Imam Muslim (الامام مسلم) - 5362 Hadith
Hadith
Imam Muslim : 21
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا عَاصِمٌ وَهُوَ ابْنُ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بُنِيَ الْإِسْلَامُ عَلَى خَمْسٍ شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَحَجِّ الْبَيْتِ وَصَوْمِ رَمَضَانَ
आमकां सांगलां [उबैदुल्ला बिन मुअदज] आमकां सांगलां [म्हज्या बापायन] आमकां [अशिम] - म्हळ्यार इब्नू मुहंमद बिन जैद बिन अब्दुल्ला बिन उमर - [ताच्या बापाय कडल्यान] सांगलां ताणें सांगलें; [अब्दुल्ला] म्हणालो, ‘रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम म्हणालो: ‘इस्लाम पांच बुन्यादीचेर बांदला: म्हळ्यार अल्ला सोडून खंयचोच देव -जाका पुजा करपाचो अधिकार आसा- ना हाची गवाय, मुहंमद हो ताचो सेवक आनी दूत, नमाज स्थापन करपी, जकात दिवप, बैतुल्लाची तीर्थयात्रा करप आनी रमजानांत उपास करप’.
Hadith
Imam Muslim : 22
و حَدَّثَنِي ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا حَنْظَلَةُ قَالَ سَمِعْتُ عِكْرِمَةَ بْنَ خَالِدٍ يُحَدِّثُ طَاوُسًا أَنَّ رَجُلًا قَالَ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَلَا تَغْزُو فَقَالَ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ الْإِسْلَامَ بُنِيَ عَلَى خَمْسٍ شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَصِيَامِ رَمَضَانَ وَحَجِّ الْبَيْتِ
आनी म्हाका सांगून [इब्न नुमैर] आमकां सांगिल्लें [म्हज्या बापायन] आमकां सांगिल्लें [हंझाला] ताणें म्हणलें, ‘हांवें आयकलां [इकरीमा बिन खालिद] थाऊसाक हदीस सांगता की एका मनशान [अब्दुल्ला बिन उमराक] सांगलें, ‘तुमी कित्याक झगडना? ' ताणें जाप दिली, 'खरें म्हणल्यार हांवें अल्लाचो दूत (स.अ.व.) म्हणटा अशें आयकलां: 'खरें म्हणल्यार इस्लामाची बुन्याद पांच तत्वांचेर जाल्ली: अल्ला सोडून पुजेक पात्र देव ना हाची गवाय दिवप, नमाज स्थापन करप, जकात दिवप, रमजानांत उपास करप आनी अल्लाच्या घराची तीर्थयात्रा करप''.
Hadith
Imam Muslim : 23
حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ ح و حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى وَاللَّفْظُ لَهُ أَخْبَرَنَا عَبَّادُ بْنُ عَبَّادٍ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَدِمَ وَفْدُ عَبْدِ الْقَيْسِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا هَذَا الْحَيَّ مِنْ رَبِيعَةَ وَقَدْ حَالَتْ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ كُفَّارُ مُضَرَ فَلَا نَخْلُصُ إِلَيْكَ إِلَّا فِي شَهْرِ الْحَرَامِ فَمُرْنَا بِأَمْرٍ نَعْمَلُ بِهِ وَنَدْعُو إِلَيْهِ مَنْ وَرَاءَنَا قَالَ آمُرُكُمْ بِأَرْبَعٍ وَأَنْهَاكُمْ عَنْ أَرْبَعٍ الْإِيمَانِ بِاللَّهِ ثُمَّ فَسَّرَهَا لَهُمْ فَقَالَ شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَأَنْ تُؤَدُّوا خُمُسَ مَا غَنِمْتُمْ وَأَنْهَاكُمْ عَنْ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالنَّقِيرِ وَالْمُقَيَّرِ زَادَ خَلَفٌ فِي رِوَايَتِهِ شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَعَقَدَ وَاحِدَةً
आमकां सांगलां [खलाफ बिन हिशामान] आमकां सांगलां [हमद बिन जैद] [अबू जमरा] कडल्यान ताणें म्हणलां, हांवें [इब्न अब्बास] आयकलां. -दुसऱ्या रिवायतांत सांगलां- आनी आमकां सांगलां [याह्या बिन याह्या] आनी हो लफाझ ताचो, आमकां [अब्बाद बिन अब्बाद] [अबू जमरा] कडल्यान [इब्न अब्बास] कडल्यान कळयला ताणें सांगलें, ‘अब्दुल कायस’ दूत रसुलुल्ला सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कडेन गेलो आनी तांणी म्हणलें, ‘हे रसुलुल्लाह, खरेंच हो गांव चो एक भाग रबिया जमात, आनी खरेंच मुडलर काफिर आमच्या आनी तुज्या मदीं उबे रावल्यात, देखून हरम म्हयन्यांत सोडल्यार आमी तुमचे कडल्यान सुरक्षीत जावंक शकनात, देखून आमकां एक आज्ञा पाळपाचो आदेश दिवचो आनी आमी आमच्या फाटल्यान आशिल्ल्यांक ताचो प्रचार करतले’. ताणें म्हणलें: ‘हांव तुमकां चार गजालींनी आज्ञा करतां आनी चार गजालीं पासून तुमकां मना करतां: म्हळ्यार अल्लाचेर विस्वास दवरप’, मागीर ताणें तांचे खातीर ताचो अर्थ लायलो आनी म्हणलें: ‘अल्ला सोडून हेर खंयचोच देव - उपासनेक पात्र - ना आनी मुहंमद हो अल्लाचो दूत, नमाज स्थापन करपी, जकात दिवपी आनी झुजांतल्या लुटमाराचो पांचवो वांटो दिवपी अशी गवाय दिवची. आनी अद-दुबा`, अल-हंताम, एक नकीर आनी अल-मुकयार' हातूंत दाबलो सोरो तयार करचो न्हय अशें हांव तुमकां मना करतां. खलाफान आपल्या इतिहासांत जोडलें, ‘अल्ला सोडून हेर खंयचोच देव - पुजेक पात्र - ना हाची गवाय. आनी एकदां बांदून दवरचें'.
