Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 Hadith
Hadith
Imam Muslim : 5221
و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ عَنْ شُعَيْبِ بْنِ الْحَبْحَابِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الدَّجَّالُ مَمْسُوحُ الْعَيْنِ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ كَافِرٌ ثُمَّ تَهَجَّاهَا ك ف ر يَقْرَؤُهُ كُلُّ مُسْلِمٍ
Миңа [Зүһәйр бин Хәрб] безгә [Әффан] сөйләгәнчә, [Габделварис] безгә [Шуайб бин Әл-Хәббәдән] [Әнәс бин Мәликтән] Аллаһның Рәсүле (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) болай дигән: «Дәҗҗал сукыр, аның күзләре арасында «Кәфир» дип язылган - ул «Кәфи Р» дип язган - һәр мөселман аны укый ала».
Hadith
Imam Muslim : 5222
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ إِسْحَقُ أَخْبَرَنَا و قَالَ الْآخَرَانِ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ شَقِيقٍ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الدَّجَّالُ أَعْوَرُ الْعَيْنِ الْيُسْرَى جُفَالُ الشَّعَرِ مَعَهُ جَنَّةٌ وَنَارٌ فَنَارُهُ جَنَّةٌ وَجَنَّتُهُ نَارٌ
Моны безгә [Мөхәммәд бин Абдулла бин Нумайр], [Мөхәммәд бин Әл-Әла`] һәм [Исхак бин Ибраһим] сөйләделәр, Исхак болай диде: Безгә моны сөйләделәр, ә башкалар болай диде: Безгә [Әбу Муавия] [Әл-Әгъмәштән] [Шәкыйктән] [Хөзәйфәдән] сөйләделәр, ул болай диде: Аллаһның пәйгамбәре (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) болай диде: "Дәҗҗалның уң күзе сукыр, бөдрә чәчле булачак, аның белән җәннәт һәм җәһәннәм булачак, аның җәһәннәме җәннәт, ә аның җәннәте җәһәннәм булачак".
Hadith
Imam Muslim : 5223
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ عَنْ أَبِي مَالِكٍ الْأَشْجَعِيِّ عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَأَنَا أَعْلَمُ بِمَا مَعَ الدَّجَّالِ مِنْهُ مَعَهُ نَهْرَانِ يَجْرِيَانِ أَحَدُهُمَا رَأْيَ الْعَيْنِ مَاءٌ أَبْيَضُ وَالْآخَرُ رَأْيَ الْعَيْنِ نَارٌ تَأَجَّجُ فَإِمَّا أَدْرَكَنَّ أَحَدٌ فَلْيَأْتِ النَّهْرَ الَّذِي يَرَاهُ نَارًا وَلْيُغَمِّضْ ثُمَّ لْيُطَأْطِئْ رَأْسَهُ فَيَشْرَبَ مِنْهُ فَإِنَّهُ مَاءٌ بَارِدٌ وَإِنَّ الدَّجَّالَ مَمْسُوحُ الْعَيْنِ عَلَيْهَا ظَفَرَةٌ غَلِيظَةٌ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ كَافِرٌ يَقْرَؤُهُ كُلُّ مُؤْمِنٍ كَاتِبٍ وَغَيْرِ كَاتِبٍ
[Әбу Бәкер бин Әбу Шәйбә] безгә [Язид бин Харун]дан [Әбу Мәлик Әл Әшҗәи]дан [Рибъий бин Хираси]дан [Хөзәйфә] сөйләгән: Аллаһның Рәсүле (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) болай дигән: «Мин Дәҗҗал белән нәрсә булачагын беләм, аның янында ике елга ага. Берсе күзгә ак су рәвешендә, икенчесе күзгә ут рәвешендә күренәчәк. Әгәр кемдер аның белән очрашса, ул җәннәткә барырга тиеш, анда ут күренәчәк һәм күзләрен йомып, башын аска төшереп эчәргә тиеш, чөнки ул чыннан да салкын су. Чыннан да, Дәҗҗал сукыр булачак, аның күзләре өстендә калын тире булачак, аның күзләре арасында «КӘФИР» дип язылачак, аны укый-яза белгән һәр мөэмин укый алачак».
Hadith
Imam Muslim : 5224
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ عَنْ حُذَيْفَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ فِي الدَّجَّالِ إِنَّ مَعَهُ مَاءً وَنَارًا فَنَارُهُ مَاءٌ بَارِدٌ وَمَاؤُهُ نَارٌ فَلَا تَهْلِكُوا قَالَ أَبُو مَسْعُودٍ وَأَنَا سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
[Убәйдуллаһ бин Муаз] безгә [әтием] безгә [Шөгъбә] сөйләде. [Мөхәммәд бин Әл Мусанна] безгә үз текстын сөйләде, [Мөхәммәд бин Җәгъфәр] безгә [Шөгъбә] сөйләде, [Габделмәлик бин Умәйрдән] [Рибъий бин Хирасидан] [Хөзәйфәдән] Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вә сәлләм Дәҗҗал турында болай диде: "Чынлыкта, аның янында су һәм ут булачак, аның суы салкын су һәм аның суы ут булачак, шуңа күрә һәлак булмагыз". [Әбү Мәсгуд] әйтте: Мин моны Аллаһның Рәсүленнән саллаһу галәйһи вә сәлләмнән ишеттем.
Hadith
Imam Muslim : 5225
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ صَفْوَانَ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَمْرٍو أَبِي مَسْعُودٍ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ انْطَلَقْتُ مَعَهُ إِلَى حُذَيْفَةَ بْنِ الْيَمَانِ فَقَالَ لَهُ عُقْبَةُ حَدِّثْنِي مَا سَمِعْتَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الدَّجَّالِ قَالَ إِنَّ الدَّجَّالَ يَخْرُجُ وَإِنَّ مَعَهُ مَاءً وَنَارًا فَأَمَّا الَّذِي يَرَاهُ النَّاسُ مَاءً فَنَارٌ تُحْرِقُ وَأَمَّا الَّذِي يَرَاهُ النَّاسُ نَارًا فَمَاءٌ بَارِدٌ عَذْبٌ فَمَنْ أَدْرَكَ ذَلِكَ مِنْكُمْ فَلْيَقَعْ فِي الَّذِي يَرَاهُ نَارًا فَإِنَّهُ مَاءٌ عَذْبٌ طَيِّبٌ فَقَالَ عُقْبَةُ وَأَنَا قَدْ سَمِعْتُهُ تَصْدِيقًا لِحُذَيْفَةَ
[Али бин Хуҗр] безгә [Шуайб бин Сафван]дан [Габделмәлик бин Умайрдан] [Рибъий бин Хирайстан] [Укба бин Амр Әбу Мәсъуд Әл-Әнсаридан] сөйләде, ул болай диде: Мин аның белән [Хөзәйфә бин Әл-Йәмән] очрашырга бардым, аннары Укба аңа болай диде: Аллаһның Рәсүленнән (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) Дәҗҗал турында нәрсә ишеткәнеңне сөйлә әле! Ул болай диде: Дәҗҗал су һәм ут белән киләчәк. Кешеләрнең су дип күргәне - янып торган ут, ә кешеләрнең ут дип күргәне - салкын, чиста су. Сезнең арагызда кем дә булса аның белән очрашса, ут кебек күренгәнен сайласын, чөнки ул яхшы, чиста су. Укба болай диде: Мин моны Хузәйфәне аклау өчен ишеттем.
Hadith
Imam Muslim : 5226
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَاللَّفْظُ لِابْنِ حُجْرٍ قَالَ إِسْحَقُ أَخْبَرَنَا و قَالَ ابْنُ حُجْرٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْمُغِيرَةِ عَنْ نُعَيْمِ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ قَالَ اجْتَمَعَ حُذَيْفَةُ وَأَبُو مَسْعُودٍ فَقَالَ حُذَيْفَةُ لَأَنَا بِمَا مَعَ الدَّجَّالِ أَعْلَمُ مِنْهُ إِنَّ مَعَهُ نَهْرًا مِنْ مَاءٍ وَنَهْرًا مِنْ نَارٍ فَأَمَّا الَّذِي تَرَوْنَ أَنَّهُ نَارٌ مَاءٌ وَأَمَّا الَّذِي تَرَوْنَ أَنَّهُ مَاءٌ نَارٌ فَمَنْ أَدْرَكَ ذَلِكَ مِنْكُمْ فَأَرَادَ الْمَاءَ فَلْيَشْرَبْ مِنْ الَّذِي يَرَاهُ أَنَّهُ نَارٌ فَإِنَّهُ سَيَجِدُهُ مَاءً قَالَ أَبُو مَسْعُودٍ هَكَذَا سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ
[Әли бин Хөҗр Әс-Сәгъди] һәм [Исхак бин Ибраһим] безгә сөйләгәннәр, текст Ибн Хөҗрныкы, Исхак болай дигән: Ул безгә сөйләгән, ә Ибн Хөҗр болай дигән: [Җәрир] безгә [Әл-Мугирәдән] [Ну'аим бин Әбу Хиндтан] [Рибъий бин Хираси] болай дигән: [Хөзәйфә] һәм [Әбу Мәсъуд] җыелганнар, Хөзәйфә болай дигән: Мин Дәҗҗал белән бер кеше барлыгын иң яхшы беләм, аның белән су елгасы да, ут елгасы да булачак. Сез ут дип күргән нәрсә - су, ә сез су дип күргән нәрсә - ут. Сездән кем дә булса аның белән очрашып, су тели икән, ут кебек күренгән елгадан эчсен, чөнки ул аны су рәвешендә табар. Әбу Мәсъуд болай дигән: Мин Пәйгамбәрдән صلى الله عليه وسلم шулай ишеттем.
Hadith
Imam Muslim : 5227
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ يَحْيَى عَنْ أَبِي سَلَمَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا أُخْبِرُكُمْ عَنْ الدَّجَّالِ حَدِيثًا مَا حَدَّثَهُ نَبِيٌّ قَوْمَهُ إِنَّهُ أَعْوَرُ وَإِنَّهُ يَجِيءُ مَعَهُ مِثْلُ الْجَنَّةِ وَالنَّارِ فَالَّتِي يَقُولُ إِنَّهَا الْجَنَّةُ هِيَ النَّارُ وَإِنِّي أَنْذَرْتُكُمْ بِهِ كَمَا أَنْذَرَ بِهِ نُوحٌ قَوْمَهُ
[Мөхәммәд бин Рафи] миңа [Хөсәен бин Мөхәммәд] безгә [Шәйбан] сөйләгәнен [Яхьядан] [Әбү Сәләмәдән] әйтте: Мин [Әбү Һөрәйрәнең] болай дигәнен ишеттем: Аллаһның Рәсүле (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) әйтте: "Сезгә Дәҗҗал турында берәр нәрсә сөйләп биримме? Бернинди пәйгамбәр дә үз халкына әйтмәгән нәрсә: Чыннан да, ул - Дәҗҗал - бер күзе белән сукыр, ул җәннәт һәм җәһәннәм кебек нәрсә белән киләчәк. Ул әйткән нәрсә - җәннәт дигәнне аңлата. Һәм, әлбәттә, мин аны сезнең хакта Нух үз халкын кисәткән кебек кисәтәм".
