूनय अजाप जालें तेन्ना ताणें म्हणलें; 'हे उमर, तुका खबर आसा प्रस्न करपी कोण?' हांवें जाप दिली, ‘अल्ला आनी ताचो दूत चड जाणात’. ताणें म्हणलें: 'तो गॅब्रिएल, तो तुज्या धर्मीक गिन्याना विशीं तुका शिकवपाक तुज्या कडेन आयलो''. आमकां सांगलां [मुहंमद बिन उबैद अल-घुबरी] आनी [अबू कामिल अल-जहदरी] आनी [अहमद बिन अब्दाह] तांणी म्हणिल्लें, आमकां सांगलां [हम्मद बिन यजीद] कडल्यान [मथर अल वाराक] कडल्यान [अब्दुल्ला बिन बुराइदा] कडल्यान [याह्या बिन या'मर] कडल्यान ताणें म्हणलें, ‘जेन्ना मा'बादान कितें तरी सांगलें की ताणें ह्या प्रकरणाचेर उलयलें नशीब, मागीर आमी तें न्हयकारलें'. ताणें परतून म्हणलें, ‘तेन्ना हांवें हुमैद बिन अब्दुररहमान अल-हिम्यारी हाचे वांगडा हज केलो’. उपरांत तांणी काहमस हदीसाचो अर्थ घेवन हदीसाचो उल्लेख केलो. तातूंत कांय अतिरिक्त आनी गळून पडपी अक्षरां आसात. आनी आमकां सांगलां [मुहंमद बिन हातीम] आमकां सांगलां [याह्या बिन सईद अल कथथान] आमकां सांगलां [उस्मान बिन घियात] हांणी आमकां [अब्दुल्ला बिन बुराइदा] [याह्या बिन या'मर] कडल्यान सांगलां आनी [हुमैद बिन अब्दुररहमान] दोगांयनी म्हणलें, ‘आमी [अब्दुल्ला बिन उमर] मेळ्ळे, मागीर आमी नशिबा विशीं आनी ताचे विशीं तांचें मत सांगलां, मागीर ताणें हदीस जशी तांणी [उमर] रदीअल्लाहु ‘अनहुमा कडल्यान पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाचे कडल्यान सांगिल्ली तशीच सांगली आनी तातूंत जोडणी आनी वजाबाकी आसा’. आनी आमकां सांगलां [हज्जाज बिन अश-स्यायर] आमकां सांगलां [युनुस बिन मुहंमद] आमकां [अल-मुअतामीर] [ताच्या बापाय कडल्यान] [याह्या बिन या'मर] कडल्यान [इब्न उमर] कडल्यान [उमर] कडल्यान पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कडल्यान तांच्या हदीसाचीं उदाहरणां सयत सांगलां'.
Hadith
Imam Muslim : 10
و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ جَمِيعًا عَنْ ابْنِ عُلَيَّةَ قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي حَيَّانَ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا بَارِزًا لِلنَّاسِ فَأَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الْإِيمَانُ قَالَ أَنْ تُؤْمِنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكِتَابِهِ وَلِقَائِهِ وَرُسُلِهِ وَتُؤْمِنَ بِالْبَعْثِ الْآخِرِ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الْإِسْلَامُ قَالَ الْإِسْلَامُ أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ وَلَا تُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَتُقِيمَ الصَّلَاةَ الْمَكْتُوبَةَ وَتُؤَدِّيَ الزَّكَاةَ الْمَفْرُوضَةَ وَتَصُومَ رَمَضَانَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الْإِحْسَانُ قَالَ أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ كَأَنَّكَ تَرَاهُ فَإِنَّكَ إِنْ لَا تَرَاهُ فَإِنَّهُ يَرَاكَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَتَى السَّاعَةُ قَالَ مَا الْمَسْئُولُ عَنْهَا بِأَعْلَمَ مِنْ السَّائِلِ وَلَكِنْ سَأُحَدِّثُكَ عَنْ أَشْرَاطِهَا إِذَا وَلَدَتْ الْأَمَةُ رَبَّهَا فَذَاكَ مِنْ أَشْرَاطِهَا وَإِذَا كَانَتْ الْعُرَاةُ الْحُفَاةُ رُءُوسَ النَّاسِ فَذَاكَ مِنْ أَشْرَاطِهَا وَإِذَا تَطَاوَلَ رِعَاءُ الْبَهْمِ فِي الْبُنْيَانِ فَذَاكَ مِنْ أَشْرَاطِهَا فِي خَمْسٍ لَا يَعْلَمُهُنَّ إِلَّا اللَّهُ ثُمَّ تَلَا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ { إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْأَرْحَامِ وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَاذَا تَكْسِبُ غَدًا وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ } قَالَ ثُمَّ أَدْبَرَ الرَّجُلُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رُدُّوا عَلَيَّ الرَّجُلَ فَأَخَذُوا لِيَرُدُّوهُ فَلَمْ يَرَوْا شَيْئًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا جِبْرِيلُ جَاءَ لِيُعَلِّمَ النَّاسَ دِينَهُمْ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ حَدَّثَنَا أَبُو حَيَّانَ التَّيْمِيُّ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَهُ غَيْرَ أَنَّ فِي رِوَايَتِهِ إِذَا وَلَدَتْ الْأَمَةُ بَعْلَهَا يَعْنِي السَّرَارِيَّ
आनी आमकां [अबू बकर बिन अबू स्यायबा] आनी [झुहैर बिन हरब] [इब्न उलाय्याह] कडल्यान सगळें सांगलां, [झुहैर] म्हणटा, आमकां [इस्माइल बिन इब्राहिम] [अबू हय्यान] कडल्यान [अबू ज़ुराह बिन अम्रू बिन जरीर] कडल्यान [अबू हुरैरा] कडल्यान सांगलां ताणें म्हणलें, ‘अल्लाचो दूत सल्लल्लाहु अलैहि अल्लाम एक आशिल्लो दीस लोकांच्या सान्निध्यांत मागीर एक मनीस ताचे कडेन आयलो, ‘हे अल्लाचो दूत, इमान म्हणल्यार कितें? ' ताणें जाप दिली, 'तुमी अल्लाचेर, ताच्या देवदूतांचेर, ताच्या पुस्तकाचेर विस्वास दवरतात, ताका मेळपाचे घडणुकेचेर विस्वास दवरतात, ताच्या दूतांचेर विस्वास दवरतात आनी पुनर्जिवंतपणाच्या निमाण्या दिसा विस्वास दवरतात'. ताणें विचारलें, हे अल्लाचो दूत, इस्लाम म्हणल्यार कितें? ' ताणें जाप दिली, 'इस्लाम म्हळ्यार तुमी अल्लाची उपासना करतात आनी ताचे कडेन कांयच सांगात करिनात, फक्त नमाज करतात, फजज जकात करतात आनी रमजानांत उपास करतात.' ताणें परत विचारलें, हे अल्लाचो दूत, इहसान म्हणल्यार कितें? ' ताणें जाप दिली, 'तुमी अल्लाक पळयता भशेन उपासना करतात, मागीर तुमकां ताका दिसना जाल्यार खरेंच तो तुमकां पळयता'. ताणें परत विचारलें, हे अल्लाचो दूत, कयामताचो दीस केन्ना जातलो? ' ताणें जाप दिली, 'हाचे विशीं विचारिल्ल्या कोणाकूच विचारपी मनशा परस जाप चड खबर ना, पूण हांव तुमकां चिन्नां सांगतलों; म्हणजेच बायल नोकर आपल्या धनयाक जल्म दिता. तें एक लक्षण. -दुसरी- नग्न, उक्त्या पांयांनी मनीस मनीसपणाचे फुडारी जाल्यार. तें एक लक्षण. -तिसरी- बोकड्यो पोसपी -इमारती- इमारतींनी एकामेकांकडेन सर्त करतात जाल्यार. ती पांच चिन्नांतली एक चिन्नां, अल्ला सोडून कोणाकूच खबर ना,’ मागीर ताणें सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम वाचलें: ‘-खरें म्हणल्यार अल्ला, फकत ताचे कडेनच न्यायाच्या दिसाचें गिन्यान आसा; आनी तोच पावस घालता आनी पोटांत कितें आसा तें जाणता. आनी फाल्यां तो कितें करतलो तें कोणाकूच कळूंक शकना - निश्चीतपणान. आनी तो धर्तरेचेर खंय मरतलो हें कोणाकूच कळना. खरेंच अल्ला हो सर्वज्ञ, सर्वज्ञ-' -प्र. लुकमान : 34-. मागीर तो मनीस परत गेलो. देखून पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें म्हणलें: ‘त्या मनशाक परत म्हजे कडेन आपोवचो’. देखून तांणी परत फोन करपाक सुरवात केली, पूण तांकां कांयच दिसलें ना. देखून रसुलुल्ला सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम म्हणालो: 'हो जिब्रिल, तो लोकांक तांच्या धर्मा विशीं शिकवपाक आयलो''. आमकां सांगलां [मुहंमद बिन अब्दुल्ला बिन नुमैर] आमकां सांगलां [मुहम्मद बिन बिसीर] हांणी आमकां [अबू हय्यान अत-तैमी] ह्या सनादान अशी हदीस सांगल्या, फकत रिवायतांत ‘जेन्ना बायल नोकर आपल्या घोवाक म्हळ्यार उपपत्नींक जल्म दितात’ अशें वाक्य आसा.
