Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 Hadith
Hadith
Imam Muslim : 5321
حَدَّثَنِي أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ زَكَرِيَّاءَ عَنْ بُرَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ سَمِعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا يُثْنِي عَلَى رَجُلٍ وَيُطْرِيهِ فِي الْمِدْحَةِ فَقَالَ لَقَدْ أَهْلَكْتُمْ أَوْ قَطَعْتُمْ ظَهْرَ الرَّجُلِ
Er is mij verteld [Abu Ja'far Muhammad bin Ash Shabbah] heeft ons [Isma'il bin Zakariya] verteld van [Buraid bin Abdullah] van [Abu Burdah] van [Abu Musa] dat zei: De Profeet sallallaahu 'alaihi wa Salam hoorde iemand een ander buitensporig prijzen en hij zei: "Jij bent ten onder gegaan - of: Jij hebt iemands rug gebroken."
Hadith
Imam Muslim : 5322
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى جَمِيعًا عَنْ ابْنِ مَهْدِيٍّ وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ حَبِيبٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ قَالَ قَامَ رَجُلٌ يُثْنِي عَلَى أَمِيرٍ مِنْ الْأُمَرَاءِ فَجَعَلَ الْمِقْدَادُ يَحْثِي عَلَيْهِ التُّرَابَ وَقَالَ أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَحْثِيَ فِي وُجُوهِ الْمَدَّاحِينَ التُّرَابَ
Abu Bakr bin Abu Syaibah en Muhammad bin Al Mutsanna hebben ons alles verteld van Ibn Mahdi, en de tekst is van Ibn Al Mutsanna. Beiden zeiden: Abdurrahman heeft ons verteld van Sufyan, van Habib, van Mujahid, van Abu Ma'mar. Iemand stond op en prees een van de emirs. Toen strooide Al Miqdad aarde over hem en zei: De Profeet Mohammed (vrede zij met hem) heeft ons bevolen aarde te strooien over de gezichten van hen die lofprijzen.
Hadith
Imam Muslim : 5323
و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هَمَّامِ بْنِ الْحَارِثِ أَنَّ رَجُلًا جَعَلَ يَمْدَحُ عُثْمَانَ فَعَمِدَ الْمِقْدَادُ فَجَثَا عَلَى رُكْبَتَيْهِ وَكَانَ رَجُلًا ضَخْمًا فَجَعَلَ يَحْثُو فِي وَجْهِهِ الْحَصْبَاءَ فَقَالَ لَهُ عُثْمَانُ مَا شَأْنُكَ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا رَأَيْتُمْ الْمَدَّاحِينَ فَاحْثُوا فِي وُجُوهِهِمْ التُّرَابَ و حَدَّثَنَاه مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ مَنْصُورٍ ح و حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا الْأَشْجَعِيُّ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُبَيْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ عَنْ الْأَعْمَشِ وَمَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هَمَّامٍ عَنْ الْمِقْدَادِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِهِ
Mohammed bin Al Mutsanna en Mohammed bin Basyar hebben ons verteld, de tekst van Al Mutsanna, die beiden zeggen: Mohammed bin Ja'far heeft ons verteld [Syu'bah] van Mansur van Ibraim van Hammam bin Al Harith] dat iemand Uthman prees, waarna Al Miqdad hem benaderde en voor hem neerknielde, waarna hij zand op zijn gezicht strooide. Uthman vroeg hem: "Wat scheelt er met je?" Al Miqdad zei: "De Profeet Mohammed (vrede zij met hem) zei: 'Wanneer je mensen ziet prijzen, strooi dan aarde op hun gezicht.'" Hij heeft het ons verteld [Muhammad bin Al Mutsanna] en [Ibn Basyar] zeiden beiden: "Hij heeft het ons verteld [Abdurrahman] van [Sufyan] van [Mansur]. Hij heeft het ons verteld [Uthman bin Abu Syaibah] heeft het ons verteld [Al Asyja'I Ubaidullah bin Ubaidurrahman] van [Sufyan Ats Tsauri] van [Al A'masy] en [Mansur] van [Ibrahim] van [Hammam] van [Al Miqdaq] van de Profeet sallallaahu 'alaihi wa Salam, zo lijkt het."
Hadith
Imam Muslim : 5324
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا صَخْرٌ يَعْنِي ابْنَ جُوَيْرِيَةَ عَنْ نَافِعٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ حَدَّثَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَرَانِي فِي الْمَنَامِ أَتَسَوَّكُ بِسِوَاكٍ فَجَذَبَنِي رَجُلَانِ أَحَدُهُمَا أَكْبَرُ مِنْ الْآخَرِ فَنَاوَلْتُ السِّوَاكَ الْأَصْغَرَ مِنْهُمَا فَقِيلَ لِي كَبِّرْ فَدَفَعْتُهُ إِلَى الْأَكْبَرِ
Nashr bin Ali Al Jahdhami heeft ons verteld dat [mijn vader] het ons heeft verteld, [Shakhr bin Juwairiyah] heeft het ons verteld van [Nafi'] dat [Abdullah bin Umar] hem heeft verteld dat Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam zei: "Ik droomde van een siwak en twee mensen namen me mee, de een was ouder dan de ander. Toen gaf ik de siwak aan de jongste van de twee, waarna er tegen mij werd gezegd: 'Geef hem aan de oudere.' Toen gaf ik hem aan de oudere."
Hadith
Imam Muslim : 5325
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ حَدَّثَنَا بِهِ سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كَانَ أَبُو هُرَيْرَةَ يُحَدِّثُ وَيَقُولُ اسْمَعِي يَا رَبَّةَ الْحُجْرَةِ اسْمَعِي يَا رَبَّةَ الْحُجْرَةِ وَعَائِشَةُ تُصَلِّي فَلَمَّا قَضَتْ صَلَاتَهَا قَالَتْ لِعُرْوَةَ أَلَا تَسْمَعُ إِلَى هَذَا وَمَقَالَتِهِ آنِفًا إِنَّمَا كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحَدِّثُ حَدِيثًا لَوْ عَدَّهُ الْعَادُّ لَأَحْصَاهُ
Harun bin Ma'ruf vertelde ons dat Sufyan bin Uyainah het van Hisyam had gehoord, van zijn vader. Abu Hurairah vertelde dat hij zei: Luister, o bewoner van de kamer, luister, o bewoner van de kamer. Ondertussen was Aisyah aan het bidden. Na het gebed zei Aisyah tegen Urwah: Heb je dat niet gehoord, en wat hij net zei? De Profeet sallallaahu 'alaihi wa Salam heeft slechts een hadith doorgegeven; als iemand die telde, zou hij het kunnen doen.
Hadith
Imam Muslim : 5326
حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ الْأَزْدِيُّ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَكْتُبُوا عَنِّي وَمَنْ كَتَبَ عَنِّي غَيْرَ الْقُرْآنِ فَلْيَمْحُهُ وَحَدِّثُوا عَنِّي وَلَا حَرَجَ وَمَنْ كَذَبَ عَلَيَّ قَالَ هَمَّامٌ أَحْسِبُهُ قَالَ مُتَعَمِّدًا فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنْ النَّارِ
Haddab bin Khalid Al Azdi heeft ons verteld [Hammam] van Zaid bin Aslam van Atho bin Yasar van Abu Sa'id Al Khudri: "De Profeet Mohammed (vrede zij met hem) zei: 'Schrijf niet over mij, wie over mij schrijft, behalve de Koran, moet worden uitgewist. Schrijf over mij en er is geen zonde. Wie in mijn naam liegt...' -Hammam zei: 'Ik denk dat hij (Zaid) zei: opzettelijk, zodat hij geen plaats in de hel mag voorbereiden.'"