Hadith
Imam Muslim : 5228
حَدَّثَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ جَابِرٍ الطَّائِيُّ قَاضِي حِمْصَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جُبَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ الْحَضْرَمِيِّ أَنَّهُ سَمِعَ النَّوَّاسَ بْنَ سَمْعَانَ الْكِلَابِيَّ ح و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مِهْرَانَ الرَّازِيُّ وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ جَابِرٍ الطَّائِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ النَّوَّاسِ بْنِ سَمْعَانَ قَالَ ذَكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الدَّجَّالَ ذَاتَ غَدَاةٍ فَخَفَّضَ فِيهِ وَرَفَّعَ حَتَّى ظَنَنَّاهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ فَلَمَّا رُحْنَا إِلَيْهِ عَرَفَ ذَلِكَ فِينَا فَقَالَ مَا شَأْنُكُمْ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ ذَكَرْتَ الدَّجَّالَ غَدَاةً فَخَفَّضْتَ فِيهِ وَرَفَّعْتَ حَتَّى ظَنَنَّاهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ فَقَالَ غَيْرُ الدَّجَّالِ أَخْوَفُنِي عَلَيْكُمْ إِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا فِيكُمْ فَأَنَا حَجِيجُهُ دُونَكُمْ وَإِنْ يَخْرُجْ وَلَسْتُ فِيكُمْ فَامْرُؤٌ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ إِنَّهُ شَابٌّ قَطَطٌ عَيْنُهُ طَافِئَةٌ كَأَنِّي أُشَبِّهُهُ بِعَبْدِ الْعُزَّى بْنِ قَطَنٍ فَمَنْ أَدْرَكَهُ مِنْكُمْ فَلْيَقْرَأْ عَلَيْهِ فَوَاتِحَ سُورَةِ الْكَهْفِ إِنَّهُ خَارِجٌ خَلَّةً بَيْنَ الشَّأْمِ وَالْعِرَاقِ فَعَاثَ يَمِينًا وَعَاثَ شِمَالًا يَا عِبَادَ اللَّهِ فَاثْبُتُوا قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا لَبْثُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ أَرْبَعُونَ يَوْمًا يَوْمٌ كَسَنَةٍ وَيَوْمٌ كَشَهْرٍ وَيَوْمٌ كَجُمُعَةٍ وَسَائِرُ أَيَّامِهِ كَأَيَّامِكُمْ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَذَلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي كَسَنَةٍ أَتَكْفِينَا فِيهِ صَلَاةُ يَوْمٍ قَالَ لَا اقْدُرُوا لَهُ قَدْرَهُ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا إِسْرَاعُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ كَالْغَيْثِ اسْتَدْبَرَتْهُ الرِّيحُ فَيَأْتِي عَلَى الْقَوْمِ فَيَدْعُوهُمْ فَيُؤْمِنُونَ بِهِ وَيَسْتَجِيبُونَ لَهُ فَيَأْمُرُ السَّمَاءَ فَتُمْطِرُ وَالْأَرْضَ فَتُنْبِتُ فَتَرُوحُ عَلَيْهِمْ سَارِحَتُهُمْ أَطْوَلَ مَا كَانَتْ ذُرًا وَأَسْبَغَهُ ضُرُوعًا وَأَمَدَّهُ خَوَاصِرَ ثُمَّ يَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيَرُدُّونَ عَلَيْهِ قَوْلَهُ فَيَنْصَرِفُ عَنْهُمْ فَيُصْبِحُونَ مُمْحِلِينَ لَيْسَ بِأَيْدِيهِمْ شَيْءٌ مِنْ أَمْوَالِهِمْ وَيَمُرُّ بِالْخَرِبَةِ فَيَقُولُ لَهَا أَخْرِجِي كُنُوزَكِ فَتَتْبَعُهُ كُنُوزُهَا كَيَعَاسِيبِ النَّحْلِ ثُمَّ يَدْعُو رَجُلًا مُمْتَلِئًا شَبَابًا فَيَضْرِبُهُ بِالسَّيْفِ فَيَقْطَعُهُ جَزْلَتَيْنِ رَمْيَةَ الْغَرَضِ ثُمَّ يَدْعُوهُ فَيُقْبِلُ وَيَتَهَلَّلُ وَجْهُهُ يَضْحَكُ فَبَيْنَمَا هُوَ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ الْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ فَيَنْزِلُ عِنْدَ الْمَنَارَةِ الْبَيْضَاءِ شَرْقِيَّ دِمَشْقَ بَيْنَ مَهْرُودَتَيْنِ وَاضِعًا كَفَّيْهِ عَلَى أَجْنِحَةِ مَلَكَيْنِ إِذَا طَأْطَأَ رَأْسَهُ قَطَرَ وَإِذَا رَفَعَهُ تَحَدَّرَ مِنْهُ جُمَانٌ كَاللُّؤْلُؤِ فَلَا يَحِلُّ لِكَافِرٍ يَجِدُ رِيحَ نَفَسِهِ إِلَّا مَاتَ وَنَفَسُهُ يَنْتَهِي حَيْثُ يَنْتَهِي طَرْفُهُ فَيَطْلُبُهُ حَتَّى يُدْرِكَهُ بِبَابِ لُدٍّ فَيَقْتُلُهُ ثُمَّ يَأْتِي عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ قَوْمٌ قَدْ عَصَمَهُمْ اللَّهُ مِنْهُ فَيَمْسَحُ عَنْ وُجُوهِهِمْ وَيُحَدِّثُهُمْ بِدَرَجَاتِهِمْ فِي الْجَنَّةِ فَبَيْنَمَا هُوَ كَذَلِكَ إِذْ أَوْحَى اللَّهُ إِلَى عِيسَى إِنِّي قَدْ أَخْرَجْتُ عِبَادًا لِي لَا يَدَانِ لِأَحَدٍ بِقِتَالِهِمْ فَحَرِّزْ عِبَادِي إِلَى الطُّورِ وَيَبْعَثُ اللَّهُ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ وَهُمْ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ فَيَمُرُّ أَوَائِلُهُمْ عَلَى بُحَيْرَةِ طَبَرِيَّةَ فَيَشْرَبُونَ مَا فِيهَا وَيَمُرُّ آخِرُهُمْ فَيَقُولُونَ لَقَدْ كَانَ بِهَذِهِ مَرَّةً مَاءٌ وَيُحْصَرُ نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ حَتَّى يَكُونَ رَأْسُ الثَّوْرِ لِأَحَدِهِمْ خَيْرًا مِنْ مِائَةِ دِينَارٍ لِأَحَدِكُمْ الْيَوْمَ فَيَرْغَبُ نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ فَيُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ النَّغَفَ فِي رِقَابِهِمْ فَيُصْبِحُونَ فَرْسَى كَمَوْتِ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ ثُمَّ يَهْبِطُ نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ إِلَى الْأَرْضِ فَلَا يَجِدُونَ فِي الْأَرْضِ مَوْضِعَ شِبْرٍ إِلَّا مَلَأَهُ زَهَمُهُمْ وَنَتْنُهُمْ فَيَرْغَبُ نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ إِلَى اللَّهِ فَيُرْسِلُ اللَّهُ طَيْرًا كَأَعْنَاقِ الْبُخْتِ فَتَحْمِلُهُمْ فَتَطْرَحُهُمْ حَيْثُ شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ يُرْسِلُ اللَّهُ مَطَرًا لَا يَكُنُّ مِنْهُ بَيْتُ مَدَرٍ وَلَا وَبَرٍ فَيَغْسِلُ الْأَرْضَ حَتَّى يَتْرُكَهَا كَالزَّلَفَةِ ثُمَّ يُقَالُ لِلْأَرْضِ أَنْبِتِي ثَمَرَتَكِ وَرُدِّي بَرَكَتَكِ فَيَوْمَئِذٍ تَأْكُلُ الْعِصَابَةُ مِنْ الرُّمَّانَةِ وَيَسْتَظِلُّونَ بِقِحْفِهَا وَيُبَارَكُ فِي الرِّسْلِ حَتَّى أَنَّ اللِّقْحَةَ مِنْ الْإِبِلِ لَتَكْفِي الْفِئَامَ مِنْ النَّاسِ وَاللِّقْحَةَ مِنْ الْبَقَرِ لَتَكْفِي الْقَبِيلَةَ مِنْ النَّاسِ وَاللِّقْحَةَ مِنْ الْغَنَمِ لَتَكْفِي الْفَخِذَ مِنْ النَّاسِ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ رِيحًا طَيِّبَةً فَتَأْخُذُهُمْ تَحْتَ آبَاطِهِمْ فَتَقْبِضُ رُوحَ كُلِّ مُؤْمِنٍ وَكُلِّ مُسْلِمٍ وَيَبْقَى شِرَارُ النَّاسِ يَتَهَارَجُونَ فِيهَا تَهَارُجَ الْحُمُرِ فَعَلَيْهِمْ تَقُومُ السَّاعَةُ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ وَالْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ قَالَ ابْنُ حُجْرٍ دَخَلَ حَدِيثُ أَحَدِهِمَا فِي حَدِيثِ الْآخَرِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَ مَا ذَكَرْنَا وَزَادَ بَعْدَ قَوْلِهِ لَقَدْ كَانَ بِهَذِهِ مَرَّةً مَاءٌ ثُمَّ يَسِيرُونَ حَتَّى يَنْتَهُوا إِلَى جَبَلِ الْخَمَرِ وَهُوَ جَبَلُ بَيْتِ الْمَقْدِسِ فَيَقُولُونَ لَقَدْ قَتَلْنَا مَنْ فِي الْأَرْضِ هَلُمَّ فَلْنَقْتُلْ مَنْ فِي السَّمَاءِ فَيَرْمُونَ بِنُشَّابِهِمْ إِلَى السَّمَاءِ فَيَرُدُّ اللَّهُ عَلَيْهِمْ نُشَّابَهُمْ مَخْضُوبَةً دَمًا وَفِي رِوَايَةِ ابْنِ حُجْرٍ فَإِنِّي قَدْ أَنْزَلْتُ عِبَادًا لِي لَا يَدَيْ لِأَحَدٍ بِقِتَالِهِمْ
