Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 ஹதீஸ்

ஹதீஸ்

Imam Muslim : 4961

و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الْمُقَدَّمِيُّ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ عَنْ هِشَامٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ أَسْمَاءَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ لَا شَيْءَ أَغْيَرُ مِنْ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ

மேலும் எங்களிடம் [முஹம்மது பின் அபுபக்கர் அல் முகத்தமி] எங்களிடம் [பிஸிர் பின் அல் முஃததால்] [ஹிஸ்யாம்] இலிருந்து [அஸ்மாவிலிருந்து] ['உர்வாவிலிருந்து] [அஸ்மா'விலிருந்து [அஸ்மாவிலிருந்து] இருந்து [ஹிஸ்யாம்] இருந்து கூறினார்: அல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறியதை விட எதுவும் இல்லை. ஜல்லா'.

Penguat (41)

ஹதீஸ்

Imam Muslim : 4962

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ الْعَلَاءِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمُؤْمِنُ يَغَارُ وَاللَّهُ أَشَدُّ غَيْرًا و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ الْعَلَاءَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ

குதைபா பின் ஸயீத், அல் அலா வழியாக, அவருடைய தந்தை வழியாக, அபூ ஹுரைராவிடமிருந்து நமக்கு அறிவிக்கிறார்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'ஒரு முஃமின் பொறாமைப்படுவான், அல்லாஹ்வோ அவனைவிட அதிகமாகப் பொறாமைப்படுவான்.' மேலும், முஹம்மது பின் அல் முத்ஸன்னா, முஹம்மது பின் ஜஃபர் வழியாக, அவர் ஷுஃபாவிடமிருந்து நமக்கு அறிவிக்கிறார்: அவர் கூறினார்; இந்த அறிவிப்பாளர் தொடருடன் நான் அல் அலாவைக் கேட்டேன்.

Penguat (41)

ஹதீஸ்

Imam Muslim : 4963

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَأَبُو كَامِلٍ فُضَيْلُ بْنُ حُسَيْنٍ الْجَحْدَرِيُّ كِلَاهُمَا عَنْ يَزِيدَ بْنِ زُرَيْعٍ وَاللَّفْظُ لِأَبِي كَامِلٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ حَدَّثَنَا التَّيْمِيُّ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ رَجُلًا أَصَابَ مِنْ امْرَأَةٍ قُبْلَةً فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ قَالَ فَنَزَلَتْ { أَقِمْ الصَّلَاةَ طَرَفَيْ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِنْ اللَّيْلِ إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ ذَلِكَ ذِكْرَى لِلذَّاكِرِينَ } قَالَ فَقَالَ الرَّجُلُ أَلِيَ هَذِهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ لِمَنْ عَمِلَ بِهَا مِنْ أُمَّتِي حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ عَنْ أَبِيهِ حَدَّثَنَا أَبُو عُثْمَانَ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ رَجُلًا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ أَنَّهُ أَصَابَ مِنْ امْرَأَةٍ إِمَّا قُبْلَةً أَوْ مَسًّا بِيَدٍ أَوْ شَيْئًا كَأَنَّهُ يَسْأَلُ عَنْ كَفَّارَتِهَا قَالَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ثُمَّ ذَكَرَ بِمِثْلِ حَدِيثِ يَزِيدَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ بِهَذَا الْإِسْنَادِ قَالَ أَصَابَ رَجُلٌ مِنْ امْرَأَةٍ شَيْئًا دُونَ الْفَاحِشَةِ فَأَتَى عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَعَظَّمَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَتَى أَبَا بَكْرٍ فَعَظَّمَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ بِمِثْلِ حَدِيثِ يَزِيدَ وَالْمُعْتَمِرِ

[யஜீத் பின் ஸுரை'] அவர்களிடமிருந்து [குதைபா பின் ஸயீத்] மற்றும் [அபூ காமில் ஃபுதைல் பின் ஹுசைன் அல் ஜஹ்தரி] ஆகிய இருவருக்கும் இது அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது - மேலும் இந்த வார்த்தை அபூ காமில் அவர்களுடையது -; [அபூ உஸ்மான்] அவர்களிடமிருந்து [அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத்] அவர்களிடமிருந்து [யஜீத்] அவர்கள் [அத் தைமி] அவர்களுக்கு அறிவித்ததாவது: ஒருமுறை ஒரு மனிதன் ஒரு பெண்ணை முத்தமிட்டான், பின்னர் அவன் நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம் சென்று அதை அறிவித்தான். பின்னர் இந்த வசனம் அருளப்பட்டது: 'பகலின் இரு முனைகளிலும் - காலையிலும் மாலையிலும் - மற்றும் இரவின் தொடக்கத்திலும் தொழுகையை நிலைநிறுத்துங்கள். நிச்சயமாக, நன்மைகள் தீமைகளின் பாவங்களை நீக்கிவிடும். இது நினைவில் கொள்பவர்களுக்கு ஒரு எச்சரிக்கையாகும்'. -QS ஹுத்; 114-. அப்துல்லாஹ் கூறினார்; அந்த மனிதன் கேட்டான்; 'அல்லாஹ்வின் தூதரே, இந்த வசனம் எனக்கானதா?' அவர் பதிலளித்தார்: 'இந்த வசனம் என் உம்மத்தில் இதைச் செய்பவர்களுக்கானது'. எங்களுக்கு [முஹம்மது பின் அப்துல் அஃலா] அவர்கள் [முஃதமீர்] அவர்களிடமிருந்து [அவரது தந்தை] எங்களுக்குக் கூறினார், அவர் [அபூ உஸ்மான்] அவர்களிடமிருந்து [இப்னு மஸ்ஊத்] எங்களுக்குக் கூறினார், ஒரு மனிதர் நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களைச் சந்தித்து, ஒரு பெண்ணை முத்தமிட்டோ அல்லது கையால் தொட்டோ, அவளுடைய கஃபாராவைப் பற்றி நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம் கேட்டது போலக் கூறினார். இப்னு மஸ்ஊத் கூறினார்; பின்னர் யஜீதின் ஹதீஸில் உள்ளது போல இந்த வசனம் அருளப்பட்டது. எங்களுக்கு [உஸ்மான் பின் அபூ ஷைபா] அவர்கள் [ஜரீர்] அவர்களிடமிருந்து [சுலைமான் அத் தைமி] இந்த சனதுடன் கூறினார், என்றார்; ஒருமுறை ஒரு மனிதர் ஒரு பெண்ணுக்கு எதிராக ஒரு சிறிய பாவத்தைச் செய்தார். பின்னர் அவர் உமர் பின் கத்தாபை சந்தித்தார். அதனால், அவர் ஒரு பெரிய பாவத்தைச் செய்துவிட்டதாக உமர் கருதினார். பிறகு அவர் அபூபக்கரை சந்தித்தார்; அப்போதும் அவர் ஒரு பெரிய பாவத்தைச் செய்துவிட்டதாக நினைத்தார். பின்னர் அவர் நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம் வந்தார். அப்போது அறிவிப்பாளர் யஜீத் மற்றும் முஃதமீர் அவர்களின் ஹதீஸைக் குறிப்பிட்டார்.

Penguat (16)

ஹதீஸ்

Imam Muslim : 4964

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَاللَّفْظُ لِيَحْيَى قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا و قَالَ الْآخَرَانِ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ وَالْأَسْوَدِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي عَالَجْتُ امْرَأَةً فِي أَقْصَى الْمَدِينَةِ وَإِنِّي أَصَبْتُ مِنْهَا مَا دُونَ أَنْ أَمَسَّهَا فَأَنَا هَذَا فَاقْضِ فِيَّ مَا شِئْتَ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ لَقَدْ سَتَرَكَ اللَّهُ لَوْ سَتَرْتَ نَفْسَكَ قَالَ فَلَمْ يَرُدَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا فَقَامَ الرَّجُلُ فَانْطَلَقَ فَأَتْبَعَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا دَعَاهُ وَتَلَا عَلَيْهِ هَذِهِ الْآيَةَ { أَقِمْ الصَّلَاةَ طَرَفَيْ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِنْ اللَّيْلِ إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ ذَلِكَ ذِكْرَى لِلذَّاكِرِينَ } فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ يَا نَبِيَّ اللَّهِ هَذَا لَهُ خَاصَّةً قَالَ بَلْ لِلنَّاسِ كَافَّةً حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ الْحَكَمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْعِجْلِيُّ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ قَالَ سَمِعْتُ إِبْرَاهِيمَ يُحَدِّثُ عَنْ خَالِهِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَعْنَى حَدِيثِ أَبِي الْأَحْوَصِ وَقَالَ فِي حَدِيثِهِ فَقَالَ مُعَاذٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا لِهَذَا خَاصَّةً أَوْ لَنَا عَامَّةً قَالَ بَلْ لَكُمْ عَامَّةً

யஹ்யா பின் யஹ்யா, குதைபா பின் ஸயீத், அபூபக்கர் பின் அபூ ஸாயிபா ஆகியோர் நமக்குக் கூறியுள்ளனர் - மேலும் இந்த லஃபத் யஹ்யாவிற்குரியது - யஹ்யா கூறினார்; நமக்குக் கூறியுள்ளார், மற்றவர்களும் கூறுகிறார்கள்; ஸிமாக், இப்ராஹீம், அல்கமா, அல் அஸ்வத், அப்துல்லாஹ் ஆகியோரிடமிருந்து [அபூ அஹ்வாஷ்] நமக்குக் கூறியுள்ளார்; அப்துல்லாஹ்விடமிருந்து, அவர் கூறினார்; 'ஒரு மனிதர் ரஸூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம் வந்து கூறினார்; 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் பாவம் செய்துவிட்டேன், ஏனெனில் நான் மதீனாவின் எல்லையில் ஒரு பெண்ணுடன் உறவு கொண்டேன். அவளுடன் உடலுறவு தவிர வேறு பாவங்களையும் செய்துள்ளேன். எனவே நீங்கள் விரும்பும் தண்டனையால் என்னைத் தண்டியுங்கள்.' எனவே உமர் பின் கத்தாப் அவரிடம் கூறினார்; 'நீ உன் இரகசியத்தை மறைத்திருந்தால், அல்லாஹ் உன் தவறை மறைத்திருப்பான்.' அப்துல்லாஹ் கூறினார்; நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் உமரின் வார்த்தைகளைச் சிறிதும் மறுக்கவில்லை. எனவே அந்த மனிதர் எழுந்து சென்றார். பின்னர் நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள், அவரைப் பின்தொடர்ந்து சென்று திரும்ப அழைக்குமாறு ஒருவருக்குக் கட்டளையிட்டார்கள். பிறகு அவருக்கு இந்த வசனத்தை ஓதிக் காட்டினார்கள்: 'பகலின் இரு முனைகளிலும் - காலையிலும் மாலையிலும் - இரவின் தொடக்கத்திலும் தொழுகையை நிலைநாட்டுங்கள். நிச்சயமாக, எல்லா நற்செயல்களும் எல்லாத் தீய செயல்களின் பாவங்களையும் அழித்துவிடும். இது நினைவில் கொள்பவர்களுக்கு ஓர் எச்சரிக்கையாகும்'. -QS ஹுத்: 114-. எனவே அங்கிருந்த மக்களில் ஒருவரிடம் கேளுங்கள்; 'நபியுல்லாஹ்! இந்த வசனம் குறிப்பாக அவரைக் குறிக்கிறதா?' நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் பதிலளித்தார்கள்: 'மனிதகுலம் அனைத்திற்கும் பொதுவானது'. [முஹம்மது பின் அல் முத்ஸன்னா] எங்களிடம் கூறினார்; [அபூ அன் நுஃமான் அல் ஹக்கீம் பின் அப்துல்லாஹ் அல் இஜ்லி] எங்களிடம் கூறினார்; [ஸிமாக் பின் ஹர்ப்] அவர்களிடமிருந்து [ஷுஃபா] எங்களிடம் கூறினார். அவர் கூறினார்; நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடமிருந்து [இப்ராஹீம்] அவர்கள் தம் மாமா [அல் அஸ்வத்] அவர்களிடமிருந்து [அப்துல்லாஹ்] அவர்களிடமிருந்து ஒரு கதையைக் கூறுவதை நான் கேட்டேன், அதாவது அபூல் அஹ்வாஷின் ஹதீஸ். அவர் தம் ஹதீஸில் கூறினார்; முஅத்ஸ் கூறினார்; அல்லாஹ்வின் தூதரே, இந்த வசனம் குறிப்பாக அந்த ஒரு நபருக்கானதா அல்லது நம் அனைவருக்கும் பொதுவானதா? அவர் பதிலளித்தார்: 'உங்கள் அனைவருக்கும் பொதுவானது'.

Penguat (16)

ஹதீஸ்

Imam Muslim : 4965

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَاصِمٍ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَصَبْتُ حَدًّا فَأَقِمْهُ عَلَيَّ قَالَ وَحَضَرَتْ الصَّلَاةُ فَصَلَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا قَضَى الصَّلَاةَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ حَدًّا فَأَقِمْ فِيَّ كِتَابَ اللَّهِ قَالَ هَلْ حَضَرْتَ الصَّلَاةَ مَعَنَا قَالَ نَعَمْ قَالَ قَدْ غُفِرَ لَكَ

[அல் ஹஸன் பின் அலி அல் ஹுல்வானி] எங்களிடம் கூறினார், [அம்ர் பின் ஆஷிம்] எங்களிடம் கூறினார், [ஹம்மாம்] எங்களிடம் கூறினார், [இஷாக் பின் அப்துல்லாஹ் பின் அபூ தல்ஹா] அவர்களிடமிருந்து, [அனஸ்] கூறினார்; 'ஒரு மனிதர் நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம் வந்து கூறினார்; 'ஆம் அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் என்மீது விதித்த சட்டத்தை மீறிவிட்டேன் -என்னைத் தண்டியுங்கள்-!' அனஸ் கூறினார்; 'தொழுகைக்கான நேரம் வந்தபோது, அவர் நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களுடன் சேர்ந்து தொழுதார். தொழுகையை முடித்த பிறகு அவர் மீண்டும் அவரிடம் கூறினார்; 'ஆம் அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் வேதத்தின்படி நான் என்மீது விதித்த சட்டத்தை மீறிவிட்டேன்'. நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கேட்டார்கள்: 'எங்களுடன் தொழுதாயா?' அவர் பதிலளித்தார்; 'ஆம்!' நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அல்லாஹ் உன்னை மன்னித்துவிட்டான்'.

Penguat (1)

ஹதீஸ்

Imam Muslim : 4966

حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَاللَّفْظُ لِزُهَيْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا شَدَّادٌ حَدَّثَنَا أَبُو أُمَامَةَ قَالَ بَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ وَنَحْنُ قُعُودٌ مَعَهُ إِذْ جَاءَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ حَدًّا فَأَقِمْهُ عَلَيَّ فَسَكَتَ عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ أَعَادَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ حَدًّا فَأَقِمْهُ عَلَيَّ فَسَكَتَ عَنْهُ وَأُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَلَمَّا انْصَرَفَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَبُو أُمَامَةَ فَاتَّبَعَ الرَّجُلُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ انْصَرَفَ وَاتَّبَعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْظُرُ مَا يَرُدُّ عَلَى الرَّجُلِ فَلَحِقَ الرَّجُلُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ حَدًّا فَأَقِمْهُ عَلَيَّ قَالَ أَبُو أُمَامَةَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرَأَيْتَ حِينَ خَرَجْتَ مِنْ بَيْتِكَ أَلَيْسَ قَدْ تَوَضَّأْتَ فَأَحْسَنْتَ الْوُضُوءَ قَالَ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ثُمَّ شَهِدْتَ الصَّلَاةَ مَعَنَا فَقَالَ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنَّ اللَّهَ قَدْ غَفَرَ لَكَ حَدَّكَ أَوْ قَالَ ذَنْبَكَ

நஷ்ர் பின் அலி அல் ஜஹ்தமி மற்றும் ஸுஹைர் பின் ஹர்ப் எங்களிடம் கூறினார்கள் - இந்த லஃபத் ஸுஹைருக்கு உரியது - அவர்கள் இருவரும் கூறினார்கள்; உமர் பின் யூனுஸ் எங்களிடம் கூறினார், இக்ரிமா பின் அம்மர் எங்களிடம் கூறினார், ஸயத்தாத் எங்களிடம் கூறினார், அபூ உமாமா எங்களிடம் கூறினார்; அவர் கூறினார்; 'ரஸூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் மஸ்ஜிதில் இருந்தபோது, நாங்கள் அவருடன் அமர்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்தோம், திடீரென்று ஒரு மனிதர் வந்து கூறினார்; 'அல்லாஹ்வின் தூதரே, நான் பாவம் செய்துவிட்டேன். எனவே, எனக்குத் தண்டனை கொடுங்கள்!' ஆனால் அல்லாஹ்வின் தூதர் மௌனமாக இருந்தார். அதன்பிறகு, அந்த நபர் தனது வார்த்தைகளை மீண்டும் கூறினார்; 'அல்லாஹ்வின் தூதரே, நான் பாவம் செய்துவிட்டேன். எனவே, எனக்குத் தண்டனை கொடுங்கள்'. ஆனால் நபிகள் நாயகம் மௌனமாக இருந்தார். சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு, ஜமாஅத் தொழுகை நடைபெற்றது. அபூ உமாமா கூறினார்; அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் வீட்டிற்குத் திரும்பியபோது, அந்த மனிதர் அதற்கான பதிலை அறியும் பொருட்டு அவர்களைப் பின்தொடர்ந்தார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் அந்த மனிதரின் கேள்விக்குப் பதிலளித்தார்கள்: 'நீங்கள் வீட்டை விட்டு வெளியேறியபோது, முறையாக உளூ செய்யவில்லை என்பது உங்களுக்குத் தெரியுமா?' அதற்கு அந்த மனிதர், 'ஆம், அல்லாஹ்வின் தூதரே' என்று பதிலளித்தார். பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், 'அதற்குப் பிறகு, நீங்கள் எங்களுடன் ஜமாஅத் தொழவில்லையா?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அந்த மனிதர், 'ஆம், அல்லாஹ்வின் தூதரே' என்று பதிலளித்தார். பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், 'நிச்சயமாக, அல்லாஹ் உங்கள் தண்டனையை, அல்லது உங்கள் பாவங்களை மன்னித்துவிட்டான்' என்று கூறினார்கள்.

