Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 Hadith
Hadith
Imam Muslim : 41
حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ رُشَيْدٍ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ يَعْنِي ابْنَ مُسْلِمٍ عَنْ ابْنِ جَابِرٍ قَالَ حَدَّثَنِي عُمَيْرُ بْنُ هَانِئٍ قَالَ حَدَّثَنِي جُنَادَةُ بْنُ أَبِي أُمَيَّةَ حَدَّثَنَا عُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَالَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ وَأَنَّ عِيسَى عَبْدُ اللَّهِ وَابْنُ أَمَتِهِ وَكَلِمَتُهُ أَلْقَاهَا إِلَى مَرْيَمَ وَرُوحٌ مِنْهُ وَأَنَّ الْجَنَّةَ حَقٌّ وَأَنَّ النَّارَ حَقٌّ أَدْخَلَهُ اللَّهُ مِنْ أَيِّ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ الثَّمَانِيَةِ شَاءَ و حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ حَدَّثَنَا مُبَشِّرُ بْنُ إِسْمَعِيلَ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ عَنْ عُمَيْرِ بْنِ هَانِئٍ فِي هَذَا الْإِسْنَادِ بِمِثْلِهِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ أَدْخَلَهُ اللَّهُ الْجَنَّةَ عَلَى مَا كَانَ مِنْ عَمَلٍ وَلَمْ يَذْكُرْ مِنْ أَيِّ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ الثَّمَانِيَةِ شَاءَ
Al à contât [Dawud bin Rusyaid] al à contât [al-Walid] -vâl a dî Ibn Muslim- di [Ibn Jabir] al à dit, al à contât [Umair bin Hani’] al à dit, al à contât [Junadah bin Abu Umayyah] al à contât [Ubadah bin Ash-Shamit]; 'Il Profete sallallaahu alaihi wasallam al à dit: 'Cui che al dîs i doi Kalimah dal Credo, ven a stâi: nol è un diu - degn di adorazion - fûr che Allah dome, nol è un compagn par Lui, e che Mohammed al è il So sclâf e Messazîr di Lui, al testemonie che il Profete peraule Isa al è il servidôr di Allah, il fi di Allah Isa As - che Al à metût su Maryam e il spirt di Lui, il cîl al è vêr e ancje l’infier al è vêr, dulà che Allah al jentrarà in chei che al vûl intal Cîl traviers di une des vot puartis dal Cîl che al vûl’. E a nus è stât contât [Ahmad bin Ibrahim ad-Dauraqi] al à contât [Mubasysyir bin Ismail] di [al-Auza’i] di [Umair bin Hani’] in chest sanad cul esempli, dome lui al à menzonât, ‘Allah al è jentrât dentri secont lis sôs azions’ cence menzonâ la volontât.
Hadith
Imam Muslim : 42
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنْ ابْنِ مُحَيْرِيزٍ عَنْ الصُّنَابِحِيِّ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ أَنَّهُ قَالَ دَخَلْتُ عَلَيْهِ وَهُوَ فِي الْمَوْتِ فَبَكَيْتُ فَقَالَ مَهْلًا لِمَ تَبْكِي فَوَاللَّهِ لَئِنْ اسْتُشْهِدْتُ لَأَشْهَدَنَّ لَكَ وَلَئِنْ شُفِّعْتُ لَأَشْفَعَنَّ لَكَ وَلَئِنْ اسْتَطَعْتُ لَأَنْفَعَنَّكَ ثُمَّ قَالَ وَاللَّهِ مَا مِنْ حَدِيثٍ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَكُمْ فِيهِ خَيْرٌ إِلَّا حَدَّثْتُكُمُوهُ إِلَّا حَدِيثًا وَاحِدًا وَسَوْفَ أُحَدِّثُكُمُوهُ الْيَوْمَ وَقَدْ أُحِيطَ بِنَفْسِي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ شَهِدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ النَّارَ
Al à dit che [Qutaibah bin Said] al à dit [Laits] di [Ibn Ajlan] di [Mohammed bin Yahya bin Habban] di [Ibn Muhairiz] di [Ash-Shunabihi] di [Ubadah bin Ash-Shamit] che al à dit; ‘Cuant che o lu ai visitât al jere cussì mâl che o ai cjantât. Cussì al disè; — Tegni, parcè che tu cjantis? Par Allah, se o murìs come martîr, alore o testemoni par te, e se mi ven dât une intercession alore o intercedi par te, e se o pues, alore o furnissi beneficis par te’. Alore al disè; ‘Par Allah, nol è un hadith che o ves sintût dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam par te che al conten la bontât ma o ti lu contarò di sigûr, gjavant un hadith, e o ti lu contarò vuê. E o lu ai cjapât dentri di me. O ai sintût dî: ‘Cui che al testemonie che nol esist un diu - digne di adorazion - fûr di Allah, e che Mohammed al è il messazîr di Allah, Allah al proibirà di sigûr l’infier par lui’.