Hadith
Imam Muslim : 5327
حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ صُهَيْبٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَ مَلِكٌ فِيمَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ وَكَانَ لَهُ سَاحِرٌ فَلَمَّا كَبِرَ قَالَ لِلْمَلِكِ إِنِّي قَدْ كَبِرْتُ فَابْعَثْ إِلَيَّ غُلَامًا أُعَلِّمْهُ السِّحْرَ فَبَعَثَ إِلَيْهِ غُلَامًا يُعَلِّمُهُ فَكَانَ فِي طَرِيقِهِ إِذَا سَلَكَ رَاهِبٌ فَقَعَدَ إِلَيْهِ وَسَمِعَ كَلَامَهُ فَأَعْجَبَهُ فَكَانَ إِذَا أَتَى السَّاحِرَ مَرَّ بِالرَّاهِبِ وَقَعَدَ إِلَيْهِ فَإِذَا أَتَى السَّاحِرَ ضَرَبَهُ فَشَكَا ذَلِكَ إِلَى الرَّاهِبِ فَقَالَ إِذَا خَشِيتَ السَّاحِرَ فَقُلْ حَبَسَنِي أَهْلِي وَإِذَا خَشِيتَ أَهْلَكَ فَقُلْ حَبَسَنِي السَّاحِرُ فَبَيْنَمَا هُوَ كَذَلِكَ إِذْ أَتَى عَلَى دَابَّةٍ عَظِيمَةٍ قَدْ حَبَسَتْ النَّاسَ فَقَالَ الْيَوْمَ أَعْلَمُ آلسَّاحِرُ أَفْضَلُ أَمْ الرَّاهِبُ أَفْضَلُ فَأَخَذَ حَجَرًا فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ أَمْرُ الرَّاهِبِ أَحَبَّ إِلَيْكَ مِنْ أَمْرِ السَّاحِرِ فَاقْتُلْ هَذِهِ الدَّابَّةَ حَتَّى يَمْضِيَ النَّاسُ فَرَمَاهَا فَقَتَلَهَا وَمَضَى النَّاسُ فَأَتَى الرَّاهِبَ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ لَهُ الرَّاهِبُ أَيْ بُنَيَّ أَنْتَ الْيَوْمَ أَفْضَلُ مِنِّي قَدْ بَلَغَ مِنْ أَمْرِكَ مَا أَرَى وَإِنَّكَ سَتُبْتَلَى فَإِنْ ابْتُلِيتَ فَلَا تَدُلَّ عَلَيَّ وَكَانَ الْغُلَامُ يُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ وَيُدَاوِي النَّاسَ مِنْ سَائِرِ الْأَدْوَاءِ فَسَمِعَ جَلِيسٌ لِلْمَلِكِ كَانَ قَدْ عَمِيَ فَأَتَاهُ بِهَدَايَا كَثِيرَةٍ فَقَالَ مَا هَاهُنَا لَكَ أَجْمَعُ إِنْ أَنْتَ شَفَيْتَنِي فَقَالَ إِنِّي لَا أَشْفِي أَحَدًا إِنَّمَا يَشْفِي اللَّهُ فَإِنْ أَنْتَ آمَنْتَ بِاللَّهِ دَعَوْتُ اللَّهَ فَشَفَاكَ فَآمَنَ بِاللَّهِ فَشَفَاهُ اللَّهُ فَأَتَى الْمَلِكَ فَجَلَسَ إِلَيْهِ كَمَا كَانَ يَجْلِسُ فَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ مَنْ رَدَّ عَلَيْكَ بَصَرَكَ قَالَ رَبِّي قَالَ وَلَكَ رَبٌّ غَيْرِي قَالَ رَبِّي وَرَبُّكَ اللَّهُ فَأَخَذَهُ فَلَمْ يَزَلْ يُعَذِّبُهُ حَتَّى دَلَّ عَلَى الْغُلَامِ فَجِيءَ بِالْغُلَامِ فَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ أَيْ بُنَيَّ قَدْ بَلَغَ مِنْ سِحْرِكَ مَا تُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ وَتَفْعَلُ وَتَفْعَلُ فَقَالَ إِنِّي لَا أَشْفِي أَحَدًا إِنَّمَا يَشْفِي اللَّهُ فَأَخَذَهُ فَلَمْ يَزَلْ يُعَذِّبُهُ حَتَّى دَلَّ عَلَى الرَّاهِبِ فَجِيءَ بِالرَّاهِبِ فَقِيلَ لَهُ ارْجِعْ عَنْ دِينِكَ فَأَبَى فَدَعَا بِالْمِئْشَارِ فَوَضَعَ الْمِئْشَارَ فِي مَفْرِقِ رَأْسِهِ فَشَقَّهُ حَتَّى وَقَعَ شِقَّاهُ ثُمَّ جِيءَ بِجَلِيسِ الْمَلِكِ فَقِيلَ لَهُ ارْجِعْ عَنْ دِينِكَ فَأَبَى فَوَضَعَ الْمِئْشَارَ فِي مَفْرِقِ رَأْسِهِ فَشَقَّهُ بِهِ حَتَّى وَقَعَ شِقَّاهُ ثُمَّ جِيءَ بِالْغُلَامِ فَقِيلَ لَهُ ارْجِعْ عَنْ دِينِكَ فَأَبَى فَدَفَعَهُ إِلَى نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ اذْهَبُوا بِهِ إِلَى جَبَلِ كَذَا وَكَذَا فَاصْعَدُوا بِهِ الْجَبَلَ فَإِذَا بَلَغْتُمْ ذُرْوَتَهُ فَإِنْ رَجَعَ عَنْ دِينِهِ وَإِلَّا فَاطْرَحُوهُ فَذَهَبُوا بِهِ فَصَعِدُوا بِهِ الْجَبَلَ فَقَالَ اللَّهُمَّ اكْفِنِيهِمْ بِمَا شِئْتَ فَرَجَفَ بِهِمْ الْجَبَلُ فَسَقَطُوا وَجَاءَ يَمْشِي إِلَى الْمَلِكِ فَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ مَا فَعَلَ أَصْحَابُكَ قَالَ كَفَانِيهِمُ اللَّهُ فَدَفَعَهُ إِلَى نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ اذْهَبُوا بِهِ فَاحْمِلُوهُ فِي قُرْقُورٍ فَتَوَسَّطُوا بِهِ الْبَحْرَ فَإِنْ رَجَعَ عَنْ دِينِهِ وَإِلَّا فَاقْذِفُوهُ فَذَهَبُوا بِهِ فَقَالَ اللَّهُمَّ اكْفِنِيهِمْ بِمَا شِئْتَ فَانْكَفَأَتْ بِهِمْ السَّفِينَةُ فَغَرِقُوا وَجَاءَ يَمْشِي إِلَى الْمَلِكِ فَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ مَا فَعَلَ أَصْحَابُكَ قَالَ كَفَانِيهِمُ اللَّهُ فَقَالَ لِلْمَلِكِ إِنَّكَ لَسْتَ بِقَاتِلِي حَتَّى تَفْعَلَ مَا آمُرُكَ بِهِ قَالَ وَمَا هُوَ قَالَ تَجْمَعُ النَّاسَ فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ وَتَصْلُبُنِي عَلَى جِذْعٍ ثُمَّ خُذْ سَهْمًا مِنْ كِنَانَتِي ثُمَّ ضَعْ السَّهْمَ فِي كَبِدِ الْقَوْسِ ثُمَّ قُلْ بِاسْمِ اللَّهِ رَبِّ الْغُلَامِ ثُمَّ ارْمِنِي فَإِنَّكَ إِذَا فَعَلْتَ ذَلِكَ قَتَلْتَنِي فَجَمَعَ النَّاسَ فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ وَصَلَبَهُ عَلَى جِذْعٍ ثُمَّ أَخَذَ سَهْمًا مِنْ كِنَانَتِهِ ثُمَّ وَضَعَ السَّهْمَ فِي كَبْدِ الْقَوْسِ ثُمَّ قَالَ بِاسْمِ اللَّهِ رَبِّ الْغُلَامِ ثُمَّ رَمَاهُ فَوَقَعَ السَّهْمُ فِي صُدْغِهِ فَوَضَعَ يَدَهُ فِي صُدْغِهِ فِي مَوْضِعِ السَّهْمِ فَمَاتَ فَقَالَ النَّاسُ آمَنَّا بِرَبِّ الْغُلَامِ آمَنَّا بِرَبِّ الْغُلَامِ آمَنَّا بِرَبِّ الْغُلَامِ فَأُتِيَ الْمَلِكُ فَقِيلَ لَهُ أَرَأَيْتَ مَا كُنْتَ تَحْذَرُ قَدْ وَاللَّهِ نَزَلَ بِكَ حَذَرُكَ قَدْ آمَنَ النَّاسُ فَأَمَرَ بِالْأُخْدُودِ فِي أَفْوَاهِ السِّكَكِ فَخُدَّتْ وَأَضْرَمَ النِّيرَانَ وَقَالَ مَنْ لَمْ يَرْجِعْ عَنْ دِينِهِ فَأَحْمُوهُ فِيهَا أَوْ قِيلَ لَهُ اقْتَحِمْ فَفَعَلُوا حَتَّى جَاءَتْ امْرَأَةٌ وَمَعَهَا صَبِيٌّ لَهَا فَتَقَاعَسَتْ أَنْ تَقَعَ فِيهَا فَقَالَ لَهَا الْغُلَامُ يَا أُمَّهْ اصْبِرِي فَإِنَّكِ عَلَى الْحَقِّ
Haddab bin Khalid heeft ons verteld, Hamad bin Salamah heeft ons verteld, Tsabit heeft het ons verteld, Abdurrahman bin Abu Laila, Shuhaib. De Profeet Mohammed (vrede zij met hem) zei: "Vroeger, vóór jullie, was er een koning. Hij had een tovenaar. Toen de tovenaar oud was, zei hij tegen de koning: 'Ik ben oud, stuur een jongeman naar mij om mij magie te leren.' Toen kwam er een jongeman naar hem toe en de koning leerde hem magie. Tussen de tovenaar en de koning woonde een monnik. De jongeman ging naar de monnik en luisterde naar zijn woorden. Hij was zo onder de indruk van de woorden van de monnik dat hij, als hij naar de tovenaar zou gaan, zeker geslagen zou worden. De jongeman klaagde hierover bij de monnik en zei: 'Als de tovenaar je wil slaan, zeg dan: "Mijn familie houdt me tegen", en als je bang bent voor je familie, zeg dan: "De tovenaar houdt me tegen."'" Op een dag kwam hij bij een groot dier dat de weg versperde en zei: 'Vandaag zal ik weten of de tovenaar beter is of de priester.' Hij pakte een steen en zei: 'O Allah, als U de zaken van de monnik beter vindt dan die van de tovenaar, dood dan dit dier zodat de mensen erlangs kunnen.' Hij gooide de steen en doodde het dier, zodat de mensen verder konden. Hij vertelde dit aan de monnik. De monnik zei: 'Mijn zoon, nu ben je beter dan ik en jouw zaken zijn zoals ik ze zie. Je zult een beproeving ondergaan. Als je een beproeving ondergaat, laat het me dan niet zien.' De jongeman kon blinden en verschillende ziekten genezen. Een van de blinde vrienden van de koning hoorde dit en kwam naar de jongeman met vele geschenken. Hij zei: 'Genees mij en je krijgt wat ik hier heb verzameld.' De jongeman zei: 'Ik heb niemand genezen. De enige die geneest is Allah. Als u in Hem gelooft, zal ik tot Hem bidden om u te genezen.' De vriend van de koning geloofde het en de jongeman bad tot Allah en hij werd genezen. De vriend van de koning kwam vervolgens naar de koning en ging naast hem zitten. De koning zei: 'O die en die, wie heeft je ogen genezen?' De man antwoordde: 'Mijn Heer.' De koning zei: 'Heb je een Heer naast mij?' De man zei: 'Mijn Heer en jouw Heer zijn Allah.' De koning greep hem en martelde hem totdat hij de jongeman liet zien wat er aan de hand was. Toen de jongeman werd gebracht, zei de koning: 'O mijn zoon, met jouw magie kun je blinden genezen, je kunt een haarstukje maken en je doet dit en dat.' De jongeman zei: 'Ik ben niet degene die geneest, alleen Allah geneest.' De koning greep hem en bleef hem martelen en bracht hem naar de monnik. De koning kwam bij de monnik, liet hem komen en zei tegen hem: 'Verlaat je religie.' De monnik wilde niet, dus de koning liet een zaag halen en zette die midden op zijn hoofd, zodat zijn zij op de grond lag. Daarna werd de vriend van de koning gebracht en tegen hem werd gezegd: 'Verlaat je geloof.' De monnik wilde niet, dus de koning liet een zaag halen en zette die midden op zijn hoofd, zodat zijn zij op de grond lag. Daarna werd een jongeman gebracht en tegen hem werd gezegd: 'Verlaat je geloof.' De jongeman wilde niet. Toen gaf de koning hem over aan een groep van zijn soldaten. De koning zei: 'Breng hem naar deze en deze berg, neem hem mee naar boven. Als hij zijn geloof wil verlaten (laat hem dat doen), en zo niet, gooi hem dan van de top van de berg.' Ze brachten hem naar de top van de berg en de jongeman bad: 'O Allah, laat mij van hen zijn wat U wilt.' Het bleek dat de berg hen had doen schudden en dat ze allemaal waren gevallen. De jongeman keerde terug naar huis en kwam bij de koning terecht. De koning vroeg: 'Hoe gaat het met je vrienden?' De jongeman antwoordde: 'Allah is mij van hen genoeg.' Toen gaf de koning hem over aan een groep van zijn soldaten en zei: 'Breng hem naar een boot en stuur hem de zee op. Als hij zijn geloof wil verlaten (breng hem dan naar huis), en als hij het niet wil verlaten, gooi hem dan overboord.' Ze brachten hem naar het midden van de zee en de jongeman bad: 'O Allah, laat mij van hen genoeg zijn zoals U wilt.' Maar de boot kapseizde en ze verdronken allemaal. De jongeman keerde terug naar huis en kwam bij de koning terecht, die hem vroeg: 'Hoe gaat het met je vrienden?' De jongeman antwoordde: 'Allah is mij van hen genoeg.' Daarna zei hij tegen de koning: 'U zult mij niet kunnen doden voordat u doet wat ik u opdraag.' De koning vroeg: 'Wat beveelt u mij te doen?' De jongeman zei: 'Verzamel alle mensen op een groot plein en kruisig mij op een palmblad. Neem een pijl uit mijn pijlkoker en zeg: "In de naam van Allah, Heer van deze jongeman." Als jullie dit doen, zullen jullie mij doden.' Uiteindelijk deed de koning wat hem werd opgedragen. Hij plaatste de pijl in het midden van de pijlkoker en schoot hem af, terwijl hij zei: 'In de naam van Allah, Heer van deze jongeman.' De pijl werd in de slaap van de jongeman geschoten. De jongeman legde zijn hand op de plek waar de pijl was blijven steken en stierf. De mensen zeiden: 'Wij geloven in de Heer van deze jongeman.' Toen bracht hij hem naar de koning en zei tegen hem: 'Weet u dat iets waar u zich zorgen over maakte, nu bij Allah met u is gebeurd. Alle gelovigen.' De koning beval vervolgens een gracht in de straat te graven en die in brand te steken. De koning zei: 'Wie zijn geloof niet afzweert, zal erin verbranden.' Ze gingen hiermee door totdat er een vrouw met haar kind kwam. Het leek alsof ze achteruit wilde stappen om niet in een vuurzee te vallen, toen zei de baby: 'Mijn moeder, wees geduldig, u staat immers boven de waarheid.'