Hadith
Imam Muslim : 11
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ عُمَارَةَ وَهُوَ ابْنُ الْقَعْقَاعِ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَلُونِي فَهَابُوهُ أَنْ يَسْأَلُوهُ فَجَاءَ رَجُلٌ فَجَلَسَ عِنْدَ رُكْبَتَيْهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الْإِسْلَامُ قَالَ لَا تُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا وَتُقِيمُ الصَّلَاةَ وَتُؤْتِي الزَّكَاةَ وَتَصُومُ رَمَضَانَ قَالَ صَدَقْتَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الْإِيمَانُ قَالَ أَنْ تُؤْمِنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكِتَابِهِ وَلِقَائِهِ وَرُسُلِهِ وَتُؤْمِنَ بِالْبَعْثِ وَتُؤْمِنَ بِالْقَدَرِ كُلِّهِ قَالَ صَدَقْتَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الْإِحْسَانُ قَالَ أَنْ تَخْشَى اللَّهَ كَأَنَّكَ تَرَاهُ فَإِنَّكَ إِنْ لَا تَكُنْ تَرَاهُ فَإِنَّهُ يَرَاكَ قَالَ صَدَقْتَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَتَى تَقُومُ السَّاعَةُ قَالَ مَا الْمَسْئُولُ عَنْهَا بِأَعْلَمَ مِنْ السَّائِلِ وَسَأُحَدِّثُكَ عَنْ أَشْرَاطِهَا إِذَا رَأَيْتَ الْمَرْأَةَ تَلِدُ رَبَّهَا فَذَاكَ مِنْ أَشْرَاطِهَا وَإِذَا رَأَيْتَ الْحُفَاةَ الْعُرَاةَ الصُّمَّ الْبُكْمَ مُلُوكَ الْأَرْضِ فَذَاكَ مِنْ أَشْرَاطِهَا وَإِذَا رَأَيْتَ رِعَاءَ الْبَهْمِ يَتَطَاوَلُونَ فِي الْبُنْيَانِ فَذَاكَ مِنْ أَشْرَاطِهَا فِي خَمْسٍ مِنْ الْغَيْبِ لَا يَعْلَمُهُنَّ إِلَّا اللَّهُ ثُمَّ قَرَأَ { إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْأَرْحَامِ وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَاذَا تَكْسِبُ غَدًا وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ } قَالَ ثُمَّ قَامَ الرَّجُلُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رُدُّوهُ عَلَيَّ فَالْتُمِسَ فَلَمْ يَجِدُوهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا جِبْرِيلُ أَرَادَ أَنْ تَعَلَّمُوا إِذْ لَمْ تَسْأَلُوا
आमकां सांगलां [झुहैर बिन हरब] हांणी आमकां [जरीर] [उमराह] कडल्यान सांगलां - म्हळ्यार इब्न अल-का'का' - [अबू ज़ुराह] कडल्यान [अबू हुरैरा] कडल्यान ताणें म्हणलां, ‘रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम म्हणालो: ‘तुमी म्हाका विचारात’. पूण ताका विचारपाक ते भियेले आनी आडखळटाले. म्हणून एक मनीस येवन ताच्या मांडयां मुखार बसलो, त्या मनशान विचारलें, हे अल्लाचो दूत, इस्लाम म्हणल्यार कितें? ' ताणें जाप दिली, 'इस्लाम म्हळ्यार रमजानांत अल्लाक भागीदारांक जोडप ना, नमाज करप, जकात करप आनी उपास करप ना.' ताणें म्हणलें, ‘तुमी बरोबर सांगतात’. मागीर ताणें परत विचारलें, ‘हे अल्लाचो दूत, इमान म्हणल्यार कितें? ' ताणें जाप दिली, 'तुमी अल्लाचेर, ताच्या देवदूताचेर, ताच्या पुस्तकाचेर विस्वास दवरतात, ताका मेळपाचे घडणुकेचेर विस्वास दवरतात, ताच्या दूतांचेर विस्वास दवरतात आनी तुमी कयामताच्या दिसा विस्वास दवरतात आनी सगळ्यांच्या नशिबाचेर विस्वास दवरतात'. ताणें म्हणलें, ‘तुमी बरोबर सांगतात’. मागीर ताणें परत विचारलें, हे अल्लाचो दूत, इहसान म्हणल्यार कितें? ' ताणें जाप दिली, 'तुमी -खस्याह- अल्लाक पळेतावरी भियेतात, मागीर तुमकां ताका दिसना जाल्यार खरेंच तो तुमकां पळयता'. ताणें म्हणलें, ‘तुमी बरोबर सांगतात’. मागीर ताणें परत विचारलें, ‘हे अल्लाचो दूत, क़यामताचो दीस केन्ना जातलो? ' ताणें जाप दिली, 'हाचे विशीं विचारिल्ल्या कोणाकूच विचारपी मनशा परस जाप चड खबर ना, पूण हांव तुमकां चिन्नां सांगतलों; म्हणल्यार बायल गुलाम आपल्या धनयाक जल्म दिता तें पळयतना. तें एक लक्षण. -दुसरी- उक्त्या पांयांनी, बहिरो, मुको मनीस धर्तरेचेर -मनीसांचो- फुडारी जाल्लो पळयल्यार. तें एक लक्षण. -तिसरी- -इमारतींत- इमारतींनी बोकड्यो पोसपी एकामेकां कडेन उंचाये मेरेन सर्त करतात तें पळयल्यार. गूढतायेच्या पांच चिन्नांतली ती एक चिन्नां, अल्ला सोडून कोणाकूच खबर ना,’ मागीर ताणें वाचलें: ‘-खरें म्हणल्यार अल्ला, फकत ताचे कडेनच न्यायाच्या दिसाचें गिन्यान आसा; आनी तोच पावस घालता आनी पोटांत कितें आसा तें जाणता. आनी फाल्यां तो कितें करतलो तें कोणाकूच कळूंक शकना - निश्चीतपणान. आनी तो धर्तरेचेर खंय मरतलो हें कोणाकूच कळना. खरेंच अल्ला हो सर्वज्ञ, सर्वज्ञ-' -प्र. लुकमान : 34-. मागीर तो मनीस उठलो - फाटीं सरलो -, मागीर पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम म्हणालो: ताका म्हजे कडेन आपोवचो! ' म्हणून ताका सोदलो, पूण तांकां तो मेळ्ळो ना. मागीर अल्लाच्या दूतान (स.अ.व.) म्हणलें: "हो मनीस म्हळ्यार जिब्राईल जाका तुमी मागना म्हणून धर्म शिकपाक सोदता."
