इस्लाम स्वीकार करें, यहाँ क्लिक करें
ISLAM AL-HAQ: QURAN & HADITH
(The True Islam)
Free Download / Download

Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 Hadith

Hadith

Imam Muslim : 41

حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ رُشَيْدٍ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ يَعْنِي ابْنَ مُسْلِمٍ عَنْ ابْنِ جَابِرٍ قَالَ حَدَّثَنِي عُمَيْرُ بْنُ هَانِئٍ قَالَ حَدَّثَنِي جُنَادَةُ بْنُ أَبِي أُمَيَّةَ حَدَّثَنَا عُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَالَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ وَأَنَّ عِيسَى عَبْدُ اللَّهِ وَابْنُ أَمَتِهِ وَكَلِمَتُهُ أَلْقَاهَا إِلَى مَرْيَمَ وَرُوحٌ مِنْهُ وَأَنَّ الْجَنَّةَ حَقٌّ وَأَنَّ النَّارَ حَقٌّ أَدْخَلَهُ اللَّهُ مِنْ أَيِّ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ الثَّمَانِيَةِ شَاءَ و حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ حَدَّثَنَا مُبَشِّرُ بْنُ إِسْمَعِيلَ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ عَنْ عُمَيْرِ بْنِ هَانِئٍ فِي هَذَا الْإِسْنَادِ بِمِثْلِهِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ أَدْخَلَهُ اللَّهُ الْجَنَّةَ عَلَى مَا كَانَ مِنْ عَمَلٍ وَلَمْ يَذْكُرْ مِنْ أَيِّ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ الثَّمَانِيَةِ شَاءَ

सानु दस्सेया है [दाऊद बिन रुसैद] ने सानु दस्सेया है [अल-वालिद] -अर्थात इब्न मुसलमान- [इब्न जाबीर] से उसने कहा, सानु दस्सेया है [उमैर बिन हानी'] उसने कहा, सानु दस्सेया है [जुनादा बिन अबू उमय्याह] ने सानु दस्सेया है [उबदाह बिन ऐश-शमीत] उसने कहा है, 'रसुलुल्लाह सल्लाहु अलैहि वसल्लम ने कहा है: 'जो बी दो कलीमा शहादा कहंदा है, यानी: कोई देवता नहीं है -जिसदी इबादत दा हक है- सिवाय अकेले अल्लाह दे, उहदे वास्ते कोई साथी नहीं है, ते मुहम्मद, उहदा सेवक ते रसूलुल्लाह, गवाही दिंदा है कि नबी ईसा अल्लाह दा सेवक है, उहदे नौकर दा पुत्तर है ते अल्लाह दा वचन है -नबी ईसा अस- जिस नूं उसने मरियम ते उस दी आत्मा ते रखेया सी, स्वर्ग सच्च ऐ ते नरक बी सच्च ऐ, जित्थें अल्लाह उनें लोकें गी स्वर्ग दे अट्ठ दरवाजें च इक दरवाजे थमां दाखल करग जेह्ड़े ओह् चाह्न्दे न'। ते सानु दस्सेया गेदा ऐ [अहमद बिन इब्राहिम अद-दौराकी] ने इस सनाद च [अल-औजाई] कोला [अल-औजाई] कोला [उमैर बिन हानी'] कोला उदाहरण दे कन्ने दस्सेआ गेदा ऐ, सिर्फ उने उल्लेख कीता ऐ, 'अल्लाह ने अपने कम्में दे मताबक इस च दाखल होए' दा जिक्र कीते बगैर, 'स्वर्ग दे अट्ठ दरवाजें थमां दाखल होए जेह्ड़ा ओह् चाह्दिा हा''।

Hadith

Imam Muslim : 42

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنْ ابْنِ مُحَيْرِيزٍ عَنْ الصُّنَابِحِيِّ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ أَنَّهُ قَالَ دَخَلْتُ عَلَيْهِ وَهُوَ فِي الْمَوْتِ فَبَكَيْتُ فَقَالَ مَهْلًا لِمَ تَبْكِي فَوَاللَّهِ لَئِنْ اسْتُشْهِدْتُ لَأَشْهَدَنَّ لَكَ وَلَئِنْ شُفِّعْتُ لَأَشْفَعَنَّ لَكَ وَلَئِنْ اسْتَطَعْتُ لَأَنْفَعَنَّكَ ثُمَّ قَالَ وَاللَّهِ مَا مِنْ حَدِيثٍ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَكُمْ فِيهِ خَيْرٌ إِلَّا حَدَّثْتُكُمُوهُ إِلَّا حَدِيثًا وَاحِدًا وَسَوْفَ أُحَدِّثُكُمُوهُ الْيَوْمَ وَقَدْ أُحِيطَ بِنَفْسِي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ شَهِدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ النَّارَ

सानु दस्सेया है [कुतैबा बिन सईद] ने सानु [लैतस] [इब्न अजलान] तों [मुहम्मद बिन याह्या बिन हब्बन] तों [इब्न मुहैरीज़] तों [ऐश-शुनाबीही] तों [उबादा बिन ऐश-शमीत] तों दस्सेया है कि उन्हां ने आख्या कि जदों मैं उस दे कोल गया तां ओह बीमार सी, इस करके मैं रोया। तो उवने कशा- ऩकड रेकय तू क्मों रो यशे शो? अल्लाह दी कसम, अगर मैं शहीद दे तौर ते मरदा हां, तां मैं तुहाडे वास्ते गवाही दिंदा हां, ते अगर मैंनू शफारत दित्ती गई है तां मैं तुहाडे वास्ते शफारत करदा हां, ते अगर मैं सक्षम हां तां मैं तुहाडे वास्ते फायदे दी इंतजाम करदा हां'। फिर उसने आख्या, 'अल्लाह दी कसम, कोई हदीस नहीं है जो मैं तुहाडे वास्ते अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कोला सुनी होवे जिस विच भलाई होवे पर मैं तुहानूं जरूर दस्सां, सिवाय इक हदीस दे, ते मैं तुहानूं अज्ज दस्सां। औय भैंने वाफत भें उव फात को अऩने भें ऩामा। मैं अल्लाह दे रसूलुल्लाह (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) गी आखदे सुनेया हा: 'जेड़ा कोई गवाही दिंदा ऐ जे अल्लाह दे सिवाय कोई परमात्मा - इबादत दे काबिल - नेईं ऐ, ते मुहम्मद अल्लाह दा रसूलुल्लाह ऐ, तां अल्लाह उंदे आस्तै नरक गी जरूर मना करी देग'।

