Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 হাদিছ
হাদিছ
Imam Muslim : 5221
و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ عَنْ شُعَيْبِ بْنِ الْحَبْحَابِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الدَّجَّالُ مَمْسُوحُ الْعَيْنِ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ كَافِرٌ ثُمَّ تَهَجَّاهَا ك ف ر يَقْرَؤُهُ كُلُّ مُسْلِمٍ
মোক কোৱা হৈছে [জুহাইৰ বিন হাৰ্বে] আমাক কৈছে [আফফানে] আমাক [আব্দুলৱাৰীত] [ছ্যুআইব বিন আল হাভাব]ৰ পৰা [আনাছ বিন মালিক]ৰ পৰা কৈছে কৈছে: ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱা চালামে কৈছে: ‘দাজ্জাল, তেওঁৰ চকু অন্ধ, তেওঁৰ চকুৰ মাজত লিখা আছে ‘কাফিৰ’ -তেওঁ বানান কৰিছে KAFI R- every মুছলমানে পঢ়িব পাৰে'।
হাদিছ
Imam Muslim : 5222
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ إِسْحَقُ أَخْبَرَنَا و قَالَ الْآخَرَانِ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ شَقِيقٍ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الدَّجَّالُ أَعْوَرُ الْعَيْنِ الْيُسْرَى جُفَالُ الشَّعَرِ مَعَهُ جَنَّةٌ وَنَارٌ فَنَارُهُ جَنَّةٌ وَجَنَّتُهُ نَارٌ
আমাক [মুহাম্মাদ বিন আব্দুল্লাহ বিন নুমাইৰ], [মুহাম্মাদ বিন আল আলা`] আৰু [ইছহাক বিন ইব্ৰাহিম], ইছহাকে কৈছে: আমাক প্ৰচাৰ কৰিছে, আনহাতে আন কিছুমানে কৈছে: আমাক [আবু মুআৱিয়াক] [আল আমাছিৰ] পৰা [চিয়াকিকৰ] পৰা [হুদজাইফা]ৰ পৰা কৈছে: ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছালে ক’লে: 'দজ্জাল, সোঁ চকুত অন্ধ, চুলি কুটিল, তেওঁৰ লগত স্বৰ্গ আৰু নৰক, তেওঁৰ নৰক স্বৰ্গ আৰু তেওঁৰ স্বৰ্গ নৰক'।
হাদিছ
Imam Muslim : 5223
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ عَنْ أَبِي مَالِكٍ الْأَشْجَعِيِّ عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَأَنَا أَعْلَمُ بِمَا مَعَ الدَّجَّالِ مِنْهُ مَعَهُ نَهْرَانِ يَجْرِيَانِ أَحَدُهُمَا رَأْيَ الْعَيْنِ مَاءٌ أَبْيَضُ وَالْآخَرُ رَأْيَ الْعَيْنِ نَارٌ تَأَجَّجُ فَإِمَّا أَدْرَكَنَّ أَحَدٌ فَلْيَأْتِ النَّهْرَ الَّذِي يَرَاهُ نَارًا وَلْيُغَمِّضْ ثُمَّ لْيُطَأْطِئْ رَأْسَهُ فَيَشْرَبَ مِنْهُ فَإِنَّهُ مَاءٌ بَارِدٌ وَإِنَّ الدَّجَّالَ مَمْسُوحُ الْعَيْنِ عَلَيْهَا ظَفَرَةٌ غَلِيظَةٌ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ كَافِرٌ يَقْرَؤُهُ كُلُّ مُؤْمِنٍ كَاتِبٍ وَغَيْرِ كَاتِبٍ
আমাক কোৱা হৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আমাক [ইয়াজিদ বিন হাৰুণ] [আবু মালিক আল আছিজাই]ৰ পৰা [ৰিব’ই বিন হিৰাছি]ৰ পৰা [হুদজাইফা]ৰ পৰা কৈছে: ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ছালামে কৈছে: ‘সঁচাকৈয়ে মই জানো যে দজ্জালৰ লগত কি আছে, তেওঁৰ লগত দুখন নদী বৈ আছে। ইয়াৰে এটা বগা পানীৰ দৃশ্যমান ৰূপত আৰু আনটো দৃশ্যমান ৰূপত লৰচৰ কৰা জুই। যদি কোনোবাই ইয়াৰ সন্মুখীন হয়, তেন্তে তেওঁ জুইৰ ৰূপত দেখা স্বৰ্গলৈ গৈ চকু মুদি দিয়ক, তাৰ পিছত মূৰ তল কৰি তাৰ পৰা পান কৰক, কাৰণ আচলতে সেয়া ঠাণ্ডা পানী। সঁচাকৈয়ে দজ্জালজন চকুত অন্ধ, চকুৰ ওপৰত ডাঠ ছাল, চকুৰ মাজত কাফিৰ লিখা আছে যিটো পঢ়িব আৰু লিখিব নোৱাৰা প্ৰতিজন বিশ্বাসীয়ে পঢ়িব পাৰে'।
হাদিছ
Imam Muslim : 5224
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ عَنْ حُذَيْفَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ فِي الدَّجَّالِ إِنَّ مَعَهُ مَاءً وَنَارًا فَنَارُهُ مَاءٌ بَارِدٌ وَمَاؤُهُ نَارٌ فَلَا تَهْلِكُوا قَالَ أَبُو مَسْعُودٍ وَأَنَا سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
আমাক কৈছে [উবাইদুল্লাহ বিন মু’আজ] আমাক কৈছে [মোৰ দেউতাই] আমাক [ছ্যু’বাহ] কৈছে। আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন আল মুৎছানা], তেওঁৰ পাঠ্যই আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন জাফৰে] আমাক [ছ্যুবাহ] [আব্দুলমালিক বিন উমাইৰ]ৰ পৰা [ৰিব’ই বিন হিৰাছিৰ] পৰা [হুদজাইফা]ৰ পৰা [হুদজাইফা]ৰ পৰা নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱা চালামে দজ্জালৰ বিষয়ে কৈছিল: ‘নিশ্চয় তেওঁৰ লগত পানী আৰু জুই আছে, যিটো ঠাণ্ডা পানী আৰু পানী জুই, সেয়েহে নষ্ট নহ’ব’। [আবু মাছুদে] ক’লে: মই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ছালামৰ পৰা শুনিছো।
হাদিছ
Imam Muslim : 5225
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ صَفْوَانَ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَمْرٍو أَبِي مَسْعُودٍ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ انْطَلَقْتُ مَعَهُ إِلَى حُذَيْفَةَ بْنِ الْيَمَانِ فَقَالَ لَهُ عُقْبَةُ حَدِّثْنِي مَا سَمِعْتَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الدَّجَّالِ قَالَ إِنَّ الدَّجَّالَ يَخْرُجُ وَإِنَّ مَعَهُ مَاءً وَنَارًا فَأَمَّا الَّذِي يَرَاهُ النَّاسُ مَاءً فَنَارٌ تُحْرِقُ وَأَمَّا الَّذِي يَرَاهُ النَّاسُ نَارًا فَمَاءٌ بَارِدٌ عَذْبٌ فَمَنْ أَدْرَكَ ذَلِكَ مِنْكُمْ فَلْيَقَعْ فِي الَّذِي يَرَاهُ نَارًا فَإِنَّهُ مَاءٌ عَذْبٌ طَيِّبٌ فَقَالَ عُقْبَةُ وَأَنَا قَدْ سَمِعْتُهُ تَصْدِيقًا لِحُذَيْفَةَ
আমাক কৈছে [আলী বিন হুজৰে] আমাক [ছ্যুইব বিন শ্বাফৱান] [আব্দুলমালিক বিন উমাইৰ]ৰ পৰা [ৰিব’ই বিন হিৰায়ছৰ] পৰা [উকবাহ বিন আমৰু আবু মাছৌদ আল আনছাৰী]ৰ পৰা কৈছে: মই তেওঁৰ লগত [হুদজাইফা বিন আল ইয়ামান]ক লগ কৰিবলৈ গৈছিলো, তাৰ পিছত উকবাহে তেওঁক ক’লে: ৰাছুলুল্লাহৰ পৰা আপুনি কি শুনিলে মোক কোৱা চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱা চালাম দজ্জালৰ বিষয়ে! তেওঁ ক’লে: দজ্জ্বল পানী আৰু জুই লৈ আবিৰ্ভাৱ হয়। মানুহে পানীৰ ৰূপত যি দেখিছে সেয়া হৈছে জ্বলন্ত জুই আৰু মানুহে জুইৰ ৰূপত যি দেখিছে সেয়া হৈছে শুদ্ধ ঠাণ্ডা পানী। আপোনালোকৰ মাজৰ যিয়ে ইয়াৰ সন্মুখীন হ’ব, জুইৰ দৰে দেখা বস্তুটো বাছি লওক, কাৰণ আচলতে ই ভাল মিঠা পানী। উকবাহে ক’লে, মই শুনিছো, হুডজাইফাৰ ন্যায্যতা হিচাপে।
হাদিছ
Imam Muslim : 5226
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَاللَّفْظُ لِابْنِ حُجْرٍ قَالَ إِسْحَقُ أَخْبَرَنَا و قَالَ ابْنُ حُجْرٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْمُغِيرَةِ عَنْ نُعَيْمِ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ قَالَ اجْتَمَعَ حُذَيْفَةُ وَأَبُو مَسْعُودٍ فَقَالَ حُذَيْفَةُ لَأَنَا بِمَا مَعَ الدَّجَّالِ أَعْلَمُ مِنْهُ إِنَّ مَعَهُ نَهْرًا مِنْ مَاءٍ وَنَهْرًا مِنْ نَارٍ فَأَمَّا الَّذِي تَرَوْنَ أَنَّهُ نَارٌ مَاءٌ وَأَمَّا الَّذِي تَرَوْنَ أَنَّهُ مَاءٌ نَارٌ فَمَنْ أَدْرَكَ ذَلِكَ مِنْكُمْ فَأَرَادَ الْمَاءَ فَلْيَشْرَبْ مِنْ الَّذِي يَرَاهُ أَنَّهُ نَارٌ فَإِنَّهُ سَيَجِدُهُ مَاءً قَالَ أَبُو مَسْعُودٍ هَكَذَا سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ
আমাক [আলি বিন হুজৰ আছ ছা’দি] আৰু [ইছহাক বিন ইব্ৰাহিম], ইবনে হুজৰৰ লিখনীত ইছহাকে কৈছে: আমাক প্ৰচাৰ কৰিছে, আনহাতে ইবনে হুজৰে কৈছে: আমাক [জাৰিৰ] [আল মুগিৰা]ৰ পৰা [নুআইম বিন আবু হিন্দ] [ৰিব’ই বিন হিৰাছিৰ] পৰা কৈছে: [হুজ্জাইফা] আৰু [আবু] মাছ’উদ] গোট খালে, হুদজাইফাই ক’লে: মই ভালদৰে জানো যে দজ্জালৰ লগত এজন আছে, সঁচাকৈয়ে তেওঁৰ লগত পানীৰ নদী আৰু জুইৰ নদী আছে। আপুনি যিটোক জুই বুলি দেখে সেয়া পানী আৰু যিটো পানী বুলি দেখে সেয়া জুই। তোমালোকৰ মাজৰ যিয়ে তেওঁক লগ পালে আৰু পানী বিচাৰিলে জুইৰ দৰে দেখা নদীৰ পৰা পান নকৰিবা কাৰণ তেওঁ পানীৰ ৰূপত বিচাৰি পাব। আবু মাছুদে ক’লে: সেই কথাই মই নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছালামৰ পৰা শুনিছিলো।
হাদিছ
Imam Muslim : 5227
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ يَحْيَى عَنْ أَبِي سَلَمَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا أُخْبِرُكُمْ عَنْ الدَّجَّالِ حَدِيثًا مَا حَدَّثَهُ نَبِيٌّ قَوْمَهُ إِنَّهُ أَعْوَرُ وَإِنَّهُ يَجِيءُ مَعَهُ مِثْلُ الْجَنَّةِ وَالنَّارِ فَالَّتِي يَقُولُ إِنَّهَا الْجَنَّةُ هِيَ النَّارُ وَإِنِّي أَنْذَرْتُكُمْ بِهِ كَمَا أَنْذَرَ بِهِ نُوحٌ قَوْمَهُ
[মুহাম্মাদ বিন ৰফী’] মোক কৈছে [হুছেইন বিন মহম্মদে] আমাক [শ্বায়বান] [ইয়াহ্যা]ৰ পৰা [আবু চালামাহ]ৰ পৰা কৈছে কৈছে: মই [আবু হুৰাইৰা]ক কোৱা শুনিছো: আল্লাহৰ ৰাছুল (ছাঃ)য়ে কৈছিল: ‘মই তোমাক দজ্জালৰ বিষয়ে কিবা ক’ম নেকি? যিটো কথা কোনো নবীয়ে কেতিয়াও নিজৰ লোকসকলক কোৱা নাই: সঁচাকৈয়ে তেওঁ - দজ্জাল - এটা চকুত অন্ধ, তেওঁ জান্নাত আৰু জাহান্নামৰ দৰে কিবা এটা লৈ আহিব। তেওঁ যি কয় জান্নাত মানে নৰক। আৰু সঁচাকৈয়ে মই তেওঁক তোমাৰ বিষয়ে সতৰ্ক কৰি দিওঁ যেনেকৈ নোহে তেওঁৰ লোকসকলক সতৰ্ক কৰি দিছিল।'
হাদিছ
Imam Muslim : 5228
حَدَّثَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ جَابِرٍ الطَّائِيُّ قَاضِي حِمْصَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جُبَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ الْحَضْرَمِيِّ أَنَّهُ سَمِعَ النَّوَّاسَ بْنَ سَمْعَانَ الْكِلَابِيَّ ح و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مِهْرَانَ الرَّازِيُّ وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ جَابِرٍ الطَّائِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ النَّوَّاسِ بْنِ سَمْعَانَ قَالَ ذَكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الدَّجَّالَ ذَاتَ غَدَاةٍ فَخَفَّضَ فِيهِ وَرَفَّعَ حَتَّى ظَنَنَّاهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ فَلَمَّا رُحْنَا إِلَيْهِ عَرَفَ ذَلِكَ فِينَا فَقَالَ مَا شَأْنُكُمْ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ ذَكَرْتَ الدَّجَّالَ غَدَاةً فَخَفَّضْتَ فِيهِ وَرَفَّعْتَ حَتَّى ظَنَنَّاهُ فِي طَائِفَةِ النَّخْلِ فَقَالَ غَيْرُ الدَّجَّالِ أَخْوَفُنِي عَلَيْكُمْ إِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا فِيكُمْ فَأَنَا حَجِيجُهُ دُونَكُمْ وَإِنْ يَخْرُجْ وَلَسْتُ فِيكُمْ فَامْرُؤٌ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ إِنَّهُ شَابٌّ قَطَطٌ عَيْنُهُ طَافِئَةٌ كَأَنِّي أُشَبِّهُهُ بِعَبْدِ الْعُزَّى بْنِ قَطَنٍ فَمَنْ أَدْرَكَهُ مِنْكُمْ فَلْيَقْرَأْ عَلَيْهِ فَوَاتِحَ سُورَةِ الْكَهْفِ إِنَّهُ خَارِجٌ خَلَّةً بَيْنَ الشَّأْمِ وَالْعِرَاقِ فَعَاثَ يَمِينًا وَعَاثَ شِمَالًا يَا عِبَادَ اللَّهِ فَاثْبُتُوا قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا لَبْثُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ أَرْبَعُونَ يَوْمًا يَوْمٌ كَسَنَةٍ وَيَوْمٌ كَشَهْرٍ وَيَوْمٌ كَجُمُعَةٍ وَسَائِرُ أَيَّامِهِ كَأَيَّامِكُمْ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَذَلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي كَسَنَةٍ أَتَكْفِينَا فِيهِ صَلَاةُ يَوْمٍ قَالَ لَا اقْدُرُوا لَهُ قَدْرَهُ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا إِسْرَاعُهُ فِي الْأَرْضِ قَالَ كَالْغَيْثِ اسْتَدْبَرَتْهُ الرِّيحُ فَيَأْتِي عَلَى الْقَوْمِ فَيَدْعُوهُمْ فَيُؤْمِنُونَ بِهِ وَيَسْتَجِيبُونَ لَهُ فَيَأْمُرُ السَّمَاءَ فَتُمْطِرُ وَالْأَرْضَ فَتُنْبِتُ فَتَرُوحُ عَلَيْهِمْ سَارِحَتُهُمْ أَطْوَلَ مَا كَانَتْ ذُرًا وَأَسْبَغَهُ ضُرُوعًا وَأَمَدَّهُ خَوَاصِرَ ثُمَّ يَأْتِي الْقَوْمَ فَيَدْعُوهُمْ فَيَرُدُّونَ عَلَيْهِ قَوْلَهُ فَيَنْصَرِفُ عَنْهُمْ فَيُصْبِحُونَ مُمْحِلِينَ لَيْسَ بِأَيْدِيهِمْ شَيْءٌ مِنْ أَمْوَالِهِمْ وَيَمُرُّ بِالْخَرِبَةِ فَيَقُولُ لَهَا أَخْرِجِي كُنُوزَكِ فَتَتْبَعُهُ كُنُوزُهَا كَيَعَاسِيبِ النَّحْلِ ثُمَّ يَدْعُو رَجُلًا مُمْتَلِئًا شَبَابًا فَيَضْرِبُهُ بِالسَّيْفِ فَيَقْطَعُهُ جَزْلَتَيْنِ رَمْيَةَ الْغَرَضِ ثُمَّ يَدْعُوهُ فَيُقْبِلُ وَيَتَهَلَّلُ وَجْهُهُ يَضْحَكُ فَبَيْنَمَا هُوَ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ الْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ فَيَنْزِلُ عِنْدَ الْمَنَارَةِ الْبَيْضَاءِ شَرْقِيَّ دِمَشْقَ بَيْنَ مَهْرُودَتَيْنِ وَاضِعًا كَفَّيْهِ عَلَى أَجْنِحَةِ مَلَكَيْنِ إِذَا طَأْطَأَ رَأْسَهُ قَطَرَ وَإِذَا رَفَعَهُ تَحَدَّرَ مِنْهُ جُمَانٌ كَاللُّؤْلُؤِ فَلَا يَحِلُّ لِكَافِرٍ يَجِدُ رِيحَ نَفَسِهِ إِلَّا مَاتَ وَنَفَسُهُ يَنْتَهِي حَيْثُ يَنْتَهِي طَرْفُهُ فَيَطْلُبُهُ حَتَّى يُدْرِكَهُ بِبَابِ لُدٍّ فَيَقْتُلُهُ ثُمَّ يَأْتِي عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ قَوْمٌ قَدْ عَصَمَهُمْ اللَّهُ مِنْهُ فَيَمْسَحُ عَنْ وُجُوهِهِمْ وَيُحَدِّثُهُمْ بِدَرَجَاتِهِمْ فِي الْجَنَّةِ فَبَيْنَمَا هُوَ كَذَلِكَ إِذْ أَوْحَى اللَّهُ إِلَى عِيسَى إِنِّي قَدْ أَخْرَجْتُ عِبَادًا لِي لَا يَدَانِ لِأَحَدٍ بِقِتَالِهِمْ فَحَرِّزْ عِبَادِي إِلَى الطُّورِ وَيَبْعَثُ اللَّهُ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ وَهُمْ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ فَيَمُرُّ أَوَائِلُهُمْ عَلَى بُحَيْرَةِ طَبَرِيَّةَ فَيَشْرَبُونَ مَا فِيهَا وَيَمُرُّ آخِرُهُمْ فَيَقُولُونَ لَقَدْ كَانَ بِهَذِهِ مَرَّةً مَاءٌ وَيُحْصَرُ نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ حَتَّى يَكُونَ رَأْسُ الثَّوْرِ لِأَحَدِهِمْ خَيْرًا مِنْ مِائَةِ دِينَارٍ لِأَحَدِكُمْ الْيَوْمَ فَيَرْغَبُ نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ فَيُرْسِلُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ النَّغَفَ فِي رِقَابِهِمْ فَيُصْبِحُونَ فَرْسَى كَمَوْتِ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ ثُمَّ يَهْبِطُ نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ إِلَى الْأَرْضِ فَلَا يَجِدُونَ فِي الْأَرْضِ مَوْضِعَ شِبْرٍ إِلَّا مَلَأَهُ زَهَمُهُمْ وَنَتْنُهُمْ فَيَرْغَبُ نَبِيُّ اللَّهِ عِيسَى وَأَصْحَابُهُ إِلَى اللَّهِ فَيُرْسِلُ اللَّهُ طَيْرًا كَأَعْنَاقِ الْبُخْتِ فَتَحْمِلُهُمْ فَتَطْرَحُهُمْ حَيْثُ شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ يُرْسِلُ اللَّهُ مَطَرًا لَا يَكُنُّ مِنْهُ بَيْتُ مَدَرٍ وَلَا وَبَرٍ فَيَغْسِلُ الْأَرْضَ حَتَّى يَتْرُكَهَا كَالزَّلَفَةِ ثُمَّ يُقَالُ لِلْأَرْضِ أَنْبِتِي ثَمَرَتَكِ وَرُدِّي بَرَكَتَكِ فَيَوْمَئِذٍ تَأْكُلُ الْعِصَابَةُ مِنْ الرُّمَّانَةِ وَيَسْتَظِلُّونَ بِقِحْفِهَا وَيُبَارَكُ فِي الرِّسْلِ حَتَّى أَنَّ اللِّقْحَةَ مِنْ الْإِبِلِ لَتَكْفِي الْفِئَامَ مِنْ النَّاسِ وَاللِّقْحَةَ مِنْ الْبَقَرِ لَتَكْفِي الْقَبِيلَةَ مِنْ النَّاسِ وَاللِّقْحَةَ مِنْ الْغَنَمِ لَتَكْفِي الْفَخِذَ مِنْ النَّاسِ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ بَعَثَ اللَّهُ رِيحًا طَيِّبَةً فَتَأْخُذُهُمْ تَحْتَ آبَاطِهِمْ فَتَقْبِضُ رُوحَ كُلِّ مُؤْمِنٍ وَكُلِّ مُسْلِمٍ وَيَبْقَى شِرَارُ النَّاسِ يَتَهَارَجُونَ فِيهَا تَهَارُجَ الْحُمُرِ فَعَلَيْهِمْ تَقُومُ السَّاعَةُ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ وَالْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ قَالَ ابْنُ حُجْرٍ دَخَلَ حَدِيثُ أَحَدِهِمَا فِي حَدِيثِ الْآخَرِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَ مَا ذَكَرْنَا وَزَادَ بَعْدَ قَوْلِهِ لَقَدْ كَانَ بِهَذِهِ مَرَّةً مَاءٌ ثُمَّ يَسِيرُونَ حَتَّى يَنْتَهُوا إِلَى جَبَلِ الْخَمَرِ وَهُوَ جَبَلُ بَيْتِ الْمَقْدِسِ فَيَقُولُونَ لَقَدْ قَتَلْنَا مَنْ فِي الْأَرْضِ هَلُمَّ فَلْنَقْتُلْ مَنْ فِي السَّمَاءِ فَيَرْمُونَ بِنُشَّابِهِمْ إِلَى السَّمَاءِ فَيَرُدُّ اللَّهُ عَلَيْهِمْ نُشَّابَهُمْ مَخْضُوبَةً دَمًا وَفِي رِوَايَةِ ابْنِ حُجْرٍ فَإِنِّي قَدْ أَنْزَلْتُ عِبَادًا لِي لَا يَدَيْ لِأَحَدٍ بِقِتَالِهِمْ
আমাক কৈছে [আবু খাইৎছামাহ জুহাইৰ বিন হাৰ্বে] আমাক কৈছে [আল ৱালিদ বিন মুছলিম] মোক কৈছে [আব্দুৰ ৰহমান বিন ইয়াজিদ বিন জাবিৰে] মোক কৈছে [য়াহ্যা বিন জাবিৰ আথ থোই] হিমছৰ বিচাৰক, মোক [আবুৰাহমান বিন জুবাইৰ] [তেওঁৰ পিতৃ জুবাইৰ বিন নুফাইৰ আল হাদলৰামি]ৰ পৰা কৈছে যে তেওঁ [আন নাৱৱাছ বিন ছামআন আল কিলাবি]। মোক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন মিহৰাণ আৰ ৰাজী], তেওঁৰ পাঠ্যই আমাক কৈছে [আল ৱালিদ বিন মুছলিমে] আমাক [আব্দুৰ ৰহমান বিন ইয়াজিদ বিন জাবিৰে] [য়াহ্যা বিন জাবিৰ আথ থাই]ৰ পৰা [আব্দুৰ ৰহমান বিন জুবাইৰ বিন নুফাইৰ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ জুবাইৰ বিন নুফাইৰ] [আন নৱৱাছ বিন ছামান]ৰ পৰা কৈছে: এদিন ৰাতিপুৱা, ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে: দজ্জাল, তেওঁ মাতটো কমাই দিলে আৰু মাতটো মাত দিলে যেতিয়ালৈকে আমি ভবা নাছিলো যে তেওঁ খেজুৰৰ গছৰ এটা দলত আছে। আমি ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছালামৰ ওচৰত এৰিলোঁ আৰু তাৰ পিছত আমি উভতি আহিলোঁ, তেওঁ এই বিষয়ে গম পালে আৰু তেওঁ সুধিলে: ‘আপুনি কিয়?’ আমি উত্তৰ দিলোঁ: হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আপুনি এদিন ৰাতিপুৱা দজ্জালৰ কথা উল্লেখ কৰিলে, আপুনি তললৈ নামি মাতটো বঢ়াই দিলে যেতিয়ালৈকে আমি তেওঁক খেজুৰৰ গছৰ গোটত থকা বুলি নাভাবিলোঁ, তেওঁ ক’লে: ‘ডাজ্জালৰ বাহিৰে, যাৰ বাবে মই আপোনাৰ বাবে অধিক চিন্তিত, যদি তেওঁ আবিৰ্ভাৱ হয় আৰু মই তোমালোকৰ মাজত আছো, তেন্তে মই তেওঁক পৰাস্ত কৰিম, আপোনাক নহয় আৰু যদি তেওঁ আবিৰ্ভাৱ হয় আৰু মই আৰু তোমালোকৰ মাজত নাথাকো, তেন্তে সকলোৱে তেওঁৰ নিজৰ ৰক্ষাকৰ্তা আৰু আল্লাহ মোৰ প্ৰতিজন মুছলমানৰ বিকল্প, তেওঁ এজন কোঁচা যুৱক, তেওঁৰ চকু দুটা থিয় হৈ আছে, আব্দু আল উজ্জা বিন কাথানৰ দৰেই। তোমালোকৰ মাজৰ যিয়ে তেওঁক দেখে, তেওঁ আল কাহফৰ ছুৰাৰ আৰম্ভণি পঢ়ক, তেওঁ ছিৰিয়া আৰু ইৰাকৰ মাজত আবিৰ্ভাৱ হৈছিল আৰু সোঁ-বাওঁফালে বহুত ক্ষতি কৰিছিল, হে আল্লাহৰ বান্দাসকল, অটল থাকক। আমি সুধিলোঁ: তেওঁ পৃথিৱীত কিমান দিন থাকিল? ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছালামে উত্তৰ দিলে: চল্লিশ দিন, এদিন বছৰৰ দৰে, এদিন মাহৰ দৰে, এদিন সপ্তাহৰ দৰে আৰু আন দিনবোৰ আপোনাৰ দিনৰ দৰে’। আমি সুধিলোঁ: হে আল্লাহৰ ৰাছুল, এবছৰৰ দৰে দিন এটাৰ বিষয়ে আপুনি কি ভাবে, আমাৰ বাবে এদিন নামাজ পঢ়িলেই যথেষ্ট নেকি? আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে: নাই, কিন্তু ইয়াৰ আকাৰ অনুমান কৰক। আমি সুধিলোঁ, হে আল্লাহৰ ৰাছুল, পৃথিৱীত ইয়াৰ গতি কেনেকুৱা? আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, যেনেকৈ বৰষুণৰ পিছত বতাহে। ই এটা জনগোষ্ঠীৰ ওচৰলৈ আহি তেওঁলোকক মাতে, তেওঁলোকে উত্তৰ দিয়ে, ই আকাশক বৰষুণ পঠিয়াবলৈ আদেশ দিয়ে, আৰু আকাশে বৰষুণ পঠায়, ই পৃথিৱীক গছ-গছনি উৎপাদন কৰিবলৈ আজ্ঞা দিয়ে, আৰু পৃথিৱীয়ে গছ-গছনি উৎপন্ন কৰে, আৰু তেওঁলোকৰ পশুধনবোৰ দীঘল কুঁজ, বহল পেট, আৰু ভৰ্তি গাখীৰৰ মোনা লৈ ওলাই যায়, আৰু ধ্বংস আহে, আৰু ই তেওঁলোকক কয়: আপোনালোকৰ ধন-সম্পত্তি উলিয়াই আনিব। তেতিয়া তেওঁৰ ধন-সম্পত্তি মতা মৌমাখিৰ দৰে তেওঁৰ পিছে পিছে। তাৰ পিছত তেওঁ এজন যুৱকক মাতিলে, তেওঁ তেওঁক তৰোৱালেৰে কাটি পেলালে তাৰ পিছত তেওঁক দুটা ভাগত কাটিলে তাৰ পিছত তেওঁক মাতিলে, তেওঁ মুখখন ভাঙি হাঁহি হাঁহি ওপৰলৈ আহিল, যেতিয়া তেওঁ তেনেকুৱা আছিল, হঠাতে 'মৰিয়মৰ পুত্ৰ ইছা দামাস্কাছৰ পূব দিশত এটা বগা টাৱাৰত জা'ফাৰান চিন থকা দুটা কাপোৰ পিন্ধি নামি আহিল আৰু দুজন ফেৰেস্তাৰ ডেউকাত হাত থৈ দিলে, যদি তেওঁ মূৰটো তললৈ নমাই দিয়ে, তেন্তে পানী ফুটি উঠিব আৰু যদি তেওঁ মূৰটো ওপৰলৈ তুলি লয় তেন্তে ঘাম মুকুতাৰ দৰে বৈ যাব, মৃত্যুৰ বাহিৰে কোনো অবিশ্বাসীয়ে তেওঁৰ গোন্ধ নাপাব। আৰু চকুৱে দেখা পোৱালৈকে তেওঁৰ উশাহৰ গোন্ধ। ইছাই ডাজ্জালক বিচাৰি থাকে যেতিয়ালৈকে তেওঁ লুডৰ দুৱাৰত লগ নাপায় আৰু তাৰ পিছত তেওঁক হত্যা কৰে। ইয়াৰ পিছত মৰিয়মৰ পুত্ৰ যীচুৱে দজ্জালৰ পৰা আল্লাহৰ দ্বাৰা সুৰক্ষিত জনগোষ্ঠীৰ ওচৰলৈ আহিল। সি সিহঁতৰ মুখখন ঘঁহি স্বৰ্গত সিহঁতৰ স্তৰৰ কথা ক’লে। যেতিয়া তেওঁলোক তেনেকুৱা আছিল তেতিয়া আল্লাহে তেওঁৰ ওচৰত অৱতীৰ্ণ কৰিলে: ‘সঁচাকৈয়ে মই মোৰ বান্দাসকলক উলিয়াই আনিছো, তেওঁলোকৰ লগত কোনেও যুদ্ধ কৰিব নোৱাৰে, গতিকে মোৰ বান্দাসকলক থুৰলৈ লৈ যাওক। আল্লাহে গগ আৰু মাগগক পঠিয়াই দিলে, ‘সকলো চুক-কোণৰ পৰা তেওঁলোক সোনকালে আহিল’। -আল আনবিয়া`: ৯৬- তাৰ পিছত সন্মুখৰ সকলে থাবাৰী হ্ৰদ পাৰ হৈ পানী খালে তাৰ পিছত পিছৰ সকলে পাৰ হৈ গ'ল, তেওঁলোকে ক'লে: 'ইয়াত আগতে পানী আছিল'। আল্লাহৰ নবী ইছা আৰু তেওঁৰ সহযোগীসকলক ঘেৰি ৰখা হৈছিল যেতিয়ালৈকে তেওঁলোকৰ এজনৰ ম’হৰ মূৰটো আপোনালোকৰ মাজৰ এজনৰ এশ দিনাৰতকৈ ভাল নাছিল এতিয়া, তেতিয়া হজৰত আল্লাহ ইছা আৰু তেওঁৰ সহযোগীসকলে বিচাৰিছিল যে আল্লাহে তেওঁলোকৰ ডিঙিত কৃমি পঠাওক আৰু তাৰ পিছত তেওঁলোকে এজন আত্মাৰ মৃত্যুৰ দৰে মৃত্যুবৰণ কৰিছিল, তাৰ পিছত ইছা আৰু তেওঁৰ সংগীসকল আহিছিল, তাত এক ইঞ্চিও ঠাই নাছিল কিন্তু সেইখন মৃতদেহ আৰু তেওঁলোকৰ দুৰ্গন্ধেৰে ভৰি পৰিছিল তেজ। তাৰ পিছত যীচু আৰু তেওঁৰ সহযোগীসকলে আল্লাহৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰিলে আৰু আল্লাহে উটৰ ডিঙিৰ দৰে চৰাই পঠালে। চৰাইটোৱে সেইবোৰ লৈ আল্লাহৰ ইচ্ছামতে দলিয়াই দিলে, তাৰ পিছত আল্লাহে সিহঁতৰ ওপৰত বৰষুণ দিলে, পাখিৰে নিৰ্মিত ঘৰ বা মাটিৰে নিৰ্মিত ঘৰ নাছিল যিয়ে বৰষুণ নপৰে, বৰষুণে মাটি তিতিলে আৰু সকলোতে ডোখৰ এৰি থৈ গ’ল। আল্লাহে তেওঁৰ উৰ্বৰতাত বৰশীবাদ দিছিল যেতিয়ালৈকে এদল মানুহৰ উট গাখীৰ খোৱাত যথেষ্ট নাছিল, এটা জনগোষ্ঠীৰ গাখীৰ খোৱা গৰু যথেষ্ট নাছিল আৰু কেইবাজনো আত্মীয়ৰ ছাগলী গাখীৰ খোৱা যথেষ্ট নাছিল। তেনেকুৱা হৈ থাকোঁতেই আল্লাহে হঠাৎ মৃদু বতাহ পঠিয়াই প্ৰতিজন মুমিন আৰু মুছলমানৰ আত্মাক তেওঁলোকৰ বগলীৰ তললৈ লৈ গ’ল আৰু যিসকল বাকী থাকিল তেওঁলোক দুষ্ট মানুহ, তেওঁলোকে গাধৰ সংগমৰ দৰে মুকলিকৈ যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিলে। গতিকে তেওঁলোকৰ ওপৰত সময় আহিল।' আমাৰ ওচৰত বৰ্ণিত হৈছে [আলী বিন হুজৰ আছ ছা’দীয়ে] আমাক [আব্দুল্লাহ বিন আবুৰহমান বিন ইয়াজিদ বিন জাবিৰ] আৰু [আল ৱালিদ বিন মুছলিম] কৈছে, ইবনে হুজৰে কৈছে: হাদীছৰ এটা আন হাদীছৰ সৈতে মিহলি কৰা হৈছে। আমি উল্লেখ কৰা ধৰণে এই ইছনাদৰ সৈতে [আব্দুৰহমান বিন ইয়াজিদ বিন জাবিৰ]ৰ পৰা, কিন্তু তেওঁৰ কথাৰ পিছত তেওঁ আৰু ক’লে: ‘ইয়াত পানী আছিল,’ ‘তেওঁলোকে খামৰ পৰ্বত, বৈতুল মাকদীছৰ পৰ্বত নপৰালৈকে গৈছিল, তেওঁলোকে ক’লে: ‘আমি পৃথিৱীত থকাসকলক হত্যা কৰিছো, আকাশত থকাসকলক হত্যা কৰোঁ।’ গতিকে তেওঁলোকে নিজৰ কাঁড় আকাশলৈ গুলিয়াই দিলে আৰু আল্লাহে তেওঁলোকৰ কাঁড়বোৰ তেজেৰে ৰঙা কৰি দিলে।' ইবনে হুজৰৰ ইতিহাসত কোৱা হৈছে- ‘সঁচাকৈয়ে মই মোৰ বান্দাসকলক নমাই দিলোঁ, তেওঁলোকৰ লগত কোনেও যুঁজিব নোৱাৰে’।
হাদিছ
Imam Muslim : 5229
حَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ وَالْحَسَنُ الْحُلْوَانِيُّ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ وَأَلْفَاظُهُمْ مُتَقَارِبَةٌ وَالسِّيَاقُ لِعَبْدٍ قَالَ حَدَّثَنِي و قَالَ الْآخَرَانِ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ وَهُوَ ابْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ قَالَ حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا حَدِيثًا طَوِيلًا عَنْ الدَّجَّالِ فَكَانَ فِيمَا حَدَّثَنَا قَالَ يَأْتِي وَهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْهِ أَنْ يَدْخُلَ نِقَابَ الْمَدِينَةِ فَيَنْتَهِي إِلَى بَعْضِ السِّبَاخِ الَّتِي تَلِي الْمَدِينَةَ فَيَخْرُجُ إِلَيْهِ يَوْمَئِذٍ رَجُلٌ هُوَ خَيْرُ النَّاسِ أَوْ مِنْ خَيْرِ النَّاسِ فَيَقُولُ لَهُ أَشْهَدُ أَنَّكَ الدَّجَّالُ الَّذِي حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثَهُ فَيَقُولُ الدَّجَّالُ أَرَأَيْتُمْ إِنْ قَتَلْتُ هَذَا ثُمَّ أَحْيَيْتُهُ أَتَشُكُّونَ فِي الْأَمْرِ فَيَقُولُونَ لَا قَالَ فَيَقْتُلُهُ ثُمَّ يُحْيِيهِ فَيَقُولُ حِينَ يُحْيِيهِ وَاللَّهِ مَا كُنْتُ فِيكَ قَطُّ أَشَدَّ بَصِيرَةً مِنِّي الْآنَ قَالَ فَيُرِيدُ الدَّجَّالُ أَنْ يَقْتُلَهُ فَلَا يُسَلَّطُ عَلَيْهِ قَالَ أَبُو إِسْحَقَ يُقَالُ إِنَّ هَذَا الرَّجُلَ هُوَ الْخَضِرُ عَلَيْهِ السَّلَام و حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ أَخْبَرَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ فِي هَذَا الْإِسْنَادِ بِمِثْلِهِ
মোক [আমৰু আন নাকিদ], [আল হাছান আল হুলৱানী] আৰু [আব্দুলহামিদ বিন হুমাইদ]ক কৈছে, তেওঁলোকৰ গ্ৰন্থ প্ৰায় একে আৰু তলৰ লিখনী আব্দুৰ, তেওঁ কৈছে: মোক কৈছে, আনহাতে আন এজনে কৈছে: আমাক কৈছে [ইয়াকব বিন ইব্ৰাহিম বিন ছা’দে] আমাক [চালিহৰ পৰা] [ইবনে শ্বিহাবে]ৰ পৰা [মোৰ পিতৃ] কৈছে [উবাইদুল্লাহ বিন আব্দুল্লাহ বিন উৎবাহ] যে [আবু ছাইদ আল খুদ্ৰী] কৈছে: আল্লাহৰ ৰাছুল চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱা চালামে এবাৰ আমাক দজ্জালৰ বিষয়ে এটা দীঘলীয়া কাহিনী কৈছিল, য’ত তেওঁ আমাক কৈছিল: ‘তেওঁ মদিনাৰ পাহাৰৰ এটা পথত আহিছিল - যদিও মদীনা তেওঁৰ বাবে নিষেধাজ্ঞা আছিল - যেতিয়ালৈকে তেওঁ মদীনাৰ পিছত মাটিৰ অংশত উপস্থিত হোৱা নাছিল। সেই সময়ত শ্ৰেষ্ঠ মানুহ বা শ্ৰেষ্ঠৰ মাজৰ এজনে তেওঁৰ সন্মুখীন হৈছিল, তেওঁ কৈছিল, ‘মই সাক্ষ্য দিছো যে আপুনি সেই দজ্জাল, যাৰ বিষয়ে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছালামে আমাক কৈছিল’। দজ্জালে ক’লে: ‘আপুনি কি ভাবে, যদি মই এই ব্যক্তিজনক হত্যা কৰি তাৰ পিছত তেওঁক পুনৰ জীৱিত কৰি দিওঁ, তেতিয়াও আপুনি সন্দেহ কৰিবনে? ' তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে: 'নাই'। দজ্জালে তেওঁক হত্যা কৰি তাৰ পিছত পুনৰ জীৱন্ত কৰি তুলিলে। যেতিয়া তেওঁ ইয়াক অন কৰিলে, তেতিয়া তেওঁ ক’লে: ‘আল্লাহৰ কচম, মই তোমাক এতিয়াতকৈ বেছি কেতিয়াও বুজি পোৱা নাই’। তাৰ পিছত দজ্জালে তেওঁক হত্যা কৰিব বিচাৰিছিল কিন্তু তেওঁ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব নোৱাৰিলে।" আবু ইছহাকে ক'লে: কিছুমানে কয় যে সেই ব্যক্তিজন আছিল খাধীৰ আলাইহিছ চালাম। মোক কৈছে [আব্দুল্লাহ বিন আব্দুৰহমান আদ দাৰিমিয়ে] আমাক [আবু আল ইয়ামানে] আমাক [ছ্যুআইব] [আজ জুহৰীৰ] পৰা এই ছানাদত একেধৰণৰ মতানৰ সৈতে কৈছে।
হাদিছ
Imam Muslim : 5230
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قُهْزَاذَ مِنْ أَهْلِ مَرْوَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُثْمَانَ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ قَيْسِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ أَبِي الْوَدَّاكِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْرُجُ الدَّجَّالُ فَيَتَوَجَّهُ قِبَلَهُ رَجُلٌ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ فَتَلْقَاهُ الْمَسَالِحُ مَسَالِحُ الدَّجَّالِ فَيَقُولُونَ لَهُ أَيْنَ تَعْمِدُ فَيَقُولُ أَعْمِدُ إِلَى هَذَا الَّذِي خَرَجَ قَالَ فَيَقُولُونَ لَهُ أَوَ مَا تُؤْمِنُ بِرَبِّنَا فَيَقُولُ مَا بِرَبِّنَا خَفَاءٌ فَيَقُولُونَ اقْتُلُوهُ فَيَقُولُ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ أَلَيْسَ قَدْ نَهَاكُمْ رَبُّكُمْ أَنْ تَقْتُلُوا أَحَدًا دُونَهُ قَالَ فَيَنْطَلِقُونَ بِهِ إِلَى الدَّجَّالِ فَإِذَا رَآهُ الْمُؤْمِنُ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ هَذَا الدَّجَّالُ الَّذِي ذَكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَيَأْمُرُ الدَّجَّالُ بِهِ فَيُشَبَّحُ فَيَقُولُ خُذُوهُ وَشُجُّوهُ فَيُوسَعُ ظَهْرُهُ وَبَطْنُهُ ضَرْبًا قَالَ فَيَقُولُ أَوَ مَا تُؤْمِنُ بِي قَالَ فَيَقُولُ أَنْتَ الْمَسِيحُ الْكَذَّابُ قَالَ فَيُؤْمَرُ بِهِ فَيُؤْشَرُ بِالْمِئْشَارِ مِنْ مَفْرِقِهِ حَتَّى يُفَرَّقَ بَيْنَ رِجْلَيْهِ قَالَ ثُمَّ يَمْشِي الدَّجَّالُ بَيْنَ الْقِطْعَتَيْنِ ثُمَّ يَقُولُ لَهُ قُمْ فَيَسْتَوِي قَائِمًا قَالَ ثُمَّ يَقُولُ لَهُ أَتُؤْمِنُ بِي فَيَقُولُ مَا ازْدَدْتُ فِيكَ إِلَّا بَصِيرَةً قَالَ ثُمَّ يَقُولُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّهُ لَا يَفْعَلُ بَعْدِي بِأَحَدٍ مِنْ النَّاسِ قَالَ فَيَأْخُذُهُ الدَّجَّالُ لِيَذْبَحَهُ فَيُجْعَلَ مَا بَيْنَ رَقَبَتِهِ إِلَى تَرْقُوَتِهِ نُحَاسًا فَلَا يَسْتَطِيعُ إِلَيْهِ سَبِيلًا قَالَ فَيَأْخُذُ بِيَدَيْهِ وَرِجْلَيْهِ فَيَقْذِفُ بِهِ فَيَحْسِبُ النَّاسُ أَنَّمَا قَذَفَهُ إِلَى النَّارِ وَإِنَّمَا أُلْقِيَ فِي الْجَنَّةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا أَعْظَمُ النَّاسِ شَهَادَةً عِنْدَ رَبِّ الْعَالَمِينَ