Hadith
Imam Muslim : 12
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ جَمِيلِ بْنِ طَرِيفِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الثَّقَفِيُّ عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ فِيمَا قُرِئَ عَلَيْهِ عَنْ أَبِي سُهَيْلٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ سَمِعَ طَلْحَةَ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ يَقُولُا جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَهْلِ نَجْدٍ ثَائِرُ الرَّأْسِ نَسْمَعُ دَوِيَّ صَوْتِهِ وَلَا نَفْقَهُ مَا يَقُولُ حَتَّى دَنَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا هُوَ يَسْأَلُ عَنْ الْإِسْلَامِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَمْسُ صَلَوَاتٍ فِي الْيَوْمِ وَاللَّيْلَةِ فَقَالَ هَلْ عَلَيَّ غَيْرُهُنَّ قَالَ لَا إِلَّا أَنْ تَطَّوَّعَ وَصِيَامُ شَهْرِ رَمَضَانَ فَقَالَ هَلْ عَلَيَّ غَيْرُهُ فَقَالَ لَا إِلَّا أَنْ تَطَّوَّعَ وَذَكَرَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الزَّكَاةَ فَقَالَ هَلْ عَلَيَّ غَيْرُهَا قَالَ لَا إِلَّا أَنْ تَطَّوَّعَ قَالَ فَأَدْبَرَ الرَّجُلُ وَهُوَ يَقُولُ وَاللَّهِ لَا أَزِيدُ عَلَى هَذَا وَلَا أَنْقُصُ مِنْهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَفْلَحَ إِنْ صَدَقَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ جَمِيعًا عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِي سُهَيْلٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَذَا الْحَدِيثِ نَحْوَ حَدِيثِ مَالِكٍ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَفْلَحَ وَأَبِيهِ إِنْ صَدَقَ أَوْ دَخَلَ الْجَنَّةَ وَأَبِيهِ إِنْ صَدَقَ
ताचेर वाचल्ल्या रिवायतांत आमकां [कुतैबा बिन सईद बिन जमील बिन तारीफ बिन अब्दुल्ला अत्स-त्साफी] [मलिक बिन अनस] कडल्यान, [अबू सुहैल] कडल्यान [ताच्या बापाय कडल्यान] सांगलां की ताणें [थल्हाह बिन उबैदुल्ला] म्हणटाना आयकलां, ‘नेजदच्या लोकां मदलो एक मनीस जाचे केंस शेवटाक उबे रावले, तो रसुलुल्ला सल्लल्लाहु कडेन आयलो 'अलैही वसाल्लम, ताच्या आवाजाचो गुरगुर आमकां आयकलो, पूण ताणें सांगिल्लें कांयच आमकां समजूंक शकलें ना. रसुलुल्ला सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम लागीं येय मेरेन म्हणचें, तो इस्लामा विशीं विचारतालो अशें कळ्ळें. देखून रसुलुल्ला सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें जाप दिली: ‘इस्लाम दिसा-रात पांच फावटीं नमाज करता’. ताणें परतून विचारलें, ‘ताचे भायर म्हाका अजूनय कर्तव्यां आसात काय? ' ताणें जाप दिली: 'ना, रमजानांत सुन्नत नमाज आनी उपास केल्या बगर'. ताणें विचारलें, ‘ताचे भायर म्हाका अजूनय कर्तव्यां आसात काय? ' ताणें जाप दिली: 'ना, जो मेरेन तुमी सुन्नत उपास पाळचे नात, आनी अल्लाचो दूत सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ताचेर जकात दिवपाचो उल्लेख करिना'. ताणें परतून विचारलें, ‘ताचे भायर म्हाका अजूनय कर्तव्यां आसात काय? ' ताणें जाप दिली: 'ना, सुन्नत भिक्षा केल्या बगर'. कथ्यकारान म्हणलें, ‘तेन्ना त्या मनशान आपली सुटी फाटीं घेतली, ‘अल्लाची कसम हांव हाचे परस चड जोडचो ना आनी तातूंतल्यान वजा करचो ना’. देखून पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हांणी म्हणलें: 'तो खरेंच -करो-''. आमकां [याह्या बिन अय्यूब] आनी [कुतैबा बिन सईद] हांकां [इस्माइल बिन जाफर] कडल्यान [अबू सुहैल] कडल्यान [ताच्या बापाय कडल्यान] [ताच्या बापाय कडल्यान] [थल्हाह बिन उबैदुल्लाह] कडल्यान पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वस्लाम कडल्यान मलिकाच्या हदीसा प्रमाण हे हदीस घेवन सगळें सांगलां, फकत ताणें म्हणलें, ‘अल्लाचो रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि अल्लाम म्हणलें: 'तो सुखी जातलो, -बापाय खातीर- तो बरो आसल्यार', वा तो स्वर्गाक वचतलो, -बापाय खातीर- तो बरो आसल्यार''.