Hadith

Imam Muslim : 43

حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ الْأَزْدِيُّ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَ كُنْتُ رِدْفَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ إِلَّا مُؤْخِرَةُ الرَّحْلِ فَقَالَ يَا مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ قُلْتُ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ ثُمَّ سَارَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ يَا مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ قُلْتُ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ ثُمَّ سَارَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ يَا مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ قُلْتُ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ قَالَ هَلْ تَدْرِي مَا حَقُّ اللَّهِ عَلَى الْعِبَادِ قَالَ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّ حَقَّ اللَّهِ عَلَى الْعِبَادِ أَنْ يَعْبُدُوهُ وَلَا يُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا ثُمَّ سَارَ سَاعَةً قَالَ يَا مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ قُلْتُ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ قَالَ هَلْ تَدْرِي مَا حَقُّ الْعِبَادِ عَلَى اللَّهِ إِذَا فَعَلُوا ذَلِكَ قَالَ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ أَنْ لَا يُعَذِّبَهُمْ

सानु दस्सेया है [हद्दब बिन खालिद अल-अजदी] ने सानु दस्सेया है [हम्माम] ने सानु दस्सेया है [कतादह] ने सानु [अनस बिन मलिक] गी [मुअदज बिन जबल] तों दस्सेया है उन्हां ने आख्या है, 'इक वारी मेरे नाल नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने इक सफर विच आया सी, मेरे ते उन्हां दे बीच कोई अलगाव नहीं सी सिवाय गड्डी दी काठी।' उसने पुकारा: 'ओ मुअदज बिन जबल!' मैं जवाब दिंदा रेहा, 'मैं तेरी पुकार पूरा करदा हां, हे रसूलुल्लाह'। असी अपना सफर जारी रखे। फिर उसने फिर पुकारया: 'ओ मुअदज बिन जबल!' मैं जवाब दित्ता, 'मैं तेरी पुकार पूरा करदा हां, हे रसूलुल्लाह'। असी अपना सफर जारी रखे ते फिर उसने फिर पुकारया: 'ओ मुअदज बिन जबल!' मैं फिर जवाब दित्ता, 'हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह, मैं तेरा पुकार स्वीकार कर लेया'। उसने कहा: 'क्या तुसीं अल्लाह दे प्रति इंसान दी फर्ज जानदे हो?' मैं जवाब दित्ता, 'अल्लाह ते उंदे रसूलुल्लाह सारें कोला बेहतर जानदे न'। उसने आख्या: 'मतलब उंदी पूजा करना ते उंदे कन्ने साथी नेईं करना'। असी कुझ वक्त तक अपना सफर जारी रखे, जिस वेले उसने फिर पुकारया: 'ओ मुअदज बिन जबल!' मैं जवाब दित्ता, 'मैं तेरी पुकार पूरा करदा हां, हे रसूलुल्लाह'। नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या: 'क्या तुस जानदे ओ के इंसानें दे प्रति अल्लाह दी फर्ज केहड़ी ऐ, जदूं ओ ओह कम्म करदे न जिन्हें मैं पैहले दस्सेया हा?' मैं जवाब दित्ता, 'अल्लाह ते उंदे रसूलुल्लाह सारें कोला बेहतर जानदे न'। आखय भें उसने कशा- 'अल्लाह उन्शें यातना नशीॊ दे गा'।

Hadith

Imam Muslim : 44

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ سَلَّامُ بْنُ سُلَيْمٍ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَ كُنْتُ رِدْفَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى حِمَارٍ يُقَالُ لَهُ عُفَيْرٌ قَالَ فَقَالَ يَا مُعَاذُ تَدْرِي مَا حَقُّ اللَّهِ عَلَى الْعِبَادِ وَمَا حَقُّ الْعِبَادِ عَلَى اللَّهِ قَالَ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّ حَقَّ اللَّهِ عَلَى الْعِبَادِ أَنْ يَعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا يُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَحَقُّ الْعِبَادِ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ لَا يُعَذِّبَ مَنْ لَا يُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلَا أُبَشِّرُ النَّاسَ قَالَ لَا تُبَشِّرْهُمْ فَيَتَّكِلُوا

सानु दस्सेया गेदा ऐ [अबू बकर बिन अबू स्याइबा] ने सानु [अबू अल-अहवाश सल्लम बिन सुलैम] कोला [अबू इशक] कोला [अमरू बिन मैमुन] कोला [मुअदज बिन जबल] कोला दस्सेआ ऐ, उने आखेआ ऐ, 'मैं अल्लाह दे रसूलुल्लाह कन्ने उफैर नां दे गधे उप्पर सवार हा'। फिर उसने आख्या: 'हे मुअदज, क्या तुस जानदे ओ कि अल्लाह दा इक नौकर उप्पर केह् हक ऐ ते इक बंदे दा अल्लाह उप्पर केह् हक ऐ'। मुअदज ने आख्या, 'मैं फिर जवाब दित्ता, 'अल्लाह ते उंदा रसूलुल्लाह बेहतर जानदे न'। उहनां ने आख्या: 'वास्तव विच अल्लाह दा हक है कि तुसीं अल्लाह दी इबादत करो ते उस नूं किसे वी चीज़ नाल शिर्क ना करो, ते दास दा अल्लाह ते हक ए है कि तुहानूं किसे वी नू तड़प ना होवे जो उस नू किसे वी चीज़ नाल शिर्क नहीं करदा'। मुअदज ने आख्या, 'मैं फिर आख्या, 'हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह, क्या मैं लोकां नू ए प्रचार नहीं कर सकदा? ' उसने जवाब दित्ता: 'उन्हें गी इन्ना नेईं दस्सो जे ओह् इस पर भरोसा करन'।

Hadith

Imam Muslim : 45

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي حَصِينٍ وَالْأَشْعَثِ بْنِ سُلَيْمٍ أَنَّهُمَا سَمِعَا الْأَسْوَدَ بْنَ هِلَالٍ يُحَدِّثُ عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا مُعَاذُ أَتَدْرِي مَا حَقُّ اللَّهِ عَلَى الْعِبَادِ قَالَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ أَنْ يُعْبَدَ اللَّهُ وَلَا يُشْرَكَ بِهِ شَيْءٌ قَالَ أَتَدْرِي مَا حَقُّهُمْ عَلَيْهِ إِذَا فَعَلُوا ذَلِكَ فَقَالَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ أَنْ لَا يُعَذِّبَهُمْ حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ بْنُ زَكَرِيَّاءَ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ عَنْ زَائِدَةَ عَنْ أَبِي حَصِينٍ عَنْ الْأَسْوَدِ بْنِ هِلَالٍ قَالَ سَمِعْتُ مُعَاذًا يَقُولُا دَعَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَجَبْتُهُ فَقَالَ هَلْ تَدْرِي مَا حَقُّ اللَّهِ عَلَى النَّاسِ نَحْوَ حَدِيثِهِمْ