Hadith
Imam Muslim : 5328
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ وَتَقَارَبَا فِي لَفْظِ الْحَدِيثِ وَالسِّيَاقُ لِهَارُونَ قَالَا حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ مُجَاهِدٍ أَبِي حَزْرَةَ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الْوَلِيدِ بْنِ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ خَرَجْتُ أَنَا وَأَبِي نَطْلُبُ الْعِلْمَ فِي هَذَا الْحَيِّ مِنْ الْأَنْصَارِ قَبْلَ أَنْ يَهْلِكُوا فَكَانَ أَوَّلُ مَنْ لَقِينَا أَبَا الْيَسَرِ صَاحِبَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعَهُ غُلَامٌ لَهُ مَعَهُ ضِمَامَةٌ مِنْ صُحُفٍ وَعَلَى أَبِي الْيَسَرِ بُرْدَةٌ وَمَعَافِرِيَّ وَعَلَى غُلَامِهِ بُرْدَةٌ وَمَعَافِرِيَّ فَقَالَ لَهُ أَبِي يَا عَمِّ إِنِّي أَرَى فِي وَجْهِكَ سَفْعَةً مِنْ غَضَبٍ قَالَ أَجَلْ كَانَ لِي عَلَى فُلَانِ ابْنِ فُلَانٍ الْحَرَامِيِّ مَالٌ فَأَتَيْتُ أَهْلَهُ فَسَلَّمْتُ فَقُلْتُ ثَمَّ هُوَ قَالُوا لَا فَخَرَجَ عَلَيَّ ابْنٌ لَهُ جَفْرٌ فَقُلْتُ لَهُ أَيْنَ أَبُوكَ قَالَ سَمِعَ صَوْتَكَ فَدَخَلَ أَرِيكَةَ أُمِّي فَقُلْتُ اخْرُجْ إِلَيَّ فَقَدْ عَلِمْتُ أَيْنَ أَنْتَ فَخَرَجَ فَقُلْتُ مَا حَمَلَكَ عَلَى أَنْ اخْتَبَأْتَ مِنِّي قَالَ أَنَا وَاللَّهِ أُحَدِّثُكَ ثُمَّ لَا أَكْذِبُكَ خَشِيتُ وَاللَّهِ أَنْ أُحَدِّثَكَ فَأَكْذِبَكَ وَأَنْ أَعِدَكَ فَأُخْلِفَكَ وَكُنْتَ صَاحِبَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكُنْتُ وَاللَّهِ مُعْسِرًا قَالَ قُلْتُ آللَّهِ قَالَ اللَّهِ قُلْتُ آللَّهِ قَالَ اللَّهِ قُلْتُ آللَّهِ قَالَ اللَّهِ قَالَ فَأَتَى بِصَحِيفَتِهِ فَمَحَاهَا بِيَدِهِ فَقَالَ إِنْ وَجَدْتَ قَضَاءً فَاقْضِنِي وَإِلَّا أَنْتَ فِي حِلٍّ فَأَشْهَدُ بَصَرُ عَيْنَيَّ هَاتَيْنِ وَوَضَعَ إِصْبَعَيْهِ عَلَى عَيْنَيْهِ وَسَمْعُ أُذُنَيَّ هَاتَيْنِ وَوَعَاهُ قَلْبِي هَذَا وَأَشَارَ إِلَى مَنَاطِ قَلْبِهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَقُولُ مَنْ أَنْظَرَ مُعْسِرًا أَوْ وَضَعَ عَنْهُ أَظَلَّهُ اللَّهُ فِي ظِلِّهِ قَالَ فَقُلْتُ لَهُ أَنَا يَا عَمِّ لَوْ أَنَّكَ أَخَذْتَ بُرْدَةَ غُلَامِكَ وَأَعْطَيْتَهُ مَعَافِرِيَّكَ وَأَخَذْتَ مَعَافِرِيَّهُ وَأَعْطَيْتَهُ بُرْدَتَكَ فَكَانَتْ عَلَيْكَ حُلَّةٌ وَعَلَيْهِ حُلَّةٌ فَمَسَحَ رَأْسِي وَقَالَ اللَّهُمَّ بَارِكْ فِيهِ يَا ابْنَ أَخِي بَصَرُ عَيْنَيَّ هَاتَيْنِ وَسَمْعُ أُذُنَيَّ هَاتَيْنِ وَوَعَاهُ قَلْبِي هَذَا وَأَشَارَ إِلَى مَنَاطِ قَلْبِهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَقُولُ أَطْعِمُوهُمْ مِمَّا تَأْكُلُونَ وَأَلْبِسُوهُمْ مِمَّا تَلْبَسُونَ وَكَانَ أَنْ أَعْطَيْتُهُ مِنْ مَتَاعِ الدُّنْيَا أَهْوَنَ عَلَيَّ مِنْ أَنْ يَأْخُذَ مِنْ حَسَنَاتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ ثُمَّ مَضَيْنَا حَتَّى أَتَيْنَا جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ فِي مَسْجِدِهِ وَهُوَ يُصَلِّي فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ مُشْتَمِلًا بِهِ فَتَخَطَّيْتُ الْقَوْمَ حَتَّى جَلَسْتُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ فَقُلْتُ يَرْحَمُكَ اللَّهُ أَتُصَلِّي فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ وَرِدَاؤُكَ إِلَى جَنْبِكَ قَالَ فَقَالَ بِيَدِهِ فِي صَدْرِي هَكَذَا وَفَرَّقَ بَيْنَ أَصَابِعِهِ وَقَوَّسَهَا أَرَدْتُ أَنْ يَدْخُلَ عَلَيَّ الْأَحْمَقُ مِثْلُكَ فَيَرَانِي كَيْفَ أَصْنَعُ فَيَصْنَعُ مِثْلَهُ أَتَانَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَسْجِدِنَا هَذَا وَفِي يَدِهِ عُرْجُونُ ابْنِ طَابٍ فَرَأَى فِي قِبْلَةِ الْمَسْجِدِ نُخَامَةً فَحَكَّهَا بِالْعُرْجُونِ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيْنَا فَقَالَ أَيُّكُمْ يُحِبُّ أَنْ يُعْرِضَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ فَخَشَعْنَا ثُمَّ قَالَ أَيُّكُمْ يُحِبُّ أَنْ يُعْرِضَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ فَخَشَعْنَا ثُمَّ قَالَ أَيُّكُمْ يُحِبُّ أَنْ يُعْرِضَ اللَّهُ عَنْهُ قُلْنَا لَا أَيُّنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا قَامَ يُصَلِّي فَإِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قِبَلَ وَجْهِهِ فَلَا يَبْصُقَنَّ قِبَلَ وَجْهِهِ وَلَا عَنْ يَمِينِهِ وَلْيَبْصُقْ عَنْ يَسَارِهِ تَحْتَ رِجْلِهِ الْيُسْرَى فَإِنْ عَجِلَتْ بِهِ بَادِرَةٌ فَلْيَقُلْ بِثَوْبِهِ هَكَذَا ثُمَّ طَوَى ثَوْبَهُ بَعْضَهُ عَلَى بَعْضٍ فَقَالَ أَرُونِي عَبِيرًا فَقَامَ فَتًى مِنْ الْحَيِّ يَشْتَدُّ إِلَى أَهْلِهِ فَجَاءَ بِخَلُوقٍ فِي رَاحَتِهِ فَأَخَذَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَعَلَهُ عَلَى رَأْسِ الْعُرْجُونِ ثُمَّ لَطَخَ بِهِ عَلَى أَثَرِ النُّخَامَةِ فَقَالَ جَابِرٌ فَمِنْ هُنَاكَ جَعَلْتُمْ الْخَلُوقَ فِي مَسَاجِدِكُمْ سِرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةِ بَطْنِ بُوَاطٍ وَهُوَ يَطْلُبُ الْمَجْدِيَّ بْنَ عَمْرٍو الْجُهَنِيَّ وَكَانَ النَّاضِحُ يَعْقُبُهُ مِنَّا الْخَمْسَةُ وَالسِّتَّةُ وَالسَّبْعَةُ فَدَارَتْ عُقْبَةُ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ عَلَى نَاضِحٍ لَهُ فَأَنَاخَهُ فَرَكِبَهُ ثُمَّ بَعَثَهُ فَتَلَدَّنَ عَلَيْهِ بَعْضَ التَّلَدُّنِ فَقَالَ لَهُ شَأْ لَعَنَكَ اللَّهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ هَذَا اللَّاعِنُ بَعِيرَهُ قَالَ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ انْزِلْ عَنْهُ فَلَا تَصْحَبْنَا بِمَلْعُونٍ لَا تَدْعُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ وَلَا تَدْعُوا عَلَى أَوْلَادِكُمْ وَلَا تَدْعُوا عَلَى أَمْوَالِكُمْ لَا تُوَافِقُوا مِنْ اللَّهِ سَاعَةً يُسْأَلُ فِيهَا عَطَاءٌ فَيَسْتَجِيبُ لَكُمْ سِرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا كَانَتْ عُشَيْشِيَةٌ وَدَنَوْنَا مَاءً مِنْ مِيَاهِ الْعَرَبِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ رَجُلٌ يَتَقَدَّمُنَا فَيَمْدُرُ الْحَوْضَ فَيَشْرَبُ وَيَسْقِينَا قَالَ جَابِرٌ فَقُمْتُ فَقُلْتُ هَذَا رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ رَجُلٍ مَعَ جَابِرٍ فَقَامَ جَبَّارُ بْنُ صَخْرٍ فَانْطَلَقْنَا إِلَى الْبِئْرِ فَنَزَعْنَا فِي الْحَوْضِ سَجْلًا أَوْ سَجْلَيْنِ ثُمَّ مَدَرْنَاهُ ثُمَّ نَزَعْنَا فِيهِ حَتَّى أَفْهَقْنَاهُ فَكَانَ أَوَّلَ طَالِعٍ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَتَأْذَنَانِ قُلْنَا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَشْرَعَ نَاقَتَهُ فَشَرِبَتْ شَنَقَ لَهَا فَشَجَتْ فَبَالَتْ ثُمَّ عَدَلَ بِهَا فَأَنَاخَهَا ثُمَّ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْحَوْضِ فَتَوَضَّأَ مِنْهُ ثُمَّ قُمْتُ فَتَوَضَّأْتُ مِنْ مُتَوَضَّإِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَهَبَ جَبَّارُ بْنُ صَخْرٍ يَقْضِي حَاجَتَهُ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيُصَلِّيَ وَكَانَتْ عَلَيَّ بُرْدَةٌ ذَهَبْتُ أَنْ أُخَالِفَ بَيْنَ طَرَفَيْهَا فَلَمْ تَبْلُغْ لِي وَكَانَتْ لَهَا ذَبَاذِبُ فَنَكَّسْتُهَا ثُمَّ خَالَفْتُ بَيْنَ طَرَفَيْهَا ثُمَّ تَوَاقَصْتُ عَلَيْهَا ثُمَّ جِئْتُ حَتَّى قُمْتُ عَنْ يَسَارِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذَ بِيَدِي فَأَدَارَنِي حَتَّى أَقَامَنِي عَنْ يَمِينِهِ ثُمَّ جَاءَ جَبَّارُ بْنُ صَخْرٍ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ جَاءَ فَقَامَ عَنْ يَسَارِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدَيْنَا جَمِيعًا فَدَفَعَنَا حَتَّى أَقَامَنَا خَلْفَهُ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْمُقُنِي وَأَنَا لَا أَشْعُرُ ثُمَّ فَطِنْتُ بِهِ فَقَالَ هَكَذَا بِيَدِهِ يَعْنِي شُدَّ وَسَطَكَ فَلَمَّا فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَا جَابِرُ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ إِذَا كَانَ وَاسِعًا فَخَالِفْ بَيْنَ طَرَفَيْهِ وَإِذَا كَانَ ضَيِّقًا فَاشْدُدْهُ عَلَى حَقْوِكَ سِرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ قُوتُ كُلِّ رَجُلٍ مِنَّا فِي كُلِّ يَوْمٍ تَمْرَةً فَكَانَ يَمَصُّهَا ثُمَّ يَصُرُّهَا فِي ثَوْبِهِ وَكُنَّا نَخْتَبِطُ بِقِسِيِّنَا وَنَأْكُلُ حَتَّى