[মুহাম্মাদ বিন আব্দুল্লাহ বিন কাহজাজ], মাৰৱৰ এজন লোক, [আব্দুল্লাহ বিন উছমান] [আবু হামজাহ]ৰ পৰা [কাইছ বিন ৱাহাব]ৰ পৰা [আবু ছাইদ আল খুদ্ৰী]ৰ পৰা [আবু ছাইদ আল খুদ্ৰী]ৰ পৰা [আবু ছাইদ আল খুদ্ৰী]ৰ পৰা [আবু ছাইদ আল খুদ্ৰী]ৰ পৰা [আবু হামজাহ]ৰ পৰা মোক বর্ণনা কৰিছিল যিজনে কৈছিল: আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে: ‘দাজ্জাল আবিৰ্ভাৱ হ’ব আৰু এজন মানুহ হ’ব বিশ্বাসীসকলে তেওঁৰ ফালে আহিব আৰু দজ্জালৰ সশস্ত্ৰ সৈন্যই তেওঁক লগ কৰিব। তেওঁলোকে সুধিব: 'আপুনি ক'লৈ গৈ আছে?' মুমিনে ক’ব: ‘আবিৰ্ভাৱ হোৱাজনক।’ তেওঁলোকে সুধিব: ‘আপুনি আমাৰ প্ৰভুক বিশ্বাস নকৰেনে?’। বিশ্বাসীয়ে ক’ব: ‘আমাৰ প্ৰভু অস্পষ্ট নহয়।’ তেওঁলোকে ক’ব: ‘তাক মাৰি পেলাওক।’ তেতিয়া তেওঁলোকে ইজনে সিজনক ক’ব- আমাৰ প্ৰভুৱে তোমালোকক তেওঁৰ বাহিৰে আন কাৰোবাক হত্যা কৰিবলৈ নিষেধ কৰা নাছিল নেকি? দজ্জ্বললৈ লৈ যাব। যেতিয়া মুমিনজনে তেওঁক দেখিলে, তেতিয়া তেওঁ ক’লে, ‘হে মানুহবোৰ, এইজনেই সেই দজ্জাল যাক নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছালামে মাতিছিল। তাৰ পাছত দজ্জালে কাটি খোলাৰ আদেশ দিলে। তেওঁ ক’লে, ‘তাক লৈ ভাগ কৰি দিব’। পিঠি আৰু পেটটো কোবত ঢাকি থোৱাত দজ্জালে সুধিলে: ‘আপুনি মোক বিশ্বাস নকৰেনে? ' বিশ্বাসীজনে উত্তৰ দিলে: 'তুমি মচীহ, মিছলীয়া? ' তাৰ পিছত দজ্জলে তেওঁক মূৰৰ ওপৰৰ পৰা ভৰিৰ মাজৰ মাজলৈকে কাটিবলৈ আদেশ দিলে। ইয়াৰ পিছত দজ্জলে শৰীৰৰ দুটা টুকুৰাৰ মাজত খোজ কাঢ়ি ক’লে: ‘ঠিয় হ’, শৰীৰটো থিয় হ’ল। ইয়াৰ পিছত দজ্জালে তেওঁক সুধিলে: ‘আপুনি মোক বিশ্বাস কৰেনে? ' তেওঁ উত্তৰ দিলে: 'মই তোমাক অধিক আৰু অধিক চিনি পাওঁ'। ইয়াৰ পিছত দজ্জালে ক’লে: ‘হে মানুহবোৰ, সঁচাকৈয়ে মোৰ পিছত কোনেও এনেকুৱা কাম কৰা নাই’। তাৰ পাছত দজ্জালে তেওঁক বধ কৰিবলৈ লৈ গ’ল, তাৰ পিছত ডিঙি আৰু কলাৰব’নৰ মাজত ৰূপ দিলে, কিন্তু দজ্জলে তেওঁক হত্যা কৰিবলৈ সক্ষম নহ’ল। তাৰ পিছত মানুহজনৰ হাত-ভৰি লৈ পেলাই দিয়া হ’ল, মানুহে ভাবিলে যে তেওঁক নৰকলৈ পেলোৱা হৈছে, কিন্তু আচলতে তেওঁক স্বৰ্গলৈ পেলোৱা হ’ল।' ইয়াৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱা চালামে ক’লে, ‘তেওঁ সেইজন ব্যক্তি যাৰ সাক্ষ্য সকলো জগতৰ প্ৰভুৰ আগত সৰ্বোচ্চ’।
হাদিছ
Imam Muslim : 5231
حَدَّثَنَا شِهَابُ بْنُ عَبَّادٍ الْعَبْدِيُّ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ حُمَيْدٍ الرُّؤَاسِيُّ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَ مَا سَأَلَ أَحَدٌ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الدَّجَّالِ أَكْثَرَ مِمَّا سَأَلْتُ قَالَ وَمَا يُنْصِبُكَ مِنْهُ إِنَّهُ لَا يَضُرُّكَ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُمْ يَقُولُونَ إِنَّ مَعَهُ الطَّعَامَ وَالْأَنْهَارَ قَالَ هُوَ أَهْوَنُ عَلَى اللَّهِ مِنْ ذَلِكَ
আমাক কৈছে [চিয়াহাব বিন আব্বাদ আল আব্দীয়ে] আমাক [ইব্ৰাহিম বিন হুমাইদ আৰ ৰু`আছি] [ইছমাইল বিন আবু খালিদ]ৰ পৰা [কাইছ বিন আবু হাজিম]ৰ পৰা [আল মুগিৰা বিন ছ্যুবাহ]ৰ পৰা কৈছে: মোতকৈ বেছি প্ৰশ্ন কোনোৱেই নাই যিয়ে নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱা চালামক দজ্জালৰ বিষয়ে অধিক প্ৰশ্ন কৰিছে। তেওঁ সুধিলে: ‘তেওঁৰ পৰা আপোনাৰ কি ক্ষতি হয়, আচলতে তেওঁ আপোনাৰ ক্ষতি নকৰে’। মই উত্তৰ দিলোঁ, হে আল্লাহৰ ৰাছুল, সঁচাকৈয়ে তেওঁলোকে কয় যে তেওঁৰ লগত খাদ্য আৰু নদী আছে। তেওঁ ক’লে, ‘আল্লাহৰ বাবে ই অধিক সহজ’।
হাদিছ
Imam Muslim : 5232
حَدَّثَنَا سُرَيْجُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ إِسْمَعِيلَ عَنْ قَيْسٍ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَ مَا سَأَلَ أَحَدٌ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الدَّجَّالِ أَكْثَرَ مِمَّا سَأَلْتُهُ قَالَ وَمَا سُؤَالُكَ قَالَ قُلْتُ إِنَّهُمْ يَقُولُونَ مَعَهُ جِبَالٌ مِنْ خُبْزٍ وَلَحْمٍ وَنَهَرٌ مِنْ مَاءٍ قَالَ هُوَ أَهْوَنُ عَلَى اللَّهِ مِنْ ذَلِكَ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَابْنُ نُمَيْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ ح و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ ح و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ كُلُّهُمْ عَنْ إِسْمَعِيلَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَ حَدِيثِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ حُمَيْدٍ وَزَادَ فِي حَدِيثِ يَزِيدَ فَقَالَ لِي أَيْ بُنَيَّ
আমাক কৈছে [ছুৰাইজ বিন ইউনুছে] আমাক [হুছাইম] [ইছমাইলৰ] পৰা [কায়ছ]ৰ পৰা [আল মুগীৰা বিন ছ্যুবাহ]ৰ পৰা কৈছে: মোতকৈ বেছি কোনোৱেই নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছালামক দজ্জালৰ বিষয়ে সুধিছিল। তেওঁ সুধিলে: 'আপোনাৰ প্ৰশ্ন কি?' মই ক’লোঁ, সঁচাকৈয়ে তেওঁলোকে কয় যে তেওঁৰ লগত পিঠাৰ পৰ্বত, মাংস আৰু পানীৰ নদী আছে। তেওঁ ক’লে, ‘আল্লাহৰ বাবে ই অধিক সহজ’। আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আৰু [ইবনে নুমাইৰ] দুয়োজনে কৈছে: আমাক [ৱাকি’] কৈছে। আমাক কৈছে [ইছহাক বিন ইব্ৰাহিমে] আমাক [জাৰিৰ] কৈছে। আমাক কৈছে [ইবনে আবি উমৰে] আমাক [ছুফিয়ান] কৈছে। আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আমাক [ইয়াজিদ বিন হাৰুণ] কৈছে। মোক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন ৰফিয়ে] মোক [আবু উছামাহ]ক কৈছে, ইব্ৰাহিম বিন হুমাইদৰ হাদীছৰ দৰে এই ছানাদৰ সৈতে [ইছমাইলৰ পৰা] সকলো কথা আৰু তেওঁ ইয়াজিদৰ হাদীছত যোগ দিছে: তেওঁ মোক কৈছিল: ‘হে মোৰ ল’ৰা!’।
হাদিছ
Imam Muslim : 5233
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ النُّعْمَانِ بْنِ سَالِمٍ قَالَ سَمِعْتُ يَعْقُوبَ بْنَ عَاصِمِ بْنِ عُرْوَةَ بْنِ مَسْعُودٍ الثَّقَفِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرٍو وَجَاءَهُ رَجُلٌ فَقَالَ مَا هَذَا الْحَدِيثُ الَّذِي تُحَدِّثُ بِهِ تَقُولُ إِنَّ السَّاعَةَ تَقُومُ إِلَى كَذَا وَكَذَا فَقَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ أَوْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَوْ كَلِمَةً نَحْوَهُمَا لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ لَا أُحَدِّثَ أَحَدًا شَيْئًا أَبَدًا إِنَّمَا قُلْتُ إِنَّكُمْ سَتَرَوْنَ بَعْدَ قَلِيلٍ أَمْرًا عَظِيمًا يُحَرَّقُ الْبَيْتُ وَيَكُونُ وَيَكُونُ ثُمَّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْرُجُ الدَّجَّالُ فِي أُمَّتِي فَيَمْكُثُ أَرْبَعِينَ لَا أَدْرِي أَرْبَعِينَ يَوْمًا أَوْ أَرْبَعِينَ شَهْرًا أَوْ أَرْبَعِينَ عَامًا فَيَبْعَثُ اللَّهُ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ كَأَنَّهُ عُرْوَةُ بْنُ مَسْعُودٍ فَيَطْلُبُهُ فَيُهْلِكُهُ ثُمَّ يَمْكُثُ النَّاسُ سَبْعَ سِنِينَ لَيْسَ بَيْنَ اثْنَيْنِ عَدَاوَةٌ ثُمَّ يُرْسِلُ اللَّهُ رِيحًا بَارِدَةً مِنْ قِبَلِ الشَّأْمِ فَلَا يَبْقَى عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ أَحَدٌ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ مِنْ خَيْرٍ أَوْ إِيمَانٍ إِلَّا قَبَضَتْهُ حَتَّى لَوْ أَنَّ أَحَدَكُمْ دَخَلَ فِي كَبَدِ جَبَلٍ لَدَخَلَتْهُ عَلَيْهِ حَتَّى تَقْبِضَهُ قَالَ سَمِعْتُهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَيَبْقَى شِرَارُ النَّاسِ فِي خِفَّةِ الطَّيْرِ وَأَحْلَامِ السِّبَاعِ لَا يَعْرِفُونَ مَعْرُوفًا وَلَا يُنْكِرُونَ مُنْكَرًا فَيَتَمَثَّلُ لَهُمْ الشَّيْطَانُ فَيَقُولُ أَلَا تَسْتَجِيبُونَ فَيَقُولُونَ فَمَا تَأْمُرُنَا فَيَأْمُرُهُمْ بِعِبَادَةِ الْأَوْثَانِ وَهُمْ فِي ذَلِكَ دَارٌّ رِزْقُهُمْ حَسَنٌ عَيْشُهُمْ ثُمَّ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَلَا يَسْمَعُهُ أَحَدٌ إِلَّا أَصْغَى لِيتًا وَرَفَعَ لِيتًا قَالَ وَأَوَّلُ مَنْ يَسْمَعُهُ رَجُلٌ يَلُوطُ حَوْضَ إِبِلِهِ قَالَ فَيَصْعَقُ وَيَصْعَقُ النَّاسُ ثُمَّ يُرْسِلُ اللَّهُ أَوْ قَالَ يُنْزِلُ اللَّهُ مَطَرًا كَأَنَّهُ الطَّلُّ أَوْ الظِّلُّ نُعْمَانُ الشَّاكُّ فَتَنْبُتُ مِنْهُ أَجْسَادُ النَّاسِ ثُمَّ يُنْفَخُ فِيهِ أُخْرَى فَإِذَا هُمْ قِيَامٌ يَنْظُرُونَ ثُمَّ يُقَالُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ هَلُمَّ إِلَى رَبِّكُمْ { وَقِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْئُولُونَ } قَالَ ثُمَّ يُقَالُ أَخْرِجُوا بَعْثَ النَّارِ فَيُقَالُ مِنْ كَمْ فَيُقَالُ مِنْ كُلِّ أَلْفٍ تِسْعَ مِائَةٍ وَتِسْعَةً وَتِسْعِينَ قَالَ فَذَاكَ يَوْمَ { يَجْعَلُ الْوِلْدَانَ شِيبًا } وَذَلِكَ { يَوْمَ يُكْشَفُ عَنْ سَاقٍ } و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ النُّعْمَانِ بْنِ سَالِمٍ قَالَ سَمِعْتُ يَعْقُوبَ بْنَ عَاصِمِ بْنِ عُرْوَةَ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ سَمِعْتُ رَجُلًا قَالَ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو إِنَّكَ تَقُولُ إِنَّ السَّاعَةَ تَقُومُ إِلَى كَذَا وَكَذَا فَقَالَ لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ لَا أُحَدِّثَكُمْ بِشَيْءٍ إِنَّمَا قُلْتُ إِنَّكُمْ تَرَوْنَ بَعْدَ قَلِيلٍ أَمْرًا عَظِيمًا فَكَانَ حَرِيقَ الْبَيْتِ قَالَ شُعْبَةُ هَذَا أَوْ نَحْوَهُ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْرُجُ الدَّجَّالُ فِي أُمَّتِي وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ حَدِيثِ مُعَاذٍ وَقَالَ فِي حَدِيثِهِ فَلَا يَبْقَى أَحَدٌ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ مِنْ إِيمَانٍ إِلَّا قَبَضَتْهُ قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ بِهَذَا الْحَدِيثِ مَرَّاتٍ وَعَرَضْتُهُ عَلَيْهِ