ने सानु दस्सेया है [मुहम्मद बिन अल-मुत्सन्ना] ते [इब्न बश्यार], [इब्न अल-मुत्सन्ना] ने सानू दस्सेया है [मुहम्मद बिन ज'फर] ने सानु [स्यूबाह] गी [अबू हुशैन] ते [अल-असीअथ बिन सुलैम बिन] कोला दस्सेया ऐ के उने दोनों ने [अल-असवद बिन हिलाल] [मुअद्ज] कोला दस्सेया ऐ जबल] उसने कहा, 'रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या: 'हे मुअदज, क्या तुहानूं पता है कि अल्लाह दे बंदे ते केहड़े हक हन?' मुअदज ने जवाब दित्ता, 'अल्लाह ते उंदा रसूलुल्लाह इस थमां बेहतर जानदे न'। उसने कहा: यानी अल्लाह दी इबादत बिना कुई वी चीज़ दे नाल कीती जांदी है। फिर उसने फिर आख्या: 'फिर इंसानें गी अल्लाह उप्पर केह् हक ऐ जेकर ओह् इ'यां करदे न?' मुअदज ने जवाब दित्ता, 'अल्लाह ते उंदा रसूलुल्लाह बेहतर जानदे न'। फिर उसने कहा: 'अल्लाह उसे यातना नहीं देंगे'। सानु दस्सेया है [अल कासिम बिन जकरयाह] ने सानु [हुसैन] नू [जैदा] तों [अबू हुसैन] तों [अल असवद बिन हिलाल] तों दस्सेया है उसने आख्या; मैं [मुअदज] गी आखदे सुनेया, 'अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने मिगी बुलाया, इस करी मैं उंदा जवाब दित्ता।' उसने पुच्छया: 'अल्लाह दा इंसानें उप्पर केह् हक ऐ...जिय्यां उंदी हदीस च आखदा ऐ'।

Hadith

Imam Muslim : 46

حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ الْحَنَفِيُّ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو كَثِيرٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ قَالَ كُنَّا قُعُودًا حَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَنَا أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ فِي نَفَرٍ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ بَيْنِ أَظْهُرِنَا فَأَبْطَأَ عَلَيْنَا وَخَشِينَا أَنْ يُقْتَطَعَ دُونَنَا وَفَزِعْنَا فَقُمْنَا فَكُنْتُ أَوَّلَ مَنْ فَزِعَ فَخَرَجْتُ أَبْتَغِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَيْتُ حَائِطًا لِلْأَنْصَارِ لِبَنِي النَّجَّارِ فَدُرْتُ بِهِ هَلْ أَجِدُ لَهُ بَابًا فَلَمْ أَجِدْ فَإِذَا رَبِيعٌ يَدْخُلُ فِي جَوْفِ حَائِطٍ مِنْ بِئْرٍ خَارِجَةٍ وَالرَّبِيعُ الْجَدْوَلُ فَاحْتَفَزْتُ كَمَا يَحْتَفِزُ الثَّعْلَبُ فَدَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَقُلْتُ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ مَا شَأْنُكَ قُلْتُ كُنْتَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا فَقُمْتَ فَأَبْطَأْتَ عَلَيْنَا فَخَشِينَا أَنْ تُقْتَطَعَ دُونَنَا فَفَزِعْنَا فَكُنْتُ أَوَّلَ مِنْ فَزِعَ فَأَتَيْتُ هَذَا الْحَائِطَ فَاحْتَفَزْتُ كَمَا يَحْتَفِزُ الثَّعْلَبُ وَهَؤُلَاءِ النَّاسُ وَرَائِي فَقَالَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ وَأَعْطَانِي نَعْلَيْهِ قَالَ اذْهَبْ بِنَعْلَيَّ هَاتَيْنِ فَمَنْ لَقِيتَ مِنْ وَرَاءِ هَذَا الْحَائِطِ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ فَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ فَكَانَ أَوَّلَ مَنْ لَقِيتُ عُمَرُ فَقَالَ مَا هَاتَانِ النَّعْلَانِ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ فَقُلْتُ هَاتَانِ نَعْلَا رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَنِي بِهِمَا مَنْ لَقِيتُ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ بَشَّرْتُهُ بِالْجَنَّةِ فَضَرَبَ عُمَرُ بِيَدِهِ بَيْنَ ثَدْيَيَّ فَخَرَرْتُ لِاسْتِي فَقَالَ ارْجِعْ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ فَرَجَعْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَجْهَشْتُ بُكَاءً وَرَكِبَنِي عُمَرُ فَإِذَا هُوَ عَلَى أَثَرِي فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا لَكَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ قُلْتُ لَقِيتُ عُمَرَ فَأَخْبَرْتُهُ بِالَّذِي بَعَثْتَنِي بِهِ فَضَرَبَ بَيْنَ ثَدْيَيَّ ضَرْبَةً خَرَرْتُ لِاسْتِي قَالَ ارْجِعْ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ يَا عُمَرُ مَا حَمَلَكَ عَلَى مَا فَعَلْتَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي أَبَعَثْتَ أَبَا هُرَيْرَةَ بِنَعْلَيْكَ مَنْ لَقِيَ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ بَشَّرَهُ بِالْجَنَّةِ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَلَا تَفْعَلْ فَإِنِّي أَخْشَى أَنْ يَتَّكِلَ النَّاسُ عَلَيْهَا فَخَلِّهِمْ يَعْمَلُونَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَلِّهِمْ

सानु दस्सेया है [ज़ुहैर बिन हरब] ने सानु दस्सेया है [उमर बिन यूनुस अल-हनाफी] ने सानु दस्सेया है [इकरीमा बिन अम्मर] ने कहा, सानु दस्सेया है [अबू कथिर] उसने कहा, सानु दस्सेया है [अबू हुरैरा] उसने कहा, 'इक लड़ाई च अस इक बारी अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि अल्लाम दे आसपास बैठे दे हे, ते साढ़े कन्ने अबू बकर ते उमर हे।' फिरी ओह् साढ़े आस-पास चली गेआ ते वापस औने च इन्ना देर होई गेआ जे असेंगी इस गल्लै दी चिंता ही जे ओह् दुश्मन दे हत्थै च फसी जाह्ग ​​जां कुसै आपदा दा सामना करी लैग। अस सारे बड़े चिंतित हे, ते जिस व्यक्ति गी उंदी हालत दे बारे च सबने थमां ज्यादा चिंता हा, ओह् मैं गै हा। तो मैं उठ के रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम नू ढूंढन निकल आया, जब तक मैं बनी नज्जर तों अंसार दे इक बाग विच नहीं आया। मैं इसदे चक्कर लाया इस उम्मीद च जे कोई प्रवेश द्वार मिलग, पर मिगी नेईं मिलेआ। ते पता लग्गा जे बाग़ दे बाह् र थमां इक नदिया बगदी ही जेह् ड़ी बाग दे इक कोने थमां अंदर औंदी ही। इस करिए मैं अंदर जाने दी कोशश कीती जि’यां इक फेरेट इक संकरी छेद कोला अंदर दाखल होने दी कोशश करदा ऐ। और मैं नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम भी पाया। उसने चिल्लाया: 'अबू हुरैरा! ' मैं जवाब दित्ता, 'हां हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह'। क्या गल्ल है?', उसने पुच्छया। मैं जवाब दित्ता, 'अच्छा हे रसूलुल्लाह, तुसीं साडे नाल सी, फिर अचानक तुसीं सानु छड्ड के इतनी देर वापस नहीं आए कि असीं तेरी सुरक्षा दी बड़ी चिंता विच सी, खास करके मैं, ऐ रसूलुल्लाह। इस करिए मैं इस बाग च फेरेट दी तर्ज पर इक बड़ा गै तंग छेद थमां दाखल होने दी कोशश कीती, ते ओह् - बाकी दोस्त - मेरे पिच्छें हे। कहंदे होए उसने मिगी अपनी दो चप्पल दित्ती: 'हे अबू हुरैरा, मेरे ए दो चप्पल लेई लैओ, ते जेड़ा बी तुसें गी इस बाग दे पिच्छे मिलग, ओह् गवाही देग जे अल्लाह दे अलावा कोई देवता नेईं ऐ - जिसी इबादत करने दा हक ऐ - ते उ'नें इस विश्वास गी अपने दिल च रोपेआ ऐ, इस करी उसी स्वर्ग दी खुशखबरी देओ'। ते संजोग नाल पैहला इंसान उमर नाल मिलया सी, इस करके उसने पुच्छया कि ओ अबू हुरैराह उन दो सैंडल विच की गल्ल है? ' मैं जवाब दित्ता, 'एह नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे दो चप्पल हन, उन्हां ने मिंजो आख्या कि मैं इन्हां नूं लै के उस बंदे नू स्वर्ग दी खुशखबरी पहुंचावा, जिसने पहली वार मेरे नाल मिलया, जबकि उसने गवाही दित्ती कि अल्लाह दे सिवा कोई देवता नहीं - इबादत दे काबिल -, ते उसने इस ते दिल नाल विश्वास कीता'। इस करिए उमर ने मेरी छाती दे ठीक बिच्चो-बिच्च हत्थ कन्नै मारया - सोलर प्लेक्सस - जदूं तकर मैं थल्ले नेईं डिग्गी गेआ, फिरी आखेआ, 'ओ अबू हुरैरा, वापस आओ! ' इस करिए मैं अल्लाह दे रसूलुल्लाह दे कोल वापस चली पेआ ते उंदे चेहरे पर आंसू रोके दा हा, ते पता लग्गा जे उमर बी मेरे पिच्छे-पिच्छे गै हा। फौरन नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने पुच्छया: 'तुहाडे नाल की गलती है, अबू हुरैरा? ' मैं जवाब दित्ता, 'मैं उमर नाल मिल गया हां, फिर मैं उस नूं दस्सेया कि तुहानू जो हुक्म दित्ता सी पर अचानक उसने मिगी ठीक सोलर प्लेक्सस विच जोरदार मारया, जब तक कि मैं लंगड़ा नहीं हो गया, उसदे बाद उसने आख्या, 'वापस आओ! ' तो रसूलुल्लाह ने आख्या: 'हे उमर, तुसीं ऐसा क्यों कीता? ' उमर ने जवाब दित्ता, 'हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह, क्या ए सच है कि तुसीं अबू हुरैरा नू अपनी दो चप्पल नाल भेज के उस नूं आख्या कि जिस पहले इंसान नाल मिलया सी, जन्नत दी खुशखबरी देओ, जबकि उसने गवाही दित्ती कि कोई देवता नहीं - इबादत दे काबिल - सिवाय अल्लाह दे दिल विच पक्का विश्वास नाल? ' उसने जवाब दित्ता: 'हां, ठीक ऐ'। उमर ने आख्या, 'हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह, तुसीं ऐसा न करो, बेहतर है, क्योंकि असल विच मैं बहुत चिंतित हां कि लोक उहदे ते निर्भर होनगे, ते उहनां नूं नेक कम्मां करन देणगे'। रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या -अबू हुरैरा-पेंट- गी: 'उन्हें -इस हदीस गी न जानदे होई- ''।

Hadith

Imam Muslim : 47

حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ أَخْبَرَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ قَتَادَةَ قَالَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ رَدِيفُهُ عَلَى الرَّحْلِ قَالَ يَا مُعَاذُ قَالَ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ قَالَ يَا مُعَاذُ قَالَ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ قَالَ يَا مُعَاذُ قَالَ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ قَالَ مَا مِنْ عَبْدٍ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ إِلَّا حَرَّمَهُ اللَّهُ عَلَى النَّارِ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلَا أُخْبِرُ بِهَا النَّاسَ فَيَسْتَبْشِرُوا قَالَ إِذًا يَتَّكِلُوا فَأَخْبَرَ بِهَا مُعَاذٌ عِنْدَ مَوْتِهِ تَأَثُّمًا