Penguat (2)

ஹதீஸ்

Imam Muslim : 4967

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي الصِّدِّيقِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَ فِيمَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ رَجُلٌ قَتَلَ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ نَفْسًا فَسَأَلَ عَنْ أَعْلَمِ أَهْلِ الْأَرْضِ فَدُلَّ عَلَى رَاهِبٍ فَأَتَاهُ فَقَالَ إِنَّهُ قَتَلَ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ نَفْسًا فَهَلْ لَهُ مِنْ تَوْبَةٍ فَقَالَ لَا فَقَتَلَهُ فَكَمَّلَ بِهِ مِائَةً ثُمَّ سَأَلَ عَنْ أَعْلَمِ أَهْلِ الْأَرْضِ فَدُلَّ عَلَى رَجُلٍ عَالِمٍ فَقَالَ إِنَّهُ قَتَلَ مِائَةَ نَفْسٍ فَهَلْ لَهُ مِنْ تَوْبَةٍ فَقَالَ نَعَمْ وَمَنْ يَحُولُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ التَّوْبَةِ انْطَلِقْ إِلَى أَرْضِ كَذَا وَكَذَا فَإِنَّ بِهَا أُنَاسًا يَعْبُدُونَ اللَّهَ فَاعْبُدْ اللَّهَ مَعَهُمْ وَلَا تَرْجِعْ إِلَى أَرْضِكَ فَإِنَّهَا أَرْضُ سَوْءٍ فَانْطَلَقَ حَتَّى إِذَا نَصَفَ الطَّرِيقَ أَتَاهُ الْمَوْتُ فَاخْتَصَمَتْ فِيهِ مَلَائِكَةُ الرَّحْمَةِ وَمَلَائِكَةُ الْعَذَابِ فَقَالَتْ مَلَائِكَةُ الرَّحْمَةِ جَاءَ تَائِبًا مُقْبِلًا بِقَلْبِهِ إِلَى اللَّهِ وَقَالَتْ مَلَائِكَةُ الْعَذَابِ إِنَّهُ لَمْ يَعْمَلْ خَيْرًا قَطُّ فَأَتَاهُمْ مَلَكٌ فِي صُورَةِ آدَمِيٍّ فَجَعَلُوهُ بَيْنَهُمْ فَقَالَ قِيسُوا مَا بَيْنَ الْأَرْضَيْنِ فَإِلَى أَيَّتِهِمَا كَانَ أَدْنَى فَهُوَ لَهُ فَقَاسُوهُ فَوَجَدُوهُ أَدْنَى إِلَى الْأَرْضِ الَّتِي أَرَادَ فَقَبَضَتْهُ مَلَائِكَةُ الرَّحْمَةِ قَالَ قَتَادَةُ فَقَالَ الْحَسَنُ ذُكِرَ لَنَا أَنَّهُ لَمَّا أَتَاهُ الْمَوْتُ نَأَى بِصَدْرِهِ

[முஹம்மது பின் அல் முத்ஸன்னா] மற்றும் [முஹம்மது பின் பஸிஷர்] ஆகியோர் எங்களுக்கு அறிவித்ததாவது - இந்த விளக்கம் இப்னுல் முத்ஸன்னாவிற்கு உரியது - அவர்கள் இருவரும் கூறினார்கள்; [முஅத்ஸ் பின் ஹிஷாம்] எங்களுக்கு அறிவித்ததாவது, [என் தந்தை] எனக்கு அறிவித்ததாவது, [கதாதா] வழியாக, [அபூ அஷ் ஷித்தீக்] வழியாக, [அபூ ஸயீத் அல் குத்ரி] அவர்கள் கூறியதாக நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறினார்கள்: 'பண்டைய காலத்தில், தொண்ணூற்றொன்பது பேரைக் கொன்ற ஒரு மனிதன் இருந்தான். பிறகு அந்த மனிதன், மிகுந்த அறிவுடைய ஒரு நல்ல மனிதரைத் தேடினான். பின்னர் அவன் அதை ஒரு துறவியிடம் காட்டினான், உடனே அவர் அவரிடம் சென்றார். அந்தத் துறவியிடம், தான் தொண்ணூற்றொன்பது பேரைக் கொன்றுவிட்டதாகவும், தனது பாவமன்னிப்பு ஏற்றுக்கொள்ளப்படுமா என்றும் அவன் ஒப்புக்கொண்டான். அதற்கு அந்தத் துறவி, 'இல்லை. உனது பாவமன்னிப்பு ஏற்றுக்கொள்ளப்படாது' என்று பதிலளித்தார். இறுதியில், அந்த மனிதன் உடனடியாக அந்தத் துறவியைக் கொன்றான், அதுவரை அவன் நூறு பேரைக் கொன்றிருந்தான்.' பிறகு அந்த மனிதன், அதிக அறிவுடைய வேறொருவரைத் தேடினான். பின்னர், மிகுந்த அறிவுடைய ஒரு அறிஞர் அவனுக்குக் காட்டப்பட்டார். அந்த நல்ல மனிதரிடம் அந்த மனிதன், 'நான் நூறு பேரைக் கொன்றுவிட்டேன், என் பாவமன்னிப்பு ஏற்றுக்கொள்ளப்படுமா?' என்று கேட்டான். அதற்கு அந்த நல்ல மனிதர், 'ஆம். உனது பாவமன்னிப்புக்கும் உனக்கும் இடையில் எந்தத் தடையும் இல்லை. இன்னின்ன பகுதிக்குச் செல், ஏனெனில் அங்கே அல்லாஹ் சுப்ஹானு வ தஆலாவை வணங்கும் மக்கள் பலர் உள்ளனர். அதன்பிறகு, அவர்களுடன் அல்லாஹ்வை வணங்கு, உன் பகுதிக்குத் திரும்பாதே, ஏனெனில் உன் பகுதி ஒரு மோசமான சூழல்' என்று பதிலளித்தார். எனவே அந்த மனிதன் சுட்டிக்காட்டப்பட்ட பகுதிக்குச் சென்றான். அங்கு செல்லும் வழியில் அந்த மனிதன் இறந்தான். பின்னர் கருணையின் வானவரும், அஸாபின் வானவரும் ஒருவருக்கொருவர் வாதிட்டனர். கருணையின் வானவர், 'இந்த மனிதன் மனந்திருந்தி அல்லாஹ்வை முழு மனதுடன் வணங்குவதற்காக ஒரு பகுதிக்குச் செல்ல எண்ணியிருந்தான்' என்றார். அழிவின் வானவர், 'ஆனால், அவன் எந்த நன்மையும் செய்யவில்லையா?' என்று வாதிட்டார். இறுதியாக, வாதிட்டுக் கொண்டிருந்த அந்த இரண்டு வானவர்களையும் சந்திக்க ஒரு வானவர் மனித உருவில் வந்தார். எனவே அவர்கள் இருவரும் மனித உருவில் இருந்த வானவரிடம் சிறந்த முறையில் ஒரு முடிவைக் கேட்டார்கள். அந்த மனிதர், "இறந்த இந்த நபரிடமிருந்து அவர் புறப்பட்ட இடத்திலிருந்து சேருமிடம் வரையிலான மிகக் குறைந்த தூரத்தை அளவிடுங்கள். எது மிக அருகில் உள்ளதோ, அதுவே முடிவாக இருக்கும்" என்றார். அவர்கள் அளந்ததன் முடிவுகள், அந்த மனிதர் தனது சேருமிடத்திற்கு மிக அருகில் இறந்தார் என்பதை நிரூபித்தன. இவ்வாறு அந்த மனிதர் கருணை வானவரின் கைகளில் இருந்தார். கதாதா கூறினார், "அல் ஹசன் கூறினார், 'அந்த மனிதர் முகம் குப்புற விழும் நிலையில் இறந்தார் என்று ஒருவர் எங்களிடம் கூறியுள்ளார்.'"

Penguat (5)

ஹதீஸ்

Imam Muslim : 4968

حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا الصِّدِّيقِ النَّاجِيَّ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ رَجُلًا قَتَلَ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ نَفْسًا فَجَعَلَ يَسْأَلُ هَلْ لَهُ مِنْ تَوْبَةٍ فَأَتَى رَاهِبًا فَسَأَلَهُ فَقَالَ لَيْسَتْ لَكَ تَوْبَةٌ فَقَتَلَ الرَّاهِبَ ثُمَّ جَعَلَ يَسْأَلُ ثُمَّ خَرَجَ مِنْ قَرْيَةٍ إِلَى قَرْيَةٍ فِيهَا قَوْمٌ صَالِحُونَ فَلَمَّا كَانَ فِي بَعْضِ الطَّرِيقِ أَدْرَكَهُ الْمَوْتُ فَنَأَى بِصَدْرِهِ ثُمَّ مَاتَ فَاخْتَصَمَتْ فِيهِ مَلَائِكَةُ الرَّحْمَةِ وَمَلَائِكَةُ الْعَذَابِ فَكَانَ إِلَى الْقَرْيَةِ الصَّالِحَةِ أَقْرَبَ مِنْهَا بِشِبْرٍ فَجُعِلَ مِنْ أَهْلِهَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَ حَدِيثِ مُعَاذِ بْنِ مُعَاذٍ وَزَادَ فِيهِ فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَى هَذِهِ أَنْ تَبَاعَدِي وَإِلَى هَذِهِ أَنْ تَقَرَّبِي

[உபைதுல்லாஹ் பின் முஆத் அல் அன்பரி] எங்களிடம் கூறினார், [என் தந்தை] எங்களிடம் கூறினார், [ஷுஃபா] எங்களிடம் கூறினார், [கதாதா]விடமிருந்து, அவர் [அபூ அஷ் ஷித்தீக் அன் நாஜி] அவர்களிடம் [அபூ ஸயீத் அல் குத்ரி] வழியாக, நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடமிருந்து கேட்டார், ஒரு மனிதன் தொண்ணூற்றொன்பது பேரைக் கொன்றான், பின்னர் அவன் தனக்குப் பாவமன்னிப்புக்கான வழி இன்னும் இருக்கிறதா என்று கேட்டான். பிறகு அவன் ஒரு துறவியைச் சந்தித்து அவரிடம் கேட்டான். அதற்கு அவர், 'உனக்குப் பாவமன்னிப்புக்கான வழி இல்லை' என்று பதிலளித்தார். பிறகு அவன் அந்தத் துறவியைக் கொன்றான். பின்னர் அவன் தொடர்ந்து கேட்டுக்கொண்டே இருந்தான், இறுதியில் அவன் தன் கிராமத்தை விட்டு, நல்லோர் வாழும் மற்றொரு கிராமத்திற்குச் சென்றான். ஆனால் பயணத்தின் நடுவில், மரணம் அவனைப் பிடித்தது. அவன் குப்புறப் படுத்த நிலையில் மரணமடைந்தான். பின்னர் கருணையின் வானவரும் தண்டனையின் வானவரும் ஒருவருக்கொருவர் போட்டியிட்டனர், அவருடைய பயணத்தின் தூரத்தை அளந்த பிறகு, அவர் நல்ல கிராமத்திற்கு ஒரு சாண் அருகில் இருப்பது தெரியவந்தது, எனவே அவர் அந்தக் கிராமத்தின் குடியிருப்பாளராக வகைப்படுத்தப்பட்டார். [முஹம்மது பின் பஸியர்] நமக்குக் கூறினார், [இப்னு அபூ அதீ] நமக்குக் கூறினார், [ஷுஃபா] [கதாதா]விடமிருந்து, முஅத்ஸ் பின் முஅத்ஸின் ஹதீஸைப் போன்ற இந்த சனதுடன் நமக்குக் கூறினார், அதில் ஒரு கூடுதல் உள்ளது; 'எனவே அல்லாஹ் இந்தக் கிராமத்திற்கு விலகி இருக்குமாறும், மற்றொரு கிராமத்திற்கு நெருங்கி வருமாறும் கட்டளையிட்டான்'.

Penguat (5)

ஹதீஸ்

Imam Muslim : 4969

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ يَحْيَى عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ دَفَعَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ إِلَى كُلِّ مُسْلِمٍ يَهُودِيًّا أَوْ نَصْرَانِيًّا فَيَقُولُ هَذَا فِكَاكُكَ مِنْ النَّارِ

[அபூபக்கர் பின் அபூ ஷைபா] அவர்கள் நமக்குக் கூறினார்கள்; [அபூ உஸாமா] அவர்கள் [தல்ஹா பின் யஹ்யா] அவர்களிடமிருந்தும், [அபூ புர்தா] அவர்களிடமிருந்தும், [அபூ மூஸா] அவர்களிடமிருந்தும் நமக்குக் கூறினார்கள்: 'ரஸூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறினார்கள்: 'மறுமை நாளில், அல்லாஹ் சுப்ஹானஹு வ தஆலா ஒவ்வொரு முஸ்லிமுக்கும் ஒரு யூதரையோ அல்லது ஒரு கிறிஸ்தவரையோ ஒப்படைப்பான். பின்னர் அல்லாஹ் சுப்ஹானஹு வ தஆலா கூறுவான்; 'நரக நெருப்பின் வேதனையிலிருந்து இவரே உங்களை மீட்பவர்.'

Penguat (18)

ஹதீஸ்

Imam Muslim : 4970

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ أَنَّ عَوْنًا وَسَعِيدَ بْنَ أَبِي بُرْدَةَ حَدَّثَاهُ أَنَّهُمَا شَهِدَا أَبَا بُرْدَةَ يُحَدِّثُ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَمُوتُ رَجُلٌ مُسْلِمٌ إِلَّا أَدْخَلَ اللَّهُ مَكَانَهُ النَّارَ يَهُودِيًّا أَوْ نَصْرَانِيًّا قَالَ فَاسْتَحْلَفَهُ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ بِاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ أَنَّ أَبَاهُ حَدَّثَهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَحَلَفَ لَهُ قَالَ فَلَمْ يُحَدِّثْنِي سَعِيدٌ أَنَّهُ اسْتَحْلَفَهُ وَلَمْ يُنْكِرْ عَلَى عَوْنٍ قَوْلَهُ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى جَمِيعًا عَنْ عَبْدِ الصَّمَدِ بْنِ عَبْدِ الْوَارِثِ أَخْبَرَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَ حَدِيثِ عَفَّانَ وَقَالَ عَوْنُ بْنُ عُتْبَةَ

[அபூபக்கர் பின் அபூ ஷைபா] எங்களிடம் கூறினார், [அஃபான் பின் முஸ்லிம்] எங்களிடம் கூறினார், [ஹம்மாம்] எங்களிடம் கூறினார், [கதாதா] எங்களிடம் கூறினார், [அவ்ன்] மற்றும் [ஸயீத் பின் அபூ புர்தா] இருவரும் [கதாதா]விடம் கூறியதாக, அவர்கள் இருவரும் [அபூ புர்தா] அவர்கள் உமர் பின் அப்துல் அஜீஸிடம் [அவரது தந்தையிடமிருந்து] நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடமிருந்து கூறுவதை நேரில் கண்டதாகக் கூறினார்கள்: 'அல்லாஹ் ஒரு முஸ்லிமின் இடத்தில் ஒரு யூதனின் அல்லது ஒரு கிறிஸ்தவனின் நரகத்தை -காட்சியாக- வைக்காவிட்டால், எந்த முஸ்லிமும் மரணிக்க மாட்டான்'. கதாதா கூறினார்; எனவே உமர் பின் அப்துல் அஜீஸ், நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடமிருந்து இந்த ஹதீஸை அவரது தந்தை தன்னிடம் கூறியதை உண்மையிலேயே கேட்டிருந்தால், வேறு கடவுள் இல்லாத அல்லாஹ்வின் பெயரால் மூன்று முறை சத்தியம் செய்யுமாறு அபூ புர்தாவிடம் கேட்டார். கதாதா கூறினார்; அபூ புர்தாவும் அவருக்கு சத்தியம் செய்தார். கதாதா கூறினார்; இருப்பினும், உமர் அபூ தார்தாவிடம் சத்தியம் செய்யச் சொன்னார் என்று சயீத் என்னிடம் கூறவில்லை, ஆனால் அவர் அவ்னின் வார்த்தைகளையும் மறுக்கவில்லை. [இஷாக் பின் இப்ராஹிம்] மற்றும் [முஹம்மது பின் அல் முத்ஸன்னா] ஆகியோருக்கு [அப்துஷ் ஷமாத் பின் அப்துல் வாரிஸ்] கூறியது முதல் அனைத்தையும் அவர் நமக்குக் கூறியுள்ளார்; [ஹம்மாம்] நமக்குக் கூறியுள்ளார்; [கதாதா] அஃபானின் ஹதீஸைப் போன்ற இந்த சனதுடன் நமக்குக் கூறியுள்ளார், மேலும் அவ்ன் பின் உத்பாவையும் கூறியுள்ளார்.

Penguat (18)

ஹதீஸ்

Imam Muslim : 4971

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَبَّادِ بْنِ جَبَلَةَ بْنِ أَبِي رَوَّادٍ حَدَّثَنَا حَرَمِيُّ بْنُ عُمَارَةَ حَدَّثَنَا شَدَّادٌ أَبُو طَلْحَةَ الرَّاسِبِيُّ عَنْ غَيْلَانَ بْنِ جَرِيرٍ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَجِيءُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ نَاسٌ مِنْ الْمُسْلِمِينَ بِذُنُوبٍ أَمْثَالِ الْجِبَالِ فَيَغْفِرُهَا اللَّهُ لَهُمْ وَيَضَعُهَا عَلَى الْيَهُودِ وَالنَّصَارَى فِيمَا أَحْسِبُ أَنَا قَالَ أَبُو رَوْحٍ لَا أَدْرِي مِمَّنْ الشَّكُّ قَالَ أَبُو بُرْدَةَ فَحَدَّثْتُ بِهِ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ فَقَالَ أَبُوكَ حَدَّثَكَ هَذَا عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ نَعَمْ

எங்களுக்குக் கூறினார் [முஹம்மது பின் அம்ரு பின் அப்பாத் பின் ஜபலாஹ் பின் அபூ ரவ்வாத்], அவர் கூறினார் [ஹாரமி இப்னு உமரா], அவர் கூறினார் [ஷத்தத் அபூ தல்ஹா அர் ராஸிபி], அவர் [கைலன் பின் ஜரீர்], அவர் [அபூ புர்தா], அவர் [அவரது தந்தை], நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடமிருந்து கூறினார்: 'மறுமை நாளில், மலைகளைப் போன்ற பெரிய பாவங்களைக் கொண்டு ஒரு முஸ்லிம் கூட்டம் வரும். பின்னர் அல்லாஹ் அவர்களின் பாவங்களை மன்னித்து, பின்னர் அவற்றை யூதர்கள் மற்றும் கிறிஸ்தவர்கள் மீது சுமத்தினான்.' -இது எனது யூகம்-. ரவ்ஹ் கூறினார்; 'இந்த சந்தேகம் யாரிடமிருந்து வருகிறது என்று எனக்குத் தெரியவில்லை'. அபூ புர்தா கூறினார்; எனவே நான் இதை உமர் பின் அப்துல் அஜீஸிடம் கூறினேன். பின்னர் அவர் கேட்டார்; 'உங்கள் தந்தை இதை நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடமிருந்து கூறினாரா?' நான் பதிலளித்தேன்; 'ஆம்'.