আমাক কৈছে [উবাইদুল্লাহ বিন মুআদজ আল আম্বাৰীয়ে] আমাক কৈছে [মোৰ পিতৃয়ে] আমাক [ছিউবাহ] [আন নুমান বিন ছালিম]ৰ পৰা কৈছে: মই শুনিছো [ইয়াকুব বিন আছিম বিন উৰৱাহ বিন মাছৌদ আতছ থাকাফী] কৈছে: মই শুনিছো [আব্দুল্লাহ বিন আমৰ], এজন ব্যক্তিয়ে তেওঁৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে: এই হাদীছ কি যিটো আপুনি বৰ্ণনা কৰিছে, আপুনি কয় যে অমুকলৈকে সময়মতে ঘটিব। তেওঁ ক’লে: সুভানাল্লাহ বা লা ইলাহা ইল্লাল্লাহ বা তেনেধৰণৰ শব্দ। মোৰ ইচ্ছা যে চিৰদিনৰ বাবে কাকো একো নকওঁ, মই মাথোঁ ক’লোঁ যে সোনকালে ঘৰ জ্বলোৱা এটা ডাঙৰ কথা দেখিব, অমুক হ’ব। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ক’লে: ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ছালামে ক’লে, ‘দজ্জাল মোৰ উম্মাহৰ মাজত আবিৰ্ভাৱ হ’ব তাৰ পিছত তেওঁ চল্লিশ দিন থাকিব - চল্লিশ দিন, মাহ বা বছৰ নাজানো - তাৰ পিছত আল্লাহে ইছা বিন মৰিয়ামক উৰৱাহ বিন মাছুদৰ দৰে পঠিয়াই দিলে, তেওঁ দজ্জালক বিচাৰি তেওঁক হত্যা কৰিলে। ইয়াৰ পিছত মানুহ সাত বছৰ জীয়াই থাকিল, কোনো দুজন মানুহৰ মাজত শত্ৰুতা নাছিল। তাৰ পিছত আল্লাহে ছিৰিয়াৰ দিশৰ পৰা শীতল বতাহ পঠিয়াই দিলে আৰু এনে কোনোৱেই নাথাকিল যাৰ হৃদয়ত তেওঁৰ প্ৰাণ লোৱাৰ বাহিৰে সৰিয়হৰ গুটিৰ ওজন মঙ্গল বা ইমান বাকী থাকিব, যাতে তোমালোকৰ মাজৰ কোনোবাই পাহাৰত প্ৰৱেশ কৰিলেও বতাহে নিশ্চিতভাৱে তেওঁক প্ৰৱেশ কৰি তেওঁৰ প্ৰাণ কাঢ়ি নিব’। তেওঁ ক’লে: মই আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছালামৰ পৰা শুনিলোঁ, তেওঁ ক’লে, ‘যিবোৰ বাকী আছে চৰাইৰ লঘুতাৰ দৰে বেয়া মানুহ - বেয়া কামত সোনকালে, পেণ্ট। - আৰু বন্যপ্ৰাণীৰ কামনা - তেওঁলোকৰ আচৰণ আনৰ লগত অন্যায় কৰাত বনৰীয়া জন্তুৰ দৰে, পেন্ট। চয়তানে তেওঁলোকৰ বাবে ইয়াৰ বৰ্ণনা কৰি ক’লে: ‘তোমালোকে কোনো সঁহাৰি নিদিলানে? তেওঁলোকে সুধিলে: ‘আপুনি আমাক কি কৰিবলৈ আদেশ দিয়ে? ' চয়তানে তেওঁলোকক মূৰ্তি পূজা কৰিবলৈ কৈছিল, তেওঁলোকে কৰিলে। তেওঁলোকৰ ভাগ্য মসৃণ আৰু জীৱন ভাল। তাৰ পাছত শিঙা বজাল, কোনেও শুনা নাপালে কিন্তু ডিঙি হেলনীয়া কৰি ডিঙি ওপৰলৈ তুলিলে'। তেওঁ ক’লে: ‘প্ৰথমে শুনিলে কোনোবাই নিজৰ উটৰ বাবে হ্ৰদ মেৰামতি কৰি আছিল’। তেওঁ ক’লে, ‘তেওঁৰ মৃত্যু হ’ল আৰু মানুহৰ মৃত্যু হ’ল। ইয়াৰ পিছত আল্লাহে পঠালে -বা ক’লে: বৰষুণ পাতল বৰষুণৰ দৰে পৰিল তাৰ পিছত মানুহৰ শৰীৰ আবিৰ্ভাৱ হ’ল, ‘তাৰ পিছত আকৌ এবাৰ শিঙা বজোৱা হ’ল তাৰ পিছত হঠাতে তেওঁলোকে থিয় হৈ অপেক্ষা কৰিলে -নিজৰ নিজৰ সিদ্ধান্তৰ বাবে-’। -আজ জুমাৰ: ৬৮- ইয়াৰ পিছত তেওঁ ক’লে: ‘হে মানুহবোৰ, ইয়ালৈ তোমালোকৰ ৰাব্বৰ ওচৰলৈ আহক ‘আৰু তেওঁলোকক -বিশ্ৰাম স্থানত আবদ্ধ কৰি ৰাখক- কাৰণ সঁচাকৈয়ে তেওঁলোকক সোধা-পোছা কৰা হ’ব’। -এছ শ্বাফত: ২৪- তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: ‘এজন অগ্নি দূতক নিৰ্বাপিত কৰক’। ইয়াত লিখা আছে: কিমানৰ পৰা? উত্তৰ: প্ৰতি হাজাৰৰ বিপৰীতে নশ উননব্বৈ'। তেওঁ ক’লে: ‘সেই দিনটোৱেই শিশুক ধূসৰ কৰি তোলে’। -আল মুজ্জামিল: ১৭- আৰু সেইটো আছিল 'যিদিনা পোৱালিটো প্ৰকাশ পাইছিল''। -আল কালাম: ৪২- মোক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন বছিয়াৰ] আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন জাফৰে] আমাক [ছ্যুবাহ] [আন নুমান বিন ছালিম]ৰ পৰা কৈছে কৈছে: মই শুনিছো [ইয়াকুব বিন আছিম বিন উৰৱাহ বিন মাছ’উদে] কোৱা: মই শুনিছো কোনোবাই আব্দুল্লাহ বিন আমৰুক কোৱা: আপুনি কৈছিল যে পৃথিৱীৰ শেষ অমুক আমৰুলৈকে ঘটে। তেওঁ ক’লে: মোৰ ইচ্ছা যে চিৰদিনৰ বাবে কাকো একো নকওঁ, মই মাথোঁ কওঁ যে আপুনি সোনকালে ঘৰটো জ্বলি যোৱা এটা ডাঙৰ বস্তু দেখিব। ছ্যু'বাহে এই বা তেনেকুৱা কিবা এটা ক'লে। আব্দুল্লাহ বিন আমৰুৱে ক’লে, ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ছালামে ক’লে, ‘মোৰ উম্মাহৰ মাজত দজ্জাল আবিৰ্ভাৱ হ’ব’, তেওঁ মু’আজ হাদীছৰ দৰে হাদীছৰ কথা উল্লেখ কৰিছে আৰু তেওঁৰ হাদীছত কৈছে: ‘এজন কোনোৱেই বাকী নাই যাৰ হৃদয়ত সৰিয়হৰ গুটিৰ দৰে ইমান আছে কিন্তু যাৰ প্ৰাণ কাঢ়ি লোৱা হৈছে’। [মুহাম্মাদ বিন জাফৰে] কৈছে: মোক [ছ্যুবাহ] এই হাদীছ কেইবাবাৰো কৈছিল আৰু মই তেওঁক বুজাই দিছিলো।
হাদিছ
Imam Muslim : 5234
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ عَنْ أَبِي حَيَّانَ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ حَفِظْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا لَمْ أَنْسَهُ بَعْدُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ أَوَّلَ الْآيَاتِ خُرُوجًا طُلُوعُ الشَّمْسِ مِنْ مَغْرِبِهَا وَخُرُوجُ الدَّابَّةِ عَلَى النَّاسِ ضُحًى وَأَيُّهُمَا مَا كَانَتْ قَبْلَ صَاحِبَتِهَا فَالْأُخْرَى عَلَى إِثْرِهَا قَرِيبًا و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا أَبُو حَيَّانَ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ قَالَ جَلَسَ إِلَى مَرْوَانَ بْنِ الْحَكَمِ بِالْمَدِينَةِ ثَلَاثَةُ نَفَرٍ مِنْ الْمُسْلِمِينَ فَسَمِعُوهُ وَهُوَ يُحَدِّثُ عَنْ الْآيَاتِ أَنَّ أَوَّلَهَا خُرُوجًا الدَّجَّالُ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو لَمْ يَقُلْ مَرْوَانُ شَيْئًا قَدْ حَفِظْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا لَمْ أَنْسَهُ بَعْدُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فَذَكَرَ بِمِثْلِهِ و حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي حَيَّانَ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ قَالَ تَذَاكَرُوا السَّاعَةَ عِنْدَ مَرْوَانَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ بِمِثْلِ حَدِيثِهِمَا وَلَمْ يَذْكُرْ ضُحًى
আমাক কৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আমাক [মুহাম্মদ বিন বিছিৰ] [আবু হায়ান]ৰ পৰা [আবু জুৰাহ]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন আমৰু]ৰ পৰা কৈছে: মই হজৰত ছল্লাল্লাহু আলাইহি ছালামৰ পৰা এটা হাদীছ মুখস্থ কৰিলোঁ যিটো মই একেবাৰেই পাহৰা নাছিলো। মই নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছালামে কোৱা শুনিলোঁ: ‘সঁচাকৈয়ে প্ৰথম দেখা দিয়া চিনবোৰ হ’ল সূৰ্য্যৰ অস্ত যোৱা ঠাইৰ পৰা উদয় হোৱা, ৰাতিপুৱা মানুহৰ ওপৰত জন্তুৰ উত্থান, দুয়োটাৰ ভিতৰত যিটো প্ৰথমে দেখা দিয়ে, যিটো তাৰ কিছু সময়ৰ পিছত দেখা দিয়ে’। আমাক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন আব্দুল্লাহ বিন নুমাইৰে] আমাক কৈছে [মোৰ পিতৃয়ে] আমাক [আবু হায়ায়ান] [আবু জুৰাহ]ৰ পৰা কৈছে কৈছে: তিনিজন মুছলমান মদীনাত মাৰৱান বিন আল হাকামৰ কাষ চাপিছিল, তেওঁলোকে তেওঁক -কিয়ামৰ দিন- চিন-মোকামৰ বিষয়ে কোৱা শুনিছিল, আৰু প্ৰথমে হাজিৰ হোৱাজন আছিল দজ্জাল। [আব্দুল্লাহ বিন আমৰু] ক’লে: মাৰৱানে একো কোৱা নাছিল। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পৰা এটা হাদীছ মুখস্থ কৰিলোঁ যিটো মই একেবাৰেই পাহৰিব পৰা নাছিলো। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছালামে কোৱা শুনিছিলো, তেওঁ একেধৰণৰ হাদীছ উল্লেখ কৰিছে। আমাক কৈছে [নাশ্বৰ বিন আলী আল জাহদলামীয়ে] আমাক কৈছে [আবু আহমদে] আমাক [ছুফিয়ান] [আবু হায়ায়ান]ৰ পৰা [আবু জুৰাহ]ৰ পৰা কৈছে কৈছে: তেওঁলোকে মাৰৱানৰ বাসগৃহত পৃথিৱীৰ অন্তৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল তেতিয়া [আব্দুল্লাহ বিন আমৰু] ক’লে: মই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ছালামে কোৱা শুনিছিলো, যেনেকৈ তেওঁলোক দুয়োৰে হাদীছত আছে কিন্তু তেওঁ উল্লেখ কৰা নাছিল: ৰাতিপুৱা।
হাদিছ
Imam Muslim : 5235
