Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 হাদিছ
হাদিছ
Imam Muslim : 5341
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ { إِذْ جَاءُوكُمْ مِنْ فَوْقِكُمْ وَمِنْ أَسْفَلَ مِنْكُمْ وَإِذْ زَاغَتْ الْأَبْصَارُ وَبَلَغَتْ الْقُلُوبُ الْحَنَاجِرَ } قَالَتْ كَانَ ذَلِكَ يَوْمَ الْخَنْدَقِ
আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবাই] আমাক [আব্দা বিন চুলেমান] [হিছামৰ] পৰা [তেওঁৰ পিতৃ] [আইছা]ৰ পৰা আল্লাহ আজ্জা ৱাজাল্লাৰ বাক্যৰ বিষয়ে কৈছে: ‘-অৰ্থাৎ- যেতিয়া তেওঁলোকে আপোনাৰ ওচৰৰ পৰা আৰু তলৰ পৰা আপোনাৰ ওচৰলৈ আহে, আৰু যেতিয়া আপোনাৰ দৃষ্টি আৰু নাথাকে- আৰু আপোনাৰ হৃদয় আপোনাৰ ডিঙিৰ বিন্দুলৈকে উঠিব’। -আল আহজাব: ১০- তেওঁ ক’লে: খান্দক যুদ্ধ আছিল।
হাদিছ
Imam Muslim : 5342
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ { وَإِنْ امْرَأَةٌ خَافَتْ مِنْ بَعْلِهَا نُشُوزًا أَوْ إِعْرَاضًا } الْآيَةَ قَالَتْ أُنْزِلَتْ فِي الْمَرْأَةِ تَكُونُ عِنْدَ الرَّجُلِ فَتَطُولُ صُحْبَتُهَا فَيُرِيدُ طَلَاقَهَا فَتَقُولُ لَا تُطَلِّقْنِي وَأَمْسِكْنِي وَأَنْتَ فِي حِلٍّ مِنِّي فَنَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةَ
আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আমাক কৈছে [আবদাহ বিন চুলাইমানে] আমাক [হিছ্যাম] [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা [আইছিয়া]ৰ পৰা কৈছে: ‘আৰু যদি কোনো মহিলাই নুছ্যুজ বা স্বামীৰ পৰা উদাসীন মনোভাৱৰ বাবে চিন্তিত হয়’। -এন নিছা`: ১২৮- তেওঁ ক'লে: -এই পদটো- বহুদিন স্বামীৰ লগত বাস কৰা এগৰাকী মহিলাৰ সন্দৰ্ভত নামি আহিল আৰু তেওঁ -স্বামীয়ে- তাইক বিবাহ বিচ্ছেদ কৰিব বিচাৰিছিল, তাৰ পিছত তেওঁ -পত্নী- ক'লে: মোক বিবাহ বিচ্ছেদ নকৰিবা আৰু মোক ৰক্ষা কৰা আৰু তুমি মোৰ পৰা মুক্ত, তেতিয়া এই পদটো নামি আহিল।
হাদিছ
Imam Muslim : 5343
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ { وَإِنْ امْرَأَةٌ خَافَتْ مِنْ بَعْلِهَا نُشُوزًا أَوْ إِعْرَاضًا } قَالَتْ نَزَلَتْ فِي الْمَرْأَةِ تَكُونُ عِنْدَ الرَّجُلِ فَلَعَلَّهُ أَنْ لَا يَسْتَكْثِرَ مِنْهَا وَتَكُونُ لَهَا صُحْبَةٌ وَوَلَدٌ فَتَكْرَهُ أَنْ يُفَارِقَهَا فَتَقُولُ لَهُ أَنْتَ فِي حِلٍّ مِنْ شَأْنِي
আমাক কৈছে [আবু কুৰাইবে] আমাক কৈছে [আবু উছামাহে] আমাক [হিছ্যাম] [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা [আইছা]ৰ পৰা আল্লাহ আজ্জা ৱাজাল্লাৰ কথাৰ বিষয়ে কৈছে: ‘আৰু যদি কোনো মহিলাই নুছ্যুজৰ বাবে চিন্তিত বা স্বামীৰ পৰা উদাসীনতা’। -এন নিছা`: ১২৮- তেওঁ ক'লে: -এই পদটো- স্বামীৰ লগত থকা এগৰাকী মহিলাৰ সন্দৰ্ভত নামি আহিল, হয়তো তাই তেওঁৰ পৰা আৰু সন্তান জন্ম দিব নিবিচাৰে, তেতিয়া তাই -স্বামীয়ে- তেওঁক বিবাহ বিচ্ছেদ কৰিব বিচাৰে, তেওঁ তাইৰ লগত বহুদিনৰ পৰা আছে আৰু ইতিমধ্যে সন্তান আছে, তাই নিবিচাৰে তাইৰ স্বামীয়ে তাইক বিবাহ বিচ্ছেদ কৰক তাৰ পিছত কয়: তুমি মোৰ কাম-কাজৰ পৰা মুক্ত।
হাদিছ
Imam Muslim : 5344
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قَالَتْ لِي عَائِشَةُ يَا ابْنَ أُخْتِي أُمِرُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِأَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَبُّوهُمْ و حَدَّثَنَاه أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَهُ
আমাক কোৱা হৈছে [ইয়াহ্যা বিন ইয়াহ্যা] আমাক [আবু মুৱিয়াহ] [হিছ্যাম বিন উৰৱাহৰ] পৰা [তেওঁৰ পিতৃ] ৰ পৰা কৈছে: মোক [আইছিয়া]ক কৈছে: হে মোৰ ভতিজা, তেওঁলোকক হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ চাহাবাসকলৰ বাবে ক্ষমা বিচাৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছে আৰু তাৰ পিছত তেওঁলোকে তেওঁলোকক অপমান কৰিছিল। আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আমাক কৈছে [আবু উছামাহে] আমাক [হিছাম] একেধৰণৰ মতান থকা ইছনাদৰ সৈতে কৈছে।
হাদিছ
Imam Muslim : 5345
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ النُّعْمَانِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَ اخْتَلَفَ أَهْلُ الْكُوفَةِ فِي هَذِهِ الْآيَةِ { وَمَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا فَجَزَاؤُهُ جَهَنَّمُ } فَرَحَلْتُ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فَسَأَلْتُهُ عَنْهَا فَقَالَ لَقَدْ أُنْزِلَتْ آخِرَ مَا أُنْزِلَ ثُمَّ مَا نَسَخَهَا شَيْءٌ و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا النَّضْرُ قَالَا جَمِيعًا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ بِهَذَا الْإِسْنَادِ فِي حَدِيثِ ابْنِ جَعْفَرٍ نَزَلَتْ فِي آخِرِ مَا أُنْزِلَ وَفِي حَدِيثِ النَّضْرِ إِنَّهَا لَمِنْ آخِرِ مَا أُنْزِلَتْ
আমাক কোৱা হৈছে [উবাইদুল্লাহ বিন মু’আজ আল আম্বাৰীয়ে] আমাক কৈছে [মোৰ দেউতা] আমাক [ছ্যু’বাহ] [আল মুগিৰা বিন আন নু’মান]ৰ পৰা [ছৈইদ বিন জুবাইৰ]ৰ পৰা কৈছে: কুফাৰ লোকসকলৰ এই আয়াতৰ সন্দৰ্ভত বেলেগ বেলেগ মতামত আছে: ‘আৰু যিয়ে ইচ্ছাকৃতভাৱে কোনো মুমিনক হত্যা কৰে, তেওঁৰ পুৰস্কাৰ হ’ব জাহান্ন’। -আন নিছা`: ৯৩- তাৰ পিছত মই [ইবনে আব্বাছ]ৰ ওচৰলৈ গ’লোঁ তাৰ পিছত মই তেওঁক সুধিলোঁ, তেওঁ উত্তৰ দিলে: সঁচাকৈয়ে যি অৱতীৰ্ণ হৈছে তাৰ অন্ত নামি আহিছে আৰু একোৱেই ইয়াক মচি পেলাব নোৱাৰে। আমাক [মুহাম্মাদ বিন আল মুৎছানা] আৰু [ইবনে বাছিয়াৰ] কৈছে যে তেওঁলোকে দুয়োজনে কৈছে: আমাক [মুহাম্মাদ বিন জা’ফাৰক] কৈছে। আমাক কৈছে [ইছাক বিন ইব্ৰাহিমে] আমাক [আন নাজৰ] কৈছে তেওঁলোকে দুয়োজনে কৈছে: ইবনে জাফৰৰ হাদীছত এই ইছনাদৰ সৈতে আমাক [ছ্যু’বাহক] কৈছে: অৱতীৰ্ণ হোৱা আয়াতৰ শেষত ই অৱতীৰ্ণ হৈছে, আৰু আন নাজৰ হাদীছত কোৱা হৈছে: সঁচাকৈয়ে ই অৱতীৰ্ণ হোৱা শেষ আয়াতবোৰৰ ভিতৰত আছে।
হাদিছ
Imam Muslim : 5346
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَ أَمَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبْزَى أَنْ أَسْأَلَ ابْنَ عَبَّاسٍ عَنْ هَاتَيْنِ الْآيَتَيْنِ { وَمَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا فَجَزَاؤُهُ جَهَنَّمُ خَالِدًا فِيهَا } فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ لَمْ يَنْسَخْهَا شَيْءٌ وَعَنْ هَذِهِ الْآيَةِ { وَالَّذِينَ لَا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ وَلَا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ } قَالَ نَزَلَتْ فِي أَهْلِ الشِّرْكِ
আমাক [মুহাম্মাদ বিন আল মুৎছানা] আৰু [মুহাম্মাদ বিন বাছিয়াৰ] দুয়োজনে কৈছে: আমাক [মুহাম্মাদ বিন জাফৰে] [মনছুৰ]ৰ পৰা [ছ্যু’বাহ] [ছাইদ বিন জুবাইৰৰ] পৰা বর্ণনা কৰিছে: আব্দুৰহমান বিন আবজাই মোক [ইবন আব্বাছ] এই দুখন আয়াতৰ বিষয়ে সুধিবলৈ আদেশ দিছে: ‘আৰু যিয়ে এজনক হত্যা কৰে বিশ্বাসী ইচ্ছাকৃতভাৱে, পুৰস্কাৰ হ'ব নৰক, তেওঁ ইয়াৰ ভিতৰত চিৰন্তন হ'ব'। -এন নিছা`: ৯৩- মই তেওঁক সুধিলোঁ, তেওঁ উত্তৰ দিলে: এইটো কোনো -পদ্য-ৰ দ্বাৰা মচি পেলোৱা নহয়। আৰু এই আয়াতৰ বিষয়ে: ‘আৰু যিসকলে আল্লাহৰ লগতে আন দেৱতাক ইবাদত নকৰে আৰু যি আত্মাক আল্লাহে নিষেধ কৰিছে -বধ কৰা- -সঠিক কাৰণৰ বাহিৰে- বধ নকৰে। -আল ফুৰকান: ৬৮- তেওঁ উত্তৰ দিলে: মুশ্বৰিকসকলৰ বিশেষজ্ঞসকলৰ বিষয়ে তললৈ।