Hadith
Imam Muslim : 24
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَأَلْفَاظُهُمْ مُتَقَارِبَةٌ قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ عَنْ شُعْبَةَ و قَالَ الْآخَرَانِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ قَالَ كُنْتُ أُتَرْجِمُ بَيْنَ يَدَيْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَبَيْنَ النَّاسِ فَأَتَتْهُ امْرَأَةٌ تَسْأَلُهُ عَنْ نَبِيذِ الْجَرِّ فَقَالَ إِنَّ وَفْدَ عَبْدِ الْقَيْسِ أَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ الْوَفْدُ أَوْ مَنْ الْقَوْمُ قَالُوا رَبِيعَةُ قَالَ مَرْحَبًا بِالْقَوْمِ أَوْ بِالْوَفْدِ غَيْرَ خَزَايَا وَلَا النَّدَامَى قَالَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا نَأْتِيكَ مِنْ شُقَّةٍ بَعِيدَةٍ وَإِنَّ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ هَذَا الْحَيَّ مِنْ كُفَّارِ مُضَرَ وَإِنَّا لَا نَسْتَطِيعُ أَنْ نَأْتِيَكَ إِلَّا فِي شَهْرِ الْحَرَامِ فَمُرْنَا بِأَمْرٍ فَصْلٍ نُخْبِرْ بِهِ مَنْ وَرَاءَنَا نَدْخُلُ بِهِ الْجَنَّةَ قَالَ فَأَمَرَهُمْ بِأَرْبَعٍ وَنَهَاهُمْ عَنْ أَرْبَعٍ قَالَ أَمَرَهُمْ بِالْإِيمَانِ بِاللَّهِ وَحْدَهُ وَقَالَ هَلْ تَدْرُونَ مَا الْإِيمَانُ بِاللَّهِ قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ شَهَادَةُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَإِقَامُ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءُ الزَّكَاةِ وَصَوْمُ رَمَضَانَ وَأَنْ تُؤَدُّوا خُمُسًا مِنْ الْمَغْنَمِ وَنَهَاهُمْ عَنْ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ قَالَ شُعْبَةُ وَرُبَّمَا قَالَ النَّقِيرِ قَالَ شُعْبَةُ وَرُبَّمَا قَالَ الْمُقَيَّرِ وَقَالَ احْفَظُوهُ وَأَخْبِرُوا بِهِ مِنْ وَرَائِكُمْ و قَالَ أَبُو بَكْرٍ فِي رِوَايَتِهِ مَنْ وَرَاءَكُمْ وَلَيْسَ فِي رِوَايَتِهِ الْمُقَيَّرِ و حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي ح و حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي قَالَا جَمِيعًا حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَذَا الْحَدِيثِ نَحْوَ حَدِيثِ شُعْبَةَ وَقَالَ أَنْهَاكُمْ عَمَّا يُنْبَذُ فِي الدُّبَّاءِ وَالنَّقِيرِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ وَزَادَ ابْنُ مُعَاذٍ فِي حَدِيثِهِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْأَشَجِّ أَشَجِّ عَبْدِ الْقَيْسِ إِنَّ فِيكَ خَصْلَتَيْنِ يُحِبُّهُمَا اللَّهُ الْحِلْمُ وَالْأَنَاةُ
आमकां सांगलां [अबू बकर बिन अबू स्यायबा] आनी [मुहम्मद बिन अल-मुत्सन्ना] आनी [मुहम्मद बिन बस्स्यार] आनी तांचे लफाझ एकामेकांक लागीं आसात, [अबू बकर] म्हणटा, आमकां [गुंदर] [शुबा] कडल्यान सांगलां जाल्यार हेर दोग जाणांनी सांगलें, आमकां सांगलां [मुहम्मद बिन जा'फर] आमकां [शु'बा] कडल्यान सांगलां [अबू जमरा] ताणें म्हणलें, ‘हांव [इब्नू अब्बास] आनी लोकां मदीं अणकारपी आशिल्लो, मागीर एक बायल आयली आनी नबीजच्या रोसा विशीं विचारली - एके तरेचो सोरो - जो मातयेच्या आयदनांत दवरतालो, देखून तिणें जाप दिली, ‘खरें म्हणल्यार अब्द अल कायसाचो दूत अल्लाहाच्या दूत सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाचे कडेन आयलो, मागीर अल्लाचो दूत म्हणालो: 'कोण तो दूत - वा कोण तो लोक? - तांणी जाप दिली, 'रबीअ'. ताणें म्हणलें: ‘लोकांक - वा दूताक - कसलोच संकोच वा पश्चातापाची गरज नासतना येवकार दिवचो’. कथ्यकारान म्हणलें, ‘तांणी म्हणलें, हे अल्लाचो दूत, खरेंच आमी पयसुल्ल्या जाग्यार तुजे कडेन आयल्यात. आमच्या आनी तुज्या मधें मुडलर काफिर आसात म्हणजे आमी हरम म्हयन्यांत सोडल्यार तुमचे कडेन येवंक शकनात, देखून आमी फुडाकार घेतिल्ल्या लोकांक सांगपाक शकतले अशें कितें तरी थारावपाचो आदेश दिवचो, जाचे वरवीं आमी स्वर्गांत प्रवेश करूंक शकतले’. कथ्यकारान म्हणलें, ‘म्हळ्यार अल्लाच्या दूतान तांकां चार गजालींचो आदेश दिलो आनी चार गजालींचो बंदी घाली’. कथ्यकारान परतून म्हणलें, ‘अल्लाच्या दूतान तांकां फकत अल्लाचेर विस्वास दवरपाचो आदेश दिलो, ‘तुमकां खबर आसा अल्लाचेर विस्वास दवरप म्हणल्यार कितें? ' तांणी जाप दिली, 'अल्ला आनी ताचो दूत चड जाणात'. ताणें म्हणलें: ‘अल्ला सोडून हेर खंयचोच देव ना आनी मुहंमद हो अल्लाचो दूत आसा हाची गवाय दिवची, नमाज स्थापन करात, जकात करात, रमदलान उपास करात आनी घनीमाचो पांचवो वांटो फारीक करात आनी तुमकां अद-दुबा`, अल-हंताम आनी अल-मुजफ्त हांकां बंदी करात’. स्युबान म्हणलें, ‘कदाचित ताणें ‘अन-नकीर’ म्हणलें आनी तें ‘अल-मुकय्यार’ आसूं येता, ताणें म्हणलें: ‘ताचेर नदर दवरात आनी तुमच्या लोकांक कळयात’. अबू बकर हाणें आपल्या कथनांत ‘तुमी फाटल्यान व्हरपी मनीस’ असो उल्लेख ‘अल-मुकय्यार’चो उल्लेख करिनासतना केला. आनी म्हाका सांगलां [उबैदुल्ला बिन मुअदज] आमकां [म्हज्या बापायक] सांगलां. -दुसऱ्या रिवायतांत सांगलां- आनी ताणें आमकां सांगलां [नशर बिन अली अल-जहदलामी] ताणें सांगलां, म्हाका सांगलां [म्हज्या बापायक] दोगांयनी सांगलां, आमकां सांगलां [कुर्रा बिन खालिद] कडल्यान [अबू जमरा कडल्यान] [इब्न अब्बास कडल्यान] पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वस्लाम कडल्यान हदीस [सियूबाह] सारकीच ही हदीस घेवन, म्हणटा: ‘हांव अद-दुबा`, अन-नकीर, अल-हंताम आनी अल-मुजफत' हातूंत सांगिल्ल्या खंयच्याय गजालींतल्यान तुमकां मना करप. आनी [इब्न मुअदज] हाणें [आपल्या बापाय कडल्यान] आपल्या हदीसांत जोडलें, ‘आनी रसुलुल्लाह सल्लाहु अलैहि वसल्लमान अल-अस्याज अस्याज अब्द अल कायसाक म्हणलें: ‘खरेंच तुमच्यांत अल्लाक अनुकूल अशे दोन पात्र आसात, ते म्हळ्यार धीर आनी खबरदारी’.