Безгә [Әбу Хәйтсәмә Зөһәйр бин Хәрб] безгә [Әл Вәлид бин Мөслим] миңа [Абдуррахман бин Язид бин Җәбир] миңа [Яхья бин Җәбир Әс Тои] Химш хакиме, миңа [Әбуррахман бин Җүбәйр] миңа [әтисе, Җүбәйр бин Нәфәйр Әл Хадлрами] ул [Ән Нәвас бин Сәмъан Әл Килаби] ишеткәнен сөйләде. Миңа [Мөхәммәд бин Миһран Әр Рази] сөйләгән текст безгә [Әл Вәлид бин Мөслим] безгә [Абдуррахман бин Язид бин Җәбир] [Яхья бин Җәбир Әс Таи] [Абдуррахман бин Җүбәйр бин Нуфәйр] [аның әтисе Җүбәйр бин Нуфәйр] [Ән Нәүвас бин Самъан] әйткән: Беркөнне иртән Аллаһның илчесе, Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын, Дәҗҗал турында искә алды, ул тавышын күтәрде һәм каты итеп әйтте, хәтта без аны пальма агачлары төркемендә дип уйладык. Без Аллаһның илчесен (Аллаһның аңа рәхмәте һәм сәламе булсын) калдырып, кире кайттык, ул бу хакта бездән белде һәм сорады: "Ни өчен сез?" Без җавап бирдек: Әй Аллаһның Илчесе, сез бер көнне иртән Дәҗҗал турында искә алдыгыз, тирә-якка карадыгыз һәм тавышыгызны күтәрдегез, хәтта без аны хөрмә агачлары арасында дип уйладык. Ул әйтте: "Дәҗҗалдан тыш, мин сезнең өчен күбрәк куркам, әгәр ул күренсә һәм мин сезнең арагызда булсам, мин аны җиңәрмен, сезне түгел. Әгәр ул күренсә һәм мин сезнең арагызда булмасам, һәр кеше үзенең яклаучысы, һәм Аллаһ һәр мөселман өстеннән минем варисым. Ул бөдрә чәчле егет иде, күзләре чыгып тора, Абдул Әл-Гъзза бин Катанга охшаган. Сезнең арагызда аны күргән кеше "Әл-Кәһф" сүрәсенең башын укысын, ул Шам белән Гыйрак арасында күренде һәм уңда да, сулда да күп бозыклыклар кылды, әй Аллаһ коллары, нык булыгыз". Без сорадык: Ул җирдә күпме вакыт торды? Рәсүлүллаһ галәйһиссәлам җавап бирде: "Кырык көн, бер көн ел кебек, бер көн ай кебек, бер көн шәһәр кебек, калган көннәр сезнең көннәрегез кебек". Без сорадык: Әй Аллаһның Илчесе, бер елга охшаган көн турында нәрсә уйлыйсыз, безгә бер көн намаз уку җитәме? Аллаһның Илчесе, Аллаһның аңа рәхмәте һәм сәламе булсын, җавап бирде: "Юк, ләкин күләмен исәпләгез", - диде. Без сорадык: Әй Аллаһның Илчесе, җирдә ул нинди тизлек белән ява?" Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вә сәлләм: "Җил белән бетә торган яңгыр кебек", - дип җавап бирде. Ул кешеләргә килде һәм аларны чакырды, алар аны кабул иттеләр, ул күккә яңгыр яудырырга боерды, аннары күк яңгыр яудырды, җиргә үсемлекләр үстерергә боерды, аннары җир үсемлекләр үстерде, аларның терлекләре озын өркечләр, киң корсаклар һәм тулы сөт капчыклары белән калды, һәм һәлакәт килде, ул аңа: "Хәзинәңне чыгар", - диде. Аннары аның акчасы аның артыннан умарта кортлары кебек иярде. Аннары ул бер егетне чакырып алды, аны кылыч белән кисеп, ике өлешкә кисеп, чакырды, ул килеп, көлеп йөзен кашып алды, шул вакытта ул шулай иде. Кинәт Мәрьям улы Гайсә Димәшкнең көнчыгышына ак манарада төште, ике зәгъфран бизәкле кием киеп, ике кулын ике фәрештәнең канатларына куйды. Башын аска төшергәч, су тамчылары ага, ә башын күтәргәч, энҗе кебек тир ага иде, бер генә мөэмин дә аның исен сизми иде, үлемнән һәм сулышының исеннән башка күзе күргән кадәр. Гайсә Дәҗҗалны эзләде, аны Лүдд капкасында тапты һәм үтерде. Шуннан соң Мәрьям улы Гайсә Аллаһ Дәҗҗалдан саклаган халык янына килде. Ул аларның йөзләрен сөртте һәм җәннәттәге дәрәҗәләрен әйтте. Алар шулай торганда, Аллаһ аңа вәхий кылды: "Чыннан да, Мин колларымны чыгардым, беркем дә алар белән сугыша алмый, шуңа күрә колларымны Түргә алып барыгыз. Аллаһ Йәҗҗ һәм Мәҗүҗне җибәрде: "Алар һәр яктан тиз киләләр". -Әл-Әнбия: 96- Аннары иң алдынгысы Табари күлен кичеп эчте, аннары икенчесе кичеп чыкты, алар: "Менә су", - диделәр. Аллаһ пәйгамбәре Гайсә һәм аның юлдашлары уратып алынганнар, хәтта аларның берсенең буйвол башы бүген сезнең берегезнең йөз динарыннан да яхшырак иде. Шуннан соң Аллаһ пәйгамбәре Гайсә һәм аның юлдашлары Аллаһ аларның муеннарына кортлар җибәрүен теләделәр һәм алар бер җан кебек үлделәр, аннары "Гайсә һәм аның юлдашлары килделәр, бер карыш та урын калмады, ләкин мәетләр һәм аларның каннарының сасы исе белән тулган иде. Аннары Гайсә һәм аның юлдашлары Аллаһка дога кылдылар, һәм Аллаһ дөя муенына охшаган кош җибәрде. Кош аларны алды һәм Аллаһ теләгәнчә ыргытты, аннары Аллаһ аларга яңгыр җибәрде, бернинди йон яки туфрак йорты да яңгырны туктатмады, ул җирне чылатты һәм һәр җирдә күлләр калдырды. Аллаһ аның уңдырышлылыгын бәрәкәтләндерде, хәтта бер төркем кеше сөт савучы дөяләр белән, бер кабилә сөт савучы сыерлар белән һәм кайбер туганнар сөт савучы кәҗәләр белән җитәрлек булды. Алар шулай булгач, кинәт Аллаһ көчле җил җибәрде һәм һәр мөэмин һәм мөселманның гомерен култык астына алды, ә калган кешеләр начар кешеләр иде, алар парлашкан ишәкләр кебек тыныч кына җенси мөнәсәбәттә булдылар. Шуңа күрә апокалипсис аларның өстендә булачак». Безгә [Әли бин Хөҗр Әс Саъди] безгә [Абдулла бин Әбуррахман бин Язид бин Җәбир] һәм [Әл Вәлид бин Мөслим] сөйләде, Ибн Хөҗр болай диде: Бер хәдис икенче хәдис белән кушылган. [Абдурарахман бин Язид бин Җәбир] без искә алганча, бу санад белән, ләкин ул сүзләреннән соң өстәде: "Монда элек су бар иде", "Алар Хәмәр тавына, Бәйтүл Мәкъдис тавына җиткәнче йөрделәр, алар әйттеләр: "Без җирдәгеләрне үтердек, әйдәгез, күктәгеләрне үтерик", - диделәр. Алар укларын күккә аттылар, һәм Аллаһ аларның укларын канга әйләндерде". Ибн Хөҗр риваятьләрендә искә алына: "Чынлыкта, Мин колларымны җибәрдем, беркем дә алар белән сугыша алмый".
Hadith
Imam Muslim : 5229
حَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ وَالْحَسَنُ الْحُلْوَانِيُّ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ وَأَلْفَاظُهُمْ مُتَقَارِبَةٌ وَالسِّيَاقُ لِعَبْدٍ قَالَ حَدَّثَنِي و قَالَ الْآخَرَانِ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ وَهُوَ ابْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ قَالَ حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا حَدِيثًا طَوِيلًا عَنْ الدَّجَّالِ فَكَانَ فِيمَا حَدَّثَنَا قَالَ يَأْتِي وَهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْهِ أَنْ يَدْخُلَ نِقَابَ الْمَدِينَةِ فَيَنْتَهِي إِلَى بَعْضِ السِّبَاخِ الَّتِي تَلِي الْمَدِينَةَ فَيَخْرُجُ إِلَيْهِ يَوْمَئِذٍ رَجُلٌ هُوَ خَيْرُ النَّاسِ أَوْ مِنْ خَيْرِ النَّاسِ فَيَقُولُ لَهُ أَشْهَدُ أَنَّكَ الدَّجَّالُ الَّذِي حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثَهُ فَيَقُولُ الدَّجَّالُ أَرَأَيْتُمْ إِنْ قَتَلْتُ هَذَا ثُمَّ أَحْيَيْتُهُ أَتَشُكُّونَ فِي الْأَمْرِ فَيَقُولُونَ لَا قَالَ فَيَقْتُلُهُ ثُمَّ يُحْيِيهِ فَيَقُولُ حِينَ يُحْيِيهِ وَاللَّهِ مَا كُنْتُ فِيكَ قَطُّ أَشَدَّ بَصِيرَةً مِنِّي الْآنَ قَالَ فَيُرِيدُ الدَّجَّالُ أَنْ يَقْتُلَهُ فَلَا يُسَلَّطُ عَلَيْهِ قَالَ أَبُو إِسْحَقَ يُقَالُ إِنَّ هَذَا الرَّجُلَ هُوَ الْخَضِرُ عَلَيْهِ السَّلَام و حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ أَخْبَرَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ فِي هَذَا الْإِسْنَادِ بِمِثْلِهِ
[Әмру Ән Нәкыйд], [Әл Хәсән Әл Хулвани] һәм [Габделхәмид бин Хумайд] миңа сөйләгәннәр, аларның текстлары диярлек бер үк, һәм түбәндәге текст Әбдүдән, ул болай диде: Ул миңа сөйләгән, ә башкалар болай диделәр: Ул безгә [Ягъкуб бин Ибраһим бин Саад] безгә [әтием] [Салих]тан, [Ибн Шиһаб] миңа [Үбәйдулла бин Абдулла бин Утба]дан сөйләгәнне [Әбу Сәгыйд Әл Худри] болай диде: Аллаһның илчесе (Аллаһның аңа рәхмәте һәм сәламе булсын!) бер көнне Дәҗҗал турында озын хикәя сөйләде, аның арасында ул безгә сөйләгәне: "Ул Мәдинә тауларындагы юлга чыкты - аңа Мәдинә тыелган иде - Мәдинәдән соң берәр җиргә җиткәнче. Шул вакытта аның белән иң яхшы кешеләр яки иң яхшы кешеләр арасында булган кеше очрашты, ул: "Мин шаһитлек бирәм, син Аллаһның илчесе (Аллаһның аңа рәхмәте һәм сәламе булсын) безгә сөйләгән Дәҗҗал", - диде. Дәҗҗал әйтте: "Сез ничек уйлыйсыз, әгәр мин бу кешене үтереп терелтсәм, сез аңа шикләнерсезме?" Алар: "Юк", - дип җавап бирделәр. Дәҗҗал аны үтерде һәм терелтте. Аны терелткәч, ул: "Аллаһ белән ант итәм, мин сине хәзерге кебек аңламадым", - диде. Шуннан соң Дәҗҗал аны үтерергә теләде, ләкин ул аны контрольдә тота алмады". Әбү Исхак әйтте: "Кайберәүләр бу кешенең Хәзир галәйһиссәлам булуын әйттеләр. Миңа [Абдуллаһ бин Абдуррахман әд-Дарими] безгә [Әбу Әл Яман] безгә [Әз-Зүһридән] [Шуайб]ка хәбәр иткәне турында хәбәр ителде, охшаш текст белән.