Penguat (18)

ஹதீஸ்

Imam Muslim : 4972

حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هِشَامٍ الدَّسْتَوَائِيِّ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ مُحْرِزٍ قَالَ قَالَ رَجُلٌ لِابْنِ عُمَرَ كَيْفَ سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِي النَّجْوَى قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ يُدْنَى الْمُؤْمِنُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنْ رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ حَتَّى يَضَعَ عَلَيْهِ كَنَفَهُ فَيُقَرِّرُهُ بِذُنُوبِهِ فَيَقُولُ هَلْ تَعْرِفُ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ أَعْرِفُ قَالَ فَإِنِّي قَدْ سَتَرْتُهَا عَلَيْكَ فِي الدُّنْيَا وَإِنِّي أَغْفِرُهَا لَكَ الْيَوْمَ فَيُعْطَى صَحِيفَةَ حَسَنَاتِهِ وَأَمَّا الْكُفَّارُ وَالْمُنَافِقُونَ فَيُنَادَى بِهِمْ عَلَى رُءُوسِ الْخَلَائِقِ هَؤُلَاءِ الَّذِينَ كَذَبُوا عَلَى اللَّهِ

[ஸுஹைர் பின் ஹர்ப்] நமக்கு அறிவித்தார், [இஸ்மாயில் பின் இப்ராஹிம்] நமக்கு அறிவித்தார், [ஹிஷ்யாம் அத் தஸ்தவாயி] வழியாக, [கதாதா] வழியாக, [ஷஃப்வான் பின் முஹ்ரிஸ்] வழியாக அவர் கூறினார்; 'ஒரு மனிதர் இப்னு உமரிடம் கேட்டார்; 'நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் அல்லாஹ்வின் கூற்றை மெல்லிய குரலில் கூறுவதை நீங்கள் எப்படி கேட்டீர்கள்?' [இப்னு உமர்] பதிலளித்தார்; 'ஒருமுறை நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறுவதை நான் கேட்டேன்: 'மறுமை நாளில், விசுவாசிகள் அல்லாஹ் அஸ்ஸா வ ஜல்லாவை மிக நெருக்கமாக எதிர்கொள்வார்கள், அவர்களின் உடல்கள் அல்லாஹ்வைத் தொடும் வரை. அதன் பிறகு, அல்லாஹ் அவர்களின் பாவங்களை உறுதிப்படுத்துவான். பின்னர் அல்லாஹ் கேட்பான்: 'உனது பாவம் உனக்குத் தெரியுமா?' அந்த விசுவாசி பதிலளித்தார்; 'யா என் இறைவா. எனது பாவம் எனக்குத் தெரியும். அல்லாஹ் கூறுகிறான்: நிச்சயமாக, நான் அதை இவ்வுலகில் இருந்தபோது உனக்காக மறைத்தேன், இன்று நான் உன்னை மன்னித்துவிட்டேன்.' பின்னர் அந்த விசுவாசிக்கு அவனது நற்செயல்களின் பதிவேடு வழங்கப்படுகிறது.' இதற்கிடையில், நிராகரிப்பாளர்களும் நயவஞ்சகர்களும் அனைத்து உயிரினங்களின் முன்னிலையில் உரத்த குரலில் இவ்வாறு அழைக்கப்படுவார்கள்: 'இவர்கள் அல்லாஹ் அஸ்ஸா வ ஜல்லாவிடம் பொய் சொன்னவர்கள்'.

Penguat (18)

ஹதீஸ்

Imam Muslim : 4973

حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ مَوْلَى بَنِي أُمَيَّةَ أَخْبَرَنِي ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ ثُمَّ غَزَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَزْوَةَ تَبُوكَ وَهُوَ يُرِيدُ الرُّومَ وَنَصَارَى الْعَرَبِ بِالشَّامِ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَأَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ كَعْبٍ كَانَ قَائِدَ كَعْبٍ مِنْ بَنِيهِ حِينَ عَمِيَ قَالَ سَمِعْتُ كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ يُحَدِّثُ حَدِيثَهُ حِينَ تَخَلَّفَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ قَالَ كَعْبُ بْنُ مَالِكٍ لَمْ أَتَخَلَّفْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةٍ غَزَاهَا قَطُّ إِلَّا فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ غَيْرَ أَنِّي قَدْ تَخَلَّفْتُ فِي غَزْوَةِ بَدْرٍ وَلَمْ يُعَاتِبْ أَحَدًا تَخَلَّفَ عَنْهُ إِنَّمَا خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْمُسْلِمُونَ يُرِيدُونَ عِيرَ قُرَيْشٍ حَتَّى جَمَعَ اللَّهُ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ عَدُوِّهِمْ عَلَى غَيْرِ مِيعَادٍ وَلَقَدْ شَهِدْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةَ الْعَقَبَةِ حِينَ تَوَاثَقْنَا عَلَى الْإِسْلَامِ وَمَا أُحِبُّ أَنَّ لِي بِهَا مَشْهَدَ بَدْرٍ وَإِنْ كَانَتْ بَدْرٌ أَذْكَرَ فِي النَّاسِ مِنْهَا وَكَانَ مِنْ خَبَرِي حِينَ تَخَلَّفْتُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ أَنِّي لَمْ أَكُنْ قَطُّ أَقْوَى وَلَا أَيْسَرَ مِنِّي حِينَ تَخَلَّفْتُ عَنْهُ فِي تِلْكَ الْغَزْوَةِ وَاللَّهِ مَا جَمَعْتُ قَبْلَهَا رَاحِلَتَيْنِ قَطُّ حَتَّى جَمَعْتُهُمَا فِي تِلْكَ الْغَزْوَةِ فَغَزَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَرٍّ شَدِيدٍ وَاسْتَقْبَلَ سَفَرًا بَعِيدًا وَمَفَازًا وَاسْتَقْبَلَ عَدُوًّا كَثِيرًا فَجَلَا لِلْمُسْلِمِينَ أَمْرَهُمْ لِيَتَأَهَّبُوا أُهْبَةَ غَزْوِهِمْ فَأَخْبَرَهُمْ بِوَجْهِهِمْ الَّذِي يُرِيدُ وَالْمُسْلِمُونَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَثِيرٌ وَلَا يَجْمَعُهُمْ كِتَابُ حَافِظٍ يُرِيدُ بِذَلِكَ الدِّيوَانَ قَالَ كَعْبٌ فَقَلَّ رَجُلٌ يُرِيدُ أَنْ يَتَغَيَّبَ يَظُنُّ أَنَّ ذَلِكَ سَيَخْفَى لَهُ مَا لَمْ يَنْزِلْ فِيهِ وَحْيٌ مِنْ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَغَزَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تِلْكَ الْغَزْوَةَ حِينَ طَابَتْ الثِّمَارُ وَالظِّلَالُ فَأَنَا إِلَيْهَا أَصْعَرُ فَتَجَهَّزَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْمُسْلِمُونَ مَعَهُ وَطَفِقْتُ أَغْدُو لِكَيْ أَتَجَهَّزَ مَعَهُمْ فَأَرْجِعُ وَلَمْ أَقْضِ شَيْئًا وَأَقُولُ فِي نَفْسِي أَنَا قَادِرٌ عَلَى ذَلِكَ إِذَا أَرَدْتُ فَلَمْ يَزَلْ ذَلِكَ يَتَمَادَى بِي حَتَّى اسْتَمَرَّ بِالنَّاسِ الْجِدُّ فَأَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَادِيًا وَالْمُسْلِمُونَ مَعَهُ وَلَمْ أَقْضِ مِنْ جَهَازِي شَيْئًا ثُمَّ غَدَوْتُ فَرَجَعْتُ وَلَمْ أَقْضِ شَيْئًا فَلَمْ يَزَلْ ذَلِكَ يَتَمَادَى بِي حَتَّى أَسْرَعُوا وَتَفَارَطَ الْغَزْوُ فَهَمَمْتُ أَنْ أَرْتَحِلَ فَأُدْرِكَهُمْ فَيَا لَيْتَنِي فَعَلْتُ ثُمَّ لَمْ يُقَدَّرْ ذَلِكَ لِي فَطَفِقْتُ إِذَا خَرَجْتُ فِي النَّاسِ بَعْدَ خُرُوجِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَحْزُنُنِي أَنِّي لَا أَرَى لِي أُسْوَةً إِلَّا رَجُلًا مَغْمُوصًا عَلَيْهِ فِي النِّفَاقِ أَوْ رَجُلًا مِمَّنْ عَذَرَ اللَّهُ مِنْ الضُّعَفَاءِ وَلَمْ يَذْكُرْنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى بَلَغَ تَبُوكَ فَقَالَ وَهُوَ جَالِسٌ فِي الْقَوْمِ بِتَبُوكَ مَا فَعَلَ كَعْبُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي سَلِمَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ حَبَسَهُ بُرْدَاهُ وَالنَّظَرُ فِي عِطْفَيْهِ فَقَالَ لَهُ مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ بِئْسَ مَا قُلْتَ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا عَلِمْنَا عَلَيْهِ إِلَّا خَيْرًا فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَيْنَمَا هُوَ عَلَى ذَلِكَ رَأَى رَجُلًا مُبَيِّضًا يَزُولُ بِهِ السَّرَابُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُنْ أَبَا خَيْثَمَةَ فَإِذَا هُوَ أَبُو خَيْثَمَةَ الْأَنْصَارِيُّ وَهُوَ الَّذِي تَصَدَّقَ بِصَاعِ التَّمْرِ حِينَ لَمَزَهُ الْمُنَافِقُونَ فَقَالَ كَعْبُ بْنُ مَالِكٍ فَلَمَّا بَلَغَنِي أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ تَوَجَّهَ قَافِلًا مِنْ تَبُوكَ حَضَرَنِي بَثِّي فَطَفِقْتُ أَتَذَكَّرُ الْكَذِبَ وَأَقُولُ بِمَ أَخْرُجُ مِنْ سَخَطِهِ غَدًا وَأَسْتَعِينُ عَلَى ذَلِكَ كُلَّ ذِي رَأْيٍ مِنْ أَهْلِي فَلَمَّا قِيلَ لِي إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أَظَلَّ قَادِمًا زَاحَ عَنِّي الْبَاطِلُ حَتَّى عَرَفْتُ أَنِّي لَنْ أَنْجُوَ مِنْهُ بِشَيْءٍ أَبَدًا فَأَجْمَعْتُ صِدْقَهُ وَصَبَّحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَادِمًا وَكَانَ إِذَا قَدِمَ مِنْ سَفَرٍ بَدَأَ بِالْمَسْجِدِ فَرَكَعَ فِيهِ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ جَلَسَ لِلنَّاسِ فَلَمَّا فَعَلَ ذَلِكَ جَاءَهُ الْمُخَلَّفُونَ فَطَفِقُوا يَعْتَذِرُونَ إِلَيْهِ وَيَحْلِفُونَ لَهُ وَكَانُوا بِضْعَةً وَثَمَانِينَ رَجُلًا فَقَبِلَ مِنْهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَانِيَتَهُمْ وَبَايَعَهُمْ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمْ وَوَكَلَ سَرَائِرَهُمْ إِلَى اللَّهِ حَتَّى جِئْتُ فَلَمَّا سَلَّمْتُ تَبَسَّمَ تَبَسُّمَ الْمُغْضَبِ ثُمَّ قَالَ تَعَالَ فَجِئْتُ أَمْشِي حَتَّى جَلَسْتُ بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ لِي مَا خَلَّفَكَ أَلَمْ تَكُنْ قَدْ ابْتَعْتَ ظَهْرَكَ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي وَاللَّهِ لَوْ جَلَسْتُ عِنْدَ غَيْرِكَ مِنْ أَهْلِ الدُّنْيَا لَرَأَيْتُ أَنِّي سَأَخْرُجُ مِنْ سَخَطِهِ بِعُذْرٍ وَلَقَدْ أُعْطِيتُ جَدَلًا وَلَكِنِّي وَاللَّهِ لَقَدْ عَلِمْتُ لَئِنْ حَدَّثْتُكَ الْيَوْمَ حَدِيثَ كَذِبٍ تَرْضَى بِهِ عَنِّي لَيُوشِكَنَّ اللَّهُ أَنْ يُسْخِطَكَ عَلَيَّ وَلَئِنْ حَدَّثْتُكَ حَدِيثَ صِدْقٍ تَجِدُ عَلَيَّ فِيهِ إِنِّي لَأَرْجُو فِيهِ عُقْبَى اللَّهِ وَاللَّهِ مَا كَانَ لِي عُذْرٌ وَاللَّهِ مَا كُنْتُ قَطُّ أَقْوَى وَلَا أَيْسَرَ مِنِّي حِينَ تَخَلَّفْتُ عَنْكَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَّا هَذَا فَقَدْ صَدَقَ فَقُمْ حَتَّى يَقْضِيَ اللَّهُ فِيكَ فَقُمْتُ وَثَارَ رِجَالٌ مِنْ بَنِي سَلِمَةَ فَاتَّبَعُونِي فَقَالُوا لِي وَاللَّهِ مَا عَلِمْنَاكَ أَذْنَبْتَ ذَنْبًا قَبْلَ هَذَا لَقَدْ عَجَزْتَ فِي أَنْ لَا تَكُونَ اعْتَذَرْتَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَا اعْتَذَرَ بِهِ إِلَيْهِ الْمُخَلَّفُونَ فَقَدْ كَانَ كَافِيَكَ ذَنْبَكَ اسْتِغْفَارُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَكَ قَالَ فَوَاللَّهِ مَا زَالُوا يُؤَنِّبُونَنِي حَتَّى أَرَدْتُ أَنْ أَرْجِعَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُكَذِّبَ نَفْسِي قَالَ ثُمَّ قُلْتُ لَهُمْ هَلْ لَقِيَ هَذَا مَعِي مِنْ أَحَدٍ قَالُوا نَعَمْ لَقِيَهُ مَعَكَ رَجُلَانِ قَالَا مِثْلَ مَا قُلْتَ فَقِيلَ لَهُمَا مِثْلَ مَا قِيلَ لَكَ قَالَ قُلْتُ مَنْ هُمَا قَالُوا مُرَارَةُ بْنُ الرَّبِيعَةَ الْعَامِرِيُّ وَهِلَالُ بْنُ أُمَيَّةَ الْوَاقِفِيُّ قَالَ فَذَكَرُوا لِي رَجُلَيْنِ صَالِحَيْنِ قَدْ شَهِدَا بَدْرًا فِيهِمَا أُسْوَةٌ قَالَ فَمَضَيْتُ حِينَ ذَكَرُوهُمَا لِي قَالَ وَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمُسْلِمِينَ عَنْ كَلَامِنَا أَيُّهَا الثَّلَاثَةُ مِنْ بَيْنِ مَنْ تَخَلَّفَ عَنْهُ قَالَ فَاجْتَنَبَنَا النَّاسُ وَقَالَ تَغَيَّرُوا لَنَا حَتَّى تَنَكَّرَتْ لِي فِي نَفْسِيَ الْأَرْضُ فَمَا هِيَ بِالْأَرْضِ الَّتِي أَعْرِفُ فَلَبِثْنَا عَلَى ذَلِكَ خَمْسِينَ لَيْلَةً فَأَمَّا صَاحِبَايَ فَاسْتَكَانَا وَقَعَدَا فِي بُيُوتِهِمَا يَبْكِيَانِ وَأَمَّا أَنَا فَكُنْتُ أَشَبَّ الْقَوْمِ وَأَجْلَدَهُمْ فَكُنْتُ أَخْرُجُ فَأَشْهَدُ الصَّلَاةَ وَأَطُوفُ فِي الْأَسْوَاقِ وَلَا يُكَلِّمُنِي أَحَدٌ وَآتِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُسَلِّمُ عَلَيْهِ وَهُوَ فِي مَجْلِسِهِ بَعْدَ الصَّلَاةِ فَأَقُولُ فِي نَفْسِي هَلْ حَرَّكَ شَفَتَيْهِ بِرَدِّ السَّلَامِ أَمْ لَا ثُمَّ أُصَلِّي قَرِيبًا مِنْهُ وَأُسَارِقُهُ النَّظَرَ فَإِذَا أَقْبَلْتُ عَلَى صَلَاتِي نَظَرَ إِلَيَّ وَإِذَا الْتَفَتُّ نَحْوَهُ أَعْرَضَ عَنِّي حَتَّى إِذَا طَالَ ذَلِكَ عَلَيَّ مِنْ جَفْوَةِ الْمُسْلِمِينَ مَشَيْتُ حَتَّى تَسَوَّرْتُ جِدَارَ حَائِطِ أَبِي قَتَادَةَ وَهُوَ ابْنُ عَمِّي وَأَحَبُّ النَّاسِ إِلَيَّ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَوَاللَّهِ مَا رَدَّ عَلَيَّ السَّلَامَ فَقُلْتُ لَهُ يَا أَبَا قَتَادَةَ أَنْشُدُكَ بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمَنَّ أَنِّي أُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ قَالَ فَسَكَتَ فَعُدْتُ فَنَاشَدْتُهُ فَسَكَتَ فَعُدْتُ فَنَاشَدْتُهُ فَقَالَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ فَفَاضَتْ عَيْنَايَ وَتَوَلَّيْتُ حَتَّى تَسَوَّرْتُ الْجِدَارَ فَبَيْنَا أَنَا أَمْشِي فِي سُوقِ الْمَدِينَةِ إِذَا نَبَطِيٌّ مِنْ نَبَطِ أَهْلِ الشَّامِ مِمَّنْ قَدِمَ بِالطَّعَامِ يَبِيعُهُ بِالْمَدِينَةِ يَقُولُ مَنْ يَدُلُّ عَلَى كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ فَطَفِقَ النَّاسُ يُشِيرُونَ لَهُ إِلَيَّ حَتَّى جَاءَنِي فَدَفَعَ إِلَيَّ كِتَابًا مِنْ مَلِكِ غَسَّانَ وَكُنْتُ كَاتِبًا فَقَرَأْتُهُ فَإِذَا فِيهِ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّهُ قَدْ بَلَغَنَا أَنَّ صَاحِبَكَ قَدْ جَفَاكَ وَلَمْ يَجْعَلْكَ اللَّهُ بِدَارِ هَوَانٍ وَلَا مَضْيَعَةٍ فَالْحَقْ بِنَا نُوَاسِكَ قَالَ فَقُلْتُ حِينَ قَرَأْتُهَا وَهَذِهِ أَيْضَا مِنْ الْبَلَاءِ فَتَيَامَمْتُ بِهَا التَّنُّورَ ف