Hadith
Imam Muslim : 25
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ حَدَّثَنَا مَنْ لَقِيَ الْوَفْدَ الَّذِينَ قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عَبْدِ الْقَيْسِ قَالَ سَعِيدٌ وَذَكَرَ قَتَادَةُ أَبَا نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ فِي حَدِيثِهِ هَذَا أَنَّ أُنَاسًا مِنْ عَبْدِ الْقَيْسِ قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّا حَيٌّ مِنْ رَبِيعَةَ وَبَيْنَنَا وَبَيْنَكَ كُفَّارُ مُضَرَ وَلَا نَقْدِرُ عَلَيْكَ إِلَّا فِي أَشْهُرِ الْحُرُمِ فَمُرْنَا بِأَمْرٍ نَأْمُرُ بِهِ مَنْ وَرَاءَنَا وَنَدْخُلُ بِهِ الْجَنَّةَ إِذَا نَحْنُ أَخَذْنَا بِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آمُرُكُمْ بِأَرْبَعٍ وَأَنْهَاكُمْ عَنْ أَرْبَعٍ اعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَصُومُوا رَمَضَانَ وَأَعْطُوا الْخُمُسَ مِنْ الْغَنَائِمِ وَأَنْهَاكُمْ عَنْ أَرْبَعٍ عَنْ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ وَالنَّقِيرِ قَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ مَا عِلْمُكَ بِالنَّقِيرِ قَالَ بَلَى جِذْعٌ تَنْقُرُونَهُ فَتَقْذِفُونَ فِيهِ مِنْ الْقُطَيْعَاءِ قَالَ سَعِيدٌ أَوْ قَالَ مِنْ التَّمْرِ ثُمَّ تَصُبُّونَ فِيهِ مِنْ الْمَاءِ حَتَّى إِذَا سَكَنَ غَلَيَانُهُ شَرِبْتُمُوهُ حَتَّى إِنَّ أَحَدَكُمْ أَوْ إِنَّ أَحَدَهُمْ لَيَضْرِبُ ابْنَ عَمِّهِ بِالسَّيْفِ قَالَ وَفِي الْقَوْمِ رَجُلٌ أَصَابَتْهُ جِرَاحَةٌ كَذَلِكَ قَالَ وَكُنْتُ أَخْبَؤُهَا حَيَاءً مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ فَفِيمَ نَشْرَبُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فِي أَسْقِيَةِ الْأَدَمِ الَّتِي يُلَاثُ عَلَى أَفْوَاهِهَا قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَرْضَنَا كَثِيرَةُ الْجِرْذَانِ وَلَا تَبْقَى بِهَا أَسْقِيَةُ الْأَدَمِ فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنْ أَكَلَتْهَا الْجِرْذَانُ وَإِنْ أَكَلَتْهَا الْجِرْذَانُ وَإِنْ أَكَلَتْهَا الْجِرْذَانُ قَالَ وَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَشَجِّ عَبْدِ الْقَيْسِ إِنَّ فِيكَ لَخَصْلَتَيْنِ يُحِبُّهُمَا اللَّهُ الْحِلْمُ وَالْأَنَاةُ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ حَدَّثَنِي غَيْرُ وَاحِدٍ لَقِيَ ذَاكَ الْوَفْدَ وَذَكَرَ أَبَا نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّ وَفْدَ عَبْدِ الْقَيْسِ لَمَّا قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِ حَدِيثِ ابْنِ عُلَيَّةَ غَيْرَ أَنَّ فِيهِ وَتَذِيفُونَ فِيهِ مِنْ الْقُطَيْعَاءِ أَوْ التَّمْرِ وَالْمَاءِ وَلَمْ يَقُلْ قَالَ سَعِيدٌ أَوْ قَالَ مِنْ التَّمْرِ
आमकां सांगलां [याह्या बिन अय्यूब] आमकां सांगलां [इब्न उलाय्यान] आमकां सांगलां [सैद बिन अबू अरूबा] [कताद] थावन ताणें म्हळां, ‘अल्लाहाच्या दूत सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमाच्या मुखार आयिल्ल्या अब्दुल कायसाच्या मंडळांतल्यान दूत मेळिल्ल्या मनशान आमकां सांगलें, [सैद] म्हणालो, [कतादा] हाणें [अबू दलामरा] चो उल्लेख केला. ह्या हदीसांतल्या [अबू सईद अल-खुदरी] कडल्यान, अब्दुल कायस मदले लोक रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हांचे कडेन गेले आनी म्हणलें, ‘हे अल्लाचो पैगंबर, खरेंच आमी रबियाच्या जमातीचे गांवचे लोक, आनी खरेंच मुडलर -काफिर आमच्या आनी तुमच्या मदीं उबे रावल्यात, जाका लागून आमी -सुरक्षीतपणान- हरम म्हयन्यांत सोडल्यार तुमचे कडेन वचूंक शकनात, देखून आमकां आदेश दिवचो एक आज्ञा पाळची, जाका लागून आमी ती आमच्या फाटल्यान आशिल्ल्या लोकांक प्रचार करपाक शकतले, जाका लागून तिचे वांगडा आमी ती चिकटून रावल्यार परादीसांत प्रवेश करपाक शकतले'. ताणें म्हणलें: ‘हांव तुमकां चार गजालींचो आज्ञा करतां आनी चार गजालीं वयल्यान तुमकां मना करतां: म्हळ्यार अल्लाची पुजा करप आनी ताची कांयच शिर्क करप न्हय, नमाज करप, जकात करप, रमजानांत उपास करप आनी घनीमाच्या मोलाचो पांचवो वांटो दिवप आनी अद-दुबा`, अल-हंताम, अल-मुजफ्त आनी अन-नकीर हांगा सोरो दाब काडपाक बंदी घालतां’. तांणी विचारलें, ‘हे अल्लाच्या पैगंबर, तुका अन-नकीरा विशीं कितें गिन्यान आसा? ' ताणें म्हणलें: 'झाडाचो कांड कोरांतून काडटात - पोकळ करतात - मागीर तातूंत खजूर घालतात'. सईद म्हणालो, ‘वा ताणें म्हणलें: ‘खजूराच्या झाडापसून. मागीर उकळपी उदक शांत जायसर तातूंत उदक घालतात, मागीर तुमच्यांतलो एकलो - वा तातूंतलो एकलो - खरेंच आपल्या काकाक तलवारीन मारतलो मेरेन तो पितात’, ताणें म्हणलें, ‘आनी त्या गटांत एक मनीस आसा जोय जखमी जाला’. ताणें परतून म्हणलें, ‘हांवें तें लिपयलें कारण म्हाका अल्लाच्या दूत सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमाची लज दिसताली, मागीर हांवें विचारलें, ‘म्हळ्यार आमी खंयच्या आयदनांत पियेवंक शकतात, हे अल्लाचो दूत? ' ताणें जाप दिली, 'तोंड बंद आशिल्ल्या चामड्याच्या आयदनांत'. तांणी विचारलें, ‘हे अल्लाचो दूत, खरेंच आमची जमीन उंदीरांनी भरिल्ली आसा, देखून तांबड्या चामड्याच्या आयदनांत पेय उरना’, मागीर पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम म्हणालो: ‘आनी ती उंदीर खाता जाल्यार लेगीत, आनी हुंदीर खाता तरी, आनी उंदीर खाता तरी’. कथनकारान म्हणलें, ‘आनी अल्लाच्या पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें अस्याज अब्दुल कायसाक म्हळें: ‘खरेंच तुमच्यांत अल्लाक आवडटात अशे दोन गूण आसात, ते अशे; धीर धरात आनी जतनाय घेयात''. आमकां सांगलां [मुहंमद बिन अल-मुत्सन्ना] आनी [इब्न बस्स्यार] दोगांयनी सांगलां, आमकां सांगलां [इब्न अबू आदि] कडल्यान [सईद] कडल्यान [कताद] कडल्यान ताणें सांगलें, सांगलां फकत एक कथ्यकार दूताक मेळ्ळो ना. आनी [अबू नदलराह] हाणें [अबू सईद अल-खुदरी] कडल्यान उल्लेख केला, की दूत अब्दुल कायस रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वस्लामा कडेन [इब्न उलायह] सारकिल्या हदीस कडेन तोंड दितना फकत तातूंत अशें बरयल्लें, ‘आनी तातूंत तुमी खजूर, वा खजूर आनी उदकांत भरसतात’ आनी ताणें म्हणलें ना, ‘[सैद] हांणी म्हणलें,’ वा म्हणलें, ‘विथ तारखां''.