Hadith
Imam Muslim : 13
حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ بُكَيْرٍ النَّاقِدُ حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ نُهِينَا أَنْ نَسْأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ شَيْءٍ فَكَانَ يُعْجِبُنَا أَنْ يَجِيءَ الرَّجُلُ مِنْ أَهْلِ الْبَادِيَةِ الْعَاقِلُ فَيَسْأَلَهُ وَنَحْنُ نَسْمَعُ فَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْبَادِيَةِ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ أَتَانَا رَسُولُكَ فَزَعَمَ لَنَا أَنَّكَ تَزْعُمُ أَنَّ اللَّهَ أَرْسَلَكَ قَالَ صَدَقَ قَالَ فَمَنْ خَلَقَ السَّمَاءَ قَالَ اللَّهُ قَالَ فَمَنْ خَلَقَ الْأَرْضَ قَالَ اللَّهُ قَالَ فَمَنْ نَصَبَ هَذِهِ الْجِبَالَ وَجَعَلَ فِيهَا مَا جَعَلَ قَالَ اللَّهُ قَالَ فَبِالَّذِي خَلَقَ السَّمَاءَ وَخَلَقَ الْأَرْضَ وَنَصَبَ هَذِهِ الْجِبَالَ آللَّهُ أَرْسَلَكَ قَالَ نَعَمْ قَالَ وَزَعَمَ رَسُولُكَ أَنَّ عَلَيْنَا خَمْسَ صَلَوَاتٍ فِي يَوْمِنَا وَلَيْلَتِنَا قَالَ صَدَقَ قَالَ فَبِالَّذِي أَرْسَلَكَ آللَّهُ أَمَرَكَ بِهَذَا قَالَ نَعَمْ قَالَ وَزَعَمَ رَسُولُكَ أَنَّ عَلَيْنَا زَكَاةً فِي أَمْوَالِنَا قَالَ صَدَقَ قَالَ فَبِالَّذِي أَرْسَلَكَ آللَّهُ أَمَرَكَ بِهَذَا قَالَ نَعَمْ قَالَ وَزَعَمَ رَسُولُكَ أَنَّ عَلَيْنَا صَوْمَ شَهْرِ رَمَضَانَ فِي سَنَتِنَا قَالَ صَدَقَ قَالَ فَبِالَّذِي أَرْسَلَكَ آللَّهُ أَمَرَكَ بِهَذَا قَالَ نَعَمْ قَالَ وَزَعَمَ رَسُولُكَ أَنَّ عَلَيْنَا حَجَّ الْبَيْتِ مَنْ اسْتَطَاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا قَالَ صَدَقَ قَالَ ثُمَّ وَلَّى قَالَ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لَا أَزِيدُ عَلَيْهِنَّ وَلَا أَنْقُصُ مِنْهُنَّ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَئِنْ صَدَقَ لَيَدْخُلَنَّ الْجَنَّةَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ هَاشِمٍ الْعَبْدِيُّ حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ قَالَ قَالَ أَنَسٌ كُنَّا نُهِينَا فِي الْقُرْآنِ أَنْ نَسْأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ شَيْءٍ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِهِ
आमकां सांगलां [अमरू बिन मुहंमद बिन बुकैर अन-नकीद] आमकां सांगलां [हसीम बिन अल-कासिम अबू अन-नदलर] हांणी आमकां [सुलेमान बिन अल-मुगिरा] कडल्यान [त्साबीत] कडल्यान [अनस बिन मलिक] कडल्यान सांगलां ताणें म्हणलां, ‘आमकां अल्लाच्या दूत सल्लल्लाहु अलैहि वस्लामा कडेन कितें तरी विचारपाक आडायले, म्हणल्यार आमची आगमनाची तोखणाय वाळवंटात रावपी मनशाचो जो बुदवंत -बुद्धीमान- आशिल्लो, मागीर ताणें विचारलें, आमी आयकता आसतना, मागीर वाळवंटी लोकांतलो एक मनीस आयलो आनी म्हणपाक लागलो, ‘हे मुहंमद, तुजो दूत आमचे कडेन आयलो, मागीर आमचे खातीर दावो केलो की तुवें अल्लान तुका धाडला असो दावो केला’. रसुलुल्लान जाप दिली: ‘खरें’. ताणें विचारलें, ‘सर्ग कोणे रचलो? ' रसुलुल्लान जाप दिली: 'अल्ला'. ताणें विचारलें, ‘धर्तरी कोणे रचली? ' रसुलुल्लान जाप दिली: 'अल्ला'. ताणें विचारलें, ‘ह्यो दोंगर कोणे स्थापन केल्यो आनी तातूंत ताणें रचिल्लें सगळें कोणे तयार केलें? ' ताणें जाप दिली: 'अल्ला'. ताणें विचारलें, ‘म्हळ्यार सर्ग रचपी, धर्तरी रचपी आनी हे दोंगर स्थापन करपी मनशान तुका धाडिल्लो अल्लानच? ' ताणें जाप दिली: 'होय'. ताणें विचारलें, 'तुमचो दूत दावो करता की आमकां दीस आनी रात पांच फावटीं प्रार्थना करपाची बंधनकारकता आसा, -हें खरें-? ' ताणें जाप दिली: 'बरें'. ताणें विचारलें, ‘तुका धाडिल्ल्या मनशाच्या नांवान अल्लान तुका अशें करपाचो आदेश दिलो काय? ' ताणें जाप दिली: 'होय'. ताणें विचारलें, 'तुमचो दूत दावो करता की पुस्तकांत आमकां दर वर्सा रमजान उपास करप बंधनकारक आसा, - हें खरें -? ' ताणें जाप दिली: 'होय'. ताणें विचारलें, ‘तुका धाडिल्ल्या मनशाच्या नांवान अल्लान तुका अशें करपाचो आदेश दिलो काय? ' ताणें जाप दिली: 'होय'. ताणें विचारलें, 'तुमचो दूत दावो करता की आमकां ताच्या मार्गान वचपाक सक्षम आशिल्ल्यां खातीर हज करप बंधनकारक आसा, -हें खरें-? ' ताणें जाप दिली, 'होय, बरोबर'. मागीर ताणें वळून म्हणलें, ‘तुका सत्य घेवन धाडिल्ल्या मनशाच्या नांवान हांव ह्या बंधनांत भर घालचो ना आनी तातूंतल्यान वजा करचो ना’. देखून पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें म्हणलें: ‘तो सांगता तें खरें आसल्यार तो खऱ्या अर्थान स्वर्गांत प्रवेश करतलो’. आमकां सांगलां [अब्दुल्ला बिन हसीम अल-अब्दी] आमकां सांगलां [बहज] आमकां सांगलां [सुलेमान बिन अल-मुगीरा] [थाबीत] ताणें म्हणलें, [अनास] म्हणालो, ‘आमकां कुराणांतल्यान अल्लाच्या दूताक कितें तरी विचारपाक आडायले’. मागीर ताणें एक उदाहरण घेवन एक हदीस मांडली.