قَرِحَتْ أَشْدَاقُنَا فَأُقْسِمُ أُخْطِئَهَا رَجُلٌ مِنَّا يَوْمًا فَانْطَلَقْنَا بِهِ نَنْعَشُهُ فَشَهِدْنَا أَنَّهُ لَمْ يُعْطَهَا فَأُعْطِيَهَا فَقَامَ فَأَخَذَهَا سِرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى نَزَلْنَا وَادِيًا أَفْيَحَ فَذَهَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْضِي حَاجَتَهُ فَاتَّبَعْتُهُ بِإِدَاوَةٍ مِنْ مَاءٍ فَنَظَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يَرَ شَيْئًا يَسْتَتِرُ بِهِ فَإِذَا شَجَرَتَانِ بِشَاطِئِ الْوَادِي فَانْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى إِحْدَاهُمَا فَأَخَذَ بِغُصْنٍ مِنْ أَغْصَانِهَا فَقَالَ انْقَادِي عَلَيَّ بِإِذْنِ اللَّهِ فَانْقَادَتْ مَعَهُ كَالْبَعِيرِ الْمَخْشُوشِ الَّذِي يُصَانِعُ قَائِدَهُ حَتَّى أَتَى الشَّجَرَةَ الْأُخْرَى فَأَخَذَ بِغُصْنٍ مِنْ أَغْصَانِهَا فَقَالَ انْقَادِي عَلَيَّ بِإِذْنِ اللَّهِ فَانْقَادَتْ مَعَهُ كَذَلِكَ حَتَّى إِذَا كَانَ بِالْمَنْصَفِ مِمَّا بَيْنَهُمَا لَأَمَ بَيْنَهُمَا يَعْنِي جَمَعَهُمَا فَقَالَ الْتَئِمَا عَلَيَّ بِإِذْنِ اللَّهِ فَالْتَأَمَتَا قَالَ جَابِرٌ فَخَرَجْتُ أُحْضِرُ مَخَافَةَ أَنْ يُحِسَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِقُرْبِي فَيَبْتَعِدَ وَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ فَيَتَبَعَّدَ فَجَلَسْتُ أُحَدِّثُ نَفْسِي فَحَانَتْ مِنِّي لَفْتَةٌ فَإِذَا أَنَا بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُقْبِلًا وَإِذَا الشَّجَرَتَانِ قَدْ افْتَرَقَتَا فَقَامَتْ كُلُّ وَاحِدَةٍ مِنْهُمَا عَلَى سَاقٍ فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَفَ وَقْفَةً فَقَالَ بِرَأْسِهِ هَكَذَا وَأَشَارَ أَبُو إِسْمَعِيلَ بِرَأْسِهِ يَمِينًا وَشِمَالًا ثُمَّ أَقْبَلَ فَ
[Harun bin Ma'ruf] en [Muhammad bin Abbad] hebben ons verteld, de tekst van hun hadith is vrijwel hetzelfde en de volgende tekst van Harun wordt overgeleverd, beiden zeiden: [Hatim bin Isma'il] heeft ons verteld van [Ya'qub bin Mujahid Abu Hazrah] van [Ubadah bin Al Walid bin Ubadah bin Ash Shamit] die zei: Mijn vader en ik gingen naar dit dorp van de Ansar om kennis te vergaren voordat zij stierven. De eerste persoon die we tegenkwamen was [Abu Al Yasar], een metgezel van de Boodschapper van Allah (vrede en zegeningen van Allah zij met hem), hij was met een van zijn slaven, hij droeg een bundel lakens, Abu Al Yasar droeg een Ma'afiri-deken en zijn slaaf droeg ook een Ma'afiri-deken. Mijn vader zei tegen hem: O mijn oom, ik zie inderdaad de tekenen van woede op uw gezicht. Hij zei: Ja. Die en die heeft een schuld bij me. Ik ging naar zijn familie, groette hem en zei wat ik moest zeggen, maar hij zei: Nee. Toen kwam er een dikbuikig kind naar buiten. Ik vroeg: Waar is je vader? Hij zei: Hij heeft je stem gehoord. Vervolgens kwam mijn moeder, Arikah, binnen en ik zei: Kom tevoorschijn, ik weet al waar je bent. Ik vroeg: Waarom verberg je je voor me? Hij antwoordde: Ik zal het je vertellen, bij Allah, ik lieg niet, bij Allah, ik was bang om het je te vertellen en toen heb ik gelogen en je een belofte gedaan en die vervolgens gebroken. Jij bent een vriend van de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) en ik zit, bij Allah, in de problemen. Ik zei: Allah. Hij antwoordde: Allah. Ik zei: Allah. Hij antwoordde: Allah. Ik zei: Allah. Hij antwoordde: Allah. Toen pakte hij het laken en veegde het af met zijn hand. Hij zei: Als je geld hebt, betaal het dan af, en als je geen geld hebt, ben je vrij. Het zicht van mijn twee ogen - hij hield zijn vingers voor zijn ogen - het gehoor van mijn twee oren en het begrip van mijn hart - hij wees naar de plaats van zijn hart - zag de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zeggen: "Wie een lastig persoon opdraagt of hem van zijn (schuld) bevrijdt, Allah zal hem beschermen in Zijn schaduw." Hij zei: Toen zei ik tegen hem: O oom, als u de deken van uw slaaf zou nemen, uw slaaf die niet van u is, zijn deken die niet van u is, en u uw eigen deken over hem heen zou leggen, dan zou u natuurlijk sieraden dragen en hij ook. Hij wreef over mijn hoofd en bad toen: O Allah, zegen hem. O mijn neef, het zicht van mijn twee ogen - hij hield zijn vingers voor zijn ogen - het gehoor van mijn twee oren en het begrip van mijn hart - hij wees naar de plaats van zijn hart - zag de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zeggen: "Geef hen voedsel van wat jullie eten en geef hen kleding van wat jullie dragen." Ik gaf hem de goederen van deze wereld, wat voor mij lichter is dan dat hij mijn goedheid zou ontvangen op de Dag der Opstanding. We liepen verder tot we bij [Jabir ibn Abdullah] in zijn moskee kwamen. Hij was aan het bidden, gekleed in een hemd waarmee hij zich had bedekt. Ik stapte over de mensen heen tot ik tussen Jabir en de Qibla zat. Ik zei tegen hem: "Moge Allah u genadig zijn, waarom bidt u met één hemd aan en uw sjaal aan uw zijde?" Hij gebaarde met zijn hand naar mijn borst, zo - hij spreidde zijn vingers en krulde ze - en zei: "Ik wil dat een dwaas zoals jij naar mij toe komt en ziet wat ik doe, zodat hij het kan nadoen." Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam kwam eens naar onze moskee terwijl hij een tak van Ibn Tab droeg. Hij zag dat er slijm in de richting van de moskee lag, en schraapte het weg met de tak. Daarna draaide hij zich naar ons om en vroeg: "Wie van jullie wil dat Allah zich van hem afkeert?" Hij antwoordde: "Wij buigen voor jullie." Hij vroeg opnieuw: "Wie van jullie wil dat Allah zich van hem afkeert?" Wij antwoordden: "Nee, o Boodschapper van Allah." Hij zei: "Voorwaar, wanneer iemand van jullie bidt, is Allah Ta'araka wa Ta'ala voor hem. Spuw daarom niet naar Zijn gezicht of naar rechts, maar naar links, onder zijn linkervoet. En als hij zich niet kan beheersen totdat er speeksel of snot aan voorafgaat, laat hem het dan met zijn kleren doen, zoals dit." Hij vouwde zijn kleren over elkaar en zei toen: "Laat me de za'faran-olie zien." Toen snelde een jongeman uit de stam naar zijn familie en kwam met een mengsel van olie in zijn hand. De Profeet Mohammed (vrede zij met hem) nam het aan en smeerde het op de punt van de middenrib en wreef het vervolgens over het resterende slijm. Jabir zei: "Daar geven jullie je moskeeën parfum." We liepen eens met de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) mee in de Slag bij Buwath. Hij was op zoek naar Al Majdi bin Amru al Juhadi. De kameel die water kreeg, werd bewaakt door vijf, zes of zeven mensen. Toen omsingelde een van de kameeldrijvers van de Ansar zijn kameel. Daarna werd de kameel opgeschrikt en klom hij erop. Hij wreef over zijn kameel, maar deze bleef stil. Toen zei hij tegen zijn kameel: "Hus, moge Allah je vervloeken." De Profeet Mohammed (vrede zij met hem) vroeg: "Wie heeft de kameel vervloekt?" Hij antwoordde: "Ik ben het, o Boodschapper van Allah." De Profeet Mohammed (vrede zij met hem) zei: "Kom neer en doe niet mee aan iets wat vervloekt is. Bid niet om kwaad over jezelf, bid niet om kwaad over je kinderen, bid niet om kwaad over je bezittingen, gehoorzaam niet wanneer Allah een gebed verhoort, want Hij zal het je dan toekennen." We liepen met de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) tot in de middag. We naderden een van de Arabische wateren en de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) zei: "Wie wil voor ons uitlopen en de put repareren? Drink er dan zelf van en geef ons te drinken." Jabir zei: "Ik sta op en zeg: 'Ik ben het, o