Hadith
Imam Muslim : 26
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَكَّارٍ الْبَصْرِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ ح و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو قَزَعَةَ أَنَّ أَبَا نَضْرَةَ أَخْبَرَهُ وَحَسَنًا أَخْبَرَهُمَا أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ أَخْبَرَهُ أَنَّ وَفْدَ عَبْدِ الْقَيْسِ لَمَّا أَتَوْا نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ جَعَلَنَا اللَّهُ فِدَاءَكَ مَاذَا يَصْلُحُ لَنَا مِنْ الْأَشْرِبَةِ فَقَالَ لَا تَشْرَبُوا فِي النَّقِيرِ قَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ جَعَلَنَا اللَّهُ فِدَاءَكَ أَوَ تَدْرِي مَا النَّقِيرُ قَالَ نَعَمْ الْجِذْعُ يُنْقَرُ وَسَطُهُ وَلَا فِي الدُّبَّاءِ وَلَا فِي الْحَنْتَمَةِ وَعَلَيْكُمْ بِالْمُوكَى
म्हाका सांगलां [मुहम्मद बिन बक्कर अल-बसरी] हांणी आमकां [अबू आशीम] [इब्न जुरैज] कडल्यान सांगलां. -दुसऱ्या रिवायतांत सांगलां-, आनी ताणें म्हाका [मुहम्मद बिन रफी'] सांगलें आनी लफाझ ताचोच आशिल्लो. आमकां सांगलां [अब्दुरज्जाक] आमकां सांगलां [इब्न जुरैज] ताणें सांगलें, आमकां सांगलां [अबू कझाआ] की [अबू नदलाह] हांणी ताची म्हायती दिल्या, आनी अल-हसनान दोगांयक कळयलां, की [अबू सैद अल-खुदरी] ताका कळयला, की दूत अब्दुल कायस जेन्ना तो अल्लाच्या पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें सांगलें, ‘ओ अल्लाचो पैगंबर, अल्लान आमकां तुजी खंडणी म्हूण करूं, खंयचें पेय आमकां बरें?' ताणें जाप दिली: ‘अन-नकीरांत पियेवंक नाकात’. तांणी विचारलें, ‘हे अल्लाचो पैगंबर, अल्ला आमकां तुजी खंडणी करूं, तुका खबर आसा अन-नकीर म्हणल्यार कितें?’ अशें तांणी विचारलें. ताणें जाप दिली: ‘होय, झाडाच्या कांडाक मदलो भाग कोरांतिल्लो आसता आनी तुमी अद-दुबा` वा अल-हंताम हांगा पियेवंक फावना आनी तकली धांपून आयदनांत सांठयल्लीं पेयां -पिवचीं’.
Hadith
Imam Muslim : 27
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ جَمِيعًا عَنْ وَكِيعٍ قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ زَكَرِيَّاءَ بْنِ إِسْحَقَ قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَيْفِيٍّ عَنْ أَبِي مَعْبَدٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَ أَبُو بَكْرٍ رُبَّمَا قَالَ وَكِيعٌ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ مُعَاذًا قَالَ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّكَ تَأْتِي قَوْمًا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ فَادْعُهُمْ إِلَى شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لِذَلِكَ فَأَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ خَمْسَ صَلَوَاتٍ فِي كُلِّ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لِذَلِكَ فَأَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ صَدَقَةً تُؤْخَذُ مِنْ أَغْنِيَائِهِمْ فَتُرَدُّ فِي فُقَرَائِهِمْ فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لِذَلِكَ فَإِيَّاكَ وَكَرَائِمَ أَمْوَالِهِمْ وَاتَّقِ دَعْوَةَ الْمَظْلُومِ فَإِنَّهُ لَيْسَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ اللَّهِ حِجَابٌ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ السَّرِيِّ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ بْنُ إِسْحَقَ ح و حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ عَنْ زَكَرِيَّاءَ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَيْفِيٍّ عَنْ أَبِي مَعْبَدٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَ مُعَاذًا إِلَى الْيَمَنِ فَقَالَ إِنَّكَ سَتَأْتِي قَوْمًا بِمِثْلِ حَدِيثِ وَكِيعٍ
आमकां सांगलां [अबू बकर बिन अबू सियाबा] आनी [अबू कुरैब], आनी [इशाक बिन इब्राहिम] सगळे [वाकी’] कडल्यान, [अबू बकर] म्हणटा, आमकां [वाकी’] सांगलां [जकारिया बिन इशाक] ताणें सांगलें, म्हाका सांगलां [याह्या बिन अब्दुल्ला बिन शैफी] [अबू म’बाद] कडल्यान [इब्न अब्बास] कडल्यान [मुअदज बिन जबल], अबू बकरान म्हणलें, ‘कदाचित,’ वाकी’ म्हणालो, इब्न अब्बास हाचे कडल्यान, मुअदजान म्हणलें, ‘रसुलुल्लाह शल्लाहु अलैहि वस्लाम हांणी म्हाका धाडलो. ताणें म्हणलें: ‘खरें म्हणल्यार तुमी पुस्तकांतल्या लोकां मदल्या एका लोकां कडेन येतले, देखून तांकां आपोवचें की अल्ला सोडून हेर खंयचोच देव - उपासनेक पात्र - ना आनी हांव अल्लाचो दूत आसां हाची गवाय दिवची. ह्या प्रकरणांत ते तुमचें आज्ञा पाळटात जाल्यार मागीर तांकां सांगात की अल्लान तांकां दर दिसा आनी रात पांच फावटीं नमाज करप सक्तीचें केलां. ह्या प्रकरणांत ते तुमचें आज्ञापालन करतात जाल्यार मागीर तांकां सांगात की अल्लान गिरेस्तांकडल्यान घेतिल्ली आनी तांचेमदल्या गरीबांक वांटून दिल्ले भिक्षा तांकां फक्त केल्यात. ते तुमचें अशें मानतात जाल्यार मागीर तुमी तांच्या उदात्त खजना पासून पयस रावतले. अन्याय जाल्ल्या लोकांच्या नमाजांक भियेवंक जाय, कारण ताचे आनी अल्लाक कसलीच आडखळ ना''. आमकां सांगलां [इब्न अबू उमर] हांणी आमकां सांगलां [बिसीर बिन अस-सारी] आमकां सांगलां [जकारिया’ बिन इशाक]. -दुसऱ्या रिवायतांत सांगलां- आनी आमकां सांगलां [अब्द बिन हुमैद] हाणें आमकां [अबू आशीम] [जकारिया’ बिन इशाक] कडल्यान [याह्या बिन अब्दुल्ला बिन शैफी] कडल्यान [अबू मा’बाद] कडल्यान [इब्न अब्बास] कडल्यान सांगलां, की पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें मुअज्जाक यॅमॅनाक धाडलो, देखून ताणें म्हणलें: ‘हांवें तुमी करतले एका लोकांकडेन येवप'. वाकी' च्या हदीसांतले भशेन.
Hadith
Imam Muslim : 28
حَدَّثَنَا أُمَيَّةُ بْنُ بِسْطَامَ الْعَيْشِيُّ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا رَوْحٌ وَهُوَ ابْنُ الْقَاسِمِ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَيْفِيٍّ عَنْ أَبِي مَعْبَدٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا بَعَثَ مُعَاذًا إِلَى الْيَمَنِ قَالَ إِنَّكَ تَقْدَمُ عَلَى قَوْمٍ أَهْلِ كِتَابٍ فَلْيَكُنْ أَوَّلَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلَيْهِ عِبَادَةُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَإِذَا عَرَفُوا اللَّهَ فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّ اللَّهَ فَرَضَ عَلَيْهِمْ خَمْسَ صَلَوَاتٍ فِي يَوْمِهِمْ وَلَيْلَتِهِمْ فَإِذَا فَعَلُوا فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّ اللَّهَ قَدْ فَرَضَ عَلَيْهِمْ زَكَاةً تُؤْخَذُ مِنْ أَغْنِيَائِهِمْ فَتُرَدُّ عَلَى فُقَرَائِهِمْ فَإِذَا أَطَاعُوا بِهَا فَخُذْ مِنْهُمْ وَتَوَقَّ كَرَائِمَ أَمْوَالِهِمْ
आमकां सांगलां [उमय्याह बिन बिस्तम अल-ऐसी] आमकां सांगलां [यजीद बिन ज़ुराई`] आमकां सांगलां [रौह] - म्हळ्यार इब्न अल-कासिम - [इस्माइल बिन उमय्या] कडल्यान [याह्या बिन अब्दुल्ला बिन शैफी] कडल्यान [अबू मा'बाद] कडल्यान [इब्न अब्बास] कडल्यान की रसुलुल्ला सल्लल्लाहुअलैहि अल्लाम आशिल्लो मुअदजाक यॅमॅनाक धाडटना ताणें म्हणलें: ‘खरें म्हणल्यार तुमी पुस्तकांतल्या लोकांच्या लोकांक तोंड दितात, मागीर तुमी तांकां उपदेश दिवपाची पयली इत्सा म्हळ्यार अल्ला अज्जा व जल्लाची उपासना, जर तांकां अल्लाक खबर आसत जाल्यार मागीर तांकां सांगात की अल्लान तांकां दिस-रात पांच फावटीं नमाज करप सक्तीचें केलां. जर ते तुमचें अशें मानतात जाल्यार मागीर तांचे कडल्यान जकात घेयात आनी तांच्या उदात्त गिरेस्तकायेचो भंय घेयात'.
