Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 हदीस
हदीस
Imam Muslim : 5321
حَدَّثَنِي أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ زَكَرِيَّاءَ عَنْ بُرَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ سَمِعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا يُثْنِي عَلَى رَجُلٍ وَيُطْرِيهِ فِي الْمِدْحَةِ فَقَالَ لَقَدْ أَهْلَكْتُمْ أَوْ قَطَعْتُمْ ظَهْرَ الرَّجُلِ
मलाई [अबू जाफर मुहम्मद बिन अश शब्बाह] ले हामीलाई [इस्माइल बिन जकारिया] ले [बुरैद बिन अब्दुल्लाह] ले [अबू बुर्दाह] ले [अबू मुसा] बाट बताएका छन्: रसूल सल्लल्लाहु अलैहि व सलामले कसैलाई कसैको अत्यधिक प्रशंसा गरिरहेको सुनेका थिए र भन्नुभएको थियो: 'तिमी नष्ट भयौ - वा: तिमीले कसैको ढाड भाँचिदियौ'।
हदीस
Imam Muslim : 5322
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى جَمِيعًا عَنْ ابْنِ مَهْدِيٍّ وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ حَبِيبٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ قَالَ قَامَ رَجُلٌ يُثْنِي عَلَى أَمِيرٍ مِنْ الْأُمَرَاءِ فَجَعَلَ الْمِقْدَادُ يَحْثِي عَلَيْهِ التُّرَابَ وَقَالَ أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَحْثِيَ فِي وُجُوهِ الْمَدَّاحِينَ التُّرَابَ
हामीलाई [अबु बकर बिन अबू स्याबाह] र [मुहम्मद बिन अल मुत्सन्ना] ले इब्न महदीबाट सबै कुरा बताएका छन् र पाठ इब्न अल मुत्सन्नाबाट हो। दुवैले भने: हामीलाई [अब्दुर्रहमान] ले [सुफ्यान] ले [हबीब] ले [मुजाहिद] ले [अबु म'मर] ले भने: कोही एक जना अमीरको प्रशंसा गर्दै उभिए, त्यसपछि [अल मिक्दाद] ले उसमाथि माटो छर्के र भने: रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सलामले हामीलाई प्रशंसा गर्नेहरूको अनुहारमा माटो छर्कने आदेश दिनुभयो।
हदीस
Imam Muslim : 5323
و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هَمَّامِ بْنِ الْحَارِثِ أَنَّ رَجُلًا جَعَلَ يَمْدَحُ عُثْمَانَ فَعَمِدَ الْمِقْدَادُ فَجَثَا عَلَى رُكْبَتَيْهِ وَكَانَ رَجُلًا ضَخْمًا فَجَعَلَ يَحْثُو فِي وَجْهِهِ الْحَصْبَاءَ فَقَالَ لَهُ عُثْمَانُ مَا شَأْنُكَ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا رَأَيْتُمْ الْمَدَّاحِينَ فَاحْثُوا فِي وُجُوهِهِمْ التُّرَابَ و حَدَّثَنَاه مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ مَنْصُورٍ ح و حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا الْأَشْجَعِيُّ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُبَيْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ عَنْ الْأَعْمَشِ وَمَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هَمَّامٍ عَنْ الْمِقْدَادِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِهِ
हामीलाई [मुहम्मद बिन अल मुत्सन्ना] र [मुहम्मद बिन बस्यार] ले बताएका छन्, अल मुत्सन्नाका पाठहरू, जसमध्ये दुवैले भन्छन्: हामीलाई [मुहम्मद बिन जाफर] ले हामीलाई [स्यु'बा] ले [मन्सुर] ले [इब्राहिम] ले [हम्मम बिन अल हरीथ] ले बताएका छन् कि कसैले उस्मानको प्रशंसा गरे तब [अल मिक्दाद] उनको नजिक गए र घुँडा टेकेर उनको अनुहारमा बालुवा छर्के। उस्मानले उनलाई भने: तिमीलाई के भयो? अल मिक्दादले भने: रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वा सलामले भने: 'जब तिमी मानिसहरूलाई प्रशंसा गरिरहेको देख्छौ, तिनीहरूको अनुहारमा माटो छर्किदेऊ'। हामीलाई [मुहम्मद बिन अल मुत्सन्ना] र [इब्न बस्यार] दुवैले भने 'हामीलाई [अब्दुर्रहमान] ले [सुफयान] ले [मन्सुर] ले यो सुनाइएको छ।' हामीलाई [उस्मान बिन अबू स्याबाह] ले बताइसकेका छन् [अल असिजाइ उबैदुल्लाह बिन उबैदुर्रहमान] ले [सुफ्यान अत्स त्सौरी] ले [अल आमसी] ले र [मन्सुर] ले [इब्राहिम] ले [हम्माम] ले [अल मिक्दाक] ले अगमवक्ता सल्लल्लाहु अलैहि व सलामबाट यस्तै बताएका छन्।
हदीस
Imam Muslim : 5324
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا صَخْرٌ يَعْنِي ابْنَ جُوَيْرِيَةَ عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ حَدَّثَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَرَانِي فِي الْمَنَامِ أَتَسَوَّكُ بِسِوَاكٍ فَجَذَبَنِي رَجُلَانِ أَحَدُهُمَا أَكْبَرُ مِنْ الْآخَرِ فَنَاوَلْتُ السِّوَاكَ الْأَصْغَرَ مِنْهُمَا فَقِيلَ لِي كَبِّرْ فَدَفَعْتُهُ إِلَى الْأَكْبَرِ
हामीलाई [नशर बिन अली अल जहदामी] ले बताएका छन् [मेरो बुबाले] हामीलाई [शखर बिन जुवैरियाह] ले [नाफी] बाट बताएका छन् कि [अब्दुल्लाह बिन उमर] ले उनलाई भनेका छन् कि रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सलामले भन्नुभयो: 'मैले सिवाकको सपना देखेँ र दुई जनाले मलाई उठाए, ती मध्ये एक अर्को भन्दा ठूलो थियो, त्यसपछि मैले ती दुई मध्ये कान्छोलाई सिवाक दिएँ, त्यसपछि मलाई भनियो: 'जेठोलाई देऊ'। त्यसपछि मैले यसलाई ठूलाहरूलाई दिएँ।'
हदीस
Imam Muslim : 5325
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ حَدَّثَنَا بِهِ سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كَانَ أَبُو هُرَيْرَةَ يُحَدِّثُ وَيَقُولُ اسْمَعِي يَا رَبَّةَ الْحُجْرَةِ اسْمَعِي يَا رَبَّةَ الْحُجْرَةِ وَعَائِشَةُ تُصَلِّي فَلَمَّا قَضَتْ صَلَاتَهَا قَالَتْ لِعُرْوَةَ أَلَا تَسْمَعُ إِلَى هَذَا وَمَقَالَتِهِ آنِفًا إِنَّمَا كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحَدِّثُ حَدِيثًا لَوْ عَدَّهُ الْعَادُّ لَأَحْصَاهُ
हामीलाई [हारुन बिन मा'रुफ] ले [सुफ्यान बिन उयैनाह] लाई [हिस्याम] बाट [उनको बुबा] बाट बताउँछन्: अबू हुरैराहले बताउँछन्, उनले भने: सुन, हे कोठावाला, सुन, हे कोठावाला। यसैबीच [ऐस्या] प्रार्थना गरिरहेकी थिइन्। प्रार्थना गरिसकेपछि, ऐस्याहले उर्वहलाई भनिन्: के तिमीले त्यो सुन्न सकेनौ र उसले भर्खरै के भन्यो? पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि व सलामले केवल एउटा हदीस सुनाए, यदि कसैले यसलाई गणना गर्यो भने, तिनीहरूले यो गर्न सक्षम हुनेछन्।
हदीस
Imam Muslim : 5326
حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ الْأَزْدِيُّ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَكْتُبُوا عَنِّي وَمَنْ كَتَبَ عَنِّي غَيْرَ الْقُرْآنِ فَلْيَمْحُهُ وَحَدِّثُوا عَنِّي وَلَا حَرَجَ وَمَنْ كَذَبَ عَلَيَّ قَالَ هَمَّامٌ أَحْسِبُهُ قَالَ مُتَعَمِّدًا فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنْ النَّارِ
हामीलाई [हद्दाब बिन खालिद अल अजदी] ले [हम्माम] ले [जैद बिन असलम] ले [असो' बिन यासर] ले [अबु सईद अल खुदरी] बाट वर्णन गरेका छन्। रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सलामले भन्नुभयो: 'मबाट नलेख, जसले कुरान बाहेक मबाट अरू केही लेख्छ उसलाई मेटिनुपर्छ, र मबाट वर्णन गर्छ र कुनै पाप हुँदैन। जसले मेरो नाममा झूट बोल्छ, हम्मामले भने: मलाई लाग्छ कि उसले जानाजानी भन्यो, त्यसो भए उसले नर्कबाट आफ्नो ठाउँ तयार गर्नु हुँदैन।'
हदीस
Imam Muslim : 5327
حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ صُهَيْبٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَ مَلِكٌ فِيمَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ وَكَانَ لَهُ سَاحِرٌ فَلَمَّا كَبِرَ قَالَ لِلْمَلِكِ إِنِّي قَدْ كَبِرْتُ فَابْعَثْ إِلَيَّ غُلَامًا أُعَلِّمْهُ السِّحْرَ فَبَعَثَ إِلَيْهِ غُلَامًا يُعَلِّمُهُ فَكَانَ فِي طَرِيقِهِ إِذَا سَلَكَ رَاهِبٌ فَقَعَدَ إِلَيْهِ وَسَمِعَ كَلَامَهُ فَأَعْجَبَهُ فَكَانَ إِذَا أَتَى السَّاحِرَ مَرَّ بِالرَّاهِبِ وَقَعَدَ إِلَيْهِ فَإِذَا أَتَى السَّاحِرَ ضَرَبَهُ فَشَكَا ذَلِكَ إِلَى الرَّاهِبِ فَقَالَ إِذَا خَشِيتَ السَّاحِرَ فَقُلْ حَبَسَنِي أَهْلِي وَإِذَا خَشِيتَ أَهْلَكَ فَقُلْ حَبَسَنِي السَّاحِرُ فَبَيْنَمَا هُوَ كَذَلِكَ إِذْ أَتَى عَلَى دَابَّةٍ عَظِيمَةٍ قَدْ حَبَسَتْ النَّاسَ فَقَالَ الْيَوْمَ أَعْلَمُ آلسَّاحِرُ أَفْضَلُ أَمْ الرَّاهِبُ أَفْضَلُ فَأَخَذَ حَجَرًا فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ أَمْرُ الرَّاهِبِ أَحَبَّ إِلَيْكَ مِنْ أَمْرِ السَّاحِرِ فَاقْتُلْ هَذِهِ الدَّابَّةَ حَتَّى يَمْضِيَ النَّاسُ فَرَمَاهَا فَقَتَلَهَا وَمَضَى النَّاسُ فَأَتَى الرَّاهِبَ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ لَهُ الرَّاهِبُ أَيْ بُنَيَّ أَنْتَ الْيَوْمَ أَفْضَلُ مِنِّي قَدْ بَلَغَ مِنْ أَمْرِكَ مَا أَرَى وَإِنَّكَ سَتُبْتَلَى فَإِنْ ابْتُلِيتَ فَلَا تَدُلَّ عَلَيَّ وَكَانَ الْغُلَامُ يُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ وَيُدَاوِي النَّاسَ مِنْ سَائِرِ الْأَدْوَاءِ فَسَمِعَ جَلِيسٌ لِلْمَلِكِ كَانَ قَدْ عَمِيَ فَأَتَاهُ بِهَدَايَا كَثِيرَةٍ فَقَالَ مَا هَاهُنَا لَكَ أَجْمَعُ إِنْ أَنْتَ شَفَيْتَنِي فَقَالَ إِنِّي لَا أَشْفِي أَحَدًا إِنَّمَا يَشْفِي اللَّهُ فَإِنْ أَنْتَ آمَنْتَ بِاللَّهِ دَعَوْتُ اللَّهَ فَشَفَاكَ فَآمَنَ بِاللَّهِ فَشَفَاهُ اللَّهُ فَأَتَى الْمَلِكَ فَجَلَسَ إِلَيْهِ كَمَا كَانَ يَجْلِسُ فَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ مَنْ رَدَّ عَلَيْكَ بَصَرَكَ قَالَ رَبِّي قَالَ وَلَكَ رَبٌّ غَيْرِي قَالَ رَبِّي وَرَبُّكَ اللَّهُ فَأَخَذَهُ فَلَمْ يَزَلْ يُعَذِّبُهُ حَتَّى دَلَّ عَلَى الْغُلَامِ فَجِيءَ بِالْغُلَامِ فَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ أَيْ بُنَيَّ قَدْ بَلَغَ مِنْ سِحْرِكَ مَا تُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ وَتَفْعَلُ وَتَفْعَلُ فَقَالَ إِنِّي لَا أَشْفِي أَحَدًا إِنَّمَا يَشْفِي اللَّهُ فَأَخَذَهُ فَلَمْ يَزَلْ يُعَذِّبُهُ حَتَّى دَلَّ عَلَى الرَّاهِبِ فَجِيءَ بِالرَّاهِبِ فَقِيلَ لَهُ ارْجِعْ عَنْ دِينِكَ فَأَبَى فَدَعَا بِالْمِئْشَارِ فَوَضَعَ الْمِئْشَارَ فِي مَفْرِقِ رَأْسِهِ فَشَقَّهُ حَتَّى وَقَعَ شِقَّاهُ ثُمَّ جِيءَ بِجَلِيسِ الْمَلِكِ فَقِيلَ لَهُ ارْجِعْ عَنْ دِينِكَ فَأَبَى فَوَضَعَ الْمِئْشَارَ فِي مَفْرِقِ رَأْسِهِ فَشَقَّهُ بِهِ حَتَّى وَقَعَ شِقَّاهُ ثُمَّ جِيءَ بِالْغُلَامِ فَقِيلَ لَهُ ارْجِعْ عَنْ دِينِكَ فَأَبَى فَدَفَعَهُ إِلَى نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ اذْهَبُوا بِهِ إِلَى جَبَلِ كَذَا وَكَذَا فَاصْعَدُوا بِهِ الْجَبَلَ فَإِذَا بَلَغْتُمْ ذُرْوَتَهُ فَإِنْ رَجَعَ عَنْ دِينِهِ وَإِلَّا فَاطْرَحُوهُ فَذَهَبُوا بِهِ فَصَعِدُوا بِهِ الْجَبَلَ فَقَالَ اللَّهُمَّ اكْفِنِيهِمْ بِمَا شِئْتَ فَرَجَفَ بِهِمْ الْجَبَلُ فَسَقَطُوا وَجَاءَ يَمْشِي إِلَى الْمَلِكِ فَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ مَا فَعَلَ أَصْحَابُكَ قَالَ كَفَانِيهِمُ اللَّهُ فَدَفَعَهُ إِلَى نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ اذْهَبُوا بِهِ فَاحْمِلُوهُ فِي قُرْقُورٍ فَتَوَسَّطُوا بِهِ الْبَحْرَ فَإِنْ رَجَعَ عَنْ دِينِهِ وَإِلَّا فَاقْذِفُوهُ فَذَهَبُوا بِهِ فَقَالَ اللَّهُمَّ اكْفِنِيهِمْ بِمَا شِئْتَ فَانْكَفَأَتْ بِهِمْ السَّفِينَةُ فَغَرِقُوا وَجَاءَ يَمْشِي إِلَى الْمَلِكِ فَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ مَا فَعَلَ أَصْحَابُكَ قَالَ كَفَانِيهِمُ اللَّهُ فَقَالَ لِلْمَلِكِ إِنَّكَ لَسْتَ بِقَاتِلِي حَتَّى تَفْعَلَ مَا آمُرُكَ بِهِ قَالَ وَمَا هُوَ قَالَ تَجْمَعُ النَّاسَ فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ وَتَصْلُبُنِي عَلَى جِذْعٍ ثُمَّ خُذْ سَهْمًا مِنْ كِنَانَتِي ثُمَّ ضَعْ السَّهْمَ فِي كَبِدِ الْقَوْسِ ثُمَّ قُلْ بِاسْمِ اللَّهِ رَبِّ الْغُلَامِ ثُمَّ ارْمِنِي فَإِنَّكَ إِذَا فَعَلْتَ ذَلِكَ قَتَلْتَنِي فَجَمَعَ النَّاسَ فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ وَصَلَبَهُ عَلَى جِذْعٍ ثُمَّ أَخَذَ سَهْمًا مِنْ كِنَانَتِهِ ثُمَّ وَضَعَ السَّهْمَ فِي كَبْدِ الْقَوْسِ ثُمَّ قَالَ بِاسْمِ اللَّهِ رَبِّ الْغُلَامِ ثُمَّ رَمَاهُ فَوَقَعَ السَّهْمُ فِي صُدْغِهِ فَوَضَعَ يَدَهُ فِي صُدْغِهِ فِي مَوْضِعِ السَّهْمِ فَمَاتَ فَقَالَ النَّاسُ آمَنَّا بِرَبِّ الْغُلَامِ آمَنَّا بِرَبِّ الْغُلَامِ آمَنَّا بِرَبِّ الْغُلَامِ فَأُتِيَ الْمَلِكُ فَقِيلَ لَهُ أَرَأَيْتَ مَا كُنْتَ تَحْذَرُ قَدْ وَاللَّهِ نَزَلَ بِكَ حَذَرُكَ قَدْ آمَنَ النَّاسُ فَأَمَرَ بِالْأُخْدُودِ فِي أَفْوَاهِ السِّكَكِ فَخُدَّتْ وَأَضْرَمَ النِّيرَانَ وَقَالَ مَنْ لَمْ يَرْجِعْ عَنْ دِينِهِ فَأَحْمُوهُ فِيهَا أَوْ قِيلَ لَهُ اقْتَحِمْ فَفَعَلُوا حَتَّى جَاءَتْ امْرَأَةٌ وَمَعَهَا صَبِيٌّ لَهَا فَتَقَاعَسَتْ أَنْ تَقَعَ فِيهَا فَقَالَ لَهَا الْغُلَامُ يَا أُمَّهْ اصْبِرِي فَإِنَّكِ عَلَى الْحَقِّ
हामीलाई [हद्दाब बिन खालिद] ले हामीलाई [हम्मद बिन सलामाह] ले [त्सबित] लाई [अब्दुर्रहमान बिन अबू लैला] बाट [शुहैब] बाट सुनाएका छन्। रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सलामले भन्नुभयो: 'विगतमा, तिमीहरूभन्दा पहिले एक राजा थिए, उनको एक जादूगर थियो, जब त्यो जादूगर बूढो भयो, उसले राजालाई भन्यो: 'म बूढो भएँ, मलाई जादू सिकाउन एक युवक पठाऊ'। त्यसपछि एक युवक उसकोकहाँ आयो, उसले त्यस युवकलाई जादू सिकायो। -जादूगर र राजा बीचको दूरी एक भिक्षु थियो। त्यो युवक भिक्षुकहाँ आयो र उसको कुरा सुने, भिक्षुको कुरा सुनेर ऊ छक्क पर्यो कि यदि ऊ जादूगरकहाँ आयो भने उसलाई पक्कै पिटाइनेछ। त्यो युवकले भिक्षुलाई यसबारे गुनासो गर्यो, उसले भन्यो: 'यदि जादूगरले तिमीलाई हिर्काउन चाहन्छ भने भन: 'मेरो परिवारले मलाई रोकिरहेको छ,' र यदि तिमी आफ्नो परिवारसँग डराउँछौ भने, भन: 'जादूगरले मलाई रोकिरहेको छ'।' यस्तो समयमा, एक दिन ऊ एउटा ठूलो जनावरको नजिक पुग्यो जुन मानिसहरूको बाटो रोकिरहेको थियो, उसले भन्यो, 'आज म जादूगर राम्रो छ कि पुजारी राम्रो छ भनेर थाहा पाउनेछु'। उसले एउटा ढुङ्गा लिएर भन्यो: 'हे अल्लाह, यदि तिमीलाई जादूगरको भन्दा भिक्षुको काम बढी मन पर्छ भने, यो जनावरलाई मार ताकि मानिसहरू त्यहाँबाट जान सकून्'। उसले ढुङ्गा फ्याँकेर मारिदियो, ताकि मानिसहरू त्यहाँबाट जान सकून्। उसले भिक्षुलाई यो कुरा भन्यो। भिक्षुले भन्यो: 'मेरो छोरा, अब तिमी मभन्दा राम्रो छौ र तिम्रो काम म तिनीहरूलाई देख्ने बाटोमा आइपुगेको छ, तिम्रो परीक्षा हुनेछ, यदि तिम्रो परीक्षा छ भने, मलाई नदेखाऊ'। त्यो युवकले अन्धा मानिसहरू र विभिन्न रोगहरू निको पार्न सक्थ्यो। राजाको एक साथी जो अन्धा थियो, त्यसपछि यो सुने, त्यो युवककहाँ धेरै उपहारहरू लिएर आयो, उसले भन्यो: 'मलाई निको पार र मैले यहाँ जम्मा गरेको कुरा तिमीले पाउनेछौ'। त्यो युवकले भन्यो: 'मैले कसैलाई निको पारेको छैन, निको पार्ने एक मात्र अल्लाह हो, यदि तिमी उहाँमा विश्वास गर्छौ भने, म तिमीलाई निको पार्न उहाँलाई प्रार्थना गर्नेछु'। राजाको साथीले विश्वास गर्यो र त्यो युवकले अल्लाहलाई प्रार्थना गर्यो र ऊ निको भयो। त्यसपछि राजाको साथी राजाकहाँ आयो र उसको नजिकै बस्यो। राजाले भन्यो: 'हे फलानो, तिम्रो आँखा कसले निको पार्यो?' त्यो व्यक्तिले जवाफ दियो: 'मेरो प्रभु'। राजाले भन्यो: 'के तिम्रो म बाहेक कोही रब छ?' त्यो व्यक्तिले भन्यो: 'मेरो रब र तिम्रो रब अल्लाह हुन्'। राजाले उसलाई समातेर यातना दिए जबसम्म उसले त्यो युवकलाई देखाएन र त्यसपछि त्यो युवकलाई ल्याइयो, राजाले भने: 'हे मेरो छोरा, तिम्रो जादूले अन्धाहरूलाई निको पार्न सक्छ, कपालको टुक्रा र तिमीले यो र त्यो गर्छौ'। त्यो युवकले भन्यो: 'म निको पार्ने व्यक्ति होइन, अल्लाहले मात्र निको पार्छ'। राजाले उसलाई समातेर यातना दिइरहे र भिक्षुलाई देखाए। राजा भिक्षुकहाँ आए, भिक्षुलाई ल्याइयो र भन्यो: 'तिम्रो धर्म छोड'। भिक्षुले चाहेनन्, त्यसैले राजाले आरा मागे र टाउकोको बीचमा राखे ताकि उसको छेउ भुइँमा पल्टियो। त्यसपछि राजाको साथीलाई ल्याइयो र भन्यो: 'तिम्रो धर्म छोड'। भिक्षुले चाहेनन्, त्यसैले राजाले एउटा आरा मागे र उसको टाउकोको बीचमा राखे ताकि उसको छेउ भुइँमा सुतियोस्। त्यसपछि एक जना युवकलाई ल्याइयो र उसलाई भनियो: 'तिम्रो धर्म छोड'। त्यो युवकले चाहेन। त्यसपछि राजाले उसलाई आफ्ना सिपाहीहरूको एक समूहलाई सुम्पिदिए, राजाले भने: 'उसलाई यो र यो पहाडमा लैजानुहोस्, माथि लैजानुहोस्, यदि उसले आफ्नो धर्म त्याग्न चाहन्छ भने - उसलाई दिनुहोस् - र यदि उसले चाहँदैन भने, पहाडको टुप्पोबाट फ्याँकिदिनुहोस्'। तिनीहरूले उसलाई पहाडको टुप्पोमा लगे र त्यो युवकले प्रार्थना गर्यो: 'हे अल्लाह, मलाई तिनीहरूबाट पर्याप्त गर्नुहोस्, तपाईंले चाहेअनुसार'। यस्तो भयो कि पहाडले तिनीहरूलाई हल्लायो र तिनीहरू सबै लडे। त्यो युवक राजाको अगाडि नपुगुन्जेल घर फर्कियो। राजाले सोधे: 'तिम्रा साथीहरूको अवस्था कस्तो छ?' त्यो युवकले जवाफ दियो: 'तिनीहरूबाट अल्लाह मलाई पर्याप्त छन्'। त्यसपछि राजाले उसलाई आफ्ना सिपाहीहरूको समूहलाई सुम्पिदिए, राजाले भने: 'उसलाई डुङ्गामा लैजानुहोस् र समुद्रमा पठाउनुहोस्, यदि उसले आफ्नो धर्म त्याग्न चाहन्छ भने - उसलाई घर लैजानुहोस् - र यदि उसले त्यसलाई छोड्न चाहँदैन भने, उसलाई फ्याँकिदिनुहोस्'। तिनीहरूले उसलाई समुद्रको बीचमा लगे र त्यो जवान मानिसले प्रार्थना गर्यो: 'हे अल्लाह, मलाई तिनीहरूबाट पर्याप्त गर्नुहोस्, तपाईंले चाहे जति'। डुङ्गा पल्टियो र तिनीहरू सबै डुबे। त्यो जवान मानिस राजाको अगाडि नपुगुन्जेल घर गयो। राजाले सोधे: तिम्रा साथीहरू कस्तो छन्?' त्यो जवान मानिसले जवाफ दियो: 'तिनीहरूबाट अल्लाह मलाई पर्याप्त छन्'। त्यसपछि उसले राजालाई भन्यो: 'मैले भनेको कुरा नगरेसम्म तिमी मलाई मार्न सक्ने छैनौ।' राजाले सोधे: 'तपाईं के आदेश दिनुहुन्छ?' त्यो जवान मानिसले भन्यो: 'सबै मानिसहरूलाई फराकिलो क्षेत्रमा जम्मा गर र मलाई किनारमा पार गर, मेरो काँडबाट एउटा तीर लेऊ र भन: 'अल्लाहको नाममा, यस जवान मानिसको रब'। यदि तिमीले त्यसो गर्यौ भने तिमीले मलाई मार्न सक्नेछौ'। अन्ततः राजाले त्यसो गरे। उसले तीरको बीचमा राख्यो र प्रहार गर्यो, भन्दै: 'अल्लाहको नाममा, यस युवकको रब'। तीर युवकको मन्दिरमा लाग्यो, त्यसपछि युवकले आफ्नो हात तीर अड्किएको ठाउँमा राख्यो र मरे। मानिसहरूले भने: 'हामी त्यो युवकको रबमा विश्वास गर्छौं'। त्यसपछि उसले उसलाई राजाकहाँ ल्यायो र भन्यो: 'के तिमीलाई थाहा छ कि तिमीलाई चिन्ता भएको कुरा, अल्लाहको शपथ, अब तिमीलाई भएको छ। सबै विश्वासीहरू'। त्यसपछि राजाले सडकमा एउटा खाडल खन्न आदेश दिए र त्यसपछि आगो बाल्न लगाए। राजाले भने: 'जसले आफ्नो धर्म त्याग्दैन, उसलाई त्यसैमा पोल्न देऊ।' तिनीहरूले त्यसो गरे जबसम्म एउटी महिला आफ्नो बच्चा लिएर आइन्, जो आगोको खाडलमा नपर्न पछि हट्न चाहन्थिन्, त्यसपछि बच्चाले भन्यो: 'मेरी आमा, धैर्य गर, साँच्चै तिमी सत्यमा छौ।'