হাদিছ
Imam Muslim : 5347
حَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ اللَّيْثِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ يَعْنِي شَيْبَانَ عَنْ مَنْصُورِ بْنِ الْمُعْتَمِرِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ بِمَكَّةَ { وَالَّذِينَ لَا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ } إِلَى قَوْله { مُهَانًا } فَقَالَ الْمُشْرِكُونَ وَمَا يُغْنِي عَنَّا الْإِسْلَامُ وَقَدْ عَدَلْنَا بِاللَّهِ وَقَدْ قَتَلْنَا النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ وَأَتَيْنَا الْفَوَاحِشَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { إِلَّا مَنْ تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ عَمَلًا صَالِحًا } إِلَى آخِرِ الْآيَةِ قَالَ فَأَمَّا مَنْ دَخَلَ فِي الْإِسْلَامِ وَعَقَلَهُ ثُمَّ قَتَلَ فَلَا تَوْبَةَ لَهُ
মোক কৈছে [হাৰুন বিন আব্দুল্লাই] আমাক কৈছে [আবু আন নাদৰ হাছিম বিন আল কাছিম আল লাইচীয়ে] আমাক [আবু মুআৱিয়া ছায়াইবান] [মনছুৰ বিন আল মু’তামিৰ]ৰ পৰা [ছাইদ বিন জুবাইৰৰ] পৰা [ইবনে আব্বাছে] কৈছে: এই আয়াত মক্কাত অৱতীৰ্ণ হৈছিল: ‘আৰু যিসকলে আল্লাহৰ সৈতে আন কোনো ঈশ্বৰক পূজা নকৰে’ তেওঁৰ বাক্য: ‘অপমানৰ অৱস্থাত’। -আল ফুৰকান: ৬৮-৬৯- তাৰ পিছত মুশ্বৰিক সকলে ক'লে: ইছলাম আমাৰ বাবে অসাৰ, আমি আল্লাহৰ পৰা আঁতৰি আহিলোঁ, আমি এনে আত্মাক হত্যা কৰিলোঁ যিবোৰ আল্লাহে নিষেধ কৰিছে আৰু আমি ঘৃণনীয় কাম কৰিলোঁ। তাৰ পিছত আল্লাহ আজ্জা ৱাজাল্লাই অৱতীৰ্ণ কৰিলে: ‘যিসকলে তওবা কৰে, ঈমান কৰে আৰু সৎ কাম কৰে, তেওঁলোকৰ বাহিৰে’। আয়াতৰ শেষলৈকে ইবনে আব্বাছে কৈছে: যিজন ব্যক্তিয়ে ইছলাম গ্ৰহণ কৰি বুজি পায় আৰু তাৰ পিছত হত্যা কৰে, তেওঁৰ বাবে কোনো তওবা নাই।
হাদিছ
Imam Muslim : 5348
حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ هَاشِمٍ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بِشْرٍ الْعَبْدِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا يَحْيَى وَهُوَ ابْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ حَدَّثَنِي الْقَاسِمُ بْنُ أَبِي بَزَّةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَ قُلْتُ لِابْنِ عَبَّاسٍ أَلِمَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا مِنْ تَوْبَةٍ قَالَ لَا قَالَ فَتَلَوْتُ عَلَيْهِ هَذِهِ الْآيَةَ الَّتِي فِي الْفُرْقَانِ { وَالَّذِينَ لَا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ وَلَا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ } إِلَى آخِرِ الْآيَةِ قَالَ هَذِهِ آيَةٌ مَكِّيَّةٌ نَسَخَتْهَا آيَةٌ مَدَنِيَّةٌ { وَمَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا فَجَزَاؤُهُ جَهَنَّمُ خَالِدًا } وَفِي رِوَايَةِ ابْنِ هَاشِمٍ فَتَلَوْتُ عَلَيْهِ هَذِهِ الْآيَةَ الَّتِي فِي الْفُرْقَانِ { إِلَّا مَنْ تَابَ }