Hadith
Imam Muslim : 29
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاسْتُخْلِفَ أَبُو بَكْرٍ بَعْدَهُ وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنْ الْعَرَبِ قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ لِأَبِي بَكْرٍ كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَمَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَقَدْ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ إِلَّا بِحَقِّهِ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ وَاللَّهِ لَأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ فَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عِقَالًا كَانُوا يُؤَدُّونَهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهِ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلَّا أَنْ رَأَيْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ شَرَحَ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ لِلْقِتَالِ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ
आमकां सांगलां [कुतैबा बिन सईद] आमकां सांगलां [लैत्स बिन साआद] [उकायल] कडल्यान [अझ-झुहरी] कडल्यान ताणें सांगलां, आमकां सांगलां [उबैदुल्ला बिन अब्दुल्ला बिन उतबाह बिन मसूद] [अबू हुरैरा] कडल्यान ताणें म्हणलां, ‘जेन्ना रसुलुल्ला सल्लल्लाहु अलैहि वस्लाम मेलो, आनी अबू बकराची नेमणूक जाली खलीफा उपरांत, आनी अरबां मदल्या काफिरांनी काफिर केलो, मागीर [उमर बिन अल-खथथब] अबू बकराक म्हणलें, ‘तुमी मनशां कडेन कशे झगडूंक शकतले, जेन्ना अल्लाच्या दूत सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें सांगलां: ‘म्हाका मनशां कडेन झुजपाचो आदेश दिल्लो जो मेरेन ते म्हणटात, ‘कोणच देव ना - पुजेक पात्र - पूण अल्ला’, देखून कोण म्हणटा, ‘आसा खंयचोच देव - पूजेक पात्र - पूण अल्ला', मागीर खरेंच ताणें आपल्या मालमत्तेची आनी आत्म्याची राखण केल्या - म्हज्या आक्रमणां पासून - हक्का बगर. इस्लाम धर्म, आनी ताची हिशोब अल्लाच्या हातांत दितात'. देखून [अबू बकर] म्हणालो, ‘अल्लाची कसम, नमाज आनी जकात हांचे मदीं फरक करपी लोकां कडेन हांव खऱ्या अर्थान झुजतलों, कारण जकात हो -दावो- मालमत्तेचो हक्क. अल्लाचो कसम, तांणी अल्लाच्या दूताक (स.अ.व.) फारीक करून लेगीत आपल्या नाकामत्वाक लागून म्हाका आडखळ हाडल्यार लेगीत तांच्या नाकामीक लागून हांव तांचे कडेन झुजतलों.' देखून [उमर बिन अल-खथथाब] म्हणालो, 'अल्लाच्या कसब ताका न्हय पूण हांवें पळयलें अल्लान अबू बकराची छाती उगडून झुजपाक - तांकां - मागीर म्हाका कळ्ळें की तोच सत्य''.
Hadith
Imam Muslim : 30
و حَدَّثَنَا أَبُو الطَّاهِرِ وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى وَأَحْمَدُ بْنُ عِيسَى قَالَ أَحْمَدُ حَدَّثَنَا و قَالَ الْآخَرَانِ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَمَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ إِلَّا بِحَقِّهِ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ
आनी ताणें म्हाका [अबू अथ-ताहिर] आनी [हरमला बिन याह्या] आनी [अहमद बिन ईसा] सांगलां, [अहमद] म्हणालो, ‘ताणें आमकां सांगलां’. हेर दोन जाणांनी म्हणलें, ‘ताणें आमकां सांगलें [इब्न वहब] ताणें म्हणलें, ताणें म्हाका [इब्न शिहाब] कडल्यान [युनुस] सांगलें ताणें सांगलें, ताणें म्हाका [सैद बिन अल मुसैयब] सांगलें की [अबू हुरैरा] ताका सांगलें की अल्लाचो दूत (स.अ.व. उपासनेक पात्र - पूण अल्ला', मागीर जो म्हणटा, 'कोणच देव ना - पूजेक पात्र - अल्ला सोडून', मागीर खरेंच ताणें आपली मालमत्ता आनी जीव - म्हज्या आक्रमणा थावन - इस्लामाच्या हक्का सोडून - राखून दवरला आनी ताचो हिशोब अल्लाक सोडला'.
Hadith
Imam Muslim : 31
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الضَّبِّيُّ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي الدَّرَاوَرْدِيَّ عَنْ الْعَلَاءِ ح و حَدَّثَنَا أُمَيَّةُ بْنُ بِسْطَامَ وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا رَوْحٌ عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَعْقُوبَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَشْهَدُوا أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَيُؤْمِنُوا بِي وَبِمَا جِئْتُ بِهِ فَإِذَا فَعَلُوا ذَلِكَ عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلَّا بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ
आमकां सांगलां [अहमद बिन अब्दाह अदल-दलाब्बी] हांणी आमकां [अब्दुल अझीज] -म्हळ्यार अद-दरावर्दी- [अल-अला'] कडल्यान सांगलां. -दुसऱ्या रिवायतांत ताचो उल्लेख केला- आनी आमकां सांगला [उमय्या बिन बिस्तम] आनी लफाझ ताचोच, आमकां सांगला [यजीद बिन ज़ुराई] आमकां [रौह] [अल-अला’ बिन अब्दुररहमान बिन याकूब] कडल्यान [ताच्या बापाय कडल्यान] [अबू हुरैरा] कडल्यान रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कडल्यान सांगला, ताणें म्हळां: ‘म्हाका मनशां कडेन झुजपाचो आदेश दिल्लो जो मेरेन ते कोणूच देव ना - ताका पुजपाचो अधिकार आसा - पूण अल्ला आनी म्हजेर आनी हांवें हाडिल्ल्या कुराणाचेर विस्वास दवरचो, मागीर ते अशें म्हणटात जाल्यार, मागीर खरेंच तांणी आपली मालमत्ता आनी आत्मो राखून दवरला - म्हज्या हल्ल्या पासून - जो मेरेन तें इस्लामाच्या हक्काक लागून ना. आनी तांची हिशोब अल्लाक सोडल्या’.
Hadith
Imam Muslim : 32
و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ جَابِرٍ وَعَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ بِمِثْلِ حَدِيثِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ح و حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ ح و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ يَعْنِي ابْنَ مَهْدِيٍّ قَالَا جَمِيعًا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَإِذَا قَالُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلَّا بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ ثُمَّ قَرَأَ { إِنَّمَا أَنْتَ مُذَكِّرٌ لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُسَيْطِرٍ }
आनी आमकां सांगलां [अबू बकर बिन अबू स्यायबा] हाणें आमकां [हफश बिन गियात] कडल्यान [अल-अमासी] कडल्यान [अबू सुफियान] कडल्यान [जबीर] कडल्यान [अबू सालीह] कडल्यान [अबू हुरैरा] कडल्यान सांगलां, दोगांयनी म्हणलें, ‘रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वस्लामान म्हणालो: ‘म्हाका इबानाच्या हदीसा प्रमाण लोकां कडेन झुजपाचो आदेश दिल्लो’ अबू हुरैरा हांगाच्यान अल-मुसायब. -दुसऱ्या रिवायतांत तें सांगलां- आनी तें म्हाका सांगलां [अबू बकर बिन अबू सियाबा] हाणें आमकां [वाकी’] सांगलां. -दुसऱ्या रिवायतांत ताचो उल्लेख केला- आनी म्हाका सांगला [मुहम्मद बिन अल-मुत्सन्नान] आमकां सांगलां [अब्दुररहमान] -म्हळ्यार बिन महदी- दोगांयनी म्हणलां, आमकां [सुफयान] [अबू अझ-जुबैर] कडल्यान [जाबीर] कडल्यान सांगलां ताणें म्हणलें, ‘अल्लाच्या दूतान म्हणलें: ‘म्हाका लोकां कडेन झुजपाचो आदेश दिल्लो जो मेरेन ते म्हणटात, ‘देव ना -who उपासनेचो हक्क आसा- पूण अल्लाक’, देखून तांणी म्हणलें, ‘अल्ला सोडून हेर खंयचोच देव ना -जाका पुजा करपाचो हक्क आसा- पूण खरेंच तांणी आपली मालमत्ता आनी आत्मो -म्हज्या हल्ल्यांतल्यान- राखून दवरला, इस्लामाच्या हक्कांक लागून सोडल्यार. आनी तांची हिशोब अल्लाक सोडल्या. मागीर ताणें वाचलें: '-खरें तूं -फकत- शिटकावणी दिवपी. तांचेर तुका एकदम सत्ता ना- ' -Qs. अल घास्य्यह: 21-22-.