Hadith
Imam Muslim : 5230
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قُهْزَاذَ مِنْ أَهْلِ مَرْوَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُثْمَانَ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ قَيْسِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ أَبِي الْوَدَّاكِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْرُجُ الدَّجَّالُ فَيَتَوَجَّهُ قِبَلَهُ رَجُلٌ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ فَتَلْقَاهُ الْمَسَالِحُ مَسَالِحُ الدَّجَّالِ فَيَقُولُونَ لَهُ أَيْنَ تَعْمِدُ فَيَقُولُ أَعْمِدُ إِلَى هَذَا الَّذِي خَرَجَ قَالَ فَيَقُولُونَ لَهُ أَوَ مَا تُؤْمِنُ بِرَبِّنَا فَيَقُولُ مَا بِرَبِّنَا خَفَاءٌ فَيَقُولُونَ اقْتُلُوهُ فَيَقُولُ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ أَلَيْسَ قَدْ نَهَاكُمْ رَبُّكُمْ أَنْ تَقْتُلُوا أَحَدًا دُونَهُ قَالَ فَيَنْطَلِقُونَ بِهِ إِلَى الدَّجَّالِ فَإِذَا رَآهُ الْمُؤْمِنُ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ هَذَا الدَّجَّالُ الَّذِي ذَكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَيَأْمُرُ الدَّجَّالُ بِهِ فَيُشَبَّحُ فَيَقُولُ خُذُوهُ وَشُجُّوهُ فَيُوسَعُ ظَهْرُهُ وَبَطْنُهُ ضَرْبًا قَالَ فَيَقُولُ أَوَ مَا تُؤْمِنُ بِي قَالَ فَيَقُولُ أَنْتَ الْمَسِيحُ الْكَذَّابُ قَالَ فَيُؤْمَرُ بِهِ فَيُؤْشَرُ بِالْمِئْشَارِ مِنْ مَفْرِقِهِ حَتَّى يُفَرَّقَ بَيْنَ رِجْلَيْهِ قَالَ ثُمَّ يَمْشِي الدَّجَّالُ بَيْنَ الْقِطْعَتَيْنِ ثُمَّ يَقُولُ لَهُ قُمْ فَيَسْتَوِي قَائِمًا قَالَ ثُمَّ يَقُولُ لَهُ أَتُؤْمِنُ بِي فَيَقُولُ مَا ازْدَدْتُ فِيكَ إِلَّا بَصِيرَةً قَالَ ثُمَّ يَقُولُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّهُ لَا يَفْعَلُ بَعْدِي بِأَحَدٍ مِنْ النَّاسِ قَالَ فَيَأْخُذُهُ الدَّجَّالُ لِيَذْبَحَهُ فَيُجْعَلَ مَا بَيْنَ رَقَبَتِهِ إِلَى تَرْقُوَتِهِ نُحَاسًا فَلَا يَسْتَطِيعُ إِلَيْهِ سَبِيلًا قَالَ فَيَأْخُذُ بِيَدَيْهِ وَرِجْلَيْهِ فَيَقْذِفُ بِهِ فَيَحْسِبُ النَّاسُ أَنَّمَا قَذَفَهُ إِلَى النَّارِ وَإِنَّمَا أُلْقِيَ فِي الْجَنَّةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا أَعْظَمُ النَّاسِ شَهَادَةً عِنْدَ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Мәрв халкының берсе булган [Мөхәммәд бин Абдулла бин Кахзадз] безгә [Абдулла бин Госман]дан [Әбү Хәмзә]дан [Кайс бин Ваһаб]дан [Әбү Әл-Ваддак]дан [Әбү Сәгыйд Әл-Худри]дан болай дип сөйләде: Аллаһының Илчесе, аңа Аллаһының рәхмәте һәм сәламе булсын, болай диде: «Дәҗҗал күренде, мөэминнәрдән берсе аңа таба юнәлде, һәм Дәҗҗалның кораллы гаскәре аны каршы алды, алар: «Кая барасың?» – дип сорадылар. Мөэмин җавап бирде: «Күренгән кешегә бар», – дип. Алар сорадылар: «Безнең Аллаһка ышанмыйсыңмы?» Мөэмин җавап бирде: «Раббыбыз яшерен түгел», – диделәр. Алар: «Аны үтерегез», – диделәр. Аннары алар бер-берсенә: «Аллаһыбыз сезгә аңардан башка беркемне дә үтерергә тыймадымы?» – диделәр. Алар аны Дәҗҗал янына алып бардылар. Мөэминнәр аны күргәч, ул: «Әй, кешеләр, бу Аллаһ Илчесе, аңа Аллаһының рәхмәте һәм сәламе булсын, искә алган Дәҗҗал», – диде. Шуннан соң Дәҗҗал икегә бүленергә боерды. Ул: "Аны алып, суегыз", - диде. Аның аркасы һәм корсагы сугылган иде, аннары Дәҗҗал сорады: "Син миңа ышанмыйсыңмы?" Мөэмин җавап бирде: "Син ялганчы Мәсихме?" Аннары Дәҗҗал аны башыннан аяклары арасындагы уртага кадәр кисәргә боерды. Шуннан соң Дәҗҗал тәннең ике кисәге арасыннан үтеп: "Торыгыз", - диде, тән торды. Шуннан соң Дәҗҗал аңардан сорады: "Син миңа ышанмыйсыңмы?" Ул җавап бирде: "Мин сезне яхшырак беләм". Шуннан соң Дәҗҗал әйтте: "Әй, кешеләр, миннән соң беркем дә мондый эш кылмады". Аннары Дәҗҗал аны суярга алып китте, аннары муены белән яка сөяге арасына көмеш бирделәр, ләкин Дәҗҗал аны үтерә алмады. Аннары аның кулларын һәм аякларын тотып ыргыттылар, кешеләр аны җәһәннәмгә ыргытылган дип уйладылар, ләкин чынлыкта ул җәннәткә ыргытылды". Шуннан соң Аллаһның Илчесе салләллаһу галәйһи вә сәлләм болай диде: «Ул – галәмнәрнең Раббысы каршында шаһитлеге иң зур булган кеше».
Hadith
Imam Muslim : 5231
حَدَّثَنَا شِهَابُ بْنُ عَبَّادٍ الْعَبْدِيُّ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ حُمَيْدٍ الرُّؤَاسِيُّ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَ مَا سَأَلَ أَحَدٌ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الدَّجَّالِ أَكْثَرَ مِمَّا سَأَلْتُ قَالَ وَمَا يُنْصِبُكَ مِنْهُ إِنَّهُ لَا يَضُرُّكَ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُمْ يَقُولُونَ إِنَّ مَعَهُ الطَّعَامَ وَالْأَنْهَارَ قَالَ هُوَ أَهْوَنُ عَلَى اللَّهِ مِنْ ذَلِكَ
Безгә [Шиһаб бин Әббәд Әл-Әбди] [Ибраһим бин Һөмәйд Әр-Руаси] [Исмәгыйль бин Әбу Халид] [Кайс бин Әбу Хазим] [Әл-Мөгыйрә бин Шөгъбә] болай дип риваять иттеләр: Ул болай диде: "Пәйгамбәрдән (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) Дәҗҗал турында миннән дә күбрәк беркем дә сорамады. Ул: "Сине аның турында нәрсә борчый? Ул сиңа зыян китермәс", - диде. Мин: "Әй Аллаһның Илчесе, аның янында ризык һәм елга бар диләр", - дидем. Ул: "Бу Аллаһ өчен җиңелрәк", - диде.
Hadith
Imam Muslim : 5232
حَدَّثَنَا سُرَيْجُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ إِسْمَعِيلَ عَنْ قَيْسٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَ مَا سَأَلَ أَحَدٌ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الدَّجَّالِ أَكْثَرَ مِمَّا سَأَلْتُهُ قَالَ وَمَا سُؤَالُكَ قَالَ قُلْتُ إِنَّهُمْ يَقُولُونَ مَعَهُ جِبَالٌ مِنْ خُبْزٍ وَلَحْمٍ وَنَهَرٌ مِنْ مَاءٍ قَالَ هُوَ أَهْوَنُ عَلَى اللَّهِ مِنْ ذَلِكَ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَابْنُ نُمَيْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ ح و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ ح و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ كُلُّهُمْ عَنْ إِسْمَعِيلَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَ حَدِيثِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ حُمَيْدٍ وَزَادَ فِي حَدِيثِ يَزِيدَ فَقَالَ لِي أَيْ بُنَيَّ
[Сураҗи бин Юныс] безгә сөйләде [Хөшәйм] безгә сөйләде [Исмәгыйль] безгә сөйләде [Кайс] безгә сөйләде [Әл-Мугирә бин Шөгъбә] әйтте: Пәйгамбәрдән (Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) Дәҗҗал турында миннән дә күбрәк беркем дә сорамаган. Ул сорады: "Нәрсә соравың бар?" Мин әйттем: "Чыннан да, алар аның белән икмәк таулары, ит һәм су елгалары булачак диләр. Ул әйтте: "Бу Аллаһ өчен җиңелрәк", - диде. [Әбү Бәкер бин Әбү Шәйбә] һәм [Ибн Нумәйр] икесе дә әйттеләр: [Ваки] безгә әйтте. [Исхак бин Ибраһим] безгә әйтте [Җәрир] безгә әйтте. [Ибн Әби Гомәр] безгә әйтте [Суфиян] безгә әйтте. [Әбү Бәкер бин Әбү Шәйбә] безгә [Йәзид бин Харун] сөйләде. [Мөхәммәд бин Рафи] миңа, [Әбү Усама] миңа сөйләде, барысы да [Исмәгыйльдән] Ибраһим бин Хөмәйд хәдисе кебек чылбыр белән сөйләде, һәм ул Язид хәдисендә өстәде: Ул миңа: "И улым!" - диде.
Hadith
Imam Muslim : 5233
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ النُّعْمَانِ بْنِ سَالِمٍ قَالَ سَمِعْتُ يَعْقُوبَ بْنَ عَاصِمِ بْنِ عُرْوَةَ بْنِ مَسْعُودٍ الثَّقَفِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرٍو وَجَاءَهُ رَجُلٌ فَقَالَ مَا هَذَا الْحَدِيثُ الَّذِي تُحَدِّثُ بِهِ تَقُولُ إِنَّ السَّاعَةَ تَقُومُ إِلَى كَذَا وَكَذَا فَقَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ أَوْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَوْ كَلِمَةً نَحْوَهُمَا لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ لَا أُحَدِّثَ أَحَدًا شَيْئًا أَبَدًا إِنَّمَا قُلْتُ إِنَّكُمْ سَتَرَوْنَ بَعْدَ قَلِيلٍ أَمْرًا عَظِيمًا يُحَرَّقُ الْبَيْتُ وَيَكُونُ وَيَكُونُ ثُمَّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْرُجُ الدَّجَّالُ فِي أُمَّتِي فَيَمْكُثُ أَرْبَعِينَ لَا أَدْرِي أَرْبَعِينَ يَوْمًا أَوْ أَرْبَعِينَ شَهْرًا أَوْ أَرْبَعِينَ عَامًا فَيَبْعَثُ اللَّهُ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ كَأَنَّهُ عُرْوَةُ بْنُ مَسْعُودٍ فَيَطْلُبُهُ فَيُهْلِكُهُ ثُمَّ يَمْكُثُ النَّاسُ سَبْعَ سِنِينَ لَيْسَ بَيْنَ اثْنَيْنِ عَدَاوَةٌ ثُمَّ يُرْسِلُ اللَّهُ رِيحًا بَارِدَةً مِنْ قِبَلِ الشَّأْمِ فَلَا يَبْقَى عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ أَحَدٌ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ مِنْ خَيْرٍ أَوْ إِيمَانٍ إِلَّا قَبَضَتْهُ حَتَّى لَوْ أَنَّ أَحَدَكُمْ دَخَلَ فِي كَبَدِ جَبَلٍ لَدَخَلَتْهُ عَلَيْهِ حَتَّى تَقْبِضَهُ قَالَ سَمِعْتُهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَيَبْقَى شِرَارُ النَّاسِ فِي خِفَّةِ الطَّيْرِ وَأَحْلَامِ السِّبَاعِ لَا يَعْرِفُونَ مَعْرُوفًا