Hadith
Imam Muslim : 43
حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ الْأَزْدِيُّ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَ كُنْتُ رِدْفَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ إِلَّا مُؤْخِرَةُ الرَّحْلِ فَقَالَ يَا مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ قُلْتُ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ ثُمَّ سَارَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ يَا مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ قُلْتُ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ ثُمَّ سَارَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ يَا مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ قُلْتُ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ قَالَ هَلْ تَدْرِي مَا حَقُّ اللَّهِ عَلَى الْعِبَادِ قَالَ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّ حَقَّ اللَّهِ عَلَى الْعِبَادِ أَنْ يَعْبُدُوهُ وَلَا يُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا ثُمَّ سَارَ سَاعَةً قَالَ يَا مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ قُلْتُ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ قَالَ هَلْ تَدْرِي مَا حَقُّ الْعِبَادِ عَلَى اللَّهِ إِذَا فَعَلُوا ذَلِكَ قَالَ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ أَنْ لَا يُعَذِّبَهُمْ
Al à dit [Haddab ben Khalid al-Azdi] al à dit [Hammam] al à dit [Qatadah] al à dit [Anas ben Malik] di [Mu’adz ben Jabal] al à dit; ‘Une volte che o jeri compagnât dal Profete sallallaahu alaihi wasallam intun viaç, no jere separazion jenfri di me e di lui infûr de sede dal veicul. Al clamà: “O Muadz bin Jabal!” O continuavi a rispuindi: ‘O compli la tô clamade, o Messazîr di Allah’. O continuìn il nestri viaç. Dopo al clamà di gnûf: “O Mu’adz bin Jabal!” O ai rispuindût: ‘O compli la tô clamade, o Messazîr di Allah’. O continuìn il nestri viaç e daspò al clamà di gnûf: ‘O Mu’adz bin Jabal!’. O ai rispuindût di gnûf: ‘O ai acetât la tô clamade, o Messazîr di Allah’. Al disè: ‘Cognossis i oblics dai umans viers Allah?’ O ai rispuindût: ‘Allah e il So Messazîr a san miôr’. Al disè: ‘Chest al vûl dî adorâlu e no associâ compagns cun Lui’. O continuàrin il nestri viaç par un pôc di timp cuant che al clamà di gnûf: ‘O Mu’adz bin Jabal!’. O ai rispuindût: ‘O compli la tô clamade, o Messazîr di Allah’. Il Rasulullah al à dit: ‘Savês ce che al è l’obligazion di Allah viers i umans se a fan lis robis che o ai dit prime?’ O ai rispuindût: ‘Allah e il So Messazîr a san miôr’. Al fin al disè: ‘Allah no ju torturarà’.
Hadith
Imam Muslim : 44
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ سَلَّامُ بْنُ سُلَيْمٍ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَ كُنْتُ رِدْفَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى حِمَارٍ يُقَالُ لَهُ عُفَيْرٌ قَالَ فَقَالَ يَا مُعَاذُ تَدْرِي مَا حَقُّ اللَّهِ عَلَى الْعِبَادِ وَمَا حَقُّ الْعِبَادِ عَلَى اللَّهِ قَالَ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّ حَقَّ اللَّهِ عَلَى الْعِبَادِ أَنْ يَعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا يُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَحَقُّ الْعِبَادِ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ لَا يُعَذِّبَ مَنْ لَا يُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلَا أُبَشِّرُ النَّاسَ قَالَ لَا تُبَشِّرْهُمْ فَيَتَّكِلُوا
Al à dit [Abu Bakr bin Abu Syaibah] al à dit [Abu al-Ahwash Sallam bin Sulaim] di [Abu Ishaq] di [Amru bin Maimun] di [Mu’adz bin Jabal] al à dit; “O jeri a cjaval cul Messazîr di Allah suntun aselin clamât Ufair”. Al disè po dopo: ‘O Mu’adz, tu cognossis ce che al è il dirit di Allah viers un servidôr e ce che al è il dirit di un servidôr viers Allah’. Mu’adz al disè; “O ai rispuindût: ‘Allah e il So Messazîr a san miôr’. Al à dit: ‘Invezit, il dirit di Allah sui servidôrs al è che tu adoris Allah e no Lu sfuarç cun nuie, e il dirit dal servidôr su Allah al è che no tu âs di jessi tormentât di nissun che nol Lu sfuarç cun nuie’. Mu’adz al disè; — O ai dit alore; ‘O Messazîr di Allah, no pues ripuartâ chest ae int? ' Al rispuindè: 'No dîju par che a confidin su di chel'.