हदीस
Imam Muslim : 5328
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ وَتَقَارَبَا فِي لَفْظِ الْحَدِيثِ وَالسِّيَاقُ لِهَارُونَ قَالَا حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ مُجَاهِدٍ أَبِي حَزْرَةَ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الْوَلِيدِ بْنِ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ خَرَجْتُ أَنَا وَأَبِي نَطْلُبُ الْعِلْمَ فِي هَذَا الْحَيِّ مِنْ الْأَنْصَارِ قَبْلَ أَنْ يَهْلِكُوا فَكَانَ أَوَّلُ مَنْ لَقِينَا أَبَا الْيَسَرِ صَاحِبَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعَهُ غُلَامٌ لَهُ مَعَهُ ضِمَامَةٌ مِنْ صُحُفٍ وَعَلَى أَبِي الْيَسَرِ بُرْدَةٌ وَمَعَافِرِيَّ وَعَلَى غُلَامِهِ بُرْدَةٌ وَمَعَافِرِيَّ فَقَالَ لَهُ أَبِي يَا عَمِّ إِنِّي أَرَى فِي وَجْهِكَ سَفْعَةً مِنْ غَضَبٍ قَالَ أَجَلْ كَانَ لِي عَلَى فُلَانِ ابْنِ فُلَانٍ الْحَرَامِيِّ مَالٌ فَأَتَيْتُ أَهْلَهُ فَسَلَّمْتُ فَقُلْتُ ثَمَّ هُوَ قَالُوا لَا فَخَرَجَ عَلَيَّ ابْنٌ لَهُ جَفْرٌ فَقُلْتُ لَهُ أَيْنَ أَبُوكَ قَالَ سَمِعَ صَوْتَكَ فَدَخَلَ أَرِيكَةَ أُمِّي فَقُلْتُ اخْرُجْ إِلَيَّ فَقَدْ عَلِمْتُ أَيْنَ أَنْتَ فَخَرَجَ فَقُلْتُ مَا حَمَلَكَ عَلَى أَنْ اخْتَبَأْتَ مِنِّي قَالَ أَنَا وَاللَّهِ أُحَدِّثُكَ ثُمَّ لَا أَكْذِبُكَ خَشِيتُ وَاللَّهِ أَنْ أُحَدِّثَكَ فَأَكْذِبَكَ وَأَنْ أَعِدَكَ فَأُخْلِفَكَ وَكُنْتَ صَاحِبَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكُنْتُ وَاللَّهِ مُعْسِرًا قَالَ قُلْتُ آللَّهِ قَالَ اللَّهِ قُلْتُ آللَّهِ قَالَ اللَّهِ قُلْتُ آللَّهِ قَالَ اللَّهِ قَالَ فَأَتَى بِصَحِيفَتِهِ فَمَحَاهَا بِيَدِهِ فَقَالَ إِنْ وَجَدْتَ قَضَاءً فَاقْضِنِي وَإِلَّا أَنْتَ فِي حِلٍّ فَأَشْهَدُ بَصَرُ عَيْنَيَّ هَاتَيْنِ وَوَضَعَ إِصْبَعَيْهِ عَلَى عَيْنَيْهِ وَسَمْعُ أُذُنَيَّ هَاتَيْنِ وَوَعَاهُ قَلْبِي هَذَا وَأَشَارَ إِلَى مَنَاطِ قَلْبِهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَقُولُ مَنْ أَنْظَرَ مُعْسِرًا أَوْ وَضَعَ عَنْهُ أَظَلَّهُ اللَّهُ فِي ظِلِّهِ قَالَ فَقُلْتُ لَهُ أَنَا يَا عَمِّ لَوْ أَنَّكَ أَخَذْتَ بُرْدَةَ غُلَامِكَ وَأَعْطَيْتَهُ مَعَافِرِيَّكَ وَأَخَذْتَ مَعَافِرِيَّهُ وَأَعْطَيْتَهُ بُرْدَتَكَ فَكَانَتْ عَلَيْكَ حُلَّةٌ وَعَلَيْهِ حُلَّةٌ فَمَسَحَ رَأْسِي وَقَالَ اللَّهُمَّ بَارِكْ فِيهِ يَا ابْنَ أَخِي بَصَرُ عَيْنَيَّ هَاتَيْنِ وَسَمْعُ أُذُنَيَّ هَاتَيْنِ وَوَعَاهُ قَلْبِي هَذَا وَأَشَارَ إِلَى مَنَاطِ قَلْبِهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَقُولُ أَطْعِمُوهُمْ مِمَّا تَأْكُلُونَ وَأَلْبِسُوهُمْ مِمَّا تَلْبَسُونَ وَكَانَ أَنْ أَعْطَيْتُهُ مِنْ مَتَاعِ الدُّنْيَا أَهْوَنَ عَلَيَّ مِنْ أَنْ يَأْخُذَ مِنْ حَسَنَاتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ ثُمَّ مَضَيْنَا حَتَّى أَتَيْنَا جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ فِي مَسْجِدِهِ وَهُوَ يُصَلِّي فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ مُشْتَمِلًا بِهِ فَتَخَطَّيْتُ الْقَوْمَ حَتَّى جَلَسْتُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ فَقُلْتُ يَرْحَمُكَ اللَّهُ أَتُصَلِّي فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ وَرِدَاؤُكَ إِلَى جَنْبِكَ قَالَ فَقَالَ بِيَدِهِ فِي صَدْرِي هَكَذَا وَفَرَّقَ بَيْنَ أَصَابِعِهِ وَقَوَّسَهَا أَرَدْتُ أَنْ يَدْخُلَ عَلَيَّ الْأَحْمَقُ مِثْلُكَ فَيَرَانِي كَيْفَ أَصْنَعُ فَيَصْنَعُ مِثْلَهُ أَتَانَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَسْجِدِنَا هَذَا وَفِي يَدِهِ عُرْجُونُ ابْنِ طَابٍ فَرَأَى فِي قِبْلَةِ الْمَسْجِدِ نُخَامَةً فَحَكَّهَا بِالْعُرْجُونِ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيْنَا فَقَالَ أَيُّكُمْ يُحِبُّ أَنْ يُعْرِضَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ فَخَشَعْنَا ثُمَّ قَالَ أَيُّكُمْ يُحِبُّ أَنْ يُعْرِضَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ فَخَشَعْنَا ثُمَّ قَالَ أَيُّكُمْ يُحِبُّ أَنْ يُعْرِضَ اللَّهُ عَنْهُ قُلْنَا لَا أَيُّنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا قَامَ يُصَلِّي فَإِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قِبَلَ وَجْهِهِ فَلَا يَبْصُقَنَّ قِبَلَ وَجْهِهِ وَلَا عَنْ يَمِينِهِ وَلْيَبْصُقْ عَنْ يَسَارِهِ تَحْتَ رِجْلِهِ الْيُسْرَى فَإِنْ عَجِلَتْ بِهِ بَادِرَةٌ فَلْيَقُلْ بِثَوْبِهِ هَكَذَا ثُمَّ طَوَى ثَوْبَهُ بَعْضَهُ عَلَى بَعْضٍ فَقَالَ أَرُونِي عَبِيرًا فَقَامَ فَتًى مِنْ الْحَيِّ يَشْتَدُّ إِلَى أَهْلِهِ فَجَاءَ بِخَلُوقٍ فِي رَاحَتِهِ فَأَخَذَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَعَلَهُ عَلَى رَأْسِ الْعُرْجُونِ ثُمَّ لَطَخَ بِهِ عَلَى أَثَرِ النُّخَامَةِ فَقَالَ جَابِرٌ فَمِنْ هُنَاكَ جَعَلْتُمْ الْخَلُوقَ فِي مَسَاجِدِكُمْ سِرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةِ بَطْنِ بُوَاطٍ وَهُوَ يَطْلُبُ الْمَجْدِيَّ بْنَ عَمْرٍو الْجُهَنِيَّ وَكَانَ النَّاضِحُ يَعْقُبُهُ مِنَّا الْخَمْسَةُ وَالسِّتَّةُ وَالسَّبْعَةُ فَدَارَتْ عُقْبَةُ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ عَلَى نَاضِحٍ لَهُ فَأَنَاخَهُ فَرَكِبَهُ ثُمَّ بَعَثَهُ فَتَلَدَّنَ عَلَيْهِ بَعْضَ التَّلَدُّنِ فَقَالَ لَهُ شَأْ لَعَنَكَ اللَّهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ هَذَا اللَّاعِنُ بَعِيرَهُ قَالَ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ انْزِلْ عَنْهُ فَلَا تَصْحَبْنَا بِمَلْعُونٍ لَا تَدْعُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ وَلَا تَدْعُوا عَلَى أَوْلَادِكُمْ وَلَا تَدْعُوا عَلَى أَمْوَالِكُمْ لَا تُوَافِقُوا مِنْ اللَّهِ سَاعَةً يُسْأَلُ فِيهَا عَطَاءٌ فَيَسْتَجِيبُ لَكُمْ سِرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا كَانَتْ عُشَيْشِيَةٌ وَدَنَوْنَا مَاءً مِنْ مِيَاهِ الْعَرَبِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ رَجُلٌ يَتَقَدَّمُنَا فَيَمْدُرُ الْحَوْضَ فَيَشْرَبُ وَيَسْقِينَا قَالَ جَابِرٌ فَقُمْتُ فَقُلْتُ هَذَا رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ رَجُلٍ مَعَ جَابِرٍ فَقَامَ جَبَّارُ بْنُ صَخْرٍ فَانْطَلَقْنَا إِلَى الْبِئْرِ فَنَزَعْنَا فِي الْحَوْضِ سَجْلًا أَوْ سَجْلَيْنِ ثُمَّ مَدَرْنَاهُ ثُمَّ نَزَعْنَا فِيهِ حَتَّى أَفْهَقْنَاهُ فَكَانَ أَوَّلَ طَالِعٍ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَتَأْذَنَانِ قُلْنَا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَشْرَعَ نَاقَتَهُ فَشَرِبَتْ شَنَقَ لَهَا فَشَجَتْ فَبَالَتْ ثُمَّ عَدَلَ بِهَا فَأَنَاخَهَا ثُمَّ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْحَوْضِ فَتَوَضَّأَ مِنْهُ ثُمَّ قُمْتُ فَتَوَضَّأْتُ مِنْ مُتَوَضَّإِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَهَبَ جَبَّارُ بْنُ صَخْرٍ يَقْضِي حَاجَتَهُ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيُصَلِّيَ وَكَانَتْ عَلَيَّ بُرْدَةٌ ذَهَبْتُ أَنْ أُخَالِفَ بَيْنَ طَرَفَيْهَا فَلَمْ تَبْلُغْ لِي وَكَانَتْ لَهَا ذَبَاذِبُ فَنَكَّسْتُهَا ثُمَّ خَالَفْتُ بَيْنَ طَرَفَيْهَا ثُمَّ تَوَاقَصْتُ عَلَيْهَا ثُمَّ جِئْتُ حَتَّى قُمْتُ عَنْ يَسَارِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذَ بِيَدِي فَأَدَارَنِي حَتَّى أَقَامَنِي عَنْ يَمِينِهِ ثُمَّ جَاءَ جَبَّارُ بْنُ صَخْرٍ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ جَاءَ فَقَامَ عَنْ يَسَارِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدَيْنَا جَمِيعًا فَدَفَعَنَا حَتَّى أَقَامَنَا خَلْفَهُ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْمُقُنِي وَأَنَا لَا أَشْعُرُ ثُمَّ فَطِنْتُ بِهِ فَقَالَ هَكَذَا بِيَدِهِ يَعْنِي شُدَّ وَسَطَكَ فَلَمَّا فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَا جَابِرُ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ إِذَا كَانَ وَاسِعًا فَخَالِفْ بَيْنَ طَرَفَيْهِ وَإِذَا كَانَ ضَيِّقًا فَاشْدُدْهُ عَلَى حَقْوِكَ سِرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ قُوتُ كُلِّ رَجُلٍ مِنَّا فِي كُلِّ يَوْمٍ تَمْرَةً فَكَانَ يَمَصُّهَا ثُمَّ يَصُرُّهَا فِي ثَوْبِهِ وَكُنَّا نَخْتَبِطُ بِقِسِيِّنَا وَنَأْكُلُ حَتَّى قَرِحَتْ أَشْدَاقُنَا فَأُقْسِمُ أُخْطِئَهَا رَجُلٌ مِنَّا يَوْمًا فَانْطَلَقْنَا بِهِ نَنْعَشُهُ فَشَهِدْنَا أَنَّهُ لَمْ يُعْطَهَا فَأُعْطِيَهَا فَقَامَ فَأَخَذَهَا سِرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى نَزَلْنَا وَادِيًا أَفْيَحَ فَذَهَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْضِي حَاجَتَهُ فَاتَّبَعْتُهُ بِإِدَاوَةٍ مِنْ مَاءٍ فَنَظَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يَرَ شَيْئًا يَسْتَتِرُ بِهِ فَإِذَا شَجَرَتَانِ بِشَاطِئِ الْوَادِي فَانْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى إِحْدَاهُمَا فَأَخَذَ بِغُصْنٍ مِنْ أَغْصَانِهَا فَقَالَ انْقَادِي عَلَيَّ بِإِذْنِ اللَّهِ فَانْقَادَتْ مَعَهُ كَالْبَعِيرِ الْمَخْشُوشِ الَّذِي يُصَانِعُ قَائِدَهُ حَتَّى أَتَى الشَّجَرَةَ الْأُخْرَى فَأَخَذَ بِغُصْنٍ مِنْ أَغْصَانِهَا فَقَالَ انْقَادِي عَلَيَّ بِإِذْنِ اللَّهِ فَانْقَادَتْ مَعَهُ كَذَلِكَ حَتَّى إِذَا كَانَ بِالْمَنْصَفِ مِمَّا بَيْنَهُمَا لَأَمَ بَيْنَهُمَا يَعْنِي جَمَعَهُمَا فَقَالَ الْتَئِمَا عَلَيَّ بِإِذْنِ اللَّهِ فَالْتَأَمَتَا قَالَ جَابِرٌ فَخَرَجْتُ أُحْضِرُ مَخَافَةَ أَنْ يُحِسَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِقُرْبِي فَيَبْتَعِدَ وَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ فَيَتَبَعَّدَ فَجَلَسْتُ أُحَدِّثُ نَفْسِي فَحَانَتْ مِنِّي لَفْتَةٌ فَإِذَا أَنَا بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُقْبِلًا وَإِذَا الشَّجَرَتَانِ قَدْ افْتَرَقَتَا فَقَامَتْ كُلُّ وَاحِدَةٍ مِنْهُمَا عَلَى سَاقٍ فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَفَ وَقْفَةً فَقَالَ بِرَأْسِهِ هَكَذَا وَأَشَارَ أَبُو إِسْمَعِيلَ بِرَأْسِهِ يَمِينًا وَشِمَالًا ثُمَّ أَقْبَلَ فَ