Hadith
Imam Muslim : 14
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ طَلْحَةَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو أَيُّوبَ أَنَّ أَعْرَابِيًّا عَرَضَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي سَفَرٍ فَأَخَذَ بِخِطَامِ نَاقَتِهِ أَوْ بِزِمَامِهَا ثُمَّ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوْ يَا مُحَمَّدُ أَخْبِرْنِي بِمَا يُقَرِّبُنِي مِنْ الْجَنَّةِ وَمَا يُبَاعِدُنِي مِنْ النَّارِ قَالَ فَكَفَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ نَظَرَ فِي أَصْحَابِهِ ثُمَّ قَالَ لَقَدْ وُفِّقَ أَوْ لَقَدْ هُدِيَ قَالَ كَيْفَ قُلْتَ قَالَ فَأَعَادَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَعْبُدُ اللَّهَ لَا تُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا وَتُقِيمُ الصَّلَاةَ وَتُؤْتِي الزَّكَاةَ وَتَصِلُ الرَّحِمَ دَعْ النَّاقَةَ و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بِشْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ وَأَبُوهُ عُثْمَانُ أَنَّهُمَا سَمِعَا مُوسَى بْنَ طَلْحَةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِ هَذَا الْحَدِيثِ
आमकां सांगलां [मुहंमद बिन अब्दुल्ला बिन नुमैर] आमकां सांगलां [म्हज्या बापायन] आमकां सांगलां [अमरू बिन उस्मानान] आमकां सांगलां [मूसा बिन तल्हाह] ताणें सांगलां, म्हाका सांगलां [अबू अय्यूब], की एका बेदूईन अल्लाच्या दूत सल्लल्लाहु अलैहि वसाल्लमाक प्रवासांत आसतना आडखळ घाली, मागीर ताणें आपल्या उंटाची वा रेइन घेतली ताची बागड्यो, मागीर ताणें म्हणलें, ‘हे रसुलुल्ला, वा हे मुहंमद, म्हाका स्वर्गाक लागीं पावोवपी आनी म्हाका नरकांतल्यान पयस दवरपी गजाली सांग? ' कथ्यकारान म्हणलें, 'तेन्ना पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम थांबलो मागीर आपल्या साथीदारांक पळयलो, मागीर म्हणलें: 'ताका तौफीक दिला वा मार्गदर्शन दिला'. ताणें विचारलें, ‘तुमी कितें म्हणलें? ' कवी म्हणालो, 'तेन्ना ताणें तें परतून सांगलें'. देखून पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें म्हणलें: ‘तुमी अल्लाची पुजा करतात, ताका खंयच्याच गजालीन अपमान करचे न्हय, नमाज करतात, जकात करतात आनी इश्टागतीचे संबंद जोडटात, मागीर उंट सोडून वचात''. आमकां सांगलां [मुहंमद बिन हातीम] आनी [अब्दुररहमान बिन बिसीर] दोगांयनी सांगलां, सांगलां [बहज] आमकां सांगलां [स्यूबाह] आमकां सांगलां [मुहम्मद बिन उस्मान बिन अब्दुल्ला बिन मौहाब] आनी ताच्या बापायक [उस्मान] की दोगांयनी [मुसा बिन तल्हाह] [अबू अय्यूब] कडल्यान पैगंबर सल्लल्लाहु कडल्यान सांगिल्लें आयकलां 'अलैहि वसल्लम ह्या हदीसासारक्या कितें तरी घेवन'.