Hadith
Imam Muslim : 45
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي حَصِينٍ وَالْأَشْعَثِ بْنِ سُلَيْمٍ أَنَّهُمَا سَمِعَا الْأَسْوَدَ بْنَ هِلَالٍ يُحَدِّثُ عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا مُعَاذُ أَتَدْرِي مَا حَقُّ اللَّهِ عَلَى الْعِبَادِ قَالَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ أَنْ يُعْبَدَ اللَّهُ وَلَا يُشْرَكَ بِهِ شَيْءٌ قَالَ أَتَدْرِي مَا حَقُّهُمْ عَلَيْهِ إِذَا فَعَلُوا ذَلِكَ فَقَالَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ أَنْ لَا يُعَذِّبَهُمْ حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ بْنُ زَكَرِيَّاءَ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ عَنْ زَائِدَةَ عَنْ أَبِي حَصِينٍ عَنْ الْأَسْوَدِ بْنِ هِلَالٍ قَالَ سَمِعْتُ مُعَاذًا يَقُولُا دَعَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَجَبْتُهُ فَقَالَ هَلْ تَدْرِي مَا حَقُّ اللَّهِ عَلَى النَّاسِ نَحْوَ حَدِيثِهِمْ
Al à contât [Mohammed bin al-Mutsanna] e [Ibn Bashyar], [Ibn al-Mutsanna] al à dit, al à contât [Mohammed bin Ja’far] al à contât [Syu’bah] di [Abu Hushain] e [al-Ash’ats bin Sulaim] che ducj i doi a vevin sintût [Hu’swala] Jabal] al disè; “Il Rasulullah al à dit: “O Mu’adz, tu cognossis ce che a son i dirits di Allah sui servidôrs?” Mu’adz al rispuindè: ‘Allah e il So Messazîr a san miôr’. Al à dit: ‘Vuâl a dî, Allah al è venerât cence associâ nuie cun Lui.’ Al disè po dopo di gnûf: ‘Duncje cuâl dirit a àn i umans su Allah se a fasin cussì?’ Mu’adz al rispuindè: ‘Allah e il So Messazîr a san miôr’. Al disè po dopo: ‘Allah no lu torturarà’. Al à dit [al Qasim bin Zakaria] al à dit [Husain] di [Zaidah] di [Abu Husain] di [al Aswad bin Hilal] al à dit; O ai sintût [Mua’dz] dî; 'Al mi à clamât, daspò o ai rispuindût. Al domandà: ‘Cjale dirit al à Allah sui umans... come che al dîs il lôr hadith’.
Hadith
Imam Muslim : 46
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ الْحَنَفِيُّ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو كَثِيرٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ قَالَ كُنَّا قُعُودًا حَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَنَا أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ فِي نَفَرٍ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ بَيْنِ أَظْهُرِنَا فَأَبْطَأَ عَلَيْنَا وَخَشِينَا أَنْ يُقْتَطَعَ دُونَنَا وَفَزِعْنَا فَقُمْنَا فَكُنْتُ أَوَّلَ مَنْ فَزِعَ فَخَرَجْتُ أَبْتَغِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَيْتُ حَائِطًا لِلْأَنْصَارِ لِبَنِي النَّجَّارِ فَدُرْتُ بِهِ هَلْ أَجِدُ لَهُ بَابًا فَلَمْ أَجِدْ فَإِذَا رَبِيعٌ يَدْخُلُ فِي جَوْفِ حَائِطٍ مِنْ بِئْرٍ خَارِجَةٍ وَالرَّبِيعُ الْجَدْوَلُ فَاحْتَفَزْتُ كَمَا يَحْتَفِزُ الثَّعْلَبُ فَدَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَقُلْتُ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ مَا شَأْنُكَ قُلْتُ كُنْتَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا فَقُمْتَ فَأَبْطَأْتَ عَلَيْنَا فَخَشِينَا أَنْ تُقْتَطَعَ دُونَنَا فَفَزِعْنَا فَكُنْتُ أَوَّلَ مِنْ فَزِعَ فَأَتَيْتُ هَذَا الْحَائِطَ فَاحْتَفَزْتُ كَمَا يَحْتَفِزُ الثَّعْلَبُ وَهَؤُلَاءِ النَّاسُ وَرَائِي فَقَالَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ وَأَعْطَانِي نَعْلَيْهِ قَالَ اذْهَبْ بِنَعْلَيَّ هَاتَيْنِ فَمَنْ لَقِيتَ مِنْ وَرَاءِ هَذَا الْحَائِطِ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ فَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ فَكَانَ أَوَّلَ مَنْ لَقِيتُ عُمَرُ فَقَالَ مَا هَاتَانِ النَّعْلَانِ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ فَقُلْتُ هَاتَانِ نَعْلَا رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَنِي بِهِمَا مَنْ لَقِيتُ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ بَشَّرْتُهُ بِالْجَنَّةِ فَضَرَبَ عُمَرُ بِيَدِهِ بَيْنَ ثَدْيَيَّ فَخَرَرْتُ لِاسْتِي فَقَالَ ارْجِعْ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ فَرَجَعْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَجْهَشْتُ بُكَاءً وَرَكِبَنِي عُمَرُ فَإِذَا هُوَ عَلَى أَثَرِي فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا لَكَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ قُلْتُ لَقِيتُ عُمَرَ فَأَخْبَرْتُهُ بِالَّذِي بَعَثْتَنِي بِهِ فَضَرَبَ بَيْنَ ثَدْيَيَّ ضَرْبَةً خَرَرْتُ لِاسْتِي قَالَ ارْجِعْ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ يَا عُمَرُ مَا حَمَلَكَ عَلَى مَا فَعَلْتَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي أَبَعَثْتَ أَبَا هُرَيْرَةَ بِنَعْلَيْكَ مَنْ لَقِيَ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ بَشَّرَهُ بِالْجَنَّةِ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَلَا تَفْعَلْ فَإِنِّي أَخْشَى أَنْ يَتَّكِلَ النَّاسُ عَلَيْهَا فَخَلِّهِمْ يَعْمَلُونَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَلِّهِمْ
Al à dit [Zuhair ben Harb] al à dit [Umar ben Yunus al-Hanafi] al à dit [Ikrimah ben Ammar] al à dit, al à dit [Abu Kathir] al à dit, al à dit [Abu Hurairah] al à dit; ‘Intune vuere o jerin une volte sierâts ator dal Rasulullah, e cun nô a jerin Abu Bakr e Umar. Dopo al partì ator di nô e al tornà cussì tart che o jerin preocupâts che al fos cjapât dal nemì o che al fos un disastri. O jerin ducj une vore preocupâts e la persone che e jere plui preocupade pe sô cundizion o jeri jo. Duncje o mi soi alçât e o jessì a cirî il Rasulullah, fin che o soi rivât intun zardin che al apartignive ai Ansar di Bani Najjar. O ai fat il zîr cun la sperance di cjatâ une jentrade, ma no lu ai cjatât. E al vignì fûr che al jere un flum che al coreve di fûr dal zardin che al jentrave di un cjanton dal zardin. Duncje o ai cirît di jentrâ come un puar che al cîr di jentrâ traviers di une buse strete. E o ai cjatât ancje il Rasulullah. Al urlà: ‘Abu Uraira! ' O ai rispuindût: 'Sì, o Messazîr di Allah'. Cje al è mâl?', al domandà. O ai rispuindût: ‘Ben, o Messazîr, tu jeris cun nô, daspò di colp tu nus âs lassât e no tu sês tornât par cussì tant timp che o jerin une vore preocupâts pe tô sigurece, soredut jo, o Messazîr. Duncje o ai cirît di jentrâ in chest zardin di une buse une vore strete come un puar, e lôr - i altris amìs - a jerin daûr di me. Intant che al diseve al mi à dât i siei doi sandai: ‘O Abu Hurairah, cjape chescj doi sandai miei, e cui che tu cjatis daûr di chest zardin al testemonearà che nol è un diu - che al à il dirit di jessi venerât - fûr di Allah e al à plantât cheste crodince intal so cûr, duncje dâilu la buine notizie dal cîl’. E par câs la prime persone che mi à cjatât e je stade Umar, cussì al à domandât: ‘Cje che al è mâl cun chei doi sandai, o Abu Hurairah? ' O ai rispuindût: 'Chescj a son i doi sandai dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, al mi à dit di cjapâju e trasmeti la buine notizie dal cîl ae persone che mi à cjatât pe prime volte intant che al testemoneave che nol esist un diu - digne di adorazion - fûr di Allah, e al crodeve in chel cul so cûr'. Cussì Umar al mi à colpît cun la man propri intal mieç dal mê pet - pleç solâr - fin che o mi soi sielzût, daspò al à dit; — Tornâ, o Abu Uraira! ’ Cussì o tornà al Messazîr di Allah cun la sô muse che e tratignive lis lagrimis, e al vignì fûr che ancje Umar al jere daûr di me. Subit il Rasul al domandà: ‘Cje che al è mâl cun te, Abu Hurairah? ’ O ai rispuindût: ‘O ai cjatât Umar, daspò o ai dit ce che tu m’avevis ordenât di fâ ma di colp al mi à colpît fuart propri tal pleç solâr fin che o soi colât zop, dopo di chel al à dit; — Tornâ! ’ Duncje l’Apuestul al disè: ‘O Umar, parcè che tu âs fat chest? ’ Umar al rispuindè: ‘O Messazîr di Allah, al è vêr che tu âs mandât Abu Hurairah cui tois doi sandai e tu âs dit di dâ la buine notizie dal paradîs ae prime persone che al à cjatât intant che al testemoneave che nol è un diu - digne di adorazion - fûr di Allah cuntune ferme crodince intal so cûr? “Al rispuindè: ‘Sì, al è just’. Umar al disè; ‘Al è miôr no fâ cussì, o Messazîr di Allah, parcè che di fat o soi une vore preocupât che la int e dipendarà di chel, e lassarà che a puartin indenant lis buinis azions’. Il Rasulullah al disè -a Abu Hurairah-pent-: 'Cjale che -no cognossin chest hadith-''.
Hadith
Imam Muslim : 47
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ أَخْبَرَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ قَتَادَةَ قَالَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ رَدِيفُهُ عَلَى الرَّحْلِ قَالَ يَا مُعَاذُ قَالَ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ قَالَ يَا مُعَاذُ قَالَ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ قَالَ يَا مُعَاذُ قَالَ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ قَالَ مَا مِنْ عَبْدٍ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ إِلَّا حَرَّمَهُ اللَّهُ عَلَى النَّارِ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلَا أُخْبِرُ بِهَا النَّاسَ فَيَسْتَبْشِرُوا قَالَ إِذًا يَتَّكِلُوا فَأَخْبَرَ بِهَا مُعَاذٌ عِنْدَ مَوْتِهِ تَأَثُّمًا
Al à contât [Ishaq bin Manshur] al à contât [Mu’adz bin Hisham] al à dit, al à contât [mio pari] di [Qatadah] al à dit, al à contât [Anas bin Malik] che il Profete di Allah -intun viaç-, intant che Mu’adz bin Jabal al jere in cjaval sul so veicul. “O Mu’adz!” Mu’adz al rispuindè: ‘O compli la tô clamade, o Messazîr di Allah’. Il Rasulullah al clamà di gnûf: “O Mu’adz!” O ai rispuindût di gnûf: ‘O compli la tô clamade, o Messazîr di Allah’. Il Rasulullah al clamà: “O Mu’adz!” O ai rispuindût di gnûf: ‘O compli la tô clamade, o Messazîr di Allah’. Il Rasulullah Sallam al à dit cussì: ‘Cui che al dîs i doi Kalimah Shahada, ven a stâi: nol è un diu -che al à il dirit di jessi venerât- fûr che Allah e che Mohammed al è il So sclâf e messazîr, al sarà di sigûr salvât dal fûc dal Infier’. Alore Mu’adz al disè; ‘O pues contâ cheste robe ai umans par che a difondin cheste buine notizie?’ Il Rasulullah al à dit: “Se a fasin cussì, alore a fasaran cont di chel”. Po dopo Mu’adz al slargjà la notizie prime de sô muart, preocupât che al varès vût la culpa -par vê scondût il hadith-'.