[हारुन बिन मा'रुफ] र [मुहम्मद बिन अब्बाद] ले हामीलाई बताएका छन्, उनीहरूको हदीसको पाठ लगभग उस्तै छ र हारुनको निम्न पाठ सम्बन्धित छ, दुवैले भने: [हातिम बिन इस्माइल] ले हामीलाई [याकूब बिन मुजाहिद अबू हज्राह] बाट [उबादा बिन अल वालिद बिन उबादा बिन अश शमित] बाट बताएका छन् जसले भने: मेरो बुबा र म मृत्यु हुनुभन्दा अघि अन्सारको यो गाउँमा ज्ञान खोज्न गएका थियौं। हामीले भेटेको पहिलो व्यक्ति [अबु अल यासर] थिए, जो अल्लाहका रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) का एक साथी थिए, उनी आफ्नो एक दाससँग थिए, उनले चादरको पोको बोकेका थिए, अबु अल यासरले मा'फिरी कम्बल लगाएका थिए र उनको दासले पनि मा'फिरी कम्बल लगाएका थिए। मेरो बुबाले उनलाई भन्नुभयो: हे मेरो काका, साँच्चै म तपाईंको अनुहारमा क्रोधका निशानहरू देख्छु। उनले भने: हो। फलानो बिन फलानोले मलाई ऋण दिन्छ, म उसको परिवारकहाँ गएँ, मैले उसलाई अभिवादन गरें त्यसपछि मैले शब्दहरू भनें र उसले भन्यो: छैन। त्यसपछि एउटा गहुँगोरो बच्चा बाहिर आयो, मैले सोधें: तिम्रो बुबा कहाँ हुनुहुन्छ? उसले भन्यो: उसले तिम्रो आवाज सुने। त्यसपछि मेरी आमा, अरिका, भित्र आइन् र मैले भने: यहाँ बाहिर आऊ, मलाई पहिले नै थाहा छ तिमी कहाँ छौ। मैले सोधें: तिमी मबाट किन लुकिरहेका छौ? उसले जवाफ दियो: म, अल्लाहको कसम, तिमीलाई भन्छु, म झूट बोलिरहेको छैन, अल्लाहको कसम, म तिमीलाई भन्न डराएँ र त्यसपछि मैले झूट बोलेँ र मैले तिमीलाई वाचा गरें र त्यसपछि मैले त्यो तोडें। तिमी रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सलामका साथी हौ र म, अल्लाहको कसम, समस्यामा छु। म भन्छु: अल्लाह। उसले जवाफ दियो: अल्लाह। म भन्छु: अल्लाह। उसले जवाफ दियो: अल्लाह। उसले जवाफ दियो: अल्लाह। त्यसपछि उसले चादर लिएर आफ्नो हातले पुछ्यो, उसले भन्यो: यदि तिमीसँग पैसा छ भने, तिर र यदि तिमीसँग छैन भने तिमी स्वतन्त्र छौ। मेरो दुई आँखाको दृश्य - उहाँले आफ्नो औंलाहरू आफ्नो आँखामा राख्नुभयो - मेरो दुई कानको श्रवणशक्ति र मेरो हृदयको समझ - उहाँले आफ्नो हृदयको स्थानतिर औंल्याउनुभयो - अल्लाहका रसूल सल्लल्लाहु अलैहि व सलामले यसो भन्दै गरेको देख्नुभयो: 'जसले कुनै कठिन व्यक्तिलाई निलम्बन गर्छ वा उसको ऋणबाट मुक्त गर्छ, अल्लाहले उसलाई आफ्नो छायाँमा आश्रय दिनेछन्'। उहाँले भन्नुभयो: त्यसैले मैले उहाँलाई भने: हे काका, यदि तपाईंले आफ्नो दासको कम्बल लिनुभयो भने, तपाईंले आफ्नो माफिरी दास लिनुभयो, तपाईंले उसको माफिरी कम्बल लिनुभयो र आफ्नो कम्बल उसलाई लगाउनुभयो भने, अवश्य पनि तपाईंले गहना लगाउनुहुनेछ र उसले पनि गहना लगाउनेछ। उहाँले मेरो टाउकोमा मालिस गर्नुभयो र प्रार्थना गर्नुभयो: हे अल्लाह, उसलाई आशीर्वाद दिनुहोस्। हे मेरो भतिजा, मेरा दुई आँखाको दृश्य - उनले आफ्नो औंलाहरू आफ्नो आँखामा राखे - मेरा दुई कानको सुन्ने क्षमता र मेरो हृदयको बुझाइ - उनले आफ्नो हृदयको स्थानतर्फ औंल्याए - अल्लाहका रसूल सल्लल्लाहु अलैहि व सलामले यसो भनिरहेको देखे: 'तिमीले जे खान्छौ त्यहीबाट उनीहरूलाई खाना देऊ र जे लगाउँछौ त्यहीबाट उनीहरूलाई लुगा देऊ,' मैले उनलाई संसारका सामानहरू दिएँ जुन मेरो लागि पुनरुत्थानको दिन मेरो भलाइ लिनुभन्दा हलुका छन्। हामी [जाबिर बिन अब्दुल्लाह] को मस्जिदमा आइपुग्यौं, उनी एउटा कमिज लगाएर प्रार्थना गरिरहेका थिए जुन उनले आफूलाई ढाकेका थिए। म मानिसहरूमाथि पाइला टेकेर जब म जाबिर र किब्लाको बीचमा बसें। मैले उनलाई भने: अल्लाह तिमीमाथि दया गरून्, तिमी किन एउटा कमिज लगाएर र आफ्नो शाल छेउमा राखेर प्रार्थना गरिरहेका छौ? उनले यसरी मेरो छातीमा आफ्नो हातले इशारा गरे - उनले आफ्ना औंलाहरू फैलाए र तिनीहरूलाई घुमाए, उनले भने: म चाहन्छु कि तिमी जस्तो मूर्ख मकहाँ आओस् र म के गर्छु भनेर हेरून् ताकि उसले यसको नक्कल गर्न सकोस्। एक पटक रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम हाम्रो मस्जिदमा इब्न तबको हाँगो बोकेर हामीकहाँ आउनुभयो, उहाँले मस्जिदको दिशामा कफ भएको देख्नुभयो र त्यसपछि उहाँले त्यो हाँगोले त्यसलाई खुर्केर काट्नुभयो, त्यसपछि उहाँले हामीतिर फर्केर सोध्नुभयो: 'तिमीहरूमध्ये को चाहन्छौ कि अल्लाह उसबाट टाढा गरोस्?' उहाँले भन्नुभयो: हामी झुकेका छौं। उहाँले फेरि सोध्नुभयो: 'तिमीहरूमध्ये को चाहन्छौ कि अल्लाह उसबाट टाढा गरोस्?' हामीले जवाफ दियौं: होइन, हे अल्लाहका रसूल। उहाँले भन्नुभयो: 'साँच्चै, जब तिमीहरूमध्ये कोही नमाज पढ्छौ, अल्लाह तबरका व तआला उसको अगाडि हुन्छ, त्यसैले उसको अनुहार वा दायाँतिर नथुक, बरु बायाँतिर, उसको देब्रे खुट्टा मुनि थुक।' "र यदि उसले थुक्ने वा नुहाउने नभएसम्म आफूलाई नियन्त्रण गर्न सक्दैन भने, उसले आफ्नो लुगाले यसरी नै गर्नुपर्छ।" उसले आफ्नो लुगालाई एकसाथ जोड्यो र भन्यो: "मलाई ज'फरानको तेल देखाऊ।" त्यसपछि कुलको एक युवक छिटो आफ्नो परिवारकहाँ हतारियो र हातमा तेलको मिश्रण लिएर आयो, त्यसपछि रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सलामले त्यसलाई लिएर मध्यशिराको टुप्पोमा लगाइदिए र त्यसपछि बाँकी रहेको कफमा घिसार्यो। जाबिरले भने: त्यहीँ हो जहाँ तिमी आफ्नो मस्जिदहरूलाई अत्तर दिन्छौ। हामी एक पटक बुवाथको युद्धमा रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सलामसँग हिँडेका थियौं, उनी अल मजदी बिन अमरू अल जुहादीलाई खोजिरहेका थिए। पानी दिइने ऊँटलाई पाँच, छ र सात जनाले पहरा दिइरहेका थिए, त्यसपछि अन्सारका एक ऊँट चालकले उसको ऊँटलाई घेरे, त्यसपछि ऊँट खिया लाग्यो र त्यसपछि ऊ चढ्यो। उसले आफ्नो ऊँटलाई घिसार्यो तर त्यो मौन रह्यो, त्यसपछि उसले आफ्नो ऊँटलाई भन्यो: हुस, अल्लाहले तिमीलाई श्राप देओस्। त्यसपछि रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सलामले सोधे: 'ऊँटलाई कसले श्राप दियो?' उनले जवाफ दिए: हे अल्लाहका रसूल, म हुँ। रसूलल्लाहु अलैहि व सलामले भन्नुभयो: 'तल जानुहोस्, श्रापित कुनै पनि कुरामा सामेल नहुनुहोस्। आफ्नो लागि नराम्रो कुराको लागि प्रार्थना नगर्नुहोस्, आफ्ना बच्चाहरूको लागि नराम्रो कुराको लागि प्रार्थना नगर्नुहोस्, आफ्नो धनको लागि नराम्रो कुराको लागि प्रार्थना नगर्नुहोस्, जब अल्लाहको प्रार्थनाको जवाफ दिइन्छ र त्यसपछि उहाँले तिमीहरूलाई ती प्रदान गर्नुहुन्छ भने आज्ञापालन नगर्नुहोस्। हामी रसूलल्लाहु अलैहि व सलामसँग दिउँसोसम्म हिंड्यौं। हामी अरबको एउटा पानीको नजिक पुग्यौं र रसूलल्लाहु अलैहि व सलामले भन्नुभयो: 'हामीभन्दा अगाडि गएर इनार मर्मत गर्न को चाहन्छ, त्यसपछि उसले पिउनेछ र त्यसपछि हामीलाई केही पिउन दिनेछ' जाबिरले भने: म उठेँ र भने: हे अल्लाहका रसूल, म हुँ। रसूलल्लाहु अलैहि व सलामले भन्नुभयो: 'जबिरसँग अरू को छ?' जब्बार बिन शकर उठे। हामी इनारमा गयौं र त्यसपछि इनारबाट एक वा दुई बाल्टिन निकाल्यौं। हामीले इनारलाई तल झार्यौं र त्यसपछि पानीले भरिएसम्म तान्यौं। हामीलाई भेट्ने पहिलो व्यक्ति रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम हुनुहुन्थ्यो, उहाँले सोध्नुभयो: 'के तपाईंहरू दुवैले अनुमति दिनुहुन्छ?' हामीले जवाफ दियौं: हो, हे अल्लाहका रसूल। उहाँले आफ्नो ऊँटको टाउको तल राख्नुभयो, ऊँटले पानी पिउनुभयो, लगाम समात्नुभयो र ऊँटले खुट्टा फैलाएर पिसाब गर्नुभयो। त्यसपछि उहाँले त्यसलाई घुमाउनुभयो र गर्जन गर्नुभयो। त्यसपछि रसूल सल्लल्लाहु अलैहि व सलाम इनारमा गए र वुजू गर्नुभयो। म उठेँ र रसूल सल्लल्लाहु अलैहि व सलामको बाँकी रहेको वुजू पानी प्रयोग गरेर वुजू गरें। त्यसपछि जब्बार बिन शकर शौच गर्न गए र रसूल सल्लल्लाहु अलैहि व सलाम प्रार्थना गर्न उभिए। मैले एउटा कम्बल लगाएँ, म यसलाई ओछ्याउन चाहन्थें तर त्यो आएन। कम्बलको छेउ थियो र त्यसपछि यसलाई पल्टाएँ, त्यसपछि मैले यसलाई दुई छेउको बीचमा फैलाएँ र त्यसपछि मेरो घाँटीले निचोरें। त्यसपछि म आएर रसूल सल्लल्लाहु अलैहि व सलामको देब्रेपट्टि उभिएँ। उहाँले मेरो हात समातेर मलाई घुमाएर आफ्नो दाहिनेपट्टि राख्नुभयो। त्यसपछि जब्बार बिन शकर आइपुगे। उहाँले