सानु दस्सेया है [इशाक बिन मंसूर] ने सानु दस्सेया है [मुअदज बिन हिशाम] उसने कहा, सानु [मेरे पिता] ने [कतादा] से बताया है उसने कहा, सानु [अनस बिन मलिक] ने बताया है कि अल्लाह दे नबी -एक सफर पर-, जबकि मुअदज बिन जबल अपनी गाड़ी पर सवार थे, रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने उस वक्त बुलाया: ओ मु'अद्ज़!' मुअदज ने जवाब दित्ता, 'मैं तेरी पुकार पूरा करदा हां, हे रसूलुल्लाह'। रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने फिर पुकारया: 'ओ मुअदज!' मैं फिर जवाब दित्ता, 'मैं तेरी पुकार पूरा करदा हां, हे रसूलुल्लाह'। रसूलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने बुलाया: 'ओ मुअदज!' मैं फिर जवाब दित्ता, 'मैं तेरी पुकार पूरा करदा हां, हे रसूलुल्लाह'। रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने फिर आख्या: 'जो जो वी मत दी दो कलीमा आखदा है, यानी: कोई देवता नहीं - इबादत दे काबिल - सिवाय अल्लाह ते कि मुहम्मद उहदा सेवक ते दूत है, ओ ज़रूर नरक दी अग्ग तों सुरक्षित होवेगा'। फिर मुअदज ने आख्या, 'क्या मैं इस गल्ल गी लोकें गी दस्सी सकना ऐ तां जे ओह् इस खुशखबरी गी फैलान?' नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या: 'अगर ओह -करदे न- तां ओह इस पर भरोसा करंगन'। फिर मुअदज ने अपनी मौत तों पहलां खबर फैलाया, इस गल्ल दी चिंता विच कि उस नूं -हदीस छुपाण दा- इल्जाम भुगतना पवेगा।

Hadith

Imam Muslim : 48

حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ يَعْنِي ابْنَ الْمُغِيرَةِ قَالَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ حَدَّثَنِي مَحْمُودُ بْنُ الرَّبِيعِ عَنْ عِتْبَانَ بْنِ مَالِكٍ قَالَ قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَلَقِيتُ عِتْبَانَ فَقُلْتُ حَدِيثٌ بَلَغَنِي عَنْكَ قَالَ أَصَابَنِي فِي بَصَرِي بَعْضُ الشَّيْءِ فَبَعَثْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنِّي أُحِبُّ أَنْ تَأْتِيَنِي فَتُصَلِّيَ فِي مَنْزِلِي فَأَتَّخِذَهُ مُصَلًّى قَالَ فَأَتَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ شَاءَ اللَّهُ مِنْ أَصْحَابِهِ فَدَخَلَ وَهُوَ يُصَلِّي فِي مَنْزِلِي وَأَصْحَابُهُ يَتَحَدَّثُونَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ أَسْنَدُوا عُظْمَ ذَلِكَ وَكُبْرَهُ إِلَى مَالِكِ بْنِ دُخْشُمٍ قَالُوا وَدُّوا أَنَّهُ دَعَا عَلَيْهِ فَهَلَكَ وَوَدُّوا أَنَّهُ أَصَابَهُ شَرٌّ فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصَّلَاةَ وَقَالَ أَلَيْسَ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ قَالُوا إِنَّهُ يَقُولُ ذَلِكَ وَمَا هُوَ فِي قَلْبِهِ قَالَ لَا يَشْهَدُ أَحَدٌ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ فَيَدْخُلَ النَّارَ أَوْ تَطْعَمَهُ قَالَ أَنَسٌ فَأَعْجَبَنِي هَذَا الْحَدِيثُ فَقُلْتُ لِابْنِي اكْتُبْهُ فَكَتَبَهُ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ نَافِعٍ الْعَبْدِيُّ حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَ حَدَّثَنِي عِتْبَانُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّهُ عَمِيَ فَأَرْسَلَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ تَعَالَ فَخُطَّ لِي مَسْجِدًا فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَاءَ قَوْمُهُ وَنُعِتَ رَجُلٌ مِنْهُمْ يُقَالُ لَهُ مَالِكُ بْنُ الدُّخْشُمِ ثُمَّ ذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ سُلَيْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ

सानु दस्सेया है [सैबान बिन फररुख] ने सानु दस्सेया है [सुलेमान] - अर्थात इब्न अल-मुगीरा - उसने कहा, सानु [थाबीत] [अनास बिन मलिक] से बताया है उसने कहा, सानु [महमुद बिन अर-रबी'] [इतबान बिन मलिक] से बताया है उसने कहा, 'मैं मदीना आया, फिर मैं इटबान से मिलया।' फिर मैं उस नू इक हदीस रिवायत करन लई आखया'। उन्हां ने आख्या, 'मेरी अक्खां इक किस्म दी बीमारी दा असर पईयां जिस करके कई चीजां पैदा हो गईयां, मैं अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम नू इक दूत भेजया जिन्हां ने आख्या कि मैं सचमुच उहदे घर विच मेरे नाल नमाज पढ़न आण दा इंतजार कर रिहा हां, इस करके मैं इस नू नमाज दी जगह बनाई दित्ता'। इटबान ने फिर आख्या, 'फिर रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम आने दी इच्छा रखने आले सहाबाएं कन्ने मिलियै पुज्जे, ते ओह् घरै च दाखल होंदे रेह्।' उने नमाज कीती, जिसलै के सहाबा अजें बी आपस च गल्ल करा करदे हे, जित्थें उंदे चा किश मलिक बिन दुखस्यूम दी पाखंड दी गल्ल करदे हे। सहाबाएं ने आख्या कि उन्हां ने रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम नू मलिक बिन दुख्स्यूम वास्ते दुआ करन लई आखया तां कि उन्हां नाल कोई दुर्घटना होवे। ओह् बी चाह्न्दे हे जे उंदे उप्पर आपदा आवै। नमाज दे बाद उसने पुच्छया: 'क्या उन्हां ने दो कलीमा पंथ नहीं आख्या, यानी: अल्लाह दे सिवा कोई देवता - इबादत दे काबिल - नहीं है ते मैं अल्लाह दा रसूलुल्लाह हां?' सहाबाएं जवाब दित्ता, 'उसने सिर्फ अपने मुंह कन्नै गै आखेआ हा पर दिलै कन्नै नेईं'। उन्हां ने आख्या: 'कोई वी नहीं है जो कहंदा कि इबादत दे काबिल कोई देवता नहीं है, ते मैं अल्लाह दा रसूलुल्लाह हां, ते फिर नरक विच जांदा है, या स्वाद लैंदा है'। अनस ने कहा, 'इस हदीस ने मुझे हैरान कर दिया। इस करिए मैं अपने पुत्तर गी आखेआ, 'ओह हदीस लिखो', ते उ'नें लिखी लेआ।' सानु दस्सेया है [अबू बकर बिन नफी’ अल-अब्दी] ने सानु दस्सेया है [बहज] ने सानु दस्सेया है [हम्मद] ने सानु [त्सबीत] [अनास] तों दस्सेया है उसने कहा, सानु [इतबान बिन मलिक] ने दस्सेया है कि ओह अंधा हा, इस करके उसने रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कोल इक दूत भेजया कि आख्या, ‘कृपया इत्थे आओ -ओ रसुलुल्लाह-, तां जे एह् मेरे आस्तै नमाज दी जगह बनी सकै'। तो रसुलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम अपने साथियों दे नाल आए, फिर उन्हां विचों इक आदमी दे बुरे गुणां दा जिक्र कीता जिस नूं मालिक बिन अद-दुखस्युम आखदे सन... फिर उसने सुलेमान बिन अल मुगीराह दी हदीस दी तरह कुछ जिक्र कीता।