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ عَبْدِ الصَّمَدِ بْنِ عَبْدِ الْوَارِثِ وَحَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ كِلَاهُمَا عَنْ عَبْدِ الصَّمَدِ وَاللَّفْظُ لِعَبْدِ الْوَارِثِ بْنِ عَبْدِ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ جَدِّي عَنْ الْحُسَيْنِ بْنِ ذَكْوَانَ حَدَّثَنَا ابْنُ بُرَيْدَةَ حَدَّثَنِي عَامِرُ بْنُ شَرَاحِيلَ الشَّعْبِيُّ شَعْبُ هَمْدَانَ أَنَّهُ سَأَلَ فَاطِمَةَ بِنْتَ قَيْسٍ أُخْتَ الضَّحَّاكِ بْنِ قَيْسٍ وَكَانَتْ مِنْ الْمُهَاجِرَاتِ الْأُوَلِ فَقَالَ حَدِّثِينِي حَدِيثًا سَمِعْتِيهِ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تُسْنِدِيهِ إِلَى أَحَدٍ غَيْرِهِ فَقَالَتْ لَئِنْ شِئْتَ لَأَفْعَلَنَّ فَقَالَ لَهَا أَجَلْ حَدِّثِينِي فَقَالَتْ نَكَحْتُ ابْنَ الْمُغِيرَةِ وَهُوَ مِنْ خِيَارِ شَبَابِ قُرَيْشٍ يَوْمَئِذٍ فَأُصِيبَ فِي أَوَّلِ الْجِهَادِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا تَأَيَّمْتُ خَطَبَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ فِي نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَخَطَبَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى مَوْلَاهُ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ وَكُنْتُ قَدْ حُدِّثْتُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَحَبَّنِي فَلْيُحِبَّ أُسَامَةَ فَلَمَّا كَلَّمَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ أَمْرِي بِيَدِكَ فَأَنْكِحْنِي مَنْ شِئْتَ فَقَالَ انْتَقِلِي إِلَى أُمِّ شَرِيكٍ وَأُمُّ شَرِيكٍ امْرَأَةٌ غَنِيَّةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ عَظِيمَةُ النَّفَقَةِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يَنْزِلُ عَلَيْهَا الضِّيفَانُ فَقُلْتُ سَأَفْعَلُ فَقَالَ لَا تَفْعَلِي إِنَّ أُمَّ شَرِيكٍ امْرَأَةٌ كَثِيرَةُ الضِّيفَانِ فَإِنِّي أَكْرَهُ أَنْ يَسْقُطَ عَنْكِ خِمَارُكِ أَوْ يَنْكَشِفَ الثَّوْبُ عَنْ سَاقَيْكِ فَيَرَى الْقَوْمُ مِنْكِ بَعْضَ مَا تَكْرَهِينَ وَلَكِنْ انْتَقِلِي إِلَى ابْنِ عَمِّكِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو ابْنِ أُمِّ مَكْتُومٍ وَهُوَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي فِهْرٍ فِهْرِ قُرَيْشٍ وَهُوَ مِنْ الْبَطْنِ الَّذِي هِيَ مِنْهُ فَانْتَقَلْتُ إِلَيْهِ فَلَمَّا انْقَضَتْ عِدَّتِي سَمِعْتُ نِدَاءَ الْمُنَادِي مُنَادِي رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُنَادِي الصَّلَاةَ جَامِعَةً فَخَرَجْتُ إِلَى الْمَسْجِدِ فَصَلَّيْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكُنْتُ فِي صَفِّ النِّسَاءِ الَّتِي تَلِي ظُهُورَ الْقَوْمِ فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاتَهُ جَلَسَ عَلَى الْمِنْبَرِ وَهُوَ يَضْحَكُ فَقَالَ لِيَلْزَمْ كُلُّ إِنْسَانٍ مُصَلَّاهُ ثُمَّ قَالَ أَتَدْرُونَ لِمَ جَمَعْتُكُمْ قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ إِنِّي وَاللَّهِ مَا جَمَعْتُكُمْ لِرَغْبَةٍ وَلَا لِرَهْبَةٍ وَلَكِنْ جَمَعْتُكُمْ لِأَنَّ تَمِيمًا الدَّارِيَّ كَانَ رَجُلًا نَصْرَانِيًّا فَجَاءَ فَبَايَعَ وَأَسْلَمَ وَحَدَّثَنِي حَدِيثًا وَافَقَ الَّذِي كُنْتُ أُحَدِّثُكُمْ عَنْ مَسِيحِ الدَّجَّالِ حَدَّثَنِي أَنَّهُ رَكِبَ فِي سَفِينَةٍ بَحْرِيَّةٍ مَعَ ثَلَاثِينَ رَجُلًا مِنْ لَخْمٍ وَجُذَامَ فَلَعِبَ بِهِمْ الْمَوْجُ شَهْرًا فِي الْبَحْرِ ثُمَّ أَرْفَئُوا إِلَى جَزِيرَةٍ فِي الْبَحْرِ حَتَّى مَغْرِبِ الشَّمْسِ فَجَلَسُوا فِي أَقْرُبْ السَّفِينَةِ فَدَخَلُوا الْجَزِيرَةَ فَلَقِيَتْهُمْ دَابَّةٌ أَهْلَبُ كَثِيرُ الشَّعَرِ لَا يَدْرُونَ مَا قُبُلُهُ مِنْ دُبُرِهِ مِنْ كَثْرَةِ الشَّعَرِ فَقَالُوا وَيْلَكِ مَا أَنْتِ فَقَالَتْ أَنَا الْجَسَّاسَةُ قَالُوا وَمَا الْجَسَّاسَةُ قَالَتْ أَيُّهَا الْقَوْمُ انْطَلِقُوا إِلَى هَذَا الرَّجُلِ فِي الدَّيْرِ فَإِنَّهُ إِلَى خَبَرِكُمْ بِالْأَشْوَاقِ قَالَ لَمَّا سَمَّتْ لَنَا رَجُلًا فَرِقْنَا مِنْهَا أَنْ تَكُونَ شَيْطَانَةً قَالَ فَانْطَلَقْنَا سِرَاعًا حَتَّى دَخَلْنَا الدَّيْرَ فَإِذَا فِيهِ أَعْظَمُ إِنْسَانٍ رَأَيْنَاهُ قَطُّ خَلْقًا وَأَشَدُّهُ وِثَاقًا مَجْمُوعَةٌ يَدَاهُ إِلَى عُنُقِهِ مَا بَيْنَ رُكْبَتَيْهِ إِلَى كَعْبَيْهِ بِالْحَدِيدِ قُلْنَا وَيْلَكَ مَا أَنْتَ قَالَ قَدْ قَدَرْتُمْ عَلَى خَبَرِي فَأَخْبِرُونِي مَا أَنْتُمْ قَالُوا نَحْنُ أُنَاسٌ مِنْ الْعَرَبِ رَكِبْنَا فِي سَفِينَةٍ بَحْرِيَّةٍ فَصَادَفْنَا الْبَحْرَ حِينَ اغْتَلَمَ فَلَعِبَ بِنَا الْمَوْجُ شَهْرًا ثُمَّ أَرْفَأْنَا إِلَى جَزِيرَتِكَ هَذِهِ فَجَلَسْنَا فِي أَقْرُبِهَا فَدَخَلْنَا الْجَزِيرَةَ فَلَقِيَتْنَا دَابَّةٌ أَهْلَبُ كَثِيرُ الشَّعَرِ لَا يُدْرَى مَا قُبُلُهُ مِنْ دُبُرِهِ مِنْ كَثْرَةِ الشَّعَرِ فَقُلْنَا وَيْلَكِ مَا أَنْتِ فَقَالَتْ أَنَا الْجَسَّاسَةُ قُلْنَا وَمَا الْجَسَّاسَةُ قَالَتْ اعْمِدُوا إِلَى هَذَا الرَّجُلِ فِي الدَّيْرِ فَإِنَّهُ إِلَى خَبَرِكُمْ بِالْأَشْوَاقِ فَأَقْبَلْنَا إِلَيْكَ سِرَاعًا وَفَزِعْنَا مِنْهَا وَلَمْ نَأْمَنْ أَنْ تَكُونَ شَيْطَانَةً فَقَالَ أَخْبِرُونِي عَنْ نَخْلِ بَيْسَانَ قُلْنَا عَنْ أَيِّ شَأْنِهَا تَسْتَخْبِرُ قَالَ أَسْأَلُكُمْ عَنْ نَخْلِهَا هَلْ يُثْمِرُ قُلْنَا لَهُ نَعَمْ قَالَ أَمَا إِنَّهُ يُوشِكُ أَنْ لَا تُثْمِرَ قَالَ أَخْبِرُونِي عَنْ بُحَيْرَةِ الطَّبَرِيَّةِ قُلْنَا عَنْ أَيِّ شَأْنِهَا تَسْتَخْبِرُ قَالَ هَلْ فِيهَا مَاءٌ قَالُوا هِيَ كَثِيرَةُ الْمَاءِ قَالَ أَمَا إِنَّ مَاءَهَا يُوشِكُ أَنْ يَذْهَبَ قَالَ أَخْبِرُونِي عَنْ عَيْنِ زُغَرَ قَالُوا عَنْ أَيِّ شَأْنِهَا تَسْتَخْبِرُ قَالَ هَلْ فِي الْعَيْنِ مَاءٌ وَهَلْ يَزْرَعُ أَهْلُهَا بِمَاءِ الْعَيْنِ قُلْنَا لَهُ نَعَمْ هِيَ كَثِيرَةُ الْمَاءِ وَأَهْلُهَا يَزْرَعُونَ مِنْ مَائِهَا قَالَ أَخْبِرُونِي عَنْ نَبِيِّ الْأُمِّيِّينَ مَا فَعَلَ قَالُوا قَدْ خَرَجَ مِنْ مَكَّةَ وَنَزَلَ يَثْرِبَ قَالَ أَقَاتَلَهُ الْعَرَبُ قُلْنَا نَعَمْ قَالَ كَيْفَ صَنَعَ بِهِمْ فَأَخْبَرْنَاهُ أَنَّهُ قَدْ ظَهَرَ عَلَى مَنْ يَلِيهِ مِنْ الْعَرَبِ وَأَطَاعُوهُ قَالَ لَهُمْ قَدْ كَانَ ذَلِكَ قُلْنَا نَعَمْ قَالَ أَمَا إِنَّ ذَاكَ خَيْرٌ لَهُمْ أَنْ يُطِيعُوهُ وَإِنِّي مُخْبِرُكُمْ عَنِّي إِنِّي أَنَا الْمَسِيحُ وَإِنِّي أُوشِكُ أَنْ يُؤْذَنَ لِي فِي الْخُرُوجِ فَأَخْرُجَ فَأَسِيرَ فِي الْأَرْضِ فَلَا أَدَعَ قَرْيَةً إِلَّا هَبَطْتُهَا فِي أَرْبَعِينَ لَيْلَةً غَيْرَ مَكَّةَ وَطَيْبَةَ فَهُمَا مُحَرَّمَتَانِ عَلَيَّ كِلْتَاهُمَا كُلَّمَا أَرَدْتُ أَنْ أَدْخُلَ وَاحِدَةً أَوْ وَاحِدًا مِنْهُمَا اسْتَقْبَلَنِي مَلَكٌ بِيَدِهِ السَّيْفُ صَلْتًا يَصُدُّنِي عَنْهَا وَإِنَّ عَلَى كُلِّ نَقْبٍ مِنْهَا مَلَائِكَةً يَحْرُسُونَهَا قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَطَعَنَ بِمِخْصَرَتِهِ فِي الْمِنْبَرِ هَذِهِ طَيْبَةُ هَذِهِ طَيْبَةُ هَذِهِ طَيْبَةُ يَعْنِي الْمَدِينَةَ أَلَا هَلْ كُنْتُ حَدَّثْتُكُمْ ذَلِكَ فَقَالَ النَّاسُ نَعَمْ فَإِنَّهُ أَعْجَبَنِي حَدِيثُ تَمِيمٍ أَنَّهُ وَافَقَ الَّذِي كُنْتُ أُحَدِّثُكُمْ عَنْهُ وَعَنْ الْمَدِينَةِ وَمَكَّةَ أَلَا إِنَّهُ فِي بَحْرِ الشَّأْمِ أَوْ بَحْرِ الْيَمَنِ لَا بَلْ مِنْ قِبَلِ الْمَشْرِقِ مَا هُوَ مِنْ قِبَلِ الْمَشْرِقِ مَا هُوَ مِنْ قِبَلِ الْمَشْرِقِ مَا هُوَ وَأَوْمَأَ بِيَدِهِ إِلَى الْمَشْرِقِ قَالَتْ فَحَفِظْتُ هَذَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ الْهُجَيْمِيُّ أَبُو عُثْمَانَ حَدَّثَنَا قُرَّةُ حَدَّثَنَا سَيَّارٌ أَبُو الْحَكَمِ حَدَّثَنَا الشَّعْبِيُّ قَالَ دَخَلْنَا عَلَى فَاطِمَةَ بِنْتِ قَيْسٍ فَأَتْحَفَتْنَا بِرُطَبٍ يُقَالُ لَهُ رُطَبُ ابْنِ طَابٍ وَأَسْقَتْنَا سَوِيقَ سُلْتٍ فَسَأَلْتُهَا عَنْ الْمُطَلَّقَةِ ثَلَاثًا أَيْنَ تَعْتَدُّ قَالَتْ طَلَّقَنِي بَعْلِي ثَلَاثًا فَأَذِنَ لِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ أَعْتَدَّ فِي أَهْلِي قَالَتْ فَنُودِيَ فِي النَّاسِ إِنَّ الصَّلَاةَ جَامِعَةً قَالَتْ فَانْطَلَقْتُ فِيمَنْ انْطَلَقَ مِنْ النَّاسِ قَالَتْ فَكُنْتُ فِي الصَّفِّ الْمُقَدَّمِ مِنْ النِّسَاءِ وَهُوَ يَلِي الْمُؤَخَّرَ مِنْ الرِّجَالِ قَالَتْ فَسَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ يَخْطُبُ فَقَالَ إِنَّ بَنِي عَمٍّ لِتَمِيمٍ الدَّارِيِّ رَكِبُوا فِي الْبَحْرِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ وَزَادَ فِيهِ قَالَتْ فَكَأَنَّمَا أَنْظُرُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَهْوَى بِمِخْصَرَتِهِ إِلَى الْأَرْضِ وَقَالَ هَذِهِ طَيْبَةُ يَعْنِي الْمَدِينَةَ و حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ وَأَحْمَدُ بْنُ عُثْمَانَ النَّوْفَلِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ سَمِعْتُ غَيْلَانَ بْنَ جَرِيرٍ يُحَدِّثُ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ قَيْسٍ قَالَتْ قَدِمَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَمِيمٌ الدَّارِيُّ فَأَخْبَرَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ رَكِبَ الْبَحْرَ فَتَاهَتْ بِهِ سَفِينَتُهُ فَسَقَطَ إِلَى جَزِيرَةٍ فَخَرَجَ إِلَيْهَا يَلْتَمِسُ الْمَاءَ فَلَقِيَ إِنْسَانًا يَجُرُّ شَعَرَهُ وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ وَقَالَ فِيهِ ثُمَّ قَالَ أَمَا إِنَّهُ لَوْ قَدْ أُذِنَ لِي فِي الْخُرُوجِ قَدْ وَطِئْتُ الْبِلَادَ كُلَّهَا غَيْرَ طَيْبَةَ فَأَخْرَجَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى النَّاسِ فَحَدَّثَهُمْ قَالَ هَذِهِ طَيْبَةُ وَذَاكَ الدَّجَّالُ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَقَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا الْمُغِيرَةُ يَعْنِي الْحِزَامِيَّ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ قَيْسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَعَدَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ حَدَّثَنِي تَمِيمٌ الدَّارِيُّ أَنَّ أُنَاسًا مِ