Hadith
Imam Muslim : 15
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ أَخْبَرَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ ح و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ مُوسَى بْنِ طَلْحَةَ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ دُلَّنِي عَلَى عَمَلٍ أَعْمَلُهُ يُدْنِينِي مِنْ الْجَنَّةِ وَيُبَاعِدُنِي مِنْ النَّارِ قَالَ تَعْبُدُ اللَّهَ لَا تُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا وَتُقِيمُ الصَّلَاةَ وَتُؤْتِي الزَّكَاةَ وَتَصِلُ ذَا رَحِمِكَ فَلَمَّا أَدْبَرَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنْ تَمَسَّكَ بِمَا أُمِرَ بِهِ دَخَلَ الْجَنَّةَ وَفِي رِوَايَةِ ابْنِ أَبِي شَيْبَةَ إِنْ تَمَسَّكَ بِهِ
आमकां सांगलां [याह्या बिन याह्या अत-तमीमी] आमकां सांगलां [अबू अल-अहवाश]. -दुसऱ्या रिवायतांत सांगलां- आनी आमकां सांगलां [अबू बकर बिन अबू स्यायबा] हांणी आमकां सांगलां [अबू अल-अहवाश] कडल्यान [अबू इशाक] कडल्यान [मूसा बिन तल्हाह] कडल्यान [अबू अय्यूब] कडल्यान ताणें म्हणलें, ‘एक मनीस पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाचे कडेन आयलो, आनी विचारलें, ‘म्हाका एक प्रथा दाखोवची जी म्हाका स्वर्गाक लागीं हाडटा आनी म्हाका नरकांतल्यान पयस दवरता? ' ताणें जाप दिली: 'तुमी अल्लाची पुजा करतात, ताची कांयच शिर्क करचे न्हय, नमाज करचे न्हय, जकात करचे न्हय, तुमच्या कुटुंबा कडेन संबंद दवरचे न्हय'. ताणें निरोप दितना अल्लाच्या दूतान (स.अ.व.) म्हळें: "ताका सांगिल्ल्या गजालींक तो चिकटून रावलो जाल्यार तो स्वर्गांत नक्कीच प्रवेश करतलो." आनी [इब्न अबू सायबाह] हाच्या इतिहासांत ‘तो ताचेर चिकटलो जाल्यार’.
Hadith
Imam Muslim : 16
و حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَقَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ أَعْرَابِيًّا جَاءَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ دُلَّنِي عَلَى عَمَلٍ إِذَا عَمِلْتُهُ دَخَلْتُ الْجَنَّةَ قَالَ تَعْبُدُ اللَّهَ لَا تُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا وَتُقِيمُ الصَّلَاةَ الْمَكْتُوبَةَ وَتُؤَدِّي الزَّكَاةَ الْمَفْرُوضَةَ وَتَصُومُ رَمَضَانَ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا أَزِيدُ عَلَى هَذَا شَيْئًا أَبَدًا وَلَا أَنْقُصُ مِنْهُ فَلَمَّا وَلَّى قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَنْظُرَ إِلَى رَجُلٍ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَلْيَنْظُرْ إِلَى هَذَا
आनी म्हाका सांगलां [अबू बकर बिन इशाक] आमकां सांगलां [अफ्फान] आमकां सांगलां [वहैब] आमकां सांगलां [याह्या बिन सईद] [अबू ज़ुराह] कडल्यान [अबू हुरैरा] कडल्यान की एक बेदूईन अल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमाच्या दूता कडेन आयलो आनी म्हणालो, ‘हे रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम, म्हाका खंयचें दाखोवचें कर्मां जर हांव तांचो आचरण करतां जाल्यार. हांव स्वर्गाक वचतलों? ' ताणें जाप दिली: 'तुमी अल्लाची उपासना करतात, ताची कांयच शिर्क करचे न्हय, फक्त नमाज करतात, फजज जकात करतात आनी रमजानांत उपास करतात.' ताणें म्हणलें, ‘जाच्या हातांत म्हजो जीव आसा ताचे कडल्यान हांव ह्या एक बिट सदांखातीर जोडचो ना आनी तातूंतल्यान वजा करचो ना’. ताणें निरोप दितना अल्लाच्या दूतान म्हणलें: "जो कोणाक सर्गांतल्या लोकां मदलो मनीस पळोवंक जाय, ताणें ताचे कडेन पळोवचो."
Hadith
Imam Muslim : 17
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ وَاللَّفْظُ لِأَبِي كُرَيْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ جَابِرٍ قَالَ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ النُّعْمَانُ بْنُ قَوْقَلٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ إِذَا صَلَّيْتُ الْمَكْتُوبَةَ وَحَرَّمْتُ الْحَرَامَ وَأَحْلَلْتُ الْحَلَالَ أَأَدْخُلُ الْجَنَّةَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ و حَدَّثَنِي حَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ وَالْقَاسِمُ بْنُ زَكَرِيَّاءَ قَالَا حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ شَيْبَانَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ وَأَبِي سُفْيَانَ عَنْ جَابِرٍ قَالَ قَالَ النُّعْمَانُ بْنُ قَوْقَلٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِمِثْلِهِ وَزَادَا فِيهِ وَلَمْ أَزِدْ عَلَى ذَلِكَ شَيْئًا
आमकां सांगलां [अबू बकर बिन अबू स्यायबा] आनी [अबू कुरैब] आनी अबू कुरैबाच्या लफाझन्यान, दोगांयनी सांगलां, आमकां सांगलां [अबू मुअविया] कडल्यान [अल-अमसी] कडल्यान [अबू सुफियान] कडल्यान [जबीर] कडल्यान ताणें म्हणलें, ‘अन-नुमान बिन कौकल पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाचे कडेन आयलो आनी विचारलें, ‘हे अल्लाचो दूत, जेन्ना हांव फक्त नमाज करतां, हरम आशिल्ल्या वस्तूक मना करतां आनी हलाल गजालीक परवानगी दितां तेन्ना तुका कितें दिसता, हांव स्वर्गाक वचतलों काय? ' पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें जाप दिली: 'होय'. आनी म्हाका सांगलां [हज्जाज बिन अश-स्यायर] आनी [अल-कासिम बिन जकारिया’] दोगांयनी सांगलां, आमकां [उबैदुल्ला बिन मूसा] कडल्यान [सायबान] कडल्यान [अल-अमासी] कडल्यान [अबू सालीह] कडल्यान आनी [अबू सुफयान] कडल्यान [जबीर] कडल्यान सांगलां ताणें म्हणलां, ‘अन-नुमान बिन कौकलान म्हणलें, ‘हे अल्लाचो दूत’, अशा मनशा वांगडा अहवाल, फकत ताणें जोडून, ‘आनी हांव तातूंत एक आयोटा घालचो ना’.