Hadith

Imam Muslim : 49

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ أَبِي عُمَرَ الْمَكِّيُّ وَبِشْرُ بْنُ الْحَكَمِ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ وَهُوَ ابْنُ مُحَمَّدٍ الدَّرَاوَرْدِيُّ عَنْ يَزِيدَ بْنِ الْهَادِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ ذَاقَ طَعْمَ الْإِيمَانِ مَنْ رَضِيَ بِاللَّهِ رَبًّا وَبِالْإِسْلَامِ دِينًا وَبِمُحَمَّدٍ رَسُولًا

ने सानु दस्सेया है [मुहम्मद बिन याह्या बिन अबू उमर अल-मक्की] ते [बिसीर बिन अल-हकम] दोनों ने आख्या है, सानु [अब्दुल अजीज] -अर्थात इब्न मुहम्मद अद-दरावर्दी- [यजीद बिन अल-हद] से [मुहम्मद बिन इब्राहिम] से [अमीर बिन साआद] से [अल-अब्बास बिन अब्दुल मुत्तालिब] से बताया है कि उसने सुनेया है अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या: 'जो इंसान अल्लाह नू रब्ब दे तौर ते इस्लाम ते धर्म ते मुहम्मद तों रसूलुल्लाह दे तौर ते खुश होवे, तां उसने इमान दी खुशी दा स्वाद चखया है'।

Hadith

Imam Muslim : 50

حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْإِيمَانُ بِضْعٌ وَسَبْعُونَ شُعْبَةً وَالْحَيَاءُ شُعْبَةٌ مِنْ الْإِيمَانِ

सानु दस्सेया है [उबैदुल्लाह बिन सईद] ते [अब्द बिन हुमैद] दोनों ने आख्या है, सानु दस्सेया है [अबू अमीर अल-अकादी] ने सानु [सुलेमान बिन बिलाल] से [अब्दुल्लाह बिन दिनार] से [अबू सालीह] से [अबू हुरैरा] से नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम से बताया है, उसने कहा: 'ईमान च तेहत्तर तक है उनहत्तर शाखाएं, ते शर्म विश्वास च शामल ऐ'।

Hadith

Imam Muslim : 51

حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ سُهَيْلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْإِيمَانُ بِضْعٌ وَسَبْعُونَ أَوْ بِضْعٌ وَسِتُّونَ شُعْبَةً فَأَفْضَلُهَا قَوْلُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَدْنَاهَا إِمَاطَةُ الْأَذَى عَنْ الطَّرِيقِ وَالْحَيَاءُ شُعْبَةٌ مِنْ الْإِيمَانِ

सानु दस्सेया है [जुहैर बिन हरब] ने सानु [जरीर] [सुहैल] तों [अब्दुल्लाह बिन दिनार] तों [अबू सालिह] तों [अबू हुरैरा] तों दस्सेया है उसने आख्या है, 'रसुलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या: 'ईमान विच तेहत्तर तों उनहत्तर, या तेसठ तों उनसठ शाखाएं होंदियां ने।' सब तों वड्डी गल्ल ए कहावत है, ला इलाहा इल्लाहु -अल्लाह दे सिवा कोई इबादत दे लायक कोई देवता नहीं है-। ते लोडाउन सड़कै थमां विकर्षण दूर करा करदा ऐ। ते शर्म विश्वास दा हिस्सा ऐ'।

Hadith

Imam Muslim : 52

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَمْرٌو النَّاقِدُ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا يَعِظُ أَخَاهُ فِي الْحَيَاءِ فَقَالَ الْحَيَاءُ مِنْ الْإِيمَانِ حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَقَالَ مَرَّ بِرَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ يَعِظُ أَخَاهُ

असी [अबू बकर बिन अबू स्याइबा] ते [अमरू अन-नकीद] ते [जुहैर बिन हरब] गी आखेआ ऐ जे उने आखेआ ऐ, उने असेंगी [सुफयान बिन उयैनह] गी [अज़-ज़ुहरी] थमां [सलीम] थमां [अपने पिता] कोला दस्सेआ ऐ, जे नबी ने इक माह्नू गी अपने भ्राऽ गी सलाह दिंदे होई सुनेआ हा कीजे ओह् शर्म करदा हा, इस करी उ’नें आखेआ ऐ: 'शर्म इमान दा हिस्सा ऐ'। सानु दस्सेया है [अब्द बिन हुमैद] ने सानु दस्सेया है [अब्दुरज्जाक] ने सानु [अज़-ज़ुहरी] तों [मा'मर] नू इस सनाद नाल दस्सेया है कि 'ओह अंसारां विचों इक आदमी कोलों गुजरे जो अपने भाई नू सलाह दे रिहा सी'।

Hadith

Imam Muslim : 53

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا السَّوَّارِ يُحَدِّثُ أَنَّهُ سَمِعَ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ يُحَدِّثُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ الْحَيَاءُ لَا يَأْتِي إِلَّا بِخَيْرٍ فَقَالَ بُشَيْرُ بْنُ كَعْبٍ إِنَّهُ مَكْتُوبٌ فِي الْحِكْمَةِ أَنَّ مِنْهُ وَقَارًا وَمِنْهُ سَكِينَةً فَقَالَ عِمْرَانُ أُحَدِّثُكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتُحَدِّثُنِي عَنْ صُحُفِكَ

ने सानु दस्सेया है [मुहम्मद बिन अल-मुत्सन्ना] ते [मुहम्मद बिन बश्यार] ते लफाज़ इब्न अल-मुत्सन्ना दा है, दोनों ने आख्या, सानु दस्सेया है [मुहम्मद बिन ज'फर] ने सानु [स्यूबाह] गी [कतादह] तों दस्सेया है उसने आख्या, 'मैं सुनेया है [अबू अस सववर] ने दस्या, कि उसने [इमरान बिन हुशैन] गी दस्सेया नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम तों, कि उन्हां ने आख्या: शर्म नाल भलाई दे सिवा होर कुछ नहीं आंदी। बुसैर बिन काब ने आख्या, 'बुद्धि च लिखे दा ऐ जे शर्म थमां अधिकार ते शांति पैदा होंदी ऐ'। तो [इमरान] ने आख्या, 'मैं तुहानूं रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम तों -हदीस- दस्सना, ते तुसीं -कृपया- दस्सो कि तुहाडे पन्नें विच की है'।