Hadith
Imam Muslim : 48
حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ يَعْنِي ابْنَ الْمُغِيرَةِ قَالَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ حَدَّثَنِي مَحْمُودُ بْنُ الرَّبِيعِ عَنْ عِتْبَانَ بْنِ مَالِكٍ قَالَ قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَلَقِيتُ عِتْبَانَ فَقُلْتُ حَدِيثٌ بَلَغَنِي عَنْكَ قَالَ أَصَابَنِي فِي بَصَرِي بَعْضُ الشَّيْءِ فَبَعَثْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنِّي أُحِبُّ أَنْ تَأْتِيَنِي فَتُصَلِّيَ فِي مَنْزِلِي فَأَتَّخِذَهُ مُصَلًّى قَالَ فَأَتَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ شَاءَ اللَّهُ مِنْ أَصْحَابِهِ فَدَخَلَ وَهُوَ يُصَلِّي فِي مَنْزِلِي وَأَصْحَابُهُ يَتَحَدَّثُونَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ أَسْنَدُوا عُظْمَ ذَلِكَ وَكُبْرَهُ إِلَى مَالِكِ بْنِ دُخْشُمٍ قَالُوا وَدُّوا أَنَّهُ دَعَا عَلَيْهِ فَهَلَكَ وَوَدُّوا أَنَّهُ أَصَابَهُ شَرٌّ فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصَّلَاةَ وَقَالَ أَلَيْسَ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ قَالُوا إِنَّهُ يَقُولُ ذَلِكَ وَمَا هُوَ فِي قَلْبِهِ قَالَ لَا يَشْهَدُ أَحَدٌ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ فَيَدْخُلَ النَّارَ أَوْ تَطْعَمَهُ قَالَ أَنَسٌ فَأَعْجَبَنِي هَذَا الْحَدِيثُ فَقُلْتُ لِابْنِي اكْتُبْهُ فَكَتَبَهُ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ نَافِعٍ الْعَبْدِيُّ حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَ حَدَّثَنِي عِتْبَانُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّهُ عَمِيَ فَأَرْسَلَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ تَعَالَ فَخُطَّ لِي مَسْجِدًا فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَاءَ قَوْمُهُ وَنُعِتَ رَجُلٌ مِنْهُمْ يُقَالُ لَهُ مَالِكُ بْنُ الدُّخْشُمِ ثُمَّ ذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ سُلَيْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ
Al à contât [Syaiban bin Farrukh] al à contât [Suiman] - ven a stâi Ibn al-Mughirah - al à dit, al à contât [Thabit] di [Anas bin Malik] al à dit, al à contât [Mahmud bin ar-Rabi’] di [Itban bin Malik] al à dit; ‘O ai lât a Medine, daspò o ai cognossût Itban. Po dopo o ai domandât di contâ un hadith. Al disè: ‘I miei voi a jerin colpîts di une sorte di malatie che e causà tantis robis, o ai mandât un messazîr al Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam che al à dit che o speravi pardabon che al vignìs a preâ cun me a cjase, cussì o lu ai fat deventâ un puest di preiere’. Itban al tornà a dî: ‘Dopo il Rasulullah Sallam al rivà insiemi cui compagns che a volevin vignî, e al continuà a jentrâ in cjase. Al preà, intant che i compagns a fevelavin ancjemò tra di lôr, dulà che cualchidun di lôr al fevelave de ipocrisie di Malik bin Dukhsyum. I compagns a disevin che a speravin che il Rasulullah al preàs par Malik bin Dukhsyum par che al sucedi un incident. A volevevin ancje che al capitàs un disastri. Dopo la preiere, al domandà: ‘Nol à dit i doi Credo Kalimah, ven a stâi: nol è un diu - digne di adorazion - fûr di Allah e che o soi il messazîr di Allah?’. I compagns a rispuinderin: ‘Al lu diseve dome cu la bocje ma no cul cûr’. Al disè: ‘Nol è nissun che al dîs che nol è un diu che al merete di jessi adorât, e che o soi il messazîr di Allah, e daspò al va tal infier, o al lu guste’. Anas al disè; ‘Chest hadith al me à maraveât. Duncje o ai dit a me fi: ‘Scrîf chel hadith,’ e lui al lu à scrit.’ Al à dit [Abu Bakr bin Nafi’ al-Abdi] al à dit [Bahz] al à dit [Hammad] al à dit [Tsabit] di [Anas] al à dit, al à dit [Itban bin Malik] che al è vuarp, cussì al à mandât un messazîr al Rasulullah sallâm salv; ‘Par plasê vignî culì -O Messazîr di Allah-, par che al puedi jessi un puest di preiere par me’. Duncje il Rasulullah Sallam al vignì cui siei amìs, daspò al menzonà lis cualitâts brutis di un om di lôr che al si clamave Malik bin ad-Dukhsyum... daspò al menzonà alc come il hadith di Sulaiman bin al-Mughirah.