Hadith
Imam Muslim : 18
و حَدَّثَنِي سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَعْيَنَ حَدَّثَنَا مَعْقِلٌ وَهُوَ ابْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ أَنَّ رَجُلًا سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَرَأَيْتَ إِذَا صَلَّيْتُ الصَّلَوَاتِ الْمَكْتُوبَاتِ وَصُمْتُ رَمَضَانَ وَأَحْلَلْتُ الْحَلَالَ وَحَرَّمْتُ الْحَرَامَ وَلَمْ أَزِدْ عَلَى ذَلِكَ شَيْئًا أَأَدْخُلُ الْجَنَّةَ قَالَ نَعَمْ قَالَ وَاللَّهِ لَا أَزِيدُ عَلَى ذَلِكَ شَيْئًا
म्हाका [सलमाह बिन स्याबीब] सांगलां की [अल-हसन बिन अ’यान] आमकां [मा’किल] - म्हळ्यार इब्न उबैदुल्लान - [अबू अझ-झुबैर] कडल्यान [जबीर] कडल्यान - एका मनशान अल्लाच्या दूताक (स.अ.व परवानगी दिवपी आनी मना करप, पूण तातूंत हांव कांयच जोडना, हांव परादीसांत प्रवेश करतलों?' अल्लाचो दूत (स.अ.व.) हाणें जाप दिली: ‘होय’. ताणें म्हणलें, अल्लाचो कसम हांव तातूंत कांयच जोडचो ना.
Hadith
Imam Muslim : 19
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ الْهَمْدَانِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ يَعْنِي سُلَيْمَانَ بْنَ حَيَّانَ الْأَحْمَرَ عَنْ أَبِي مَالِكٍ الْأَشْجَعِيِّ عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بُنِيَ الْإِسْلَامُ عَلَى خَمْسَةٍ عَلَى أَنْ يُوَحَّدَ اللَّهُ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَصِيَامِ رَمَضَانَ وَالْحَجِّ فَقَالَ رَجُلٌ الْحَجُّ وَصِيَامُ رَمَضَانَ قَالَ لَا صِيَامُ رَمَضَانَ وَالْحَجُّ هَكَذَا سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
आमकां सांगलां [मुहम्मद बिन अब्दुल्ला बिन नुमैर अल-हमदानी] आमकां सांगलां [अबू खालिद] - म्हळ्यार सुलेमान बिन हय्यान अल-अहमर - [अबू मलिक अल-असीजाई] कडल्यान [सअद बिन उबैदा] कडल्यान [इब्न उमर] कडल्यान पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि अल्लाम कडल्यान, ताणें म्हणलां: ‘इस्लाम पांचाचेर बांदला बुन्याद: म्हळ्यार अल्ला एकवटीत जावचो, नमाज स्थापन करचो, जकात, रमदलान उपास, हज पुराय करचो. एका मनशान विचारलें, ‘हज आनी -तेन्ना- रमजानाचो उपास कितें’. ताणें जाप दिली: ‘ना, रमजानाचो उपास आनी -तेन्ना- हज’. अशे तरेन हांवें तें अल्लाच्या दूत सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाचे कडल्यान आयकलें.
Hadith
Imam Muslim : 20
و حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ عُثْمَانَ الْعَسْكَرِيُّ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ زَكَرِيَّاءَ حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ طَارِقٍ قَالَ حَدَّثَنِي سَعْدُ بْنُ عُبَيْدَةَ السُّلَمِيُّ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بُنِيَ الْإِسْلَامُ عَلَى خَمْسٍ عَلَى أَنْ يُعْبَدَ اللَّهُ وَيُكْفَرَ بِمَا دُونَهُ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَحَجِّ الْبَيْتِ وَصَوْمِ رَمَضَانَ
आमकां सांगलां [सहल बिन उस्मान अल-अस्करी] आमकां सांगलां [याह्या बिन जकारिया] आमकां सांगलां [सअद बिन तारिक] ताणें सांगलां, म्हाका सांगलां [सअद बिन उबैदा अस-सुलामी] कडल्यान [इब्न उमर] कडल्यान पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कडल्यान, ताणें म्हणलां: ‘इस्लामाची स्थापणूक पांच बुन्यादीचेर जाल्ली: म्हणल्यार अल्ला बी पुजा करतात आनी हेर गजालींचो बदनामी करचो, नमाज स्थापन करप, जकात पुराय करप, बैतुल्लाची यात्रे करप, रमजानांत उपास करप.