वुजू गर्नुभयो अनि आएर उभिएर रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सलामको बायाँ, त्यसपछि उहाँले हाम्रो हात समात्नुभयो र हामीलाई उहाँको पछाडि राखियो। रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सलामले मलाई देख्नुभयो तर मैले महसुस गरिनँ, त्यसपछि मैले बुझेँ र उहाँले आफ्नो हातले इशारा गर्नुभयो, उहाँले आफ्नो बीचको भाग बाँध्नु भन्नुभएको थियो। नमाज पछि, रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सलामले भन्नुभयो: 'हे जाबिर!' मैले जवाफ दिएँ: हो, हे अल्लाहका रसूल। उहाँले भन्नुभयो: 'यदि कमिज चौडा छ भने, यसलाई दुई छेउको बीचमा फैलाउनुहोस् र यदि साँघुरो छ भने, यसलाई आफ्नो कम्मरमाथि बाँध्नुहोस्'। हामी एक पटक पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लमसँग हिँड्यौं र हामी प्रत्येकले हरेक दिन एउटा खजूर खायौं। उहाँले त्यसलाई चुस्नुभयो र आफ्नो लुगामा लगाउनुभयो, र हामीले रूखलाई यसरी सार्यौं कि पातहरू झर्छन् र त्यसपछि हामीले खायौं जबसम्म हाम्रो मुखको कुना दुख्दैन। कसम खान्छु, हामीमध्ये एक दिन हराएको थियो। त्यसपछि हामी त्यसलाई खोज्न गयौं र त्यसपछि हामीले त्यसलाई उठायौं। हामीले उहाँको लागि गवाही दियौं कि उहाँलाई दिइएको थिएन - खजूरको कोटा - र त्यसपछि उहाँलाई दिइयो। उहाँ उठ्नुभयो र लिनुभयो। हामी एक पटक पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लमसँग हिँड्यौं जबसम्म हामी एउटा फराकिलो उपत्यकामा रोकिएनौं। रसूलल्लाहु अलैहि व सल्लम आफ्नो मिसन पूरा गर्न गए, म पछाडिबाट पानीको बाल्टिन बोकेर उहाँको पछि लागें। रसूलल्लाहु अलैहि व सल्लमले वरिपरि हेरे, उहाँले ढाक्न केही देख्नुभएन। थाहा भयो कि त्यहाँ दुईवटा रूखहरू छन्। उपत्यकाको किनारमा। रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सलाम तिनीहरूमध्ये एक जनाकहाँ गए र त्यसको एउटा हाँगा समाते, उहाँले भन्नुभयो: 'अल्लाहको अनुमतिले मेरो लागि झुक'। त्यो हाँगा पनि उहाँसँगै झुक्यो, जसरी यसको नियन्त्रकले नाक बनाएको ऊँट हो, जबसम्म उहाँ अर्को रूखमा आउनुभएन र त्यसको एउटा हाँगा समाते, उहाँले भन्नुभयो: 'अल्लाहको अनुमतिले मेरो लागि झुक'। हाँगा पनि झुक्यो। उहाँ दुईको बीचमा पुगेपछि, उहाँले तिनीहरूलाई एकता गर्नुभयो, उहाँले भन्नुभयो: 'अल्लाहको अनुमतिले मेरो लागि एकता गर्नुहोस्'। दुवै एकताबद्ध छन्। जाबिरले भने: म छिटो भागे किनभने मलाई डर थियो कि अल्लाहका रसूल (अल्लाहको शान्ति र आशीर्वाद उहाँमाथि रहोस्) उहाँको नजिक मेरो उपस्थिति महसुस गर्नुहुनेछ र टाढा सर्नेछन्। मुहम्मद बिन अब्बादले आफ्नो कथनमा भने: उहाँ टाढा जानुभयो र त्यसपछि म आफैंसँग कुरा गर्दै बसें। मैले छेउमा हेरेँ र देखेँ कि अल्लाहका रसूल (अल्लाहको शान्ति र आशीर्वाद उहाँमाथि रहोस्) नजिक आइरहेका थिए र यो थाहा भयो कि दुई रूखहरू पहिले नै अंकुरिएका थिए, प्रत्येक आफ्नै खम्बामा उभिएको थियो। मैले देखेँ अल्लाहका रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) उभिएर आफ्नो टाउको यसरी इशारा गर्दै थिए - अबू इस्माइलले आफ्नो टाउको दायाँ र बायाँतिर इशारा गरे - त्यसपछि उनी आए। जब उनी मकहाँ पुगे, उनले सोधे: 'हे जाबिर, के तिमी देख्छौ म कहाँ उभिरहेको छु?' मैले जवाफ दिए: 'हो, हे अल्लाहका रसूल।' उनले भने: 'दुई रूखहरूमा जानुहोस् र ती प्रत्येकबाट एक हाँगा काट्नुहोस् र यहाँ ल्याउनुहोस्। जब तपाईं म उभिरहेको ठाउँमा हुनुहुन्छ, एउटा हाँगा तपाईंको दाहिनेबाट र अर्को तपाईंको देब्रेबाट हटाउनुहोस्।' जाबिरले भने: म उठेँ र एउटा ढुङ्गा लिएँ, मैले त्यसलाई भाँचेँ र त्यसपछि त्यसलाई धारिलो बनाएँ जबसम्म त्यो धारिलो हुँदैन। म दुई रूखहरू भएको ठाउँमा गएँ, मैले प्रत्येक रूखबाट एउटा हाँगा काटें। म तिनीहरूलाई घिसार्दै फर्किएँ जहाँ अल्लाहका रसूल (शान्ति र आशीर्वाद उहाँमाथि रहोस्) उभिरहेको ठाउँमा उभिएँ। मैले मेरो दायाँबाट एउटा हाँगा र तपाईंको बायाँबाट अर्को हाँगा हटाएँ, त्यसपछि म अल्लाहका रसूल (शान्ति र आशीर्वाद उहाँमाथि रहोस्) कहाँ गएँ र भने: हे अल्लाहका रसूल, मैले यो गरें, त्यसो भए त्यो केको लागि थियो? उनले जवाफ दिए: म दुई चिहानहरूबाट गुज्रिएँ जसका बासिन्दाहरूलाई सजाय दिइँदै थियो, मेरो मध्यस्थताले म तिनीहरूको बोझ हलुका गर्न चाहन्थेँ जबकि तिनीहरूका हाँगाहरू अझै भिजेका थिए। त्यसपछि हामी सेनामा गयौं र अल्लाहका रसूल (शान्ति र आशीर्वाद उहाँमाथि रहोस्) ले भन्नुभयो: हे जाबिर, वुझको लागि बोलाउनुहोस्! मैले भने: वुझ, वुझ, वुझ। मैले भने: हे अल्लाहका रसूल, म कारभानमा पानीको एक थोपा पनि पाइन। अन्सार (अन्सार) का एक जना मानिसले पानी चिसो पारे अल्लाहका रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) आफ्नो भाँडोमा थिए, जुन भाँडोको काठको ह्याङ्गरमा सुकेको थियो, र उहाँले मलाई भन्नुभयो: "फलानो, अल-अन्सारीको छोरा, फलानोकहाँ जाऊ, र उसको भाँडोमा पानी छ कि छैन हेर।" म उहाँकहाँ गएँ र उसको भाँडो हेरेँ। मैले त्यसको छेउमा पानीको एक थोपा बाहेक केही पाएँ; यदि मैले यसलाई खन्याएँ भने, यो सुक्नेछ। त्यसपछि म अल्लाहका रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) कहाँ गएँ र भने: "हे अल्लाहका रसूल, मैले भाँडोको छेउमा पानीको एक थोपा बाहेक केही पाएँ; यदि मैले यसलाई खन्याएँ भने, यो सुक्नेछ।" उहाँले भन्नुभयो: "जानुहोस् र मलाई ल्याइदिनुहोस्।" मैले त्यो भाँडो उहाँकहाँ ल्याएँ र उहाँले आफ्नो हातमा लिनुभयो। उहाँले केही भन्नुभयो जुन मलाई थाहा थिएन, त्यसपछि उहाँले आफ्नो हातले महसुस गर्नुभयो, र त्यसपछि उहाँले मलाई दिनुभयो र भन्नुभयो: "हे जाबिर, ठूलो भाँडो बोलाउनुहोस्।" मैले बोलाएँ: "ठूलो भाँडो, हे कारवां।" त्यसपछि मैले त्यो लिएर अल्लाहका रसूल सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लमको अगाडि राखें, उहाँले आफ्नो हातले भाँडोतिर यसरी इशारा गर्नुभयो - जाबिरले आफ्नो हात फैलाए, औंलाहरू फैलाए र त्यसपछि भाँडोको तल राखे। उहाँले भन्नुभयो: 'हे जाबिर, यसलाई लिनुहोस्, त्यसपछि ममाथि खन्याउनुहोस् र भन्नुहोस्: 'बिस्मिल्लाह'। मैले उहाँको लागि खन्याइदिए र भने: बिस्मिल्लाह। मैले अल्लाहका रसूल सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लमको औंलाहरू बीचबाट पानी निस्किरहेको देखें र भरिएसम्म घुमाएँ, त्यसपछि उहाँले भन्नुभयो: 'हे जाबिर, कसलाई पानी चाहिन्छ भनेर बोलाउनुहोस्'। जाबिरले भने: मानिसहरू आउँछन् र सन्तुष्ट नभएसम्म पिउँछन्। त्यसपछि मैले भने: के कसैलाई अझै पानी चाहिन्छ? त्यसपछि रसूल सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लमले पानीले भरिएको ठूलो भाँडोबाट आफ्नो हात उठाए। मानिसहरूले अल्लाहका रसूल सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लमलाई भोक लागेको गुनासो गरे र उहाँले भन्नुभयो: 'अल्लाहले तपाईंलाई खाना दिऊन्'। त्यसपछि हामी गयौं किनारमा, ज्वारभाटा उच्च थियो र हामीले एउटा माछा फ्याँक्यौं र त्यसपछि त्यसको छेउमा आगो बाल्यौं, हामीले त्यसलाई पकायौं र ग्रिल गर्यौं र त्यसपछि हामीले अघाउन्जेल खायौं। जाबिरले भने: म, फलानो र फलानो - उसले पाँच जनासम्म मानिसहरू गन्यो - आँखाको कोपरा भित्र पस्यौं, हामी बाहिर नआउन्जेल कसैले हामीलाई देखेन। हामीले उसको एउटा आँखीभौं लिएर त्यसलाई खुम्च्यायौं, त्यसपछि हामीले कारवांको सबैभन्दा ठूलो मान्छे, कारवांको सबैभन्दा ठूलो ऊँट र कारवांको सबैभन्दा ठूलो पछाडिको मान्छेलाई बोलायौं, ऊ टाउको ननिभाई त्यसको मुनि भित्र पस्यो।
हदीस
Imam Muslim : 5329
حَدَّثَنِي سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَعْيَنَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَقَ قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ يَقُولُا جَاءَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ إِلَى أَبِي فِي مَنْزِلِهِ فَاشْتَرَى مِنْهُ رَحْلًا فَقَالَ لِعَازِبٍ ابْعَثْ مَعِيَ ابْنَكَ يَحْمِلْهُ مَعِي إِلَى مَنْزِلِي فَقَالَ لِي أَبِي احْمِلْهُ فَحَمَلْتُهُ وَخَرَجَ أَبِي مَعَهُ يَنْتَقِدُ ثَمَنَهُ فَقَالَ لَهُ أَبِي يَا أَبَا بَكْرٍ حَدِّثْنِي كَيْفَ صَنَعْتُمَا لَيْلَةَ سَرَيْتَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَعَمْ أَسْرَيْنَا لَيْلَتَنَا كُلَّهَا حَتَّى قَامَ قَائِمُ الظَّهِيرَةِ وَخَلَا الطَّرِيقُ فَلَا يَمُرُّ فِيهِ أَحَدٌ حَتَّى رُفِعَتْ لَنَا صَخْرَةٌ طَوِيلَةٌ لَهَا ظِلٌّ لَمْ تَأْتِ عَلَيْهِ الشَّمْسُ بَعْدُ فَنَزَلْنَا عِنْدَهَا فَأَتَيْتُ الصَّخْرَةَ فَسَوَّيْتُ بِيَدِي مَكَانًا يَنَامُ فِيهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ظِلِّهَا ثُمَّ بَسَطْتُ عَلَيْهِ فَرْوَةً ثُمَّ قُلْتُ نَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَأَنَا أَنْفُضُ لَكَ مَا حَوْلَكَ فَنَامَ وَخَرَجْتُ أَنْفُضُ مَا حَوْلَهُ فَإِذَا أَنَا بِرَاعِي غَنَمٍ مُقْبِلٍ بِغَنَمِهِ إِلَى الصَّخْرَةِ يُرِيدُ مِنْهَا الَّذِي أَرَدْنَا فَلَقِيتُهُ فَقُلْتُ لِمَنْ أَنْتَ يَا غُلَامُ فَقَالَ لِرَجُلٍ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ قُلْتُ أَفِي غَنَمِكَ لَبَنٌ قَالَ نَعَمْ قُلْتُ أَفَتَحْلُبُ لِي قَالَ نَعَمْ فَأَخَذَ شَاةً فَقُلْتُ لَهُ انْفُضْ الضَّرْعَ مِنْ الشَّعَرِ وَالتُّرَابِ وَالْقَذَى قَالَ فَرَأَيْتُ الْبَرَاءَ يَضْرِبُ بِيَدِهِ عَلَى الْأُخْرَى يَنْفُضُ فَحَلَبَ لِي فِي