உமையா வம்சத்தினரின் அடிமையான [அபூ அத் தாஹிர் அஹ்மத் பின் அம்ரு பின் அப்துல்லாஹ் பின் அம்ரு பின் ஸர்ஹ்] என்னிடம் கூறினார்; [இப்னு வஹ்ப்] என்னிடம் கூறினார்; [யூனுஸ்] என்னிடம் [இப்னு ஷிஹாப்] மூலமாகக் கூறினார், அவர் சொன்னார்; 'நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் ஒருமுறை சிரியாவில் கிறிஸ்தவர்களாக இருந்த ரோமானியர்களையும் அரபியர்களையும் எதிர்கொள்வதற்காக தபூக் போருக்குச் சென்றார்கள்.' இப்னு ஷிஹாப் கூறினார்; '[அப்துல் ரஹ்மான் பின் அப்துல்லாஹ் பின் காப் பின் மாலிக்] என்னிடம் கூறினார், அப்துல்லாஹ் பின் காப் பின் மாலிக் - அப்துல்லாஹ் பின் காப் என்பவர் காபின் பார்வையற்றிருந்தபோது அவருடன் சென்ற அவருடைய மகன்களில் ஒருவர் - அவர் கூறினார்; 'தபூக் போரில் நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களுடன் சேர்ந்தபோது நடந்த ஒரு சம்பவத்தை [காப் பின் மாலிக்] தன்னிடம் கூறுவதை நான் ஒருமுறை கேட்டேன்'. காப் பின் மாலிக் கூறினார்; தபூக் போரைத் தவிர, நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் பங்கேற்ற போர்களில் நான் ஒருபோதும் பின்தங்கிப் போனதில்லை. ஆனால், பத்ர் போரில் நான் பின்தங்கிப் போனேன். பத்ர் போரில் பங்கேற்காத எந்தவொரு முஸ்லிமையும் ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் ஒருபோதும் விமர்சித்ததில்லை. ஏனெனில், பத்ர் போரில் ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் மற்றும் முஸ்லிம்களின் ஆரம்ப நோக்கம், முன்னரே ஒப்புக்கொள்ளப்பட்ட நேரம் ஏதுமின்றி அல்லாஹ் முஸ்லிம்களை அவர்களின் எதிரிகளுடன் ஒன்றுசேர்க்கும் வரை, ஒட்டகங்களில் பயணம் செய்து கொண்டிருந்த குறைஷி காஃபிர்களைத் தாக்குவது மட்டுமேயாக இருந்தது. அந்த நேரத்தில், இஸ்லாத்தைப் பாதுகாப்பதாக நாங்கள் வாக்குறுதியளித்த அகபா இரவில் நான் ரசூலுல்லாஹ் அவர்களுடன் பங்கேற்றேன். என் கருத்துப்படி, பத்ர் போர் பெரும்பாலான மக்களிடையே மிகவும் பிரபலமாக இருந்தாலும், அகபா இரவில் பங்கேற்பது பத்ர் போரில் பங்கேற்பதற்கு ஒப்பிடத்தக்கது அல்ல. தபூக் போரில் நான் ரசூலுல்லாஹ் அவர்களுடன் பங்கேற்காதபோது நடந்த சம்பவங்கள் பின்வருமாறு; தபூக் போரில் நான் பங்கேற்காதபோது, நான் முற்றிலும் உதவியற்ற நிலையில் இருந்தேன், என்னை விட அதிக சுதந்திரம் யாருக்கும் இருக்கவில்லை. அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, இதற்கு முன்பு நான் பல்வேறு போர்களுக்காக இரண்டு சவாரி விலங்குகளைத் தயார் செய்யவே இல்லை. ஆனால் இந்த தபூக் போரில், நான் இரண்டு சவாரி விலங்குகளைத் தயார் செய்தேன். இறுதியாக, வானிலை மிகவும் வெப்பமாக இருந்தபோது ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் தபூக் போருக்குச் சென்றார்கள். அவர் மிக நீண்ட தூரம் பயணம் செய்தார் என்றும், அது ஆபத்துகள் நிறைந்ததாகவும், ஏராளமான எதிரிகளை எதிர்கொண்டதாகவும் கூறலாம். பின்னர், நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள், தம்மோடு முஸ்லிம்கள் என்னென்ன சவால்களை எதிர்கொள்வார்கள் என்பதை விளக்கினார்கள். எனவே, போதுமான போர்ப் பொருட்களைத் தயார் செய்யுமாறு முஸ்லிம்களுக்கு அவர் கட்டளையிட்டார். அக்காலத்தில், பல முஸ்லிம்கள் போரிடுவதற்கான நியமனக் கடிதம் எதுவும் இல்லாமல் நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களுடன் சென்றனர். கஅப் கூறினார்; 'போரில் இருந்து விலகி இருக்க விரும்பியதால், ஒரு மனிதர் வரவில்லை.' அல்லாஹ் அஸ்ஸா வ ஜல்லாவிடமிருந்து தன்னைப் பற்றி எந்த வஹீயும் வராத வரையில், தனது கீழ்ப்படியாமை ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களுக்குத் தெரியாது என்று அவர் சந்தேகித்தார். தபூக்கில் பழ அறுவடை மிகவும் திருப்திகரமாக இருந்தபோது, நான் அறுவடையிலிருந்து என் கவனத்தைத் திருப்ப வேண்டியிருந்தது. அப்போது ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் போருக்குச் சென்றார்கள். ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களும், போரில் பங்கேற்ற முஸ்லிம்களும் தயாராகிக் கொண்டிருந்தார்கள். நான் உடனடியாக அவர்களுடன் சேர்ந்து பொருட்களைத் தேடிச் சென்றேன். பிறகு, எந்தப் பொருட்களையும் வாங்காமலேயே வீட்டிற்குத் திரும்பினேன். நான் எனக்குள் சொல்லிக்கொண்டேன்; 'என்னால் எப்போது வேண்டுமானாலும் பொருட்களைத் தயார் செய்ய முடியும். மக்கள் இன்னும் தயாராகும் வரை, நான் எப்போதும் ஆம், இல்லை என்ற குழப்பத்தில் இருக்கிறேன்'. ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் முஸ்லிம்களுடன் புறப்பட்டுச் சென்றார்கள், ஆனால் நான் எந்தப் பொருட்களையும் தயார் செய்யாமலேயே இருந்தேன். இறுதியாக நான் புறப்பட்டு, எதையும் தயார் செய்யாமலேயே வீட்டிற்குச் சென்றேன். முஸ்லிம் படைகள் விரைந்து சென்று, போர் உக்கிரமாக நடந்து கொண்டிருந்த வரை, போரில் பங்கேற்பதா வேண்டாமா என்ற சந்தேகத்திலேயே நான் எப்போதும் இருந்தேன். அப்போது நான் போர்க்களத்தில் சேர விரும்பினேன் - ஆனால் அது வெறும் வீண் ஆசையாகவே இருந்தது - இறுதியில் நான் போர்க்களத்தில் சேராமல் போவதுதான் என் விதியாக இருந்தது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) தபூக் போர்க்களத்திற்குப் புறப்பட்ட பிறகு, துக்கம் என்னை ஆட்கொள்ளத் தொடங்கியது. நான் சுற்றியிருந்த சமூகத்தினரிடையே சென்றபோது, நயவஞ்சகத்தில் இருந்தவர்களையோ அல்லது அல்லாஹ் அஸ்ஸா வ ஜல்லாவால் சாக்குப்போக்குகள் சொல்லப்பட்ட பலவீனமானவர்களையோ தவிர வேறு யாரையும் என்னால் சந்திக்க முடியவில்லை என்பதை உணர்ந்தேன். இதற்கிடையில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) தபூக்கிற்கு வந்து சேரும் வரை என்னை நினைவுகூரவில்லை. பின்னர், அவர் தனது தோழர்களுடன் அமர்ந்திருந்தபோது, திடீரென்று கேட்டார்; 'காஅப் பின் மாலிக் ஏன் எங்களுடன் சேரவில்லை?' பனூ சாலிமாவைச் சேர்ந்த ஒரு தோழர் பதிலளித்தார்; 'அல்லாஹ்வின் தூதரே, இந்தப் போராட்டத்தை விட கஅப் பின் மாலிக் தன்னைப் பற்றியே அதிகம் கவலைப்படுகிறார் போலிருக்கிறதே?' தோழரின் வார்த்தைகளைக் கேட்ட முஆத் பின் ஜபல் கூறினார்; 'நண்பரே, நீங்கள் என்ன ஒரு மோசமான வார்த்தையைப் பயன்படுத்துகிறீர்கள்! அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, அல்லாஹ்வின் தூதரே, கஅப் பின் மாலிக் ஒரு நல்ல மனிதர் என்பதை நான் அறிவேன்.' பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) மௌனமாக இருந்தார். அவர் அவ்வாறு மௌனமாக இருந்தபோது, திடீரென்று இரும்புக் தலைக்கவசம் அணிந்திருந்த, அடையாளம் காண்பதற்குக் கடினமான ஒரு மனிதரைக் கண்டார். அப்போது ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறினார்கள்: 'நீங்கள் அபூ கைத்ஸாமாவாக இருக்க வேண்டும்?' உண்மையில் அந்த நபர் அபூ கைத்ஸாமா அல் அன்சாரி என்பது தெரியவந்தது; அவர் ஒருமுறை நயவஞ்சகர்களால் இகழப்பட்டபோது ஒரு ஷா பேரீச்சம்பழங்களை தர்மம் செய்த நண்பர். கஅப் பின் மாலிக் கூறினார்; 'நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் தபூக் போரிலிருந்து திரும்பத் தயாராகிறார்கள் என்று நான் கேள்விப்பட்டபோது, நான் துக்கத்தால் நிரப்பப்பட்டேன்.' பிறகு நான் பொய் சொல்வதற்கான சாக்குப்போக்குகளைக் கண்டுபிடிக்கத் தொடங்கினேன். 'நபியின் கோபத்திலிருந்து எந்தக் காரணம் என்னைக் காப்பாற்ற முடியும்?' என்று எனக்குள் சொல்லிக்கொண்டேன். இதைச் சமாளிக்க, ஆலோசனை வழங்கக்கூடிய என் குடும்பத்தினரிடம் உதவி கேட்டேன். நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் மதீனா நகருக்கு வந்து சேரும் தருவாயில் இருப்பதாக ஒருவர் என்னிடம் கூறியபோது, பொய் சொல்வதற்கான காரணம் என் மனதிலிருந்து மறைந்துவிட்டது. இறுதியாக, நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம் என்னால் சிறிதும் பொய் சொல்ல முடியாது என்பதை உணர்ந்தேன். எனவே, நான் அவரிடம் உண்மையைச் சொல்ல வேண்டியிருந்தது. சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு, ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் மதீனா நகருக்கு வந்து சேர்ந்தார்கள். வழக்கம் போல், அவர்கள் தொழுகைக்காக நேராகப் பள்ளிவாசலுக்குச் சென்றார்கள் - இது அவர்கள் ஒரு பகுதிக்குப் பயணம் செய்து திரும்பும் ஒவ்வொரு முறையும் பின்பற்றும் ஒரு மரபாகும். சுன்னத்தான தொழுகையை நிறைவேற்றிய பிறகு, ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் உடனடியாகத் தம் நண்பர்களுடன் உரையாடினார்கள். அதன்பிறகு, முஸ்லிம்களுடன் போரிட நேரமில்லாத பல நண்பர்கள் வந்து, சத்தியம் செய்து பல்வேறு காரணங்களை அவரிடம் தெரிவித்தனர். எண்பதுக்கும் மேற்பட்டோர் போரில் பங்கேற்கவில்லை என்று மதிப்பிடப்படுகிறது. போரில் பங்கேற்காதவர்களின் நேர்மையை நபிகள் நாயகம் ஏற்றுக்கொண்டு, அவர்களுக்கு விசுவாசப் பிரமாணம் செய்து, அவர்களுக்காக மன்னிப்புக் கேட்டு, அவர்கள் தங்கள் இதயங்களில் மறைத்து வைத்திருந்ததை அல்லாஹ்விடம் ஒப்படைத்தார். சில கணங்களுக்குப் பிறகு, நான் ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களைப் பார்க்க வந்தேன். நான் அவருக்கு சலாம் சொன்ன பிறகு, அவர் கோபமான ஒருவரின் புன்னகையைப் போல புன்னகைத்தார். பிறகு அவர், 'இங்கே வா!' என்றார். நான் அவருக்கு நேராக முன்னால் அமரும் வரை அவரை நெருங்கி நடந்தேன். அதன்பிறகு நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள், 'காபே, ஏன் எங்களுடன் போரில் சேரவில்லை? உன் உடலையும் ஆன்மாவையும் இஸ்லாத்திற்கு அர்ப்பணிப்பதாக நீ வாக்குறுதி அளிக்கவில்லையா?' என்று கேட்டார்கள். நான் பதிலளித்தேன்; அல்லாஹ்வின் தூதரே, அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, நான் உங்களைத் தவிர வேறு ஒருவரின் அருகில் அமர்ந்திருந்தால், நான் முன்வைத்த காரணங்கள் மற்றும் வாதங்களின் காரணமாக அவருடைய கோபத்திலிருந்து நான் தப்பித்திருப்பேன் என்பது எனக்கு உறுதியாகத் தெரியும். ஆனால், அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, நீங்கள் கோபமடையாமல் இருப்பதற்காக நான் இப்போது உங்களுக்குப் பொய் நிறைந்த காரணங்களைக் கூறினால், நிச்சயமாக அல்லாஹ்வே என் மீது உங்களுக்குக் கோபத்தை உண்டாக்குவான் என்பதை நான் அறிவேன். அல்லாஹ்வின் தூதரே, நான் உங்களுக்கு எனது சரியான மற்றும் நேர்மையான காரணங்களை முன்வைத்து, அதற்காக நீங்கள் என்னைக் கடிந்துகொண்டால், நான் அதை மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக்கொள்வேன். எனது நேர்மையான வார்த்தைகளைக் கொண்டே அல்லாஹ் என்னைத் தண்டிக்கட்டும். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, போரில் பங்கேற்பதிலிருந்து என்னைத் தடுக்கும் வயது எதுவும் இல்லை. அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, முஸ்லிம்களுடனான போராட்டத்தில் சேர எனக்கு மிகக் குறைந்த வாய்ப்பே இருந்தபோதிலும், அந்த நேரத்தில் நான் முற்றிலும் உதவியற்றவனாக இருந்தேன். இந்த நேர்மையான ஒப்புதல் வாக்குமூலத்தைக் கேட்ட அல்லாஹ்வின் தூதர், 'இந்த நபர் நேர்மையாகவும் சரியாகவும் பேசியுள்ளார். எனவே, அல்லாஹ் உங்களுக்கு ஒரு தீர்ப்பை வழங்கும் வரை எழுந்து நில்லுங்கள்' என்று கூறினார். இறுதியாக நான் எழுந்து அவர் பக்கத்திலிருந்து நகர்ந்தேன். சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு, பனூ சாலிமாவைச் சேர்ந்த பலர் என்னைப் பின்தொடர்ந்து வந்து கூறினார்கள்; 'காப் அவர்களே, அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, நீங்கள் ஒரு தவறை/பாவம் செய்தீர்கள் என்பதை நாங்கள் முன்பு அறிந்திருக்கவில்லை. போருக்குச் செல்லாத மற்ற நண்பர்கள் முன்வைத்த காரணங்களைப் போல, நீங்கள் உண்மையில் அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் காரணங்களை விளக்கவில்லை. நிச்சயமாக, அல்லாஹ்வின் தூதர் உங்களுக்காகக் காட்டும் இஸ்திஃபார் மட்டுமே உங்கள் பாவங்களை நீக்குகிறது'. அதன்பிறகு காப் பின் மாலிக் கூறினார்; 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, நான் நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம் திரும்பிச் செல்ல விரும்பும் வரை அவர்கள் எப்போதும் என்னை அவமானப்படுத்துகிறார்கள், பின்னர் நான் எனக்கு நானே பொய் சொல்லிக்கொள்கிறேன்'. காப் பின் மாலிக் கூறினார்; 'என்னைப்போல நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களுக்கு முன் தோன்றியவர் வேறு யாராவது இருக்கிறார்களா?' பனூ சாலிமா கோத்திரத்தார் பதிலளித்தார்கள்; 'ஆம். உங்களைப் போன்றவர்கள் இன்னும் இரண்டு பேர் இருக்கிறார்கள். அந்த இரு மனிதர்களும் நீங்கள் சொன்னதையே அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் கூறினார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் உங்களுக்குப் பதிலளித்ததைப் போலவே அவர்களுக்கும் பதிலளித்தார்'. காப் பின் மாலிக் கூறினார்; பிறகு நான் கேட்டேன்: 'தோழர்களே, இந்த இருவர் யார்?' பனூ சாலிமாவாகிய அவர்கள் பதிலளித்தார்கள்: 'இந்த இருவர் முராரா பின் ரபீஆ அல் அமீன் மற்றும் ஹிலால் பின் உம்மய்யா அல் வகிஃபி ஆவர்.' கஅப் பின் மாலிக் கூறினார்; 'பிறகு அவர்கள் பத்ர் போரில் பங்கேற்ற இரண்டு நல்ல தோழர்களைக் குறிப்பிட்டார்கள், அவர்கள் இருவரும் நல்ல முன்மாதிரிகளாக இருப்பதற்குத் தகுதியானவர்கள். அதன்பிறகு, அவர்கள் இந்த இருவரைப் பற்றி என்னிடம் குறிப்பிட்டபோது நான் அங்கிருந்து சென்றுவிட்டேன்.' கஅப் பின் மாலிக் கூறினார்; 'சில நாட்களுக்குப் பிறகு, தபூக் போரில் பங்கேற்காத எங்களில் மூவருடன் பேசுவதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) முஸ்லிம்களுக்குத் தடை விதித்தார்கள். அன்று முதல், முஸ்லிம்கள் எங்களில் மூவரிடமிருந்தும் தங்களை விலக்கிக் கொள்ளத் தொடங்கினார்கள், மேலும் இந்த பூமி எங்களுக்கு அந்நியமாகத் தோன்றும் வரை எங்களுடனான தங்கள் அணுகுமுறையை மாற்றிக்கொண்டார்கள். நான் இதற்கு முன் வாழ்ந்த பூமி இதுவல்ல என்பது போலத் தோன்றியது, அது ஐம்பது இரவுகள் நீடித்தது.' தபூக் போரில் பங்கேற்காத என் நண்பர்கள் இருவர், இப்போது தங்கள் வீட்டில் மண்டியிட்டு அழுதுகொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனால் நானோ, ஒரு திடமான, உறுதியான இளைஞனாக இருக்கிறேன். நான் வழக்கம் போல் இயல்பாக நடந்துகொண்டு, அன்றாட நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டு வந்தேன். யாரும் என்னிடம் பேச விரும்பாதபோதும், நான் வீட்டை விட்டு வெளியேறி, மற்ற முஸ்லிம்களுடன் ஜமாஅத் தொழுகையில் கலந்துகொள்ள மசூதிக்குச் சென்றேன், சந்தையைச் சுற்றி நடந்தேன். ஒரு நாள், ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் தொழுது முடித்துத் தங்கள் இருக்கையில் அமர்ந்திருந்தபோது, நான் அவர்களை அணுகி ஸலவாத் சொன்னேன். நான் எனக்குள் கேட்டுக்கொண்டேன்; 'நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் இந்த ஸலவாத்துக்குப் பதிலளிக்கத் தங்கள் உதடுகளை அசைப்பார்களா, இல்லையா?' பிறகு, அல்லாஹ்வின் தூதரை அவ்வப்போது நோட்டமிட்டபடியே அவருக்கு அருகில் தொழுதேன். நான் தொழத் தயாரானபோது, அவர் என்னைப் பார்த்தார். நான் அவரை நோக்கித் திரும்பியபோது, அவர் தன் பார்வையை என்னிடமிருந்து விலக்கிக்கொண்டார். முஸ்லிம் சமூகத்திலிருந்து நீண்ட காலம் தனிமைப்படுத்தப்பட்ட பிறகு, நான் அபூ கதாதாவின் தோட்டத்தின் வேலியை அடையும் வரை நடந்து சென்றேன். அபூ கதாதா என் மாமாவின் மகன் - என் உறவினர் - மேலும் அவர் எனக்குப் பிடித்தமான நபர். நான் அங்கு சென்றதும், அவருக்கு வணக்கம் சொன்னேன். ஆனால், அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, அவர் என் வணக்கத்திற்குச் சிறிதும் பதிலளிக்கவில்லை. இறுதியாக நான் தைரியத்தை வரவழைத்துக்கொண்டு அவரிடம் கேட்டேன்; 'ஓ அபூ கதாதா, அல்லாஹ்வின் பெயரால் உங்கள் மீது சத்தியம் செய்கிறேன், நான் அல்லாஹ்வையும் அவனது தூதரையும் உண்மையாகவே நேசிக்கிறேன் என்பது உங்களுக்குத் தெரியாதா?' அபூ கதாதா மௌனமாக இருந்தார் என்பது தெரியவந்தது. பிறகு நான் முதல் முறை போலவே சத்தியம் செய்து என் வார்த்தைகளை மீண்டும் சொன்னேன். ஆனால் அவர் மௌனமாகவே இருந்தார். பிறகு நான் சொன்னதையே மீண்டும் சொன்னேன், அதற்கு அவர் பதிலளித்தார்; 'நிச்சயமாக அல்லாஹ்வும் அவனது தூதரும் இதைப்பற்றி நன்கு அறிவார்கள்'. அவர் சொன்னதைக் கேட்டு, என் கண்கள் கண்ணீரால் நிரம்பின, நான் தோட்டத்தின் வழியாக நடந்து கொண்டே வீட்டிற்குத் திரும்பினேன். நான் மதீனா சந்தையில் நடந்து கொண்டிருந்தபோது, மதீனா நகரில் உணவு விற்றுக்கொண்டிருந்த சிரியா தேசத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர் கேட்டார்; 'காப் பின் மாலிக் எங்கே இருக்கிறார் என்பதை எனக்கு யார் காட்ட முடியும்?' பிறகு, மக்கள் எனக்கு வழிகாட்ட, ஒருவர் என்னிடம் வந்து கஸ்ஸான் மன்னரிடமிருந்து வந்த ஒரு கடிதத்தைக் கொடுத்தார். எனக்கு எழுதவும் படிக்கவும் தெரிந்திருந்ததால், அந்தக் கடிதத்தின் உள்ளடக்கத்தை நான் புரிந்துகொண்டேன். அந்தக் கடிதத்தின் உள்ளடக்கம் பின்வருமாறு இருந்தது: 'உங்கள் நண்பர் - அதாவது அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் - உங்களைப் பொதுத் தொடர்புகளிலிருந்து தனிமைப்படுத்தியுள்ளார் என்றும், ஆனால் உங்கள் இறைவன் உங்களை அவ்வாறு தனிமைப்படுத்துவதில்லை என்றும் நாங்கள் கேள்விப்பட்டோம். எனவே, எங்களுடன் சேருங்கள், நிச்சயமாக நாங்கள் உங்களுக்கு உதவுவோம்.' அந்தக் கடிதத்தைப் படித்த பிறகு, நான் கூறினேன்: 'உண்மையில், இந்தக் கடிதமும் எனக்கு ஒரு பேரழிவுதான்.' பிறகு நான் அதை நெருப்பில் போட்டு அது முற்றிலும் அழியும் வரை எரித்தேன். நாற்பது நாட்கள் பொதுத் தனிமையில் இருந்த பிறகு, அல்லாஹ்வின் வெளிப்பாடு இறங்கவில்லை என்பது தெரியவந்தது. ஒரு நாள், அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களின் தூதர் ஒருவர் என்னிடம் ஒரு செய்தியுடன் வந்தார்: 'காப் அவர்களே, நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் உங்கள் மனைவியைத் தவிர்க்கும்படி உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிறார்கள்.' நான் கேட்டேன்; 'நான் விவாகரத்து செய்ய வேண்டுமா அல்லது என்ன?' அந்தத் தூதர் பதிலளித்தார்; 'நீங்கள் விவாகரத்து செய்ய வேண்டியதில்லை. ஆனால், அதைத் தவிர்த்து, அதை அணுகாதீர்கள்.' பிறகு நான் என் மனைவியிடம் சொன்னேன்; 'சகோதரியே, நீ முதலில் உன் பெற்றோர் வீட்டிற்குச் சென்று, இந்த விஷயத்தில் அல்லாஹ் ஒரு தெளிவான முடிவை வழங்கும் வரை அவர்களுடன் தங்கு.' காப் பின் மாலிக் கூறினார்; 'அதன் பிறகு விரைவில் ஹிலால் பின் உமையாவின் மனைவி அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம் சென்று கேட்டார்; 'அல்லாஹ்வின் தூதரே, ஹிலால் பின் உமையா வயதானவராகவும் பலவீனமானவராகவும் இருக்கிறார், அவருக்கு வேலைக்காரர்கள் யாரும் இல்லை. எனவே, அவரை நான் கவனித்துக் கொள்கிறேன்.' ரஸூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் பதிலளித்தார்கள்: 'இல்லை. நீங்கள் முதலில் அவருடன் செல்லாமல் இருப்பதே சிறந்தது. மேலும், அவர் சிறிது காலத்திற்கு உங்களுக்கு அருகில் இருக்கக்கூடாது'. ஹிலாலின் மனைவி பிடிவாதமாக இருந்து கூறினாள்; 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, அல்லாஹ்வின் தூதரே, இப்போது அவருக்கு வாழ்க்கையின் மீது எந்த ஆர்வமும் இல்லை. இந்தப் பிரச்சனை ஏற்பட்டதிலிருந்து இதுவரை அவர் எப்போதும் அழுதுகொண்டே இருக்கிறார்.' கஅப் பின் மாலிக் கூறினார்; என் குடும்ப உறுப்பினர்களில் சிலர் கூறினார்கள், "உங்கள் மனைவியைப் பற்றி நீங்கள் முதலில் அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் அனுமதி கேட்க வேண்டும். ஏனெனில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களே, ஹிலால் பின் உமையாவுக்கு அவரது கணவரைப் பராமரிக்க அனுமதி அளித்துள்ளார்கள்." கஅப் பின் மாலிக் கூறினார், "நான் என் மனைவியைப் பற்றி அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அனுமதி கேட்க மாட்டேன். ஏனெனில், நான் இன்னும் இளமையாக இருக்கும்போது அனுமதி கேட்டால், அல்லாஹ்வின் தூதர் எவ்வாறு பதிலளிப்பார் என்பது எனக்குத் தெரியாது." கஅப் பின் மாலிக் கூறினார்; 'இது பத்து இரவுகள் நீடித்தது. ஆக, முஸ்லிம்கள் எங்களுடன் பேசத் தடை விதிக்கப்பட்டதிலிருந்து எங்களுக்கு ஐம்பது இரவுகள் ஆனது.' கஅப் பின் மாலிக் கூறினார்; 'பின்னர், ஐம்பதாவது இரவில் வீட்டின் பின்புறத்தில் நான் ஃபஜ்ர் தொழுகையைத் தொழுதேன். நான் தொழ அமர்ந்திருந்தபோது, வருத்தமும் துக்கமும் என்னுள் நிறைந்திருந்தன. இந்தப் பரந்த பூமி எனக்குக் குறுகலாகத் தோன்றியது. திடீரென்று, அடிவானத்திற்கு அப்பால் யாரோ உரத்த குரலில், 'ஓ கஅப் பின் மாலிக், மகிழ்வாயாக!' என்று கத்துவதைக் கேட்டேன். உடனே நான் சிரம் பணிந்து விழுந்தேன், என் பிரச்சனையிலிருந்து விடுபட்டுவிட்டேன் என்பதை உணர்ந்தேன்.' கஅப் பின் மாலிக் கூறினார்; 'பின்னர், நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் முஸ்லிம்களிடம் அது முடிந்துவிட்டது என்று அறிவித்தார்கள்.'