Profeet Mohammed.' De Profeet Mohammed (vrede zij met hem) zei: "Wie is er nog meer met Jabir?" Jabbar ibn Shakhr stond op. We gingen naar de put en haalden er een of twee emmers water uit. We lieten het water zakken en trokken het omhoog tot het vol water was. De eerste die ons tegenkwam was de Profeet Mohammed (vrede zij met hem). Hij vroeg: "Staan jullie dit toe?" Wij antwoordden: "Ja, o Boodschapper van Allah." Hij liet de kop van zijn kameel zakken, de kameel dronk, hij hield de teugels vast en de kameel spreidde zijn poten en urineerde. Daarna draaide hij de kameel om en liet hem brullen. Vervolgens ging de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) naar de put en verrichtte de rituele wassing. Ik stond op en verrichtte mijn rituele wassing met het resterende waswater van de Profeet Mohammed (vrede zij met hem). Jabbar ibn Shakhr ging toen naar de waterput en de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) stond op om te bidden. Ik legde een deken op me, ik wilde hem uitspreiden, maar hij kwam niet aan. De deken had een uiteinde en ik draaide hem om, daarna spande ik hem tussen de twee uiteinden en kneep hem vast met mijn nek. Toen kwam ik en ging links van de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) staan. Hij nam mijn hand en draaide me om, zodat ik rechts van hem stond. Daarna kwam Jabbar ibn Shakhr. Hij verrichtte de rituele wassing en kwam toen links van de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) staan. Hij nam onze handen en we werden achter hem geplaatst. De Profeet Mohammed (vrede zij met hem) zag me, maar ik voelde het niet. Pas later begreep ik het. Hij gebaarde met zijn hand, hij bedoelde: bind je middel vast. Na het gebed zei de Profeet Mohammed (vrede zij met hem): "O Jabir!" Ik antwoordde: "Ja, o Boodschapper van Allah." Hij zei: "Als de kleding wijd is, spreid ze dan uit tussen de twee uiteinden, en als ze smal is, bind ze dan boven je middel vast." We hebben eens met de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) gewandeld en ieder van ons at elke dag een dadel. Hij zoog eraan en smeerde het op zijn kleren. We verplaatsten de boom zodat de bladeren eraf vielen en aten ervan tot onze mondhoeken pijn deden. Ik zweer het, op een dag raakte iemand van ons vermist. We gingen ernaar op zoek en vonden het. We getuigden voor hem dat hij (het quotum dadels) niet had gekregen en zo kreeg hij het. Hij stond op en nam het aan. We liepen eens met de Profeet sallallaahu 'alaihi wa Salam tot we in een brede vallei kwamen. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam ging zijn missie volbrengen, ik volgde hem van achteren met een emmer water. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam keek om zich heen, maar zag niets om zich te bedekken. Het bleek dat er twee bomen aan de rand van de vallei stonden. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam klom naar een van de bomen, greep een tak vast en zei: "Buig voor mij neer, met Allah's toestemming." De tak boog met hem mee, als een kameel met een neus die door zijn verzorger was gemaakt, totdat hij bij een andere boom kwam en een van de takken vastgreep. Hij zei: "Buig voor mij, met de toestemming van Allah." De tak boog ook mee. Toen hij zich in het midden tussen de twee bevond, verenigde hij ze en zei: "Verenig je voor mij, met de toestemming van Allah." De twee werden één. Jabir zei: Ik rende snel weg, omdat ik bang was dat de Boodschapper van Allah (vrede en zegeningen van Allah zij met hem) mijn aanwezigheid zou voelen en weg zou gaan. Mohammed ibn Abbad zei in zijn overlevering: Hij ging weg en toen zat ik in mezelf te praten. Ik keek opzij en zag dat de Boodschapper van Allah (vrede en zegeningen van Allah zij met hem) naar me toe kwam en het bleek dat de twee bomen waren uitgelopen. Elk van hen stond op zijn eigen paal. Ik zag de Boodschapper van Allah (vrede en zegeningen van Allah zij met hem) staan en met zijn hoofd gebaren maken zoals dit - Abu Isma'il gebaarde met zijn hoofd naar rechts en naar links - daarna kwam hij. Toen hij voor me stond, vroeg hij: "O Jabir, zie je waar ik sta?" Ik antwoordde: "Ja, o Boodschapper van Allah." Hij zei: "Ga naar de twee bomen en hak van elk een tak af en breng die hierheen. Wanneer je bent waar ik sta, hak dan een tak van je rechterkant af en een tak van je linkerkant." Jabir zei: Ik stond op, nam een steen, brak hem en maakte hem scherp. Daarna ging ik naar de twee bomen en hakte van elk een tak af. Ik keerde terug en sleepte ze naar me toe totdat ik stond waar de Boodschapper van Allah (vrede en zegeningen van Allah zij met hem) had gestaan. Ik verwijderde een tak van mijn rechterkant en een tak van uw linkerkant. Toen ik de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) ontmoette, zei ik: "Ik heb het gedaan, o Boodschapper van Allah, waarvoor was dat?" Hij antwoordde: "Ik kwam langs twee graven waarvan de bewoners werden gestraft. Met mijn voorspraak wilde ik beide graven verlichten terwijl de twee takken nog nat waren." "Waituilering, waswater, water voor de wasbeurt." Ik zei: "O Boodschapper van Allah, ik vind geen druppel water in de karavaan." Een man van de Ansar koelde water voor de Boodschapper van Allah (vrede en zegeningen van Allah zij met hem) in zijn vat, dat was opgedroogd aan de houten handvatten. Toen zei hij tegen mij: "Ga naar die en die bin die en die Al Ansar en kijk of er water in zijn vat zit." Ik ging naar hem toe en bekeek zijn vat. Ik vond niets anders dan een druppel water aan het uiteinde. Als ik die eruit zou gieten, zou het zeker opdrogen. Daarna ging ik naar de Boodschapper van Allah (vrede en zegeningen van Allah zij met hem) en zei: "O Boodschapper van Allah, ik vond niets anders dan een druppel water aan het uiteinde van het vat. Als ik die eruit zou gieten, zou het zeker opdrogen." Hij zei: "Ga het halen." Ik bracht het en hij nam het in zijn hand. Hij zei iets wat ik niet weet, en voelde het toen met zijn handen. handen, waarna hij het aan mij gaf, zei hij: "O Jabir, roep om de grote kruik." Ik riep: "Grote kruik, o karavaan." Toen bracht ik hem en zette hem voor de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem). Hij gebaarde met zijn hand naar de kruik, zoals dit: Jabir spreidde zijn hand uit, strekte zijn vingers en plaatste ze op de bodem van de kruik. Hij zei: "Neem hem, o Jabir, giet het over mij heen en zeg: 'Bismillaah'." Ik goot het over hem heen en zei: 'Bismillaah'. Ik zag het water tussen de vingers van Rasulullah (vrede zij met hem) stralen, waarna de grote kruik water uitstootte en ronddraaide tot hij vol was. Daarna zei hij: "O Jabir, roep wie water nodig heeft." Jabir zei: "Mensen kwamen en dronken tot ze verzadigd waren." Toen zei ik: "Is er iemand die water nodig heeft?" Toen zei hij: "Moge Allah je voeden." Toen gingen we naar de Aan de kust, het was hoogtij, en we gooiden een vis in het water. Daarna staken we er een vuur naast aan, we kookten en grilden de vis en aten tot we vol zaten. Jabir zei: "Ik, die en die en die - hij telde tot vijf mensen - gingen de oogkas in. Niemand zag ons tot we eruit kwamen. We pakten een van zijn wenkbrauwen vast en bogen die omhoog. Daarna riepen we de grootste man van de karavaan, de grootste kameel van de karavaan en de grootste passagier van de karavaan. Hij ging eronderdoor zonder zijn hoofd te buigen."