قَعْبٍ مَعَهُ كُثْبَةً مِنْ لَبَنٍ قَالَ وَمَعِي إِدَاوَةٌ أَرْتَوِي فِيهَا لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَشْرَبَ مِنْهَا وَيَتَوَضَّأَ قَالَ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَرِهْتُ أَنْ أُوقِظَهُ مِنْ نَوْمِهِ فَوَافَقْتُهُ اسْتَيْقَظَ فَصَبَبْتُ عَلَى اللَّبَنِ مِنْ الْمَاءِ حَتَّى بَرَدَ أَسْفَلُهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اشْرَبْ مِنْ هَذَا اللَّبَنِ قَالَ فَشَرِبَ حَتَّى رَضِيتُ ثُمَّ قَالَ أَلَمْ يَأْنِ لِلرَّحِيلِ قُلْتُ بَلَى قَالَ فَارْتَحَلْنَا بَعْدَمَا زَالَتْ الشَّمْسُ وَاتَّبَعَنَا سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ وَنَحْنُ فِي جَلَدٍ مِنْ الْأَرْضِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُتِينَا فَقَالَ لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا فَدَعَا عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَارْتَطَمَتْ فَرَسُهُ إِلَى بَطْنِهَا أُرَى فَقَالَ إِنِّي قَدْ عَلِمْتُ أَنَّكُمَا قَدْ دَعَوْتُمَا عَلَيَّ فَادْعُوَا لِي فَاللَّهُ لَكُمَا أَنْ أَرُدَّ عَنْكُمَا الطَّلَبَ فَدَعَا اللَّهَ فَنَجَا فَرَجَعَ لَا يَلْقَى أَحَدًا إِلَّا قَالَ قَدْ كَفَيْتُكُمْ مَا هَاهُنَا فَلَا يَلْقَى أَحَدًا إِلَّا رَدَّهُ قَالَ وَوَفَى لَنَا و حَدَّثَنِيهِ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ ح و حَدَّثَنَاه إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ كِلَاهُمَا عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ الْبَرَاءِ قَالَ اشْتَرَى أَبُو بَكْرٍ مِنْ أَبِي رَحْلًا بِثَلَاثَةَ عَشَرَ دِرْهَمًا وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمَعْنَى حَدِيثِ زُهَيْرٍ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ و قَالَ فِي حَدِيثِهِ مِنْ رِوَايَةِ عُثْمَانَ بْنِ عُمَرَ فَلَمَّا دَنَا دَعَا عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَاخَ فَرَسُهُ فِي الْأَرْضِ إِلَى بَطْنِهِ وَوَثَبَ عَنْهُ وَقَالَ يَا مُحَمَّدُ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ هَذَا عَمَلُكَ فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يُخَلِّصَنِي مِمَّا أَنَا فِيهِ وَلَكَ عَلَيَّ لَأُعَمِّيَنَّ عَلَى مَنْ وَرَائِي وَهَذِهِ كِنَانَتِي فَخُذْ سَهْمًا مِنْهَا فَإِنَّكَ سَتَمُرُّ عَلَى إِبِلِي وَغِلْمَانِي بِمَكَانِ كَذَا وَكَذَا فَخُذْ مِنْهَا حَاجَتَكَ قَالَ لَا حَاجَةَ لِي فِي إِبِلِكَ فَقَدِمْنَا الْمَدِينَةَ لَيْلًا فَتَنَازَعُوا أَيُّهُمْ يَنْزِلُ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَنْزِلُ عَلَى بَنِي النَّجَّارِ أَخْوَالِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ أُكْرِمُهُمْ بِذَلِكَ فَصَعِدَ الرِّجَالُ وَالنِّسَاءُ فَوْقَ الْبُيُوتِ وَتَفَرَّقَ الْغِلْمَانُ وَالْخَدَمُ فِي الطُّرُقِ يُنَادُونَ يَا مُحَمَّدُ يَا رَسُولَ اللَّهِ يَا مُحَمَّدُ يَا رَسُولَ اللَّهِ
मलाई [सलामा बिन स्याबिब] ले हामीलाई [अल हसन बिन अयान] ले हामीलाई [जुहैर] ले हामीलाई [अबु इसहाक] ले भने: मैले [अल बर' बिन अज़ीब] लाई भनेको सुनें: अबू बकर अश शिद्दीक मेरो बुबाकहाँ उनको घरमा आए तब अबू बकरले एउटा घोडा किने, त्यसपछि उनले अज़ीबलाई भने: तिम्रो छोरालाई मेरो घरमा ल्याउन पठाऊ। मेरो बुबाले मलाई भन्नुभयो: यो ल्याऊ। मैले उसलाई र मेरो बुबालाई उसको साथमा लिएर मूल्य तिर्न बाहिर निस्किएँ। मेरो बुबाले उसलाई भन्नुभयो: हे [अबु बकर], मलाई भन, जब तिमी रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वा सलामसँग हिंडिरहेका थियौ, तिमी दुई जना रातमा के गरिरहेका थियौ? अबू बकरले भने: हो। हामी दिउँसोसम्म रातभरि हिंड्यौं। सडक शान्त थियो र हाम्रो लागि ठूलो ढुङ्गा नउठाइएसम्म कोही पनि त्यहाँबाट गएनन्, यसले छाया प्रदान गर्यो र पछि सूर्यको किरणहरूमा परेन। हामी नजिकै रोकियौं र त्यसपछि हामी चट्टानको नजिक पुग्यौं। मैले आफ्नो हातले पैगम्बर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) लाई ढुङ्गाको छायाँमुनि सुत्नका लागि ठाउँ समतल गरें, त्यसपछि मैले त्यसमा रौंको कपडा ओछ्याएँ, मैले भने: सुत्नुहोस्, हे अल्लाहका रसूल, म तपाईंको हेरचाह गर्नेछु। उहाँ सुत्नुभयो, त्यसपछि म उहाँको हेरचाह गर्न गएँ। थाहा भयो कि एक बाख्रा गोठाला आफ्ना बाख्राहरू लिएर एउटा ठूलो चट्टानमा आयो, उसले हामी जस्तै आश्रय लिन चाहन्थ्यो। मैले सोधें: हे दास, तपाईं कसको हुनुहुन्छ? उहाँले जवाफ दिनुभयो: मदीनाका मानिसहरूमध्ये कसको। मैले सोधें: के तपाईंका बाख्राहरूमा दूध छ? उहाँले जवाफ दिनुभयो: हो। मैले सोधें: के तपाईं यसलाई मेरो लागि दुहुनुहुन्छ? उहाँले जवाफ दिनुभयो: हो। उहाँले एउटा बाख्रा लिनुभयो र ऊन, माटो र माटोको दूधको थैली सफा गर्नुभयो - उहाँले - अबू इसहाक - भन्नुभयो: मैले अल बारालाई सफा गर्दा आफ्नो हात अर्को हातमा हिर्काउँदै गरेको देखें - त्यसपछि उहाँले मेरो लागि थोरै दूध भएको गिलासमा दूध दुहुनुभयो। अबू बकरले भने: मैले त्यो भाँडो ल्याएँ जसमा पैगम्बर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ले पिउनुभएको थियो र वुझ गर्नुभएको थियो। उनले भने: त्यसपछि म पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लमकहाँ गएँ र मैले उहाँलाई उठाइनँ, तर थाहा भयो कि उहाँ त्यही क्षणमा उठ्नुभयो, त्यसपछि मैले दूधमा पानी हालेर पिएँ जबसम्म पिउँदिनथें, त्यसपछि मैले भने: हे अल्लाहका रसूल, यो दूध पिउनुहोस्। उहाँले म खुसी नभएसम्म पिउनुभयो। त्यसपछि उहाँले भन्नुभयो: 'के जाने समय भएको छैन'। मैले जवाफ दिए: ठीक छ। सूर्य पश्चिमतिर ढल्केपछि हामी त्यहाँबाट निस्कियौं, यसैबीच सुराका बिन मलिकले हामीलाई पछ्याए जब हामी बाँझो भूमिमा थियौं। मैले भने: हे अल्लाहका रसूल, हामीलाई भेट्न आएको छ। उहाँले भन्नुभयो: 'दुःख नगर्नुहोस्, वास्तवमा अल्लाह हामीसँग हुनुहुन्छ'। त्यसपछि अल्लाहका रसूल सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लमले उहाँको लागि नराम्रो प्रार्थना गर्नुभयो जबसम्म उहाँको घोडा पेटसम्म हिलोमा खस्यो, त्यसपछि उहाँले भन्नुभयो: मलाई थाहा छ तिमीहरू दुवैले मेरो लागि नराम्रो प्रार्थना गर, अब मेरो लागि अल्लाहसँग प्रार्थना गर, अल्लाहको कसम म तिमीहरू दुवैको अनुरोध पूरा गर्नेछु। त्यसपछि अल्लाहले प्रार्थना गरे र सुराका सुरक्षित भयो र फर्कियो। उहाँले कसैलाई भेट्नुभएन तर भन्नुभयो: मसँग तपाईंको लागि पर्याप्त छ, उहाँ - रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सलाम - यहाँ हुनुहुन्न। उहाँले कसैलाई भेट्नुभएन तर तिनीहरूलाई फिर्ता गर्नुभयो। अबु बकरले भन्नुभयो: उहाँले हामीसँग गर्नुभएको वाचा पूरा गर्नुभयो। मलाई [जुहैर बिन हरब] ले हामीलाई [उस्मान बिन उमर] ले भन्नुभएको छ। हामीलाई [इशाक बिन इब्राहिम] ले [अन नज्र बिन स्यौमेल] लाई [अल बारा] बाट [इस्राइल बिन अबू इस्हाक] दुवैले भने: अबू बकरले मेरो बुबाबाट तेह्र दिरहममा घोडा किनेका थिए, उनले अबू इस्हाकबाट जुहैर हदीसको अर्थ भएको हदीस उल्लेख गरे, र उनले रसूलल्लाह उस्मान बिन उमरबाट आफ्नो हदीसमा उल्लेख गरे: जब सुराका बिन मलिक नजिक आए, रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सलामले उनको लागि प्रार्थना गरे तब घोडा जमिनमा पेटसम्म डुब्यो तब सुराका उफ्रिए र भने: हे मुहम्मद, मलाई थाहा छ यो तपाईंको काम हो, अल्लाहसँग प्रार्थना गर्नुहोस् कि मलाई मैले अनुभव गरेको कुराबाट छुटकारा दिनुहोस्, र तपाईंको लागि म मेरो पछाडिको व्यक्तिलाई अन्धा पार गर्नेछु। यो मेरो तीरको होल्स्टर हो, एउटा तीर लिनुहोस् किनकि तपाईंले मेरो ऊँट र मेरा दासहरूलाई यस ठाउँमा पार गर्नुहुनेछ र यो, कृपया तपाईंलाई जे चाहिन्छ त्यो लिनुहोस्। उनले भने: 'मलाई तपाईंको ऊँटहरूको आवश्यकता छैन'। हामी तीन जना रातको समयमा मदीनामा थियौं र त्यसपछि उनीहरूले पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि व सलामलाई कसले रोक्ने भनेर झगडा गरे। उहाँले भन्नुभयो: 'अब्दुल मुथालिबका काका नज्जरका बच्चाहरूसँग बस, म त्यसको लागि उनीहरूको महिमा गर्छु'। पुरुष र महिलाहरू घरहरूको माथि चढे, बच्चाहरू र नोकरहरू सडकमा छरिए, तिनीहरूले कराए: हे मुहम्मद, हे अल्लाहका रसूल, हे मुहम्मद, हे अल्लाहका रसूल।'
हदीस
Imam Muslim : 5330
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ قَالَ هَذَا مَا حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ أَحَادِيثَ مِنْهَا وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قِيلَ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ ادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَقُولُوا حِطَّةٌ يُغْفَرْ لَكُمْ خَطَايَاكُمْ فَبَدَّلُوا فَدَخَلُوا الْبَابَ يَزْحَفُونَ عَلَى أَسْتَاهِهِمْ وَقَالُوا حَبَّةٌ فِي شَعَرَةٍ
हामीलाई [मुहम्मद बिन रफी' ले हामीलाई [अब्दुररज्जाकले] हामीलाई [म'मर] ले [हम्मम बिन मुनाब्बीह] बाट बताएका छन् भने: यो कुरा [अबू हुरैरह] ले हामीलाई रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सलामबाट बताएका थिए, त्यसपछि उनले ती मध्ये केहीको उल्लेख गरे: रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सलामले भने: 'इस्राईलका सन्तानहरूलाई भनिएको थियो: 'ढोकाबाट सज्दा गर्दै प्रवेश गर र भन: 'हित्ता' - आफ्ना पापहरू क्षमा गर - उहाँले अवश्य पनि तिम्रा गल्तीहरू क्षमा गर्नुहुनेछ। त्यसपछि तिनीहरू परिवर्तन हुन्छन् र ढोकाबाट भित्र पस्छन् जब तिनीहरू आफ्नो नितम्बमा घस्रन्छन् र भन्छन्: 'हब्बा - पीठोमा बीउ'।'