Hadith

Imam Muslim : 54

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ إِسْحَقَ وَهُوَ ابْنُ سُوَيْدٍ أَنَّ أَبَا قَتَادَةَ حَدَّثَ قَالَ كُنَّا عِنْدَ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ فِي رَهْطٍ مِنَّا وَفِينَا بُشَيْرُ بْنُ كَعْبٍ فَحَدَّثَنَا عِمْرَانُ يَوْمَئِذٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْحَيَاءُ خَيْرٌ كُلُّهُ قَالَ أَوْ قَالَ الْحَيَاءُ كُلُّهُ خَيْرٌ فَقَالَ بُشَيْرُ بْنُ كَعْبٍ إِنَّا لَنَجِدُ فِي بَعْضِ الْكُتُبِ أَوْ الْحِكْمَةِ أَنَّ مِنْهُ سَكِينَةً وَوَقَارًا لِلَّهِ وَمِنْهُ ضَعْفٌ قَالَ فَغَضِبَ عِمْرَانُ حَتَّى احْمَرَّتَا عَيْنَاهُ وَقَالَ أَلَا أَرَانِي أُحَدِّثُكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتُعَارِضُ فِيهِ قَالَ فَأَعَادَ عِمْرَانُ الْحَدِيثَ قَالَ فَأَعَادَ بُشَيْرٌ فَغَضِبَ عِمْرَانُ قَالَ فَمَا زِلْنَا نَقُولُ فِيهِ إِنَّهُ مِنَّا يَا أَبَا نُجَيْدٍ إِنَّهُ لَا بَأْسَ بِهِ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا النَّضْرُ حَدَّثَنَا أَبُو نَعَامَةَ الْعَدَوِيُّ قَالَ سَمِعْتُ حُجَيْرَ بْنَ الرَّبِيعِ الْعَدَوِيَّ يَقُولُ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَ حَدِيثِ حَمَّادِ بْنِ زَيْدٍ

सानु दस्सेया है [याह्या बिन हबीब अल-हरित्सी] ने सानु [हम्मद बिन जैद] गी [इशक] - अर्थात इब्न सुवैद - कोला दस्सेया ऐ कि [अबू कतादाह] ने हदीस गी रिवायत कीता ऐ, उने आखेआ ऐ, 'असीं इक समूह च इमरान बिन हुशैन दे पक्ष च हे, ते साढ़े च बुसैर बिन का'ब बी हे, इस करी [इमरान बिन हुसैन] ने, उस समें, इसगी रिवायत कीता हा।' सानु, उसने कहा, 'रसुलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने आख्या: 'शर्म ही सब भलाई है'। या उसने कहा, 'शर्म ही सब अच्छी है'। तो बुसैर बिन काब ने आख्या, 'वास्तव च कुझ किताबां या ज्ञान विच असीं पांदे हां कि शर्म तों अल्लाह दे प्रति शांति ते अधिकार पैदा होंदा है, ते शर्म तों कमजोरी पैदा होंदी है'। इस करिए इमरान उसलै तकर गुस्से च रेआ, जिसलै तकर उंदी अक्खीं लाल नेईं होई गेइयां ते आखेआ, 'मैं कीं दिक्खना जे मैं तुसेंगी अल्लाह दे रसूले कोला इक कहानी सुनी ही पर तुस इसदे खिलाफ ओ!' अबू कतादा ने कहा, 'इस करिए इमरान ने हदीस दोहराया'। अबू कतादा ने आख्या, 'और बुसैर ने भी फिर दोहराया, जिस करके इमरान गुस्सा हो गया'। अबू कतदाह ने आख्या, 'इस करके असीं इस बारे च आखदे रेहंदे हां, क्योंकि ए शब्द साडे कोलों आंदे ने हे अबू नुजैद।' ठीक ऐ'। सानु दस्सेया है [इशाक बिन इब्राहिम] ने सानु दस्सेया है [अन-नदलर] ने सानु दस्सेया है [अबू नअमाह अल-अदावी] उसने आख्या है, मैं सुनेया है [हुजैर बिन अर-रबी’ अल-अदावी] से [इमरान बिन हुशैन] से नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम से कहते हैं जैसे हम्मद बिन जैद की हदीस।

Hadith

Imam Muslim : 55

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ ح و حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ جَمِيعًا عَنْ جَرِيرٍ ح و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ كُلُّهُمْ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الثَّقَفِيِّ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قُلْ لِي فِي الْإِسْلَامِ قَوْلًا لَا أَسْأَلُ عَنْهُ أَحَدًا بَعْدَكَ وَفِي حَدِيثِ أَبِي أُسَامَةَ غَيْرَكَ قَالَ قُلْ آمَنْتُ بِاللَّهِ فَاسْتَقِمْ

सानु दस्सेया है [अबू बकर बिन अबू स्याइबा] ते [अबू कुरैब] दोनों ने कहा, सानु [इब्न नुमैर] दस्सेया है। -इक होर रिवायत च एह् आखेआ गेदा ऐ- ते असेंगी [कुतैबा बिन सईद] ते [इशाक बिन इब्राहिम] गी [जरीर] थमां सब किश दस्सी दित्ता ऐ। -इक होर रिवायत च एह् आखेआ गेदा ऐ- ते असेंगी दस्सने दे बाद [अबू कुरैब] ने असेंगी [अबू उसामाह] थमां [अपने पिता] थमां [सुफयान बिन अब्दुल्लाह अतस-त्साफी] थमां सब किश दस्सेआ हा, 'मैं आखेआ हा, 'हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह, इस्लाम च इक ऐसी गल्ल दस्सो जिसदे बारे च मैं तुंदे बाद कुसै कोला बी नेईं पुच्छेआ हा -ते अबू दी हदीस च।' उसामाह- तुहाडे अलावा'। तो उसने जवाब दित्ता: 'कहना, 'मैं अल्लाह ते विश्वास करदा हां' ते फिर इस्तिकामा करो'।

Hadith

Imam Muslim : 56

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحِ بْنِ الْمُهَاجِرِ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ أَبِي الْخَيْرِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو أَنَّ رَجُلًا سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ الْإِسْلَامِ خَيْرٌ قَالَ تُطْعِمُ الطَّعَامَ وَتَقْرَأُ السَّلَامَ عَلَى مَنْ عَرَفْتَ وَمَنْ لَمْ تَعْرِفْ