Penguat (10)

ஹதீஸ்

Imam Muslim : 4974

حَدَّثَنَا حِبَّانُ بْنُ مُوسَى أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ أَخْبَرَنَا يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ الْأَيْلِيُّ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَ ابْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا و قَالَ الْآخَرَانِ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ وَالسِّيَاقُ حَدِيثُ مَعْمَرٍ مِنْ رِوَايَةِ عَبْدٍ وَابْنِ رَافِعٍ قَالَ يُونُسُ وَمَعْمَرٌ جَمِيعًا عَنْ الزُّهْرِيِّ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ وَعُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ وَعَلْقَمَةُ بْنُ وَقَّاصٍ وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ حَدِيثِ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَالَ لَهَا أَهْلُ الْإِفْكِ مَا قَالُوا فَبَرَّأَهَا اللَّهُ مِمَّا قَالُوا وَكُلُّهُمْ حَدَّثَنِي طَائِفَةً مِنْ حَدِيثِهَا وَبَعْضُهُمْ كَانَ أَوْعَى لِحَدِيثِهَا مِنْ بَعْضٍ وَأَثْبَتَ اقْتِصَاصًا وَقَدْ وَعَيْتُ عَنْ كُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ الْحَدِيثَ الَّذِي حَدَّثَنِي وَبَعْضُ حَدِيثِهِمْ يُصَدِّقُ بَعْضًا ذَكَرُوا أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ سَفَرًا أَقْرَعَ بَيْنَ نِسَائِهِ فَأَيَّتُهُنَّ خَرَجَ سَهْمُهَا خَرَجَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَهُ قَالَتْ عَائِشَةُ فَأَقْرَعَ بَيْنَنَا فِي غَزْوَةٍ غَزَاهَا فَخَرَجَ فِيهَا سَهْمِي فَخَرَجْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَذَلِكَ بَعْدَ مَا أُنْزِلَ الْحِجَابُ فَأَنَا أُحْمَلُ فِي هَوْدَجِي وَأُنْزَلُ فِيهِ مَسِيرَنَا حَتَّى إِذَا فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ غَزْوِهِ وَقَفَلَ وَدَنَوْنَا مِنْ الْمَدِينَةِ آذَنَ لَيْلَةً بِالرَّحِيلِ فَقُمْتُ حِينَ آذَنُوا بِالرَّحِيلِ فَمَشَيْتُ حَتَّى جَاوَزْتُ الْجَيْشَ فَلَمَّا قَضَيْتُ مِنْ شَأْنِي أَقْبَلْتُ إِلَى الرَّحْلِ فَلَمَسْتُ صَدْرِي فَإِذَا عِقْدِي مِنْ جَزْعِ ظَفَارِ قَدْ انْقَطَعَ فَرَجَعْتُ فَالْتَمَسْتُ عِقْدِي فَحَبَسَنِي ابْتِغَاؤُهُ وَأَقْبَلَ الرَّهْطُ الَّذِينَ كَانُوا يَرْحَلُونَ لِي فَحَمَلُوا هَوْدَجِي فَرَحَلُوهُ عَلَى بَعِيرِيَ الَّذِي كُنْتُ أَرْكَبُ وَهُمْ يَحْسِبُونَ أَنِّي فِيهِ قَالَتْ وَكَانَتْ النِّسَاءُ إِذْ ذَاكَ خِفَافًا لَمْ يُهَبَّلْنَ وَلَمْ يَغْشَهُنَّ اللَّحْمُ إِنَّمَا يَأْكُلْنَ الْعُلْقَةَ مِنْ الطَّعَامِ فَلَمْ يَسْتَنْكِرْ الْقَوْمُ ثِقَلَ الْهَوْدَجِ حِينَ رَحَلُوهُ وَرَفَعُوهُ وَكُنْتُ جَارِيَةً حَدِيثَةَ السِّنِّ فَبَعَثُوا الْجَمَلَ وَسَارُوا وَوَجَدْتُ عِقْدِي بَعْدَ مَا اسْتَمَرَّ الْجَيْشُ فَجِئْتُ مَنَازِلَهُمْ وَلَيْسَ بِهَا دَاعٍ وَلَا مُجِيبٌ فَتَيَمَّمْتُ مَنْزِلِي الَّذِي كُنْتُ فِيهِ وَظَنَنْتُ أَنَّ الْقَوْمَ سَيَفْقِدُونِي فَيَرْجِعُونَ إِلَيَّ فَبَيْنَا أَنَا جَالِسَةٌ فِي مَنْزِلِي غَلَبَتْنِي عَيْنِي فَنِمْتُ وَكَانَ صَفْوَانُ بْنُ الْمُعَطَّلِ السُّلَمِيُّ ثُمَّ الذَّكْوَانِيُّ قَدْ عَرَّسَ مِنْ وَرَاءِ الْجَيْشِ فَادَّلَجَ فَأَصْبَحَ عِنْدَ مَنْزِلِي فَرَأَى سَوَادَ إِنْسَانٍ نَائِمٍ فَأَتَانِي فَعَرَفَنِي حِينَ رَآنِي وَقَدْ كَانَ يَرَانِي قَبْلَ أَنْ يُضْرَبَ الْحِجَابُ عَلَيَّ فَاسْتَيْقَظْتُ بِاسْتِرْجَاعِهِ حِينَ عَرَفَنِي فَخَمَّرْتُ وَجْهِي بِجِلْبَابِي وَ وَاللَّهِ مَا يُكَلِّمُنِي كَلِمَةً وَلَا سَمِعْتُ مِنْهُ كَلِمَةً غَيْرَ اسْتِرْجَاعِهِ حَتَّى أَنَاخَ رَاحِلَتَهُ فَوَطِئَ عَلَى يَدِهَا فَرَكِبْتُهَا فَانْطَلَقَ يَقُودُ بِيَ الرَّاحِلَةَ حَتَّى أَتَيْنَا الْجَيْشَ بَعْدَ مَا نَزَلُوا مُوغِرِينَ فِي نَحْرِ الظَّهِيرَةِ فَهَلَكَ مَنْ هَلَكَ فِي شَأْنِي وَكَانَ الَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ ابْنُ سَلُولَ فَقَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَاشْتَكَيْتُ حِينَ قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ شَهْرًا وَالنَّاسُ يُفِيضُونَ فِي قَوْلِ أَهْلِ الْإِفْكِ وَلَا أَشْعُرُ بِشَيْءٍ مِنْ ذَلِكَ وَهُوَ يَرِيبُنِي فِي وَجَعِي أَنِّي لَا أَعْرِفُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللُّطْفَ الَّذِي كُنْتُ أَرَى مِنْهُ حِينَ أَشْتَكِي إِنَّمَا يَدْخُلُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيُسَلِّمُ ثُمَّ يَقُولُ كَيْفَ تِيكُمْ فَذَاكَ يَرِيبُنِي وَلَا أَشْعُرُ بِالشَّرِّ حَتَّى خَرَجْتُ بَعْدَ مَا نَقَهْتُ وَخَرَجَتْ مَعِي أُمُّ مِسْطَحٍ قِبَلَ الْمَنَاصِعِ وَهُوَ مُتَبَرَّزُنَا وَلَا نَخْرُجُ إِلَّا لَيْلًا إِلَى لَيْلٍ وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ نَتَّخِذَ الْكُنُفَ قَرِيبًا مِنْ بُيُوتِنَا وَأَمْرُنَا أَمْرُ الْعَرَبِ الْأُوَلِ فِي التَّنَزُّهِ وَكُنَّا نَتَأَذَّى بِالْكُنُفِ أَنْ نَتَّخِذَهَا عِنْدَ بُيُوتِنَا فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَأُمُّ مِسْطَحٍ وَهِيَ بِنْتُ أَبِي رُهْمِ بْنِ الْمُطَّلِبِ بْنِ عَبْدِ مَنَافٍ وَأُمُّهَا ابْنَةُ صَخْرِ بْنِ عَامِرٍ خَالَةُ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ وَابْنُهَا مِسْطَحُ بْنُ أُثَاثَةَ بْنِ عَبَّادِ بْنِ الْمُطَّلِبِ فَأَقْبَلْتُ أَنَا وَبِنْتُ أَبِي رُهْمٍ قِبَلَ بَيْتِي حِينَ فَرَغْنَا مِنْ شَأْنِنَا فَعَثَرَتْ أُمُّ مِسْطَحٍ فِي مِرْطِهَا فَقَالَتْ تَعِسَ مِسْطَحٌ فَقُلْتُ لَهَا بِئْسَ مَا قُلْتِ أَتَسُبِّينَ رَجُلًا قَدْ شَهِدَ بَدْرًا قَالَتْ أَيْ هَنْتَاهْ أَوْ لَمْ تَسْمَعِي مَا قَالَ قُلْتُ وَمَاذَا قَالَ قَالَتْ فَأَخْبَرَتْنِي بِقَوْلِ أَهْلِ الْإِفْكِ فَازْدَدْتُ مَرَضًا إِلَى مَرَضِي فَلَمَّا رَجَعْتُ إِلَى بَيْتِي فَدَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ كَيْفَ تِيكُمْ قُلْتُ أَتَأْذَنُ لِي أَنْ آتِيَ أَبَوَيَّ قَالَتْ وَأَنَا حِينَئِذٍ أُرِيدُ أَنْ أَتَيَقَّنَ الْخَبَرَ مِنْ قِبَلِهِمَا فَأَذِنَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجِئْتُ أَبَوَيَّ فَقُلْتُ لِأُمِّي يَا أُمَّتَاهْ مَا يَتَحَدَّثُ النَّاسُ فَقَالَتْ يَا بُنَيَّةُ هَوِّنِي عَلَيْكِ فَوَاللَّهِ لَقَلَّمَا كَانَتْ امْرَأَةٌ قَطُّ وَضِيئَةٌ عِنْدَ رَجُلٍ يُحِبُّهَا وَلَهَا ضَرَائِرُ إِلَّا كَثَّرْنَ عَلَيْهَا قَالَتْ قُلْتُ سُبْحَانَ اللَّهِ وَقَدْ تَحَدَّثَ النَّاسُ بِهَذَا قَالَتْ فَبَكَيْتُ تِلْكَ اللَّيْلَةَ حَتَّى أَصْبَحْتُ لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ ثُمَّ أَصْبَحْتُ أَبْكِي وَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ وَأُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ حِينَ اسْتَلْبَثَ الْوَحْيُ يَسْتَشِيرُهُمَا فِي فِرَاقِ أَهْلِهِ قَالَتْ فَأَمَّا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ فَأَشَارَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالَّذِي يَعْلَمُ مِنْ بَرَاءَةِ أَهْلِهِ وَبِالَّذِي يَعْلَمُ فِي نَفْسِهِ لَهُمْ مِنْ الْوُدِّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هُمْ أَهْلُكَ وَلَا نَعْلَمُ إِلَّا خَيْرًا وَأَمَّا عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ فَقَالَ لَمْ يُضَيِّقْ اللَّهُ عَلَيْكَ وَالنِّسَاءُ سِوَاهَا كَثِيرٌ وَإِنْ تَسْأَلْ الْجَارِيَةَ تَصْدُقْكَ قَالَتْ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَرِيرَةَ فَقَالَ أَيْ بَرِيرَةُ هَلْ رَأَيْتِ مِنْ شَيْءٍ يَرِيبُكِ مِنْ عَائِشَةَ قَالَتْ لَهُ بَرِيرَةُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ إِنْ رَأَيْتُ عَلَيْهَا أَمْرًا قَطُّ أَغْمِصُهُ عَلَيْهَا أَكْثَرَ مِنْ أَنَّهَا جَارِيَةٌ حَدِيثَةُ السِّنِّ تَنَامُ عَنْ عَجِينِ أَهْلِهَا فَتَأْتِي الدَّاجِنُ فَتَأْكُلُهُ قَالَتْ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَاسْتَعْذَرَ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَيٍّ ابْنِ سَلُولَ قَالَتْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ يَا مَعْشَرَ الْمُسْلِمِينَ مَنْ يَعْذِرُنِي مِنْ رَجُلٍ قَدْ بَلَغَ أَذَاهُ فِي أَهْلِ بَيْتِي فَوَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَى أَهْلِي إِلَّا خَيْرًا وَلَقَدْ ذَكَرُوا رَجُلًا مَا عَلِمْتُ عَلَيْهِ إِلَّا خَيْرًا وَمَا كَانَ يَدْخُلُ عَلَى أَهْلِي إِلَّا مَعِي فَقَامَ سَعْدُ بْنُ مُعَاذٍ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَ أَنَا أَعْذِرُكَ مِنْهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ كَانَ مِنْ الْأَوْسِ ضَرَبْنَا عُنُقَهُ وَإِنْ كَانَ مِنْ إِخْوَانِنَا الْخَزْرَجِ أَمَرْتَنَا فَفَعَلْنَا أَمْرَكَ قَالَتْ فَقَامَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ وَهُوَ سَيِّدُ الْخَزْرَجِ وَكَانَ رَجُلًا صَالِحًا وَلَكِنْ اجْتَهَلَتْهُ الْحَمِيَّةُ فَقَالَ لِسَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ كَذَبْتَ لَعَمْرُ اللَّهِ لَا تَقْتُلُهُ وَلَا تَقْدِرُ عَلَى قَتْلِهِ فَقَامَ أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ وَهُوَ ابْنُ عَمِّ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ فَقَالَ لِسَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ كَذَبْتَ لَعَمْرُ اللَّهِ لَنَقْتُلَنَّهُ فَإِنَّكَ مُنَافِقٌ تُجَادِلُ عَنْ الْمُنَافِقِينَ فَثَارَ الْحَيَّانِ الْأَوْسُ وَالْخَزْرَجُ حَتَّى هَمُّوا أَنْ يَقْتَتِلُوا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ عَلَى الْمِنْبَرِ فَلَمْ يَزَلْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُخَفِّضُهُمْ حَتَّى سَكَتُوا وَسَكَتَ قَالَتْ وَبَكَيْتُ يَوْمِي ذَلِكَ لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ ثُمَّ بَكَيْتُ لَيْلَتِي الْمُقْبِلَةَ لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ وَأَبَوَايَ يَظُنَّانِ أَنَّ الْبُكَاءَ فَالِقٌ كَبِدِي فَبَيْنَمَا هُمَا جَالِسَانِ عِنْدِي وَأَنَا أَبْكِي اسْتَأْذَنَتْ عَلَيَّ امْرَأَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَأَذِنْتُ لَهَا فَجَلَسَتْ تَبْكِي قَالَتْ فَبَيْنَا نَحْنُ عَلَى ذَلِكَ دَخَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ ثُمَّ جَلَسَ قَالَتْ وَلَمْ يَجْلِسْ عِنْدِي مُنْذُ قِيلَ لِي مَا قِيلَ وَقَدْ لَبِثَ شَهْرًا لَا يُوحَى إِلَيْهِ فِي شَأْنِي بِشَيْءٍ قَالَتْ فَتَشَهَّدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ و