Hadith
Imam Muslim : 5329
حَدَّثَنِي سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَعْيَنَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَقَ قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ يَقُولُا جَاءَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ إِلَى أَبِي فِي مَنْزِلِهِ فَاشْتَرَى مِنْهُ رَحْلًا فَقَالَ لِعَازِبٍ ابْعَثْ مَعِيَ ابْنَكَ يَحْمِلْهُ مَعِي إِلَى مَنْزِلِي فَقَالَ لِي أَبِي احْمِلْهُ فَحَمَلْتُهُ وَخَرَجَ أَبِي مَعَهُ يَنْتَقِدُ ثَمَنَهُ فَقَالَ لَهُ أَبِي يَا أَبَا بَكْرٍ حَدِّثْنِي كَيْفَ صَنَعْتُمَا لَيْلَةَ سَرَيْتَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَعَمْ أَسْرَيْنَا لَيْلَتَنَا كُلَّهَا حَتَّى قَامَ قَائِمُ الظَّهِيرَةِ وَخَلَا الطَّرِيقُ فَلَا يَمُرُّ فِيهِ أَحَدٌ حَتَّى رُفِعَتْ لَنَا صَخْرَةٌ طَوِيلَةٌ لَهَا ظِلٌّ لَمْ تَأْتِ عَلَيْهِ الشَّمْسُ بَعْدُ فَنَزَلْنَا عِنْدَهَا فَأَتَيْتُ الصَّخْرَةَ فَسَوَّيْتُ بِيَدِي مَكَانًا يَنَامُ فِيهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ظِلِّهَا ثُمَّ بَسَطْتُ عَلَيْهِ فَرْوَةً ثُمَّ قُلْتُ نَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَأَنَا أَنْفُضُ لَكَ مَا حَوْلَكَ فَنَامَ وَخَرَجْتُ أَنْفُضُ مَا حَوْلَهُ فَإِذَا أَنَا بِرَاعِي غَنَمٍ مُقْبِلٍ بِغَنَمِهِ إِلَى الصَّخْرَةِ يُرِيدُ مِنْهَا الَّذِي أَرَدْنَا فَلَقِيتُهُ فَقُلْتُ لِمَنْ أَنْتَ يَا غُلَامُ فَقَالَ لِرَجُلٍ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ قُلْتُ أَفِي غَنَمِكَ لَبَنٌ قَالَ نَعَمْ قُلْتُ أَفَتَحْلُبُ لِي قَالَ نَعَمْ فَأَخَذَ شَاةً فَقُلْتُ لَهُ انْفُضْ الضَّرْعَ مِنْ الشَّعَرِ وَالتُّرَابِ وَالْقَذَى قَالَ فَرَأَيْتُ الْبَرَاءَ يَضْرِبُ بِيَدِهِ عَلَى الْأُخْرَى يَنْفُضُ فَحَلَبَ لِي فِي قَعْبٍ مَعَهُ كُثْبَةً مِنْ لَبَنٍ قَالَ وَمَعِي إِدَاوَةٌ أَرْتَوِي فِيهَا لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَشْرَبَ مِنْهَا وَيَتَوَضَّأَ قَالَ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَرِهْتُ أَنْ أُوقِظَهُ مِنْ نَوْمِهِ فَوَافَقْتُهُ اسْتَيْقَظَ فَصَبَبْتُ عَلَى اللَّبَنِ مِنْ الْمَاءِ حَتَّى بَرَدَ أَسْفَلُهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اشْرَبْ مِنْ هَذَا اللَّبَنِ قَالَ فَشَرِبَ حَتَّى رَضِيتُ ثُمَّ قَالَ أَلَمْ يَأْنِ لِلرَّحِيلِ قُلْتُ بَلَى قَالَ فَارْتَحَلْنَا بَعْدَمَا زَالَتْ الشَّمْسُ وَاتَّبَعَنَا سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ وَنَحْنُ فِي جَلَدٍ مِنْ الْأَرْضِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُتِينَا فَقَالَ لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا فَدَعَا عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَارْتَطَمَتْ فَرَسُهُ إِلَى بَطْنِهَا أُرَى فَقَالَ إِنِّي قَدْ عَلِمْتُ أَنَّكُمَا قَدْ دَعَوْتُمَا عَلَيَّ فَادْعُوَا لِي فَاللَّهُ لَكُمَا أَنْ أَرُدَّ عَنْكُمَا الطَّلَبَ فَدَعَا اللَّهَ فَنَجَا فَرَجَعَ لَا يَلْقَى أَحَدًا إِلَّا قَالَ قَدْ كَفَيْتُكُمْ مَا هَاهُنَا فَلَا يَلْقَى أَحَدًا إِلَّا رَدَّهُ قَالَ وَوَفَى لَنَا و حَدَّثَنِيهِ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ ح و حَدَّثَنَاه إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ كِلَاهُمَا عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ الْبَرَاءِ قَالَ اشْتَرَى أَبُو بَكْرٍ مِنْ أَبِي رَحْلًا بِثَلَاثَةَ عَشَرَ دِرْهَمًا وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمَعْنَى حَدِيثِ زُهَيْرٍ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ و قَالَ فِي حَدِيثِهِ مِنْ رِوَايَةِ عُثْمَانَ بْنِ عُمَرَ فَلَمَّا دَنَا دَعَا عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَاخَ فَرَسُهُ فِي الْأَرْضِ إِلَى بَطْنِهِ وَوَثَبَ عَنْهُ وَقَالَ يَا مُحَمَّدُ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ هَذَا عَمَلُكَ فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يُخَلِّصَنِي مِمَّا أَنَا فِيهِ وَلَكَ عَلَيَّ لَأُعَمِّيَنَّ عَلَى مَنْ وَرَائِي وَهَذِهِ كِنَانَتِي فَخُذْ سَهْمًا مِنْهَا فَإِنَّكَ سَتَمُرُّ عَلَى إِبِلِي وَغِلْمَانِي بِمَكَانِ كَذَا وَكَذَا فَخُذْ مِنْهَا حَاجَتَكَ قَالَ لَا حَاجَةَ لِي فِي إِبِلِكَ فَقَدِمْنَا الْمَدِينَةَ لَيْلًا فَتَنَازَعُوا أَيُّهُمْ يَنْزِلُ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَنْزِلُ عَلَى بَنِي النَّجَّارِ أَخْوَالِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ أُكْرِمُهُمْ بِذَلِكَ فَصَعِدَ الرِّجَالُ وَالنِّسَاءُ فَوْقَ الْبُيُوتِ وَتَفَرَّقَ الْغِلْمَانُ وَالْخَدَمُ فِي الطُّرُقِ يُنَادُونَ يَا مُحَمَّدُ يَا رَسُولَ اللَّهِ يَا مُحَمَّدُ يَا رَسُولَ اللَّهِ
[Salamah bin Syabib] heeft het ons verteld, [Al Hasan bin A'yan] heeft het ons verteld, [Zuhair] heeft het ons verteld, [Abu Ishaq] zei: Ik hoorde [Al Bara` bin Azib] zeggen: Abu Bakr Ash Shiddiq kwam naar mijn vaders huis, toen kocht Abu Bakr een rijdier. Hij zei tegen Azib: Stuur je zoon met mij mee om hem naar mijn huis te brengen. Mijn vader zei tegen mij: Breng hem. Ik nam hem en mijn vader mee naar buiten om de prijs te betalen. Mijn vader zei tegen hem: Hé [Abu Bakr], vertel eens, wat deden jullie twee 's nachts toen jullie met de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) wandelden? Abu Bakr zei: Ja. We hebben de hele nacht gelopen tot het middaguur. De straat was stil en er kwam niemand voorbij totdat een grote steen voor ons werd opgetild. De steen bood schaduw en werd daarna niet meer aan de zon blootgesteld. We stopten in de buurt en liepen toen naar de steen toe. Met mijn handen maakte ik een plek vrij voor de Profeet (vrede en zegeningen van Allah zij met hem) om te slapen in de schaduw van de rots. Daarna spreidde ik er een bontkleed overheen en zei: Slaap, o Boodschapper van Allah, ik zal over je waken. Hij sliep, en toen ging ik over hem waken. Het bleek dat een herder met zijn geiten naar een grote rots kwam; hij wilde net als wij beschutting zoeken. Ik vroeg: Van wie ben jij, o slaaf? Hij antwoordde: Van iemand uit Medina. Ik vroeg: Heb je melk in je geiten? Hij antwoordde: Ja. Ik vroeg: Wil je ze voor me melken? Hij antwoordde: Ja. Hij nam een geit en maakte de melkklieren schoon van wol, vuil en stof. Abu Ishaq zei: Ik zag Al Bara' met zijn hand tegen zijn andere hand slaan terwijl hij ze schoonmaakte. Daarna molk hij de geit voor me in een glas met een beetje melk. Abu Bakr zei: Ik bracht het vat mee waaruit de Profeet (vrede en zegeningen van Allah zij met hem) dronk en de rituele wassing verrichtte. Hij zei: Toen ging ik naar de Profeet (vrede en zegeningen van Allah zij met hem) en ik maakte hem niet wakker, maar het bleek dat hij op dat moment wakker werd. Toen goot ik water over de melk totdat de bodem was afgekoeld. Daarna zei ik: O Boodschapper van Allah, drink deze melk. Hij dronk tot ik tevreden was. Daarna zei hij: "Is het niet tijd om te gaan?" Ik antwoordde: "Inderdaad." We vertrokken toen de zon naar het westen was gekanteld. Ondertussen volgde Suraqah bin Malik ons terwijl we ons in het woestijngebied bevonden. Ik zei: "O Boodschapper van Allah, we zijn bezocht." Hij zei: "Wees niet bedroefd, Allah is immers met ons." Toen bad de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) tot het kwaad over hem, totdat zijn paard tot aan zijn buik in de modder zakte. Toen zei hij: "Ik weet dat jullie beiden tot het kwaad over mij bidden, bid nu tot Allah voor mij, bij Allah, Ik zal jullie beide verzoeken inwilligen." Toen bad Allah en Suraqah was veilig en keerde terug. Hij ontmoette niemand, maar zei: "Ik heb genoeg voor jullie, hij (de Profeet Mohammed, vrede zij met hem) is hier niet." Hij ontmoette niemand, maar bracht hen terug. Abu Bakr zei: "Hij heeft zijn belofte aan ons gehouden. Hij heeft het aan mij [Zuhair bin Harb] verteld, hij heeft het aan ons [Uthman bin Umar] verteld." Er is ons verteld [Ishaq bin Ibrahim] heeft ons [An Nadhr bin Syumail] beiden verteld [Isra`il bin Abu Ishaq] van [Al Bara`] zei: Abu Bakr kocht een rijdier van mijn vader voor dertien dirhams. Hij noemde een hadith met de betekenis van de Zuhair hadith van Abu Ishaq, en hij vermeldde in zijn hadith van Rasulullah Uthman bin Umar: Toen Suraqah bin Malik naderde, bad Rasulullah Sallallahu 'alaihi wa Salam voor hem. Toen zakte het paard tot aan zijn buik in de grond. Suraqah sprong op en zei: O Mohammed, ik weet dat dit jouw werk is. Bid tot Allah om mij te verlossen van wat ik heb meegemaakt, en voor jou zal ik de persoon achter mij blind maken. Dit is mijn pijlkoker, neem één pijl, want je zult mijn kameel en mijn slaven hier en hier tegenkomen. Neem alsjeblieft wat je nodig hebt. Hij zei: "Ik heb je kameel niet nodig." We waren 's nachts met z'n drieën in Medina toen er een gevecht ontstond over wie de Profeet sallallaahu 'alaihi wa Salam zou tegenhouden. Hij zei: "Blijf bij de Bani Najjar, de ooms van Abdul Muthallib, ik prijs hen daarvoor." Mannen en vrouwen klommen op de daken van de huizen, kinderen en bedienden verspreidden zich over de straten, en ze riepen: O Mohammed, o Boodschapper van Allah, o Mohammed, o Boodschapper van Allah.