وَلَا يُنْكِرُونَ مُنْكَرًا فَيَتَمَثَّلُ لَهُمْ الشَّيْطَانُ فَيَقُولُ أَلَا تَسْتَجِيبُونَ فَيَقُولُونَ فَمَا تَأْمُرُنَا فَيَأْمُرُهُمْ بِعِبَادَةِ الْأَوْثَانِ وَهُمْ فِي ذَلِكَ دَارٌّ رِزْقُهُمْ حَسَنٌ عَيْشُهُمْ ثُمَّ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَلَا يَسْمَعُهُ أَحَدٌ إِلَّا أَصْغَى لِيتًا وَرَفَعَ لِيتًا قَالَ وَأَوَّلُ مَنْ يَسْمَعُهُ رَجُلٌ يَلُوطُ حَوْضَ إِبِلِهِ قَالَ فَيَصْعَقُ وَيَصْعَقُ النَّاسُ ثُمَّ يُرْسِلُ اللَّهُ أَوْ قَالَ يُنْزِلُ اللَّهُ مَطَرًا كَأَنَّهُ الطَّلُّ أَوْ الظِّلُّ نُعْمَانُ الشَّاكُّ فَتَنْبُتُ مِنْهُ أَجْسَادُ النَّاسِ ثُمَّ يُنْفَخُ فِيهِ أُخْرَى فَإِذَا هُمْ قِيَامٌ يَنْظُرُونَ ثُمَّ يُقَالُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ هَلُمَّ إِلَى رَبِّكُمْ { وَقِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْئُولُونَ } قَالَ ثُمَّ يُقَالُ أَخْرِجُوا بَعْثَ النَّارِ فَيُقَالُ مِنْ كَمْ فَيُقَالُ مِنْ كُلِّ أَلْفٍ تِسْعَ مِائَةٍ وَتِسْعَةً وَتِسْعِينَ قَالَ فَذَاكَ يَوْمَ { يَجْعَلُ الْوِلْدَانَ شِيبًا } وَذَلِكَ { يَوْمَ يُكْشَفُ عَنْ سَاقٍ } و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ النُّعْمَانِ بْنِ سَالِمٍ قَالَ سَمِعْتُ يَعْقُوبَ بْنَ عَاصِمِ بْنِ عُرْوَةَ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ سَمِعْتُ رَجُلًا قَالَ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو إِنَّكَ تَقُولُ إِنَّ السَّاعَةَ تَقُومُ إِلَى كَذَا وَكَذَا فَقَالَ لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ لَا أُحَدِّثَكُمْ بِشَيْءٍ إِنَّمَا قُلْتُ إِنَّكُمْ تَرَوْنَ بَعْدَ قَلِيلٍ أَمْرًا عَظِيمًا فَكَانَ حَرِيقَ الْبَيْتِ قَالَ شُعْبَةُ هَذَا أَوْ نَحْوَهُ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْرُجُ الدَّجَّالُ فِي أُمَّتِي وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ حَدِيثِ مُعَاذٍ وَقَالَ فِي حَدِيثِهِ فَلَا يَبْقَى أَحَدٌ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ مِنْ إِيمَانٍ إِلَّا قَبَضَتْهُ قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ بِهَذَا الْحَدِيثِ مَرَّاتٍ وَعَرَضْتُهُ عَلَيْهِ
[Убайдуллаһ бин Муаз Әл-Әмбари] безгә [әтием] безгә [Шугъба] [Ән-Нугъман бин Салим] сөйләгән: Мин [Ягъкуб бин Асим бин Урваһ бин Мәсъуд Әт-Сәкафи] болай дигән: Мин [Абдуллаһ бин Әмру] дигәнне ишеттем, бер кеше аның янына килеп: "Сез сөйләгән бу хәдис нәрсә ул, сез Кыямәт булачак дип әйтәсез, фәлән кадәр", - диде. Ул: "Субхәнәллаһ", яки "ләә иләһә илләллаһ", яки охшаш сүзләр әйтте. Мин беркемгә дә мәңгегә бернәрсә дә сөйләмәскә ниятлим, мин бары тик тиздән йортларны яндырачак зур нәрсә күрерсез дип әйтәм, фәлән булачак", - диде. Шуннан соң ул болай диде: Аллаһның пәйгамбәре (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) болай диде: "Дәҗҗал минем өммәтем арасында барлыкка киләчәк һәм ул кырык көн, ай яки ел булганмы белмим", - диде. Аннары Аллаһ Гайсә бин Мәрьямне Урваһ бин Мәсъуд кебек җибәрде, ул Дәҗҗалны эзләп тапты һәм үтерде." Шуннан соң кешеләр җиде ел яшәделәр, икесе арасында дошманлык булмады. Аннары Аллаһ Сүрия ягыннан салкын җил җибәрде, һәм йөрәгендә горчица орлыгы авырлыгындагы изгелек яки иман булган бер генә кеше дә калмады, ләкин ул аның гомерен алыр иде, хәтта сезнең берәрегез тауга кергән саен, тауга кереп, аның гомерен алыр иде». Ул болай диде: Мин Аллаһның Илчесенең (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) болай дигәнен ишеттем: «Кошлар кебек җиңел начар кешеләр калды - начарлык эшләргә тиз, һәм кыргый хайваннарның теләге - аларның үз-үзләрен башкаларга гаделсезлек кылудагы кыргый хайваннар кебек тотышлары - алар яхшылыкны белмәделәр һәм яманлыкны инкар итмәделәр». Шайтан аларны сурәтләде һәм әйтте: «Сез җавап бирмисезме?» Алар әйттеләр: «Безгә нәрсә боерасыз?» Шайтан аларга потларга табынырга боерды, һәм алар шулай эшләделәр. Аларның ризыклары яхшы һәм тормышлары яхшы иде. Аннары сур өрелде, һәм беркем дә аны ишетмәде, алар муеннарын кыйшайтып, муеннарын күтәрделәр». Ул әйтте: "Моны беренче булып дөяләре өчен кое ремонтлаган кеше ишеткән." Ул әйтте: "Ул үлде, кешеләр дә үлде. Шуннан соң Аллаһ яңгыр тамчылары кебек яңгыр җибәрде - яки әйтте, аннары кеше гәүдәләре барлыкка килде, "Аннары тагын бер тапкыр сурнай өрелде, аннары кинәт алар һәркайсы карарын көтеп тордылар -". - Әз-Зүмәр: 68 - аннан соң ул әйтте: "Әй кешеләр, Раббыгызга килегез, "Һәм аларны тыныч урында тотыгыз, чөнки алар чыннан да соралачаклар". - Әш-Шәффәт: 24 - аннары ул әйтте: "Ут илчесен чыгарыгыз", - диде. Аңа: "Ничә кешедән?" - дип әйттеләр. Аңа: "Һәр меңгә 900 туксан тугыз", - дип җавап бирделәр. Ул әйтте: "Бу - "балалар чәчләрен агартачак көн". - Әл-Мүззәммил: 17 - һәм бу - "бозаулар ачылачак көн"". -Әл-Кәләм: 42- Миңа [Мөхәммәд бин Бәшәр] [Мөхәммәд бин Җәгъфәр] безгә [Шөгъбә] турында [Ән-Нуъман бин Сәлим] сөйләгәнен сөйләде, ул болай диде: Мин [Ягъкуб бин Асим бин Урва бин Мәсъуд] болай диде: Мин бер кешенең Абдуллаһ бин Әмргә: "Син Кыямәтнең фәлән вакытта булачагын әйтәсең", - дигәнен ишеттем. Ул болай диде: "Мин беркемгә дә мәңгегә бернәрсә дә әйтмәскә телим, мин бары тик тиздән йортларны яндырачак зур нәрсә күрерсең дип әйтәм". Шөгъбә моны яки шундый ук нәрсәне әйтте. Абдуллаһ бин Әмр болай диде: "Аллаһның илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) болай диде: "Дәҗҗал минем өммәтем арасында барлыкка киләчәк", - диде ул Муаз хәдисенә охшаш хәдисне искә алды һәм үз хәдисендә болай дип искә алды: "Күңелендә горчица орлыгы авырлыгындагы иман булган беркем дә калмаячак, ләкин аның җаны алыначак". [Мөхәммәд бин Җәгъфәр] болай диде: Бу хәдис миңа [Шөгъбәгә] берничә тапкыр сөйләнде һәм мин аңа аңлаттым.
Hadith
Imam Muslim : 5234
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ عَنْ أَبِي حَيَّانَ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ حَفِظْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا لَمْ أَنْسَهُ بَعْدُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ أَوَّلَ الْآيَاتِ خُرُوجًا طُلُوعُ الشَّمْسِ مِنْ مَغْرِبِهَا وَخُرُوجُ الدَّابَّةِ عَلَى النَّاسِ ضُحًى وَأَيُّهُمَا مَا كَانَتْ قَبْلَ صَاحِبَتِهَا فَالْأُخْرَى عَلَى إِثْرِهَا قَرِيبًا و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا أَبُو حَيَّانَ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ قَالَ جَلَسَ إِلَى مَرْوَانَ بْنِ الْحَكَمِ بِالْمَدِينَةِ ثَلَاثَةُ نَفَرٍ مِنْ الْمُسْلِمِينَ فَسَمِعُوهُ وَهُوَ يُحَدِّثُ عَنْ الْآيَاتِ أَنَّ أَوَّلَهَا خُرُوجًا الدَّجَّالُ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو لَمْ يَقُلْ مَرْوَانُ شَيْئًا قَدْ حَفِظْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا لَمْ أَنْسَهُ بَعْدُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فَذَكَرَ بِمِثْلِهِ و حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي حَيَّانَ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ قَالَ تَذَاكَرُوا السَّاعَةَ عِنْدَ مَرْوَانَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ بِمِثْلِ حَدِيثِهِمَا وَلَمْ يَذْكُرْ ضُحًى
[Әбу Бәкер бин Әбу Шәйбә] безгә [Мөхәммәд бин Бишр], [Әбу Хәйян], [Әбу Зуръа], [Абдуллаһ бин Әмру] сөйләде, ул болай диде: Мин Аллаһ Рәсүленнән (Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) беркайчан да онытмаган хәдисне ятладым. Мин Аллаһ Рәсүленең (Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) болай дигәнен ишеттем: "Иң беренче күренгән билгеләр - кояш баюыннан чыгуы һәм хайваннарның иртән кешеләр өстенә чыгуы, икесенең кайсысы беренче күренсә, киләсесе тиздән күренә." [Мөхәммәд бин Абдуллаһ бин Нүмәйр] безгә [әтием] безгә [Әбу Хәйян], [Әбу Зуръа] әйтте: Мәдинәгә Мәрван бин Әл-Хәкәм янына өч мөселман килде, алар аның Кыямәт билгеләре турында сөйләгәнен ишеттеләр, һәм беренче күренгән кеше Дәҗҗал булды. [Абдуллаһ бин Әмру] әйтте: Мәрван бернәрсә дә әйтмәде. Мин Аллаһ Рәсүленнән (Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) беркайчан да онытмаган хәдисне ятладым. Мин Аллаһ Илчесенең (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) әйткәнен ишеттем, ул охшаш хәдисне искә алды. Безгә [Нәср бин Али Әл-Җәһдләми] [Әбу Әхмәт]гә [Суфиян] безгә [Әбу Хәйяннан] [Әбу Зуръадан] сөйләгәнен риваять иттеләр, ул болай диде: Алар Мәрван йортында Кыямәт турында сөйләшәләр иде, аннары [Абдуллаһ бин Әмру] болай диде: Мин Аллаһ Илчесенең (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) икесенең дә хәдисе кебек әйткәнен ишеттем, ләкин ул: Иртәнге вакытта, дип әйтмәде.