हदीस
Imam Muslim : 5331
حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ بُكَيْرٍ النَّاقِدُ وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَ عَبْدٌ حَدَّثَنِي و قَالَ الْآخَرَانِ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ يَعْنُونَ ابْنَ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ وَهُوَ ابْنُ كَيْسَانَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ تَابَعَ الْوَحْيَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ وَفَاتِهِ حَتَّى تُوُفِّيَ وَأَكْثَرُ مَا كَانَ الْوَحْيُ يَوْمَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
मलाई [अम्रु बिन मुहम्मद बिन बुकैर अन नकीद], [अल हसन बिन अली अल हुलवानी] र [अब्दु बिन हुमैद] ले भनेका छन् कि अब्दुले मलाई भनेका छन्, जबकि अरूले भनेका छन्: हामीलाई [याकूब बिन इब्राहिम बिन साद] ले हामीलाई [मेरो बुबा] लाई [सालिह बिन कैसान] बाट [इब्न शिहाब] ले भनेका छन्: मलाई [अनस बिन मलिक] लाई भनेका छन् कि अल्लाह 'अज्जा वजल्लाहले रसूल सल्लल्लाहु अलैहि व सलामको मृत्यु हुनुभन्दा पहिले नै वह्य पूरा गर्छन्।
हदीस
Imam Muslim : 5332
حَدَّثَنِي أَبُو خَيْثَمَةَ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَهُوَ ابْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ أَنَّ الْيَهُودَ قَالُوا لِعُمَرَ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ آيَةً لَوْ أُنْزِلَتْ فِينَا لَاتَّخَذْنَا ذَلِكَ الْيَوْمَ عِيدًا فَقَالَ عُمَرُ إِنِّي لَأَعْلَمُ حَيْثُ أُنْزِلَتْ وَأَيَّ يَوْمٍ أُنْزِلَتْ وَأَيْنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَيْثُ أُنْزِلَتْ أُنْزِلَتْ بِعَرَفَةَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاقِفٌ بِعَرَفَةَ قَالَ سُفْيَانُ أَشُكُّ كَانَ يَوْمَ جُمُعَةٍ أَمْ لَا يَعْنِي { الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي }
यो मलाई [अबु खैतसामाह बिन हरब] र [मुहम्मद बिन अल मुत्सन्ना] लाई भनिएको छ, इब्न अल मुत्सन्ना को पाठ, जस दुबै भन्छन्: यो हामीलाई [अब्दुर्रहमान बिन महदी] ले हामीलाई [सुफ्यान] ले [कैस बिन मुस्लिम] ले [तारिक बिन शिहाब] बाट बताए, यहूदीहरूले [उमर] लाई भने: साँच्चै, तपाईंले एउटा पद पढ्नुभएको छ जुन, यदि यो हामीमाथि अवतरित भएको भए, हामीले त्यो दिनलाई छुट्टी दिने थियौं: 'साँच्चै मलाई थाहा छ कि पद कहिले अवतरित भयो, कुन दिन पद अवतरित भयो र पद अवतरित हुँदा पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वा सलाम कहाँ थिए। यो पद अराफामा अवतरित भयो जब पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वा सलामले अराफामा वुकुफ गर्नुभयो। सुफियानले भने: मलाई शंका छ कि यो शुक्रबार हो कि होइन, जसको अर्थ हो: 'यस दिन मैले तपाईंको लागि तपाईंको धर्मलाई पूर्ण गरेको छु र तपाईंको लागि मेरो आशीर्वाद पूरा गरेको छु'। -अल माइदाह: ३-
हदीस
Imam Muslim : 5333
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ وَاللَّفْظُ لِأَبِي بَكْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ قَالَ قَالَتْ الْيَهُودُ لِعُمَرَ لَوْ عَلَيْنَا مَعْشَرَ يَهُودَ نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةَ { الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمْ الْإِسْلَامَ دِينًا } نَعْلَمُ الْيَوْمَ الَّذِي أُنْزِلَتْ فِيهِ لَاتَّخَذْنَا ذَلِكَ الْيَوْمَ عِيدًا قَالَ فَقَالَ عُمَرُ فَقَدْ عَلِمْتُ الْيَوْمَ الَّذِي أُنْزِلَتْ فِيهِ وَالسَّاعَةَ وَأَيْنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ نَزَلَتْ نَزَلَتْ لَيْلَةَ جَمْعٍ وَنَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَرَفَاتٍ
हामीलाई [अबु बकर बिन अबू स्याबा] र [अबु कुरैब] अबू बकरको पाठ सुनाएका छन्, उनले भने: हामीलाई [अब्दुल्लाह बिन इद्रिस] ले [उनका बुबा] बाट [कैस बिन मुस्लिम] बाट [तरिक बिन शिहाब] ले भने: यहूदीहरूले [उमर] लाई भने: यदि हामी, यहूदीहरूले, यो आयत अवतरित गरेको भए: 'आज मैले तिमीहरूको धर्मलाई पूर्ण गरेको छु, र तिमीहरूको लागि मेरो आशीर्वाद पर्याप्त छ, र म यो स्वीकार गर्छु कि इस्लाम तिमीहरूको लागि धर्म बनेको छ'। -अल माइदाह: ३- हामीलाई थाहा छ कि जुन दिन यो आयत अवतरित भएको थियो, हामी त्यो दिनलाई निश्चित रूपमा छुट्टी दिनेछौं। उमरले भने: मलाई थाहा छ कि यो आयत कुन दिन र समयमा अवतरित भएको थियो र जहाँ रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम थिए जब यो आयत अवतरित भएको थियो, यो आयत हाम्रो भेलाको रातमा अवतरित भयो जब हामी रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सलामसँग अरफाहमा थियौं।
हदीस
Imam Muslim : 5334
و حَدَّثَنِي عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ أَخْبَرَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا أَبُو عُمَيْسٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ مِنْ الْيَهُودِ إِلَى عُمَرَ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ آيَةٌ فِي كِتَابِكُمْ تَقْرَءُونَهَا لَوْ عَلَيْنَا نَزَلَتْ مَعْشَرَ الْيَهُودِ لَاتَّخَذْنَا ذَلِكَ الْيَوْمَ عِيدًا قَالَ وَأَيُّ آيَةٍ قَالَ { الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمْ الْإِسْلَامَ دِينًا } فَقَالَ عُمَرُ إِنِّي لَأَعْلَمُ الْيَوْمَ الَّذِي نَزَلَتْ فِيهِ وَالْمَكَانَ الَّذِي نَزَلَتْ فِيهِ نَزَلَتْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَرَفَاتٍ فِي يَوْمِ جُمُعَةٍ
मलाई [अब्दु बिन हुमैद] ले हामीलाई [जफर बिन औन] ले हामीलाई [अबू उमैस] ले [कैस बिन मुस्लिम] ले [तरिक बिन शिहाब] ले भन्नुभयो: एक यहूदी [उमर] कहाँ आए र भने: हे अमिरुल मु'मिनिन, तपाईंको किताबमा एउटा पद छ जुन तपाईं पढ्नुहुन्छ, यदि त्यो पद हामी यहूदीहरूमाथि अवतरित भएको भए, हामी त्यो दिनलाई एक दिन बनाउने थियौं। उमरले सोधे: कुन पद? उनले जवाफ दिए: 'आज मैले तपाईंको लागि तपाईंको धर्मलाई पूर्ण गरेको छु, र मैले तपाईंमाथि मेरो कृपा पूरा गरेको छु, र मैले स्वीकार गरेको छु कि इस्लाम तपाईंको लागि धर्म हुनेछ'। -अल माइदाह: ३- उमरले भने: साँच्चै, मलाई त्यो दिन र ठाउँ थाहा छ जहाँ यो पद अवतरित भएको थियो, यो पद अल्लाहका रसूल सल्लल्लाहु अलैहि व सलाममाथि शुक्रबार अराफामा अवतरित भएको थियो।
हदीस
Imam Muslim : 5335
حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى التُّجِيبِيُّ قَالَ أَبُو الطَّاهِرِ حَدَّثَنَا و قَالَ حَرْمَلَةُ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَأَلَ عَائِشَةَ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ { وَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى فَانْكِحُوا مَا طَابَ لَكُمْ مِنْ النِّسَاءِ مَثْنَى وَثُلَاثَ وَرُبَاعَ } قَالَتْ يَا ابْنَ أُخْتِي هِيَ الْيَتِيمَةُ تَكُونُ فِي حَجْرِ وَلِيِّهَا تُشَارِكُهُ فِي مَالِهِ فَيُعْجِبُهُ مَالُهَا وَجَمَالُهَا فَيُرِيدُ وَلِيُّهَا أَنْ يَتَزَوَّجَهَا بِغَيْرِ أَنْ يُقْسِطَ فِي صَدَاقِهَا فَيُعْطِيَهَا مِثْلَ مَا يُعْطِيهَا غَيْرُهُ فَنُهُوا أَنْ يَنْكِحُوهُنَّ إِلَّا أَنْ يُقْسِطُوا لَهُنَّ وَيَبْلُغُوا بِهِنَّ أَعْلَى سُنَّتِهِنَّ مِنْ الصَّدَاقِ وَأُمِرُوا أَنْ يَنْكِحُوا مَا طَابَ لَهُمْ مِنْ النِّسَاءِ سِوَاهُنَّ قَالَ عُرْوَةُ قَالَتْ عَائِشَةُ ثُمَّ إِنَّ النَّاسَ اسْتَفْتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ هَذِهِ الْآيَةِ فِيهِنَّ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { يَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّسَاءِ قُلْ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِيهِنَّ وَمَا يُتْلَى عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ فِي يَتَامَى النِّسَاءِ اللَّاتِي لَا تُؤْتُونَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُونَ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ } قَالَتْ وَالَّذِي ذَكَرَ اللَّهُ تَعَالَى أَنَّهُ { يُتْلَى عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ } الْآيَةُ الْأُولَى الَّتِي قَالَ اللَّهُ فِيهَا { وَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى فَانْكِحُوا مَا طَابَ لَكُمْ مِنْ النِّسَاءِ } قَالَتْ عَائِشَةُ وَقَوْلُ اللَّهِ فِي الْآيَةِ الْأُخْرَى { وَتَرْغَبُونَ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ } رَغْبَةَ أَحَدِكُمْ عَنْ الْيَتِيمَةِ الَّتِي تَكُونُ فِي حَجْرِهِ حِينَ تَكُونُ قَلِيلَةَ الْمَالِ وَالْجَمَالِ فَنُهُوا أَنْ يَنْكِحُوا مَا رَغِبُوا فِي مَالِهَا وَجَمَالِهَا مِنْ يَتَامَى النِّسَاءِ إِلَّا بِالْقِسْطِ مِنْ أَجْلِ رَغْبَتِهِمْ عَنْهُنَّ و حَدَّثَنَا الْحَسَنُ الْحُلْوَانِيُّ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ جَمِيعًا عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ أَنَّهُ سَأَلَ عَائِشَةَ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ { وَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى } وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ حَدِيثِ يُونُسَ عَنْ الزُّهْرِيِّ وَزَادَ فِي آخِرِهِ مِنْ أَجْلِ رَغْبَتِهِمْ عَنْهُنَّ إِذَا كُنَّ قَلِيلَاتِ الْمَالِ وَالْجَمَالِ