सानु दस्सेया है [कुतैबा बिन सईद] ने सानु [लैतस] दस्सेया है। -इक होर रिवायत च एह् आखेआ गेदा ऐ- ते असेंगी दस्सेआ गेदा ऐ जे [मुहम्मद बिन रुम्ह बिन अल-मुहाजिर] ने असेंगी [अल-लैतस] गी [यजीद बिन अबू हबीब] थमां [अबू अल-खैर] थमां [अब्दुल्लाह बिन अमरू] थमां दस्सेआ ऐ जे इक माह्नू ने रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कोला पुच्छेआ ऐ जे 'कौन सा इस्लाम सारें शा बेहतर ऐ?' उने जवाब दित्ता: 'तुस उनें लोकें गी खिलांदे ओ ते नमस्ते करदे ओ जिनेंगी तुस जानदे ओ ते उनें लोकें गी जिंदा तुस नेईं जानदे ओ'।

Hadith

Imam Muslim : 57

و حَدَّثَنَا أَبُو الطَّاهِرِ أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ الْمِصْرِيُّ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ أَبِي الْخَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ يَقُولُا إِنَّ رَجُلًا سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ الْمُسْلِمِينَ خَيْرٌ قَالَ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ

सानु दस्सेया है [अबू अथ-ताहिर अहमद बिन अमरू बिन अब्दुल्लाह बिन अमरू बिन सरह अल-मिश्री] ने सानु [इब्न वहाब] गी [अमरू बिन अल-हरित्स] कोला [यजीद बिन अबू हबीब] कोला [अबू अल-खैर] कोला दस्सेया ऐ के उने [अब्दुल्लाह बिन अम्रू बिन अल-अश] दोनों गी आखदे होई सुनेआ ऐ, 'सचमुच, इक आदमी ने पुच्छेआ।' अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम, 'कौन मुसलमान बेहतरीन है?' उसने जवाब दित्ता: 'यानी इक मुसलमान जिसगी होर लोक अपने मुंह ते हत्थें थमां नुकसान थमां सुरक्षित महसूस करदे न'।

Hadith

Imam Muslim : 58

حَدَّثَنَا حَسَنٌ الْحُلْوَانِيُّ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ جَمِيعًا عَنْ أَبِي عَاصِمٍ قَالَ عَبْدٌ أَنْبَأَنَا أَبُو عَاصِمٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا الزُّبَيْرِ يَقُولُ سَمِعْتُ جَابِرًا يَقُولُا سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ

साह्डे [हसन अल-हुलवानी] ते [अब्द बिन हुमैद] सारें गी [अबू आशीम] थमां दस्सेआ गेदा ऐ, [अब्द] ने आखेआ ऐ, असेंगी [अबू आशीम] गी [इब्न जुरैज] थमां दस्सेआ गेदा ऐ जे उने [अबू अज़-जुबैर] गी सुनेआ ऐ जे उने आखेआ हा, 'मैं [जबीर] गी आखदे होई सुनेआ हा, 'मैं नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम गी आखदे होई सुनेआ ऐ: 'मुसलमान -सच्चा- ओह है जो बाकी मुसलमान अपने मुंह ते हत्थ दे -खतरे- तों सुरक्षित रखदे हन'।

Hadith

Imam Muslim : 59

و حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الْأُمَوِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا أَبُو بُرْدَةَ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ بْنِ أَبِي مُوسَى عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الْإِسْلَامِ أَفْضَلُ قَالَ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ و حَدَّثَنِيهِ إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعِيدٍ الْجَوْهَرِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ قَالَ حَدَّثَنِي بُرَيْدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ قَالَ سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ الْمُسْلِمِينَ أَفْضَلُ فَذَكَرَ مِثْلَهُ

और सानु दस्सेया है [सैद बिन याह्या बिन सईद अल-उमावी] उसने कहा, सानु दस्सेया है [मेरे पिता] ने सानु [अबू बुर्दाह बिन अब्दुल्लाह बिन अबू बुरदाह बिन अबू मूसा] [अबू बुरदाह] से [अबू मूसा] से बताया है उसने कहा, मैं आख्या, 'हे अल्लाह दे रसूलुल्लाह, इस्लाम विच कौन सब तों ज्यादा जरूरी है?' उसने जवाब दित्ता: 'ओह जिस नूं मुसलमान उसदी जुबानी अपमान ते हत्थ दे उत्पीड़न तों सुरक्षित हन'। ते उने मिगी दस्सेआ [इब्राहिम बिन सईद अल जुहैरी] ने मिगी दस्सेआ [अबू उसामाह] उने आखेआ, उने मिगी [बुरैद बिन अब्दुल्लाह] गी इस सनाद कन्ने दस्सेआ, उने आखेआ, 'रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कोला इक बारी पुच्छेआ गेआ हा, 'मुसलमानें च सबने थमां जरूरी व्यक्ति कुन ऐ? फिर उसने इस तरह दी हदीस दा जिक्र कीता'।

Hadith

Imam Muslim : 60

حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَمُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ أَبِي عُمَرَ وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ جَمِيعًا عَنْ الثَّقَفِيِّ قَالَ ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثَلَاثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ بِهِنَّ حَلَاوَةَ الْإِيمَانِ مَنْ كَانَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا وَأَنْ يُحِبَّ الْمَرْءَ لَا يُحِبُّهُ إِلَّا لِلَّهِ وَأَنْ يَكْرَهَ أَنْ يَعُودَ فِي الْكُفْرِ بَعْدَ أَنْ أَنْقَذَهُ اللَّهُ مِنْهُ كَمَا يَكْرَهُ أَنْ يُقْذَفَ فِي النَّارِ

ने सानु [इशाक बिन इब्राहिम] ते [मुहम्मद बिन याह्या बिन अबू उमर] ते [मुहम्मद बिन बस्स्यार] सारें गी [अतस-त्साफी] थमां दस्सेआ ऐ [इब्न अबू उमर] ने असेंगी [अब्दुल वहाब] [अय्यूब] थमां [अबू किलाबाह] थमां [अनास] थमां नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम थमां दस्सेआ ऐ, उसने आख्या, 'तीन गल्लां जेकर ओह किसे च होन तां ओह मिठास विश्वास दा स्वाद चखग; जिस इंसान नाल अल्लाह ते ओस दा रसूलुल्लाह किसे होर तों ज्यादा प्यार करदे हन, उस नाल प्यार करदा है जिस नाल ओ अल्लाह दे वास्ते सिवाय प्यार नहीं करदा, ते अल्लाह दे उस नूं इस तों बचान दे बाद कुफर विच वापस आण तों उतना ही नफरत करदा है जितना कि ओ नरक विच जाने तों नफरत करदा है।