Hadith
Imam Muslim : 5235
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ عَبْدِ الصَّمَدِ بْنِ عَبْدِ الْوَارِثِ وَحَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ كِلَاهُمَا عَنْ عَبْدِ الصَّمَدِ وَاللَّفْظُ لِعَبْدِ الْوَارِثِ بْنِ عَبْدِ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ جَدِّي عَنْ الْحُسَيْنِ بْنِ ذَكْوَانَ حَدَّثَنَا ابْنُ بُرَيْدَةَ حَدَّثَنِي عَامِرُ بْنُ شَرَاحِيلَ الشَّعْبِيُّ شَعْبُ هَمْدَانَ أَنَّهُ سَأَلَ فَاطِمَةَ بِنْتَ قَيْسٍ أُخْتَ الضَّحَّاكِ بْنِ قَيْسٍ وَكَانَتْ مِنْ الْمُهَاجِرَاتِ الْأُوَلِ فَقَالَ حَدِّثِينِي حَدِيثًا سَمِعْتِيهِ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تُسْنِدِيهِ إِلَى أَحَدٍ غَيْرِهِ فَقَالَتْ لَئِنْ شِئْتَ لَأَفْعَلَنَّ فَقَالَ لَهَا أَجَلْ حَدِّثِينِي فَقَالَتْ نَكَحْتُ ابْنَ الْمُغِيرَةِ وَهُوَ مِنْ خِيَارِ شَبَابِ قُرَيْشٍ يَوْمَئِذٍ فَأُصِيبَ فِي أَوَّلِ الْجِهَادِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا تَأَيَّمْتُ خَطَبَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ فِي نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَخَطَبَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى مَوْلَاهُ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ وَكُنْتُ قَدْ حُدِّثْتُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَحَبَّنِي فَلْيُحِبَّ أُسَامَةَ فَلَمَّا كَلَّمَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ أَمْرِي بِيَدِكَ فَأَنْكِحْنِي مَنْ شِئْتَ فَقَالَ انْتَقِلِي إِلَى أُمِّ شَرِيكٍ وَأُمُّ شَرِيكٍ امْرَأَةٌ غَنِيَّةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ عَظِيمَةُ النَّفَقَةِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يَنْزِلُ عَلَيْهَا الضِّيفَانُ فَقُلْتُ سَأَفْعَلُ فَقَالَ لَا تَفْعَلِي إِنَّ أُمَّ شَرِيكٍ امْرَأَةٌ كَثِيرَةُ الضِّيفَانِ فَإِنِّي أَكْرَهُ أَنْ يَسْقُطَ عَنْكِ خِمَارُكِ أَوْ يَنْكَشِفَ الثَّوْبُ عَنْ سَاقَيْكِ فَيَرَى الْقَوْمُ مِنْكِ بَعْضَ مَا تَكْرَهِينَ وَلَكِنْ انْتَقِلِي إِلَى ابْنِ عَمِّكِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو ابْنِ أُمِّ مَكْتُومٍ وَهُوَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي فِهْرٍ فِهْرِ قُرَيْشٍ وَهُوَ مِنْ الْبَطْنِ الَّذِي هِيَ مِنْهُ فَانْتَقَلْتُ إِلَيْهِ فَلَمَّا انْقَضَتْ عِدَّتِي سَمِعْتُ نِدَاءَ الْمُنَادِي مُنَادِي رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُنَادِي الصَّلَاةَ جَامِعَةً فَخَرَجْتُ إِلَى الْمَسْجِدِ فَصَلَّيْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكُنْتُ فِي صَفِّ النِّسَاءِ الَّتِي تَلِي ظُهُورَ الْقَوْمِ فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاتَهُ جَلَسَ عَلَى الْمِنْبَرِ وَهُوَ يَضْحَكُ فَقَالَ لِيَلْزَمْ كُلُّ إِنْسَانٍ مُصَلَّاهُ ثُمَّ قَالَ أَتَدْرُونَ لِمَ جَمَعْتُكُمْ قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ إِنِّي وَاللَّهِ مَا جَمَعْتُكُمْ لِرَغْبَةٍ وَلَا لِرَهْبَةٍ وَلَكِنْ جَمَعْتُكُمْ لِأَنَّ تَمِيمًا الدَّارِيَّ كَانَ رَجُلًا نَصْرَانِيًّا فَجَاءَ فَبَايَعَ وَأَسْلَمَ وَحَدَّثَنِي حَدِيثًا وَافَقَ الَّذِي كُنْتُ أُحَدِّثُكُمْ عَنْ مَسِيحِ الدَّجَّالِ حَدَّثَنِي أَنَّهُ رَكِبَ فِي سَفِينَةٍ بَحْرِيَّةٍ مَعَ ثَلَاثِينَ رَجُلًا مِنْ لَخْمٍ وَجُذَامَ فَلَعِبَ بِهِمْ الْمَوْجُ شَهْرًا فِي الْبَحْرِ ثُمَّ أَرْفَئُوا إِلَى جَزِيرَةٍ فِي الْبَحْرِ حَتَّى مَغْرِبِ الشَّمْسِ فَجَلَسُوا فِي أَقْرُبْ السَّفِينَةِ فَدَخَلُوا الْجَزِيرَةَ فَلَقِيَتْهُمْ دَابَّةٌ أَهْلَبُ كَثِيرُ الشَّعَرِ لَا يَدْرُونَ مَا قُبُلُهُ مِنْ دُبُرِهِ مِنْ كَثْرَةِ الشَّعَرِ فَقَالُوا وَيْلَكِ مَا أَنْتِ فَقَالَتْ أَنَا الْجَسَّاسَةُ قَالُوا وَمَا الْجَسَّاسَةُ قَالَتْ أَيُّهَا الْقَوْمُ انْطَلِقُوا إِلَى هَذَا الرَّجُلِ فِي الدَّيْرِ فَإِنَّهُ إِلَى خَبَرِكُمْ بِالْأَشْوَاقِ قَالَ لَمَّا سَمَّتْ لَنَا رَجُلًا فَرِقْنَا مِنْهَا أَنْ تَكُونَ شَيْطَانَةً قَالَ فَانْطَلَقْنَا سِرَاعًا حَتَّى دَخَلْنَا الدَّيْرَ فَإِذَا فِيهِ أَعْظَمُ إِنْسَانٍ رَأَيْنَاهُ قَطُّ خَلْقًا وَأَشَدُّهُ وِثَاقًا مَجْمُوعَةٌ يَدَاهُ إِلَى عُنُقِهِ مَا بَيْنَ رُكْبَتَيْهِ إِلَى كَعْبَيْهِ بِالْحَدِيدِ قُلْنَا وَيْلَكَ مَا أَنْتَ قَالَ قَدْ قَدَرْتُمْ عَلَى خَبَرِي فَأَخْبِرُونِي مَا أَنْتُمْ قَالُوا نَحْنُ أُنَاسٌ مِنْ الْعَرَبِ رَكِبْنَا فِي سَفِينَةٍ بَحْرِيَّةٍ فَصَادَفْنَا الْبَحْرَ حِينَ اغْتَلَمَ فَلَعِبَ بِنَا الْمَوْجُ شَهْرًا ثُمَّ أَرْفَأْنَا إِلَى جَزِيرَتِكَ هَذِهِ فَجَلَسْنَا فِي أَقْرُبِهَا فَدَخَلْنَا الْجَزِيرَةَ فَلَقِيَتْنَا دَابَّةٌ أَهْلَبُ كَثِيرُ الشَّعَرِ لَا يُدْرَى مَا قُبُلُهُ مِنْ دُبُرِهِ مِنْ كَثْرَةِ الشَّعَرِ فَقُلْنَا وَيْلَكِ مَا أَنْتِ فَقَالَتْ أَنَا الْجَسَّاسَةُ قُلْنَا وَمَا الْجَسَّاسَةُ قَالَتْ اعْمِدُوا إِلَى هَذَا الرَّجُلِ فِي الدَّيْرِ فَإِنَّهُ إِلَى خَبَرِكُمْ بِالْأَشْوَاقِ فَأَقْبَلْنَا إِلَيْكَ سِرَاعًا وَفَزِعْنَا مِنْهَا وَلَمْ نَأْمَنْ أَنْ تَكُونَ شَيْطَانَةً فَقَالَ أَخْبِرُونِي عَنْ نَخْلِ بَيْسَانَ قُلْنَا عَنْ أَيِّ شَأْنِهَا تَسْتَخْبِرُ قَالَ أَسْأَلُكُمْ عَنْ نَخْلِهَا هَلْ يُثْمِرُ قُلْنَا لَهُ نَعَمْ قَالَ أَمَا إِنَّهُ يُوشِكُ أَنْ لَا تُثْمِرَ قَالَ أَخْبِرُونِي عَنْ بُحَيْرَةِ الطَّبَرِيَّةِ قُلْنَا عَنْ أَيِّ شَأْنِهَا تَسْتَخْبِرُ قَالَ هَلْ فِيهَا مَاءٌ قَالُوا هِيَ كَثِيرَةُ الْمَاءِ قَالَ أَمَا إِنَّ مَاءَهَا يُوشِكُ أَنْ يَذْهَبَ قَالَ أَخْبِرُونِي عَنْ عَيْنِ زُغَرَ قَالُوا عَنْ أَيِّ شَأْنِهَا تَسْتَخْبِرُ قَالَ هَلْ فِي الْعَيْنِ مَاءٌ وَهَلْ يَزْرَعُ أَهْلُهَا بِمَاءِ الْعَيْنِ قُلْنَا لَهُ نَعَمْ هِيَ كَثِيرَةُ الْمَاءِ وَأَهْلُهَا يَزْرَعُونَ مِنْ مَائِهَا قَالَ أَخْبِرُونِي عَنْ نَبِيِّ الْأُمِّيِّينَ مَا فَعَلَ قَالُوا قَدْ خَرَجَ مِنْ مَكَّةَ وَنَزَلَ يَثْرِبَ قَالَ أَقَاتَلَهُ الْعَرَبُ قُلْنَا نَعَمْ قَالَ كَيْفَ صَنَعَ بِهِمْ فَأَخْبَرْنَاهُ أَنَّهُ قَدْ ظَهَرَ عَلَى مَنْ يَلِيهِ مِنْ الْعَرَبِ وَأَطَاعُوهُ قَالَ لَهُمْ قَدْ كَانَ ذَلِكَ قُلْنَا نَعَمْ قَالَ أَمَا إِنَّ ذَاكَ خَيْرٌ لَهُمْ أَنْ يُطِيعُوهُ وَإِنِّي مُخْبِرُكُمْ عَنِّي إِنِّي أَنَا الْمَسِيحُ وَإِنِّي أُوشِكُ أَنْ يُؤْذَنَ لِي فِي الْخُرُوجِ فَأَخْرُجَ فَأَسِيرَ فِي الْأَرْضِ فَلَا أَدَعَ قَرْيَةً إِلَّا هَبَطْتُهَا فِي أَرْبَعِينَ لَيْلَةً غَيْرَ مَكَّةَ وَطَيْبَةَ فَهُمَا مُحَرَّمَتَانِ عَلَيَّ كِلْتَاهُمَا كُلَّمَا أَرَدْتُ أَنْ أَدْخُلَ وَاحِدَةً أَوْ وَاحِدًا مِنْهُمَا اسْتَقْبَلَنِي مَلَكٌ بِيَدِهِ السَّيْفُ صَلْتًا يَصُدُّنِي عَنْهَا وَإِنَّ عَلَى كُلِّ نَقْبٍ مِنْهَا مَلَائِكَةً يَحْرُسُونَهَا قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَطَعَنَ بِمِخْصَرَتِهِ فِي الْمِنْبَرِ هَذِهِ طَيْبَةُ هَذِهِ طَيْبَةُ هَذِهِ طَيْبَةُ يَعْنِي الْمَدِينَةَ أَلَا هَلْ كُنْتُ حَدَّثْتُكُمْ ذَلِكَ فَقَالَ النَّاسُ نَعَمْ فَإِنَّهُ أَعْجَبَنِي حَدِيثُ تَمِيمٍ أَنَّهُ وَافَقَ الَّذِي كُنْتُ أُحَدِّثُكُمْ عَنْهُ وَعَنْ الْمَدِينَةِ وَمَكَّةَ أَلَا إِنَّهُ فِي بَحْرِ الشَّأْمِ أَوْ بَحْرِ الْيَمَنِ لَا بَلْ مِنْ قِبَلِ الْمَشْرِقِ مَا هُوَ مِنْ قِبَلِ الْمَشْرِقِ مَا هُوَ مِنْ قِبَلِ الْمَشْرِقِ مَا هُوَ وَأَوْمَأَ بِيَدِهِ إِلَى الْمَشْرِقِ قَالَتْ فَحَفِظْتُ هَذَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ الْهُجَيْمِيُّ أَبُو عُثْمَانَ حَدَّثَنَا قُرَّةُ حَدَّثَنَا سَيَّارٌ أَبُو الْحَكَمِ حَدَّثَنَا الشَّعْبِيُّ قَالَ دَخَلْنَا عَلَى فَاطِمَةَ بِنْتِ قَيْسٍ فَأَتْحَفَتْنَا بِرُطَبٍ يُقَالُ لَهُ رُطَبُ ابْنِ طَابٍ وَأَسْقَتْنَا سَوِيقَ سُلْتٍ فَسَأَلْتُهَا عَنْ الْمُطَلَّقَةِ ثَلَاثًا أَيْنَ تَعْتَدُّ قَالَتْ طَلَّقَنِي بَعْلِي ثَلَاثًا فَأَذِنَ لِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ أَعْتَدَّ فِي أَهْلِي قَالَتْ فَنُودِيَ فِي النَّاسِ إِنَّ الصَّلَاةَ جَامِعَةً قَالَتْ فَانْطَلَقْتُ فِيمَنْ انْطَلَقَ مِنْ النَّاسِ قَالَتْ فَكُنْتُ فِي الصَّفِّ الْمُقَدَّمِ مِنْ النِّسَاءِ وَهُوَ يَلِي الْمُؤَخَّرَ مِنْ الرِّجَالِ قَالَتْ فَسَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ يَخْطُبُ فَقَالَ إِنَّ بَنِي عَمٍّ لِتَمِيمٍ الدَّارِيِّ رَكِبُوا فِي الْبَحْرِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ وَزَادَ فِيهِ قَالَتْ فَكَأَنَّمَا أَنْظُرُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَهْوَى بِمِخْصَرَتِهِ إِلَى الْأَرْضِ وَقَالَ هَذِهِ طَيْبَةُ يَعْنِي الْمَدِينَةَ و حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ وَأَحْمَدُ بْنُ عُثْمَانَ النَّوْفَلِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ سَمِعْتُ غَيْلَانَ بْنَ جَرِيرٍ يُحَدِّثُ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ قَيْسٍ قَالَتْ قَدِمَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَمِيمٌ الدَّارِيُّ فَأَخْبَرَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ رَكِبَ الْبَحْرَ فَتَاهَتْ بِهِ سَفِينَتُهُ فَسَقَطَ إِلَى جَزِيرَةٍ فَخَرَجَ إِلَيْهَا يَلْتَمِسُ الْمَاءَ فَلَقِيَ إِنْسَانًا يَجُرُّ شَعَرَهُ وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ وَقَالَ فِيهِ ثُمَّ قَالَ أَمَا إِنَّهُ لَوْ قَدْ أُذِنَ لِي فِي الْخُرُوجِ قَدْ وَطِئْتُ الْبِلَادَ كُلَّهَا غَيْرَ طَيْبَةَ فَأَخْرَجَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى النَّاسِ فَحَدَّثَهُمْ قَالَ هَذِهِ طَيْبَةُ وَذَاكَ الدَّجَّالُ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَقَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا الْمُغِيرَةُ يَعْنِي الْحِزَامِيَّ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ قَيْسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَعَدَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ حَدَّثَنِي تَمِيمٌ الدَّارِيُّ أَنَّ أُنَاسًا مِ