Hadith
Imam Muslim : 33
حَدَّثَنَا أَبُو غَسَّانَ الْمِسْمَعِىُّ مَالِكُ بْنُ عَبْدِ الْوَاحِدِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ الصَّبَّاحِ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ وَاقِدِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَشْهَدُوا أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَيُقِيمُوا الصَّلَاةَ وَيُؤْتُوا الزَّكَاةَ فَإِذَا فَعَلُوا عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلَّا بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ
आमकां सांगलां [अबू गसन अल-मिस्माई मलिक बिन अब्दुल वाहिद] आमकां सांगलां [अब्दुल मलिक बिन अश-शब्बा] कडल्यान [स्यूबाह] कडल्यान [वकीद बिन मुहंमद बिन जायद बिन अब्दुल्ला बिन उमर] कडल्यान [ताच्या बापाय कडल्यान] [अब्दुल्ला बिन उमर] कडल्यान ताणें म्हणलें: 'हांव लोकां कडेन झुजपाचो आदेश दिलो जो मेरेन ते देव ना हाची गवाय दितात - पूजेक पात्र - पूण अल्ला आनी मुहंमद हो अल्लाचो दूत अशें तांणी नमाज, आनी जकात दिवप स्थापन केलें. तर जर ते अशें करतात जाल्यार खरेंच तांणी आपली मालमत्ता आनी आत्मो -म्हज्या हल्ल्यांतल्यान- राखून दवरला, इस्लामी हक्कांक लागून सोडल्यार. आनी तांची हिशोब अल्लाक सोडल्या’.
Hadith
Imam Muslim : 34
و حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ قَالَا حَدَّثَنَا مَرْوَانُ يَعْنِيَانِ الْفَزَارِيَّ عَنْ أَبِي مَالِكٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَكَفَرَ بِمَا يُعْبَدُ مِنْ دُونِ اللَّهِ حَرُمَ مَالُهُ وَدَمُهُ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الْأَحْمَرُ ح وَحَدَّثَنِيهِ زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ كِلَاهُمَا عَنْ أَبِي مَالِكٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ وَحَّدَ اللَّهَ ثُمَّ ذَكَرَ بِمِثْلِهِ
आनी आमकां सांगलां [सुवैद बिन सईद] आनी [इब्न अबू उमर] दोगांयनी सांगलां, आमकां सांगलां [मरवान] दोगांयचो अर्थ मरवान अल-फजारी, [अबू मलिक] कडल्यान [ताच्या बापाय कडल्यान] ताणें म्हणलां, ‘हांवें आयकलां अल्लाच्या दूत सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम म्हणटा: ‘जो म्हणटा कोण देव ना -जाची पुजा करपाचो अधिकार आसा- पूण अल्ला, आनी अल्ला सोडून हेर खंयच्याय वस्तूची बदनामी करता, मागीर ताची संपत्ती आनी रगत हरम आसता आनी तांचें इनाम अल्ला कडेन आसता'. आनी आमकां सांगलां [अबू बकर बिन अबू सायबान] आमकां सांगलां [अबू खालिद अल अहमर]. -दुसऱ्या रिवायतांत सांगलां- आनी ताणें म्हाका ताचे विशीं सांगलां [जुहैर बिन हरब] हांणी आमकां [यजीद बिन हारून] [अबू मलिक] आनी [ताच्या बापायक] दोगांयक सांगलां की ताणें पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वस्लाम म्हणटा: ‘जो कोण अल्लाचेर विस्वास दवरता,’ मागीर अशें कितें तरी उल्लेख करता’.
Hadith
Imam Muslim : 35
و حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى التُّجِيبِيُّ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ لَمَّا حَضَرَتْ أَبَا طَالِبٍ الْوَفَاةُ جَاءَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَ عِنْدَهُ أَبَا جَهْلٍ وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ أَبِي أُمَيَّةَ بْنِ الْمُغِيرَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا عَمِّ قُلْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ كَلِمَةً أَشْهَدُ لَكَ بِهَا عِنْدَ اللَّهِ فَقَالَ أَبُو جَهْلٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي أُمَيَّةَ يَا أَبَا طَالِبٍ أَتَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَلَمْ يَزَلْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْرِضُهَا عَلَيْهِ وَيُعِيدُ لَهُ تِلْكَ الْمَقَالَةَ حَتَّى قَالَ أَبُو طَالِبٍ آخِرَ مَا كَلَّمَهُمْ هُوَ عَلَى مِلَّةِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَأَبَى أَنْ يَقُولَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَا وَاللَّهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ مَا لَمْ أُنْهَ عَنْكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ وَلَوْ كَانُوا أُولِي قُرْبَى مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ } وَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى فِي أَبِي طَالِبٍ فَقَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ { إِنَّكَ لَا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ } و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَا أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ ح و حَدَّثَنَا حَسَنٌ الْحُلْوَانِيُّ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَا حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ وَهُوَ ابْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ صَالِحٍ كِلَاهُمَا عَنْ الزُّهْرِيِّ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَهُ غَيْرَ أَنَّ حَدِيثَ صَالِحٍ انْتَهَى عِنْدَ قَوْلِهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِيهِ وَلَمْ يَذْكُرْ الْآيَتَيْنِ وَقَالَ فِي حَدِيثِهِ وَيَعُودَانِ فِي تِلْكَ الْمَقَالَةِ وَفِي حَدِيثِ مَعْمَرٍ مَكَانَ هَذِهِ الْكَلِمَةِ فَلَمْ يَزَالَا بِهِ
आनी ताणें म्हाका सांगलें [हरमला बिन याह्या अत-तुजीबी] म्हाका सांगलें [अब्दुल्ला बिन वहब] ताणें सांगलें, ताणें म्हाका [युनुस] सांगलें [इब्न शिहाब] कडल्यान ताणें सांगलें, ताणें म्हाका सांगलें [सैद बिन अल-मुसैयाब] [ताच्या बापाय कडल्यान] ताणें म्हणलें, ‘रसुलुल्लाह शल्लाहु अलैहि वस्लाम अबू तालिबाक मरण येवपाक लागलो त्या वेळार भेट दितालो. ताका अबू जहल आनी अब्दुल्ला बिन अबू उमैय्या बिन अल मुगीरा हेय थंय मेळ्ळे. रसुलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम म्हणालो: ‘काका! पंथाचीं दोन वाक्यां सांगात, हांव अल्लाच्या मुखार तुजो साक्षी जातलों’. तेन्ना अबू जहल आनी अब्दुल्ला बिन अबू उमय्यान म्हणलें, हे अबू तालिब, तूं अब्दुल मुथतालिबाचो धर्म सोडून दिवपाक सक्षम आसा? ' रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें हार मानली ना आनी ताचे बदला ताका दोन कलिमा पंथ वाचपाक शिकयलें आनी ते जायते फावटीं परतून परतून सांगले. देखून अबू तालिबान तांकां आपलीं निमाणीं उतरां म्हणून जाप दिली, आपूण अब्दुल मुतालिबाच्या धर्मा वांगडा उरता, आनी कालिमा शहादत उच्चारपाक आडखळटा. रसुलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणेंय म्हणलें: ‘अल्लाची कसम हांव तुमचे खातीर अल्लाकडल्यान माफी मागतां’, देखून अल्लान हो आयत उक्तायलो: ‘-शिर्क नरकांत तज्ञ आसात हें तांकां स्पश्ट जाले उपरांत शिर्क करपी लोकांखातीर पैगंबराक आनी मानपी लोकांक माफी मागप परवानगी ना-’ -Qs. तौबा हांगा: 113-. मागीर अल्लान अबू तालिबाच्या घडणुके संबंदीं आपलीं उतरां धाडलीं: ‘खरेंच, तुका, हे मुहंमद, तुज्या मोगाच्या कोणाकूय इस्लाम धर्म मान्य करपाक मार्गदर्शन दिवपाची तांक ना, पूण अल्लाक आपूण इत्सा आशिल्ल्यांक मार्गदर्शन दिवपाची तांक आसा आनी इस्लाम आपणावंक मार्गदर्शन मेळोवपाक -इच्छुक- आशिल्ले लोक कोण आसात तें तोच चड जाणता.’. -प्रश्न. अल काशाश: 56-. आनी आमकां सांगलां [इशाक बिन इब्राहिम] आनी [अब्द बिन हुमैद] दोगांयनी सांगलां, सांगलां [अब्दुर्रज्जाक] आमकां सांगलां [मा'मार]. -दुसऱ्या रिवायतांत सांगलां- आनी आमकां सांगलां [हसन अल-हुलवानी] आनी [अब्द बिन हुमैद] दोगांयनी सांगलां, सांगलां [या'कुब] -म्हळ्यार इब्न इब्राहिम बिन सा'द- ताणें सांगलें, आमकां [म्हज्या बापायक] [सालीह] कडल्यान सांगलां दोगांकय [अज-झुहरी] कडल्यान ह्या सनाडान देखीक. पूण सालीहाची हदीस "तेन्ना अल्लान ताचेविशीं आपलें उतर उक्तें केलें" अशें उतरांनी सोंपता आनी ताणें ह्या दोन आयतांचो उल्लेख केल्लो ना. तशेंच ताणें आपल्या हदीसांत "आनी दोगांयनी एकूच उतर परतून सांगलें" असो उल्लेख मा'माराच्या हदीसांत केला, जी ह्या वाक्याक पर्याय आसा. आनी दोगांयनी ताका पाळो दिलो."