মোক কোৱা হৈছে [আব্দুল্লাহ বিন হাছিম] আৰু [আব্দুৰ ৰহমান বিন বিছিৰ আল আব্দি] দুয়োজনে কৈছে: আমাক [ইবনে জুৰাইজৰ] [ইয়াহ্যা বিন ছাইদ আল কাথথান]ক কোৱা হৈছে যে [ছাইদ বিন জুবাইৰৰ] পৰা মোক [আল কাছিম বিন আবু বাজ্জাহ] কৈছে: মই [ইবন আব্বাছ]ক সুধিলোঁ: যিজনে মুমিনক হত্যা কৰে, তেওঁ কয় নেকি? ইচ্ছাকৃতভাৱে অনুতাপ কৰা? তেওঁ উত্তৰ দিলে: নহয়, তেতিয়া মই তেওঁক ছূৰা আল ফুৰকানত এই আয়াতটো পঢ়িলোঁ: ‘আৰু যিসকলে আল্লাহৰ লগতে আন দেৱতাক ইবাদত নকৰে আৰু আল্লাহে নিষেধ কৰা আত্মাক হত্যা নকৰে, কেৱল -সঠিক কাৰণত নহয়’। -আল ফুৰকান: ৬৮- আয়াতৰ শেষলৈকে। তেওঁ ক’লে: সেইটোৱেই হৈছে মক্কিয়া আয়াত যিটো মদনিয়া আয়াতে মচি পেলাইছে: ‘আৰু যিয়ে ইচ্ছাকৃতভাৱে মুমিনক হত্যা কৰে, তাৰ পুৰস্কাৰ নৰক হ’ব’। -আন নিছা`: ৯৩- ৰাছুলুল্লাহ ইবনু হাছিমত উল্লেখ কৰা হৈছে: তাৰ পিছত মই তেওঁক চুৰা আল ফুৰকানৰ আয়াতটো পঢ়িলোঁ: ‘তুবা কৰাসকলৰ বাহিৰে’।
হাদিছ
Imam Muslim : 5349
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَهَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَ عَبْدٌ أَخْبَرَنَا و قَالَ الْآخَرَانِ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا أَبُو عُمَيْسٍ عَنْ عَبْدِ الْمَجِيدِ بْنِ سُهَيْلٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ قَالَ قَالَ لِي ابْنُ عَبَّاسٍ تَعْلَمُ وَقَالَ هَارُونُ تَدْرِي آخِرَ سُورَةٍ نَزَلَتْ مِنْ الْقُرْآنِ نَزَلَتْ جَمِيعًا قُلْتُ نَعَمْ إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ قَالَ صَدَقْتَ وَفِي رِوَايَةِ ابْنِ أَبِي شَيْبَةَ تَعْلَمُ أَيُّ سُورَةٍ وَلَمْ يَقُلْ آخِرَ و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا أَبُو عُمَيْسٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَهُ وَقَالَ آخِرَ سُورَةٍ وَقَالَ عَبْدِ الْمَجِيدِ وَلَمْ يَقُلْ ابْنِ سُهَيْلٍ
আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা], [হাৰুন বিন আব্দুল্লাহ] আৰু [আব্দু বিন হুমাইদে], ক’লে আব্দু: আমাক কৈছে, আনহাতে আন কিছুমানে কৈছে: আমাক কৈছে [জাফৰ বিন আউনে] আমাক [আবু উমাইছ] [আব্দুলমাজিদ বিন চুহেইল]ৰ পৰা [উবাইদিল্লাহ বিন আব্দুল্লাহ বিন উৎবাহ]ৰ পৰা কৈছে: মোক কৈছে [ইবনে আব্বাছ]: আপুনি জানে -যেতিয়া হাৰুনে তেওঁৰ ইতিহাসত কৈছিল: আপুনি কোৰাণৰ শেষ আখৰটো বুজি পাইছেনে যি অৱতীৰ্ণ হৈছিল? মই উত্তৰ দিলোঁ: হয়, ‘যদি আল্লাহৰ সহায় আৰু বিজয় আহিছে’। -আন নাছৰ: ১- ইবনে আব্বাছে ক’লে: আপুনি ঠিকেই কৈছে। আৰু ইবনে আবি ছায়াইবাৰ ইতিহাসত কোৱা হৈছে: আপুনি জানে যে ই কি আখৰ, ইয়াত কোৱা হোৱা নাই: শেষ। আমাক কৈছে [ইছহাক বিন ইব্ৰাহিমে] আমাক কৈছে [আবু মুআৱিয়াই] আমাক [আবু উমাইছ] এই ইছনাদৰ সৈতে একেধৰণৰ মতানৰ সৈতে কৈছে আৰু তেওঁ কৈছে: ছুৰাৰ অন্ত। আব্দুলমাজিদে কয়: ইবনে চুহাইলে তেনেকৈ কোৱা নাছিল।
হাদিছ
Imam Muslim : 5350
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَأَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الضَّبِّيُّ وَاللَّفْظُ لِابْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ حَدَّثَنَا و قَالَ الْآخَرَانِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرٍو عَنْ عَطَاءٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَقِيَ نَاسٌ مِنْ الْمُسْلِمِينَ رَجُلًا فِي غُنَيْمَةٍ لَهُ فَقَالَ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ فَأَخَذُوهُ فَقَتَلُوهُ وَأَخَذُوا تِلْكَ الْغُنَيْمَةَ فَنَزَلَتْ { وَلَا تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقَى إِلَيْكُمْ السَّلَمَ لَسْتَ مُؤْمِنًا } وَقَرَأَهَا ابْنُ عَبَّاسٍ { السَّلَامَ }