Безгә [Габделваритс бин Абдушшамад бин Абдулварис] һәм [Хәҗҗәҗ бин Асый Сәгыйр], икесе дә [Габделваритс бин Абдушшамадтан] сөйләде. Габделваритс бин Абдушшамадның текстында [әтием] [бабамнан] [Әл Хөсәен бин Дзакваннан] сөйләде. [Ибн Бурайда] миңа [Әмир бин Сярахил Асый Сәгыйби] әйтте. Ул [Фатимә бинт Кайс]дан Әз-Заһхак бин Кайсның сеңлесеннән сорады, ул беренче һиҗрәттә катнашкан хатын-кызларның берсе иде. Ул әйтте: Миңа Аллаһның Рәсүленнән (саллаллаһу галәйһи вә сәлләм) ишеткән хәдисне сөйлә, аннан башка беркемгә дә таянма. Фатима әйтте: "Теләсәң, мин сиңа әйтермен." Ул әйтте: "Әйе, әйт миңа." Фатима әйтте: "Мин Ибн Әл Мугирәгә өйләндем, ул ул вакыттагы иң яхшы Кораеш яшьләренең берсе иде. Ул Пәйгамбәр белән беренче җиһадта үлде." Мин тол калгач, Абдуррахман бин Әуф миңа Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәламнең берничә дусты белән бергә тәкъдим ясады, аннары Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам миңа азат ителгән колы Усама бин Зәйдкә тәкъдим ясады. Миңа Пәйгамбәр салләллаһу галәйһи вәссәлам бервакыт: "Мине яраткан кеше Усаманы яратсын", - дип әйткәнен әйттеләр. Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам минем белән сөйләшкәч, мин: "Бу сезнең ихтыярыгызда, әфәндем, мине теләгән кешегә кияүгә бирегез", - дип җавап бирдем. Ул: "Умм Сюраикка күченегез", - диде. Умм Сюраик аншардан бай хатын иде, ул еш кына Аллаһ юлында сәдака бирә иде һәм еш кына кунаклар килә иде. Мин: "Ярар", - дип җавап бирдем. Ул: "Юк, Умм Сюраик - күп кунаклары булган хатын, мин сезнең пәрдәгезнең төшүен яки балтырыгызның тышлыгы ачылуын теләмим һәм кешеләр сезнең яратмаган җирләрегезне күрсеннәр", - диде. Ләкин абыеңның улы Абдулла бин Әмру бин Өмм Күлсүмгә күчен", - диде. Ул Бәнү Фиһрдән иде, Фирһ - Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам килгән Корәешләр. Мин аның йортына күчендем. Иддә вакытым беткәч, мин Рәсүл саллаһу галәйһи вәссәламнең җәмәгать намазына чакырган тавышын ишеттем. Мин мәчеткә чыгып, Рәсүл саллаһу галәйһи вәссәлам белән бергә намаз укыдым. Мин төркем артындагы хатын-кызлар төркемендә идем. Рәсүл саллаһу галәйһи вәссәлам намазны тәмамлагач, минбәргә утырды һәм көлеп: "Һәркем үз урынында калырга тиеш", - диде. Шуннан соң ул сорады: "Сезне ни өчен җыйганымны беләсезме?" Алар җавап бирделәр: "Аллаһ һәм Аның пәйгамбәре яхшырак белә". Ул әйтте: "Аллаһ белән ант итәм, мин сезне өмет яки курку аркасында түгел, ә христиан булган Тәмим әд-Дари аркасында җыйдым, аннары ул килеп, ант итте һәм ислам динен кабул итте". Ул миңа Дәҗҗал турындагы хәдискә охшаш хәдис сөйләде. Ул миңа Дәҗҗалның Лахәм һәм Җудзамнан утыз кеше белән көймәгә утырачагын сөйләде. Бер ай дәвамында дулкыннар диңгездә алар белән уйнаячак, аннары кояш баеганчы диңгездәге бер утрауга киләчәкләр. Алар көймә янында утырачаклар һәм утрауга керәчәкләр. Аларны йонлы хайван каршы алачак; алар аның йонлылыгы аркасында кайсы җенес әгъзасы, кайсы анус икәнен беләчәкләр. Алар: "Сезгә кайгы, сез нәрсә?" - дип сораячаклар. Ул: "Мин җәссаса" - дип җавап бирәчәк. Алар: "Җәссаса" - дип сораячаклар. Ул: "Әй, кешеләр, авыл ахырындагы кешегә барыгыз, ул сезнең турында хәбәрләр алырга тели", - диячәк. Әд-Заһхак болай диде: "Ул безгә берәр кешенең исемен әйткәч, без аның шайтан булуыннан куркабыз. Без шунда ук авылга кергәнче бардык, һәм анда без күргән иң зур, иң көчле кеше бар иде, аның куллары муенына богауланган, тезләре һәм тубыклары арасына тимер богау салынган иде." Без: "Сезгә кайгы, сез нәрсә?" - дидек. Ул җавап бирде: "Сез мине беләсез, әйтегез әле кем икәнегезне?" - дип сорады. Алар җавап бирделәр: "Без Гарәбстаннан, без көймәгә утырдык. Дулкыннар көчәйгәч, безнең белән бер ай уйнадылар, аннары сезнең утрауга килеп төштек. Без көймә янында утырдык, аннары утрауга кердек. Безне бер хайван каршы алды, аның йоны калын иде, йон күп булганлыктан, аның җенес әгъзасы кайсы, ә анусы кайсы икәне ачык түгел иде. Без сорадык: "Сезгә кайгы, сез нәрсә?" - дип. Ул җавап бирде: "Мин Джассаса." Без сорадык: "Джассаса нәрсә ул?" Ул әйтте: "Әй, кешеләр, авыл ахырындагы кешегә барыгыз, ул сезнең турында хәбәрләр алырга тели. Аннары без сезнең яныгызга ашыктык, һәм без аннан курыктык, ул шайтан булмас дип курка идек. Ул әйтте: "Миңа Байсан хөрмәләре турында сөйләгез." Без сорадык: "Сез нәрсә турында сорыйсыз?" Ул әйтте: "Мин сездән хөрмәләре турында сорыйм, алар җимешлеме?" Без җавап бирәбез: "Әйе." Ул әйтте: "Исегездә тотыгыз, ул башка уңыш бирми диярлек." Ул әйтте: Миңа Табари күле турында сөйләгез. Без сорадык: Нәрсә турында сорыйсыз? Ул җавап бирде: Су бармы? Алар җавап бирделәр: Су күп. Ул әйтте: Исегездә тотыгыз, су бетәргә җыена. Ул әйтте: Миңа Зөгәр чишмәсе турында сөйләгез. Алар: "Нәрсә турында сорыйсыз?" – дип сорадылар. Ул: "Анда су бармы, аның халкы аның белән иген үстерәме?" – диде. Без: "Әйе, су күп, аның халкы аның белән иген үстерәме?" – дидек. Ул: "Миңа укый-яза белмәүчеләр пәйгамбәре турында сөйләгез, ул ничек?" – диде. Алар: "Ул Мәккәдән чыгып, Ясрибта урнашкан", – диделәр. Ул: "Гарәпләр аның белән сугыштылармы?" – дип сорады. Без: "Әйе", – дидек. Ул: "Алар аңа нәрсә эшләделәр?" – дип сорады. Без аңа янәшәсендәге гарәпләрне җиңгәнен һәм алар аңа буйсынганнарын әйттек. Ул алардан: "Бу булдымы?" – дип сорады. Без: "Әйе", – дидек. Ул: "Исегездә тотыгыз, аңа буйсынулары яхшы", – диде. Мин сезгә кем икәнемне әйтермен. Мин Мәсих, һәм миңа чыгарга рөхсәт биреләчәк, аннары чыгармын. Мин җир буйлап сәяхәт итәм, кырык көннән башка бер урын да калдырмыйм, Мәккә һәм Таибәдән (Мәдинәдән) кала, икесе дә миңа тыелган. Мин аларның берсенә керергә теләгән саен, көчле кылыч күтәргән фәрештә мине ул урыннан туктатты, һәм һәр юлда саклаучы фәрештәләр бар иде". Фатима болай диде: Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәсәллам кыска таягын минбәргә сукканда әйтте: "Бу Тайба, бу Тайба, бу Тайба - ул Мәдинә турында әйтә. Исеңдәме, мин сиңа бу хакта әйттемме?" Алар: "Әйе", - дип җавап бирделәр. Тәмим хәдисе мине гаҗәпләндерде, хикәя мин сиңа Дәҗҗал, Мәдинә һәм Мәккә турында сөйләгән хикәя белән бер үк. Исеңдә тот, Дәҗҗал чынлыкта Сүрия яки Йәмән диңгезләрендә. Юк, ләкин көнчыгыштан. Ул көнчыгыш түгел, көнчыгыш түгел. Ул кулын көнчыгышка күрсәтте. Фатима болай диде: "Мин моны Аллаһның Рәсүленнән салләллаһу галәйһи вәсәлламнан ятладым". Безгә [Яхья бин Хубайб Әл-Харитси] безгә [Халид бин Әл-Харитси Әл-Хуҗайми Әбу Усман] безгә [Корра] безгә [Сәйяр Әбул Хәкам] безгә [Әш Шаъби] болай диде: Без [Фәттимә бинт Кайс] йортына кердек. Ул Ибн Сәбнең дымлы хөрмәләре дип аталган дымлы хөрмә бирде һәм безгә эчәргә яхшы он бирде, аннары без аңардан өч тапкыр аерылышкан хатын турында сорадык, ул кайда иддә көткән? Ул җавап бирде: Ирем мине өч тапкыр аерылышты, аннары Пәйгамбәр салләллаһу галәйһи вә сәләм миңа гаиләм белән иддә көтәргә рөхсәт итте. Ул әйтте: Аннары җәмәгать намазы укылды. Мин кешеләр белән бардым. Мин хатын-кызларның алгы рәтендә, ирләрнең соңгы рәте артында идем. Мин Пәйгамбәрнең (саллаллаһу галәйһи вәссәлам) минбәрдән вәгазь сөйләгәнен ишеттем, ул: "Чыннан да, аның абыйсы Тәмим Гадның токымы көймәгә утырудан", - диде, ул хәдисне искә алды һәм өстәде: "Фатима әйтте: Мин Пәйгамбәрнең (саллаллаһу галәйһи вәссәлам) кыска таягын җиргә төшергәнен күрдем дип уйлыйм, ул: "Бу Тайба", - диде, ул Мәдинәне күздә тотты. Безгә [Әл Хәсән бин Али Әл Хулвани] һәм [Әхмәд бин Усман ән Нәүфәли] сөйләделәр: "Безгә [Вәхб бин Джарир] сөйләде [әтием] әйтте: Мин [Гайлан бин Джарир]ның [Әш Шаъби]дан сөйләгәнен ишеттем, ул [Фатимә бинт Кайс] әйтте: "Тәмим Гад Пәйгамбәр (саллаллаһу галәйһи вәссәлам) янына килеп, аңа көймәдә булуын әйтте, аннары көймәсе аны утрауда калганчы әйләндереп җибәрде. Ул утрауга су эзләргә керде, чәчен сузган берәү белән очрашты, ул бу хәдисне сөйләде. Ул әйтте: Дәҗҗал әйтте: Исегездә тотыгыз, әгәр миңа чыгарга рөхсәт ителсә, мин Тайбадан кала барлык илләр аша да үтәрмен. Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәсәллам Тәмимне халык алдына чыгарды һәм аларга әйтте: "Бу Тайба, ә бу Дәҗҗал", - диде. Миңа [Әбу Бәкер бин Исхак] безгә [Яхья бин Букайр] безгә [Әл Мугирә әл-Хизами] [Әбу әз-Зинад] [Асы Сьяъби] [Фатимә бинт Кайс] сөйләде, Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәсәллам минбәргә утырды һәм әйтте: "Әй, кешеләр, Тәмим әд-Дари миңа үз халкыннан берничә кеше аның көймәсендә булуын әйтте. Көймә ватылды һәм кайберләре көймәнең агач япмаларының берсенә менеп, диңгездәге утрауларның берсенә киттеләр. Аннары ул бу хәдисне искә алды.