Hadith
Imam Muslim : 49
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ أَبِي عُمَرَ الْمَكِّيُّ وَبِشْرُ بْنُ الْحَكَمِ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ وَهُوَ ابْنُ مُحَمَّدٍ الدَّرَاوَرْدِيُّ عَنْ يَزِيدَ بْنِ الْهَادِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ ذَاقَ طَعْمَ الْإِيمَانِ مَنْ رَضِيَ بِاللَّهِ رَبًّا وَبِالْإِسْلَامِ دِينًا وَبِمُحَمَّدٍ رَسُولًا
Al à contât [Mohammed bin Yahya bin Abu Umar al-Makki] e [Bisyr bin al-Hakam] ducj i doi a àn dit, al à contât [Abdul Aziz] - ven a stâi Ibn Mohammed ad-Darawardi - di [Yazid bin al-Had] di [Mohammed bin Ibrahim di [Abdul Bi-']. Muththalib] che al à sintût il Rasulullah Sallam dî: ‘Une persone che e je contente di Allah come Rabb e dal Islam come religjon e di Mohammed come Messazîr, alore e à gustât la zornade de fede’.
Hadith
Imam Muslim : 50
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْإِيمَانُ بِضْعٌ وَسَبْعُونَ شُعْبَةً وَالْحَيَاءُ شُعْبَةٌ مِنْ الْإِيمَانِ
Al à dit [Ubaidullah bin Said] e [Abd bin Humaid] ducj i doi a àn dit, al à dit [Abu Amir al-Aqadi] al à dit [Sulaiman bin Bilal] di [Abdullah bin Dinar] di [Abu Salih] di [Abu Hurairah] dal Profete al à dit: setante-nûf rams, e la vergogne e je cjapade dentri de fede’.
Hadith
Imam Muslim : 51
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ سُهَيْلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْإِيمَانُ بِضْعٌ وَسَبْعُونَ أَوْ بِضْعٌ وَسِتُّونَ شُعْبَةً فَأَفْضَلُهَا قَوْلُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَدْنَاهَا إِمَاطَةُ الْأَذَى عَنْ الطَّرِيقِ وَالْحَيَاءُ شُعْبَةٌ مِنْ الْإِيمَانِ
Al à dit [Zuhair bin Harb] al à dit [Jarir] di [Suhail] di [Abdullah bin Dinar] di [Abu Salih] di [Abu Hurairah] al à dit; ‘Il Profete sallallaahu alaihi wasallam al à dit: ‘La fede e à setante-trê a setante-nûf rams, o sessante-trê a sessante-nûf rams. La robe plui impuartante e je la frase, LAA ILAAHA ILLALLAHU -Nol è un diu che al merete di jessi venerât fûr di Allah-. E il lowdown al è daûr a gjavâ vie lis distrazions de strade. E la vergogne e fâs part de fede’.
Hadith
Imam Muslim : 52
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَمْرٌو النَّاقِدُ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا يَعِظُ أَخَاهُ فِي الْحَيَاءِ فَقَالَ الْحَيَاءُ مِنْ الْإِيمَانِ حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَقَالَ مَرَّ بِرَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ يَعِظُ أَخَاهُ
O vin contât [a Abu Bakr bin Abu Syaibah] e [Amru an-Naqid] e [Zuhair bin Harb] che a àn dit, a nus àn contât [Sufyan bin Uyainah] di [az-Zuhri] di [Salim] di [so pari], che il Profete al à sintût un om che al jere daûr a conseâ un so fradi: fede’. Al à dit [Abd bin Humaid] al à dit [Abdurrazzaq] al à dit [Ma’mar] di [az-Zuhri] cun cheste frase sanad; “Al passà un om di jenfri i Ansar che al jere daûr a conseâ so fradi”.
Hadith
Imam Muslim : 53
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا السَّوَّارِ يُحَدِّثُ أَنَّهُ سَمِعَ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ يُحَدِّثُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ الْحَيَاءُ لَا يَأْتِي إِلَّا بِخَيْرٍ فَقَالَ بُشَيْرُ بْنُ كَعْبٍ إِنَّهُ مَكْتُوبٌ فِي الْحِكْمَةِ أَنَّ مِنْهُ وَقَارًا وَمِنْهُ سَكِينَةً فَقَالَ عِمْرَانُ أُحَدِّثُكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتُحَدِّثُنِي عَنْ صُحُفِكَ
Al à contât [Mohammed bin al-Mutsana] e [Mohammed bin Bashyar] e il lafazh al aparten a Ibn al-Mutsanna, ducj i doi a àn dit, al à contât [Mohammed bin Jafar] al à contât [Syu’bah] de [Qatadah] al à dit; “O ai sintût [Abu come Sawwar] contâ che al veve sintût [Imran bin Hushain] contâ dal Profete, che al diseve: ‘La vergogne e no puarte nuie altri che il ben’. Busiair bin Ka’ab al disè; ‘Al è scrit cun savietât che de vergogne a vegnin autoritât e calme’. Duncje [Imran] al disè; “O vi dirai -hadith- dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, e tu -par plasê- mi dîs ce che al è intes vôs pagjinis”.