আমাক [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা], [ইছহাক বিন ইব্ৰাহিম] আৰু [আহমদ বিন আবদাহ আদল দ্লাবী], ইবনে আবি ছায়াইবাৰ এটা লিখনী কৈছে, তেওঁ কৈছে: আমাক কৈছে, আনহাতে আন কিছুমানে কৈছে: আমাক [ছুফিয়ান] [আমৰু]ৰ পৰা [আথো`]ৰ পৰা [ইবন আব্বাছ]ৰ পৰা কৈছে: কিছুমান মুছলমানে কাৰোবাক লগ পাইছিল যিজন ওপৰত আছিল তেওঁৰ ছাগলীবোৰ আৰু তেওঁ ক’লে: আছালামু 'আপোনাৰ আলাইক। তেওঁলোকে তেওঁক ধৰি হত্যা কৰিলে, তাৰ পিছত ছাগলীবোৰ লৈ গ’ল, তাৰ পিছত এই আয়াতটো প্ৰকাশ কৰিলে: ‘আৰু যিজন ব্যক্তিয়ে আপোনাক ‘ছালাম’ কয়, তেওঁক নক’বা: ‘আপুনি মুমিন নহয়’। -আন নিছা: ৯৪- ইবনে আব্বাছ পঢ়ক: চালাম।
হাদিছ
Imam Muslim : 5351
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ عَنْ شُعْبَةَ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ يَقُولَ كَانَتْ الْأَنْصَارُ إِذَا حَجُّوا فَرَجَعُوا لَمْ يَدْخُلُوا الْبُيُوتَ إِلَّا مِنْ ظُهُورِهَا قَالَ فَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَدَخَلَ مِنْ بَابِهِ فَقِيلَ لَهُ فِي ذَلِكَ فَنَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةَ { وَلَيْسَ الْبِرُّ بِأَنْ تَأْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ ظُهُورِهَا }
আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আমাক [গুণ্ডাৰ] [ছ্যু’বাহ]ৰ পৰা কৈছে। আমাৰ আগত [মুহাম্মাদ বিন আল মুছান্না] আৰু [ইবনে বাছ্যাৰ] ইবনে আল মুছান্নাৰ এটা গ্ৰন্থ, দুয়োখনেই কৈছে: [আবু ইছহাক]ৰ পৰা [মুহাম্মাদ বিন আল মুছান্নাই] আমাক বর্ণনা কৰিছে যে: মই [বাৰা`] কৈছে যে: আগতে আনছাৰসকলে হজ্জত গৈছিল আৰু তাৰ পিছত উভতি আহিছিল, তেওঁলোকে পিছফালৰ পৰা বাহিৰে ঘৰত প্ৰৱেশ কৰা নাছিল। তেওঁ ক’লে: তাৰ পিছত আনছাৰৰ মানুহৰ পৰা কোনোবা আহিল আৰু তেওঁ দুৱাৰেদি সোমাই গ’ল আৰু তেওঁক কথাটো কোৱা হ’ল তেতিয়া এই আয়াতটো নামি আহিল: ‘আৰু গুণৰ পৰা নহয় যে আপুনি পিছফালৰ পৰা ঘৰত প্ৰৱেশ কৰে’। -আল বাকাৰাহ: ১৮৯-।
হাদিছ
Imam Muslim : 5352
حَدَّثَنِي يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى الصَّدَفِيُّ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلَالٍ عَنْ عَوْنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ ابْنَ مَسْعُودٍ قَالَ مَا كَانَ بَيْنَ إِسْلَامِنَا وَبَيْنَ أَنْ عَاتَبَنَا اللَّهُ بِهَذِهِ الْآيَةِ { أَلَمْ يَأْنِ لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِكْرِ اللَّهِ } إِلَّا أَرْبَعُ سِنِينَ
মোক কোৱা হৈছে [ইউনুছ বিন আব্দুলা’লা আছ শ্বাদাফীয়ে] আমাক কৈছে [আব্দুলাহ বিন ৱাহাবে] মোক [আমৰু বিন আল হাৰিথ] [চাইদ বিন আবু হিলালৰ] পৰা [আউন বিন আব্দুল্লাহ] [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা কৈছে যে [ইবনে মাছ’উদে] কৈছিল: আমাৰ ইছলাম আৰু যেতিয়া আল্লাহে আমাক এই আয়াতেৰে তিৰস্কাৰ কৰিছিল তেতিয়া কোনো সময়ৰ ব্যৱধান নাছিল: ‘নহয় বিশ্বাস কৰাসকলৰ বাবে, নিজৰ হৃদয়ক বশ কৰাৰ সময় আহি পৰে, আল্লাহক স্মৰণ কৰা’। -আল হাদিদ: ১৬- মাত্ৰ চাৰি বছৰৰ বাহিৰে।
হাদিছ
Imam Muslim : 5353
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ ح و حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ نَافِعٍ وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ مُسْلِمٍ الْبَطِينِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ كَانَتْ الْمَرْأَةُ تَطُوفُ بِالْبَيْتِ وَهِيَ عُرْيَانَةٌ فَتَقُولُ مَنْ يُعِيرُنِي تِطْوَافًا تَجْعَلُهُ عَلَى فَرْجِهَا وَتَقُولُ الْيَوْمَ يَبْدُو بَعْضُهُ أَوْ كُلُّهُ فَمَا بَدَا مِنْهُ فَلَا أُحِلُّهُ فَنَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ { خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ }
আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন বাছিয়াৰ] আমাক [মুহাম্মাদ বিন জা’ফাৰে] কৈছে। মোক [আবু বকৰ বিন নাফী’] তেওঁৰ লিখনী বর্ণনা কৰিছে, আমাক [ছ্যু’বাহ] [ছালামাহ বিন কুহাইল]ৰ পৰা [মুছলমান আল বাথিন]ৰ পৰা [ছাইদ বিন জুবাইৰৰ] পৰা [ইবনে আব্বাছ]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিছেনে কৈছে: ইয়াৰ আগতে এগৰাকী মহিলাই বৈতুল্লাহত উলংগ হৈ তাৱাফ কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত তেওঁ কৈছিল: তেওঁৰ ব্যক্তিগত অংগৰ ওপৰত পিন্ধা কাপোৰ কোনে মোক ধাৰলৈ দিছিল? আৰু এই সময়ত তেওঁ ক’লে: ইয়াক আংশিকভাৱে বা সম্পূৰ্ণৰূপে দেখা গৈছে, গতিকে ইয়াৰ পৰা যি দেখা যায়, মই ন্যায্যতা প্ৰদান নকৰো। তাৰ পিছত এই আয়াতটো নামি আহিল- ‘প্ৰতিবাৰ মছজিদত প্ৰৱেশ কৰাৰ সময়ত কাপোৰ আৰু গহনা লগত লৈ যাওক’। -আল আ'ৰাফ: ৩১-
হাদিছ
Imam Muslim : 5354
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ جَمِيعًا عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ وَاللَّفْظُ لِأَبِي كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ جَابِرٍ قَالَ كَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ ابْنُ سَلُولَ يَقُولُ لِجَارِيَةٍ لَهُ اذْهَبِي فَابْغِينَا شَيْئًا فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَلَا تُكْرِهُوا فَتَيَاتِكُمْ عَلَى الْبِغَاءِ إِنْ أَرَدْنَ تَحَصُّنًا لِتَبْتَغُوا عَرَضَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَمَنْ يُكْرِهْهُنَّ فَإِنَّ اللَّهَ مِنْ بَعْدِ إِكْرَاهِهِنَّ } لَهُنَّ { غَفُورٌ رَحِيمٌ }
আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আৰু [আবু কুৰাইবে] [আবু মুআৱিয়াহ]ৰ পৰা, আবু কুৰাইবৰ অন্তৰ্গত লিখনী, আমাক কৈছে যে আবু মুআৱিউয়াহে আমাক [আল আমছি] [আবু চুফিয়ান]ৰ পৰা [জাবিৰ]ৰ পৰা কৈছে: পূৰ্বতে আব্দুল্লাহ বিন উবাই বিন ছালুলে তেওঁৰ মহিলা দাসক কৈছিল: যাওক আৰু কোনৰ বাবে আমাক। গতিকে আল্লাহ আজ্জা ৱাজাল্লাই এই আয়াত অৱতীৰ্ণ কৰিলে: ‘আৰু তোমালোকৰ মহিলা দাসসকলক বেশ্যাবৃত্তিত লিপ্ত হ’বলৈ বাধ্য নকৰিবা, আনহাতে তেওঁলোকে নিজেই সতীত্বৰ কামনা কৰে, কাৰণ তোমালোকে লৌকিক লাভৰ সন্ধান কৰিব বিচাৰিছা। আৰু যিয়ে তেওঁলোকক জোৰ কৰে, তেন্তে নিশ্চয় আল্লাহ ক্ষমাশীল, ৰহমান - তেওঁলোকৰ প্ৰতি - তেওঁলোকক জোৰ কৰাৰ পিছত'। -এন নুৰ: ৩৩-
হাদিছ
Imam Muslim : 5355
و حَدَّثَنِي أَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ جَابِرٍ أَنَّ جَارِيَةً لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَيٍّ ابْنِ سَلُولَ يُقَالُ لَهَا مُسَيْكَةُ وَأُخْرَى يُقَالُ لَهَا أُمَيْمَةُ فَكَانَ يُكْرِهُهُمَا عَلَى الزِّنَى فَشَكَتَا ذَلِكَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ { وَلَا تُكْرِهُوا فَتَيَاتِكُمْ عَلَى الْبِغَاءِ إِلَى قَوْلِهِ غَفُورٌ رَحِيمٌ }
মোক কৈছে [আবু কামিল আল জাহদাৰীয়ে] আমাক [আবু আৱানাহ] [আল আ’মাছি]ৰ পৰা [আবু চুফিয়ান]ৰ পৰা [জাবিৰ]ৰ পৰা কৈছে, আব্দুল্লাহ বিন উবাই বিন ছালুলৰ মুছাইকা নামৰ এগৰাকী মহিলা দাসী, উমাইমাৰ বিষয়েও উল্লেখ আছে, যিজনে ব্যভিচাৰ কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল আৰু তাৰ পিছত তেওঁ এই কথা নবী ছাল্লাল্লাহুক জনাইছিল 'আলাইহি ৱা চালাম তেতিয়া আল্লাহে অৱতীৰ্ণ কৰিলে: 'আৰু তোমালোকৰ মহিলা দাসসকলক বেশ্যাবৃত্তিত লিপ্ত হ'বলৈ বাধ্য নকৰিব' যেতিয়ালৈকে 'পৰম ক্ষমাশীল' ৰহমান - তেওঁলোকৰ প্ৰতি - তেওঁলোকক বাধ্য হোৱাৰ পিছত'। -এন নুৰ: ৩৩-