Hadith
Imam Muslim : 36
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ قَالَا حَدَّثَنَا مَرْوَانُ عَنْ يَزِيدَ وَهُوَ ابْنُ كَيْسَانَ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِعَمِّهِ عِنْدَ الْمَوْتِ قُلْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ لَكَ بِهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَأَبَى فَأَنْزَلَ اللَّهُ { إِنَّكَ لَا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ } الْآيَةَ
आमकां सांगलां [मुहंमद बिन अब्बाद] आनी [इब्न अबू उमर] दोगांयनी म्हणलां, आमकां सांगलां [मरवान] [यजीद] कडल्यान -म्हळ्यार इब्न कैसान- कडल्यान [अबू हाजीम] कडल्यान [अबू हुरैरा] कडल्यान ताणें म्हणलें, ‘अल्लाच्या दूत सल्लल्लाहु अलैहि वस्लामान आपल्या काकाक मरण येवपाचो आसतना म्हणलें: ‘म्हण, ‘देव ना - अल्ला सोडून हेर पूजपाक पात्र' हांव कयामताच्या दिसा ह्या उतरांनी तुमचे खातीर गवाय दितलों'. पूण ताणें न्हयकार दिलो, मागीर अल्लान उक्तायलें: '-खरें म्हणल्यार तुमी मोग करतात तांकां मार्गदर्शन करपाक शकचे नात-' -प्र. अल काशाश: 56-.
Hadith
Imam Muslim : 37
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمِ بْنِ مَيْمُونٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ كَيْسَانَ عَنْ أَبِي حَازِمٍ الْأَشْجَعِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِعَمِّهِ قُلْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ لَكَ بِهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ لَوْلَا أَنْ تُعَيِّرَنِي قُرَيْشٌ يَقُولُونَ إِنَّمَا حَمَلَهُ عَلَى ذَلِكَ الْجَزَعُ لَأَقْرَرْتُ بِهَا عَيْنَكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ { إِنَّكَ لَا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ }
आमकां सांगलां [मुहंमद बिन हातिम बिन मैमुन] आमकां सांगलां [याह्या बिन सईद] आमकां सांगलां [यजीद बिन कैसान] [अबू हाजीम अल-असीजाई] कडल्यान [अबू हुरैरा] कडल्यान ताणें म्हणलां, ‘अल्लाच्या दूत सल्लल्लाहु अलैहि वस्लामान आपल्या काकाक मरण येवपाचो आसतना म्हणलें: ‘म्हण, ‘कोणच देव ना - अल्ला सोडून हेर पूजपाक पात्र' हांव कयामताच्या दिसा ह्या उतरांनी तुमचे खातीर गवाय दितलों'. ताणें जाप दिली, ‘कुरैशांनी ‘ताणें आतुर आशिल्ल्यान अशें केलें’ अशें म्हणत म्हाका धिटाय दिवंक नाशिल्ली जाल्यार हांव तुज्या दोळ्यांनी तें वाक्य मान्य करतलों’. मागीर अल्लान उक्तायलें: '-खरें म्हणल्यार तुमी मोग करतात तांकां मार्गदर्शन करपाक शकचे नात, पूण ताका जाय तांकां हांव मार्गदर्शन करतलों-' -प्र. अल काशाश: 56-.
Hadith
Imam Muslim : 38
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ كِلَاهُمَا عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ عَنْ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنِي الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ حُمْرَانَ عَنْ عُثْمَانَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ مَاتَ وَهُوَ يَعْلَمُ أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ دَخَلَ الْجَنَّةَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الْمُقَدَّمِيُّ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ حَدَّثَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ عَنْ الْوَلِيدِ أَبِي بِشْرٍ قَالَ سَمِعْتُ حُمْرَانَ يَقُولُ سَمِعْتُ عُثْمَانَ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مِثْلَهُ سَوَاءً
आमकां सांगलां [अबू बकर बिन अबू स्यायबा] आनी [जुहैर बिन हरब] दोगांयनी [इस्माइल बिन इब्राहिम] कडल्यान, [अबू बकर] म्हणालो, आमकां सांगलां [इब्न उलाय्याह] कडल्यान [खालिद] कडल्यान ताणें सांगलें, आमकां सांगलां [अल-वालिद बिन मुसलमान] [हुमरान] कडल्यान [उस्मान] कडल्यान ताणें म्हणलें, ‘रसुलुल्लाह शल्लल्लाहु अलैहिन म्हणलें: ‘अल्ला सोडून हेर खंयचोच देव - पूजेक पात्र - ना हें जाणून मेलो तो स्वर्गांत नक्कीच प्रवेश करतलो’. आमकां सांगलां [मुहंमद बिन अबू बकर अल मुकद्दामीन] आमकां सांगलां [बिसीर बिन अल-मुफद्दलाल] हांणी आमकां सांगलां [खालिद अल-हद्जजा’] [अल-वालिद अबू बिसीर] कडल्यान ताणें सांगलें, हांवें आयकलां [हुमरान] म्हणटा, हांवें आयकलां [उस्मान] म्हणटा, हांवें आयकलां रसुलुल्ला सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम गजाल'.