Hadith
Imam Muslim : 54
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ إِسْحَقَ وَهُوَ ابْنُ سُوَيْدٍ أَنَّ أَبَا قَتَادَةَ حَدَّثَ قَالَ كُنَّا عِنْدَ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ فِي رَهْطٍ مِنَّا وَفِينَا بُشَيْرُ بْنُ كَعْبٍ فَحَدَّثَنَا عِمْرَانُ يَوْمَئِذٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْحَيَاءُ خَيْرٌ كُلُّهُ قَالَ أَوْ قَالَ الْحَيَاءُ كُلُّهُ خَيْرٌ فَقَالَ بُشَيْرُ بْنُ كَعْبٍ إِنَّا لَنَجِدُ فِي بَعْضِ الْكُتُبِ أَوْ الْحِكْمَةِ أَنَّ مِنْهُ سَكِينَةً وَوَقَارًا لِلَّهِ وَمِنْهُ ضَعْفٌ قَالَ فَغَضِبَ عِمْرَانُ حَتَّى احْمَرَّتَا عَيْنَاهُ وَقَالَ أَلَا أَرَانِي أُحَدِّثُكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتُعَارِضُ فِيهِ قَالَ فَأَعَادَ عِمْرَانُ الْحَدِيثَ قَالَ فَأَعَادَ بُشَيْرٌ فَغَضِبَ عِمْرَانُ قَالَ فَمَا زِلْنَا نَقُولُ فِيهِ إِنَّهُ مِنَّا يَا أَبَا نُجَيْدٍ إِنَّهُ لَا بَأْسَ بِهِ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا النَّضْرُ حَدَّثَنَا أَبُو نَعَامَةَ الْعَدَوِيُّ قَالَ سَمِعْتُ حُجَيْرَ بْنَ الرَّبِيعِ الْعَدَوِيَّ يَقُولُ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَ حَدِيثِ حَمَّادِ بْنِ زَيْدٍ
Al à contât [Yahya ben Habib al-Haritsi] al à contât [Hamad ben Zaid] di [Ishaq] - ven a stâi Ibn Suwaid - che [Abu Qatadah] al à contât il hadith, al à dit; “O jerin dongje di Imran bin Hushain intun grup, e tra di nô al jere Busyair bin Ka’ab, cussì [Imran bin Hushain], in chel timp, al nus à contât, al à dit: ‘Il Messazîr di Allah al à dit: ‘La vergogne e je buine par dut’. O al disè; ‘La vergogne e je dute buine’. Duncje Busiair bin Ka’ab al disè; “In fat, in cualchi libri o savietât o cjatìn che de vergogne e ven la calme e la autoritât viers Allah, e de vergogne e ven la debolece”. Cussì Imran al fo inrabiât fin che i siei voi a jerin ros e al disè; “Parcè o viodi che o ti ai dit dal Messazîr di Allah ma tu âs contraponût!” Abu Qatadah al disè; “Duncje Imran al ripetè il hadith”. Abu Qatadah al disè; “E ancje Busyair al lu ripetè di gnûf, cussì Imran al fo inrabiât”. Abu Qatdah al continuà: ‘Duncje o continuìn a dîlu, parcè che chestis peraulis a vegnin di nô, o Abu Nujaid. Va ben’. Al à dit [Ishaq bin Ibrahim] al à dit [un Nadlr] al à dit [Abu Na’amah al-Adawi] al à dit, O ai sintût [Hujair bin ar-Rabi’ al-Adawi] dî di [Imran bin Hushain] dal Profete sallallahu Zammah al-Adawi cun Sua.
Hadith
Imam Muslim : 55
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ ح و حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ جَمِيعًا عَنْ جَرِيرٍ ح و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ كُلُّهُمْ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الثَّقَفِيِّ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قُلْ لِي فِي الْإِسْلَامِ قَوْلًا لَا أَسْأَلُ عَنْهُ أَحَدًا بَعْدَكَ وَفِي حَدِيثِ أَبِي أُسَامَةَ غَيْرَكَ قَالَ قُلْ آمَنْتُ بِاللَّهِ فَاسْتَقِمْ
A nus à dit [Abu Bakr bin Abu Syaiba] e [Abu Kuraib] a nus àn dit [Ibn Numair]. -intune altre narazion al è dit- Dan al à contât [Qutaibah bin Said] e [Ishaq bin Ibrahim] dut di [Jarir]. -intune altre narazion al è declarât- E vê contât che [Abu Kuraib] al veve contât [Abu Usamah] dut di [Hsyam bin Urwah] di [so pari] di [Sufyan bin Abdullah ats-Tsaqafi] al disè; — O ai dit; ‘O Messazîr di Allah, dîmi in Islam une frase che no ai domandât a nissun dopo di te - e tal hadith di Abu Usamah - infûr di te’. Duncje al rispuindè: ‘Dis: ‘O crodi in Allah’ e daspò fâ istiqamah’.