হাদিছ
Imam Muslim : 5356
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ { أُولَئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلَى رَبِّهِمْ الْوَسِيلَةَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ } قَالَ كَانَ نَفَرٌ مِنْ الْجِنِّ أَسْلَمُوا وَكَانُوا يُعْبَدُونَ فَبَقِيَ الَّذِينَ كَانُوا يَعْبُدُونَ عَلَى عِبَادَتِهِمْ وَقَدْ أَسْلَمَ النَّفَرُ مِنْ الْجِنِّ
আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবাই] আমাক [আব্দুল্লাহ বিন ইদ্ৰিছ] [আল আ’মাছিৰ] পৰা [ইব্ৰাহিম]ৰ পৰা [আবু মা’মাৰ]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ]ৰ পৰা তেওঁৰ আজ্জা ৱাজাল্লাৰ কথাৰ বিষয়ে কৈছে: ‘সেইবোৰ সেই লোক যিয়ে সদায় নামাজ পঢ়ে আৰু নিজৰ ৰাব বিচাৰে আৰু চায় যে তেওঁলোকৰ কোনজন ওচৰৰ’। -আল ইছৰা`: ৫৭- তেওঁ ক’লে: জিনসকলৰ এটা দল ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিলে আৰু তেওঁলোকক ইবাদত কৰা হ’ল, যিসকলে ইবাদত কৰিলে তেওঁলোকৰ ইবাদত থাকিল, আনহাতে জিনসকলৰ এটা দল ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিলে।
হাদিছ
Imam Muslim : 5357
حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ نَافِعٍ الْعَبْدِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ { أُولَئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلَى رَبِّهِمْ الْوَسِيلَةَ } قَالَ كَانَ نَفَرٌ مِنْ الْإِنْسِ يَعْبُدُونَ نَفَرًا مِنْ الْجِنِّ فَأَسْلَمَ النَّفَرُ مِنْ الْجِنِّ وَاسْتَمْسَكَ الْإِنْسُ بِعِبَادَتِهِمْ فَنَزَلَتْ { أُولَئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلَى رَبِّهِمْ الْوَسِيلَةَ } و حَدَّثَنِيهِ بِشْرُ بْنُ خَالِدٍ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ سُلَيْمَانَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ
আমাক কোৱা হৈছে [আবু বকৰ বিন নাফী’ আল আব্দীয়ে] আমাক কৈছে [আব্দুৰহমানে] আমাক [ছুফিয়ান] [আল আ’মাছিৰ] পৰা [ইব্ৰাহিমৰ] পৰা [আবু মা’মাৰ]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ]ৰ পৰা কৈছে: ‘সেইবোৰ সেইসকল লোক যিয়ে সদায় নামাজ পঢ়ে আৰু নিজৰ ৰাব্বৰ ওচৰলৈ চায় আৰু চায় যে তেওঁলোকৰ কোনজন বেছি ওচৰত’। -আল ইছৰা`: ৫৭- আব্দুল্লাই ক’লে: এদল মানুহে জিন্নৰ দল এটাক ইবাদত কৰিলে তাৰ পিছত জিন্নৰ এটা দলে ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিলে আৰু এদল মানুহে নিজৰ ইবাদত দৃঢ় হৈ থাকিল, তাৰ পিছত আয়াতত অৱতীৰ্ণ হ’ল: ‘এইবোৰ সেই লোক যিয়ে সদায় নামাজ পঢ়ে আৰু নিজৰ ৰাব্বৰ ওচৰলৈ চায় আৰু চায় যে তেওঁলোকৰ কোনজন বেছি ওচৰত’। -আল ইছৰা`: ৫৭- মোক কৈছে [বিছিৰ বিন খালিদে] এই ছানাদৰে আমাক [মুহম্মদ বিন জাফৰ] [ছ্যু’বাহ]ৰ পৰা [চুলাইমান]ৰ পৰা প্ৰচাৰ কৰিছে।
হাদিছ
Imam Muslim : 5358
و حَدَّثَنِي حَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَعْبَدٍ الزِّمَّانِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ { أُولَئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلَى رَبِّهِمْ الْوَسِيلَةَ } قَالَ نَزَلَتْ فِي نَفَرٍ مِنْ الْعَرَبِ كَانُوا يَعْبُدُونَ نَفَرًا مِنْ الْجِنِّ فَأَسْلَمَ الْجِنِّيُّونَ وَالْإِنْسُ الَّذِينَ كَانُوا يَعْبُدُونَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ فَنَزَلَتْ { أُولَئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلَى رَبِّهِمْ الْوَسِيلَةَ }