Hadith
Imam Muslim : 39
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ النَّضْرِ بْنِ أَبِي النَّضْرِ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو النَّضْرِ هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ الْأَشْجَعِيُّ عَنْ مَالِكِ بْنِ مِغْوَلٍ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ مُصَرِّفٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَسِيرٍ قَالَ فَنَفِدَتْ أَزْوَادُ الْقَوْمِ قَالَ حَتَّى هَمَّ بِنَحْرِ بَعْضِ حَمَائِلِهِمْ قَالَ فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ جَمَعْتَ مَا بَقِيَ مِنْ أَزْوَادِ الْقَوْمِ فَدَعَوْتَ اللَّهَ عَلَيْهَا قَالَ فَفَعَلَ قَالَ فَجَاءَ ذُو الْبُرِّ بِبُرِّهِ وَذُو التَّمْرِ بِتَمْرِهِ قَالَ وَقَالَ مُجَاهِدٌ وَذُو النَّوَاةِ بِنَوَاهُ قُلْتُ وَمَا كَانُوا يَصْنَعُونَ بِالنَّوَى قَالَ كَانُوا يَمُصُّونَهُ وَيَشْرَبُونَ عَلَيْهِ الْمَاءَ قَالَ فَدَعَا عَلَيْهَا حَتَّى مَلَأَ الْقَوْمُ أَزْوِدَتَهُمْ قَالَ فَقَالَ عِنْدَ ذَلِكَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ لَا يَلْقَى اللَّهَ بِهِمَا عَبْدٌ غَيْرَ شَاكٍّ فِيهِمَا إِلَّا دَخَلَ الْجَنَّةَ
आमकां सांगलां [अबू बकर बिन अन-नदलर बिन अबू अन-नदलर] ताणें सांगलें, आमकां सांगलां [अबू अन-नदलर हाशिम बिन अल-कासिम] हांणी आमकां सांगलां [उबैदुल्ला अल-अशजाई] कडल्यान [मलिक बिन मिघवाल] कडल्यान [थल्हाह बिन मुशर्रीफ] कडल्यान [अबू सालीह] कडल्यान [अबू हुरैरा] कडल्यान ताणें म्हणलें, ‘आमी ताचे वांगडा आशिल्ले पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम प्रवासाचेर'. मागीर ताणें म्हणलें, ‘तेन्ना लोकांची तजवीज सोंपली’. मागीर ताणें म्हणलें, ‘जो मेरेन तांकां तांच्या कांय जनावरांक मारपाची इत्सा नासता’. कथ्यकारान म्हणलें, 'तेन्ना उमरान म्हणलें, 'हे अल्लाचो दूत, तुमी लोकांची कांय अन्नधान्य एकठांय करून ताचेर अल्लाक प्रार्थना केल्ली जाल्यार - बरें आसतलें -'. कवी म्हणालो, ‘तेन्ना ताणें केलें’. कवी म्हणालो, ‘तेन्ना गंवचो धनी आपलो गंव घेवन आयलो, खजूराचो धनी खजूर घेवन आयलो’. कथ्यकारान म्हणलें, 'आनी मुजाहिदान म्हणलें, "आनी कड्डणाच्या मालकांनी आपल्या कड्डणा वांगडा." हांवें म्हणलें, "तांणी कड्डणाक कितें केलें?" ताणें जाप दिली, "तांणी तातूंतल्यान उदक सोंसून पियेलें." ताणें म्हणलें, "तेन्ना अल्लाच्या दूतान तांकां आपयले, जो मेरेन तांकां तांची अन्नधान्य भरपाक मेळटली." कथावाचकान म्हणलें, "म्हणून अल्लाच्या दूतान त्या वेळार प्रार्थना केली: 'हांव गवाय दितां की अल्ला सोडून हेर खंयचोच देव - उपासनेक पात्र - ना आनी हांव अल्लाचो दूत, खंयचोच नोकर अल्लाक ताका घट्ट धरून मेळना हातूंत दुबाव नासतना स्वर्गांत प्रवेश करतलो.'
Hadith
Imam Muslim : 40
حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ عُثْمَانَ وَأَبُو كُرَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ جَمِيعًا عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ قَالَ أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَوْ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ شَكَّ الْأَعْمَشُ قَالَ لَمَّا كَانَ غَزْوَةُ تَبُوكَ أَصَابَ النَّاسَ مَجَاعَةٌ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ أَذِنْتَ لَنَا فَنَحَرْنَا نَوَاضِحَنَا فَأَكَلْنَا وَادَّهَنَّا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ افْعَلُوا قَالَ فَجَاءَ عُمَرُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ فَعَلْتَ قَلَّ الظَّهْرُ وَلَكِنْ ادْعُهُمْ بِفَضْلِ أَزْوَادِهِمْ ثُمَّ ادْعُ اللَّهَ لَهُمْ عَلَيْهَا بِالْبَرَكَةِ لَعَلَّ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَ فِي ذَلِكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ قَالَ فَدَعَا بِنِطَعٍ فَبَسَطَهُ ثُمَّ دَعَا بِفَضْلِ أَزْوَادِهِمْ قَالَ فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِكَفِّ ذُرَةٍ قَالَ وَيَجِيءُ الْآخَرُ بِكَفِّ تَمْرٍ قَالَ وَيَجِيءُ الْآخَرُ بِكَسْرَةٍ حَتَّى اجْتَمَعَ عَلَى النِّطَعِ مِنْ ذَلِكَ شَيْءٌ يَسِيرٌ قَالَ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِ بِالْبَرَكَةِ ثُمَّ قَالَ خُذُوا فِي أَوْعِيَتِكُمْ قَالَ فَأَخَذُوا فِي أَوْعِيَتِهِمْ حَتَّى مَا تَرَكُوا فِي الْعَسْكَرِ وِعَاءً إِلَّا مَلَئُوهُ قَالَ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا وَفَضَلَتْ فَضْلَةٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ لَا يَلْقَى اللَّهَ بِهِمَا عَبْدٌ غَيْرَ شَاكٍّ فَيُحْجَبَ عَنْ الْجَنَّةِ
आमकां [सहल बिन उस्मान] आनी [अबू कुरैब मुहंमद बिन अल-अला’] हांकां [अबू मुअवीया] कडल्यान सगळें सांगलां. मुसलमानांक खूब भूक लागली, तांणी म्हणलें, ‘हे अल्लाचो दूत, तुमी आमकां आमच्या उंटाक मारपाक दितले, जाका लागून आमी ताचें मांस खावंक शकतले आनी ताची चरबी तेल म्हणून वापरूंक शकतले - कात व्यापून दवरपाक, ती खर उश्णताये पासून राखपाक -? ' रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें जाप दिली: 'कर'. अबू हुरैरा म्हणालो, 'तेन्ना उमर आयलो आनी म्हणालो, 'हे अल्लाचो दूत, तूं अशें केल्यार मागीर उंटाची फाट सोंपता - वाहन -! पूण तांचें उरिल्लें जेवण मागून मागीर अल्ला ताका आशीर्वाद दिवचो अशें मागणें केल्यार बरें जातलें." रसुलुल्ला सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम मागीर म्हणलें: 'ठीक आसा'. मागीर ताणें एक पातळाव मागलो - चामड्यापसून तयार केल्लो -, तो पातळायल्या उपरांत ताणें तांच्या उरिल्ल्या जेवणाचे अवशेश मागले.' अबू हुरैरान फुडें म्हणलें, ‘तेन्ना एक मनीस मुठीभर मको घेवन आयलो, दुसरो मुठीभर खजूर घेवन आयलो आनी हेर लोक आसले जे भाकरी सारकिल्ल्या जेवणाचे कुडके घेवन आयले, देखून अबू हुरैरा हाणें कवचाचेर थोडें अन्न एकठांय केलें, ‘तेन्ना रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें जेवणाचेर आशीर्वाद मागलो, ताचे उपरांत ताणें म्हणलें: ‘ताके आनी तुमचीं खाणाचीं आयदनां भरात’ अबू हुरैरा हांणी फुडें सांगलें, ‘तेन्ना तांणी आपलीं जेवणाचीं सुवाती भरलीं, जाका लागून एकूय सैनिक ना पूण तांची जेवणाची सुवात भरली’ अशें म्हणलें, ‘तेन्ना ते भरून वचमेरेन जेवले, आनी अजून थोडें जेवण उरलें’ अल्लाचो दूत, खंयचोच नोकर अल्लाक मेळना, ताका ह्या वाक्याचेर दुबाव येना आनी मागीर ताका स्वर्गांत प्रवेश करपाक आडायतात'.