আমাক কৈছে [আব্দুলৱাৰিতছ বিন আব্দুছছামাদ বিন আব্দুলৱাৰিছ] আৰু [হাজ্জাজ বিন আছি ছাইৰ], দুয়োজনেই [আব্দুছশ্বামদ]ৰ পৰা, আব্দুলৱাৰিতছ বিন আব্দুছছামাদৰ লিখনিত আমাক [মোৰ দেউতাই] [মোৰ দাদাৰ] পৰা [আল হুছেইন বিন জ্জাকৱান]ৰ পৰা কৈছে [ইবনু বুৰাইদাই] মোক [আমিৰ বুৰাইদাই] কৈছে Syarahil Asy Sya’bi] তেওঁ [Fathimah bint Qais] আধ ধাহক বিন কাইছৰ ভগ্নীক সুধিলে, তাই প্ৰথম হিজৰাত অংশগ্ৰহণ কৰা মহিলাসকলৰ ভিতৰত এগৰাকী আছিল, তাই ক’লে: মোক এটা হাদীছ কোৱা যিটো আপুনি আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱা চালামৰ পৰা শুনা, তেওঁৰ বাহিৰে আন কাৰো ওপৰত নিৰ্ভৰ নকৰিবা। ফাতিমাই ক’লে: ইচ্ছা কৰিলে মই ক’ম। তেওঁ ক’লে: হয়, কোৱা। ফাতিমাই ক’লে: মই ইবনু আল মুগিৰাক বিয়া কৰাইছিলো, তেওঁ সেই সময়ৰ এজন শ্ৰেষ্ঠ কোৰেইচ যুৱক আছিল। প্ৰথম জেহাদত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ লগত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। যেতিয়া মই বিধৱা হৈছিলো তেতিয়া আব্দুৰ ৰহমান বিন আউফে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱা চালামৰ কেইবাজনো বন্ধুৰ সৈতে মিলি মোক প্ৰেমৰ প্ৰস্তাৱ দিছিল, তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱা চালামে মোক তেওঁৰ মুক্ত দাস উছামা বিন জাইদক প্ৰস্তাৱ দিছিল। মোক কোৱা হৈছিল যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে এবাৰ কৈছিল: ‘যি মোক ভাল পায়, তেওঁ উছামাক ভাল পাব লাগে’। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱা চালামে যেতিয়া মোৰ লগত কথা পাতিলে তেতিয়া মই উত্তৰ দিলোঁ: আপোনাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল ছাৰ, মোক যি বিচাৰে তেওঁৰ লগত বিয়া কৰাওক। তেওঁ ক’লে: ‘উম্ম ছ্যুৰাইকলৈ গুচি যাওক’। উম্ম ছ্যুৰাইক আছিল আনশ্বাৰৰ এগৰাকী ধনী মহিলা, প্ৰায়ে আল্লাহৰ বাটত দান-বৰঙণি দিছিল আৰু প্ৰায়ে অতিথিৰ ওচৰলৈ আহিছিল। মই উত্তৰ দিলোঁ: ঠিক আছে। তেওঁ ক’লে: ‘নাই, উম্ম ছ্যুৰাইক বহু আলহী থকা মহিলা, মই নিবিচাৰো তোমাৰ ওৰণি বা তোমাৰ পোৱালিৰ আৱৰণখন উন্মোচিত হওক আৰু মানুহে তোমাৰ ভাল লগা অংশবোৰ দেখিব। কিন্তু আপোনাৰ ককাকৰ পুত্ৰ আব্দুল্লাহ বিন আমৰু বিন উম্ম কুলথুম'ৰ ওচৰলৈ গুচি যাওক। তেওঁ বানু ফিহৰৰ কোনোবা আছিল, ফিৰহ আছিল সেই কোৰেইচ য’ৰ পৰা নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছালাম আহিছিল। মই তেওঁৰ বাসগৃহলৈ গুচি আহিলোঁ। যেতিয়া মোৰ ইদ্দাহৰ সময় শেষ হ’ল, তেতিয়া ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছালামৰ জামাতৰ নামাজৰ আহ্বান শুনিলোঁ। মই মছজিদলৈ ওলাই গৈ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছালামৰ লগত নামাজ পঢ়িলোঁ। গোটৰ পিছফালে থকা মহিলাৰ দলটোত মই আছিলো। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছালামে নামাজ শেষ কৰাৰ পিছত তেওঁ মঞ্চত বহি হাঁহিলে, তেওঁ ক’লে: ‘সকলোৱে য’ত আছে তাতেই থাকিব লাগে’। ইয়াৰ পিছত তেওঁ সুধিলে: 'আপুনি জানেনে মই তোমাক কিয় গোটাই লৈছো?' তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে, আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলে বেছিকৈ জানে। তেওঁ ক’লে, ‘আল্লাহৰ কচম, মই তোমালোকক আশা বা ভয়ৰ বাবে গোট খোৱা নাই, কিন্তু তামিম আদ দাৰীৰ বাবেই তোমালোকক গোটাইছো, যিজন খ্ৰীষ্টান আছিল, তাৰ পিছত তেওঁ আহি আনুগত্যৰ প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছিল।’ তেওঁ মোক এটা হাদীছ বর্ণনা কৰিলে, যি হাদীছ মই তোমাক দজ্জালৰ বিষয়ে বর্ণনা কৰিলোঁ৷ তেওঁ মোক ক’লে যে দজ্জালে লখাম আৰু জুজ্জমৰ পৰা ত্ৰিশজন মানুহ লৈ নাও এখনত উঠিব। ঢৌৱে তেওঁলোকৰ লগত এমাহ ধৰি সাগৰত খেলিব, তাৰ পিছত সূৰ্য্য অস্ত যোৱালৈকে সাগৰৰ এটা দ্বীপলৈ আহিব। নাওখনৰ ওচৰত বহি দ্বীপটোত প্ৰৱেশ কৰিব। এটা লোমশ জন্তুৱে তেওঁলোকক লগ পাব; তেওঁলোকে জানিব যে ইয়াৰ যৌনাংগ কোনটো আৰু কোনটো ইয়াৰ মলদ্বাৰ ইয়াৰ লোমশ হোৱাৰ বাবে। তেওঁলোকে সুধিব: ধিক্ তোমাৰ, তুমি কি? তেওঁ উত্তৰ দিব: মই এজন জছাছাহ। তেওঁলোকে সুধিব: জাছাছাহ কি? তেওঁ ক’ব- হে ৰাইজ, গাঁৱৰ শেষৰ সেই মানুহজনৰ ওচৰলৈ যাওক, তেওঁ তোমাৰ খবৰৰ বাবে হাহাকাৰ কৰে। আদ ধহহাকে ক’লে: তেওঁ যেতিয়া আমাৰ আগত কোনো ব্যক্তিৰ নাম উল্লেখ কৰে তেতিয়া আমি ভয় কৰো যে তেওঁ হয়তো চয়তান হ’ব পাৰে। আমি লগে লগে গাঁৱত সোমোৱালৈকে গ’লোঁ, আৰু দেখা গ’ল যে তাত আমি দেখা আটাইতকৈ ডাঙৰ মানুহজন, আটাইতকৈ শক্তিশালী মানুহজন আছিল আৰু তেওঁৰ হাত দুখন ডিঙিত বান্ধি থোৱা আছিল, আৰু আঁঠু আৰু ভৰিৰ গোৰোহাৰ মাজত লোহাৰ শিকলি বান্ধি থোৱা আছিল। আমি ক’লোঁ: ধিক্ তোমাৰ, তুমি কি? তেওঁ উত্তৰ দিলে: তুমি মোক চিনি পোৱা, গতিকে কোৱা তুমি কোন? তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে: আমি আৰবৰ পৰা আহিছো, আমি নাও এখনত উঠিলোঁ। যেতিয়া ঢৌবোৰ প্ৰবল হৈ পৰিল, তেতিয়া আমাৰ লগত এমাহ খেলা হ’ল, তাৰ পিছত আমি আপোনাৰ দ্বীপত অৱতৰণ কৰিলোঁ। আমি নাওখনৰ ওচৰত বহিলোঁ আৰু তাৰ পিছত আমি দ্বীপটোত প্ৰৱেশ কৰিলোঁ। এটা জন্তুৱে আমাক লগ পালে, তাৰ নোম ডাঠ, চুলিৰ প্ৰচুৰতাৰ বাবে কোনটো তাৰ যৌনাংগ আৰু কোনটো তাৰ মলদ্বাৰ স্পষ্ট নাছিল। আমি সুধিলোঁ: ধিক্ তোমাৰ, তুমি কি? তেওঁ উত্তৰ দিলে: মই জছাছাহ। আমি সুধিলোঁ: জাছাছাহ কি? তেওঁ ক’লে: হে ৰাইজ, গাঁৱৰ শেষৰ সেই মানুহজনৰ ওচৰলৈ যাওক, তেওঁ তোমালোকৰ খবৰৰ বাবে হাহাকাৰ কৰে। তাৰ পাছত আমি তোমাৰ ওচৰলৈ লৰালৰিকৈ আহিলোঁ, আৰু আমি তেওঁক ভয় কৰিলোঁ, আমি নিৰাপদ নাছিলো, নহ’লে তেওঁ চয়তান হ’ব। তেওঁ ক’লে: বৈছাণৰ খেজুৰৰ কথা কোৱা। আমি সুধিলোঁ: আপুনি কি কথা সুধিছে? তেওঁ ক’লে: মই তোমাক ইয়াৰ খেজুৰৰ কথা সুধিছো; তেওঁলোকে ফল দিছেনে? আমি ক’লোঁ: হয়। তেওঁ ক’লে: মনত ৰাখিব, সিহঁতে এতিয়া প্ৰায় ফল দিব পৰা নাই। তেওঁ ক’লে: টাবাৰী হ্ৰদৰ কথা কোৱা। আমি ক’লোঁ: আপুনি কি বিষয়ত সুধিছে? তেওঁ ক’লে: ইয়াত পানী আছে নেকি? তেওঁলোকে ক’লে- পানী যথেষ্ট আছে। তেওঁ ক’লে: মনত ৰাখিব, ইয়াৰ পানী প্ৰায় শেষ হৈ গৈছে। তেওঁ ক’লে- জুঘৰৰ বসন্তৰ কথা কোৱা। তেওঁলোকে ক’লে: আপুনি কি কথা সুধিছে? তেওঁ ক’লে: ইয়াত পানী আছেনে আৰু ইয়াৰ মানুহে ইয়াৰ দ্বাৰা শস্য খেতি কৰেনে? আমি ক’লোঁ: হয়, পানীৰ প্ৰচুৰ পৰিমাণে আছে আৰু ইয়াৰ মানুহে ইয়াৰে শস্য খেতি কৰে। তেওঁ ক’লে: নিৰক্ষৰসকলৰ নবীৰ কথা কোৱা, তেওঁ কেনেকুৱা? তেওঁলোকে ক’লে, তেওঁ মক্কাৰ পৰা ওলাই আহিছে আৰু ইয়াথ্ৰিবত বসবাস কৰি আছে। তেওঁ সুধিলে: আৰবসকলে তেওঁৰ লগত যুঁজিছিল নেকি? আমি ক’লোঁ: হয়। তেওঁ সুধিলে: তেওঁলোকে তেওঁক কি কৰিলে? তাৰ পিছত আমি তেওঁক ক’লোঁ যে তেওঁৰ কাষত থকা আৰবসকলৰ ওপৰত তেওঁ জয়লাভ কৰিছে আৰু তেওঁলোকে তেওঁৰ কথা মানিলে। তেওঁ তেওঁলোকক সুধিলে: তেনেকুৱা হৈছেনে? আমি ক’লোঁ: হয়। তেওঁ ক’লে, মনত ৰাখিবা, সঁচাকৈয়ে তেওঁলোকৰ বাবে আজ্ঞা পালন কৰাটো ভাল আছিল। মই কোন সেইটো ক'ম। মই মচীহ আৰু মোক প্ৰায় ওলাই আহিবলৈ দিয়া হৈছে আৰু তাৰ পিছত মই ওলাই আহিম। মই পৃথিৱী পাৰ হৈ গ’লোঁ, মক্কা আৰু থাইবা - মদীনা -ৰ বাহিৰে চল্লিশ দিন ৰৈ নোযোৱালৈকে এখনো গাঁও এৰি যোৱা নাছিলো, দুয়োটা মোৰ বাবে নিষিদ্ধ আছিল। প্ৰতিবাৰেই মই ইয়াৰে এটাত সোমাব বিচাৰিছিলো, শক্তিশালী তৰোৱাল কঢ়িয়াই অনা এজন ফেৰেস্তাই মোক সেই ঠাইৰ পৰা বাধা দিছিল আৰু প্ৰতিটো বাটতে ৰক্ষক ফেৰেস্তা আছিল’। ফাতিমাই ক’লে: ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে মঞ্চত নিজৰ চুটি লাঠিডাল মাৰি ক’লে: ‘এইখন থাইবা, এইখন থাইবা, এইখন থাইবা - তেওঁৰ অৰ্থ মদীনা। মনত আছেনে, মই তোমাক এই বিষয়ে কৈছিলো নেকি?' তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে: হয়'। তামিম হাদীছে মোক আচৰিত কৰি তুলিলে, কাহিনীটো মই আপোনালোকক দজ্জাল, মদীনা আৰু মক্কাৰ বিষয়ে কোৱাৰ দৰেই। মনত ৰাখিব, দজ্জাল আচলতে ছিৰিয়া বা য়েমেনৰ সাগৰত আছে। নাই, কিন্তু পূবৰ পৰা। পূব নহয়, পূব নহয়। পূব দিশলৈ হাতখন দেখুৱালে। ফাতিমাই ক’লে: মই এই কথা ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পৰা মুখস্থ কৰিলোঁ। আমাক কৈছে [ইয়াহ্যা বিন হুবাইব আল হাৰিচীয়ে] আমাক কৈছে [খালিদ বিন আল হাৰিটছ আল হুজাইমী আবু উৎছমানে] আমাক কৈছে [কুৰাহ] আমাক কৈছে [ছায়াৰ আবু আল হাকামে] আমাক কৈছে [আছ ছিয়া’বীয়ে] কৈছে: আমি [ফহতিমা বিন্ত কাইছ]ৰ বাসগৃহত প্ৰৱেশ কৰিলোঁ। তেওঁ ইবনে থাবৰ তিতা খেজুৰ নামৰ তিতা খেজুৰ পৰিবেশন কৰি আমাক মিহি আটা খাবলৈ দিলে, তাৰ পিছত আমি তেওঁক তিনিটা তালাক হোৱা মহিলাগৰাকীৰ বিষয়ে সুধিলোঁ, ইদ্দা পিৰিয়ডৰ বাবে ক’ত অপেক্ষা কৰি আছিল? তাই উত্তৰ দিলে: মোৰ স্বামীয়ে মোক ত্ৰিগুণ বিবাহ বিচ্ছেদ কৰিলে আৰু তাৰ পিছত নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে মোক মোৰ পৰিয়ালৰ সৈতে ইদ্দা কাল বাহিৰলৈ অপেক্ষা কৰিবলৈ অনুমতি দিলে। তেওঁ ক’লে: তেতিয়া জামাতৰ নামাজ আহ্বান কৰা হ’ল। ৰাইজৰ লগত গ’লোঁ৷ মই মহিলাৰ সন্মুখৰ শাৰীত আছিলো, ঠিক শেষ শাৰীৰ পুৰুষৰ পিছফালে। মই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছালামে মঞ্চৰ পৰা প্ৰচাৰ কৰা শুনিলোঁ, তেওঁ ক’লে: ‘সঁচাকৈয়ে তেওঁৰ ককাক তামিম আদৰ বংশধৰসকল নাওত উঠাৰ পৰা আহিছে, তেওঁ হাদীছৰ কথা উল্লেখ কৰিলে আৰু তেওঁ লগতে ক’লে: ফাতিমাই ক’লে: মই ভাবো মই নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ছালামে নিজৰ চুটি লাঠিডাল মাটিত নমাই দিয়া দেখিলোঁ, তেওঁ ক’লে: ‘এয়া থাইবাহ’, তেওঁ মানে মদীনা। আমাক কৈছে [আল হাছান বিন আলী আল হুলৱানী] আৰু [আহমদ বিন উছমান আন নৌফালি] দুয়োজনে কৈছে: আমাক কৈছে [ৱাহব বিন জাৰিৰে] আমাক কৈছে [মোৰ দেউতা] ক’লে: মই শুনিছো [গৈলান বিন জাৰিৰে] [আছ ছায়া’বি]ৰ পৰা [ফতিমাহ বিন্ত কাইছে] কোৱাৰ পৰা ক’লে: তামিম আদ ৰাছুলুল্লাহলৈ অহাৰ পৰা আল্লাহুৱে লাইহি ৱা ছালাম আৰু তাৰ পিছত তেওঁক ক’লে যে তেওঁ নাওত আছে তাৰ পিছত তেওঁৰ নাৱে তেওঁক ইফালে সিফালে ঠেলি দিলে যেতিয়ালৈকে তেওঁ এটা দ্বীপত আবদ্ধ হৈ নাথাকিল। পানী বিচাৰি দ্বীপত প্ৰৱেশ কৰিলে, চুলি মেলি কোনোবা এজনক লগ পালে, তেওঁ এই হাদীছটো ক’লে। তেওঁ ক’লে: দজ্জালে ক’লে: মনত ৰাখিবা, যদি মোক বাহিৰলৈ যাবলৈ দিয়া হয়, তেন্তে মই থাইবাৰ বাহিৰে সকলো দেশৰ মাজেৰে যাম। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তামিমক মানুহৰ সন্মুখত উলিয়াই আনি ক’লে, তেওঁ ক’লে: ‘এয়া থাইবা আৰু সেইটোৱেই দজ্জাল’। মোক কৈছে [আবু বকৰ বিন ইছহাকে] আমাক কৈছে [ইয়াহ্যা বিন বুকাইৰে] আমাক [আল মুগিৰা আল হিজামী] [আবু আজ জিনাদ]ৰ পৰা [আছি চিয়া’বি]ৰ পৰা [ফতিমাহ বিন্ত কাইছ]ৰ পৰা কৈছে, ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱা চালামে মঞ্চত বহি ক’লে: ‘হে মানুহবোৰ, তামিম আদ দাৰীয়ে মোক কৈছে যে কিছুমান লোকৰ পৰা তেওঁৰ লোকসকল তেওঁৰ এখন নাওত আছিল। তেওঁলোক। নাওখন ভাঙি গ’ল আৰু কিছুমানে নাওখনৰ কাঠৰ চাদৰ এখনত উঠি, সাগৰৰ কোনোবা এটা দ্বীপলৈ গ’ল। তাৰ পিছত তেওঁ এই হাদীছৰ কথা উল্লেখ কৰিলে।
হাদিছ
Imam Muslim : 5236
حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنِي أَبُو عَمْرٍو يَعْنِي الْأَوْزَاعِيَّ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَ مِنْ بَلَدٍ إِلَّا سَيَطَؤُهُ الدَّجَّالُ إِلَّا مَكَّةَ وَالْمَدِينَةَ وَلَيْسَ نَقْبٌ مِنْ أَنْقَابِهَا إِلَّا عَلَيْهِ الْمَلَائِكَةُ صَافِّينَ تَحْرُسُهَا فَيَنْزِلُ بِالسِّبْخَةِ فَتَرْجُفُ الْمَدِينَةُ ثَلَاثَ رَجَفَاتٍ يَخْرُجُ إِلَيْهِ مِنْهَا كُلُّ كَافِرٍ وَمُنَافِقٍ و حَدَّثَنَاه أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَذَكَرَ نَحْوَهُ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فَيَأْتِي سِبْخَةَ الْجُرُفِ فَيَضْرِبُ رِوَاقَهُ وَقَالَ فَيَخْرُجُ إِلَيْهِ كُلُّ مُنَافِقٍ وَمُنَافِقَةٍ
মোক কোৱা হৈছে [আলি বিন হুজৰ আছ ছা’দীয়ে] আমাক কৈছে [আল ৱালিদ বিন১ মুছলিমে] মোক [আবু আমৰু আল আউজাই] [ইছহাক বিন আব্দুল্লাহ বিন আবু তালহাই] মোক কৈছে [আনাছ বিন মালিক] ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱা চালামে কৈছে: ‘এখন দেশ নাই কিন্তু দজ্জাল মক্কা আৰু মদীনাৰ বাহিৰে পাৰ হৈ যাব। কোনো উপায় নাছিল কিন্তু ইয়াক পহৰা দিবলৈ শাৰী পাতি থকা ফেৰেস্তাসকলে পৃথিৱীখন আনি আহিছিল আৰু তাৰ পিছত মদীনা তিনিবাৰ কঁপি উঠিছিল। প্ৰতিজন কাফিৰ আৰু মুনাফিকে তেওঁক - মদীনা - তেওঁৰ কাষ চাপিবলৈ এৰি থৈ গ'ল - দজ্জাল -'। আমাক কোৱা হৈছে [আবু বকৰ বিন আবু ছায়াইবা] আমাক [ইউনুছ বিন মহম্মদ] [হাম্মাদ বিন চালামাহ]ৰ পৰা [ইছহাক বিন আব্দুল্লাহ বিন আবু থালহা]ৰ পৰা [আনাছ]ৰ পৰা ৰাছুলুল্লাহ ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱা চালামে কৈছে, তেওঁ একেধৰণৰ হাদীছৰ কথা উল্লেখ কৰিছে, মাথোঁ তেওঁ নিজৰ হাদীছত কৈছিল: ‘তাৰ পিছত তেওঁ দেশৰ প্ৰান্তত আহি দখল কৰিলে তাৰ সন্মুখভাগ'। আৰু ক’লে: ‘তেতিয়া প্ৰতিজন ভণ্ড পুৰুষ-মহিলা তেওঁৰ ওচৰলৈ ওলাই আহিল’।
হাদিছ
Imam Muslim : 5237
حَدَّثَنَا مَنْصُورُ بْنُ أَبِي مُزَاحِمٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَمِّهِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَتْبَعُ الدَّجَّالَ مِنْ يَهُودِ أَصْبَهَانَ سَبْعُونَ أَلْفًا عَلَيْهِمْ الطَّيَالِسَةُ
আমাক কোৱা হৈছে [মানহছুৰ বিন আবু মুজাহিমে] আমাক [য়াহ্যা বিন হামজাহে] [আল আউজাই]ৰ পৰা [ইছহাক বিন আব্দুল্লাহ]ৰ পৰা [তেওঁৰ ককাক আনাছ বিন মালিক] ৰাছুলুল্লাহ ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱা চালামৰ পৰা কৈছে: ‘দজ্জালৰ পিছত সত্তৰ হাজাৰ আছবাহান ইহুদী আহিব, তেওঁলোকে সেউজীয়া চোলা পিন্ধে’।
হাদিছ
Imam Muslim : 5238
حَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ حَدَّثَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُ أَخْبَرَتْنِي أُمُّ شَرِيكٍ أَنَّهَا سَمِعَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَيَفِرَّنَّ النَّاسُ مِنْ الدَّجَّالِ فِي الْجِبَالِ قَالَتْ أُمُّ شَرِيكٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَيْنَ الْعَرَبُ يَوْمَئِذٍ قَالَ هُمْ قَلِيلٌ و حَدَّثَنَاه مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ
মোক কৈছে [হাৰুন বিন আব্দুল্লাই] আমাক কৈছে [হাজ্জাজ বিন মহম্মদে] কৈছে: কৈছে [ইবনে জুৰাইজে]: মোক [আবু আজ জুবাইৰে] কৈছে যে তেওঁ [জাবিৰ বিন আব্দুল্লাই] কোৱা শুনিছে: মোক [উম্ম শ্বাৰিক] কৈছে যে তেওঁ নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱা চালামে কোৱা শুনিছে: ‘মানুহ দজ্জালৰ পৰা পাহাৰলৈ পলাই যাব’। উম্ম শ্বাৰিক সুধিলে: হে আল্লাহৰ ৰাছুল, তেন্তে সেই সময়ত আৰবসকল ক’ত আছিল? তেওঁ উত্তৰ দিলে: ‘তেওঁলোক কম’। আমাক [মুহাম্মাদ বিন বাছিয়াৰ] আৰু [আব্দু বিন হুমাইদ]ক কোৱা হৈছে, দুয়োজনে কৈছে: এই ছানাদৰ সৈতে [ইবনে জুৰাইজৰ] পৰা আমাক [আবু আছিম]ক কোৱা হৈছে।
হাদিছ
Imam Muslim : 5239
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِسْحَقَ الْحَضْرَمِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي ابْنَ الْمُخْتَارِ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ رَهْطٍ مِنْهُمْ أَبُو الدَّهْمَاءِ وَأَبُو قَتَادَةَ قَالُوا كُنَّا نَمُرُّ عَلَى هِشَامِ بْنِ عَامِرٍ نَأْتِي عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ فَقَالَ ذَاتَ يَوْمٍ إِنَّكُمْ لَتُجَاوِزُونِي إِلَى رِجَالٍ مَا كَانُوا بِأَحْضَرَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنِّي وَلَا أَعْلَمَ بِحَدِيثِهِ مِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا بَيْنَ خَلْقِ آدَمَ إِلَى قِيَامِ السَّاعَةِ خَلْقٌ أَكْبَرُ مِنْ الدَّجَّالِ و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ الرَّقِّيُّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو عَنْ أَيُّوبَ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ ثَلَاثَةِ رَهْطٍ مِنْ قَوْمِهِ فِيهِمْ أَبُو قَتَادَةَ قَالُوا كُنَّا نَمُرُّ عَلَى هِشَامِ بْنِ عَامِرٍ إِلَى عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ بِمِثْلِ حَدِيثِ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ مُخْتَارٍ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ أَمْرٌ أَكْبَرُ مِنْ الدَّجَّالِ
মোক কৈছে [জুহাইৰ বিন হাৰ্বে] আমাক কৈছে [আহমদ বিন ইছহাক আল হাদ্ৰমীয়ে] আমাক কৈছে [আব্দুলজিজ বিন আল মুখতাৰ] [আবু আদ দহমা`] আৰু [আবু কাতাদাহ]কে ধৰি কেইবাজনো লোকৰ পৰা আমাক [আয়ুব] [হুমাইদ বিন হিলাল]ৰ পৰা কৈছে, তেওঁলোকে কৈছিল: আমি ইমৰাণ বিন হুছাইনক লগ কৰিবলৈ [হিছাম বিন আমিৰ] পাৰ হৈ গ’লোঁ। এদিন তেওঁ ক’লে: আচলতে আপুনি মোক কিছুমান মানুহক লগ কৰিবলৈ পাৰ হৈছিল, তেওঁলোকে মোতকৈ বেছিকৈ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱা চালামৰ ওচৰলৈ অহা নাছিল আৰু তেওঁলোকে মোতকৈ বেছি তেওঁৰ হাদীছ নাজানিছিল। এবাৰ নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছালামে কোৱা শুনিছিলো যে আদম সৃষ্টি হোৱাৰ পিছৰে পৰা দজ্জালতকৈ ডাঙৰ এপ’কেলিপছ নোহোৱালৈকে কোনো মানুহৰ ৰূপ নাছিল’। মোক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন হাতিমে] আমাক কৈছে [আব্দুল্লাহ বিন জাফৰ আৰ ৰাক্কীয়ে] আমাক [উবাইদুল্লাহ বিন আমৰু] [আয়ুব]ৰ পৰা [হুমাইদ বিন হিলালৰ] পৰা] তেওঁৰ লোকৰ পৰা [তিনিজন] লোকৰ পৰা] কৈছে, তেওঁলোকৰ ভিতৰত [আবু কাতাদাহ], তেওঁলোকে কৈছে: আমি ইমৰাণ বিন হুছেইনক লগ কৰিবলৈ [হিছ্যাম বিন আমিৰ] পাৰ হৈ গ’লোঁ, হাদীছৰ দৰে আব্দুলআজিজ বিন মুখতাৰৰ, কেৱল তেওঁ হাদীছত কৈছে: দজ্জালতকৈ ডাঙৰ কিবা এটা।
হাদিছ
Imam Muslim : 5240
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَابْنُ حُجْرٍ قَالُوا حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ يَعْنُونَ ابْنَ جَعْفَرٍ عَنْ الْعَلَاءِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بَادِرُوا بِالْأَعْمَالِ سِتًّا طُلُوعَ الشَّمْسِ مِنْ مَغْرِبِهَا أَوْ الدُّخَانَ أَوْ الدَّجَّالَ أَوْ الدَّابَّةَ أَوْ خَاصَّةَ أَحَدِكُمْ أَوْ أَمْرَ الْعَامَّةِ
আমাক [ইয়াহ্যা বিন আয়ুব], [কুটাইবা বিন ছাইদ] আৰু [ইবনে হুজৰ] দ্বাৰা কোৱা হৈছে যে: [ইছমাইল বিন জাফৰে] [আল আলা`]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ] [আবু হুৰাইৰা] ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ছালামৰ পৰা আমাক কৈছে: ‘তৎক্ষণাত তৎক্ষণাত ভাল কাম কৰক -আবিৰ্ভাৱ- ছয় -বস্তুৰ-: পশ্চিমৰ পৰা সূৰ্য্য উদয়, কুঁৱলী, দজ্জ্বল, জীৱ-জন্তু, তোমালোকৰ মাজৰ এজনৰ বিশেষত্ব -মৃত্যুৰ- বা সাধাৰণ বিষয় -প্ৰলয়-'।