মোক কোৱা হৈছে [হাজ্জাজ বিন আছি ছাইৰে] আমাক কৈছে [আব্দুছছামাদ বিন আব্দুলৱাৰিতছে] মোক কৈছে [মোৰ পিতৃয়ে] আমাক [হুছেইন] [কাতাদাহৰ] পৰা [আব্দুল্লাহ বিন মা’বাদ আজ জিম্মানী]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন উতবাহ]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন মাছুদ]ৰ পৰা কৈছে: ‘সেইবোৰেই হৈছে সদায় নামাজ পঢ়া লোক আৰু ৱাচিলাৰ বাবে তেওঁলোকৰ প্ৰভুক বিচাৰিব’। -আল ইছৰা`: ৫৭- তেওঁ ক’লে: আৰবৰ এটা দলৰ কথা ক’বলৈ গ’লে তেওঁলোকে জিনসকলৰ এটা দলক পূজা কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত জিনবোৰে ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু মানুহে গম নোপোৱাকৈয়ে তেওঁলোকক ইবাদত কৰি আছিল। তাৰ পাছত আয়াতটো নামি আহিল: ‘সেইবোৰ মানুহ যিয়ে সদায় প্ৰাৰ্থনা কৰে আৰু নিজৰ প্ৰভুৰ দয়া বিচাৰে’। -আল ইছৰা`: ৫৭-
হাদিছ
Imam Muslim : 5359
حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُطِيعٍ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ أَبِي بِشْرٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَ قُلْتُ لِابْنِ عَبَّاسٍ سُورَةُ التَّوْبَةِ قَالَ آلتَّوْبَةِ قَالَ بَلْ هِيَ الْفَاضِحَةُ مَا زَالَتْ تَنْزِلُ وَمِنْهُمْ وَمِنْهُمْ حَتَّى ظَنُّوا أَنْ لَا يَبْقَى مِنَّا أَحَدٌ إِلَّا ذُكِرَ فِيهَا قَالَ قُلْتُ سُورَةُ الْأَنْفَالِ قَالَ تِلْكَ سُورَةُ بَدْرٍ قَالَ قُلْتُ فَالْحَشْرُ قَالَ نَزَلَتْ فِي بَنِي النَّضِيرِ
মোক কৈছে [আব্দুল্লাহ বিন মুথী’] আমাক [হুছায়িম] [আবু বিছিৰ]ৰ পৰা [ছাইদ বিন জুবাইৰ]ৰ পৰা কৈছে: মই [ইবনে আব্বাছ]ক ক’লোঁ: ছুৰাত তৌবাত তেওঁ ক’লে: তৌবাত কি? তেওঁ ক’লে: আচলতে তেওঁ আল ফাধিলাহ - যিয়ে ভণ্ডৰ গোপনীয়তা উন্মোচন কৰিছিল, পেণ্ট। তেওঁ ক’লে: মই ক’লোঁ: ছুৰা আল আনফাল, তেওঁ - ইবনে আব্বাছ - ক’লে: সেইটো বদৰৰ যুদ্ধৰ পৰা লিখা এখন চিঠি। তেওঁ ক’লে: তাৰ পিছত মই ক’লোঁ: ছূৰা আল হাছিৰ, তেওঁ - ইবনে আব্বাছ - ক’লে: তেওঁ বানু নাধিৰৰ সন্দৰ্ভত নামি আহিল।
হাদিছ
Imam Muslim : 5360
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ عَنْ أَبِي حَيَّانَ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ خَطَبَ عُمَرُ عَلَى مِنْبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ أَلَا وَإِنَّ الْخَمْرَ نَزَلَ تَحْرِيمُهَا يَوْمَ نَزَلَ وَهِيَ مِنْ خَمْسَةِ أَشْيَاءَ مِنْ الْحِنْطَةِ وَالشَّعِيرِ وَالتَّمْرِ وَالزَّبِيبِ وَالْعَسَلِ وَالْخَمْرُ مَا خَامَرَ الْعَقْلَ وَثَلَاثَةُ أَشْيَاءَ وَدِدْتُ أَيُّهَا النَّاسُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ عَهِدَ إِلَيْنَا فِيهَا الْجَدُّ وَالْكَلَالَةُ وَأَبْوَابٌ مِنْ أَبْوَابِ الرِّبَا
আমাক কোৱা হৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আমাক [আলী বিন মুছিৰ] [আবু হায়ান]ৰ পৰা [আছ ছায়া’বী]ৰ পৰা [ইবনে উমৰ]ৰ পৰা কৈছে: [উমৰে] ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ মঞ্চত প্ৰচাৰ কৰিছিল, তেওঁ আল্লাহৰ ইবাদত আৰু প্ৰশংসা কৰিছিল তাৰ পিছত ক’লে: আম্মা বা’দু, সঁচাকৈয়ে হামাৰক তললৈ নমাই দিয়া হৈছিল যেতিয়া সেই সময়ত ই নামি আহিছিল আৰু মদ পাঁচটা পদাৰ্থৰে গঠিত; ঘেঁহু, আটা, খেজুৰ, আঙুৰ, আৰু মৌৰ পৰা আৰম্ভ কৰি খামাৰ হৈছে মনটোক আবৰি ৰখা সকলো। হে ৰাইজ, মই তিনিটা কথা ক’ব বিচাৰিছো: ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে আমাক উইল দিছে; -উত্তৰাধিকাৰ- দাদা, কলালাহ - সন্তান বা পিতৃ-মাতৃক এৰি নোযোৱা মৃত ব্যক্তি - ইত্যাদি কেইবাখনো সুদ দুৱাৰৰ পৰা।