Hadith
Imam Muslim : 5236
حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنِي أَبُو عَمْرٍو يَعْنِي الْأَوْزَاعِيَّ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَ مِنْ بَلَدٍ إِلَّا سَيَطَؤُهُ الدَّجَّالُ إِلَّا مَكَّةَ وَالْمَدِينَةَ وَلَيْسَ نَقْبٌ مِنْ أَنْقَابِهَا إِلَّا عَلَيْهِ الْمَلَائِكَةُ صَافِّينَ تَحْرُسُهَا فَيَنْزِلُ بِالسِّبْخَةِ فَتَرْجُفُ الْمَدِينَةُ ثَلَاثَ رَجَفَاتٍ يَخْرُجُ إِلَيْهِ مِنْهَا كُلُّ كَافِرٍ وَمُنَافِقٍ و حَدَّثَنَاه أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَذَكَرَ نَحْوَهُ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فَيَأْتِي سِبْخَةَ الْجُرُفِ فَيَضْرِبُ رِوَاقَهُ وَقَالَ فَيَخْرُجُ إِلَيْهِ كُلُّ مُنَافِقٍ وَمُنَافِقَةٍ
Миңа [Әли бин Хөҗр Әс Сагъди] [Әл-Вәлид бин Мөслим] [Әбу Әмрү Әл-Әүзәи] [Исхак бин Абдулла бин Әбу Талха] [Әнәс бин Мәлик] Аллаһның Рәсүле (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) болай дигән: "Дәҗҗал Мәккә һәм Мәдинәдән башка бер җир дә үтеп китмәячәк. Бер юл да юк, аны фәрештәләр рәт-рәт булып саклыйлар, алар туфрак күтәреп киләләр һәм Мәдинә өч тапкыр селкенәчәк. Һәрбер кәфер һәм икейөзле кеше Дәҗҗалга якынлашыр өчен Мәдинәдән чыгачак". Безгә [Әбу Бәкр бин Әбу Шәйбә] [Юныс бин Мөхәммәд] [Хәммәд бин Сәләмә] [Исхак бин Абдулла бин Әбу Талха] [Әнәс] Аллаһның Рәсүле (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) болай дигән: "Ул охшаш хәдисне искә алган, ләкин ул үз хәдисендә: "Аннары ул җирнең читенә килеп, аның алгы ягын биләп алачак", - дип әйткән. Ул әйтте: "Шуннан соң һәр икейөзле, ир-ат һәм хатын-кыз, аның янына чыктылар".
Hadith
Imam Muslim : 5237
حَدَّثَنَا مَنْصُورُ بْنُ أَبِي مُزَاحِمٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَمِّهِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَتْبَعُ الدَّجَّالَ مِنْ يَهُودِ أَصْبَهَانَ سَبْعُونَ أَلْفًا عَلَيْهِمْ الطَّيَالِسَةُ
Безгә [Мансур бин Әбу Музаһим]га [Яхья бин Хәмзә]нең [Әл-Әүзәидән] [Исхак бин Абдуллаһтан] [аның абыйсы Әнәс бин Мәликтән] Аллаһның Рәсүле (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) болай дигәнен сөйләделәр: «Дәҗҗал артыннан Ашбаһаннан җитмеш мең яһүд, яшел киемнәр киеп, киләчәк».
Hadith
Imam Muslim : 5238
حَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ حَدَّثَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُ أَخْبَرَتْنِي أُمُّ شَرِيكٍ أَنَّهَا سَمِعَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَيَفِرَّنَّ النَّاسُ مِنْ الدَّجَّالِ فِي الْجِبَالِ قَالَتْ أُمُّ شَرِيكٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَيْنَ الْعَرَبُ يَوْمَئِذٍ قَالَ هُمْ قَلِيلٌ و حَدَّثَنَاه مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ
[Һарун бин Абдуллаһ] миңа [Хәҗҗәҗ бин Мөхәммәд] сөйләде [Ибн Җурайҗ] әйтте: [Әбу әз-Зүбәйр] миңа [Җабир бин Абдуллаһ] әйткәнен ишеткәнен әйтте: [Өмм Шәрик] миңа Пәйгамбәрнең (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын): "Кешеләр Дәҗҗәлдән тауларга качачаклар", - дигәнен ишеткәнен әйтте. Өмм Шәрик сорады: "Әй Аллаһның Илчесе, ул вакытта гарәпләр кайда булачак?" Ул җавап бирде: "Алар аз булачак". [Мөхәммәд бин Бәшәр] һәм [Әбдү бин Хөмәйд] безгә сөйләделәр, икесе дә: "[Әбу Ашим] безгә [Ибн Җурайҗдан] шушы чылбыр белән сөйләде", - диделәр.
Hadith
Imam Muslim : 5239
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِسْحَقَ الْحَضْرَمِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي ابْنَ الْمُخْتَارِ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ رَهْطٍ مِنْهُمْ أَبُو الدَّهْمَاءِ وَأَبُو قَتَادَةَ قَالُوا كُنَّا نَمُرُّ عَلَى هِشَامِ بْنِ عَامِرٍ نَأْتِي عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ فَقَالَ ذَاتَ يَوْمٍ إِنَّكُمْ لَتُجَاوِزُونِي إِلَى رِجَالٍ مَا كَانُوا بِأَحْضَرَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنِّي وَلَا أَعْلَمَ بِحَدِيثِهِ مِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا بَيْنَ خَلْقِ آدَمَ إِلَى قِيَامِ السَّاعَةِ خَلْقٌ أَكْبَرُ مِنْ الدَّجَّالِ و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ الرَّقِّيُّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو عَنْ أَيُّوبَ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ ثَلَاثَةِ رَهْطٍ مِنْ قَوْمِهِ فِيهِمْ أَبُو قَتَادَةَ قَالُوا كُنَّا نَمُرُّ عَلَى هِشَامِ بْنِ عَامِرٍ إِلَى عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ بِمِثْلِ حَدِيثِ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ مُخْتَارٍ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ أَمْرٌ أَكْبَرُ مِنْ الدَّجَّالِ
[Зөһәйр бин Харб] миңа, [Әхмәд бин Исхак Әл Хадрами] безгә, [Габделазиз бин Әл Мухтар] безгә, [Әййуб] безгә, [Хөмәйд бин Хилал] кайбер кешеләрдән, шул исәптән [Әбу Әд Даһма`] һәм [Әбу Катада], алар болай диделәр: Без [Хишам бин Әмир] яныннан Имран бин Хөсәен белән очрашырга үттек. Беркөнне ул болай диде: Син минем янымнан кайбер кешеләр белән очрашырга үттең, алар Аллаһның Илчесе (салләллаһу галәйһи вә сәлләм) янына миннән ешрак килмәделәр, һәм алар аның хәдисләрен миннән дә күбрәк белмиләр. Мин Аллаһның Илчесе (салләллаһу галәйһи вә сәлләм) болай дигәнен ишеттем: "Адәм яратылганнан бирле Кыямәт көненә кадәр Дәҗҗалдан да бөек кеше булмады". [Мөхәммәд бин Хатим] миңа сөйләде, [Абдулла бин Җәгъфәр Әр Рәккый] безгә сөйләде, [Убәйдулла бин Әмру] безгә сөйләде, [Әййубтан] [Хөмәйд бин Хилалдан] [өч кешедән] аның халкыннан, шул исәптән [Әбү Катададан], алар әйттеләр: Без [Хишам бин Әмир] яныннан Имран бин Хөсәен белән очрашырга үттек, Габделазиз бин Мөхтар хәдисе кебек, ләкин ул үз хәдисендә: Дәҗҗалдан да зуррак мәсьәлә, диде.
Hadith
Imam Muslim : 5240
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَابْنُ حُجْرٍ قَالُوا حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ يَعْنُونَ ابْنَ جَعْفَرٍ عَنْ الْعَلَاءِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بَادِرُوا بِالْأَعْمَالِ سِتًّا طُلُوعَ الشَّمْسِ مِنْ مَغْرِبِهَا أَوْ الدُّخَانَ أَوْ الدَّجَّالَ أَوْ الدَّابَّةَ أَوْ خَاصَّةَ أَحَدِكُمْ أَوْ أَمْرَ الْعَامَّةِ
Яхъя бин Әйюб, Кутайбә бин Сәгыйд һәм Ибн Хөҗр безгә болай дип сөйләделәр: Исмәгыйль бин Җәгъфәр безгә Әл-Әләдән, әтисеннән Әбү Һөрәйрәдән, Аллаһның Рәсүле (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) болай диде: "Алты нәрсә булганчы ашыгыгыз һәм изге гамәлләр кылыгыз: кояшның көнбатыштан чыгуы, томан, Дәҗҗал, хайваннар, берегезнең махсус вакыйгасы (үлем) яки гомуми вакыйга (Кыямәт)."