எங்களுக்கு [ஹிப்பான் பின் மூஸா] அறிவித்துள்ளார். எங்களுக்கு [அப்துல்லாஹ் பின் அல் முபாரக்] அறிவித்துள்ளார். எங்களுக்கு [யூனுஸ் பின் யஜீத் அல் அய்லி] அறிவித்துள்ளார். அவ்வாறே மற்றொரு வழியிலிருந்தும் அறிவிக்கப்படுகிறது, எங்களுக்கு [இஷாக் பின் இப்ராஹிம் அல் ஹன்ஸலி], [முஹம்மது பின் ராஃபி] மற்றும் [அபாத் பின் ஹுமைத்] ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர். இப்னு ராஃபி கூறினார்; எங்களுக்கு அறிவித்துள்ளார். மற்றவர்களோ கூறினர்; எங்களுக்கு [அப்துர்ரஸாக்] அறிவித்துள்ளார். எங்களுக்கு [மாமர்] அறிவித்துள்ளார், யாருடைய ஹதீஸ் தொடர் அப்து மற்றும் இப்னு ராஃபியின் வரலாறாகும். யூனுஸ் மற்றும் மாமர் கூறினர்; [அஸ் ஸுஹ்ரி] அவர்களிடமிருந்து முழுமையாக அறிவித்ததாவது: ரஸூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களின் மனைவி ஆயிஷா அவர்களின் ஹதீஸிலிருந்து, [ஸயீத் பின் அல் முஸய்யப்], [உர்வா பின் ஸுபைர்], [அல்கமா பின் வக்காஷ்], [உபைதுல்லாஹ் பின் அப்துல்லாஹ் பின் உத்பா பின் மஸ்ஊத்] ஆகியோர் எனக்கு அறிவித்ததாவது: பொய்ப் புரளிகளைப் பரப்புபவர்கள் தாங்கள் விரும்பியதை எல்லாம் கூறும்போது, அல்லாஹ் அந்தக் குற்றச்சாட்டுகளின் தூய்மையை விளக்குகிறான். இந்தச் சம்பவத்தைப் பற்றி என்னிடம் கூறிய ஒரு கூட்டத்தினர் இருந்தனர்; அவர்களில் சிலர் இந்தச் சம்பவத்தின் கதையை மற்றவர்களிடமிருந்து பெற்றிருந்தனர், அதனால் அந்தக் கதை வலுவானதாகத் தோன்றியது. அவர்கள் என்னிடம் கூறிய அனைத்தையும் நான் மனப்பாடம் செய்யும் வரை, சில கதைகள் மற்றவற்றை உறுதிப்படுத்தின. உர்வாவிடமிருந்து அவர் எனக்கு அறிவித்ததாவது: நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களின் மனைவி ஆயிஷா அவர்கள் கூறினார்கள்; நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் பயணம் செய்ய விரும்பியபோது, தம் மனைவியருக்குள் சீட்டுப் போட்டார்கள். சீட்டுக்குலுக்கல் போடுபவரே நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களுடன் செல்பவர் ஆவார். ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்; 'பின்னர் ஒரு போரில் அவர் எங்களுக்கு இடையே சீட்டுப் போட்டார், அதில் என் அம்புகள் சீட்டுகளில் விழுந்தன, எனவே நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களுடன் சென்றேன்.' ஹிஜாப் பற்றிய வசனம் அருளப்பட்ட பிறகு இந்தச் சம்பவம் நிகழ்ந்தது. பின்னர் நான் எனது இரண்டாவது வாகனத்தில் அழைத்துச் செல்லப்பட்டேன். பயணத்தின் நடுவில், நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் ஒரு போரை முடித்து மதீனாவுக்குத் திரும்பும் வரை நான் கீழே இறங்கிச் சென்றேன். ஒரு மாலை வேளையில் நான் ஒரு முஸ்லிம் கூட்டத்தோடு இருந்தேன். அவர்கள் உறங்கியதும், நான் எழுந்து அவர்களை முந்திச் செல்லும் வரை நடந்தேன். எனது வேலையை முடித்த பிறகு, நான் முஸ்லிம் கூட்டத்தோடு சேரத் திரும்பினேன். நான் என் மார்பைத் தொட்டுப் பார்த்தபோது, யேமனின் ஸஃபரிலிருந்து வந்த என் கழுத்தணி அறுந்து போயிருந்தது தெரியவந்தது. எனவே நான் திரும்பிச் சென்று என் கழுத்தணியைத் தேடினேன், அந்தத் தேடல் என்னை தாமதப்படுத்தியது. மேலும், என் உயிர் இரத்தத்தைச் சுமந்து சென்ற மக்கள் கூட்டம் புறப்பட்டுச் சென்றது; நான் வழக்கமாக சவாரி செய்யும் என் ஒட்டகத்தின் மீது என் உயிர் இரத்தத்தை வைத்துவிட்டு அவர்கள் நடந்தே சென்றனர். நான் ஏற்கெனவே அதில் இருப்பதாக அவர்கள் நினைத்தார்கள்'. ஆயிஷா கூறினார்; 'அக்காலத்தில், அவருடைய மனைவியர் மெலிந்தும் லேசாகவும் இருந்தனர், ஏனெனில் அவர்கள் இறைச்சியை உண்டதே இல்லை. இருப்பினும், அவர்கள் இலகுவான உணவை மட்டுமே உண்பார்கள். எனவே, அவர்கள் நடந்து சென்று அந்த மினுமினுப்பைத் தூக்கியபோது, அதன் எடையைக் கண்டு யாரும் சந்தேகப்பட்டிருக்க மாட்டார்கள். மேலும், அக்காலத்தில் நான் இன்னும் சிறியவளாக இருந்தேன். இறுதியாக அவர்கள் தங்கள் ஒட்டகங்களை எடுத்துக்கொண்டு நடந்தே சென்றனர் - தங்கள் பயணத்தைத் தொடர்ந்தனர் -. இராணுவம் கடந்து சென்ற பிறகு என் கழுத்தணியை நான் பெற்றேன். எனவே, நான் அவர்களின் இருக்கைக்குச் சென்றபோது, யாரும் அழைக்கவில்லை, யாரும் பதிலளிக்கவும் இல்லை. பிறகு நான் அமர்ந்திருந்த என் இருக்கைக்குத் திரும்பினேன். முஸ்லிம் இராணுவத்திலிருந்து யாராவது என்னைக் கண்டுபிடித்து, என்னை அழைத்துச் செல்லத் திரும்பி வருவார்கள் என்று நான் நம்புகிறேன். நான் என் இருக்கையில் அமர்ந்தபோது, எனக்குத் தூக்கம் வந்தது, நான் உறங்கிவிட்டேன். இதற்கிடையில், ஷஃப்வான் பின் முஅத்தல் அஸ்ஸலாமியும் ஸக்வானின் ஆட்களும் படைகளுக்குப் பின்னால் தங்கி, யாராவது பின் தங்கிவிட்டார்களா என்று சோதித்துக் கொண்டிருந்தனர் -. அவர்கள் மாலையில் நடந்து, காலையில் என் இருக்கைக்கு வந்து சேர்ந்தார்கள். ஷஃப்வான் பின் அல் முஅத்தல் அஸ்ஸுலாமி, இன்னும் உறங்கிக் கொண்டிருந்த ஒருவரைக் கண்டார். எனவே அவர் என்னிடம் வந்து, என்னைக் கண்டதும் அடையாளம் கண்டுகொண்டார். ஏனெனில், எனக்கு ஹிஜாப் அணிவிக்க வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு முன்பே அவர் என்னைப் பார்த்திருந்தார். உடனடியாக நான் விழித்துக்கொண்டேன். அவர் என்னை அடையாளம் கண்டுகொண்டதும், 'இன்னா லில்லாஹி வ இன்னா இலைஹி ராஜிஊன்' என்று ஓதுவதைக் கேட்டேன். நான் உடனடியாக என் முகத்தை ஹிஜாப்பால் மூடிக்கொண்டேன். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, அவர் ஒரு வார்த்தைகூடப் பேசவில்லை; அவருடைய இஸ்திர்ஜாவைத் தவிர வேறு ஒரு வார்த்தையைக்கூட நான் கேட்கவில்லை. இறுதியாக, அவர் தனது ஒட்டகத்தைக் கீழே இறக்க, நான் அதன் மீது ஏறினேன். பின்னர், அஸ்ஹரியா கடற்கரையில் முஸ்லிம் படைகள் ஓய்வெடுத்த பிறகு நாங்கள் அவர்களைச் சென்றடையும் வரை, நான் சவாரி செய்துகொண்டிருந்த அந்த ஒட்டகத்தை அவர் வழிநடத்திச் சென்றார். என் காரியங்களில் பாரபட்சம் காட்டியவர்களுக்குக் கேடு! அக்காலத்தில், அப்துல்லாஹ் பின் உபை பின் ஸலூல் என்பவரின் ஆணவம் மிகவும் வெளிப்படையாகத் தெரிந்தது. இறுதியாக, நான் மதீனாவை வந்தடைந்தேன். நாங்கள் வந்த பிறகு, நான் திடீரென்று கிட்டத்தட்ட ஒரு மாதம் நோய்வாய்ப்பட்டேன். அதைப் பற்றி எனக்குச் சிறிதளவும் குற்றவுணர்ச்சி இல்லாதபோதிலும், மக்கள் என் மீது குற்றச்சாட்டுகளைத் தொடர்ந்து சுமத்திக் கொண்டிருந்தனர். அதனால், என் நோயின் மீது அவருக்குச் சந்தேகம் ஏற்பட்டது. முன்பு நான் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் கண்டிருந்த மென்மையை நான் அப்போது அறியவில்லை. நான் நோய்வாய்ப்பட்டிருந்தபோது, நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் உள்ளே வந்து எனக்கு வாழ்த்துத் தெரிவித்து, "எப்படி இருக்கிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள். நான் எந்தத் தவறும் செய்துவிட்டதாக உணராதபோதிலும், அவர் என்னைச் சந்தேகிப்பது போல இருந்தது. நான் குணமடைந்து வருவதாக உணர்ந்த பிறகு, நான் உம்மு மிஸ்தாவுடன் இயற்கை உபாதைகளைக் கழிக்க ஒரு தனி இடத்திற்குச் சென்றேன். இரவு இருட்டும் வரை தவிர, நாங்கள் ஒருபோதும் வெளியே சென்றதில்லை. அந்தத் தனி இடம் எங்கள் வீடுகளுக்கு அருகில் கட்டப்பட்டது. எங்கள் விவகாரங்கள் எங்கள் அரபு முன்னோர்களின் விவகாரங்களைப் போலவே இருந்தன; எங்களுக்கு வீட்டிலேயே இயற்கை உபாதைகளைக் கழிக்க ஒரு தனி இடம் இருந்தது. பிறகு, நானும் உம்மு மிஸ்தாவும் - அவர் அபூ ருஹ்மி பின் அல் முத்தல்லிப் பின் அப்தி மனாஃப் அவர்களின் மகள், அவருடைய தாயார் அபூபக்கர் அஸ் ஷியாக் அவர்களின் அத்தையான ஷக்ர் பின் ஆமிர் அவர்களின் மகள், அவருடைய மகன் மிஸ்தா பின் உத்ஸபா பின் அப்பாத் பின் அல் முத்தல்லிப் - எங்கள் வேலைகளை முடித்த பிறகு என் வீட்டிற்குத் திரும்பினோம். அப்போது, உம்மு மிஸ்தா தன் ஆடையின் மீது கால் வைத்ததாலோ அல்லது அதில் சிக்கியதாலோ வழுக்கி விழுந்தார். அப்போது அவர், 'மிஸ்டாவுக்குக் கேடு!' என்றார். நான் அவரிடம், 'நீ சொன்னது எவ்வளவு மோசம், பத்ர் போரில் பங்கேற்ற ஒருவரை நீ விமர்சித்திருக்கிறாயா?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், 'ஆம், அவர் சொன்னதை நீ கேட்கவில்லையா?' என்றார். நான், 'அவர் என்ன சொன்னார்?' என்று கேட்டேன். பிறகு, என் மீது குற்றம் சாட்டியவர்களின் வார்த்தைகளை அவர் எனக்குத் தெரிவித்தார். அப்போது எனக்கு உடல்நிலை மேலும் மோசமடைந்தது. நான் என் வீட்டிற்குத் திரும்பியபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் என்னைச் சந்தித்து ஸலாம் கூறினார்கள். பிறகு, 'நீங்கள் எப்படி இருக்கிறீர்கள்?' என்று கேட்டார்கள். 'நான் என் பெற்றோரிடம் செல்ல அனுமதிப்பீர்களா?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், 'அப்போது நான் அவர்கள் இருவரிடமும் அந்தச் செய்தியை உறுதிப்படுத்த விரும்பினேன். இறுதியாக, அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களும் என்னை அனுமதித்தார்கள். பிறகு நான் என் பெற்றோரிடம் சென்றேன். என் தாயிடம், 'என் தாயே, மக்கள் எதைப் பற்றிப் பேசுகிறார்கள்?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், 'என் மகளே, உன் காரியங்கள் எளிதாக்கப்படட்டும். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, வேறு மனைவிகள் - கணவர்கள் - இருந்தும், தன் கணவன் தன்னை முழுமையாக நேசிக்கும் எந்தப் பெண்ணுக்கும், அவளுடைய மற்ற மனைவிகள் - அவள் மீதான குற்றச்சாட்டுகளை அதிகரிக்காமல் இருக்க மாட்டார்கள்' என்று பதிலளித்தார். அதற்கு அவர், 'அல்லாஹ்வுக்கே புகழ், இதைப்பற்றித்தான் மக்கள் பேசுகிறார்களா?' என்று கேட்டார். அதற்கு அவர், 'அன்று இரவு நான் அழுதேன். காலையில் என் கண்ணீர் வற்றிப்போய், மேலும் வழியவில்லை. நான் உறங்கும்போது ஒப்பனை செய்துகொள்ளவில்லை. காலையில் நான் அழுதேன்' என்றார். மேலும், வஹீ இன்னும் இறங்காத நிலையில், நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள், அலி பின் அபீ தாலிப் மற்றும் உஸாமா பின் ஸைத் ஆகிய இருவரையும் ஆலோசனைக்காக அழைத்தார்கள். ஆயிஷா (ரலி) கூறினார்கள்; 'உஸாமா பின் ஸைத், தனது மனைவி இந்தச் செயலிலிருந்து எவ்வளவு தூரம் விலகி இருந்தாள் என்பதையும், அவள் தன்மீது வைத்திருந்த அன்பையும் அறிந்திருந்ததை அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களுக்கு விளக்கினார். உஸாமா கூறினார்; 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர்கள் உங்கள் மனைவிகள், நாங்கள் நன்மையைத்தவிர வேறொன்றையும் அறியோம்'. அலி பின் அபீ தாலிப் கூறினார்; 'அல்லாஹ் உங்களுக்குச் சிரமம் தரமாட்டான், அவனைத் தவிர இன்னும் பல பெண்கள் இருக்கிறார்கள்'. மேலும், நீர் உமது அடியானிடம் கேட்டால், அவன் நிச்சயமாக நேர்மையாக இருப்பான்." ஆயிஷா கூறினார்; 'பின்னர் ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் பரீராவை அழைத்து, கேட்டார்கள்: 'ஓ பரீரா! ஆயிஷாவைப் பற்றி உமக்கு சந்தேகம் ஏற்படுத்தும் எதையாவது காண்கிறாயா?' பரீரா பதிலளித்தார்; 'உங்களை சத்தியத்துடன் அனுப்பியவன் மீது ஆணையாக, அவனிடம் நான் எந்தக் குறையையும் காணவில்லை. அவன் குழந்தையாக இருந்தபோது, தன் குடும்பத்தில் மாவுக்காகக் காத்திருந்தபோது உறங்கிவிட்டான், பின்னர் ஒரு வளர்ப்பு விலங்கு அந்த மாவைத் தின்றுவிட்டது.' பின்னர் ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் எழுந்து நின்று, அப்துல்லாஹ் பின் உபை பின் ஸலூல் என்ற மனிதரிடம் ஒரு தர்க்கம் செய்யக் கேட்டார்கள். ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் மிம்பரில் இருந்தபோது, அவர்கள் கூறினார்கள்: 'முஸ்லிம்களே! என் குடும்பத்திற்குத் தீங்கு செய்த ஒரு மனிதரிடமிருந்து எனக்கு யார் தர்க்கம் கொடுக்கப் போகிறீர்கள்? நிச்சயமாக, அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, என் குடும்பத்தினரிடமிருந்து நன்மையைத்தவிர வேறு எதையும் நான் அறியேன். நன்மையைத்தவிர வேறு எதையும் நான் அறியாத ஒரு மனிதரைப் பற்றி அவர்கள் என்னிடம் கூறியிருந்தார்கள். மேலும், என் மனைவி என்னுடன் இருந்தாலன்றி, வேறு யாரும் அவளைச் சந்திப்பதில்லை'. ஸஅத் பின் முஅத்ஸ் அல் அன்சாரி கூறினார்; 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் உங்களுக்கு இதில் உதவுவேன். பனூ அவ்ஸைச் சேர்ந்த எவருக்கேனும் கழுத்து வெட்டப்பட்டால், பனூ கஸ்ரஜைச் சேர்ந்த எங்கள் சகோதரர்கள் உட்பட, நீங்கள் எங்களுக்குக் கட்டளையிட்டால், நாங்கள் உங்கள் கட்டளைகளை நிறைவேற்றுவோம்'. உடனடியாக, ஸஅத் பின் உபாத் - அவர் பனூ கஸ்ரஜின் தலைவர், அவர் அவர் ஒரு நேர்மையான மனிதர். இருப்பினும், அவரிடம் ஒரு வெறித்தனமான மனப்பான்மை இருந்தது - அவர் ஸஅத் பின் முஅத்திடம் கூறினார்; 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, உங்களால் அவரைக் கொல்ல முடியாது, கொல்லவும் முடியாது'. எனவே, ஸஅத் பின் முஅத்தின் மருமகனான உஸைத் பின் ஹுத்லைர் எழுந்து நின்று, ஸஅத் பின் உபாதாவிடம் கூறினார்; 'நீ பொய் சொல்கிறாய், உண்மையில் நாங்கள் அவரைக் கொன்றுவிடுவோம், ஏனென்றால் நீ நயவஞ்சகர்களுடன் வாதிடும் ஒரு நயவஞ்சகன்'. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) மிம்பரில் நின்று கொண்டிருந்தபோதே, அவ்ஸ் மற்றும் கஸ்ரஜ் பிள்ளைகளுக்கு இடையே நிலைமை மேலும் மேலும் மோசமடைந்து, அவர்கள் ஒருவரையொருவர் கொல்ல விரும்பும் நிலைக்குச் சென்றது. பின்னர் ரஸூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் அவர்களை அமைதிப்படுத்தினார்கள், அவர்கள் அமைதியாகும் வரை, அவரும் அமைதியாகிவிட்டார். அன்று, என் கண்ணீர் வற்றும் வரை அழுதேன், தூங்கும்போது கண்மை பூசவில்லை. அடுத்த இரவும், என் கண்ணீர் வற்றும் வரை அழுதேன், கண்மை பூசவில்லை. நான் உறங்கியபோது, என் அழுகை என் இதயத்தைப் பிளந்துவிடும் என்று என் பெற்றோர் நினைத்தார்கள். ஆயிஷா கூறினார்; 'நான் தொடர்ந்து அழுதுகொண்டிருந்தபோது, அவர்கள் இருவரும் என் அருகில் அமர்ந்தார்கள். அந்த நேரத்தில், ஒரு அன்சாரிப் பெண் என்னைச் சந்திக்க அனுமதி கேட்டார், நான் அவருக்கு அனுமதி அளித்தேன். அவர் அமர்ந்து என்னுடன் அழுதார். நாங்கள் அத்தகைய நிலையில் இருந்தபோது, ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் எங்களைச் சந்திக்க வந்தார்கள், அவர்கள் ஸலாம் கூறிவிட்டு அமர்ந்தார்கள். அவர்கள் கூறினார்கள்; 'என் காரியங்கள் குறித்து அவருக்கு வஹீ வெளிப்படுத்தப்படாததால், ஒரு மாதமாக அவர் என் அருகில் அமரவில்லை'. அவர்கள் கூறினார்கள்; 'ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களும், அமர்ந்தபடியே ஸலாம் கூறி சாட்சி கூறினார்கள். அவர்கள் சொன்னார்கள்: 'அம்மா பாத், ஓ ஆயிஷா, நிச்சயமாக இந்த மற்றும் இது போன்ற செய்திகள் எனக்கு வந்து சேர்ந்தன, நிச்சயமாக, நீ அதைச் செய்யாததால் அதிலிருந்து தப்பித்துக்கொண்டால், அல்லாஹ் அஸ்ஸவஜல்லா உன்னை விலக்கி வைப்பானாக. நீ இந்தப் பாவத்தைச் செய்தால், அல்லாஹ்விடம் மன்னிப்புக் கேட்டு அவனிடம் மனந்திரும்பு.' ஏனெனில், தன் பாவங்களை ஒப்புக்கொண்டு பின்னர் மனந்திருந்தும் ஒரு அடியான், அவனது மனந்திருந்தலை அல்லாஹ் ஏற்றுக்கொள்வான்'. ஆயிஷா கூறினார்; 'ரஸூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் பேசி முடித்ததும், என் கண்ணீர்த் துளிகளை என்னால் உணர முடியாத அளவுக்கு என் கண்ணீர் மேலும் மேலும் வேகமாக வழிந்தது'. நான் என் தந்தையிடம் கூறினேன்; 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் என்னைப் பற்றிக் கூறியதற்குப் பதிலளி.' என் தந்தை கூறினார்; 'எனக்குத் தெரியாது, அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, நான் ரஸூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம் பேச மாட்டேன்'. பிறகு நான் என் தாயிடம் கூறினேன்; 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் என்னைப் பற்றிக் கூறியதற்குப் பதிலளி!' என் தாய் கூறினார்; 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, ரஸூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம் என்ன சொல்வதென்று எனக்குத் தெரியாது'. ஆயிஷா கூறினார்; நான் கூறினேன்; 'நான் ஒரு சிறுமி, நான் குர்ஆனை ஓதுவதில்லை'. மிகவும். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, நீங்கள் இதைக் கேட்டதால் நம்பிக்கை கொண்டு இதை நம்புகிறீர்கள் என்று எனக்கு நன்றாகவே தெரியும். மேலும் நான் உங்களிடம் பேசும்போது; 'நிச்சயமாக, நான் இந்தச் செயல்களிலிருந்து வெகு தொலைவில் இருக்கிறேன், நான் இந்தச் செயல்களிலிருந்து வெகு தொலைவில் இருக்கும்போது அல்லாஹ் அஸ்ஸவஜல்லா எல்லாம் அறிந்தவன். எனவே, நீங்களும் அதை நம்ப மாட்டீர்கள். நான் அதைச் செய்வதிலிருந்து வெகு தொலைவில் இருக்கிறேன் என்பதை அல்லாஹ் அஸ்ஸவஜல்லா நன்கு அறிந்திருக்கும்போது, நான் உங்களிடம் ஒன்றை ஒப்புக்கொண்டால், நீங்கள் நிச்சயமாக என்னை நம்புவீர்கள். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, எனக்கும் உங்களுக்கும் இடையில் அபூ யூசுஃப் கூறியதைத் தவிர வேறு எந்த வார்த்தையும் இல்லை; பொறுமை நல்லது, மேலும் உங்கள் மீது சுமத்தப்பட்ட குற்றச்சாட்டுக்கு உதவி கேட்க அல்லாஹ்வே சரியான இடம்'. -குர்ஆன் யூசுஃப் 18- ஆயிஷா கூறினார்; 'பின்னர் நான் என் நிலையை மாற்றிக்கொண்டு, என் படுக்கையில் படுத்தேன்'. அவர் கூறினார்; 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, அந்த நேரத்தில் நான் அந்தச் செயலிலிருந்து வெகு தொலைவில் இருக்கிறேன் என்பதை அறிந்திருந்தேன், மேலும் நான் அந்தச் செயலிலிருந்து வெகு தொலைவில் இருந்ததால் அல்லாஹ் அஸ்ஸவஜல்லா என்னை விலக்கி வைப்பான். இருப்பினும், அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, என் விஷயத்தில் இந்த வெளிப்பாடு வரும் என்று நான் எதிர்பார்க்கவில்லை. மேலும் நிச்சயமாக என் விஷயம் மிகவும் அதிகம்.' அல்லாஹ் அஸ்ஸா வஜல்லாஹ் தனக்கு ஓதிய வஹியைக் கொண்டு என்னிடம் சொன்னதை விட இது அற்பமானதாக இருந்தது. அந்த நேரத்தில், நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களின் கனவில், அல்லாஹ் அஸ்ஸா வஜல்லாஹ் என்னை இந்தச் செயலிலிருந்து விலக்கி வைப்பான் என்று நம்புவது மட்டுமே என் நம்பிக்கையாக இருந்தது. ஆயிஷா கூறினார்; 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, அல்லாஹ் அஸ்ஸா வஜல்லாஹ் தன் நபிக்கு வஹியை இறக்கும் வரை, அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் தமது சபையை விட்டு வெளியேறவில்லை, மேலும் யாரும் வீட்டை விட்டு வெளியேறவில்லை. எனவே, வஹி வரும்போது வழக்கமாக ஏற்படும் மாற்றங்களைப் போலவே, அவரது நிலையும் மாறியது; குளிர்காலமாக இருந்தபோதிலும், அவருக்கு வியர்வை தொடர்ந்து வழிந்தது. ஏனெனில், அவருக்கு அருளப்பட்ட வார்த்தையின் பாரம் மிகவும் கனமாக இருந்தது'. ஆயிஷா கூறினார்; 'ரஸூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் அந்த நற்செய்தியைப் பெற்றபோது, சிரித்தார்கள், மேலும் அந்த நேரத்தில் அவர்கள் கூறிய முதல் வாக்கியம்: 'நற்செய்தி, ஓ ஆயிஷா! அல்லாஹ் அஸ்ஸா வஜல்லாஹ் உன்னை இந்தச் செயலிலிருந்து விலக்கி வைத்திருக்கிறான்'. பிறகு என் தாய் கூறினார் நான்; 'அவனை எதிர்த்து நில்'. நான் கூறினேன்; 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, நான் அவனை எதிர்த்து நிற்க மாட்டேன், மேலும் அல்லாஹ் அஸ்ஸா வ ஜல்லாவைத் தவிர வேறு எவரையும் நான் புகழ மாட்டேன். நான் எவ்வளவு தூரம் விலகி இருக்கிறேன் என்பதை விளக்கும் வஹீகளை அவன் இறக்கியுள்ளான். அல்லாஹ் அஸ்ஸா வ ஜல்லா ஒரு வசனத்தை அருளியுள்ளான், அதன் பொருள்: நிச்சயமாக, பொய்ச் செய்திகளைப் பரப்புபவர்கள் உங்கள் கூட்டத்தைச் சேர்ந்தவர்களே, பத்து வசனங்கள் வரை -குர்ஆன் அன்னூர் 1-11-. இந்தச் செயலிலிருந்து நான் எவ்வளவு தூரம் விலகி இருக்கிறேன் என்பதை விளக்கும் பல வசனங்களை அல்லாஹ் அஸ்ஸா வ ஜல்லா இறக்கியுள்ளான்.' ஆயிஷா கூறினார்; 'அபூபக்கர், மிஸ்தாவிற்கு நன்கொடைகள் வழங்கி வந்தார், ஏனெனில் அவர் அவருடைய உறவினர் மற்றும் ஒரு ஏழை மனிதர். அவர் கூறினார்; 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, அவன் ஆயிஷா மீது குற்றம் சாட்டிய பிறகு, நான் அவனுக்கு என்றென்றும் உதவ மாட்டேன்.' பின்னர் அல்லாஹ் அஸ்ஸவஜல்லாஹ் ஒரு வஹீயை இறக்கினான், அதன் பொருள்: 'அவனுடைய வார்த்தையின்படி, அல்லாஹ் உங்களை மன்னிக்க வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்பவில்லையா?' -குர்ஆன் ஸலாம் 22-. ஹிப்பான் பின் மூஸா கூறினார், அப்துல்லாஹ் பின் முபாரக் கூறினார்: "இந்த வசனம் அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் மிகவும் எதிர்பார்க்கப்படும் வசனமாகும். எனவே அபூபக்கர் கூறினார்; 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, அல்லாஹ் என்னை மன்னித்தால் நான் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைவேன்'." பிறகு அவர், வழக்கம் போல் மிஸ்தாவிற்கு உதவி செய்யத் திரும்பினார். அபூபக்கர் கூறினார்; 'நிச்சயமாக, நான் என்றென்றும் உதவியை நிறுத்த மாட்டேன்'. ஆயிஷா கூறினார்; ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள், நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களின் மனைவியான ஸைனப் பின்த் ஜஹ்ஸியிடம், எனக்கு நேர்ந்தது பற்றிக் கேட்டார்கள்: 'உனக்கு என்ன தெரியும், நீ என்ன பார்த்தாய், அல்லது உனக்கு என்ன செய்தி வந்து சேர்ந்தது?' அதற்கு அவர் பதிலளித்தார்; 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் எப்போதும் என் செவியையும் பார்வையையும் பாதுகாத்துக் கொள்கிறேன், மேலும் நன்மையைத்தவிர வேறொன்றையும் நான் அறியேன்'. ஆயிஷா கூறினார்; 'ஸைனப், எனக்கு முன்னால் எப்போதும் தன்னைப் பற்றிப் பெருமையாகப் பேசிக்கொள்பவள் என்று அறியப்பட்ட அவருடைய மனைவியாக இருந்தபோதிலும்,