Hadith
Imam Muslim : 5330
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ قَالَ هَذَا مَا حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ أَحَادِيثَ مِنْهَا وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قِيلَ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ ادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَقُولُوا حِطَّةٌ يُغْفَرْ لَكُمْ خَطَايَاكُمْ فَبَدَّلُوا فَدَخَلُوا الْبَابَ يَزْحَفُونَ عَلَى أَسْتَاهِهِمْ وَقَالُوا حَبَّةٌ فِي شَعَرَةٍ
[Muhammad bin Rafi'] heeft ons verteld [Abdurrazzaq] heeft ons verteld [Ma'mar] van [Hammam bin Munabbih] zei: Dit is wat [Abu Hurairah] ons vertelde van Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam, toen noemde hij er een paar: Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam zei: "Er werd tegen de kinderen van Israël gezegd: 'Ga de deur binnen in een prostratie en zeg: 'Hitthah' (vergeef je zonden). Hij zal je fouten zeker vergeven.' Dan veranderen ze van houding en gaan ze kruipend op hun billen de deur binnen en zeggen: 'Habbah (zaad) in meel'."
Hadith
Imam Muslim : 5331
حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ بُكَيْرٍ النَّاقِدُ وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَ عَبْدٌ حَدَّثَنِي و قَالَ الْآخَرَانِ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ يَعْنُونَ ابْنَ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ وَهُوَ ابْنُ كَيْسَانَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ تَابَعَ الْوَحْيَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ وَفَاتِهِ حَتَّى تُوُفِّيَ وَأَكْثَرُ مَا كَانَ الْوَحْيُ يَوْمَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
[Amru bin Muhammad bin Bukair An Naqid], [Al Hasan bin Ali Al Hulwani] en [Abdu bin Humaid] zeiden tegen mij: Abdu zei: heeft het mij verteld, terwijl anderen zeiden: Hij heeft het ons verteld. [Ya'qub bin Ibrahim bin Sa'ad] heeft het ons verteld. [Mijn vader] van [Salih bin Kaisan] van [Ibn Shihab] zei: Hij heeft het mij verteld. [Anas bin Malik] zei: Hij heeft het mij verteld dat Allah 'azza wajalla de openbaring van Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam voltooit voordat hij stierf.
Hadith
Imam Muslim : 5332
حَدَّثَنِي أَبُو خَيْثَمَةَ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَهُوَ ابْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ أَنَّ الْيَهُودَ قَالُوا لِعُمَرَ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ آيَةً لَوْ أُنْزِلَتْ فِينَا لَاتَّخَذْنَا ذَلِكَ الْيَوْمَ عِيدًا فَقَالَ عُمَرُ إِنِّي لَأَعْلَمُ حَيْثُ أُنْزِلَتْ وَأَيَّ يَوْمٍ أُنْزِلَتْ وَأَيْنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَيْثُ أُنْزِلَتْ أُنْزِلَتْ بِعَرَفَةَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاقِفٌ بِعَرَفَةَ قَالَ سُفْيَانُ أَشُكُّ كَانَ يَوْمَ جُمُعَةٍ أَمْ لَا يَعْنِي { الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي }
Het is mij verteld door [Abu Khaitsamah bin Harb] en [Muhammad bin Al Mutsanna], een tekst die toebehoort aan Ibn Al Mutsanna, die beiden zeggen: Het is ons verteld [Abdurrahman bin Mahdi] is ons verteld [Sufyan] van [Qais bin Muslim] van [Thariq bin Shihab], de Joden zeiden tegen [Umar]: Voorwaar, u leest een vers dat, als het aan ons geopenbaard was, wij die dag tot een feestdag zouden hebben gemaakt: "Voorwaar, ik weet wanneer het vers is neergedaald, op welke dag het vers is neergedaald en waar de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) was toen het vers op Arafah neerdaalde, toen de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) op Arafah zei: Ik twijfel of het vrijdag is of niet, wat betekent: "Op deze dag heb Ik jullie religie voor jullie vervolmaakt en Mijn zegeningen voor jullie vervuld" (Al Maa`idah: 3)
Hadith
Imam Muslim : 5333
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ وَاللَّفْظُ لِأَبِي بَكْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ قَالَ قَالَتْ الْيَهُودُ لِعُمَرَ لَوْ عَلَيْنَا مَعْشَرَ يَهُودَ نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةَ { الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمْ الْإِسْلَامَ دِينًا } نَعْلَمُ الْيَوْمَ الَّذِي أُنْزِلَتْ فِيهِ لَاتَّخَذْنَا ذَلِكَ الْيَوْمَ عِيدًا قَالَ فَقَالَ عُمَرُ فَقَدْ عَلِمْتُ الْيَوْمَ الَّذِي أُنْزِلَتْ فِيهِ وَالسَّاعَةَ وَأَيْنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ نَزَلَتْ نَزَلَتْ لَيْلَةَ جَمْعٍ وَنَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَرَفَاتٍ
Nadat hij ons [Abu Bakr bin Abu Syaibah] en [Abu Kuraib] de tekst van Abu Bakr had verteld, zei hij: Nadat [Abdullah bin Idris] ons had verteld van [zijn vader] van [Qais bin Muslim] van [Thariq bin Shihab] zei: De Joden zeiden tegen [Umar]: Als wij, de Joden, dit vers hadden geopenbaard: "Op deze dag heb Ik jullie religie vervolmaakt en heb Ik jullie voldoende van Mijn zegeningen gegeven, en Ik heb de islam gezegend zodat die een religie voor jullie wordt." (Al Maa`idah: 3) We weten dat we de dag waarop het vers werd geopenbaard, zeker tot een feestdag zouden maken. Umar zei: Ik weet de dag en het tijdstip waarop het vers werd geopenbaard en waar de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) was toen het vers werd geopenbaard. Het vers werd geopenbaard in de nacht van onze bijeenkomst toen we met de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) in Arafah waren.
Hadith
Imam Muslim : 5334
و حَدَّثَنِي عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ أَخْبَرَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا أَبُو عُمَيْسٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ مِنْ الْيَهُودِ إِلَى عُمَرَ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ آيَةٌ فِي كِتَابِكُمْ تَقْرَءُونَهَا لَوْ عَلَيْنَا نَزَلَتْ مَعْشَرَ الْيَهُودِ لَاتَّخَذْنَا ذَلِكَ الْيَوْمَ عِيدًا قَالَ وَأَيُّ آيَةٍ قَالَ { الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمْ الْإِسْلَامَ دِينًا } فَقَالَ عُمَرُ إِنِّي لَأَعْلَمُ الْيَوْمَ الَّذِي نَزَلَتْ فِيهِ وَالْمَكَانَ الَّذِي نَزَلَتْ فِيهِ نَزَلَتْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَرَفَاتٍ فِي يَوْمِ جُمُعَةٍ
Er is mij verteld [Abdu bin Humaid] heeft ons verteld [Ja'far bin Aun] heeft ons verteld [Abu Umais] van [Qais bin Muslim] van [Thariq bin Shihab] zei: Een Jood kwam naar [Umar] en zei: O Amirul Mu'minin, er is een vers in uw boek dat u leest, als dat vers tot ons Joden was geopenbaard, zouden wij die dag tot een heilige dag hebben gemaakt. Umar vroeg: Welk vers? Hij antwoordde: "Vandaag heb Ik jullie religie voor jullie vervolmaakt, en Mijn zegeningen over jullie vervuld, en Ik heb goedgekeurd dat de islam een religie voor jullie zal zijn." (Al Maa`idah: 3) Umar zei: Inderdaad, ik weet de dag en plaats waarop dit vers werd geopenbaard, het vers werd geopenbaard aan de Boodschapper van Allah sallallaahu 'alaihi wa Salam in Arafah op vrijdag.