Hadith
Imam Muslim : 56
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحِ بْنِ الْمُهَاجِرِ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ أَبِي الْخَيْرِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو أَنَّ رَجُلًا سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ الْإِسْلَامِ خَيْرٌ قَالَ تُطْعِمُ الطَّعَامَ وَتَقْرَأُ السَّلَامَ عَلَى مَنْ عَرَفْتَ وَمَنْ لَمْ تَعْرِفْ
A nus à dit [Qutaibah bin Said] al à dit [Laits]. -intune altre narazion al è declarât- E a nus è stât contât [Mohammed bin Rumh bin al-Muhajir] al à ripuartât a nus [al-Laits] di [Yazid bin Abu Habib] di [Abu al-Khair] di [Abdullah bin Amru] che un om al à domandât al è il Rasulullah l’Islam? Lui al rispuindè: ‘Tu mangjis e tu saludis lis personis che tu cognossis e lis personis che no cognossis’.
Hadith
Imam Muslim : 57
و حَدَّثَنَا أَبُو الطَّاهِرِ أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ الْمِصْرِيُّ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ أَبِي الْخَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ يَقُولُا إِنَّ رَجُلًا سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ الْمُسْلِمِينَ خَيْرٌ قَالَ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ
Al à contât che [Abu at-Tahir Ahmad bin Amru bin Abdullah bin Amru bin Sarh al-Mishri] al à contât [Ibn Wahab] di [Amru bin al-Harits] di [Yazid bin Abu Habib] di [Abu al-Khair] che al veve sintût dî [Abdul bin]; “Invezit, un om al domandà al Messazîr di Allah, ‘Cuâl musulman al è il miôr?’ Al rispuindè: ‘Vuâl a dî, un musulman che lis altris personis a si sintin al sigûr dal dam de sô bocje e des sôs mans’.
Hadith
Imam Muslim : 58
حَدَّثَنَا حَسَنٌ الْحُلْوَانِيُّ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ جَمِيعًا عَنْ أَبِي عَاصِمٍ قَالَ عَبْدٌ أَنْبَأَنَا أَبُو عَاصِمٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا الزُّبَيْرِ يَقُولُ سَمِعْتُ جَابِرًا يَقُولُا سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ
Al à contât [Hasan al-Hulwani] e [Abd bin Humaid] dut ce che al veve dit [Abu Ashim], [Abd] al à dit, al à contât [Abu Ashim] di [Ibn Juraij] che al veve sintût [Abu az-Zubair] che al diseve; ‘O ai sintût [Jabir] dî; “O ai sintût dî il Profete Sallallahu Alaihi Wasallam: ‘Un -vêr- musulman al è chel che i siei altris musulmans a son al sigûr dai -pericui- de sô bocje e des sôs mans’.
Hadith
Imam Muslim : 59
و حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الْأُمَوِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا أَبُو بُرْدَةَ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ بْنِ أَبِي مُوسَى عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الْإِسْلَامِ أَفْضَلُ قَالَ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ و حَدَّثَنِيهِ إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعِيدٍ الْجَوْهَرِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ قَالَ حَدَّثَنِي بُرَيْدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ قَالَ سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ الْمُسْلِمِينَ أَفْضَلُ فَذَكَرَ مِثْلَهُ
E al à dit [Said bin Yahya bin Said al-Umawi] al à dit, al à dit [mi pari] al à dit [Abu Burda bin Abdullah bin Abu Burda bin Abu Musa] di [Abu Burda] di [Abu Musa] al à dit, o ai dit; “O Messazîr di Allah, cui che al è il plui impuartant tal Islam?” Al rispuindè: ‘Chel che i musulmans a son al sigûr dai siei insults verbai e dal molestie des sôs mans’. E vêlu contât a mi [Ibrahim bin Said al-Juhairi] al à contât a mi [Abu Usamah] al à dit, al à contât a mi [Buraid bin Abdullah] cun chest sanad, al à dit; ‘Al Profete al è stât domandât une volte: ‘Cui che e je la persone plui impuartante tra i musulmans? Po dopo al menzonà un hadith come chest’.
Hadith
Imam Muslim : 60
حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَمُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ أَبِي عُمَرَ وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ جَمِيعًا عَنْ الثَّقَفِيِّ قَالَ ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثَلَاثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ بِهِنَّ حَلَاوَةَ الْإِيمَانِ مَنْ كَانَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا وَأَنْ يُحِبَّ الْمَرْءَ لَا يُحِبُّهُ إِلَّا لِلَّهِ وَأَنْ يَكْرَهَ أَنْ يَعُودَ فِي الْكُفْرِ بَعْدَ أَنْ أَنْقَذَهُ اللَّهُ مِنْهُ كَمَا يَكْرَهُ أَنْ يُقْذَفَ فِي النَّارِ
Al à contât [Ishaq bin Ibrahim] e [Mohammed bin Yahya bin Abu Umar] e [Mohammed bin Basyyar] ducj lôr di [ats-Tsaqafi] al à dit [Ibn Abu Umar] al à contât [Abdul Wahhab] di [Ayyub] di [Abu Qila] Vasalam, al disè; ‘Trê robis se a esistin intune persone alore al gustarà la dolcece de fede; la persone che Allah e il So Messazîr a ame plui di cualsisei altri, e ame une persone che a nol ame fûr che par vie di Allah, e e ode tornâ ae incredulitât dopo che Allah lu à salvât di chel tant che al ode lâ intal infier’.