ஹதீஸ்

Imam Muslim : 4975

حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَجُلًا كَانَ يُتَّهَمُ بِأُمِّ وَلَدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِعَلِيٍّ اذْهَبْ فَاضْرِبْ عُنُقَهُ فَأَتَاهُ عَلِيٌّ فَإِذَا هُوَ فِي رَكِيٍّ يَتَبَرَّدُ فِيهَا فَقَالَ لَهُ عَلِيٌّ اخْرُجْ فَنَاوَلَهُ يَدَهُ فَأَخْرَجَهُ فَإِذَا هُوَ مَجْبُوبٌ لَيْسَ لَهُ ذَكَرٌ فَكَفَّ عَلِيٌّ عَنْهُ ثُمَّ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ لَمَجْبُوبٌ مَا لَهُ ذَكَرٌ

[ஸுஹைர் பின் ஹர்ப்] என்னிடம் கூறினார், [அஃபான்] எங்களிடம் கூறினார், [ஹம்மத் பின் ஸலாமா] எங்களிடம் கூறினார், [தாபித்] [அனஸ்] அவர்களிடமிருந்து எங்களிடம் கூறினார்: நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களின் மனைவியுடன் விபச்சாரம் செய்ததாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்ட ஒரு மனிதர் இருந்தார். பின்னர் ரஸூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் அலியிடம் கூறினார்கள்: "சென்று, அவனது நயவஞ்சகத்தின் காரணமாக அவனது கழுத்தை வெட்டுங்கள்." பின்னர் அலி அவனிடம் வந்தார், அவன் ஒரு சிறிய கிணற்றில் குளிர்காய்ந்து கொண்டிருந்தது தெரியவந்தது. அலி அவனிடம் கூறினார்: "வெளியே வா!" பின்னர் அலி அவனது கையைப் பிடித்து இழுத்தார், அவன் பிறப்புறுப்புகள் துண்டிக்கப்பட்ட ஒரு மனிதன் என்பது தெரியவந்தது, எனவே அலி அவனைக் கொல்லவில்லை. பின்னர் அலி ரஸூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம் வந்து கூறினார்; "அல்லாஹ்வின் தூதரே, உண்மையில் அவன் பிறப்புறுப்புகள் துண்டிக்கப்பட்ட ஒரு மனிதன் - அவனுக்கு பிறப்புறுப்புகள் இல்லை -."