Hadith
Imam Muslim : 5335
حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى التُّجِيبِيُّ قَالَ أَبُو الطَّاهِرِ حَدَّثَنَا و قَالَ حَرْمَلَةُ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَأَلَ عَائِشَةَ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ { وَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى فَانْكِحُوا مَا طَابَ لَكُمْ مِنْ النِّسَاءِ مَثْنَى وَثُلَاثَ وَرُبَاعَ } قَالَتْ يَا ابْنَ أُخْتِي هِيَ الْيَتِيمَةُ تَكُونُ فِي حَجْرِ وَلِيِّهَا تُشَارِكُهُ فِي مَالِهِ فَيُعْجِبُهُ مَالُهَا وَجَمَالُهَا فَيُرِيدُ وَلِيُّهَا أَنْ يَتَزَوَّجَهَا بِغَيْرِ أَنْ يُقْسِطَ فِي صَدَاقِهَا فَيُعْطِيَهَا مِثْلَ مَا يُعْطِيهَا غَيْرُهُ فَنُهُوا أَنْ يَنْكِحُوهُنَّ إِلَّا أَنْ يُقْسِطُوا لَهُنَّ وَيَبْلُغُوا بِهِنَّ أَعْلَى سُنَّتِهِنَّ مِنْ الصَّدَاقِ وَأُمِرُوا أَنْ يَنْكِحُوا مَا طَابَ لَهُمْ مِنْ النِّسَاءِ سِوَاهُنَّ قَالَ عُرْوَةُ قَالَتْ عَائِشَةُ ثُمَّ إِنَّ النَّاسَ اسْتَفْتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ هَذِهِ الْآيَةِ فِيهِنَّ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { يَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّسَاءِ قُلْ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِيهِنَّ وَمَا يُتْلَى عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ فِي يَتَامَى النِّسَاءِ اللَّاتِي لَا تُؤْتُونَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُونَ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ } قَالَتْ وَالَّذِي ذَكَرَ اللَّهُ تَعَالَى أَنَّهُ { يُتْلَى عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ } الْآيَةُ الْأُولَى الَّتِي قَالَ اللَّهُ فِيهَا { وَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى فَانْكِحُوا مَا طَابَ لَكُمْ مِنْ النِّسَاءِ } قَالَتْ عَائِشَةُ وَقَوْلُ اللَّهِ فِي الْآيَةِ الْأُخْرَى { وَتَرْغَبُونَ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ } رَغْبَةَ أَحَدِكُمْ عَنْ الْيَتِيمَةِ الَّتِي تَكُونُ فِي حَجْرِهِ حِينَ تَكُونُ قَلِيلَةَ الْمَالِ وَالْجَمَالِ فَنُهُوا أَنْ يَنْكِحُوا مَا رَغِبُوا فِي مَالِهَا وَجَمَالِهَا مِنْ يَتَامَى النِّسَاءِ إِلَّا بِالْقِسْطِ مِنْ أَجْلِ رَغْبَتِهِمْ عَنْهُنَّ و حَدَّثَنَا الْحَسَنُ الْحُلْوَانِيُّ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ جَمِيعًا عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ أَنَّهُ سَأَلَ عَائِشَةَ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ { وَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى } وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ حَدِيثِ يُونُسَ عَنْ الزُّهْرِيِّ وَزَادَ فِي آخِرِهِ مِنْ أَجْلِ رَغْبَتِهِمْ عَنْهُنَّ إِذَا كُنَّ قَلِيلَاتِ الْمَالِ وَالْجَمَالِ
[Abu Ath Thahir Ahmad bin Amru bin Sarh] heeft het mij verteld, en [Harmalah bin Yahya At Tujibi] zei: Abu Ath Thahir heeft het ons verteld, terwijl Harmalah zei: [Ibn Wahab] heeft het mij verteld [Yunus] van [Ibn Shihab] heeft het mij verteld [Urwah bin Zubair] dat hij [Aisyah] vroeg naar het woord van Allah: "En als jullie je zorgen maken dat jullie niet rechtvaardig zullen zijn ten aanzien van wezen, trouw dan met (vrouwen) die goed voor jullie zijn, twee, drie of vier." (An Nisaa`: 3) Aisha zei: O mijn nicht, dat betekent een weesmeisje dat onder de hoede van haar voogd staat en die medeverantwoordelijk is voor zijn bezittingen. Hij is dan verbaasd over de rijkdom en schoonheid van het weesmeisje en wil met haar trouwen, maar met de bedoeling haar een oneerlijke bruidsschat te geven, zodat hij haar iets geeft dat vergelijkbaar is met wat aan anderen wordt gegeven. Het is hen verboden met hen te trouwen, tenzij ze rechtvaardig met hen omgaan en een hogere bruidsschat geven. Ze worden bevolen te trouwen met vrouwen die goed voor hen zijn, en niet met wezen. Urwah zei: Aisyah zei: Toen vroegen de mensen de Boodschapper van Allah (vrede en zegeningen van Allah zij met hem) om een fatwa over hen (weesvrouwen) na dit vers. Toen openbaarde Allah de Verhevene het vers: "En zij vroegen u om een fatwa over vrouwen, zeggende: 'Allah is Degene die u een fatwa over hen heeft gegeven en wat u in het Boek is voorgelezen over weesvrouwen, dat u hen niet hebt gegeven wat voor hen was voorgeschreven, terwijl u met hen wilde trouwen.'" (An Nisaa`: 127) Aisyah zei: En wat Allah de Verhevene heeft gezegd, is wat u in de Koran is voorgelezen in het vorige vers, waarin de woorden van Allah staan: "En als u zich zorgen maakt over het niet doen van rechtvaardigheid in de zaak van wezen, trouw dan met vrouwen die goed voor u zijn." (An Nisaa`: 3) Aisha zei: En Allahs woord in een ander vers: "Terwijl jullie met hen willen trouwen," (An Nisaa`: 127) is de afkeer van een van jullie voor weesvrouwen die onder jullie hoede zijn, terwijl zij weinig bezittingen hebben en niet mooi zijn. Daarom is het hen verboden te trouwen vanwege wat zij aantrekkelijk vinden aan de rijkdom en schoonheid van weesvrouwen, behalve met rechtvaardigheid vanwege hun afkeer van weesvrouwen. Al Hasan Al Hulwani en Abdu bin Humaid hebben ons verteld, allen van Ya'qub bin Ibrahim bin Sa'ad, die het ons heeft verteld. Mijn vader heeft het ons verteld van Salih, van Ibn Syihab, en Urwah heeft mij verteld dat hij Aisha vroeg naar de woorden van Allah: "En als jullie vrezen dat jullie de wezen niet rechtvaardig zullen behandelen," (An Nisaa`: 3). Hij noemde de hadith zoals de hadith van Yunus van Az Zuhri en voegde eraan toe: "Vanwege hun afkeer van wezen als ze weinig rijkdom bezitten en minder mooi zijn."
Hadith
Imam Muslim : 5336
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ فِي قَوْله { وَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى } قَالَتْ أُنْزِلَتْ فِي الرَّجُلِ تَكُونُ لَهُ الْيَتِيمَةُ وَهُوَ وَلِيُّهَا وَوَارِثُهَا وَلَهَا مَالٌ وَلَيْسَ لَهَا أَحَدٌ يُخَاصِمُ دُونَهَا فَلَا يُنْكِحُهَا لِمَالِهَا فَيَضُرُّ بِهَا وَيُسِيءُ صُحْبَتَهَا فَقَالَ { إِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى فَانْكِحُوا مَا طَابَ لَكُمْ مِنْ النِّسَاءِ } يَقُولُ مَا أَحْلَلْتُ لَكُمْ وَدَعْ هَذِهِ الَّتِي تَضُرُّ بِهَا
Abu Bakr bin Abu Syaibah en Abu Kuraib hebben ons beiden verteld: Abu Usamah heeft ons verteld wat Hisham van zijn vader van Aisha heeft gehoord over het woord van Allah: "En als jullie je zorgen maken over het niet rechtvaardig behandelen van weesvrouwen," (An Nisa': 3) Hij zei: (Dit vers) werd geopenbaard over iemand die een weesvrouw had, hij was haar voogd en zijn erfgenaam. De weesvrouw was rijk, ze had niemand anders om mee te concurreren dan zichzelf. Hij trouwde niet met haar vanwege haar rijkdom, omdat dat haar zou schaden en haar zorg zou verergeren. Toen zei hij: "En als jullie je zorgen maken over het niet rechtvaardig behandelen van wezen, trouw dan met vrouwen die goed voor jullie zijn." (An Nisa': 3) Hij zei: Ik sta het jullie niet toe om deze vrouw, die daardoor gevaarlijk is, te verlaten.
Hadith
Imam Muslim : 5337
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ فِي قَوْله { وَمَا يُتْلَى عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ فِي يَتَامَى النِّسَاءِ اللَّاتِي لَا تُؤْتُونَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُونَ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ } قَالَتْ أُنْزِلَتْ فِي الْيَتِيمَةِ تَكُونُ عِنْدَ الرَّجُلِ فَتَشْرَكُهُ فِي مَالِهِ فَيَرْغَبُ عَنْهَا أَنْ يَتَزَوَّجَهَا وَيَكْرَهُ أَنْ يُزَوِّجَهَا غَيْرَهُ فَيَشْرَكُهُ فِي مَالِهِ فَيَعْضِلُهَا فَلَا يَتَزَوَّجُهَا وَلَا يُزَوِّجُهَا غَيْرَهُ
Abu Bakr bin Abu Syaibah heeft ons verteld [Abdah bin Sulayman] van Hisham van zijn vader van Aisyah over Zijn woorden: "En wat jullie in de Koran is voorgelezen: 354 (bepaalde ook) over de weesvrouwen dat jullie hen niet gaven wat voor hen was voorgeschreven, terwijl jullie met hen wilden trouwen." (An Nisaa`: 127) Aisyah zei: (Dit vers) werd geopenbaard in verband met iemands weesvrouw. De weesvrouw nam hem op in zijn bezit en wilde vervolgens met haar trouwen. Hij wilde niet dat de weesvrouw met een andere man zou trouwen en in zijn bezit zou worden opgenomen, dus maakte hij het haar moeilijk door niet met haar te trouwen en haar niet met een andere man uit te huwen.
Hadith
Imam Muslim : 5338
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ فِي قَوْله { يَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّسَاءِ قُلْ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِيهِنَّ } الْآيَةَ قَالَتْ هِيَ الْيَتِيمَةُ الَّتِي تَكُونُ عِنْدَ الرَّجُلِ لَعَلَّهَا أَنْ تَكُونَ قَدْ شَرِكَتْهُ فِي مَالِهِ حَتَّى فِي الْعَذْقِ فَيَرْغَبُ يَعْنِي أَنْ يَنْكِحَهَا وَيَكْرَهُ أَنْ يُنْكِحَهَا رَجُلًا فَيَشْرَكُهُ فِي مَالِهِ فَيَعْضِلُهَا
Abu Kuraib heeft ons verteld wat Abu Usamah ons heeft verteld wat Hisham ons heeft verteld van [zijn vader] van [Aisyah] over Zijn woorden: "En zij vragen u om een fatwa betreffende vrouwen. Zeg: 'Allah geeft u een fatwa betreffende hen.'" (An Nisaa`: 127) Aisyah zei: "Ze is een wees die bij iemand is, misschien betrekt ze de man bij haar bezittingen tot aan de druiventrossen, en hij wilde met haar trouwen, maar hij wilde haar niet met een andere man uithuwelijken, zodat het bij zijn bezittingen zou worden gerekend en hij haar problemen zou bezorgen."
Hadith
Imam Muslim : 5339
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ فِي قَوْله { وَمَنْ كَانَ فَقِيرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ } قَالَتْ أُنْزِلَتْ فِي وَالِي مَالِ الْيَتِيمِ الَّذِي يَقُومُ عَلَيْهِ وَيُصْلِحُهُ إِذَا كَانَ مُحْتَاجًا أَنْ يَأْكُلَ مِنْهُ
Abu Bakr bin Abu Syaibah heeft ons verteld [Abdah bin Sulayman] van Hisyam van zijn vader Aisha over Zijn woorden: "En wie arm is, mag van zijn bezittingen eten naar gelang wat passend is." (An Nisaa`: 6) Aisha zei: (dit vers) gaat over de beheerder van zijn bezittingen, een wees die ervoor zorgt en het repareert; hij mag ervan eten als hij het nodig heeft.
Hadith
Imam Muslim : 5340
و حَدَّثَنَاه أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ فِي قَوْله تَعَالَى { وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ وَمَنْ كَانَ فَقِيرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ } قَالَتْ أُنْزِلَتْ فِي وَلِيِّ الْيَتِيمِ أَنْ يُصِيبَ مِنْ مَالِهِ إِذَا كَانَ مُحْتَاجًا بِقَدْرِ مَالِهِ بِالْمَعْرُوفِ و حَدَّثَنَاه أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ بِهَذَا الْإِسْنَادِ
Abu Kuraib heeft ons verteld wat Abu Usamah ons heeft verteld wat Hisyam ons heeft verteld van [zijn vader] van [Aisha] over Zijn woorden: "Wie (onder de voogden) daartoe in staat is, moet zich onthouden (van het eten van de bezittingen van de wees) en wie arm is, mag de bezittingen eten naar gelang wat passend is." (An Nisaa`: 6) Aisha zei: Het werd geopenbaard met betrekking tot de voogd van een wees, dat hij zijn geld mag gebruiken als hij de hoeveelheid van zijn bezittingen op een passende manier nodig heeft. Abu Kuraib heeft ons verteld wat Ibn Numair ons heeft verteld wat Hisham ons heeft verteld met deze sanad.