मलाई [अबु अथ तहीर अहमद बिन अमरू बिन सारह] र [हरमलाह बिन याहया अत तुजिबी] ले भनेका छन् अबु अथ तहीर: ले हामीलाई बताएका छन्, जबकि हरमलाहले भनेका छन् [इब्नु वहाब] ले मलाई [युनुस] ले [इब्नु शिहाब] बाट मलाई [उरवा बिन जुबैर] लाई बताएका छन् कि उनले [ऐस्याह] लाई अल्लाहको वचनको बारेमा सोधे: 'र यदि तिमी अनाथहरूको मामिलामा निष्पक्ष नहुने बारेमा चिन्तित छौ भने, दुई, तीन, वा चार महिलाहरूसँग विवाह गर जो तिम्रो लागि राम्रो छन्।' -अन् निसा: ३- आइशाले भनिन्: हे मेरी भान्जी, यसको अर्थ अनाथ केटी हो जुन आफ्नो अभिभावकको रेखदेखमा छिन् - र - उनी आफ्नो सम्पत्तिको जिम्मादार छिन्। त्यसपछि उनी टुहुराको धन र सुन्दरता देखेर छक्क पर्छन् र दाइजोमा अन्याय गर्ने मनसायले उनीसँग विवाह गर्न चाहन्छन् ताकि उसले अरूलाई दिइने जस्तै केही देओस्, त्यसपछि उनीहरूसँग न्याय गर्न र बढी दाइजो दिन बाहेक उनीहरूसँग विवाह गर्न निषेध गरिएको छ र उनीहरूलाई अनाथ बाहेक अन्य महिलाहरूसँग विवाह गर्न आदेश दिइएको छ। उर्वाले भनिन्: आइशाले भनिन्: त्यसपछि मानिसहरूले अल्लाहका रसूल (अल्लाहको शान्ति र आशीर्वाद उहाँमाथि रहोस्) सँग यस पद पछि उनीहरूको बारेमा फतवा मागे - महिला अनाथहरू - त्यसपछि अल्लाह 'अज्जा वजल्लाहले यो पद अवतरित गरे: 'र उनीहरूले तपाईंसँग महिलाहरूको बारेमा फतवा मागे, यसो भन्दै: 'अल्लाह नै हुनुहुन्छ जसले तपाईंलाई तिनीहरूको बारेमा फतवा दिनुभयो र अनाथ महिलाहरूको बारेमा किताबमा तपाईंलाई पढिएको कुरा कि तपाईंले तिनीहरूलाई तिनीहरूको लागि तोकिएको कुरा दिनुभएन जब तपाईं तिनीहरूसँग विवाह गर्न चाहनुहुन्थ्यो'। -अन् निसा: १२७- ऐशाले भनिन्: अनि अल्लाह तआलाले उल्लेख गरेको कुरा कुरानको अघिल्लो पदमा तिमीहरूलाई पढेर सुनाइएको थियो जसमा अल्लाहका यी शब्दहरू उल्लेख छन्: 'र यदि तिमीहरू अनाथहरूको मामिलामा न्याय नगर्ने चिन्तामा छौ भने ती महिलाहरूसँग विवाह गर जो तिमीहरूका लागि राम्रा छन्'। -अन् निसा: ३- ऐशाले भनिन्: र अर्को पदमा अल्लाहको वचन: 'जब तिमीहरू उनीहरूसँग विवाह गर्न चाहन्छौ,' -अन् निसा: १२७- तिमीहरूमध्ये कसैको पनि अनाथ महिलाहरूप्रति घृणा हो जुन तिमीहरूको हेरचाहमा छन् जबकि उनी धनमा कम र सुन्दर छैनन्। त्यसकारण, अनाथ महिलाहरूको धन र सुन्दरतामा उनीहरूलाई मनपर्ने कुराको कारणले उनीहरूलाई विवाह गर्न निषेध गरिएको छ किनभने उनीहरू अनाथ महिलाहरूप्रति घृणा गर्छन्। हामीलाई [अल हसन अल हुलवानी] र [अब्दु बिन हुमैद] सबैले [याकूब बिन इब्राहिम बिन साद] बाट बताएका छन् [मेरो बुबा] बाट [सालिह] बाट [इब्न शिहाब] बाट मलाई [उरवा] ले जानकारी दिएका छन् कि उनले [आइशा] लाई अल्लाहको वचनको बारेमा सोधे: 'र यदि तिमीलाई डर छ कि तिमी अनाथहरूसँग न्याय गर्नेछैनौ भने,' -अन् निसा: ३- उनले अज जुहरीबाट युनुसको हदीस जस्तै हदीस उल्लेख गरे र अन्त्यमा थपे: किनभने यदि तिनीहरू धनमा कम र सुन्दर नभएका अनाथहरूलाई घृणा गर्छन्।
हदीस
Imam Muslim : 5336
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ فِي قَوْله { وَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى } قَالَتْ أُنْزِلَتْ فِي الرَّجُلِ تَكُونُ لَهُ الْيَتِيمَةُ وَهُوَ وَلِيُّهَا وَوَارِثُهَا وَلَهَا مَالٌ وَلَيْسَ لَهَا أَحَدٌ يُخَاصِمُ دُونَهَا فَلَا يُنْكِحُهَا لِمَالِهَا فَيَضُرُّ بِهَا وَيُسِيءُ صُحْبَتَهَا فَقَالَ { إِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى فَانْكِحُوا مَا طَابَ لَكُمْ مِنْ النِّسَاءِ } يَقُولُ مَا أَحْلَلْتُ لَكُمْ وَدَعْ هَذِهِ الَّتِي تَضُرُّ بِهَا
हामीलाई [अबू बकर बिन अबू स्याबा] र [अबू कुरैब] दुवैले भने: हामीलाई [अबू उसामा] ले हामीलाई [हिशाम] ले [आफ्ना बुबा] ले [आइशा] बाट अल्लाहको वचनको बारेमा बताए: 'र यदि तिमीहरू अनाथ महिलाहरूसँग न्याय नगर्ने बारेमा चिन्तित छौ भने,' -अन् निसा': ३- उनले भने: -यो पद - कसैको बारेमा अवतरित भएको थियो, उसको एक अनाथ महिला थियो, ऊ उसको संरक्षक र उत्तराधिकारी थियो। अनाथ महिलासँग धन छ, उसको बाहेक उसको प्रतिस्पर्धा गर्ने कोही छैन। उसले उसको धनको लागि उसलाई विवाह गरेन त्यसैले यसले उसलाई हानि पुर्याउँछ र उसको हेरचाहलाई बिगार्छ। त्यसपछि उनले भने: 'र यदि तिमी अनाथहरूको मामिलामा न्याय नगर्ने बारेमा चिन्तित छौ भने त्यस्ता महिलाहरूसँग विवाह गर जो तिम्रो लागि राम्रो छन्'। -अन् निसा': ३- उनले भने: म यसलाई तिम्रो लागि वैध गर्दिन र यस महिलालाई छोडिदिन जुन यसको कारणले खतरनाक छ।
हदीस
Imam Muslim : 5337
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ فِي قَوْله { وَمَا يُتْلَى عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ فِي يَتَامَى النِّسَاءِ اللَّاتِي لَا تُؤْتُونَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُونَ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ } قَالَتْ أُنْزِلَتْ فِي الْيَتِيمَةِ تَكُونُ عِنْدَ الرَّجُلِ فَتَشْرَكُهُ فِي مَالِهِ فَيَرْغَبُ عَنْهَا أَنْ يَتَزَوَّجَهَا وَيَكْرَهُ أَنْ يُزَوِّجَهَا غَيْرَهُ فَيَشْرَكُهُ فِي مَالِهِ فَيَعْضِلُهَا فَلَا يَتَزَوَّجُهَا وَلَا يُزَوِّجُهَا غَيْرَهُ
हामीलाई [अबु बकर बिन अबू स्याबाह] ले हामीलाई [अब्दा बिन सुलेमान] ले [हिशाम] ले [उनका बुबा] ले [ऐस्याह] ले आफ्नो वचनको बारेमा बताएका छन्: 'र कुरानमा तपाईंलाई पढिएको कुरा: ३५४ - साथै एउटा फतवा - अनाथ महिलाहरूको बारेमा कि तपाईंले उनीहरूलाई विवाह गर्न चाहनुहुँदा उनीहरूलाई उनीहरूको लागि तोकिएको कुरा दिनुभएन'। -अन् निसा: १२७ - ऐस्याहले भनिन्: -यो पद - कसैको अनाथ महिलाको सम्बन्धमा प्रकट भएको थियो। अनाथ महिलाले उसलाई आफ्नो सम्पत्तिमा समावेश गरिन् र त्यसपछि उसले उनीसँग विवाह गर्न चाहन्थ्यो। उनी चाहँदैनथे कि अनाथ महिला अर्को पुरुषसँग विवाह गरोस् र उनको सम्पत्तिमा समावेश होस्, त्यसैले उनले उनलाई विवाह नगरी र अर्को पुरुषसँग विवाह नगरी उनको लागि कठिनाइ सिर्जना गरे।
हदीस
Imam Muslim : 5338
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ فِي قَوْله { يَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّسَاءِ قُلْ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِيهِنَّ } الْآيَةَ قَالَتْ هِيَ الْيَتِيمَةُ الَّتِي تَكُونُ عِنْدَ الرَّجُلِ لَعَلَّهَا أَنْ تَكُونَ قَدْ شَرِكَتْهُ فِي مَالِهِ حَتَّى فِي الْعَذْقِ فَيَرْغَبُ يَعْنِي أَنْ يَنْكِحَهَا وَيَكْرَهُ أَنْ يُنْكِحَهَا رَجُلًا فَيَشْرَكُهُ فِي مَالِهِ فَيَعْضِلُهَا
हामीलाई [अबु कुरैब] ले हामीलाई [अबु उसामा] ले [हिशाम] ले [उनका पिता] ले [आइशा] बाट [आइशा] ले आफ्नो भनाइको बारेमा बताएका छन्: 'र तिनीहरूले तिमीसँग महिलाहरूको बारेमा फतवा माग्छन्। भन: 'अल्लाहले तिमीलाई तिनीहरूको बारेमा फतवा दिनुहुन्छ'। -अन् निसा': १२७- ऐसियाले भनिन्: उनी एक अनाथ महिला हुन् जो कसैसँग छिन्, हुनसक्छ उनले आफ्नो सम्पत्तिमा पुरुषलाई अंगूरको गुच्छासम्म समावेश गर्छिन्, त्यसपछि उनी उसलाई विवाह गर्न चाहन्छिन्, उनी उसलाई अर्को पुरुषसँग विवाह गर्न चाहँदैनन् ताकि यो उसको सम्पत्तिमा समावेश होस् र त्यसपछि उसले उसलाई समस्या दिन्छ।'
हदीस
Imam Muslim : 5339
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ فِي قَوْله { وَمَنْ كَانَ فَقِيرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ } قَالَتْ أُنْزِلَتْ فِي وَالِي مَالِ الْيَتِيمِ الَّذِي يَقُومُ عَلَيْهِ وَيُصْلِحُهُ إِذَا كَانَ مُحْتَاجًا أَنْ يَأْكُلَ مِنْهُ
हामीलाई [अबु बकर बिन अबू स्याबाह] ले हामीलाई [अब्दा बिन सुलेमान] ले [हिस्याम] बाट [उनका बुबा] [आइशा] बाट उहाँको वचनको बारेमा बताएका छन्: 'र जो गरिब छ, उसले उचितबाट खाओस्'। -अन् निसा': ६- ऐस्याहले भनिन्: -यो पद - आफ्नो सम्पत्तिको संरक्षकको बारेमा अवतरित भएको थियो, एक अनाथ जसले यसको हेरचाह गर्छ र मर्मत गर्छ, यदि उसलाई यसको आवश्यकता छ भने उसले त्यसबाट खान सक्छ।'
हदीस
Imam Muslim : 5340
و حَدَّثَنَاه أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ فِي قَوْله تَعَالَى { وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ وَمَنْ كَانَ فَقِيرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ } قَالَتْ أُنْزِلَتْ فِي وَلِيِّ الْيَتِيمِ أَنْ يُصِيبَ مِنْ مَالِهِ إِذَا كَانَ مُحْتَاجًا بِقَدْرِ مَالِهِ بِالْمَعْرُوفِ و حَدَّثَنَاه أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ بِهَذَا الْإِسْنَادِ
हामीलाई यो भनिएको छ [अबू कुरैब] ले हामीलाई [अबू उसमाह] ले हामीलाई [हिश्याम] ले [उनका बुबा] ले [आइशा] बाट उनको भनाइको बारेमा बताएका छन्: 'जो - संरक्षकहरू मध्ये - सक्षम छ, उसले अनाथको धन खानबाट बचोस् - र जो गरिब छ, उसले उचित रूपमा धन खान सक्छ'। -अन् निसा': ६- ऐसियाले भनिन्: अनाथको संरक्षकको बारेमा यो कुरा प्रकट भएको थियो, यदि उसलाई आफ्नो धनको मात्रा उचित तरिकाले आवश्यक छ भने उसले आफ्नो पैसा प्रयोग गर्न सक्छ। हामीलाई [अबू कुरैब] ले हामीलाई [इब्न नुमैर] ले हामीलाई [हिशाम] ले यस सनदको साथ बताएका छन्।