ஹதீஸ்

Imam Muslim : 4976

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَقَ أَنَّهُ سَمِعَ زَيْدَ بْنَ أَرْقَمَ يَقُولُا خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ أَصَابَ النَّاسَ فِيهِ شِدَّةٌ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ لِأَصْحَابِهِ { لَا تُنْفِقُوا عَلَى مَنْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ حَتَّى يَنْفَضُّوا } مِنْ حَوْلِهِ قَالَ زُهَيْرٌ وَهِيَ قِرَاءَةُ مَنْ خَفَضَ حَوْلَهُ وَقَالَ { لَئِنْ رَجَعْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ لَيُخْرِجَنَّ الْأَعَزُّ مِنْهَا الْأَذَلَّ } قَالَ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرْتُهُ بِذَلِكَ فَأَرْسَلَ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَيٍّ فَسَأَلَهُ فَاجْتَهَدَ يَمِينَهُ مَا فَعَلَ فَقَالَ كَذَبَ زَيْدٌ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَوَقَعَ فِي نَفْسِي مِمَّا قَالُوهُ شِدَّةٌ حَتَّى أَنْزَلَ اللَّهُ تَصْدِيقِي { إِذَا جَاءَكَ الْمُنَافِقُونَ } قَالَ ثُمَّ دَعَاهُمْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَسْتَغْفِرَ لَهُمْ قَالَ فَلَوَّوْا رُءُوسَهُمْ و قَوْله { كَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ } وَقَالَ كَانُوا رِجَالًا أَجْمَلَ شَيْءٍ

[அபூபக்கர் பின் அபூ ஷைபா] எங்களிடம் கூறினார், [அல் ஹஸன் பின் மூஸா] எங்களிடம் கூறினார், [ஸுஹைர் பின் முஆவியா] எங்களிடம் கூறினார், [அபூ இஷாக்] எங்களிடம் கூறினார், அவர் [ஸைத் பின் அர்கம்] கூறுவதைக் கேட்டதாக: 'ஒரு காலத்தில், நாங்கள் நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களுடன் ஒரு நீண்ட பயணத்தில் சென்றோம், அப்போது எங்கள் தோழர்களில் பலர் சிரமங்களைச் சந்தித்தனர். அப்போது அப்துல்லாஹ் பின் உபை தன் நண்பர்களிடம் கூறினார்; 'அல்லாஹ்வின் தூதரின் பக்கம் இருப்பவர்களுக்குப் பணம் கொடுக்காதீர்கள், அப்படிச் செய்தால் அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதரை விட்டு விலகிவிடுவார்கள்'. ஸுஹைர் கூறினார்; 'லாம்' என்ற எழுத்தின் மீது கஸ்ராவுடன் வரும் 'ஹௌலிஹி' என்ற வார்த்தையே மிகவும் துல்லியமான ஓதுதலாகும். அப்துல்லாஹ் பின் உபை கூறினார்; 'நிச்சயமாக, நாங்கள் மதீனாவுக்குத் திரும்பியிருந்தால், பலசாலிகள் பலவீனர்களை நிச்சயமாக விரட்டியடித்திருப்பார்கள்'. -குர்ஆன்: அல் முனாஃபிகூன் -63-: 8-. ஸைத் பின் அர்கம் கூறினார்; பிறகு, அப்துல்லாஹ் பின் உபை தன்னிடம் கூறியதைப் பற்றி நபி முஹம்மது ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம் கூறுவதற்காக நான் அவர்களிடம் சென்றேன். பின்னர் ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் அப்துல்லாஹ் பின் உபையிடம் விசாரிப்பதற்காக ஒருவரை அனுப்பினார்கள். ஆனால், அப்துல்லாஹ் பின் உபை, தான் அப்படி எதுவும் கூறவே இல்லை என்று சத்தியம் செய்து கூறியது தெரியவந்தது! மேலும் அவர், 'ஸைத் ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம் பொய் சொல்லிவிட்டார்' என்று கூறினார். ஸைத் பின் அர்கம் கூறினார்; 'நிச்சயமாக, நயவஞ்சகர்களின் வார்த்தைகள் என் இதயத்தை எரிச்சலூட்டின, அல்லாஹ் சுப்ஹானஹு வ தஆலா என் மனப்பான்மையை நியாயப்படுத்தும் ஒரு வசனத்தை அருளும் வரை, அது இவ்வாறு கூறுகிறது: 'நயவஞ்சகர்கள் உங்களிடம் வந்தால்... -குர்ஆன் முனாஃபிகூன் -63-: 1-'.' ஸைத் பின் அர்கம் கூறினார்; பின்னர் ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள், நயவஞ்சகர்களான அவர்களை அல்லாஹ்விடம் மன்னிப்புக் கேட்க அழைத்தார்கள், ஆனால் அவர்களோ முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டார்கள். அல்லாஹ் சுப்ஹானஹு வ தஆலா கூறினான்: 'நயவஞ்சகர்கள் சாய்ந்து நிற்கும் மரக்கட்டைகளைப் போன்றவர்கள்...' -அல் முனாஃபிக்குன் -63-: 4-. ஸைத் பின் அர்கம் கூறினார்; 'உண்மையில் அவர்கள் மிகவும் வசீகரமான தோற்றம் கொண்டவர்கள்'.

Penguat (5)

ஹதீஸ்

Imam Muslim : 4977

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَأَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الضَّبِّيُّ وَاللَّفْظُ لِابْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ ابْنُ عَبْدَةَ أَخْبَرَنَا و قَالَ الْآخَرَانِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَمْرٍو أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرًا يَقُولُا أَتَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْرَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَيٍّ فَأَخْرَجَهُ مِنْ قَبْرِهِ فَوَضَعَهُ عَلَى رُكْبَتَيْهِ وَنَفَثَ عَلَيْهِ مِنْ رِيقِهِ وَأَلْبَسَهُ قَمِيصَهُ فَاللَّهُ أَعْلَمُ حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ يُوسُفَ الْأَزْدِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُا جَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَيٍّ بَعْدَ مَا أُدْخِلَ حُفْرَتَهُ فَذَكَرَ بِمِثْلِ حَدِيثِ سُفْيَانَ

[அபூபக்கர் பின் அபூ ஷைபா], [ஸுஹைர் பின் ஹர்ப்], [அஹ்மத் பின் அப்தா அத் தப்பி] ஆகியோர் எங்களிடம் கூறியுள்ளனர் - மேலும் இந்த லஃபத் இப்னு அபூ ஷைபாவிற்கு உரியது - இப்னு அப்தா கூறினார்; எங்களிடம் கூறியுள்ளார், மேலும் மற்றொருவர் கூறினார்; [ஸுஃப்யான் பின் உயைனா] அவர்கள் [அம்ரு]விடமிருந்து எங்களிடம் கூறியுள்ளார்கள், அவர் [ஜாபிர்] கூறுவதைக் கேட்டார்; நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் அப்துல்லாஹ் பின் உப்பையின் கல்லறைக்குச் சென்றார்கள், அவர் கல்லறையில் வைக்கப்பட்ட பிறகு, அவரை வெளியே எடுக்குமாறு கட்டளையிட்டார்கள், மேலும் அவரை மண்டியிடச் செய்து, அவர் மீது சிறிதளவு உமிழ்நீரை ஊதி, அவருடைய ஆடைகளை அணிவித்தார்கள்'. வல்லாஹு அஃலம். [அஹ்மத் பின் யூசுஃப் அல் அஸ்தி] என்னிடம் கூறியுள்ளார், [அப்துர்ரஸ்ஸாக்] எங்களிடம் கூறியுள்ளார், [இப்னு ஜுரைஜ்] என்னிடம் கூறியுள்ளார், [அம்ரு பின் தீனார்] கூறினார்; [ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ்] அவர்கள் கூறுவதை நான் கேட்டேன்; அப்துல்லாஹ் பின் உப்பை அடக்கம் செய்த பிறகு, நபிகள் நாயகம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் அவரது கல்லறைக்குச் சென்று பார்வையிட்டார்கள். - சுஃப்யான் அவர்களின் ஹதீஸில் மேலும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

ஹதீஸ்

Imam Muslim : 4978

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ ابْنُ سَلُولَ جَاءَ ابْنُهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهُ أَنْ يُعْطِيَهُ قَمِيصَهُ يُكَفِّنُ فِيهِ أَبَاهُ فَأَعْطَاهُ ثُمَّ سَأَلَهُ أَنْ يُصَلِّيَ عَلَيْهِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيُصَلِّيَ عَلَيْهِ فَقَامَ عُمَرُ فَأَخَذَ بِثَوْبِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتُصَلِّي عَلَيْهِ وَقَدْ نَهَاكَ اللَّهُ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَيْهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا خَيَّرَنِي اللَّهُ فَقَالَ { اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لَا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً } وَسَأَزِيدُهُ عَلَى سَبْعِينَ قَالَ إِنَّهُ مُنَافِقٌ فَصَلَّى عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَلَا تُصَلِّ عَلَى أَحَدٍ مِنْهُمْ مَاتَ أَبَدًا وَلَا تَقُمْ عَلَى قَبْرِهِ } حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ قَالَا حَدَّثَنَا يَحْيَى وَهُوَ الْقَطَّانُ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ وَزَادَ قَالَ فَتَرَكَ الصَّلَاةَ عَلَيْهِمْ

[அபூபக்கர் பின் அபூ ஷைபா] எங்களிடம் கூறினார், [அபூ உஸாமா] எங்களிடம் கூறினார், [நாஃபி] வழியாக [இப்னு உமர்] வழியாக [உபைதுல்லாஹ் பின் உமர்] எங்களிடம் கூறினார்; அவர் கூறினார்: 'அப்துல்லாஹ் பின் உபை பின் ஸலூல் மரணமடைந்தபோது, அவருடைய மகன் அப்துல்லாஹ் பின் அப்துல்லாஹ் பின் உபை, தனது தந்தையின் கழுமரத்திற்காக தனது ஆடையைக் கேட்டு ரஸூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம் வந்தார். நபிகள் நாயகம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தனது மகனின் கோரிக்கையை நிறைவேற்றினார்கள். பின்னர், நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் தனது தந்தையின் உடலுக்காகப் பரிந்துரைக்க வேண்டும் என்றும் கோரப்பட்டது. அவர் உடலுக்காகத் தொழ எழுந்தபோது, உமர் பின் கத்தாப் திடீரென்று அவருடைய ஆடையைப் பிடித்து இழுத்து, 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவருக்காகத் தொழுவீர்களா? அதற்கு விளக்கேற்றுவதை அல்லாஹ் உங்களுக்குத் தடை செய்யவில்லையா?' என்று கேட்டார். அதற்கு அவர், 'தொழுவதா வேண்டாமா என்ற தேர்வை மட்டுமே அல்லாஹ் சுப்ஹானஹு வ தஆலா எனக்கு வழங்கினான்' என்று பதிலளித்தார்.' பிறகு அவர் இந்த வசனத்தை ஓதினார்: 'நீங்கள் அவர்களுக்காக மன்னிப்புக் கேட்டாலும் சரி, கேட்காவிட்டாலும் சரி -அது ஒன்றுதான்-; நீங்கள் அவர்களுக்காக எழுபது முறை மன்னிப்புக் கேட்டாலும் கூட...'. -குர்ஆன் அத் தௌபா -9-: 80-. 'நான் எழுபது முறைக்கு மேலாகவும் கேட்பேன்'. உமர் கூறினார்; 'ஆனால் அவன் ஒரு நயவஞ்சகன்!' ஆனால் அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களும் அதையே தொழுதார்கள். பிறகு அல்லாஹ் தஆலா இந்த வசனத்தை அருளினான்: 'இறந்தவர்களில் ஒருவரின் உடலுக்காக ஒருபோதும் தொழாதீர்கள், அவருடைய கல்லறையிலும் நிற்காதீர்கள்...'. -குர்ஆன் அத் தௌபா -9-: 84-. [முஹம்மது பின் அல் முத்ஸன்னா] மற்றும் [உபைதுல்லாஹ் பின் ஸயீத்] ஆகிய இருவரும் எங்களிடம் கூறினார்கள்; [யஹ்யா அல் கத்தானிடம்] இருந்து [உபைதுல்லாஹ்விடமிருந்து] இந்த ஸனத்துடன், இதே போன்ற ஹதீஸை கூடுதல் சொற்களுடன் எங்களுக்கு அறிவித்துள்ளான்; அதன்பின் அவர் வெளிவேடக்காரர்களுக்காக ஜெபிப்பதைக் கைவிட்டார்.

Penguat (7)

ஹதீஸ்

Imam Muslim : 4979

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عُمَرَ الْمَكِّيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ اجْتَمَعَ عِنْدَ الْبَيْتِ ثَلَاثَةُ نَفَرٍ قُرَشِيَّانِ وَثَقَفِيٌّ أَوْ ثَقَفِيَّانِ وَقُرَشِيٌّ قَلِيلٌ فِقْهُ قُلُوبِهِمْ كَثِيرٌ شَحْمُ بُطُونِهِمْ فَقَالَ أَحَدُهُمْ أَتُرَوْنَ اللَّهَ يَسْمَعُ مَا نَقُولُ وَقَالَ الْآخَرُ يَسْمَعُ إِنْ جَهَرْنَا وَلَا يَسْمَعُ إِنْ أَخْفَيْنَا وَقَالَ الْآخَرُ إِنْ كَانَ يَسْمَعُ إِذَا جَهَرْنَا فَهُوَ يَسْمَعُ إِذَا أَخْفَيْنَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَمَا كُنْتُمْ تَسْتَتِرُونَ أَنْ يَشْهَدَ عَلَيْكُمْ سَمْعُكُمْ وَلَا أَبْصَارُكُمْ وَلَا جُلُودُكُمْ } الْآيَةَ و حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ خَلَّادٍ الْبَاهِلِيُّ حَدَّثَنَا يَحْيَى يَعْنِي ابْنَ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ وَهْبِ بْنِ رَبِيعَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ح و قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنِي مَنْصُورٌ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بِنَحْوِهِ

[முஹம்மது பின் அபூ உமர் அல் மக்கி] அவர்கள், [சுஃப்யான்] வழியாக [மன்சூர்], [முஜாஹித்], [அபூ மாமர்], [இப்னு மஸ்ஊத்] ஆகியோர் எங்களுக்கு அறிவித்தார்கள்: 'கஅபாவின் அருகே மூன்று பேர் கூடியிருந்தனர்; அவர்களில் இருவர் குறைஷ் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்தவர்கள், ஒருவர் தகாஃபி கோத்திரத்தைச் சேர்ந்தவர் அல்லது அதற்கு நேர்மாறாக இருந்தனர். மூவருமே கல்வியறிவற்றவர்களாக இருந்தபோதிலும், கொழுத்தவர்களாக இருந்தனர். அவர்களில் ஒருவர் தன் நண்பரிடம் கேட்டார்: 'நாம் பேசுவதை அல்லாஹ் கேட்கிறான் என்பது உனக்குத் தெரியுமா?' மற்றவர் பதிலளித்தார்: 'நாம் உரக்கப் பேசும்போது அவன் கேட்கிறான், மெதுவாகப் பேசும்போது அவன் கேட்பதில்லை'. மூன்றாமவர் கூறினார்: 'நாம் உரக்கப் பேசும்போது அவன் கேட்டால், நாம் மெதுவாகப் பேசும்போதும் நிச்சயமாகக் கேட்பான்'. பின்னர் அல்லாஹ் அஸ்ஸா வ ஜல்லாஹ் இந்த வசனத்தை அருளினான்: 'உங்கள் செவிகள், உங்கள் பார்வைகள், உங்கள் தோல்கள் ஆகியவற்றின் சாட்சியத்திலிருந்து உங்களால் மறைக்க முடியாது...' -குர்ஆன் ஸுஃஸிலத் -41-: 22-. மேலும் எனக்கு இவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளது: [அபூபக்கர் பின் கலத் அல்-பாஹிலி] அவர்கள் எங்களுக்குக் கூறினார்கள்; [யஹ்யா பின் ஸயீத்] அவர்கள் எங்களுக்குக் கூறினார்கள்; [ஸுஃப்யான்] அவர்கள் எனக்கு [ஸுலைமான்] அவர்கள் கூறினார்கள், [உமரா பின் உமைர்] அவர்களிடமிருந்து, [வஹ்ப் பின் ரபீஆ] அவர்களிடமிருந்து, [அப்துல்லாஹ்] அவர்களிடமிருந்து. அவ்வாறே மற்றொரு வழியிலிருந்தும் அறிவிக்கப்பட்டது, மேலும் அவர் கூறினார்; [யஹ்யா] அவர்கள் எங்களுக்குக் கூறினார்கள்; [ஸுஃப்யான்] அவர்கள் எனக்கு [மன்சூர்] அவர்கள் கூறினார்கள், [முஜாஹித்] அவர்களிடமிருந்து, [அபூ மாமர்] அவர்களிடமிருந்து, [அப்துல்லாஹ்] அவர்களிடமிருந்து. இதேபோன்ற ஒரு ஹதீஸுடன்.

Penguat (2)

ஹதீஸ்

Imam Muslim : 4980

حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَدِيٍّ وَهُوَ ابْنُ ثَابِتٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ يَزِيدَ يُحَدِّثُ عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ إِلَى أُحُدٍ فَرَجَعَ نَاسٌ مِمَّنْ كَانَ مَعَهُ فَكَانَ أَصْحَابُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهِمْ فِرْقَتَيْنِ قَالَ بَعْضُهُمْ نَقْتُلُهُمْ وَقَالَ بَعْضُهُمْ لَا فَنَزَلَتْ { فَمَا لَكُمْ فِي الْمُنَافِقِينَ فِئَتَيْنِ } و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ ح و حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ نَافِعٍ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ كِلَاهُمَا عَنْ شُعْبَةَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ

[உபைதுல்லாஹ் பின் முஅத்ஸ் அல் அன்பாரி] எங்களிடம் கூறினார், [என் தந்தை] எங்களிடம் கூறினார், [ஷுஃபா] எங்களிடம் கூறினார், [அதீ பின் தாபித்] அவர்களிடமிருந்து அவர் கூறினார்; நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் உஹுத் போர்க்களத்திற்குப் புறப்பட்டபோது, அவருடன் புறப்பட்டவர்களில் சிலர் பாதியிலேயே திரும்பிவிட்டனர் என்று [ஸயீத் பின் தாபித்] அவர்களிடமிருந்து [அப்துல்லாஹ் பின் யஜீத்] அவர்கள் அறிவிப்பதை நான் கேட்டேன். அதன் காரணமாக, நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களின் தோழர்கள் அவர்களைப் பற்றி கருத்து வேறுபாடு கொண்டு இரண்டு பிரிவுகளாகப் பிரிந்தனர்: சிலர் அவர்களுடன் போரிட வேண்டும் என்றும், சிலர் போரிடக் கூடாது என்றும் கூறினர். அதன் காரணமாக, இந்த வசனம் அருளப்பட்டது: 'நயவஞ்சகர்களை எதிர்கொள்வதில் நீங்கள் ஏன் இரண்டு பிரிவுகளாகப் பிரிந்துள்ளீர்கள்...' -குர்ஆன் அன் நிஸா -4-: 88-. மேலும், [ஸுஹைர் பின் ஹர்ப்] அவர்கள் [யஹ்யா பின் ஸயீத்] எங்களுக்கு அறிவித்ததாக எனக்கு அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. அவ்வாறே, மற்றொரு அறிவிப்பாளர் வாயிலாகவும் இது அறிவிக்கப்படுகிறது; மேலும், [அபூபக்ர் பின் நாஃபி] அவர்கள் [குந்தர்] எங்களுக்கு அறிவித்ததாக எனக்கு அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இவ்விருவரும் [ஸுஃபா] அவர்களிடமிருந்து, இதே போன்ற ஒரு ஹதீஸுடன் இந்த ஸனத் வழியாக அறிவித்துள்ளனர்.

Penguat (3)